To 1 pytanie rodzice zadają na potęgę. Psycholożka ostrzega: „Boli bardziej niż myślisz”
Ile razy zdarzyło ci się stać nad rozlanym sokiem, potłuczonym wazonem albo nad płaczącym młodszym rodzeństwem, które właśnie oberwało klockiem, i z głębokim westchnieniem zapytać: „Dlaczego to zrobiłeś?”.
Zadajemy to jedno logiczne pytanie, wierząc, że jesteśmy racjonalnymi rodzicami, którzy chcą zrozumieć motywy swojego dziecka. Chcą logiki, chcą wyjaśnień, chcą... dorosłości w ciele trzylatka. Tymczasem ostatnio trafiłam na wpis psycholożki Karoliny Martin, który sprawił, że poczułam ucisk w gardle. Tych kilka zdań uświadomiło mi, że nasze „Dlaczego?” to nie jest zaproszenie do rozmowy. To emocjonalne przesłuchanie, na które małe dziecko po prostu nie ma odpowiedzi. Pułapka logiki, czyli dlaczego mały mózg nie zna odpowiedzi Z perspektywy nas, dorosłych, pytanie „Dlaczego?” jest szczytem spokoju i merytorycznego podejścia. Przecież nie krzyczymy, nie karzemy, tylko pytamy o przyczynę. Problem polega na tym, że − jak podkreśla Karolina Martin − aby odpowiedzieć na takie pytanie, dziecko musiałoby posiadać umiejętności, których jego układ nerwowy jeszcze fizycznie nie wypracował. Musiałoby się zatrzymać, nazwać swoją emocję, zrozumieć impuls, który nim pokierował, i ubrać to wszystko w słowa. To proces godny dojrzałego pacjenta na długoletniej terapii, a nie kilkulatka, którego ciało często działa szybciej niż rozwijające się ośrodki regulacji w mózgu. Kiedy pytamy „Dlaczego to zrobiłeś?”, stawiamy dziecko pod ścianą. Ono naprawdę nie wie, dlaczego rzuciło autkiem w telewizor. Ono po prostu poczuło nagły przypływ frustracji, nudy albo przebodźcowania i zareagowało impulsem. Słysząc nasze pytanie, maluch czuje ogromne napięcie. Widzi oczekującą twarz i czuje, że musi się wytłumaczyć z czegoś, czego samo nie rozumie. Efekt? Dziecko zaczyna się bronić, zamyka się w sobie albo − co najczęstsze − mówi „Bo tak”. To nie jest brak współpracy czy złośliwość. To sygnał, że właśnie poprosiliśmy je o rozwiązanie równania z trzema niewiadomymi, podczas gdy ono dopiero uczy się dodawać do dziesięciu. Zamiast przesłuchania − zostań tłumaczem dziecięcych emocji Najbardziej poruszające we wpisie psycholożki jest to, co dzieje się w sercu dziecka, gdy nie potrafi odpowiedzieć na nasze „Dlaczego?”. Zaczyna kłamać. Nie dlatego, że jest małym manipulatorem, ale dlatego, że desperacko chce cię uspokoić i zakończyć tę trudną sytuację. Powie cokolwiek, byleś przestała patrzeć na nie z tym pytającym wyrzutem. W ten sposób, zamiast uczyć dziecko odpowiedzialności, uczymy je maskowania prawdy pod presją. Co zatem zrobić, gdy wazon leży w kawałkach, a my czujemy, że zaraz wybuchniemy? Karolina Martin podpowiada genialnie prostą strategię: zrób krok bliżej i pomóż mu to zrozumieć, zamiast kazać mu się tłumaczyć. Zamiast „Dlaczego to zrobiłaś?”, spróbuj nazwać to, co widzisz: „Uderzyłaś”, „Rzuciłeś zabawkę”, „Widzę, że nie dałaś sobie rady z emocjami”. Możesz dodać pytanie, ale w formie propozycji, która daje dziecku przestrzeń do wyboru: „Zdenerwowałaś się?”. To zmienia wszystko. Przestajesz być prokuratorem, a stajesz się przewodnikiem. Pokazujesz dziecku: „Widzę, co się stało, i pomogę ci to poukładać”. To nie jest „chuchanie i dmuchanie” − to jest realna nauka samoświadomości. To nie jest odpuszczanie − to budowanie fundamentów na całe życie Wielu rodziców boi się, że rezygnacja z pytania „Dlaczego?” to forma pobłażliwości. „Jeśli nie zapytam go o powód, to on nigdy nie zrozumie, że zrobił źle!” − myślimy. Nic bardziej mylnego. Naszym celem jako rodziców jest nauczenie dziecka, jak rozumieć siebie, a nie jak skutecznie się nam tłumaczyć. Kiedy nazywamy fakty („Twoje rączki uderzyły”), zdejmujemy z dziecka ciężar analizy, której nie jest w stanie udźwignąć, a jednocześnie jasno wskazujemy na zachowanie, które wymagało korekty. To podejście uczy dziecko, że za każdym jego zachowaniem coś stoi − potrzeba, zmęczenie, głód czy nagły impuls − i że my, dorośli, jesteśmy tu po to, by pomóc mu te klocki poukładać. Dziecko nie potrzebuje w trudnym momencie sędziego, potrzebuje kogoś, kto potrzyma ster, gdy ono samo wpada w emocjonalne turbulencje. Rezygnując z jednego, niefortunnego pytania, otwieramy drzwi do relacji opartej na zaufaniu, a nie na strachu przed złą odpowiedzią. Bo przecież w rodzicielstwie nie chodzi o to, by wiedzieć „dlaczego”, ale o to, by nasze dziecko wiedziało, że z każdym błędem może przyjść do nas bez lęku, że zostanie poddane przesłuchaniu. Zobacz też: Logopedka ostrzega przed 1 bajką, a dzieci ją uwielbiają. „Pokazuje złe wzorce”
5 cech bystrych dzieci. Nr 3 brzmi znajomo? Świetnie! Świadczy o ogromnym potencjale
Zamiast tracić cierpliwość przy kolejnej kłótni o kolor skarpetek, spójrz na to okiem eksperta – to może być sygnał, że twój maluch ma zadatki na genialnego lidera. Sprawdź, dlaczego punkt numer 3 z naszej listy to powód do dumy, a nie do wstydu przed rodziną.
To, co czasem błędnie interpretujemy jako upór czy niegrzeczność, w rzeczywistości jest „paliwem rakietowym” dziecięcych umysłów. Jeśli czujesz, że twój maluch rzuca ci wyzwania na każdym kroku, prawdopodobnie masz w domu małego odkrywcę o ogromnym potencjale. Bystre dziecko. Niestandardowe myślenie i nienasycona ciekawość świata Bystre dzieci nie przyjmują świata na wiarę; one go dekonstruują i składają na nowo w swojej głowie. Ich mózgi pracują na najwyższych obrotach, co objawia się w bardzo konkretny sposób. Oto 5 cech, które świadczą o tym, że twoje dziecko ma wyjątkowo chłonny umysł: 1. Nienasycona potrzeba pytania „dlaczego?”. To nie jest zwykłe zainteresowanie otoczeniem. Bystre dziecko nie zadowoli się zdawkową odpowiedzią. Ono musi poznać mechanizm działania, przyczynę i skutek. Ta dociekliwość to fundament inteligencji analitycznej i naukowej pasji, która w przyszłości pozwoli mu rozwiązywać skomplikowane problemy. 2. Błyskawiczne kojarzenie odległych faktów. Takie maluchy mają tzw. myślenie sieciowe. Potrafią przypomnieć sobie szczegół sprzed kilku miesięcy i powiązać go z obecną sytuacją, wyciągając z tego logiczny (i często zaskakujący) wniosek. Zauważają detale, które nam umykają, jak zmiana koloru guzików u pani w sklepie czy inny rytm silnika w aucie taty. 3. Nieustanne negocjowanie i „upór”. To cecha, która najbardziej testuje naszą cierpliwość. Jeśli twoje dziecko ma odpowiedź na każdy argument i potrafi godzinami dyskutować o tym, dlaczego akurat dziś powinno zjeść kolację w kostiumie dinozaura, to znakomita wiadomość. To świadczy o ogromnej sile charakteru, asertywności i wysokiej inteligencji werbalnej. Tak rodzą się liderzy, którzy nie dają sobą manipulować. 4. Wysoka wrażliwość emocjonalna. Bystre dzieci często czują mocniej. Mają niezwykle wyczulone anteny emocjonalne; potrafią przejąć się losem chorego zwierzęcia lub wyczuć smutek rodzica, zanim ten go okaże. Ta empatia to fundament inteligencji emocjonalnej (EQ), która jest kluczowa w budowaniu zdrowych relacji w dorosłym życiu. 5. Błyskawiczna nuda i głód stymulacji. Bystry umysł nienawidzi powtarzalności. Gdy dziecko opanuje już daną umiejętność lub zrozumie zasadę działania zabawki, natychmiast traci nią zainteresowanie. To nie brak koncentracji, a sygnał, że mózg domaga się kolejnego, trudniejszego wyzwania. Kto tu rządzi? Dlaczego potencjał wymaga mądrego prowadzenia Zrozumienie, że te cechy są darem, a nie problemem wychowawczym, zmienia wszystko. Dziecko o dużym potencjale intelektualnym często potrzebuje logicznych uzasadnień zamiast suchych nakazów. Jeśli potrafisz go przekonać mądrym argumentem, budujesz w nim poczucie, że jego zdanie ma znaczenie, co tylko potęguje jego chęć do nauki. Jako rodzice bystrych dzieci jesteśmy trochę jak kustosze w muzeum, które codziennie musi zmieniać wystawę. To wyczerpujące, ale widok tego błysku w oku, gdy maluch odkrywa coś nowego, jest wart każdej minuty poświęconej na kolejną dyskusję. Lekcja dla rodzica: jak nie zgasić tego ognia? Najważniejsze to nie mylić bystrości z arogancją. Dziecko, które kwestionuje zasady, po prostu chce zrozumieć świat, a nie zrobić nam na złość. Dając mu przestrzeń do dyskusji i stymulując jego ciekawość, dajemy mu najlepszy start w dorosłość. Pamiętajmy, że ci mali mistrzowie negocjacji to przyszli wynalazcy, artyści i wizjonerzy. Naszym zadaniem jest tylko − i aż − dotrzymać im kroku i nie pozwolić, by ta niesamowita energia została stłamszona przez sztywne ramy. Zobacz też: Pokazała zadanie domowe z matematyki dla 3-klasistów. „Edukacja w Polsce zmierza donikąd”
Rodzice wstydzą się tego zachowania u dziecka. Nie wiedzą, że świadczy o wybitnej inteligencji
Zachowania, które rodzice często uznają za brak wychowania lub uciążliwe dziwactwa, mogą być w rzeczywistości oznakami wysokiego ilorazu inteligencji. Dowiedz się, dlaczego twój mały „uparty negocjator” lub „skarżypyta” to w rzeczywistości umysł o potężnym potencjale.
Znasz ten moment, gdy twoje dziecko robi coś tak specyficznego, że czujesz na sobie wzrok wszystkich osób w kolejce do kasy lub w przychodni? Czasami to uporczywe poprawianie pani w sklepie, innym razem głośne komentowanie tego, dlaczego pan na przystanku ma brudne buty. Szepczemy wtedy szybkie „przepraszam” i marzymy o pelerynie niewidce. Ale ostatnio zaczęłam patrzeć na te sytuacje zupełnie inaczej. Okazuje się, że to, co my, dorośli, uwięzieni w gorsetach konwenansów, nazywamy trudnym zachowaniem, dla ekspertów jest jasnym sygnałem: „Uwaga, tu rośnie wybitny umysł!”. Mistrzowie ciętej riposty i dyskusji bez końca Pierwszą rzeczą, której jako rodzice często się wstydzimy, jest dziecięca... kłótliwość. No wiecie, ten moment, gdy prosisz o założenie czapki, a w zamian dostajesz pięciominutowy wykład o tym, że czapka niszczy strukturę fryzury, a poza tym temperatura odczuwalna jest o trzy stopnie wyższa, niż pokazuje termometr. Wstydzimy się, bo wydaje nam się, że otoczenie widzi w tym brak dyscypliny i naszą rodzicielską porażkę. Tymczasem ta niesamowita zdolność do argumentacji i negocjacji to jedna z najsilniejszych oznak wysokiej inteligencji werbalnej. Dziecko, które nie przyjmuje poleceń „bo tak”, ale domaga się logicznych uzasadnień, to dziecko, którego mózg pracuje na najwyższych obrotach. Ono nie próbuje być złośliwe − ono bada związki przyczynowo-skutkowe i rozwija umiejętności, które za dwadzieścia lat uczynią z niego wybitnego prawnika, negocjatora czy lidera zespołu. Eksperci podkreślają, że inteligencja to nie tylko umiejętność rozwiązywania zadań z matematyki, to przede wszystkim zdolność do krytycznego myślenia. Więc następnym razem, gdy twoja pociecha zacznie podważać sens sprzątania klocków za pomocą logicznego wywodu, weź głęboki oddech i pomyśl: „Mój mały geniusz właśnie trenuje retorykę”. Niestosowna szczerość, czyli detektyw w krótkich spodenkach Kolejną cechą, która przyprawia nas o zawrót głowy, jest nadmierna spostrzegawczość połączona z absolutnym brakiem filtra. To te sytuacje, gdy dziecko głośno zauważy, że „ciocia ma bardzo duży nos” albo że „obiad u babci dziwnie pachnie”. Czujemy wtedy ogromny dyskomfort, bo przecież uczymy dzieci empatii i dobrych manier. Jednak z punktu widzenia rozwoju poznawczego ta bezlitosna precyzja w wyłapywaniu detali świadczy o niesamowitym potencjale analitycznym. Bystre dzieci widzą świat w wysokiej rozdzielczości. One nie rejestrują tylko ogólnego obrazu, one widzą każdą rysę, każdą niespójność, każdy nietypowy szczegół. Ich mózgi nieustannie skanują otoczenie i kategoryzują dane. Ta niewygodna szczerość to po prostu efekt uboczny niezwykle sprawnego procesora w ich głowie. Zamiast uczyć dziecko, by „nie widziało”, warto uczyć je, jak ubrać te spostrzeżenia w słowa, które nie ranią. Ale w głębi duszy możemy być dumni − nasze dziecko widzi to, czego inni nie dostrzegają. To cecha największych odkrywców i naukowców, którzy zmieniali bieg historii, bo potrafili wskazać palcem to, co inni woleli przemilczeć. Buntownik z wyboru i kreatywny chaos w pokoju Na koniec coś, co spędza sen z powiek każdemu, kto lubi mieć w domu porządek: totalne ignorowanie zasad standardowej zabawy. Wstydzimy się, gdy inne dzieci na placu zabaw grzecznie lepią babki z piasku, a nasz maluch próbuje zbudować z błota skomplikowany system irygacyjny, brudząc przy tym siebie i wszystkich dookoła. Albo, gdy zamiast układać puzzle według obrazka, tworzy z nich dziwne konstrukcje 3D. Wydaje nam się, że nasze dziecko jest rozkojarzone, nieuważne albo − o zgrozo − „niegrzeczne”. Nic bardziej mylnego! To jest właśnie kreatywność w czystej postaci, znana jako myślenie dywergencyjne. Bystre dzieci często nudzą się gotowymi schematami. Ich mózg krzyczy: „A co, jeśli zrobimy to inaczej?”. To zachowanie, które często mylimy z brakiem koncentracji, jest w rzeczywistości dowodem na ogromną elastyczność umysłową. Takie dzieci nie idą wydeptaną ścieżką − one tworzą własne. Choć dziś oznacza to wiecznie brudne ubrania i bałagan w pokoju, w przyszłości ta sama cecha pozwoli im znajdować rozwiązania problemów, wobec których inni będą bezradni. Więc, zamiast przepraszać za „dziwne” pomysły swojego dziecka, uśmiechnij się do siebie. Masz w domu kogoś, kto widzi więcej, czuje mocniej i myśli szybciej. To nie powód do wstydu − to twój największy sukces. Źródło: researchgate.net Zobacz też: Zdradził sposób na odzwyczajenie dzieci od bajek w 5 dni. „Kreatywność wystrzeliła w kosmos”
Te dzieci szybciej się rozwijają. Ich rodzice robią 3 rzeczy inaczej niż wszyscy
Niektóre dzieci rozwijają się szybciej niż ich rówieśnicy, choć wcale nie korzystają z bardziej wymagających zajęć ani specjalnych metod. Coraz więcej badań i obserwacji pokazuje, że ich przewaga zaczyna się w domu, a dokładnie w trzech codziennych nawykach rodziców.
