Zalety czytania. Czy znasz je wszystkie?
O tym, że czytanie maluchom jest ogólnie ważne i dobrze wpływa na ich rozwój, wie wielu rodziców. A dlaczego konkretnie warto codziennie sięgać po książkę i wspólnie odkrywać nowe przygody bohaterów? Poznaj 10 zalet wspólnego czytania z dzieckiem!
Często rodzice zastanawiają się, jakie jeszcze aktywności wprowadzić do planu dnia dziecka, by zadbać o jego wszechstronny rozwój. Szukają nietypowych sposobów, gdy proste i idealne rozwiązanie tej zagadki jest na wyciągnięcie ręki. Wystarczy codzienne i wspólne czytanie z dzieckiem! Dlatego, jeśli po raz kolejny twój maluch zawoła „Mamo, tato, nudzę się”, zaproponuj czytanie książek, które jest świetną i wartościową formą spędzania czasu. Ciekawą pozycją dla najmłodszych są książeczki dostępne w restauracjach McDonald’s w zestawach Happy Meal, które możemy wybrać zamiast zabawki. Nowa seria Detektywów Malusińskich to nie tylko angażujące nowości dla dzieci, ale także ciekawe porady dla dorosłych czytających swoim pociechom. Poznaj 10 zalet czytania książek! 1. Wzmacnia rodzinne relacje Wspólne czytanie buduje najważniejszą z nich – relację dziecka z rodzicem. Jak to możliwe? Właśnie wtedy tulicie się, słuchacie się wzajemnie, a poprzez wspólne przygody z bohaterami… stajecie sobie BARDZO BLISCY. 2. Poszerza wiedzę Bez względu na to, o czym będzie książka, z każdej z nich maluch będzie zyskiwał nowe informacje, w tym m.in. o ludziach, relacjach, świecie itd. Dlatego też ważne jest, by książkowe wybory były przemyślane i sprawdzone – przed wspólnym czytaniem rodzic powinien dokładnie przejrzeć książkę i upewnić się, czy jest odpowiednia dla dziecka. I co ważne – niektóre książki mogą być tylko zabawne, takie też są istotne dla rozwoju dziecka. 3. Wspiera kreatywność i pobudza wyobraźnię Podczas wspólnego czytania w głowie dziecka dzieje się magia! To właśnie wtedy rozwija się wyobraźnia, bohaterowie książek przyjmują tam realne kształty i kolory, tworząc bajkowy świat widziany oczami najmłodszych. Książka, w przeciwieństwie np. do bajek oglądanych na smartfonach, pozwala maluchom być kreatorami, co zaprocentuje również w przyszłości i dołoży cegiełkę do sukcesu szkolnego. W serii książeczek dostępnej w zestawach Happy Meal pojawiają się także angażujące rodziców i dzieci nowości, w tym m.in. pobudzająca ciekawość zabawa w detektywa, wspierające kreatywność rysowanie czy tworzenie własnej historii. 4. Rozwija empatię Dzięki bohaterom książek dziecko poznaje ich emocje, a w konsekwencji – uczy się je dostrzegać i nazywać również we własnym życiu, na co dzień. Wraz z rozwojem fabuły widzi także, jak poprawnie je wyrażać oraz jakie skutki przynoszą. Tym samym uczy się empatii, a także rozwija inteligencję emocjonalną. W serii Detektywi Malusińscy, dostępnej w zestawach Happy Meal, znajdują się także porady dla dorosłych czytających dzieciom, dlatego też jeszcze łatwiej będzie im rozwijać empatię u maluchów. 5. Zwiększa zasób słów Podczas wspólnego czytania dziecko poznaje litery oraz słownictwo. Ulubiony bohater lektury nierzadko sprawia, że poprzez naśladownictwo maluch odtwarza zasłyszane u niego słowa albo nawet całe kwestie także podczas innych, codziennych aktywności. Seria Detektywi Malusińscy, dostępna w zestawach Happy Meal, łączy wszystkie cechy świetniej książeczki, dzięki której można realizować wszystkie zalety czytania. 6. Poprawia pamięć i koncentrację Rodzice mogą zauważyć, że podczas wspólnej lektury dziecko nierzadko może się skupić szybciej i na dłużej, niż ma to miejsce podczas innych aktywności. Oprócz tego opiekunowie mogą dostrzec, że po kilkukrotnym przeczytaniu tej samej bajki, najmłodsi z łatwością dopowiadają konkretne frazy ujęte w tekście. Ponadto po pewnym czasie zwykle z łatwością odpowiadają także na pytania dotyczące kiedyś przeczytanej lektury. 7. Pobudza ciekawość Co zrobi ulubiony bohater? Dlaczego jego czworonożny pupil zaginał w akcji? Jakie jeszcze spotkają ich przygody? To tylko niektóre pytania, nad którymi może dumać mały czytelnik. Jeśli tylko spodoba mu się fabuła, rodzic może mieć pewność, że maluch z utęsknieniem będzie wyczekiwał kolejnego spotkania! 8. Daje wielką frajdę Zabawna książka to gwarancja częstych wybuchów śmiechu podczas czytania. Wielką radość gwarantuje także lektura, w której dziecko próbuje rozwikłać zagadkę. Z kolei dla wielu innych czytanie to świetna zabawa, bo mogą w kilka sekund przenieść się na inny kontynent i podziwiać ulubione zwierzęta czy rośliny. Ze względu na ten ogrom okazji do śmiechu i radości, książki to ulubieńcy zarówno dzieci, jak i dorosłych. 9. Uczy właściwych wzorców i postaw Najmłodszym nie zawsze łatwo jest zrozumieć, dlaczego rodzice, rodzeństwo czy rówieśnicy z przedszkola zachowują się w taki, a nie inny sposób. W mądrych książkach można znaleźć bohaterów, którzy uczą, jak warto zachowywać się w konkretnych, nierzadko trudnych sytuacjach. Warto pamiętać, że dzieci potrzebują wzorów, dlatego też świetnym sposobem na naukę właściwych postaw jest wspólne czytanie książek. 10. Zachęca do samodzielnego czytania Jeśli od najmłodszych lat dziecko będzie miało szansę poznać zalety wspólnego czytania, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zachęci go to również do samodzielnego sięgnięcia po lekturę w przyszłości. Wybierz książeczkę do zestawu Happy Meal i rozbudź dziecięcą ciekawość! W ofercie McDonald’s można wybrać książeczkę zamiast zabawki w zestawach Happy Meal. Dlaczego warto? Przede wszystkim dlatego, że można poznać nową serię Detektywów Malusińskich, która zachwyci szczególnie dzieci w wieku 4-9 lat. Ponadto w serii książeczek pojawiają się także angażujące rodziców i dzieci nowości, w tym m.in. pobudzająca ciekawość zabawa w detektywa, wspierające kreatywność rysowanie czy tworzenie własnej historii. Oprócz tego zawierają one również porady dla dorosłych czytającym dzieciom. Jaką książeczkę z serii Detektywów Malusińskich przeczytacie jako pierwszą? Materiał powstał z udziałem marki McDonald’s
Maluchy uwielbiają te klocki! Co konkretnie je w nich zachwyca? [TEST REDAKCJI]
Jak połączyć przyjemne z pożytecznym? Jest na to sposób – nauka przez zabawę! Świetnie sprawdzą się w tej koncepcji... klocki. Postanowiliśmy to sprawdzić i zaprosiliśmy do testu zestawu LEGO® DUPLO® naszą redakcyjną koleżankę i jej synka. Zobacz, jak go ocenili i czy właśnie te klocki przypadły im do gustu.