Nie są to skomplikowane techniki ani „tajemne sposoby”, które wymagają godzin przygotowań czy drogich gadżetów. To raczej drobne decyzje podejmowane każdego dnia – często z pozoru niezauważalne, a jednak przynoszące dzieciom ogromne korzyści, jeśli chodzi o tempo rozwoju emocjonalnego, poznawczego i społecznego. Rodzice, którzy stosują te trzy podejścia, nie robią niczego spektakularnego, ale ich dzieci szybciej uczą się nowych rzeczy, łatwiej radzą sobie z wyzwaniami i wykazują większą samodzielność. Co dokładnie robią inaczej? 1. Wspierają ciekawość zamiast ją uciszać Dzieci rozwijają się szybciej wtedy, gdy dorośli traktują pytania i eksperymenty jak coś naturalnego. Nie chodzi o organizowanie skomplikowanych zabaw edukacyjnych, lecz o zwykłą otwartość na to, co dziecko chce badać. Kluczem okazuje się cierpliwość i brak pośpiechu – gdy nie poganiamy, maluch dostaje przestrzeń, żeby samodzielnie sprawdzać, dotykać, porównywać i zadawać pytania, których często nawet się nie spodziewamy. Rodzice takich dzieci mówią mniej, a obserwują więcej. Nie wyręczają, nie kończą za dziecko zdań, nie podpowiadają w każdej sekundzie. Zamiast tego zadają proste pytania: „Jak myślisz?”, „Co by było, gdyby…?”, „Chcesz spróbować jeszcze raz?”. To niewielkie zmiany, które działają jak paliwo dla dziecięcej ciekawości, a ta – jak wiadomo – jest jednym z najważniejszych motorów rozwoju. Dzieci wychowane w takim klimacie naturalnie wykazują więcej inicjatywy. Zaczynają same szukać rozwiązań, bo wiedzą, że ich pomysły są ważne. To poczucie wpływu pojawia się bardzo wcześnie i przekłada się na szybszy rozwój kompetencji poznawczych. 2. Uczą konsekwentnie, ale bez presji Drugą rzeczą wyróżniającą rodziców szybko rozwijających się dzieci jest sposób, w jaki stawiają granice. Nie krzyczą, nie straszą, nie porównują do innych. Są spokojni, przewidywalni i bardzo konsekwentni – dzięki czemu dziecko czuje się bezpiecznie. To właśnie bezpieczeństwo emocjonalne daje przestrzeń do tego, żeby uczyć się nowych rzeczy i popełniać błędy bez lęku. W praktyce wygląda to tak, że zasady są jasne i powtarzalne, ale wokół nich jest dużo ciepła i akceptacji. Gdy dziecko robi coś niewłaściwego, słyszy raczej: „Spróbujmy inaczej” niż „Zawsze wszystko robisz źle”. Rodzice dbają o ton głosu, reagują spokojnie, a jednocześnie nie odpuszczają granic, które są potrzebne. Takie podejście sprawia, że maluchy nie uczą się „pod presją”, lecz w swoim rytmie, ale w stabilnym otoczeniu. Dzięki temu ich mózg pracuje sprawniej – mniej energii idzie na walkę ze stresem, a więcej na rozwój. Dzieci stają się odważniejsze, chętniej sprawdzają nowe rzeczy i łatwiej przyjmują wyzwania, bo wiedzą, że nie spotka ich za to krytyka. 3. Zamiast perfekcji stawiają na relację Rodzice, których dzieci rozwijają się wyjątkowo szybko, mają jeszcze jedną wspólną cechę. Nie próbują być „idealni”. Wbrew pozorom właśnie to daje dzieciom przewagę. Zamiast skupiać się na perfekcyjnie zaplanowanym dniu, na punktualności co do minuty i dopięciu każdego szczegółu, stawiają na bliskość i reagowanie na potrzeby tu i teraz. W codziennych sytuacjach wygląda to choćby tak, że potrafią odpuścić, kiedy widzą, że dziecko potrzebuje więcej czasu. Znajdują chwilę na rozmowę, nawet jeśli plan dnia jest napięty. Okazują emocje i uczą na nich dziecko: „Jestem zmęczona”, „Trochę się zdenerwowałam, zaraz spróbuję się wyciszyć”. Takie modelowanie zachowań emocjonalnych daje szybkie efekty – dziecko lepiej radzi sobie z napięciami i potrafi szybciej wracać do równowagi. To właśnie stabilne relacje sprawiają, że dzieci uczą się ekspresowo, bo czują pełną akceptację. Nie muszą walczyć o uwagę, nie gubią się w chaosie, nie żyją w napięciu. Rodzic nie udaje, że wie wszystko, tylko towarzyszy. To jeden z najważniejszych fundamentów dziecięcego rozwoju, choć rzadko się o nim mówi. Dzieci rosną szybciej, kiedy dorośli zwalniają Kiedy patrzę na te trzy punkty, widzę jedno: nie trzeba specjalnych narzędzi, drogich zabawek ani setek dodatkowych zajęć. Dzieci w naturalny sposób rozwijają się szybciej, gdy mają uważnego dorosłego obok siebie. Kogoś, kto wspiera ich ciekawość, jasno stawia granice i dba o relację ważniejszą niż perfekcyjnie zaplanowany dzień. To proste, choć nie zawsze łatwe, ale właśnie w takich codziennych wyborach zaczyna się przewaga, którą szybko widać. Dzieci dojrzewają inaczej, są stabilniejsze, bardziej samodzielne – i rozwijają się w naprawdę zaskakującym tempie. Zobacz też: Te dzieci są najbystrzejsze. Ich rodzice przestrzegają 3 domowych zasad
5 bajek, przy których dziecko rozwija się książkowo. Możesz je włączać z czystym sumieniem
Czasem wystarczy kilka minut przed ekranem, żeby zobaczyć, jak maluch chłonie świat pełen nowych bodźców. A jednak nie każda bajka działa na rozwój tak samo. Właśnie dlatego tak mocno zainteresowałam się materiałem Marii Rybak, logopedki znanej z profilu Przystanek Rodzinka na TikToku. Wskazała ona pięć tytułów naprawdę wspierających dziecięcy mózg.
Kiedy pierwszy raz obejrzałam jej zestawienie, poczułam zwykłą ulgę: wreszcie ktoś jasno wyjaśnił, które bajki faktycznie pomagają dziecku rozwijać język, rozumienie emocji i logiczne myślenie. Bez moralizowania, bez straszenia ekranami – za to z merytorycznym spojrzeniem praktyka. I chociaż sama nieraz przeglądam nowości w świecie animacji, to lista logopedki była dla mnie jak dobrze skrojona mapa: prosta, konkretna i działająca w codziennym życiu. Bajki wspierające rozwój dziecka – dlaczego to takie ważne? Od dawna powtarzam znajomym, że nie chodzi o całkowitą rezygnację z bajek, tylko o mądre wybory. Dzieci chłoną bodźce jak gąbka, a produkcje zbyt szybkie, migoczące i hałaśliwe potrafią przestymulować nawet najbardziej odpornego malucha. Dlatego, kiedy usłyszałam, że logopedka wskazuje to, co spokojne, przewidywalne i osadzone w realnym świecie, poczułam, że to bardzo wyważone podejście. Maria Rybak podkreśla, że kluczowe są trzy elementy: prosty język, adekwatne tempo i czytelne emocje. Dzięki temu dziecko nie tylko śledzi fabułę, ale też uczy się rozumienia sytuacji społecznych, przewidywania skutków i opowiadania własnymi słowami, co dla rozwoju mowy jest fundamentem. I właśnie te cechy łączą wszystkie pięć wskazanych przez nią tytułów. Bluey i spółka – 5 bajek polecanych przez logopedkę Kiedy pierwszy raz natknęłam się na Bluey, pomyślałam, że to po prostu urocza animacja. Dopiero później zdałam sobie sprawę, jak świetnie oddaje ona emocje, relacje rodzinne i uczy rozwiązywania konfliktów. Logopedka stawia ją na podium, bo dzieci uczą się tu patrzenia na świat oczami innych. Wszystko jest pokazane spokojnie, a dialogi brzmią naturalnie – zupełnie jak te z codziennego życia. Kolejna propozycja, Pat i Mat, to już klasyka. Choć na pierwszy rzut oka to bajka o dwóch niezdarnych majsterkowiczach, w rzeczywistości uczy myślenia przyczynowo-skutkowego i cierpliwości. Wbrew pozorom dzieci są zachwycone tym, że bohaterowie popełniają błędy – bo widzą, że to normalne i że z każdej porażki można się podnieść. A to bezcenne. Bob Budowniczy to z kolei bajka, która uczy współpracy i porządkowania świata. Spokojne tempo i przewidywalny schemat odcinków dają dziecku poczucie bezpieczeństwa, a jednocześnie pokazują, że każde zadanie można rozłożyć na etapy. Sama pamiętam, jak dzieci znajomych po kilku odcinkach zaczynały „budować” własne konstrukcje i opowiadały, co robią – tu logopedyczne korzyści są naprawdę imponujące. Śmieciarka (ang. Trash Truck) to tytuł dla dzieci, które potrzebują łagodnego tempa i prostych historii. Tu nie ma chaosu, jest za to dużo ciepła, przyjaźni i zwykłych, codziennych sytuacji. Maluch uczy się opisywania świata – a opis to jedna z najważniejszych umiejętności językowych. Listonosz Pat zamyka piątkę polecanych bajek. To opowieść o małej społeczności, w której każdy ma swoje zadania, emocje i problemy. Dzieci uczą się, jak funkcjonuje świat dorosłych, i trenują cierpliwość, bo akcja toczy się spokojnie i logicznie. To produkcja, którą naprawdę można włączyć bez obaw. View oEmbed on the source website Jak wybierać bajki, które rozwijają? Mój własny filtr na dobre treści Im dłużej przyglądam się dziecięcym animacjom, tym bardziej doceniam prostotę. Z czasem stworzyłam swój własny filtr – nieidealny, ale działający. Jeśli bajka pokazuje emocje, ma spokojne tempo i wyraźny komunikat, zwykle okazuje się wartościowa. Jeśli za to przypomina fajerwerki, w których wszystko dzieje się naraz, to wiem, że mózg malucha dostaje zbyt dużo bodźców. Jeśli więc czasem włączacie bajkę z obawą, że „to może zaszkodzić”, to te pięć tytułów naprawdę daje oddech. Są spokojne, mądre i osadzone w świecie, który dziecko potrafi zrozumieć. A my – dorośli – możemy w końcu przestać czuć się winni, bo zamiast wypełniaczy dostarczamy treści, które budują ważne kompetencje. Zobacz też: 10 bajek, które powinny być zakazane. „Jeśli dziecko je ogląda, szkodzisz jego rozwojowi”
„Nie potrafią trzymać ołówka ani iść do toalety”. Nauczyciele załamani współczesnymi dziećmi
Nauczyciele ostrzegają: uczniowie szkół podstawowych nie radzą sobie z podstawowymi czynnościami. W oficjalnej rezolucji żądają zmian i wsparcia od władz oświatowych.
W Hesji, jednym z krajów związkowych Niemiec, niemal 1100 nauczycieli szkół podstawowych wystosowało dramatyczny apel do władz oświatowych. Ich rezolucja, przekazana do Ministerstwa Edukacji w Wiesbaden, ukazuje skalę problemów, z jakimi zmagają się dzieci oraz kadra pedagogiczna. Nauczyciele alarmują: dzieci nie radzą sobie z podstawami Sygnatariusze dokumentu podkreślają, że dzieci nie opanowują już podstawowych umiejętności, które jeszcze niedawno były oczywiste w edukacji wczesnoszkolnej. Uczniowie nie potrafią prawidłowo trzymać ołówka, efektywnie słuchać, wycinać, kleić ani nawet samodzielnie skorzystać z toalety. Wstrząsająca rezolucja: braki rozwojowe, lęki i chaos w klasie Heike Ackermann, wiceprzewodnicząca związku zawodowego GEW i współautorka rezolucji, w rozmowie z gazetą „Bild” ostrzega, że sytuacja jest krytyczna. Zwraca uwagę na niepokojące deficyty rozwojowe: dzieci mają problemy z koncentracją, nie potrafią znieść frustracji, rozwiązywać konfliktów ani nawet siedzieć prosto. Niektóre nie wiedzą, jak używać papieru toaletowego czy się ubierać. Autorzy dokumentu zauważają również pogłębiające się deficyty językowe i zaburzenia lękowe. Problemem staje się również utrzymywanie porządku, przestrzeganie zasad czy zwykłe zachowania społeczne. „Dzieci nie ponoszą winy za ten stan rzeczy” – podkreśla Ackermann, wskazując na odpowiedzialność polityków i społeczeństwa. Potrzebne pilne zmiany: mniejsze klasy i więcej wsparcia W rezolucji nauczyciele domagają się konkretnych zmian. Proponują wprowadzenie limitu maksymalnie 20 uczniów w klasie, zatrudnienie większej liczby wykwalifikowanych nauczycieli i psychologów oraz tworzenie zespołów multispecjalistycznych. Postulują też większe wsparcie instytucjonalne i zmianę podejścia ze strony władz. Według GEW szkoły podstawowe realizują coraz więcej zadań – od wychowania obywatelskiego, przez cyfryzację, po integrację – jednak nie mają ku temu odpowiednich warunków. Kadra pedagogiczna jest przeciążona i przemęczona. Ministerstwo edukacji reaguje: dokument trafi do analizy Rzecznik ministerstwa edukacji w Wiesbaden potwierdził otrzymanie 40-stronicowej rezolucji i zapowiedział jej wewnętrzną ocenę. Jak zaznaczył, w Hesji podjęto już pewne działania, m.in. wprowadzono obowiązkowe lekcje języka niemieckiego dla dzieci z deficytami językowymi oraz dodatkową godzinę niemieckiego w klasie drugiej. Mimo to nauczyciele podkreślają, że to nie wystarczy, by sprostać skali problemu. Zwracają uwagę, że brak systemowego wsparcia może doprowadzić do dalszego pogłębiania się kryzysu w niemieckiej edukacji. Nowe prawo od 2026 roku: całodzienna opieka pogłębi problemy? W roku szkolnym 2026/2027 wejdzie w życie nowe prawo gwarantujące dzieciom prawo do całodziennej opieki szkolnej. Związek GEW obawia się, że reforma ta jeszcze bardziej obciąży już i tak przeciążony system edukacyjny. Według nauczycieli bez zmian strukturalnych i zapewnienia lepszych warunków pracy dla pedagogów nowe regulacje mogą doprowadzić do eskalacji problemów. W ich opinii konieczne jest zdecydowane działanie władz i realna inwestycja w edukację najmłodszych. Źródło: Deutsche Welle, Onet Zobacz też: Nie wychowuj lenia: jakie obowiązki są odpowiednie dla dzieci w różnym wieku?
Wystarczy 1 zasada i dziecko rozwija się książkowo. „Jest pewne siebie i śpi dłużej”
Rodzice często szukają jednego, prostego sposobu na zdrowy rozwój dziecka – i naprawdę da się go znaleźć. Gdy sama go wprowadziłam, zobaczyłam zmiany, których wcześniej nawet nie brałam pod uwagę.
Kiedy moje dzieci były małe, słyszałam z wielu stron, że „maluch potrzebuje powtarzalności”. Przyznam, że długo brzmiało to dla mnie jak kolejny slogan z poradnika, dopóki nie zauważyłam, jak bardzo codzienne schematy wpływają na nasz domowy spokój. Dzieci w wieku 2–3 lat żyją w świecie, który szybko się zmienia, a rutyna daje im coś, czego nie da się przecenić – przewidywalność. Dlaczego rutyna daje dziecku poczucie bezpieczeństwa Gdy maluch wie, co wydarzy się za chwilę, mniej się frustruje, łatwiej współpracuje i rzadziej reaguje płaczem. To nie magia, tylko mechanizm, który działa tak samo u dorosłych: jeśli wiemy, co nas czeka, jesteśmy spokojniejsi. U dzieci ta potrzeba jest jeszcze silniejsza, bo dopiero uczą się nazywać emocje i reagować na nie w konstruktywny sposób. Zauważyłam też, że kiedy trzymaliśmy się ustalonego rytmu dnia, dzieci szybciej radziły sobie z nowymi sytuacjami. Jakby prosta ramka dnia tworzyła im bezpieczną przestrzeń, w której mogą swobodnie rosnąć, bawić się, poznawać świat – i mieć pewność, że nic ich nie zaskoczy. Stała rutyna poprawia sen i zmniejsza liczbę trudnych zachowań Najczęstsze pytanie, jakie słyszę od rodziców, brzmi: „Czy to prawda, że rutyna wydłuża sen?”. Odpowiadam: tak, i widziałam to nieraz. U nas wieczorny schemat – kąpiel, spokojna zabawa, kolacja, książka i gaszenie światła – sprawił, że usypianie trwało krócej, a noce były spokojniejsze. Dzieci, które wiedzą, co dzieje się po kolei, rzadziej protestują. Nie walczą tak z przebieraniem w piżamę czy końcem zabawy, bo ich mały wewnętrzny zegar „przygotowuje” się do kolejnych etapów dnia. To jeden z powodów, dla których specjaliści mówią, że rutyna może ograniczać liczbę napadów złości. O wiele bardziej zaskoczyło mnie coś jeszcze – pewność siebie. My, dorośli, często nie łączymy tych dwóch rzeczy, ale dla dziecka regularność to fundament, na którym buduje poczucie kontroli. Gdy dzień jest uporządkowany, łatwiej podejmuje nowe wyzwania, chętniej próbuje i szybciej uczy się samodzielności. Widzę to u wielu rodzin, które zaczęły prowadzić dzienny harmonogram: maluchy mniej się wycofują, częściej kończą rozpoczęte zabawy, lepiej znoszą zmiany. Przykładowy harmonogram dnia dla dziecka 2–3-letniego Wiem, że wiele osób boi się, że rutyna „sztywno zamyka” dzień. Ale w praktyce wygląda to zupełnie inaczej. Harmonogram nie ogranicza – on porządkuje. Poniżej podaję przykład planu dnia, który sama stosowałam i który świetnie sprawdził się również u innych rodziców. Pamiętajcie, że to tylko propozycja. Każde dziecko ma swój rytm – warto dostosować własną rutynę do charakteru malucha, godzin drzemek, przedszkola czy aktywności, które lubi najbardziej. Przykładowy harmonogram dnia dla 2–3-latka: 7:00–7:30 – pobudka i poranna toaleta 7:30–8:00 – śniadanie 8:00–10:00 – swobodna zabawa, aktywność ruchowa, spacer 10:00–11:00 – zajęcia plastyczne, układanki, książeczki 11:00–12:00 – przygotowanie do drzemki, wyciszenie 12:00–13:30 – drzemka 13:30–14:00 – obiad 14:00–16:00 – aktywności na świeżym powietrzu lub zabawa tematyczna 16:00–17:00 – podwieczorek i spokojniejsze zabawy 17:00–18:00 – czas na wspólne działania: układanie klocków, gotowanie, rysowanie, sprzątanie 18:00–19:00 – kąpiel, kolacja, wieczorne czytanie 19:00–19:30 – zasypianie Taki schemat nie musi być realizowany co do minuty – ważna jest kolejność i powtarzalność. Codzienny rytm tworzy dziecku „mapę”, której potrzebuje, żeby czuć się bezpiecznie. Rutyna działa również na rodziców Choć skupiamy się na dziecku, muszę przyznać jedno: rutyna ratuje także rodzica. Mnie dała poczucie, że trzymam w rękach stery, a nie płynę w chaosie codziennych zadań. Łatwiej było zaplanować posiłki, drzemki, domowe obowiązki, wizyty lekarskie czy czas na zabawę. I co najważniejsze – mniej było napięć, bo każdy z nas wiedział, „co teraz”. Wprowadzając harmonogram, nie trzeba robić rewolucji. Wystarczy zacząć od małych kroków: stałej pory drzemki, regularnego rytuału wieczornego, określonego momentu na wspólną zabawę. Po kilku dniach zobaczycie, że maluch sam podpowiada, co ma nastąpić – a to najlepszy dowód, że rutyna działa. Codzienny rytm nie jest modą ani trendem. To prosta zasada, która pomaga dzieciom rosnąć spokojniej, pewniej i zdrowiej – a nam pozwala wreszcie odetchnąć. Jeśli miałabym wybrać tylko jedną rzecz, która odmienia codzienność rodziny, wybrałabym właśnie rutynę. Zobacz też: To najbardziej szkodliwy styl wychowania: rodzice mają 6 cech. „Często odmawiają”
Przez ten 1 drażniący nawyk hamują rozwój dzieci. Większość rodziców robi to nagminnie
Jedna z najczęstszych codziennych czynności potrafi realnie zatrzymać rozwój dziecka, choć wielu rodziców nawet tego nie zauważa.
Od lat obserwuję rodziców na placach zabaw, w parkach, przy stole i w komunikacji miejskiej. Widzę, jak coraz częściej w jednej ręce trzymają dziecko, a w drugiej telefon. I nie piszę tego z pozycji osoby, która nigdy tak nie zrobiła. Sama łapałam się na tym, że niby jestem obecna przy dziecku, jednak myślami wędruję gdzie indziej – tam, gdzie pojawia się kolejna wiadomość, powiadomienie albo krótki filmik. Dlaczego ten nawyk psuje codzienny kontakt z dzieckiem Z czasem zaczęłam zauważać, że to niewinne z pozoru zerkanie w ekran ma dużo większe znaczenie, niż nam się wydaje. Nie chodzi tylko o to, że dziecko traci kontakt wzrokowy z rodzicem. Problem w tym, że gdy rodzic mentalnie odpływa, dziecko traci coś znacznie ważniejszego – okazję do rozmowy, wymiany spojrzeń, spontanicznych reakcji. Właśnie w takich krótkich momentach najmłodsi najszybciej uczą się języka i komunikacji. Badania amerykańskich naukowców przytaczane przez portal parents.com pokazały jeszcze więcej. Kiedy rodzic przerywa kontakt z dzieckiem z powodu telefonu, natężenie komunikacji werbalnej spada nawet o jedną piątą, a niewerbalnej prawie o połowę. To ogromny ubytek. Bez tych sygnałów maluch traci bogate źródło informacji o emocjach, intonacji, rytmie zdania, mimice i dynamice rozmowy. Jak technologia zakłóca rozwój komunikacyjny najmłodszych Nie odkryję Ameryki, kiedy napiszę, że dzieci uczą się poprzez relacje i obserwację. To właśnie z nas czytają emocje, reagują na ton głosu, przejmują rytm rozmowy, od rodziców uczą się nowych słów. Niby proste, jednak wymaga zaangażowania, którego nie da się podzielić pomiędzy dziecko i ekran. Gdy czytałam o przerywaniu kontaktu z dzieckiem z winy urządzeń mobilnych, poczułam lekkie ukłucie wstydu. W końcu każdy z nas miał momenty, gdy telefon stawał się ważniejszy niż rozmowa o tym, co dziecko właśnie narysowało albo że kropla deszczu spadła na liść. A to właśnie z pozoru banalne dialogi budują u dzieci fundament języka. Naukowcy podkreślają, że najbardziej rozwija je mowa skierowana bezpośrednio do nich – naturalna, płynna, reagująca na to, co robią. Wysoki ton głosu, śmieszne miny, modulacja – to wszystko pomaga w nauce słów i w zrozumieniu ich znaczenia. Jednak kontakt z prawdziwą mową dorosłych jest równie istotny. Kiedy rodzic siedzi w telefonie, dziecko ma mniej okazji, żeby słuchać dłuższych wypowiedzi, obserwować dialog czy ćwiczyć czekanie na swoją kolej. Co więcej, rodzice rozproszeni ekranem stają się mniej uważni i mniej wrażliwi na sygnały wysyłane przez dziecko. To z kolei prowadzi do poczucia, że czas spędzony razem nie daje ani bliskości, ani satysfakcji. Dziecko wyczuwa najmniejszy brak zainteresowania. A im częściej to się zdarza, tym trudniej o naturalny, swobodny kontakt, który napędza rozwój mowy i inteligencji emocjonalnej. Co możemy zrobić, żeby nie odbierać dzieciom tego, co najcenniejsze Nie chodzi o to, żeby demonizować technologię. Wiem, że w dzisiejszym świecie telefony są narzędziem pracy, komunikacji i organizacji życia. Jednak przez ostatnie miesiące bardzo świadomie wprowadziłam kilka drobnych zasad, które zmieniły praktycznie wszystko. Po pierwsze – wyznaczam sobie strefy bez telefonu. Jeśli jem z dzieckiem śniadanie, odkładam go do innego pokoju. Kiedy bawię się na dywanie, telefonu nie ma obok. Od razu zauważyłam, że rozmowy stają się dłuższe, bardziej naturalne, a dziecko spontanicznie opowiada więcej. Po drugie – odpowiadam natychmiast, kiedy dziecko zainicjuje kontakt. To drobny gest, jednak daje poczucie, że naprawdę jestem obok. Dzieci reagują na to błyskawicznie – otwierają się, pytają, mówią. Po trzecie – pozwalam sobie na niedoskonałość. Nie chodzi o całkowitą rezygnację z telefonu. Chodzi o uważność, kiedy naprawdę jest potrzebna. Jeśli maluch przez cały dzień dostaje ode mnie prawdziwy kontakt, wtedy krótka chwila na wiadomość w telefonie nie burzy tej relacji. Z czasem zrozumiałam, że dzieci wcale nie oczekują perfekcji. One chcą obecności. Chcą widzieć nasze oczy, słyszeć odpowiedź, czuć, że są dla nas ważne. A to jedna z najprostszych inwestycji w ich rozwój – i jedna z najtańszych. Jeśli więc zdarza ci się zerkać w telefon podczas rozmowy z dzieckiem, nie obwiniaj się, tylko sprawdź, co możesz zmienić już dziś. Ja przekonałam się, że nawet drobna zmiana robi ogromną różnicę. Dzieci naprawdę rosną w kontakcie z nami. Wystarczy im go nie odbierać. Źródło: parents.com Zobacz też: 8 żelaznych zasad autorytatywnych rodziców. To oni wychowują najszczęśliwsze dzieci
Kultowa bajka z PRL-u dostępna na Disney+. W latach 70-tych każdy seans był świętem
W PRL-u ta kultowa bajka była symbolem zachodu i dziecięcej radości. Nasi rodzice niecierpliwie czekali na święta, by zobaczyć choć jeden odcinek. Dziś jest na wyciągnięcie małej rączki i wciąż bawi kolejne pokolenia.