Maluchy uwielbiają konstruowanie, a jeśli do tego w zabawie towarzyszy im uroczy słoń, tygrys, żyrafa lub panda, to mamy gwarancję, że zabawa będzie przednia. Właśnie dlatego zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami cieszy się tak dużą popularnością. Tym razem okazję do zabawy miał 3-letni Jaś, synek Dagmary, naszej redakcyjnej koleżanki. Jak wspomina mama – jest on wielkim fanem LEGO DUPLO, dlatego też test klocków rozpoczął szybko, zabawa trwała długo, a zwierzątka wraz z Jasiem… przeżyły wiele przygód! Idealny zestaw dla miłośników zwierząt i nie tylko! Pudełko poszło w ruch! W kilka chwil zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami został rozpakowany i rozpoczęło się wielkie testowanie. W komplecie znajduje się 15 elementów: 4 klocki, z których można zbudować słonia, 2 klocki, z których można zbudować tygrysa, 3 klocki, z których można zbudować żyrafę, 2 klocki, z których można zbudować pandę oraz 4 wagoniki na kółkach do popychania. Co było dalej? Zestaw dał maluchowi wiele frajdy, gdyż ze znajdujących się w nim klocków Jaś mógł zbudować aż 4 urocze zwierzątka. Później mógł każde z nich połączyć z wagonikiem i stworzyć wyjątkowy pociąg!Podczas testu Dagmara zauważyła, że właśnie te klocki skutecznie zachęciły go do rozwijania zdolności konstrukcyjnych, gdyż każde ze zwierzątek miało inny stopień skomplikowania. Jednak to nie wszystko – Jaś dowolnie przerabiał swoje konstrukcje, dzięki czemu nie tylko doskonalił zdolności motoryczne, ale także ćwiczył kreatywność i wyobraźnię. Układanie pomagało również w nauce kolorów i kształtów. Dagmara: Do klocków są dołączone karty przedstawiające, jak wygląda każde zwierzątko. Dzięki kartom dziecko ma możliwość stworzenia z poszczególnych elementów danego zwierzęcia. Może jednak tworzyć je bez dodatkowej pomocy, a także konstruować, zmieniać i przerabiać według własnego uznania. Dodatkowo nasza redakcyjna koleżanka zauważyła, że świetnym urozmaiceniem zestawu LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami są specjalne funkcje, np. kołysząca się szyja żyrafy. To jeszcze bardziej zachęca malucha do… nauki przez zabawę! Zestawy LEGO DUPLO uwielbiają dzieci… i rodzice! Wybierając dowolny zestaw klocków LEGO DUPLO, można mieć pewność, że maluchy w zabawie puszczą wodze fantazji. Dowiódł tego Jaś, który miał niezwykłą łatwość w tworzeniu kreatywnych scenariuszy zabaw. Dagmara: Dzieciom nie trzeba podpowiadać, jak bawić się klockami LEGO DUPLO – one same wiedzą najlepiej, jak to robić. Mają olbrzymią wyobraźnię, dlatego zwierzęta jadące pociągiem bardzo szybko dostają zadania do wykonania, a także pełnią różne role. Tym samym nie jest to zabawka, którą maluch odkłada po 10 minutach ze znudzoną miną. Dagmara wspomniała również, że ich kolejną zaletą jest to, że pasują to pozostałych zestawów, dzięki czemu można tworzyć cały świat LEGO DUPLO w dziecięcym pokoju i... nie ma nudy nawet podczas lockdownu, okresu zamkniętych żłobków czy przedszkoli.. U kogo sprawdzi się zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami? Dagmara: Mój syn ma 3 lata i uwielbia klocki LEGO DUPLO. Mam wrażenie, że im jest starszy, tym lepiej (i dłużej) się nimi bawi. Zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami jest dedykowany dzieciom od 1,5 roku i słusznie – składa się z dużych elementów, więc rodzice nie muszą obawiać się, że maluch podczas zabawy połknie jeden z elementów. Jednak mogę uczciwie powiedzieć, że nawet starsze dziecko, w wieku 3 lat będzie miało wiele radości z zabawy takim zestawem. Warto podkreślić, że zestawy LEGO DUPLO spełniają najwyższe standardy bezpieczeństwa i mogą się nimi bawić nawet 18. miesięczne szkraby! Klocki spełniają także rygorystyczne standardy jakości, dzięki czemu idealnie pasują do siebie, a dzieci mogą je z łatwością chwytać, łączyć i rozłączać. Dagmara wspomniała, że Jaś miał mnóstwo frajdy z zabawy zestawem LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami, a oprócz tego widać było, że ta beztroska aktywność wszechstronnie go rozwija. A czy ty i twoja pociecha macie już ulubiony zestaw klocków LEGO DUPLO? Artykuł powstał z udziałem LEGO DUPLO View Ediplayer on the source website
Dlaczego w zabawie warto stawiać na klocki? 7 powodów
Nieograniczona, wszechstronna i ciekawa zabawa? Jest możliwa dzięki… klockom. Uwielbiają je wszystkie dzieci – i półtoraroczniaki, i kilkuletnie maluchy – a co ciekawe, także dorośli! Chociaż wszystkich jednakowo cieszą, to najmłodszym pomagają wszechstronnie się rozwijać. Układanie klocków wpływa nie tylko na rozwój motoryki i inteligencji, ale także… kompetencji emocjonalnych. Czego konkretnie uczą? Dlaczego jest to idealna zabawa dla maluchów?
Układanie klocków to prosta zabawa, która może ułatwiać start w życie. Jak to możliwe? Przykładem takich klocków są zestawy LEGO® DUPLO® – pomagają maluchom odkryć, że nie poddając się i na nowo próbując, mogą budować, co tylko zechcą. A to idealny wstęp do… zostania pewnym siebie, odważnym dzieckiem, przed którym stoi świat nieograniczonych możliwości. Układanie klocków pomaga mu rozwijać się wszechstronnie i, co ważne, wzmacnia także jego rozwój emocjonalny, a to jest właśnie klucz do tego, by dziecko było nie tylko mądre, ale również szczęśliwe. Wielkie rzeczy zaczynają się od zabawy Czy wiesz, że przed skończeniem 5. roku życia mózg dziecka jest już rozwinięty w 90%? Dlatego też tak istotne jest wspieranie w tym okresie nauki przez zabawę. Nie zmarnujmy tego czasu… To właśnie wtedy dzieci rozwijają się najszybciej, dlatego zabawa powinna być wszechstronna, nieograniczona i ciekawa. I taką umożliwiają klocki! Dlaczego warto, by dziecko bawiło się klockami? 7 powodów 1. Wspierają pewność siebie Zdecydowanie tak jest! Przekonało się o tym każde dziecko, które złączyło ze sobą dwa klocki... i właśnie to dało mu mocy, by budować dalej i dalej. Maluch czuje się bardziej pewny siebie również dlatego, że układanie zgodnie z wymyślonym przez siebie scenariuszem, pozwala uzyskać namacalny efekt tych wyobrażeń – skończoną budowlę. 2. Pozwalają wyrażać siebie Klocki LEGO® DUPLO® zachęcają do kreatywnej zabawy, gdyż wśród nich można znaleźć różnorodne tematycznie zestawy. Może to być np. Pociąg ze zwierzątkami, Stadnina i kucyki, Jednorożec lub Helikopter strażacki i radiowóz. Właśnie dzięki nim dziecko przy pomocy minifigurek ludzi lub zwierząt odgrywa codziennie nowe role i wymyśla różne sytuacje, w tym te, które dotyczą go osobiście lub… dzieją się tylko w jego wyobraźni. 3. Wzmacniają odporność psychiczną Budowanie klocków jest tylko z pozoru łatwą zabawą. Wymaga cierpliwości w dążeniu do celu. Przy czym trzeba pamiętać, że nie zawsze uda się stworzyć to, co maluch sobie wymarzył… Układanie klocków jest bardzo ważne w kształtowaniu umiejętności niepoddawania się i osiąganiu krok po kroku małych marzeń. 4. Uczą samodzielności Chociaż klocki świetnie układa się wspólnie, czy to z rodzeństwem, rówieśnikami, czy rodzicami, to także idealny pomysł na samodzielną zabawę. Wtedy to maluch wymyśla, co zbuduje, a także sam decyduje, czy będzie konsekwentny i ukończy budowlę, czy może jednak zarzuci ten pomysł. 5. Motywują do podejmowania decyzji Dziecko podejmuje je już od samego początku, czyli momentu, gdy wysypie klocki na stół lub podłogę. Co dzieje się dalej? Każdy jego ruch wymaga decyzji. Może układać zgodnie z instrukcją lub z wyobraźni. To dziecko dobiera klocki, by budowla była dokładnie taka, jaką chce, by była. Nieustannie podejmuje próby, uczy się na błędach, nie poddaje się i tym samym buduje, co tylko zechce. Klocki niewątpliwie uczą sztuki wyboru! 6. Pozwalają tworzyć kreatywne scenariusze zabaw Zestawy LEGO® DUPLO® to idealny sposób na kreatywną zabawę, w której można puścić wodze fantazji. Tutaj nie ma żadnych reguł – maluch może zbudować, co tylko podpowie mu jego nieograniczona wyobraźnia, a nawet tematycznymi zestawami bawić się na swój, tylko sobie znany sposób. Kucyki w statku kosmicznym? Dlaczego nie? 7. Uczą cierpliwości Chociaż zestawy LEGO® DUPLO® zawierają klocki, które łatwo podnosić, układać i przesuwać, i na dodatek są na tyle duże, że świetnie układają się w małych i nieporadnych jeszcze rączkach, to nie zawsze jednak stworzenie wymarzonej konstrukcji jest superszybkie. Maluchy mogą zrobić z nimi wszystko, jednak kluczem w układaniu jest… cierpliwość. Wybierz swój zestaw zestawy LEGO® DUPLO®! Może to być np. Stadnina koni i kucyki lub Pociąg ze zwierzątkami. Materiał powstał we współpracy z LEGO® DUPLO® View Ediplayer on the source website
Zabawa i jej rola w rozwoju dziecka [WEBINAR 6.]
Za nami już ostatni z 6 webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, dlaczego zabawa jest istotna dla prawidłowego rozwoju dziecka, a także, co warto o niej wiedzieć, by była nie tylko rozwojowa, ale również ciekawa.