Mój tata uwielbiał Kaczora Donalda. Skąd go znał? No właśnie, żeby obejrzeć ulubioną bajkę, musiał czekać od święta do święta. Bo tylko wtedy w telewizji leciały czarno-białe przygody Myszki Mickey. W czasie oczekiwania można było liczyć jedynie na gumy Donald, które kryły w sobie zabawne historyjki. Teraz nasze dzieci mają je na wyciągnięcie ręki, 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. A Myszka Mickey wciąż bawi. W tym artykule: Kultowa bajka z PRL-u nadal przyciąga dzieci Mickey i przyjaciele rozrabiają na Disney+ Kultowa bajka z PRL-u nadal przyciąga dzieci Zaproście dziadków na podróż w czasie. Na pewno nie odmówią powrotu do własnego dzieciństwa! Przygody sympatycznej Myszki były wtedy prawdziwym rarytasem. Można je było zobaczyć tylko w świąteczne dni i okazjonalnie w kinach. Dziś jest zupełnie inaczej. Ulubieni bohaterowie są na wyciągnięcie ręki – w telefonach, na tabletach i oczywiście w telewizji. Disney zgromadził imponującą kolekcję przygód z ekipą Myszki Miki, która czeka na małych i dużych widzów. View oEmbed on the source website Mickey i przyjaciele rozrabiają na Disney+ Platforma Disney+ oferuje obecnie ogromną kolekcję bajek o Myszce Miki i jej przyjaciołach. Bajki zostały starannie dostosowane do różnych grup wiekowych. Można tu znaleźć zarówno klasyczne odcinki, jak i nowoczesne produkcje: „Myszka Miki” to zupełnie nowe przygody Myszki i jej przyjaciół. Tym razem wybierają się w podróż, a perypetie rozgrywają się w największych miastach Europy i nie tylko. Bajka jest oznaczona jako odpowiednia dla dzieci od 6 lat. Pierwszy odcinek nie ma polskiego dubbingu, ale kolejne już tak. Gwarantujemy śmiech aż do bólu brzucha! „Miki i raźni rajdowcy” to pełna emocji podróż, podczas której Myszka i jej przyjaciele wcielają się w rajdowców gotowych na wielkie wyzwania. Wspólnie tworzą zgraną ekipę, która stawia czoła różnym przygodom na trasie. To idealna propozycja dla małych miłośników motoryzacji, a bajka jest dostępna bez ograniczeń wiekowych. View oEmbed on the source website „Klub przyjaciół Myszki Miki” to nowoczesna seria dedykowana najmłodszym, która rozwija kreatywność i uczy współpracy w grupie. Idealna dla dzieci w wieku przedszkolnym, choć nie ma sztywnych ograniczeń wiekowych. Można ją spokojnie włączyć już około 3. roku życia, na przykład wtedy, gdy trzeba przygotować obiad. Bajka angażuje dzieci do zabawy, tańca i śpiewania, a także uczy rozwiązywania problemów. View oEmbed on the source website „Myszka Miki: Frajdomek” to seria także skierowana do najmłodszych widzów. Pomaga rozwijać podstawowe umiejętności społeczne i emocjonalne. Bajka uczy współpracy, dzielenia się, rozpoznawania i wyrażania uczuć oraz radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Przez proste i zabawne historie zachęca maluchy do kreatywności oraz rozwija ich zdolności komunikacyjne, a to wszystko na Disney+. View oEmbed on the source website Do maluchów twórcy skierowali także program „Miki i Ja” – angażuje dzieci, uczy tańca oraz kolorów. Możecie oglądać go razem z dzieckiem i zachęcać do rozmowy. Maluch na pewno dużo z tego zapamięta, jeśli obejrzycie razem i potem poćwiczycie. To jednak nie koniec propozycji – przekonajcie się sami, że warto znów spotkać się z Mikiem, Minnie, Pluto i ich wielką ekipą. Zobacz też: Polska bajka podbija Netfliksa. Nie ma tam smoków ani księżniczek, a cała rodzina nie może się oderwać Netflix oznaczył ją jako 7+, ale rodzice łapią się za głowy. Ta bajka promuje ryzykowane zachowania Ta cicha bajka wygrywa z Psim Patrolem. Maluchy ją kochają, a rodzice odpoczywają
Netflix oznaczył ją jako 7+, ale rodzice łapią się za głowy. Ta bajka promuje ryzykowane zachowania
Netflix oznaczył jeden z popularnych seriali dla dzieci jako 7+, ale wielu rodziców zaczyna się martwić. Produkcja promuje dziwne wyzwania, a ryzykowne zachowania z serialu mogą negatywnie wpłynąć na najmłodszych.
Co dokładnie niepokoi dorosłych i dlaczego dzieci nie mogą oderwać się od ekranu? Zanim pozwolisz swoim pociechom obejrzeć kolejny odcinek „Wyspy Totalnej Porażki”, warto się nad tym zastanowić. Takich żartów jak w serialu raczej nikt nie chciałby usłyszeć pod swoim adresem. W tym artykule: „Wyspa Totalnej Porażki” martwi rodziców Ryzykowne wyzwania w „Wyspie totalnej porażki” Dzieci nie mogą oderwać się od „Wyspy totalnej porażki” „Wyspa Totalnej Porażki” martwi rodziców Choć serial został oznaczony jako odpowiedni dla dzieci od 7. roku życia, wielu rodziców ma poważne wątpliwości. „Wyspa Totalnej Porażki” pokazuje rywalizację uczestników w często brutalnych i absurdalnych sytuacjach, które mogą być niezrozumiałe lub niepokojące dla najmłodszych widzów. Rodzice zauważają, że niektóre sceny promują niezdrowe wzorce zachowań. Uczestnicy krytykują wygląd innych, wymyślają upokarzające żarty i w każdym odcinku lekceważą podstawowe zasady bezpieczeństwa. View oEmbed on the source website Ryzykowne wyzwania w „Wyspie totalnej porażki” Serial opiera się na konkursach i wyzwaniach przypominających prawdziwe, ale ekstremalne reality show. Uczestnicy zmagają się z zadaniami, które bywają niebezpieczne, a nawet obrzydliwe – skakanie nad przepaścią, jedzenie dziwnych rzeczy czy wzajemne podkładanie sobie nóg to tylko niektóre z nich. Choć wszystko jest przedstawione w żartobliwej formie, dzieci mogą odbierać te zachowania jako coś normalnego i próbować je naśladować. W tym serialu nie ma granic, a zdrowy rozsądek zdaje się nie istnieć. Nastolatki zrobią wszystko, żeby nie odpaść z programu. Dzieci nie mogą oderwać się od „Wyspy totalnej porażki” Dzieci lubią ten serial za żarty z puszczania bąków, dynamiczną akcję i absurdalne sytuacje. Widzowie łatwo angażują się w fabułę, a wesoły i energetyczny dubbing oraz kolorowa animacja skutecznie utrzymują ich uwagę przez dłuższy czas. W tym serialu nie ma czasu na refleksję. Wszystko toczy się w szybkim tempie, co sprawia, że młodsze dzieci łatwo zatracają się w fabule. Zanim zgodzicie się na oglądanie, zawsze sprawdzajcie, o czym jest bajka czy program dla dzieci. Jeśli już się zgodziliście, dobrze jest zacząć od wspólnego oglądania. Czasem lepiej być obok, komentować i wyjaśniać dziecku tę wymyśloną rzeczywistość. Zobacz też: Ta cicha bajka wygrywa z Psim Patrolem. Maluchy ją kochają, a rodzice odpoczywają To kwiatowe imię dla dziewczynki to hit. Polskie, a brzmi jak dla księżniczki Disneya Gdy dzieci i praca dają w kość, odpal ten serial Netflixa. Działa jak szczera rozmowa z przyjaciółką
Nie ma mądrzejszej bajki na Netfliksie. Po 1 odcinku 5-latek wytłumaczył mi, jak działa GPS
Jeśli szukasz wartościowej bajki, która nie tylko bawi, ale też uczy — mamy dla Ciebie prawdziwą perełkę z Netfliksa. To seria uwielbiana przez dzieci, bo łączy naukę z zabawą. Ty możesz spokojnie odpocząć, a dziecko uczy się, jak działa świat.
Obecnie rodzice coraz częściej poszukują bajek, które nie tylko zajmą ich dzieci, ale też wniosą coś wartościowego. Nauczą, zaciekawią, ale nie będą zbyt stymulujące. Choć na Netfliksie nie brakuje produkcji dla najmłodszych, tylko nieliczne potrafią naprawdę dobrze połączyć rozrywkę z edukacją. Przypominamy hit, w którym sympatyczne roboty w przystępny i zabawny sposób wyjaśniają dzieciom zawiłości świata dorosłych. W artykule: O czym są Mądroboty? Czas na odpowiedź Ile lat powinni mieć mali widzowie? To najmądrzejsza bajka dla małych widzów Gdzie znajdziesz Mądroboty? O czym są Mądroboty? Czas na odpowiedź Jeśli Twoje dziecko zasypuje Cię trudnymi pytaniami, Mądroboty przychodzą z pomocą. Te bystre maszyny znajdą odpowiedź na wszystko — od ułamków i działania lodówki po podatki, GPS czy sztuczną inteligencję. To bajka, która nie unika trudnych tematów i potrafi przekazać je w sposób zrozumiały i zabawny. Kim są te sympatyczne roboty? Beep, Boop, Bing, Bang i Bo podejmują superwyzwania i pomagają dzieciom odkrywać fascynujące fakty o naszym świecie. View oEmbed on the source website Ile lat powinni mieć mali widzowie? Bajka skierowana jest do dzieci w wieku od 4 do 8 lat. Prosta animacja i przystępny język sprawiają, że nawet najmłodsi widzowie bez trudu łapią sens opowieści. Starszaki z kolei chłoną ciekawostki o bardziej skomplikowanych zjawiskach, jak np. tornada czy mnożenie. To najmądrzejsza bajka dla małych widzów Najnowsze animacje coraz częściej stawiają na jakość i mądrą treść, a Mądroboty są tego świetnym przykładem. Dzięki prostej, ale dynamicznej animacji, kolorowej oprawie i dobrze napisanym dialogom dzieci uczą się, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Bajka wciąga, rozwija ciekawość i pokazuje, że nauka może być fascynującą przygodą. Gdzie znajdziesz Mądroboty? Wszystkie odcinki serii są dostępne na Netflixie. Można je znaleźć pod tytułem „Spytaj Mądroboty” (oryg. Ask the StoryBots) oraz jego kontynuacjach, takich jak nasze ulubione „Mądroboty: Czas na odpowiedź” (StoryBots: Answer Time) oraz „Święta Mądrobotów” (A StoryBots Christmas). Każda z produkcji skupia się na trudnych tematach z dziedziny matematyki, biologii czy technologii. Teraz już wiecie, przy czym warto się zrelaksować po przedszkolu i pracy – może odkryjecie jakąś ciekawostkę razem z dzieckiem? Zobacz też: Ta cicha bajka wygrywa z Psim Patrolem. Maluchy ją kochają, a rodzice odpoczywają Ta jedna audiobajka usypia Antosia w 7 minut. Jest za darmo, a on śpi jak aniołek do rana Gdy dzieci i praca dają w kość, odpal ten serial Netflixa. Działa jak szczera rozmowa z przyjaciółką
W żłobku dziecko rozwija się lepiej niż w domu: to potwierdzone!
Dzieci, które chodzą do żłobka, lepiej radzą sobie w przedszkolu i szkole, są bardziej rozwinięte emocjonalnie i szybciej nawiązują relacje z rówieśnikami – dowodzą najnowsze badania z USA, Wielkiej Brytanii i Szwecji. Ale warunkiem tego jest wysoki standard żłobka, wykwalifikowana kadra i jak najmniejsza liczba dzieci na jednego opiekuna.