Zabawa, czyli spontaniczna i przyjemna forma spędzania czasu, na początku odbywa się w samotności. Niemowlęta najchętniej bawią się własnym ciałem, dlatego też często widzimy, jak wkładają rączki bądź nóżki do buzi. Dopiero później, około 1-2. roku życia dzieci bawią się równolegle, czyli obok siebie, a następnie zaczynają się zauważać. Właśnie wtedy pojawiają się powszechne i trudne do rozwiązania spory o zabawki, bo dziecko myśli, że każda w polu widzenia jest jego. W przedszkolu dzieci bawią się już wspólnie, bo wtedy maluch odkrywa, że z rówieśnikami też można ciekawie spędzić czas. Kolejnym etapem jest zabawa zespołowa, w której bierze udział duża grupa dzieci. Przy tym warto pamiętać, że po pokonaniu wszystkich etapów zabawy, ta początkowa, czyli samotna, nadal odgrywa ważną rolę w rozwoju. Różne rodzaje zabaw Zabawy rozwijają się i rosną razem z dzieckiem. Maluchy zaczynają zawsze od zabawy manipulacyjnej, czyli takiej, która polega na potrząsaniu, oglądaniu, dotykaniu oraz innych, podstawowych czynnościach, które można wykonywać m.in. z grzechotką, gryzakami, małymi zabawkami, czy własnymi rączkami, nóżkami itp. Kolejnym rodzajem zabawy jest ta konstrukcyjna, czyli po zapoznaniu się z zabawkami, brzdąc zaczyna konstruować (m.in. układa, tworzy budowle). Później są zabawy tematyczne i tak dziecko zaczyna się bawić m.in. w dom, sklep, lekarza, strażaka oraz odgrywa inne, zaobserwowane w życiu codziennym role. Właśnie dzięki nim odwzorowuje to, co widzi. Równolegle do nich można zaobserwować zainteresowanie zabawami rytmiczno-ruchowymi z wykorzystaniem muzyki i własnego ciała. Ciekawym rodzajem bardziej zaawansowanej zabawy jest zabawa badawcza, która pozwala m.in. na eksperymentowanie, pobudzanie wyobraźni, a także rozumienie zależności, które później przydadzą się w szkole np. na matematyce, przyrodzie czy fizyce. Najbardziej złożone są zabawy dydaktyczne, które zwykle sprawdzają się już u dzieci w wieku szkolnym. W nich mamy tezę, próbujemy ją obalić lub udowodnić, robimy badanie w grupie itp. Dlaczego zabawa jest ważna dla dziecka? To właśnie dzięki niej maluch w przyszłości może wykonywać bardziej złożone zadania edukacyjne, co przekłada się m.in. na sukces szkolny. Ponadto wiele zabaw oraz zabawek wspiera rozwój języka, rozwój poznawczy i umiejętności motoryczne. Pomagają one także w rozwijaniu i ulepszaniu pamięci oraz w zdobywaniu doświadczeń sensorycznych (np. gorący, zimny, lepki, suchy, cichy, głośny…). Warto pamiętać, że właśnie dzięki niej maluch może rozwijać się emocjonalnie i społecznie. To właśnie ona wspiera rozwój umiejętności rozwiązywania problemów, pozwala opanować umiejętność owocnego wchodzenia w interakcje społeczne, a także ułatwia dziecku uspokojenie się i pozbycie się frustracji. Nowoczesne zabawy… z tabletem lub smartfonem Korzystanie z nich jest znakiem czasu i nie należy tego zabraniać dzieciom. Najlepiej, żeby maluchy do ukończenia 3. roku życia z nich nie korzystały, jednak później, warto je stopniowo wprowadzać. Należy przede wszystkim wziąć pod uwagę nie czas, jaki dziecko spędza przed ekranami, a to, po co ono z nich korzysta, bo mogą np. czytać, szukać informacji, grać w gry edukacyjne, co oznacza, że nie zawsze trafiają w niebezpieczne, niedostosowane do dzieci, wirtualne miejsca. Jak powinna wyglądać zabawa dziecka przed ekranem? 1. Nie zostawiaj dziecka samego z tabletem lub smartfonem. 2. Pokaż mu zabawy z tzw. rozszerzoną rzeczywistością (augmented reality), czyli takie, które łączą świat wirtualny z naszym bezpośrednim otoczeniem. 3. Szukajcie bezpiecznych i ambitnych aplikacji, które nie będą tylko „hipnotyzowały” dziecka przed ekranem, ale staną się punktem wyjścia i zachętą do zabawy w realnym świecie. Mobilna i darmowa aplikacja Applaydu Poprzez rozszerzoną rzeczywistość przenosi ona użytkowników do zabawnego świata wyobraźni, w którym królują ożywione zabawki z Kinder Niespodzianki. Współtworzyli ją pedagodzy z Uniwersytetu Oksfordzkiego i jest przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-9 lat. Dlaczego warto pokazać ją dziecku? zawiera gry, historyjki interaktywne i wiele innych atrakcji oferuje nowe, pochłaniające możliwości przeżywania i doświadczania pobudza wyobraźnię dzieci stymuluje zdolność do uczenia się nowych rzeczy posiada bezpieczne i kontrolowane środowisko, wolne od reklam i zakupów w aplikacji ma funkcje kontroli rodzicielskiej, takie jak raportowanie aktywności i możliwość wyboru poziomu trudności została zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być używana przez całą rodzinę
Co warto wiedzieć o dotyku i jak go rozwijać u dziecka? [LIVECZAT z ekspertem]
Dotyk ma wiele odcieni. Bitwy rodzeństwa, przytulanie i głaskanie, wyrażanie wielkiej sympatii i miłości – możemy nim powiedzieć wszystko! Dlaczego ten zmysł jest tak ważny? Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji Miasteczka Zmysłów i dowiedz się o nim więcej.
Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, rozmawialiśmy o zmyśle dotyku i o wszystkim, co z nim związane. Warto pamiętać, że to właśnie on pozwala wydzielać hormony szczęścia, daje zadowolenie i poprawia samopoczucie. Oprócz tego dotyk buduje więź i zbliża nas do siebie. Dlatego też już od pierwszych chwil życia dziecka, warto pamiętać, by stymulować ten zmysł, a także zwracać uwagę na to, czy nie pojawia się w związku z nim nic niepokojącego. Ekspertka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Dlaczego dotyk jest ważny? Zmysł ten, podobnie jak pozostałe, kształtuje się już w życiu płodowym – pojawia się około 6.-8. tygodnia ciąży. Na początku wrażliwa jest tylko twarz, a dopiero około 14. tygodnia ciąży ta wrażliwość dotyczy już całego ciała. Po urodzeniu to właśnie zmysł dotyku jest zmysłem dominującym i właśnie dzięki niemu niemowlę czerpie wiedzę o świecie. Jest to możliwe na dwa sposoby – zarówno wtedy, gdy to rodzice dotykają maluszka, jak i wtedy, gdy robi to on samodzielnie. Warto pamiętać, że zmysł ten ma ogromny wpływ na rozwój psychofizyczny dziecka, czyli na jego ogólne funkcjonowanie. Dzięki dotykowi możemy nie tylko komunikować się z otoczeniem, ale także określać strukturę przedmiotów, odczuwać temperaturę i ból, a także, co ważne – umożliwia budować więź. To właśnie dotyk sprawia, że nie tylko czujemy przyjemność, ale także możemy czuć się bezpiecznie, gdyż pomaga poradzić sobie z bólem i relaksuje. Skoro jest taki ważny, dlaczego niektórzy go nie lubią? Dotyk powinien nieść miłość, troskę, cierpliwość, uważność i to wszystko, co jest związane z budowaniem relacji. Wtedy sprawia nam przyjemność i czujemy się dobrze. Jednak nie jest tak zawsze. Są dzieci, a także dorośli, którzy np. mają nadwrażliwość dotykową i wtedy nie sprawia im on przyjemności... W takich sytuacjach maluchy wzdrygają się, odpychają, a czasami nawet reagują agresywnie. Warto wtedy zwrócić na to uwagę i sprawdzić, z czego to wynika, a także, czy nie jest związane z zaburzeniami sensorycznymi. Przy czym trzeba pamiętać, że niektóre osoby takie po prostu są i zwyczajnie nie lubią się często przytulać. U nich bardzo dużą uwagę należy zwracać na to, by nie przekraczać ich granicy dotyku – takim maluchom należy pozwolić, by same decydowały o tym, czy chcą być dotykane w danej chwili, czy nie. Z kolei są też osoby, które lubią przytulanie. Inne natomiast są zwolennikami mocnego przyciskania, co ma miejsce np. u dzieci urodzonych poprzez cesarskie cięcie. Dzieci, jak i później dorośli, różnią się od siebie, dlatego, jeśli nie zostaną potwierdzone żadne zaburzenia sensoryczne, trzeba zaakceptować tę odmienność. Radosny wymiar dotyku – łaskotanie Chociaż jest ono zwykle kojarzone z czasem zabawy, to nie zawsze jest postrzegane tak pozytywnie. Należy zwracać uwagę, by nie łaskotać szczególnie małych dzieci. Niemowlęta nie powinny być dotykane gwałtownie. U noworodków i niemowląt urodzonych przedwcześnie należy unikać tej aktywności i pamiętać, by dotyk był raczej delikatny. Jest to istotne, gdy w tym okresie nadmierny lub gwałtowny może nawet boleć maluszka. Z kolei u starszych dzieci np. przedszkolaków warto pamiętać, by nie przesadzać z łaskotkami. Chodzi o to, by w szaleństwie zabawy zawsze słyszeć „nie” dziecka, kiedy prosi, aby zrobić przerwę lub w ogóle nie ma już chęci kontynuować aktywności. W takiej sytuacji dorośli muszą szanować decyzje malucha, a jeśli prosi o dalszą zabawę, to wznowić ją do momentu, gdy nie pojawi się ponownie „nie”. Gdy maluch unika dotyku… Kiedy warto udać się do specjalisty? Nadwrażliwość to nadmierna reakcja na dostarczony bodziec. Jeśli maluch czuje, że dotyk nie sprawia mu przyjemności, a wręcz nawet odczuwa ból, bardzo możliwe, że jej doświadcza. W tym przypadku może dotyczyć różnych kwestii i tak np. dziecko może nie chcieć się ubierać, gdyż wiele materiałów i ubrań je drażni, może reagować nadmiernie na podawanie dłoni na przywitanie czy uścisk, nie chce czesać włosów lub obcinać paznokci itp. W takich sytuacjach warto pójść do specjalisty. I jak podkreśliła ekspertka – lepiej pójść wcześniej i zapytać, niż coś przegapić. Tego typu sytuacje wymagają po pierwsze dokładnego sprawdzenia, czyli zdiagnozowania. Czasami na dalszych etapach wymaga to specjalistycznych działań i wycelowanej, spersonalizowanej terapii. Nierzadko jest to proces długi i związany z ogromem pracy, jaką należy wykonać, jednak jest to niezwykle potrzebne dziecku, by mogło prawidłowo się rozwijać i funkcjonować. Trzeba pamiętać, by nie zmuszać do niczego dziecka, a uzbroić się w cierpliwość i przede wszystkim zrozumieć dziecko i to, co przeżywa. Dorota Zawadzka podkreśliła, że jeśli np. dziecko ma nadwrażliwość dotykową i nie chce się ubierać, to warto je wspierać i np. pozwolić mu chodzić w luźnych rzeczach, wycinać metki, zwracać uwagę na materiały itd. Nie wolno w żadnym wypadku ubierać dziecka na siłę. Bo ono nie robi tego na złość, ono po prostu źle odczytuje bodziec, który w rezultacie może odczuwać nawet jako ból. A przecież nie chcemy, aby dziecko bolało... Trzeba to zrozumieć i wspierać maluszka. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasz liveczat Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Co maluch wie o świecie? Kilka ważnych kwestii o rozwoju poznawczym [WEBINAR 5.]
Za nami piąty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, jak wygląda rozwój poznawczy dziecka.
Czym on jest? To przede wszystkim nabywanie i doskonalenie umiejętności niezbędnych maluchowi do rozumienia świata. Jest to wszystko to, co na danym etapie życia dziecko jest w stanie zrozumieć, pojąć i poznać. Co istotne – rozwój poznawczy podzielony jest na kilka okresów, w których każdy kolejny wynika z poprzedniego. Tym samym bardzo ważne jest, by przebiegał on poprawnie, co później przekłada się m.in. na sukces szkolny. Rozwój poznawczy dziecka – trochę teorii… Gdy rodzi się mały człowiek, od samego początku można obserwować jego rozwój fizyczny, jak i intelektualny. Co ciekawe, już od najmłodszych lat życia jest on nie tylko odbiorcą tego, co się wokół niego dzieje, ale już wtedy kształtuje je, wywierając istotny wpływ na otoczenie. Dlatego też rozwój poznawczy jest zależny od interakcji malucha ze środowiskiem. Podczas spotkania ekspertka przypomniała postać szwajcarskiego psychologa Jean Piaget, który prowadził badania nad rozwojem poznawczym od urodzenia dziecka do jego dojrzałości. Dziecko często dostrzega tylko to, co już wie. Dopasowuje do rzeczy, które widzi to, co jest w stanie wyrazić. Dla niego góry są przez kogoś usypane, rzeki są wykopane, a słońce i księżyc śledzą je podczas spacerów Jean Piaget. To właśnie Piaget przeprowadził badania, które następnie opisał w ważnej do dzisiaj teorii rozwoju poznawczego. Wyróżnił następujące stadia rozwoju: Inteligencja sensomotoryczna (0-2 lata) – dziecko uczy się poprzez bezpośrednie doświadczenie, czyli rzuca, potrząsa, zgniata, gryzie itp. Sprawdza także, jaki związek jest pomiędzy przedmiotem a tym, jaki ono ma na niego wpływ, czyli np. notoryczne wyrzucanie przedmiotu z łóżeczka. Zabawki w tym czasie odgrywają istotną rolę, dlatego bardzo ważne jest, by rodzice zwracali uwagę, czego konkretnie używają maluchy. Ponadto również ciało jest dla dziecka dużą zabawką, dlatego chętnie je testuje. Myślenie przedoperacyjne (2-7 lat) – nadal dziecko eksperymentuje z zabawkami, jednak tutaj jest już moment planowania – nie ma przypadku, bo maluch wie już, czego może oczekiwać. Nie zmienia to też tego, że nadal sprawdza, co dzieje się z przedmiotem i jaki ma na niego wpływ. Coraz więcej też myśli, co wiąże się również z rozwojem mowy, dlatego warto do niego dużo mówić oraz budować związki między rzeczą. W tym wieku rozwój poznawczy musi być szeroki, powinien dotyczyć wszystkich dziedzin życia dziecka – sportu, muzyki, przyrody, relacji itd. Operacji konkretnych (7-11 lat) – dziecko rozumie pojęcie masy, że np. coś może być małe a ciężkie, objętości, pojęcie liczby, a także może przyswoić pojęcia logiczne oraz klasyfikować hierarchicznie. Rozwija wtedy także myślenie słowno-logiczne oraz rozumowanie indukcyjne (od szczegółu do ogółu). Operacji formalnych (11-15 i starsze) – dziecko robi już wiele operacji w umyśle, może sobie je wyobrazić, nie muszą one istnieć. Oznacza to, że rozwija się wtedy myślenie abstrakcyjne oraz myślenie hipotetyczno-dedukcyjne. Co ważne, ekspertka podkreśliła, że każdy z powyższych etapów wynika z poprzedniego. Oznacza to, że dziecko uczy się czegoś, a następnie wykorzystuje to, by przyswoić kolejne umiejętności. Jest to ważne w kontekście braków na danym etapie rozwoju, które jeśli nie zostaną zauważone przez rodziców, a następnie uzupełnione, mogą skutkować opóźnieniem na kolejnych etapach rozwoju.
Fizjoterapeuta naprawia to, co się w ciele zepsuło. Niezwykłe spotkanie w Miasteczku Zmysłów [WIDEO]
– Nasze opuszki palców mają bardzo dużo receptorów. Ale na przykład na kolanie albo łokciu jest ich bardzo mało – od takich słów spotkanie w Miasteczku Zmysłów rozpoczęła fizjoterapeutka, Ewa Bartnik-Kropiewnicka. Podczas warsztatu poświęconego zmysłowi dotyku dominowała jednak nie teoria, a zabawy sensoryczne. Zobaczcie sami!
Podczas wcześniejszych spotkań ze zmysłami w Miasteczku Zmysłów nie było tyle ruchu i zabaw. Jednak temat, zmysł dotyku, zobowiązuje! Zmysł dotyku Rolą dotyku jest pomoc w orientowaniu się, jakie jest nasze miejsce w świecie. Dotykamy i jesteśmy dotykani, ale wykorzystując zmysł dotyku również sprawdzamy, ile zajmujemy miejsca w przestrzeni i jak się ruszają nasze kończyny. Dzięki temu panujemy nad swoim ciałem. To wszystko pozwala nam lepiej rozumieć świat. Dlatego właśnie dzieci dotykają niemal wszystkiego. W ten sposób sprawdzają, czy dana rzecz jest ciekawa i bezpieczna. W zdrowym ciele… Dotyk warto ćwiczyć i stymulować już od początku życia dziecka. Tulić, kołysać, podrzucać, a później pozwalać i wspierać w „wygibasach”, podskokach i przewrotach. – Na co dzień korzystajcie z różnych piłeczek, które mają różne kształty, wzory i twardość – mówiła Ewa Bartnik-Kropiewnicka. – Maty będą superrozwiązaniem dla dzieci, żeby sprawdzać, jak wrażliwe mają swoje stopy i całą resztę ciała. Bawcie się i korzystajcie ze swoich zmysłów – dodała fizjoterapeutka. Ekspertce towarzyszyli Szymek, Leon i Anielka, którzy – zgodnie z jej wytycznymi – przede wszystkim... świetnie się bawili! Dzieci pod okiem fizjoterapeutki wykonywały ćwiczenia dotykowe, sprawdzały wrażliwość swojego zmysłu, ale również wykazały się niezwykłą pomysłowością. Nie na co dzień w końcu mamy możliwość pisania po „żywej tablicy”… albo bycie nią! Koniecznie obejrzyjcie materiał wideo. Być może zainspiruje was od wykonania niektórych ćwiczeń dotykowych w domu? Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Wstydliwe, wrażliwe lub nieśmiałe dziecko. Jak wspierać je w rozwoju? [LIVECZAT z ekspertem]
Czy moje dziecko jest wysoko wrażliwe? Jak poradzić sobie z nieśmiałością u dziecka? Dlaczego warto rozwijać empatię? Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i rozwiej swoje wątpliwości!
Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, rozmawialiśmy o empatii i wrażliwości. Warto pamiętać, że pierwsza z nich znacząco pomaga w życiu. Z badań wynika, że wcale nie inteligencja racjonalna, czyli IQ, ułatwia osiągnąć sukces życiowy, a właśnie inteligencja emocjonalna. Opłaca się zatem pracować z dzieckiem i rozwijać również w tym obszarze. Ekspertka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Co trzeba wiedzieć o empatii? Chociaż nadal często jest ona mylona z sympatią, to coraz więcej rodziców ma świadomość, że jest bardzo ważna i należy ją rozwijać u dziecka. W skrócie – empatia to zdolność do rozpoznawania i współodczuwania stanów emocjonalnych i psychicznych innych ludzi. Aby korzystanie z niej było możliwe, należy przede wszystkim poznać swoje emocje oraz umieć je od siebie rozróżniać. W szerszym rozumieniu empatia to jedna ze składowych inteligencji emocjonalnej. Dzięki tej umiejętności możemy postawić się w sytuacji drugiej osoby. Aby to zrobić, musimy jednak rozpoznawać emocje, rozumieć je i zarządzać nimi, a do tego konieczne jest sięganie do własnych zasobów. To z kolei nie zawsze jest proste, a czasami jest wręcz niemożliwe… Dlatego też warto pamiętać, by od małego rozwijać w dzieciach empatię, a także tłumaczyć im, że to nie one muszą rozwiązać trudną sytuację, w jakiej znalazła się druga osoba, a najważniejsze jest, by rozumieć i dać jej to zrozumienie poczuć. Czy emocje są niezbędne do życia? Ekspertka zauważyła, że rodzice bardzo często wymagają od dziecka tego, by było grzeczne. W ich rozumieniu zwykle chodzi o to, by nie przeżywało nadmiernie zarówno tych pozytywnych, jak i trudnych emocji. Powinno być raczej stonowane i w żadnym razie nie nadmierne w żadną ze stron. Tym czasem psycholog podkreśliła również, że przecież dziecko obserwuje, chłonie i uczy się swoich emocji także poprzez emocje dorosłych. A przecież widzi, jak się złościmy, płaczemy, smucimy czy ekscytujemy… Dlatego też warto pamiętać, że chociaż temat emocji jest trudny i często mierzymy się z nim przez całe życie, to są one niezbędne w życiu dzieci i dorosłych. Kluczowe jest jednak, by umieć je rozpoznawać i pokazywać w sposób akceptowalny społecznie. Dziecko wysoko wrażliwe? Taki maluch wszystko przeżywa wielokrotnie mocniej i głębiej niż przeciętnie, a także zwykle mocniej i głębiej niż rodzic jest w stanie znieść... I chociaż jest to trudne dla dorosłych, ekspertka podkreśliła, że w żadnym razie nie można bagatelizować sytuacji, w których np. dziecko przeżywa koniec świata zanosząc się histerycznym płaczem. Oczywiście rodzic może nie rozumieć powodu płaczu, jednak istotne jest, by zrozumieć jego potrzeby i być z nim w jego trudach. Warto także pamiętać, że dzieci wysoko wrażliwe lub tzw. high need baby mają wyjątkowe potrzeby, które nie są kara bądź niczym złym dla dziecka. Istotne jest, by mama i tata takiego malucha zauważyli, że ich dziecko widzi i czuje świat bardziej. Z takich pociech wyrastają wrażliwi i empatyczni dorośli, dlatego warto pielęgnować ich wyjątkowość. Jak poradzić sobie z dziecięcą nieśmiałością? Przede wszystkim warto dać dziecku przestrzeń i nie wywierać na nim presji. Trzeba zdawać sobie sprawę, że im nachalniej będziemy je zachęcać, tym spotkamy się z większym oporem. Ekspertka podkreśliła, że bardzo ważne jest, by to dziecko decydowało na jakich warunkach np. wejdzie do nowej grupy lub zmierzy się z nowym doświadczeniem. I tak np. jeśli dziecko przyszło na zajęcia i przez nieśmiałość nie chce w nich uczestniczyć, rodzic może np. usiąść z nim i wspólnie obserwować, co się dzieje w nowej przestrzeni. Warto wspierać w tym malucha, być obok niego i mieć w tym wszystkim dużo cierpliwości i tolerancji. Nieśmiałym dzieciom niezwykle pomocny może okazać się trening umiejętności społecznych. To fantastyczne zajęcia, które pokazują dzieciom, jak zachować się w różnych sytuacjach i co najważniejsze – na wiele różnych sposobów. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasz liveczat!
Jak okiełznać lęk, złość i… inne, trudne emocje? [LIVECZAT z ekspertem]
Dlaczego moje dziecko wpada w histerię? Czy medytacja dla dzieci pomaga je wyciszyć? To tylko niektóre z pytań nurtujących rodziców przedszkolaków… Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i zrozum lepiej emocje malucha!
Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, staraliśmy się znaleźć metody na to, by oswoić emocje i zachowania, które z nich wynikają. Ekspertka opowiadała o tym, jaką rolę w tym wszystkim odgrywają zmysły oraz co jest pomocne, by przedszkolak łatwiej nazywał to, co czuje… Dorota Zawadzka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Co jest postawą panowania nad emocjami i zachowaniem? Rodzice małych dzieci na początku powinni przede wszystkim uświadomić sobie to, że nie wiedzą one, czym są emocje, a także nie potrafią ich nazwać. Ponadto nie potrafią ich zaobserwować nie tylko u siebie, ale także u innych. Dlatego też należy zdać sobie sprawę, w jak trudnej sytuacji znajduje się taki maluch – jest bombardowany informacjami z zewnątrz przy pomocy zmysłów, a także od wewnątrz, gdy szaleją w nim emocje będące odpowiedzią na różne sytuacje, z którymi się styka. To wszystko sprawia, że na początku wyjątkowo ciężko mu funkcjonować i rozróżnić, co można, a czego nie, a także, jakie polecenia są ważne, a jakie mniej istotne. Dopiero, gdy rodzice wyjaśnią, jak działają emocje i pokażą, jak z nich właściwie korzystać, maluch będzie powoli uczył się, jak je wyrażać. Zadanie nie jest jednak proste, bo dziecko uczy się poprzez przykład… Ekspertka zwróciła uwagę, że nierzadko również rodzice nie potrafią prawidłowo wyrażać emocji. A przecież maluchy się nam przyglądają i czerpią wiedzę od najbliższych. Bunt w miejscu publicznym. Jak mu zaradzić? Częstym i bardzo trudnym dla rodziców momentem jest nagła histeria dziecka. Trzeba pamiętać, że jeśli wpada w nią np. w sklepie lub parku i reaguje autoagresją, czyli np. drapie skórę do krwi, wyrywa sobie włosy bądź uderza głową o posadzkę, trzeba zareagować fizycznie i przytrzymać je w taki sposób, by nie zrobiło sobie krzywdy. Autoagresja może być bardzo niebezpieczna, dlatego konieczne są tu zdecydowane sposoby. Jeśli jednak bunt polega na tym, że maluch siada na podłodze, wymachuje rękami i krzyczy, że nigdzie nie pójdzie, to trzeba mu pozwolić się wyzłościć. Rodzic powinien wtedy być obok niego i poinformować malucha, że rozumie jego zdenerwowanie. Ekspertka podkreśliła, że chociaż jest to trudne, to dziecko ma prawo również do tych emocji i należy nauczyć je właściwie je przeżywać. Co jest w tym istotne? Dorota Zawadzka zwróciła uwagę na to, by strategie reakcji wypracowywać w domu. Zwykle jest tak, że w histerie wpadają one nie tylko w miejscach publicznych, ale również w domowej przestrzeni. Tym samym bardzo ważne jest, by właśnie wtedy szukać sposobów, które pomogą maluchowi w tej sytuacji i później stosować je również podczas histerii w sklepie, parku itd. „Dlaczego moje dziecko bije inne dzieci?” Jedna z mam podzieliła się problemem, w którym opisała, że jej przedszkolak bije inne dzieci w sytuacji, gdy chce np. dostać zabawkę, którą akurat bawi się jego kolega. Co można wtedy zrobić? Nasza ekspertka zwróciła uwagę, aby w takich sytuacjach postawić się na miejscu dziecka i spojrzeć na nią jego oczami. Maluch zauważył, że taka strategia sprawia, że osiąga swój cel. Chociaż nie jest akceptowana społecznie, to jednak jest skuteczna. Co za tym idzie, nawet jeśli rodzic tłumaczy, że tak nie wolno, bo krzywdzi innych itd., do dziecka to nie dociera, bo przecież osiąga to, co chce. Aby wybrnąć z takiej sytuacji konieczne jest zatem nie tłumaczenie, a pokazanie konkretnych strategii działania. Rodzic w takiej sytuacji powinien powiedzieć przedszkolakowi, że skuteczne mogą okazać się słowa takie jak: „Podoba mi się Twoja zabawka, dlatego chce się nią pobawić. Mogę?” albo zwyczajnie poprosić „Czy mogę pobawić się twoją zabawką?” Oczywiście może być tak, że to będzie nieskuteczne, dlatego warto pokazać dziecku, że wtedy może udać się o pomoc do osoby dorosłej. Problem z emocjami? Postaw na gimnastykę zmysłów Żyjemy obecnie w trudnym czasie. Trzeba podkreślić, że pandemia wpływa nie tylko na dorosłych, ale też na dzieci. Dlatego nasze emocje mogą być teraz wzburzone i jeszcze skuteczniej musimy szukać sposobów, by umiejętnie nad nimi panować i móc się wyciszyć. Wśród skutecznych są np. książki, zarówno te dla rodziców, jak i dla dzieci, a jedną z nich jest np. „SELF-REF” Stuarta Shankera. Stanowi ona świetną pomocą dla dorosłych i zawiera triki, które pomagają dzieciom się samoregulować. Pomocna jest także medytacja dla dzieci, która ma formę relaksujących gier i zabaw. Można także spróbować treningu kognitywnego, potocznie nazywanego nurobikiem lub fitnessem mózgu, który polega na różnych ćwiczeniach i aktywnościach angażujących wszystkie zmysły, co też korzystnie wpływa na oswajanie emocji i zachowań, które z nich wynikają. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasz liveczat!