W Polsce tylko ok. 10 proc. dzieci w wieku do trzech lat korzysta ze żłobków. Przyczyn jest kilka. Po pierwsze wciąż panuje przekonanie, że z dzieckiem w domu przez trzy lata powinna być mama i że jest to najlepsza opieka dla dziecka. "Ten mit jest na tyle powszechny, że w pewnym sensie kulturowo matki zmuszane są niejako do świadczenia tej opieki w domu nad dzieckiem. Nie zostawia się im żadnej sfery wyboru" – wyjaśnia dr Dorota Szelewa, politolożka, ekspertka w dziedzinie polityki rodzinnej, współzałożycielka i prezeska Międzynarodowego Centrum Badań i Analiz (ICRA). Dlaczego warto zapisać dziecko do żłobka? Tymczasem badania m.in. Uniwersytetu w Oxfordzie, Londynie, Stanforda i Harvarda w USA dowodzą, że dzieci, które uczęszczały do żłobka, rozwijają się szybciej pod względem intelektualnym i społecznym. "Zaobserwowano, że te dzieci, które korzystały ze żłobka, lepiej radziły sobie w przedszkolu, lepiej uczyły się w szkole, miały lepsze zdolności lingwistyczne, lepsze kompetencje społeczne oraz emocjonalne w porównaniu z grupą, która nie korzystała z tej opieki. Tłumaczono to tak, że dziecko potrzebuje dużo wielorakich bodźców w swoim rozwoju" – opisuje badania dr Dorota Szelewa. Dlaczego w Polsce mało dzieci chodzi do żłobka? W Polsce przyczyną, dla której unika się posyłania dzieci do żłobków, jest ich standard. Placówki są niedoinwestowane, często nieremontowane od kilkunastu lat. Kiedy rodzice przychodzą obejrzeć miejsce pobytu ich dziecka, są przestraszeni i zniechęceni taką formą opieki. Warto jednak poszukać dobrych placówek, zwłaszcza że obecnie dostępne są dopłaty dla pracujących rodziców, np. "Aktywnie w żłobku". Zobacz też: "Czuję się jak najgorsza matka, bo oddałam dziecko do żłobka, zamiast siedzieć z nim w domu" "Przestałam zapraszać do siebie znajomych z dziećmi. Wystarczy, że raz 'bąbelki' zdemolowały mi mieszkanie" "Przypadkiem usłyszałam, jak dziecko zwraca się do matki. Ja nigdy nie dałabym sobie tak wejść na głowę"
Nauka chodzenia, małej motoryki i świetna zabawa. A wszystko to dzięki jednemu sprzętowi
Jednym z najbardziej wyczekiwanych kamieni milowych w rozwoju dziecka jest niewątpliwie początek chodzenia. Nie należy tego momentu przyspieszać, ale warto zadbać o jakość pierwszych kroczków. Pomoże w tym dobry pchacz. A jeśli przy okazji spełnia też inne funkcje? Tym lepiej! Taki właśnie jest Little Smoby Chodzik 3w1, który przetestowała 14-miesięczna córka naszej redaktorki, Hani.
Gdy dziecko odrywa ręce od mebli i stawia pierwsze, nieśmiałe i chybotliwe kroki, jego rodziców przepełnia duma. Oto ich maleństwo przestaje być czworakującym bobasem i staje się coraz bardziej niezależne i „dorosłe”. Z drugiej strony, w ich głowie zamieszkuje wtedy jeszcze większy strach – dziecko jest od tej chwili bardziej narażone na upadki i urazy. Są one nieodłącznym i cennym elementem rozwoju motorycznego małego człowieka, ale dla rodzica to nadal spory stres. Co zrobić, aby go sobie choć w pewnym stopniu oszczędzić, a przy okazji mądrze wesprzeć dziecko w nauce chodzenia, ale go w tym nie wyręczać? Odpowiedzią jest solidny i bezpieczny pchacz. Nina, córka naszej redaktorki Hani, dostała do przetestowania Little Smoby Chodzik 3w1. Czy spełnił on jej – a raczej jej mamy – oczekiwania? Oddajmy głos Hani. Pierwsze kroki bez obaw o upadki Moja Nina skończyła niedawno 14 miesięcy. Od prawie czterech chodzi przy meblach, ale dopiero niedawno odważyła się na postawienie pierwszych samodzielnych kroczków. Duma i ekscytacja mieszają się u mnie z lekką obawą. Nie chcę jednak cały czas za nią biegać i powtarzać „uważaj!” lub „ostrożnie!”. Od dawna kusiło mnie, żeby kupić jakąś „pomoc naukową”, która ośmieli Ninkę, ale nie będzie na siłę przyspieszała żadnych procesów. Gdy więc nadarzyła się okazja, żeby przetestować sprzęt znanej i renomowanej marki, bez wahania z niej skorzystałam. Szczególnie że Little Smoby Chodzik 3w1 nie jest tylko pchaczem, ale też tablicą interaktywną i wózkiem dla lalek. Trudno wyobrazić sobie lepsze dla dziecka połączenie. Nieoceniona pomoc przy pierwszych krokach Zacznijmy od podstawowej funkcji tego produktu, czyli pchacza. Ninki w ogóle nie trzeba było namawiać do wypróbowania nowej „zabawki”. To między innymi zasługa ergonomicznej, łatwej do chwycenia rączki. Córka złapała ją i ruszyła przed siebie. Na szczęście chodzik nie pozwala jej za bardzo się rozpędzić, więc ryzyko upadku jest niewielkie. Dzięki czterem stabilnym kółkom bardzo łatwo się prowadzi. Jest niezwykle lekki i zwrotny. Ninka jeszcze nie umie sama zmieniać kierunku jazdy, ale wiem, że z tym pchaczem to już niedaleka przyszłość. Jej samodzielne kroczki są na razie chwiejne, a dzięki chodzikowi czuje się dużo pewniej. Teraz niemal śmiga pod domu. Widać, że sprawia jej to ogromną radość. Zauważyłam też, że coraz śmielej chodzi sama, co na pewno w dużej mierze jest zasługą tego chodzika. Zabawa i nauka w jednym Po zablokowaniu kółek, pchacz staje się świetną zabawką edukacyjną. Przy module interaktywnym córka potrafi siedzieć (i stać) godzinami. Można go też łatwo wyjąć ze stelaża i nosić ze sobą trzymając za specjalny uchwyt. Ulubionym zajęciem Niny jest zdecydowanie wkładanie kolorowych klocków do sortera, ale uwielbia też otwieranie i zamykanie drzwiczek, za którymi znajduje się mała skrytka, przekręcanie obrotowych oczu, dzięki którym moduł wygląda jak śmieszny ludzik, oraz bawienie się lustrzanym motylkiem. Kwiatek do obracania, biedronka do przesuwania i klakson czekają na swoją kolej, bo wymagają troszkę więcej siły i bardziej zaawansowanych umiejętności manualnych. Wszystkie te elementy są świetnym ćwiczeniem małej motoryki i koordynacji ręka-oko, stymulują zmysły oraz rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe. Ninka trenuje na tej tablicy interaktywnej precyzyjne chwytanie przedmiotów, obracanie ich w dobrą stronę oraz dopasowywanie do siebie kształtów i kolorów. Gada w tym czasie do siebie, radośnie popiskuje i szeroko się uśmiecha. Widać, że ma przy tym naprawdę mnóstwo frajdy. Spacer z lalką po salonie To nie koniec funkcji Little Smoby Chodzika 3w1. Po wyjęciu modułu, pchacz zamienia się w zabawkowy wózek! Ninka uwielbia wozić nim swoją lalkę lub maskotki. Pewnie podoba jej się, że to w końcu nie ona musi siedzieć w spacerówce i że jest już taka „dorosła”, że to ona wreszcie kogoś wozi. Taki wózek to też nauka odpowiedzialności i troski o drugiego człowieka – Ninka wie, że jeśli lalka z niego wypadnie, to trzeba ją podnieść i włożyć z powrotem. Na razie nie ma pogody na wyjścia z nim w plener, ale kto wie – może gdy nadejdzie wiosna i lato, Ninka pójdzie ze swoją lalką na spacer do parku. Wygląd jest ważny Little Smoby Chodzik 3w1 przekonał mnie do siebie nie tylko wielofunkcyjnością, ale też niezwykle przyjemnym designem. Bardzo podobają mi się jego kolory (nie jaskrawe, ale wystarczająco żywe, aby zainteresować i skupić uwagę małego człowieka), zaokrąglony i bezpieczny dla malucha kształt oraz kompaktowy rozmiar, dzięki któremu pchacz można łatwo schować. Patrząc na reakcje Ninki, sądzę, że ma ona podobne zdanie. Myślę, że będzie towarzyszył jej jeszcze przez długi czas, szczególnie że wygląda na bardzo solidną konstrukcję. Little Smoby Chodzik 3w1 to nie tylko wsparcie rozwoju mojego dziecka, ale też rewelacyjna zabawa! Łączy w sobie przyjemne z pożytecznym. Czy można chcieć czegoś więcej od zabawki? Materiał promocyjny marki Smoby
Kalendarze i kalkulatory to pomocne narzędzia dla kobiet starających się zajść w ciążę, ciężarnych i mam.
W kalendarzu ciąży możesz podglądać, jak rozwija się płód tydzień po tygodniu, a w innych kalkulatorach, co w danym miesiącu powinno umieć niemowlę i małe dziecko, ile powinno ważyć i jak się rozwijać. W narzędziach dla mam sprawdzisz czego jeszcze brakuje w wyprawce Twojego maluszka i jak układać zdrowy jadłospis dla siebie i całej rodziny. Spis treści: Najpopularniejsze narzędzie Zanim zajdziesz w ciążę Ciąża i poród Niemowlę Małe dziecko Narzędzia dla mamy Najpopularniejsze narzędzie Kalendarz ciąży Eksperckie, konsultowane przez lekarzy źródło wiedzy o ciąży tydzień po tygodniu: co zmienia się u ciebie w poszczególnym tygodniu, jak rozwija się płód, o czym powinnaś pamiętać i na co zwracać uwagę. Zanim zajdziesz w ciążę Kalendarz dni płodnych To narzędzie pomoże ci obliczyć, kiedy będziesz miała dni płodne i jak wygląda twój cykl owulacyjny. Oblicz swój potencjał płodności Na podstawie statystyk medycznych oblicz potencjał płodności i dowiedz się, co zrobić, żeby zwiększyć swoje szanse na zajęcie w ciążę. Badania na płodność (normy) Tu sprawdzisz normy badań, które ty lub twój partner wykonujecie przed ciążą albo jeśli macie trudności z poczęciem. Ciąża i poród Kalendarz badań w ciąży W tym kalendarzu sprawdzisz, kiedy powinnaś wykonać obowiązkowe badania w ciąży. Księga imion dla dzieci Jeśli szukasz imienia dla chłopca lub imion dla dziewczynki to narzędzie będzie prawdziwą inspiracją. Sprawdzisz tu znaczenie imion, formy zdrobniałe, pochodzenie. Kalkulator grupy krwi dziecka Tu sprawdzisz, jaką grupę krwi będzie miało twoje dziecko. Dozwolone i niedozwolone w ciąży Narzędzie, w którym znajdziesz informacje o tym, co ci wolno w ciąży, a czego powinnaś unikać: od jedzenia i zdrowia przez pracę i styl życia po seks i urodę. Ciążowy organizer W tym narzędziu możesz prowadzić swój prywatny pamiętnik ciąży. Interaktywny talerz dla kobiet w ciąży W tym interaktywnym narzędziu skomponujesz swoją dietę w ciąży tak, żeby nie zabrakło ci żadnych ważnych składników odżywczych. Kalkulator wyprawki dla mamy i dziecka Stwórz własną listę wyprawki i podlicz, ile wydasz na wyprawkę dla dziecka i dla siebie. Kalkulator wyglądu dziecka Oczekując na poród, już teraz odgadnij, jaki kolor oczu i włosów będzie miało twoje dziecko. Ranking najpiękniejszych imion W tym narzędziu możesz zagłosować na swoje ulubione imię dla dziecka i sprawdzić, jakie imiona podobają się innym użytkowniczkom mamotoja.pl. Niemowlę Kalendarz rozwoju niemowlaka 52 tygodnie życia niemowlaka w jednym narzędziu: wiarygodne i sprawdzone informacje o jego rozwoju i zdrowiu. Kalendarz szczepień Kompletny przewodnik po obowiązkowych i zalecanych szczepieniach: sprawdzisz tu, kiedy szczepić dziecko na daną chorobę. Siatki centylowe Tu możesz sprawdzić, czy twoje dziecko ma prawidłowy dla swojego wieku wzrost i wagę. Metryczka twojego dziecka Wypełnij i wydrukuj ozdobną metryczkę dla swojej córki lub syna. Kartka z okazji narodzin Wypełnij, wydrukuj i wyślij najbliższym kartkę z okazji narodzin swojego dziecka. Poradnia laktacyjna Tu znajdziesz kompendium wiedzy na temat karmienia piersią i pomoc w problemach z laktacją. Małe dziecko Kalendarz rozwoju dziecka W tym narzędziu możesz śledzić rozwój fizyczny, emocjonalny i intelektualny dziecka od 1. do 36. miesiąca życia. Badania krwi i moczu - normy W tym narzędziu sprawdzisz normy badań moczu i morfologii dla dzieci. Kalendarz pylenia roślin Przydatne narzędzie dla alergików: to sprawdzisz, kiedy w danym regionie pylą najczęstsze alergeny. Alergie krzyżowe Alergia wziewna często krzyżuje się z uczuleniami na pokarmy. W tym narzędziu sprawdzisz, jakie inne alergie może powodować interesujący cię alergen. Narzędzia dla mam Interaktywny talerz dla mam: warzywa Tu sprawdzisz, jakich warzyw powinnaś jeść najwięcej i jakie składniki odżywcze zawierają. Interaktywny talerz dla mam: owoce Przydatna ściągawka z owoców: które są najbogatsze w witaminy i składniki odżywcze, które mają dużo cukru, a które mogą uczulać? Interaktywny talerz dla mam: superfoods Jeśli karmisz piersią albo po prostu dbasz o zdrową dietę, tu dowiesz się, których produktów nie może zabraknąć w twoim codziennym jadłospisie. Interaktywny talerz dla mam: niepolecane Sprawdź, jakie produkty są niezalecane dla mam karmiących piersią. Kalkulator BMI W tym narzędziu obliczysz swoje BMI i dowiesz się, czy twoja waga mieści się w normie. Kalkulator kofeiny i teiny Z tym narzędziem sprawdzisz, ile kofeiny i teiny kryje się w twoich ulubionych napojach i produktach spożywczych. Alkomat online Narzędzie, w którym obliczysz zawartość alkoholu we krwi po spożyciu różnych rodzajów alkoholu.
Jak nie przeszkadzać dziecku w rozwoju ruchowym? Rozmowa z fizjoterapeutą
Rodzice chcą dla swojego dziecka jak najlepiej, jednak czasami dobre chęci mogą spowodować odwrotny skutek. Jak uniknąć przyspieszania kolejnych etapów rozwoju dziecka? Pytamy naszego eksperta – fizjoterapeutę Pawła Zawitkowskiego.