Słyszę, czyli… jak rozwijać wrażliwość na dźwięki? [WEBINAR 3.]
Za nami trzeci z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o zmyśle słuchu i o tym, jak go kształtować i o niego dbać.
Chociaż to wzrok, o którym rozmawialiśmy podczas ostatniego spotkania, najbardziej pomaga kontrolować świat, to również słuch jest niezwykle istotny w jego poznawaniu. I co ciekawe, to właśnie zmysł słuchu pojawia się jako pierwszy w życiu płodowym, dzięki czemu maluch około 20. tygodnia życia słyszy dźwięki. Badacze podkreślają, że na początku dziecko w brzuchu mamy słyszy tylko te o niskich częstotliwościach, a już w III trymestrze słyszy i rozpoznaje głos mamy oraz muzykę. Co jeszcze trzeba wiedzieć o słuchu dziecka? Gdy dziecko się rodzi, nie zdaje sobie sprawy z tego, czy słyszy, czy nie, a także czy np. słyszy tylko na jedno ucho, czy jednak na oba. Dlatego też tak ważne są, wykonywane w naszym kraju dzięki Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, przesiewowe badania słuchu u noworodków. Po nich rodzice otrzymują wyniki w formie niebieskiej lub żółtej kartki. Pierwsza z nich oznacza, że słuch maluszka jest prawidłowy, a druga świadczy o tym, że wynik badania był niezgodny z normą, dlatego należy udać się do specjalisty i sprawdzić, co konkretnie jest nie tak. Tym samym bardzo ważne jest, by od początku opiekunowie zwracali uwagę na to, czy dziecko słyszy dobrze, czy może ze słuchem jest jakiś problem. Jest to istotne, gdyż pierwszy rok życia niemowlęcia jest najważniejszy dla tego zmysłu i powstałe wtedy zaniedbania, mogą okazać się później nie do nadrobienia… W domu pojawia się niemowlę… i co dalej? Bardzo często jest tak, że po urodzeniu maluszka, gdy rodzina powiększyła się po raz pierwszy, po wyjściu ze szpitala i wejściu do domu chodzimy na paluszkach, aby nie obudzić śpiącej pociechy. Od tego momentu ściszamy radio bądź inne sprzęty, mówimy szeptem oraz wyłączamy dzwonek do drzwi… Czy faktycznie jest to potrzebne? Czy dziecko do prawidłowego rozwoju i odpoczynku potrzebuje absolutnej ciszy? Chociaż zrozumiałe jest, że rodzice po zaśnięciu maluszka robią wszystko, by tylko się nie obudziło, to jednak trzeba pamiętać, że w środowisku dziecka nie może być zupełnej ciszy. Warto zatem nie uwrażliwiać dziecka pod tym względem, bo każdy, drobny, ale głośniejszy dźwięk nie tylko je wybudzi, ale dodatkowo może wzbudzić w nim również lęk. Nie wiesz, czy słuch dziecka rozwija się prawidłowo? Zwróć uwagę na to, czy maluch: między 3. a 6. miesiącem życia reaguje na znane odgłosy, odwraca głowę w ich stronę i zaczyna najpierw gruchać potem głużyć, czyli wydawać dźwięki inne niż pisk; między 6. a 9. miesiącem życia naśladuje odgłosy z otoczenia i gaworzy, czyli próbuje je powtarzać; do około 18. miesiąca życia, reaguje już na polecenia i sam wypowiada proste słowa. Stymulacja dźwiękowa przedszkolaka Podczas spotkania ekspertka zauważyła, że wiele maluchów w przedszkolu jest niedostymulowanych dźwiękowo. Co to oznacza? Zwykle takie dziecko reaguje nerwowo na każdy odgłos, z którym się zetknie, a dodatkowo wiele z nich budzi w nim strach. Tym samym, aby brzdąc nie reagował lękowo, konieczne jest dostarczanie mu różnych dźwięków na co dzień, tak by mógł je poznać. By rozwijać słuch malucha, warto nie tylko umożliwić mu słuchanie muzyki, ale również jej tworzenie. Wszelkie zajęcia umuzykalniające poszerzają możliwości jego rozwoju. Jest to istotne, bo obecnie mamy bardzo często do czynienia z zanieczyszczeniem dźwiękowym, które podobnie jak np. zanieczyszczenie powietrza, wpływa negatywnie na organizm, a także jego rozwój. Tym samym należy zadbać o to, by w tym okresie decydować się na zabawy takie jak: naśladowanie głosów zwierząt, odtwarzanie rytmów lub konkretnych melodii, rozpoznawanie natężenia głosu, lokalizowanie dźwięków, różnicowanie dźwięków – cichy/głośny, niski/wysoki, dużo dźwięków/mało dźwięków To, co słyszymy vs. to, jak mówimy Ponadto warto pamiętać, że rozwój słuchu nierozerwalnie jest związany z rozwojem mowy. Jeśli prawidłowo słyszymy, to też prawidłowo mówimy, a później również prawidłowo piszemy i czytamy, co przekłada się na sukces szkolny. Dlatego też nieprawidłowy słuch może wiązać się z niegramatycznym mówieniem oraz niepoprawnym konstruowaniem zdań. Warto, by w pewnym momencie rodzice wybrali się z maluchem do logopedy, aby sprawdzić, czy mówi prawidłowo. Można to zrobić, gdy brzdąc ma 2,5-3 lata.
Widzę, czyli… o wzroku słów kilka [WEBINAR 2.]
Za nami drugi z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o zmyśle wzroku i o tym, jaką rolę odgrywa on w rozwoju dziecka.
Czy wiesz, że około 80% tego, co pamiętamy i rozumiemy, wcześniej zobaczyliśmy? To właśnie wzrok jest zmysłem wiodącym, dlatego porządkuje nasz świat i pozwala m.in. zorientować się w przestrzeni oraz dostrzec np. niebezpieczeństwo lub piękno świata. Dzięki niemu możemy nie tylko zobaczyć, ale również doświadczyć, zapamiętać, nauczyć się i zrozumieć. Co rodzic powinien wiedzieć o wzroku dziecka? Każdy opiekun powinien pamiętać, że maluch nie wie, że widzi źle. Dlatego też to dorośli od pierwszych chwil życia pociechy muszą zwracać uwagę na ewentualne nieprawidłowości powstające w obrębie narządu wzroku. Warto m.in. przyglądać się, czy niemowlę śledzi palec, czy podąża wzrokiem za przedmiotem, który mu pokazujemy oraz czy w ogóle dostrzega jego pojawienie się w polu widzenia. Reakcje na bodźce wzrokowe należy obserwować także u starszych np. przedszkolaków. W przypadku wątpliwości, czy maluszek reaguje właściwe, należy udać się do specjalisty, który oceni, czy ze wzrokiem jest wszystko w porządku. Dlaczego należy stymulować wzrok? Przede wszystkim dlatego, że jest on zmysłem wiodącym, który odgrywa istotną rolę w rozwoju malucha, zdolności uczenia się i ogólnym stanie zdrowia. Rzadko zdajemy sobie sprawę, że aż dwie trzecie funkcji mózgu jest związanych z widzeniem. Potwierdzają to badania, które dowodzą, że około 75% tego, czego dzieci uczą się we wczesnych latach życia, jest przetwarzane przez ich wzrok. Dlatego też, aby wspomóc malucha w nauce, a także prawidłowym postrzeganiu rzeczywistości, konieczne jest rozwijanie tego zmysłu. Wybierając zabawy rozwijające wzrok, warto skupić się na takich, które ćwiczą m.in. spostrzegawczość, kierunkowość i pamięć wzrokową. Ważne są także zabawy związane z integracją sensoryczną, gdyż wspiera i rozwija ona zdolności mózgu do sortowania, organizowania oraz przetwarzania wrażeń zmysłowych. A jak to jest ekranami… Czy dziecko powinno z nich korzystać? Nie uciekniemy od technologii i nie sprawimy nagle, że dzieci nie będą używały tabletów, telefonów i komputerów. To przecież również w nich toczy się nasze życie, co bardzo łatwo można zauważyć szczególnie teraz, w dobie pandemii. Dlatego opiekunowie powinni przede wszystkim zwracać uwagę na prawidłową odległość oczu dziecka od urządzenia, natężenie i rodzaj emitowanego światła, ostrość kolorów oraz długość czasu spędzanego przed ekranem. Pamiętajmy także, że oko lubi dal. Musimy pozwolić mu patrzeć i widzieć nie tylko to, co blisko, czyli np. na ekranie smartfona. Dlatego, aby ćwiczyć akomodację oka, czyli patrzenie naprzemiennie w bliż i w dal, zachęcamy do tego, by np. chodzić z dzieckiem na spacery. WAŻNE: Dzieci do 2-3 roku życia w ogóle nie powinny korzystać z ekranów. Jakie zabawy rozwijają wzrok? zabawa w wyszukiwanie szczegółów w otoczeniu i na obrazkach zabawa kolorami – sortowanie, wyszukiwanie lusterkowe zajączki zabawy z latarką puzzle układanki zabawa w „Co się zmieniło?” (ubyło/przybyło)
Jak dziecko uczy się i rozwija przez zmysły? [WEBINAR 1.]
Za nami pierwszy z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Ekspertka opowiadała o tym, jak działają zmysły malucha, a ich prawidłowy rozwój wpływa na życie również w przyszłości.
Wyróżniamy 5 „tradycyjnych” zmysłów: wzrok, słuch, dotyk, zapach i smak. Mamy też zmysły „dodatkowe”, do których należą: zmysł temperatury, równowagi, ułożenia ciała względem siebie i napięcia mięśniowego (propricepcja), zmysł odpowiadający za odmierzanie czasu i odczuwanie bólu (nocycepcja). Jedne i drugie są potrzebne dorosłym i dzieciom, by lepiej rozumieć i orientować się w świecie. Dzięki nim możemy m.in. zobaczyć go, usłyszeć, docenić, a także określić, czy to, co się w nim znajduje jest bezpieczne czy nie. Aby jednak było to możliwe, narządy zmysłów, które pozwalają je odbierać i przetwarzać, muszą działać prawidłowo. Co trzeba wiedzieć o zmysłach? Wzrok Dzięki niemu można rozpoznawać m.in. kolory, ich intensywność, kształty, orientować się w przestrzeni. Przy tym rodzice muszą pamiętać, że małe dziecko nie wie, że źle widzi. Maluchowi wydaje się, że jego wzrok jest dokładnie taki sam jak innych. Dlatego też bardzo ważne w rozwoju tego zmysłu jest to, by opiekun obserwował, jak dziecko ogląda przedmioty, czy rozpoznaje kolory, widzi wyraźnie itd. I tak, trzeba pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia dziecko ogląda je z niewielkiej odległości, ale już 2-latek powinien widzieć mniej więcej tak jak dorosły. Tym samym, jeśli coś zaniepokoi rodzica, musi koniecznie skonsultować się ze specjalistą. Słuch To pierwszy zmysł dziecka, dzięki czemu odbiera ono dźwięki nawet będąc jeszcze w brzuchu mamy. Aby rozwijać go od początku, ważne jest, by w domu były obecne... dźwięki. Chodzi przede wszystkim o to, by nie było ani za cicho, ani za głośno. Jeśli nie będzie ich w ogóle, to gdy się pojawią, mogą wywołać lęk. Z kolei, jeśli będą np. za głośne, mogą powodować różnego rodzaju zaburzenia słuchu. Trzeba pamiętać, że maluchy mają bardziej wrażliwy słuch niż dorośli – z początkiem życia jest on najlepszy i z wiekiem się stopniowo pogarsza. Przy tym bardzo istotne jest, że jeśli dziecko np. w zabawie nie reaguje na poszczególne dźwięki, mimo że w okresie niemowlęctwa miało pozytywny wynik przesiewowego badania słuchu, należy zatroszczyć się o ten zmysł i w razie wątpliwości skonsultować ze specjalistą. Dotyk Jest to tzw. zmysł pierwotny, bo właśnie dzięki niemu dziecko posiada odruchy, w tym takie, jak odruch ssania lub chwytania. Mówi się o tym, że dotyk jest szczepionką XXI wieku, gdyż właśnie przytulanie, bujanie, podnoszenie maluszka itd. sprawia, że czuje się on bezpiecznie, jego potrzeby są zaspokojone i dzięki temu, że jest blisko z opiekunem, wpływa to korzystnie na jego ogólny rozwój. Ważne jest także to, by badać reakcję dziecka na mniej komfortowy dotyk. Oczywiście, nie chodzi o to, by zadawać mu ból, ale sprawdzać, jak reaguje, gdy pojawiają się bodźce intensywne, np. gdy się uderzy. Trzeba kontrolować, czy reakcja dziecka jest adekwatna do bodźca. Gdy zauważymy cokolwiek, co budzi wątpliwości, warto skonsultować się z pediatrą. Smak To zmysł, który rozpoznajemy dzięki ok. 10 tys. receptorów umieszczonych na języku. Trzeba pamiętać, że dla jego rozwoju istotne jest, by smaki potraw były wyraźne, bo dopiero wtedy możemy ich w pełni doświadczać. I oczywiście nie mamy na myśli popularnej soli, ale raczej zioła, które świetnie wzbogacają codzienne menu. Istotne jest także to, że dziecko poznaje jedzenie także przez kolory i faktury, co zachęca do jedzenia. Powinni o tym pamiętać szczególnie rodzice dzieci, które nie są zbyt otwarte na nowe smaki. Zapach W nosie mamy wiele receptorów i każdy z nich rozpoznaje inne cząsteczki zapachowe. Odbieranie i przetwarzanie zapachu jest bardzo indywidualne. Dlatego też trzeba pamiętać, że to, co dla jednych jest przyjemne, dla innych może wcale takie nie być. Bardzo ważne jest, że maluchy są bardzo wrażliwe na zapachy. Wiąże się to z tym, że szybko występuje u nich jakieś skojarzenie i tym samym reakcja, nierzadko negatywna, która powoduje, że dziecko np. czegoś nie chce, nie spróbuje, gdzieś nie wejdzie itd. Bądźmy zatem na to wrażliwi.
Iluzja optyczna nazywana Szachownicą Adelsona – ciemne i jasne pola.
Twoje zadanie: Przyjrzyj się szachownicy i polom na niej zaznaczonym jako pole A i pole B. Czy mają one ten sam kolor, czy jedno jest ciemniejsze od drugiego? To zaskakujące, ale w rzeczywistości oba pola mają taki sam odcień! Dlaczego tak się dzieje? To słynna iluzja optyczna opublikowana w 1995 roku przez Edwarda H. Adelsona, w której wydaje nam się, iż pole A, położone wyżej, jest ciemniejsze, niż pole B znajdujące się w cieniu walca, choć tak naprawdę oba pola mają taki sam odcień! Adelson wyjaśnia, iż nasz mózg popełnia tu błąd na podstawie naszego doświadczenia związanego z postrzeganiem kontrastu i cienia. Chodzi o położone blisko siebie ciemne oraz jasne pola i rzucany na nie lekki cień. Porada dla rodzica: Możecie wykorzystać tę iluzję, żeby pokazać dziecku, jak zmieniają się odcienie barw, gdy patrzymy na nie w pełnym świetle i w cieniu. Wystarczy użyć do tego celu kolorowych klocków. Może to też być dobry wstęp do wspólnego malowania. Zachęcamy także do zabawy w mieszanie kolorów. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
3-latki potrafią rozumować jak dorośli? To zszokowało nawet naukowców
Choć do tej pory uważano, że jest zupełnie inaczej, to okazuje się, że maluchy uczą się znaczenia nowych słów tak samo jak studenci.