Wielu opiekunów zastanawia się, jak wspierać dziecko w rozwoju ruchowym. Najistotniejszą kwestią jest to, by nie popędzać maluszka, żeby mógł powoli i we własny tempie wykonywać ruchy, które z czasem będą stawały się coraz bardziej skomplikowane. Co jeszcze jest ważne? Zapytaliśmy eksperta. Co zrobić, aby nie przeszkadzać w prawidłowym rozwoju? – Jest kilka kluczowych potrzeb, które są bardzo ważne – jedną z nich jest permanentne dostrajanie się do jego biologicznego rytmu. Co się za tym kryje? Dostrajanie się do jego rytmu snu i czuwania, do sygnałów, czym jest zainteresowany, a czym nie, czyli m.in. co znajduje się w nazywanej przez specjalistów "przestrzeni zainteresowania", w której na początku znajduje się właśnie rodzic. W związku z tym zaczynają się schody, gdyż wymaga to bycia obecnym, ile się da od samego początku. Udowodniono, że dziecko rozwija się harmonijnie i optymalnie, tylko i wyłącznie w relacji z inną osobą i to nie może być osoba obojętna emocjonalnie. (…) Dlatego rodzice, jak najwięcej i jak najczęściej powinni być z dzieckiem – podkreśla fizjoterapeuta Paweł Zawitkowski. Ekspert opowiedział nam także m.in. o tym, co powinno niepokoić i kiedy udać się do fizjoterapeuty. Zobacz nasze wideo!
Im nas więcej, tym lepsza zabawa! Radość wspólnej zabawy z Linkimals od FISHER-PRICE
Wielu rodziców zastanawia się, jak rozwijać umiejętności społeczne rocznego dziecka? To pytanie bardzo często pojawia się, gdy opiekunowie naszych milusińskich, widzą, że ich pociecha rośnie, zaczyna wchodzić w interakcje z rówieśnikami, które początkowo nie są dla dzieci łatwe. Choć żyjemy w społeczeństwie, i stale jesteśmy otoczeni innymi ludźmi, umiejętności nawiązywania kontaktów, czy funkcjonowania w grupie, musimy dziecko nauczyć. Jak to zrobić? Najlepiej poprzez zabawę! Interaktywne zabawki z linii LINKIMALS zachęcają do wspólnych aktywności, pokazując dziecku, że w grupie mogą one być prawdziwą frajdą. Co jeszcze potrafią LINKIMALSY?
LINKIMALS od Fisher-Price to interaktywne zwierzątka, które będą rozmawiać, śpiewać i rozwijać dziecko w rytmie edukacyjnych piosenek i wypowiedzi. LINKIMALS uczą nie tylko wspólnej zabawy w grupie, ale także m.in. znajomości alfabetu, liczenia, dni tygodnia, kolorów, ciekawostek o zwierzętach.Ostatnio do kolorowej rodziny LINKIMALS dołączyły nowe zwierzątka – Sowa, Wieloryb oraz Niedźwiedź Polarny! Trzy nowości są stworzone z myślą o dorastających fanach interaktywnych zwierzątek, dlatego są dedykowane maluchom od 18. miesiąca życia. INTERAKWTYNA SOWA (HJN58) ma wbudowane ponad dziewięćdziesiąt edukacyjnych piosenek, różnorodnych melodyjek – a do tego mówi! Sowa to mądra głowa, więc nauczy Twoje dziecko m.in. cyferek, literek, dni tygodnia, nazw miesięcy, czy opisów pogody. Sowa mówi do dziecka pełnymi zdaniami, co wpływa na rozwój mowy malucha. Wytłumaczy także jak nazwać różne emocje i podpowie, jak sobie z nimi radzić – „Czasami jestem smutna i nie wiem dlaczego. Ale wystarczy, że komuś o tym powiem i od razu jest mi lepiej”. Ucząc kolorów, wyświetla je na swoich wielkich, sowich oczach, które migoczą w rytm wszystkich odpowiedzi. Podświetlany dzióbek, sprawia wrażenie jakby się ruszał, gdy Sowa zaprasza dziecko do wspólnej zabawy! Wystarczy nacisnąć jeden z przycisków na jej brzuszku lub pobujać ją za skrzydełko, by zacząć wspólną zabawę. Znajomość liczb czy literek wpłynie na pewność siebie malucha, gdy rozpocznie edukację w przedszkolu. Sowa zachęca również, by tańczyć i kołysać się na boki razem z nią! Motywuje to dziecko do ruchu, który jest niezwykle ważny na każdym etapie rozwoju. Jednak prawdziwa zabawa zaczyna się gdy inne zabawki z linii LINKIMALS są obok siebie, reagują na siebie nawzajem, wspólnie śpiewając piosenki, śmiejąc się, odpowiadając sobie na pytania, czy świecąc kolorowymi światełkami. Jak to działa? Kiedy Sowa np. mówi „Nauczmy się liczyć do 20”, wszystkie zwierzątka z rodziny LINKIMALS, które znajdą się obok niej, liczą i śpiewają razem z nią. Pokazuje to dziecku, które początkowo ma trudności z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami, że warto jest bawić się w grupie, bo niesie to mnóstwo radości. Z taką wesołą gromadką przyjaciół, żadne dziecko nie będzie się nudzić. Pokazywanie dziecku, że wspólna zabawa niesie dużo radości, jest istotna w rozwoju małego dziecka, które obserwuje, naśladuje i uczy się nowych umiejętności. INTERAKTYWNY WIELORYB (HJR69), dzięki swojej kolorowej klawiaturze, sprawi, że dziecko rozpocznie naukę cyferek, która stanie się prawdziwą przyjemnością. Naciskając poszczególne przyciski od 1 do 20, pozna nazwy liczb, a utrwalać je będzie w rytmie wesołych piosenek. Aby maluch miał jeszcze lepszą zabawę, może zagrać w edukacyjną grę – poszukiwanie konkretnych numerów na grzbiecie wieloryba. Reagując na polecenie np. „Naciśnij cyfrę przed cyfrą 5” maluszek ćwiczy umiejętność logicznego myślenia, dzięki której łatwiej będzie mu w późniejszym etapie np. czytać ze zrozumieniem szkolne polecenia. Gdy uda mu się poprawnie wykonać zadanie, zostaje nagrodzony przez Wieloryba pochwałą, co zachęca je do dalszej zabawy Dzięki Interaktywnemu NIEDŹWIEDZIOWI POLARNEMU (HJR76) szkrab odkryje świat kształtów i kolorów! Na grzbiecie zabawki znajdują się kolorowe klocki, które trzeba dopasować w odpowiednie otwory. Takie zadanie ćwiczy motorykę i zwinność małych rączek, dzięki której w przyszłości dziecku będzie łatwiej nauczyć się rysować i pisać. Po wyjęciu danego klocka z otworu Niedźwiedź Polarny wypowiada kształt klocka, dzięki czemu dziecko może je zapamiętać. Zabawka zachęca też do zabawy w quiz, prosząc dziecko o odnalezienie odpowiedniego kształtu. „Pomarańczowy trójkąt – możesz go dla mnie znaleźć?” Gdy dziecku uda się wykonać to zadanie, zostaje nagrodzone radosnymi wypowiedziami: „Udało Ci się!”. Pochwały sprawiają, że chętniej podejmuje próby odpowiedzi na kolejne pytania Niedźwiedzia Polarnego, utrwalając nazwy kształtów i kolorów, poszerzając zasób słów. Podczas zabawy oczy Niedźwiedzia świecą się w różnych kolorach. Dodatkowo po przyciśnięciu danego klocka aktywują się jego dodatkowe funkcje – wesołe, edukacyjne piosenki, które zachęcają do wspólnego śpiewania i aktywności. Rodzina LINKIMALS od FISHER-PRICE liczy sobie już 13 Interaktywnych zwierząt: SOWA, WIELORYB, MIŚ POLARNY, LENIWIEC, PINGWIN, KOALA, PANDA, LAMA, ŁOŚ, ŻÓŁW, BÓBR, WYDRA, JEŻ! Każda zabawka posiada indywidualne funkcje i w rytmie wesołej zabawy rozwija w dziecku nowe umiejętności. Ale najlepsza zabawa zaczyna się wtedy, kiedy zwierzątka są wszystkie razem i mogą wspólnie śpiewać ulubioną piosenkę „Jak się masz? Czy pobawić się chcesz?” lub razem z dzieckiem liczyć, uczyć się kolorów czy alfabetu. Zwierzątka reagują na siebie, odpowiadając sobie nawzajem na pytania. Z taką paczką przyjaciół zawsze będzie wesoło! W końcu im nas więcej, tym lepsza zabawa! Zabawki Fisher-Price znajdziesz w sklepach stacjonarnych Smyk lub na www.smyk.com
Zabawki dla niemowląt na każdy miesiąc: genialne i proste (lista)
Zabawki uczą, wspomagają rozwój i chronią przed nudą. Warunek? Muszą być odpowiednio dobrane do wieku dziecka i jego umiejętności. Wybrać zabawki dla niemowlaka – to wymagające zadanie. Sprawdź, z czego najbardziej ucieszy się malutkie dziecko.
Zanim dziecko sięgnie po zabawki takie jak pilot do telewizora albo twój telefon, przydadzą się wam zabawki dla niemowlaka. Bo „dorosłe” rzeczy w rękach dziecka będą znajdowały się dopiero po jego 1. urodzinach. Na razie, dopóki maluch nie ma jeszcze roku, ucieszą go zabawki przeznaczone dla dzieci w jego wieku. Podpowiadamy, co możesz dla niego wybrać – lista zabawek dla niemowlaka wcale nie jest krótka, a niektóre z nich wspaniale wpływają na jego rozwój. Czarno-białe zabawki dla noworodka Noworodek jest zajęty głównie spaniem i jedzeniem, ale to nie znaczy, że zabawa go zupełnie nie obchodzi. Obchodzi, ale polega przede wszystkim na obserwowaniu. Nowo narodzone dziecko z przyjemnością będzie przyglądało się przedmiotom w wyrazistych, mocnych kolorach (pastele dla niego na razie nie istnieją), zwłaszcza gdy znajdą się w odległości 20-30 cm od jego twarzy. Niewykształcony narząd wzroku dziecka sprawia, że nie potrafi dostrzec ono jeszcze pięknych, pastelowych barw. Warto więc w tym okresie stymulować widzenie dziecka poprzez pokazywanie mu książeczek, kart i zabawek o kontrastowych kolorach. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 2. miesiąc: grająca karuzela Dwumiesięczne dziecko dostrzega o wiele więcej niż noworodek. Umie też już śledzić wzrokiem przedmioty w ruchu. Coraz lepiej wyłapuje dźwięki z otoczenia i coraz bardziej interesuje się światem. Ruchoma karuzelka z wiszącymi zabawkami to prezent w sam raz dla niego. Jej zaletą jest to, że przez kilka miesięcy rośnie razem z dzieckiem. Niemowlę będzie ją najpierw obserwować, po kilku tygodniach zacznie sięgać do niej rączką, a jeszcze później będzie próbować (z marnym zresztą skutkiem!) wkładać wiszące zabawki do buzi. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 3. miesiąc: grzechotka Zabawki dla 3-miesięcznego dziecka powinny rozwijać, ale dawać też dużo frajdy. Dziecko w 3. miesiącu co prawda nie umie jeszcze samo sięgać po zabawkę ani przekładać jej z rączki do rączki, ale kiedy już włożysz mu grzechotkę w dłoń, ze szczęściem w oczach będzie nią potrząsać. Taka prosta zabawa: sprawia przyjemność, wzmacnia poczucie własnej wartości dziecka. Dlaczego? Ponieważ maluch w trakcie zwykłej zabawy grzechotką przekonuje się, że ma władzę nad przedmiotami (na zasadzie: „Potrząsam nimi, a one dźwięczą!”). View Burdaffi on the source website Zabawka niemowlaka na 4. miesiąc: mata edukacyjna To hit niemowlęcych zabawek! Zapewnia dziecku dużo swobody i jednocześnie wspomaga jego rozwój ruchowy – mnóstwo maluchów właśnie na macie wykonało swój pierwszy obrót z pleców na brzuszek albo odwrotnie. Pobudza spostrzegawczość i kreatywne myślenie. View Burdaffi on the source website Dziecko może napawać się kolorami, poznawać różnorodne faktury i odgłosy (coś szeleści, grzechocze, piszczy). Najlepsze maty edukacyjne są zrobione z dość grubego materiału, dzięki czemu można je rozłożyć prawie wszędzie: w kuchni, gdy np. gotujesz, w sypialni albo nawet na trawie w parku. Zobacz, jakie zabawki kupować dziecku. Film z podpowiedziami Doroty Zawadzkiej: View oEmbed on the source website Zabawka dla niemowlaka na 5. miesiąc: kaczuszka do kąpieli Prawie półroczne dziecko jest już dobrze oswojone z wodą i kąpiel najpewniej przestała mu się kojarzyć z torturami. Teraz prawdopodobnie nawet zechce dłużej chlapać się w wannie, a jego ulubionymi zabawami staną się: plaskanie rączką o powierzchnię wody, wzbijanie fal nóżkami. Wybierając kaczuszkę do kąpieli, zwróć uwagę, czy nie ma w niej dziurki, przez którą do środka wlewałaby się woda. W środku takiej zabawki z dziurką łatwo rozwija się pleśń czy bakterie, a wtedy trzeba ją wyrzucić. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 6. miesiąc: książeczka Czytać warto już noworodkowi, ale dopiero w 6. miesiącu życia niemowlę wytrzyma nad książeczką dłużej niż pół minutki. Dla półrocznego czytelnika najbardziej odpowiednie będą książki dla dzieci z dużymi rysunkami. Słowa na razie są w niej niepotrzebne – malucha o wiele bardziej będzie interesować oglądanie obrazków i słuchanie, nawet po sto razy, że krówka robi „muu”, a kotek „miau”. Powtarzanie wyrazów dźwiękonaśladowczych pomaga w nauce mówienia. Taka książeczka to również wspaniały prezent dla półtocznego dziecka. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 7. miesiąc: piłka Idealna piłeczka dla malucha powinna być: miękka, np. z dzwoneczkiem w środku, lekka, gumowa lub materiałowa, kolorowa. Kiedy zacznie uciekać, maluszek zrobi wszystko, aby ją dogonić – czyli będzie pełzał, turlał się albo nawet pod koniec 7. miesiąca zacznie raczkować! Możesz też wykorzystać piłkę w inny sposób. Schowaj ją (ale na oczach dziecka) np. za fotel i zapytaj: „Gdzie jest piłka?”. Kiedy niemowlę znajdzie, nagrodź je gorącymi brawami. Ta zabawa uczy dziecko, że przedmioty nie znikają, nawet kiedy ich nie widać. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 8. miesiąc: przytulanka Przytulanka spełnia wiele funkcji. Dziecko może: przytulać się do niej, ćwiczyć na niej dawanie buziaka, spać z nią. Fajnym pomysłem jest podarowanie dziecku szmacianej lalki. Należy jednak pamiętać, że pierwsza lalka dziecka powinna być cała wykonana z materiału, mieć włóczkowe włosy i namalowane albo wyhaftowane oczka (te z guzików są zbyt łatwym wyzwaniem dla paluszków i buzi dziecka). View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 9. miesiąc: drewniane klocki Genialne w swej prostocie (w tym twierdzeniu nie ma ani krzty przesady). Chociaż producenci kuszą nas coraz bardziej skomplikowanymi urządzeniami, które mają bawić dzieci, to dla malucha najlepsze są najprostsze zabawki, np. drewniane klocki – którymi można bawić się na wiele sposobów. Kolorowe klocki: uczą dziecko rozróżniania barw, kształtują wyobraźnię przestrzenną (to zabawka w sam raz dla przyszłych matematyków). Około 1. urodzin dziecko będzie już umiało ustawić swoją pierwszą wieżę, chociaż na razie złożoną jedynie z dwóch klocków. Na razie frajdę sprawi mu burzenie rączką wieży zbudowanej przez mamę albo tatę. Pozwól mu na to: taka zabawa sprawia mu tyle samo satysfakcji, co budowanie. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 10. miesiąc: bębenek Przygotuj się na to, że kiedy maluch już dostanie swój pierwszy w życiu bębenek, to nie wypuści go z rąk przez kilka kolejnych dni (znam małą doboszkę, która ze swoim bębenkiem nie rozstawała się nawet podczas snu). Bębenek pozwala wyładować dziecku energię, a w dodatku, bębniąc, niemowlę czuje, że ma siłę sprawczą. Dziecko myśli sobie: „tworzę dźwięki”, „gram głośniej niż brat”. I ma z tego naprawdę niezłą frajdę! View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 11. miesiąc: samochodzik Samochodzik wcale nie jest zabawką przeznaczoną wyłącznie dla małych chłopców! Dziewczynki również uwielbiają zabawy autami. Można je np. pchać przed sobą albo ciągnąć na sznurku, warcząc przy tym jak prawdziwy silnik Diesla. Do zabawy w piaskownicy przyda się również duża koparka, którą można przewozić piasek albo kamyki. View Burdaffi on the source website Zabawka dla niemowlaka na 12. miesiąc: grube kredki Roczne dziecko ma coraz bardziej precyzyjny chwyt, dlatego na pewno poradzi sobie z trzymaniem kredki w dłoni. Nie licz jednak na to, że narysuje już kółko albo nawet linię (to są dopiero umiejętności dwulatka). Oprócz kredek dziecku spodobają się też farbki do malowania palcami. Dotykanie mokrej i lepkiej farby i przyciskanie dłoni do papieru wspaniale stymuluje układ nerwowy dziecka. View Burdaffi on the source website Bezpieczne zabawki dla niemowlaka, czyli jakie? Kupując zabawki dla swojego dziecka, zwróć uwagę, czy są: Wystarczająco duże. Zasada jest prosta: to, co przejdzie przez rolkę papieru toaletowego, łatwo zmieści się także w buzi i gardle malca. Wniosek? Dziecko poniżej 3. roku życia nie powinno się tym bawić. Trwałe. Żaden element nie może odpaść nawet podczas testów, którym maluch podda zabawkę. A testy będą naprawdę trudne: szarpanie, rzucanie, gryzienie albo stukanie o podłogę. Lekkie. Zbyt ciężka zabawka może na przykład spaść na stópkę niemowlęcia i sprawić mu ból. Wykonane z nietoksycznych materiałów. Wszystko, od kredek po klocki, prędzej czy później znajdzie się w buzi dziecka. Pamiętaj o tym i wybieraj dla niego jedynie zabawki opatrzone znakiem bezpieczeństwa CE. Łatwe do utrzymania w czystości. Muszą dać się wyprać, umyć, wytrzeć itd. Dotyczy to także pluszaków, które lubią gromadzić uczulające roztocza. Jak utrzymywać w czystości zabawki dla niemowlaka? Wszystkie pluszowe misie i lale powinnaś prać co kilka tygodni, bo to zabawki, na których gromadzą się kurz i roztocza. Natomiast gumowe i plastikowe zabawki możesz myć w wodzie z mydłem. Na rynku dostępne są też specjalne spraye do mycia zabawek, którymi możesz dodatkowo myć kuchenne blaty czy stół. Dobrym sposobem na pozbycie się bakterii jest też mycie zabawek w wodzie z octem, jednak musisz dokładnie kilkakrotnie wypłukać później zabawki z octu. Zabawki zrobione przez mamę Domowe zabawki ucieszą malca tak samo jak te ze sklepu: Plastikowa butelka. Nalej wody mniej więcej do połowy naczynia, wrzuć do środka kilka kolorowych koralików i szczelnie zakręć. Półroczny maluch może taką butelkę toczyć przed sobą i patrzeć, jak w jej środku tańczą koraliki. Tekturowe klocki. Wystarczy, że okleisz puste pudełka po herbacie kolorowym papierem, a powstaną świetne, łatwe do zabawy i, co ważne, bezpieczne (bo lekkie!) klocki. Zobacz też: Prezenty dla noworodka: dla chłopca i dziewczynki Prezent dla niemowlaka – oryginalny, praktyczny, spersonalizowany Otulacz do fotelika samochodowego: kocyki minky i otulacze z kapturkiem (CIEPŁE MODELE)
Zaciśnięte piąstki u niemowlaka: kiedy niemowlę otworzy dłonie?
Zaciśnięte piąstki u niemowlaka w pierwszym miesiącu życia są normą. Odpowiada za to jeden z odruchów, z którymi dziecko się rodzi. Z upływem czasu mechanizm ten słabnie, a w końcu zanika. Jednak zanim ustąpi, dziecko powinno już umieć rozluźnić dłoń.
Zaciśnięte piąstki u niemowlaka w wieku noworodkowym to normalny widok. Dłonie dziecka pozostają zamknięte zarówno wtedy, gdy noworodek czuwa, jak i wtedy, gdy śpi. Muszą minąć tygodnie, aby dłonie niemowlęcia zaczęły się otwierać, a całe miesiące, aby dziecko swobodnie mogło kontrolować ich otwieranie i zamykanie. Spis treści: Dlaczego niemowlę zaciska piąstki? Kiedy dziecko powinno przestać zaciskać piąstki Zaciśnięte piąstki u niemowlaka: ćwiczenia Dlaczego niemowlę zaciska piąstki? Dziecko rodzi się z odruchem chwytnym. To jeden z odruchów noworodkowych, który odpowiada za to, niemowlę zaciska piąstki. Chwyt wywołany odruchem może być na tyle silny, że noworodek potrafi utrzymać swój ciężar ciała, wisząc przez chwilę na rękach (nie należy jednak sprawdzać tego odruchy samemu w domu). Nawet śpiący noworodek ma zaciśnięte dłonie, a kciuk przywiedziony i schowany wewnątrz piąstki. To absolutnie normalne, a wręcz pożądane zjawisko. Kiedy dziecko powinno przestać zaciskać piąstki Odruch chwytny najwyraźniej widoczny jest przez pierwsze sześć tygodni życia. Do końca szóstego miesiąca prawie całkowicie zanika. Nie znaczy to jednak, że przez pierwsze pół roku życia niemowlę nie umie otworzyć dłoni – w drugim miesiącu dziecko już często przestaje zaciskać piąstki. Z lekarzem należy się skontaktować, gdy: po upływie trzeciego miesiąca maluch trzyma kciuk w dłoni i często ma mocno zaciśnięte piąstki, w siódmym miesiącu podpiera się na piąstkach, a nie na otwartych dłoniach, w trzecim kwartale nie przejawia reakcji obronnej kończyn górnych (kiedy dziecko leży na brzuchu, wsuń ręce pod jego ciało i unieś je, zachowując poziomą pozycję dziecka – powinno wtedy wyciągnąć obie rączki symetrycznie przed siebie). Zaciśnięte piąstki u niemowlaka: ćwiczenia Nie zawsze zaciśnięte piątki u niemowlaka po 3. miesiącu życia świadczą o zaburzeniach napięcia mięśniowego. Czasami maluszek zacisk piąstki, gdy źle się czuje, płacze, a uspokojenie go powoduje rozluźnienie rączek. Aby pomóc dziecku otwierać piąstki można zastosować kilka technik. Jedną z nich jest właściwa pielęgnacja niemowlęcia, polegająca między innymi na tym, aby nauczyć się, jak podnosić niemowlę w najlepszy dla niego sposób. Wszystkie codzienne czynności wykonywane przy dziecku można robić tak, aby wspomagać jego rozwój lub go spowalniać. Najprostszym ćwiczeniem na stymulację otwierania dłoni niemowlęcia jest głaskanie grzbietowej strony rączek. Kolejnym – głaskanie rączkami dziecka jego kolan, twarzy i stóp. Aby nie stymulować nadmiernie odruchu chwytnego, nie należy niemowlętom, które go jeszcze wykazują, wkładać do rączek zabawek, np. grzechotek. Przeczytaj też: Kalendarz rozwoju niemowlaka w 1. roku życia Kalendarz rozwoju dziecka 2. miesiąc życia dziecka – co potrafi niemowlę
Dlaczego nie powinniśmy porównywać rozwoju naszych dzieci? Rady mamy 1,5-rocznej Michaliny
Większość świeżo upieczonych rodziców zadaje sobie pytania: czy moje dziecko rozwija się prawidłowo, czy powinno już mówić, a może powinno już chodzić? Agata Bernaciak, mama 1,5-rocznej Michalinki opowiada o swoich doświadczeniach w tej kwestii.
Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Warto słuchać podpowiedzi innych, należy jednak pamiętać, że są to... tylko podpowiedzi. Agata Bernaciak, mama 1,5-rocznej Michalinki sama przyznaje, że jeszcze niedawno macierzyństwo powodowało u niej większy stres, niż egzamin na prawo jazdy. Zobacz, jak rozwój dziecka wygląda z perspektywy mamy, która również borykała się z ciągłym porównywaniem swojej córki do dzieci innych. Wiele mam porównuje swoje dziecko do innych dzieci „Niestety, my mamy, mamy jakąś niezwykłą zdolność do tworzenia sobie problemów w głowie i ciągle wydaje nam się, że nasze dziecko potrafi niewystarczająco dużo” – mówi Agata Bernaciak, zauważając, że mamy często porównują swoje dzieci do dzieci rodziny, przyjaciół, itp. „Nie powinnyśmy tego robić, a mimo to – ja też to robiłam, ponieważ dziecko mojej przyjaciółki jest zaledwie 4 dni młodsze od mojej córki. Pamiętam swoją frustrację, kiedy Nikoś już potrafił chodzić, a moja córka dopiero przymierzała się do raczkowania” – wspomina mama 1,5-rocznej Michaliny, dodając jednak, że wiele też zawdzięcza burzom mózgów z przyjaciółką, dotyczących metod karmienia, rozszerzania diety. Każde dziecko rozwija się we własnym tempie i twój stres tego nie zmieni. „Pamiętaj, że kalendarz rozwoju dziecka to tylko wskazówka. Jeżeli twój maluch zaczyna chodzić w wieku 10 miesięcy, a dziecko koleżanki w wieku 15 miesięcy, to wszystko jest w porządku, nic złego się nie dzieje” – zauważa mama Michalinki. Zaufanie sobie i podążanie za intuicją Kolejną bardzo ważną rzeczą jest to, abyś nauczyła się ufać własnej intuicji. Jeżeli wydaje ci się, że twoje dziecko nie rozwija się prawidłowo, to poproś o pomoc. Możesz zgłosić się do innej, bardziej doświadczonej mamy lub do kobiety, którą cenisz za wiedzę. Możesz skierować się po pomoc do lekarza pediatry lub poszukać informacji w wiarygodnym serwisie internetowym. Nie szukaj jednak wsparcia na forach, gdzie tak naprawdę każdy może nazwać się ekspertem. „Pamiętam, gdy moja córka skończyła miesiąc i zaczął się koszmar związany z kolkami. Szukałam pomocy wszędzie, niestety nikt nie był w stanie udzielić mi jakiejkolwiek odpowiedzi, jak poradzić sobie z tym problemem. I wtedy z pomocą przyszła mi moja znajoma, która zawodowo uczy chustonoszenia. Okazało się, że noszenie mojej córki w chuście właściwie do zera zniwelowało problem” – mówi Agata Bernaciak. „Ta sytuacja nauczyła mnie, że naprawdę warto jest słuchać podpowiedzi innych doświadczonych mam” – zauważa mama Michaliny i dodaje, żeby mieć na uwadze, że są to tylko podpowiedzi: „To, że jedna rzecz sprawdza się u twojej koleżanki, niekoniecznie znaczy, że to się sprawdzi również u ciebie”. Warto szukać innych rozwiązań Warto jednak szukać nowych rozwiązań i proponować je dziecku. Pamiętaj, że jest ono żywą istotą, która z miesiąca na miesiąc zmienia swoje potrzeby. „Ja dopiero po około 10 miesiącach po porodzie zdałam sobie sprawę, że nie jest normalnym to, żebym każdego dnia stresowała się, czy moja córka właściwie się rozwija, czy dobrze sprawuję nad nią opiekę. Dlatego jako mama powinnaś dać sobie więcej luzu. Jakie znaczenie w życiu dorosłym twojego dziecka będzie miało to, czy zaczęło ono chodzić w wieku 10 czy 15 miesięcy? Nie będzie miało to żadnego znaczenia! Dlatego im więcej dasz sobie luzu, tym większą radość będziesz czerpać z macierzyństwa. Zadowolona mama jest spokojniejsza i wierzy w swoje dziecko, a twojemu dziecku ta wiara jest bardzo potrzebna, by wyrosło na pewnego siebie człowieka” – mówi Agata Bernaciak. Zobacz także: Co to jest rodzicielstwo bliskości? – mówi Agnieszka Stein [WIDEO] Bunt dwulatka – jak wygląda? 7 najlepszych sposobów na przetrwanie tego okresu w rozwoju dziecka Skoki rozwojowe u niemowlęcia – kiedy występują, ile trwają, objawy
41. tydzień życia: dziecko samodzielnie siedzi. Uwielbia się śmiać!