Specjaliści z Laboratorium Princeton Baby Lab badają, w jaki sposób dzieci uczą się postrzegać i rozumieć świat, a także jak rozwijają się ich umiejętności komunikacyjne. Tym razem postanowili sprawdzić, jak przedszkolaki uczą się znaczenia nowych słów. Wyniki zaskoczyły nawet samych badaczy. Do tej pory uważano, że dzieci ucząc się znaczenia nowych słów zakładają, że oznaczają one coś ogólnego, jak np. pies, ryba, ptak, kwiat. Zakładano, że zapamiętując określone cechy, potrafią przypisać podobne do siebie rzeczy do danej kategorii. Przypuszczano, że umiejętność bardziej wyrafinowanego rozumowania przychodzi dopiero z wiekiem, tymczasem okazuje się, że dla dzieci słowa nie są tak abstrakcyjnymi nazwami, jak do tej pory uważano. Maluchy przy nauce nowych słów biorą pod uwagę ich specyficzne cech i do samego początku są w stanie zrozumieć ich precyzyjne zacznie. Efekt rozdymki Naukowcy przeprowadzili serię eksperymentów z udziałem dzieci w wieku 3-5 lat. Korzystając ze specjalnej aplikacji, nauczyli dzieci czterech nowych słów: fep, zak, lat, galt. Dwa z tych terminów zostały użyte dla typowych obiektów, a dwa dla takich o bardzo charakterystycznych cechach. Obrazki pochodziły z czterech kategorii, które dzieci znają: ryby, ptaki, psy i kwiaty. Przy każdej próbie dziecko widziało jeden lub trzy przykłady na górze ekranu, identyfikowane przez nowe słowo, np. „To jest fep”, lub „To są trzy fepy”. Następnie dziecko otrzymało 12 dodatkowych zdjęć: dwa pasujące do przykładów, dwa z tej samej ogólnej kategorii i osiem niepowiązanych. Osoba prowadząca eksperyment pytała następnie: „Czy potrafisz znaleźć feps?” Naukowcy byli ciekawi, czy dzieci zdecydują, że fep to konkretne stworzenie np. dalmatyńczyk, czy przypiszą bardziej ogólnie znaczenie uznając, że to pies. Każde dziecko mogło wybrać tyle obrazów, ile chciało w swoim własnym tempie. Kolejność czterech kategorii: ryby, ptaki, psy i kwiatybyła losowa. Okazało się, że dzieci patrząc na rzeczy z tej samej kategorii, szybko odnajdują różnice. Naukowcy nazwali ten mechanizm efektem rozdymki. Zanim rozdymka wypełni się powietrzem, wygląda jak zwykła ryba, więc dzieci tak ją nazywają. Jednak, gdy ta zamieni się w kolczasty balon, dobrze już wiedzą, że to rozdymka i nie nazwą jej po prostu rybą. Ponadto naukowcy odkryli, że im bardziej „typowy” przykład, tym bardziej prawdopodobne jest, że dziecko przyjmie, że jest to termin ogólny. Np. łosoś był zbyt mało charakterystyczny więc częściej dzieci intrpretowała go jako symbol ryby, a nie jako konkretyny gatunek ryby. Zupełnie jak dorośli Odkrycie te są sprzeczne z ideą, że dzieci zawsze zakładają, że nowe słowa powinny być interpretowane jako ogólniki. Co wiecej, wyniki testów zostały porównane z badaniami wykonanymi z udziałem studentów. Jedyna różnica polegała na tym, że studentom powiedziano, że był to eksperyment przeznaczony dla małych dzieci i pozwolono im samodzielnie trzymać iPady. Okazało się, że obie grupy osób przetwarzały informacje w dokładnie ten sam sposób. Oznacza to, że każdy z nas uczy się dokładnie tak samo i nie ma znacznie ile mamy lat. Fascynujące! Źródło: medicalxpress.com
Dowiedz się kiedy dziecko powinno zacząć czytać samodzielnie?
Czytanie wzbogaca słownictwo, poprawia pamięć, zwiększa inteligencję i pomaga ćwiczyć analityczne myślenie. Co więcej, poprawia humor, uczy empatii i zabiera do świata wyobraźni. Wszystkie te korzyści dziecko może czerpać z lektury, jeśli tylko nauczy się czytać. Warto więc dać mu szansę i pomóc w nauce czytania. Dowiedz się jak to zrobić najlepiej.
Skuteczność i popularność metody sylabowej Jeśli dziecko poznało już litery, to metoda sylabowa jest skutecznym sposobem, by w stosunkowo szybkim czasie opanowało umiejętność samodzielnego czytania. Wymawianie poszczególnych zgłosek jest łatwiejsze niż składanie wyrazu z liter, dlatego czytanie sylabami to dobry wstęp do samodzielnej lektury. Jest to także jedna z najczęściej stosowanych metod w edukacji szkolnej. Czytanie sylabowe można zacząć już z dziećmi w wieku przedszkolnym. Książki z wykorzystaniem tej metody można znaleźć w serii Przygoda z Czytaniem na poziomie 4. Do wyboru mamy już 5 książek. Czytam samodzielnie to książki, w których mały czytelnik znajdzie łatwe do czytania teksty. Zdania są proste, a wyrazy podzielone na wyróżnione kolorem zgłoski, dzięki czemu dziecko łatwo rozpoznaje ich sylabową budowę. Atrakcyjna forma, ulubieni bohaterowie Teksty w książkach są zróżnicowane pod względem formy. Wśród nich można znaleźć opowiadania z elementami opisów i dialogów, wiersze i wyliczanki, przepisy i życzenia przeplatane tekstami informacyjnymi. Czytając tak różnorodne treści, dziecko się nie nudzi, a jednocześnie przygotowuje się do dalszych czytelniczych wyzwań. Podstawową formą aktywności dziecka jest zabawa, dlatego do lektury zachęcają dzieci ich ulubieni bohaterowie – zwariowana rodzinka Iniemamocnych. Dodatkowo książka zawiera dyplom oraz naklejki nagrody, które będą wspaniałą motywacją. Żeby się dowiedzieć więcej na temat serii, nauki czytania oraz metody sylabowej, warto odwiedzić stronę www.disneyuczy.ameet.pl lub obejrzeć miniprogramy edukacyjne na YouTube tutaj: https://www.youtube.com/channel/UCCqn3KizpSaE6ey_HiIf93Q
Każdy przedszkolak, zanim rozpocznie naukę w szkole, powinien nabyć pewne kluczowe umiejętności. Jak wpierać rozwój czterolatków, żeby im w tym pomóc?
Podstawową formą aktywności dziecka w wieku czterech lat jest zabawa. Na tym etapie warto angażować przedszkolaka w takie zajęcia, żeby podczas zabawy zdobywał i doskonalił nowe umiejętności. Pomocne w tym będą książki edukacyjne. Jedną z propozycji jest seria Disney Uczy, atrakcyjna dla dziecka dzięki temu, że w nauce towarzyszyć mu będą ulubione postacie z ekranu. Program został opracowany przy udziale ekspertów metodyki nauczania, dlatego stanowi doskonałe uzupełnienie edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Zadania i ćwiczenia są przygotowane w taki sposób, żeby zapewnić dziecku możliwość stopniowego rozwijania najważniejszych umiejętności, m.in. sprawności manualnej, spostrzegawczości, logicznego myślenia, koordynacji wzrokowo-ruchowej i kreatywności. Dodatkowo podczas rozwiązywania różnorodnych ćwiczeń i zadań dzieci poznają litery i cyfry, przygotują się do nauki pisania i liczenia oraz wzbogacą słownictwo. W ramach programu ukazały się serie dedykowane czterolatkom: Rozwiązuję Sama/Rozwiązuję Sam oraz Zadania do Zmazywania. „Rozwiązuję Sama/Rozwiązuję Sam” to seria książek, które pomogą 4-latkom rozwijać kluczowe dla wieku przedszkolnego umiejętności. Uczą koncentracji i logicznego myślenia oraz pomagają ćwiczyć sprawność manualną i spostrzegawczość. Zadania w książkach są idealnie dostosowane do wieku, a sposób ich rozwiązania na tyle intuicyjny, że dziecko może samodzielnie pracować z książką. W każdej książce czterolatek znajdzie naklejki-nagrody, co stanowi dodatkową motywację. Kolejna propozycja, która pomoże dzieciom ćwiczyć motorykę małą, to książki z serii Zadania do Zmazywania. W nich dziecko podczas doskonałej zabawy ma okazję zmierzyć się z odpowiednimi dla jego wieku różnorodnymi zadaniami edukacyjnymi. Ścieralne strony oraz dołączony do książki mazak sprawiają, że ulubione zadania można rozwiązywać wielokrotnie. Seria jest doskonałym narzędziem, dzięki któremu przedszkolak ćwiczy sprawność manualną i rozwija umiejętność koncentracji. Twórcy obu serii w szczególny sposób zadbali o to, żeby poziom trudności zaproponowanych zadań był dostosowany do możliwości dzieci czteroletnich. Dzięki temu rodzic może obserwować działania i postępy małego ucznia, ale nie musi w nich przez cały czas uczestniczyć. Dla dziecka jest to dodatkowa okazja to wypracowania samodzielności i radzenia sobie z nowymi wyzwaniami, co jest niezwykle ważną umiejętnością i jednocześnie daje dziecku bardzo dużo satysfakcji. Więcej na: www.ameet.pl Książki ukazały się nakładem wydawnictwa Ameet w ramach programu edukacyjnego Disney Uczy.