Twoje dziecko w 41. tygodniu jest coraz bardziej świadome własnego imienia, potrafi siedzieć bez podparcia, a nawet stać chwilę na jednej nodze. Przyswaja też coraz więcej słów, których wkrótce będzie samo używać. Zobacz, jak wspierać jego rozwój poprzez zabawę i ćwiczenia.
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 41. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka Co może cię niepokoić? Rozwój niemowlaka w 41. tygodniu Dziecko w czasie zabawy zwraca uwagę na szczegóły i jest bardziej czujne, słysząc dźwięki. Chce jak najczęściej oglądać świat z pozycji siedzącej. Co nowego w rozwoju fizycznym? Maluch jest coraz bardziej sprawny: łatwiej jest mu przekręcać się z brzucha na plecy, a także coraz lepiej z pleców na brzuch; siedzi samodzielnie – z tej pozycji znacznie lepiej obserwuje się otoczenie. Jeśli twoje dziecko jeszcze trochę się chwieje, zapewnij mu dużo atrakcji. Otoczone zabawkami - zapomni, że siedzi. Z każdym dniem będzie w stanie wytrzymać w tej pozycji coraz dłużej. podejmuje próby podnoszenia się z pleców do pozycji siedzącej; potrafi ustać kilka sekund na jednej nodze. Oznacza to, że już coraz bliżej samodzielnego chodzenia; uczy się zwalniania uchwytu i ćwiczy kontrolę nad ruchami precyzyjnymi palców. Co potrafi dziecko? Maluch rozwija się bardzo intensywnie nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Co potrafi dziecko? jest coraz bardziej świadome własnego imienia, a także uczy się imion domowników; stosuje zdobytą wiedzę w nowej sytuacji, np. wie, że nową grzechotką należy potrząsać, tak jak starą; zapamiętuje coraz więcej słów, których niedługo zacznie samo używać; manifestuje swoją niezależność. Sprawdza granice, do których może się posunąć. Niezadowolenie z ograniczeń może przejawiać buntem, np. przy jedzeniu lub ubieraniu; uwielbia śmiech i samo zaczyna prowokować innych do żartów i wygłupów. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Dziecko staje się coraz bardziej niezależne. Nie zawsze będzie słuchać twoich poleceń. Staraj się uszanować tę niezależność i docenić, że zaczyna myśleć samo za siebie. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem Pomożesz dziecku ćwiczyć równowagę w pozycji siedzącej, sadzając go na różnych powierzchniach, np. na krześle i łóżku, na trawie i poduszce, na swoich kolanach i dmuchanym materacu itp. Zachęcaj do stania na jednej nodze. Obserwuj czy maluszek jest w stanie utrzymywać się w tej pozycji. Baw się w rozpoznawanie imion i zadawaj pytania: „Gdzie jest (podaj imię)?” i obserwuj, czy dziecko identyfikuje daną osobę. Dziecku spodoba się modulowanie głosu. Dobrym polem do popisu jest czytanie mu wiersza „Ptasie radio”. Rozbudzaj w maluchu poczucie humoru. Bawcie się przed lustrem, strojąc miny, wydając odgłosy lub zakładając różne nakrycia głowy. Zabawki edukacyjne książeczki dla niemowląt – 41. tygodniowe dziecko coraz dokładniej przygląda się obrazkom. Nie przewracaj zbyt szybko kartek. Opowiadaj, co widać na obrazkach (najlepiej, gdy są duże i wyraźne). Dobre będą książeczki, w których jest po jednym słowie na stronie. Możesz też dodawać dźwięki, jeśli są to np. książeczki o zwierzątkach; figurki zwierząt – to świetna okazja do wzbogacania słownictwa i utrwalania nowych słówek; klocki sensoryczne – różne faktury to sposób na wspomaganie rozwoju sensorycznego dziecka. Zajęcia dla niemowląt Jeśli do tej pory się nie zdecydowałaś, może warto spróbować wybrać się na basen. Wiele pływalni w ofercie ma specjalne zajęcia dla maluszków, prowadzone przez wykwalifikowanych instruktorów. Pływanie to bardzo zdrowa gimnastyka, która korzystnie wpływa na rozwój i zdrowie maluszka. View Burdaffi on the source website Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Być może dziecko ma już w buzi jedynki, a może nawet i dwójki. Nie spodziewaj się jednak zbyt szybko kłów, one najczęściej wyrastają dopiero po trzonowych czwórkach. Pamiętaj, że choć uzębienie nie jest jeszcze kompletne, musicie już zacząć dbać o higienę jamy ustnej. Do szczotkowania stosuj tylko wodę. Pastę wprowadź dopiero, gdy dziecko nauczy się pluć. Wcześniej resztki pasty należy ścierać czystą gazą. Obecnie na rynku jest wiele past do zębów dla dzieci dostosowanych do wieku malucha. Dieta niemowlaka Cóż, było miło i łatwo, ale czas na zmiany. Mleko mamy powoli jest zastępowane przez jedzenie na stole rodziców. Dziecko nie będzie już chciało tylko ssać piersi. Zamiast tego będzie domagać się możliwości samodzielnego wkładania pokarmów do buzi. Karmienie piersią – mleko jest nadal bardzo ważnym składnikiem diety twojego dziecka. Przystawiaj więc je do piersi tak często, jak będzie się tego domagać. Karmienie butelką – warto pomyśleć o „przestawieniu” maluszka z butelki na kubeczek przynajmniej w ciągu dnia. Rozszerzanie diety niemowlaka – pozwól eksperymentować i wprowadzaj nowe smaki. Maluch czasem musi spróbować nowej rzeczy kilkukrotnie, by się do niej przekonać. Pamiętaj, że ważna jest forma podania, np. gotowana marchewka zupełnie inaczej smakuje, niż ta ugotowana na parze. Niemowlęta, które jedzą pokarmy stałe, mają mniej problemów z prawidłowym ustawieniem szczęk, a więc ze zgryzem. Jeżeli górne ząbki nieprawidłowo stykają się z dolnymi lub w ogóle nie dochodzą do dolnych, dziecko ma kłopoty z gryzieniem. Niektóre części szczęki dolnej i górnej są wtedy zbyt obciążone, a inne nie pracują. Nieprawidłowo ustawione ząbki trudniej umyć, szybciej się psują. View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? dziecko bawi się przy posiłkach – nie złość się, gdy między jedną łyżeczką pokarmu a drugą „przekąsi” misia czy będzie rozsmarowywało kroplę zupy po całym stoliku. Zadbaj, by dziecko się nie nudziło podczas jedzenia. 41. tygodniowe dziecko „je” każdą częścią ciała. Pomyśl o jakimś dużym śliniaczku lub całym kaftaniku. uderzanie głową, kołysanie, kręcenie – spróbuj zaobserwować, kiedy dziecko się tak zachowuje. Niektóre maluszki robią tak, gdy są śpiące, inne, gdy coś je boli, jeszcze inne, gdy potrzebują uwagi. Spróbuj pokazać dziecku inne metody na uspokojenie, np. bujanie się na bujaczku lub huśtawce, kołysanie w ramionach mamy. Więcej o 41. tygodniu: Jak ubrać niemowlę i starsze dziecko na spacer, by nie było mu za zimno ani za gorąco? Ile powinno jeść niemowlę? Ile mleka modyfikowanego przygotować dla niemowlaka? Tabela Dlaczego niemowlę nie chce spać: przyczyny. Co robić, gdy nie chce spać w nocy i w dzień? Dyschezja niemowlęca: definicja i objawy. Jak pomóc dziecku? Jak podnosić niemowlę – 2 techniki i instrukcja na filmie
12. tydzień życia niemowlaka: dziecko piszczy i jest szczęśliwe, widząc znajomą twarz
Twój 12-tygodniowy maluszek robi postępy w rozwoju emocjonalnym – wzdycha, piszczy i artykułuje coraz więcej samogłosek. Zaczyna też rozróżniać głosy domowników i świadomie patrzeć na osobę, która do niego mówi. Zobacz, co jeszcze potrafi!
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 12. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Karmienie niemowlaka Co cię może niepokoić? Rozwój niemowlaka w 12. tygodniu 3. miesiąc życia to intensywny okres dla rozwoju dziecka. Niemowlę coraz lepiej rozpoznaje twarze i głosy, coraz łatwiej wychodzi mu też sięganie po przedmioty. Co nowego w rozwoju fizycznym? 12-tygodniowe niemowlę: może już utrzymać głowę w górze przez kilkanaście sekund; położone na podłodze może przesuwać się do przodu (wyciąga ramiona i odpycha się nogami, przypominając żabkę); lepiej kontroluje oczy. Zaczyna zamykać i otwierać je zgodnie z własną wolą, a nie odruchowo. Co potrafi dziecko? Jeśli chodzi o rozwój umysłowy i psychiczny 12-tygodniowego niemowlęcia, w tym tygodniu zauważysz duże postępy! Oto czego możesz się spodziewać: dziecko wydaje pomruki, westchnienia, piski, posapuje i artykułuje coraz więcej samogłosek; mlaszcze w oczekiwaniu na posiłek; zaczyna rozróżniać głosy domowników i świadomie patrzeć na osobę, która do niego mówi; rozpoznaje niektóre kolory i nadal woli żywe barwy, np. czerwony i żółty kolor; uśmiecha się szeroko na widok ulubionych osób. Rada: Śpiewaj dziecku różne piosenki i obserwuj jego reakcje. Niemowlęta najbardziej lubią wysokie dźwięki. Jeśli spodoba mu się twój śpiew, poznasz to po jego mowie ciała! Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Możesz na wiele sposobów wspomagać rozwój swojego 12-tygodniowego dziecka. Śpiewaj, baw się, uśmiechaj, pokazuj świat. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem 12-tygodniowe niemowlę nadal uwielbia bliski fizyczny kontakt z mamą. Aby wspierać jego dobre samopoczucie i budować więź, zaproponuj mu: masaż – np. masaż Shantala. Masowanie ciałka przynosi niemowlęciu ulgę, relaksuje i buduje między wami więź; kolory – pokaż maluchowi np. 3 klocki w różnych kolorach, pokazuj mu je po kolei i obserwuj reakcje. Te bardziej żywiołowe będą wskazywać na to, że ten kolor podoba mu się najbardziej; rozpoznawanie dźwięków – zaproś do zabawy drugą osobę, zasłońcie sobie dłońmi usta i mówcie coś na przemian. Obserwujcie, jak dziecko patrząc na was, usiłuje dojść do tego, kto akurat coś mówi. Zabawki edukacyjne Zawsze wybieraj zabawki odpowiednie do wieku i możliwości dziecka. W 12. tygodniu życia świetnie sprawdzą się np.: zabawki piszczące grzechotki (np. skarpetki z grzechotkami!). View Burdaffi on the source website Aby wspierać naukę pełzania do przodu, układaj dziecko jak najczęściej na brzuchu na macie edukacyjnej lub dywanie. Kładź w zasięgu wzroku atrakcyjne zabawki w żywych kolorach. Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Wszelkie wątpliwości dotyczące zdrowia i rozwoju dziecka rozwiewaj u pediatry. W 3.-4. miesiącu na pewno się z nim spotkasz, bo to okres szczepień. Szczepienia Między 3. a 4. miesiącem życia powinnaś zaszczepić dziecko szczepionką DTP - przeciw tężcowi, krztuścowi i błonicy. Także od 3. do 4. miesiąca szczepi się przeciwko polio i Hib. Oprócz tego dziecko czeka też szczepienie przeciw pneumokokom i rotawirusom. Pediatra zaproponuje odpowiedni termin szczepień, a przed podaniem szczepionki dokładnie zbada malucha, żeby wykluczyć infekcje i inne problemy ze zdrowiem, wykluczające podanie szczepionki. Porady pielęgnacyjne Jeśli twoje dziecko nie lubi kąpieli, upewnij się, że miejsce, w którym je kąpiesz, jest spokojne i ciepłe. Dobrze, żeby oświetlenie nie było zbyt rażące, tylko dawało ciepłe światło. Nie zanurzaj niemowlaka gwałtownie w wodzie, tylko delikatnie zmocz mu najpierw rączki i stópki. Przemawiaj do niego cichym i kojącym głosem, a czas ubierania wykorzystaj do zrobienia masażu. Karmienie niemowlaka W 12. tygodniu życia pory karmienia są już zwykle ustalone, a maluch jest głodny co 3-4 godziny. Nie dziw się też, jeśli nadal budzi się w nocy na karmienie – takie pobudki nadal mogą się zdarzać. Nie wprowadzaj żadnych stałych pokarmów na tym etapie, na to jest jeszcze czas. Dieta 12-tygodniowego niemowlaka to mleko, nic więcej. Karmienie piersią Pamiętaj, że nie istnieje coś takiego jak specjalna dieta karmiącej mamy. Jeśli twój maluch nie ma alergii pokarmowej, możesz jeść wszystko. Jedyna zasada, która cię obowiązuje to zróżnicowana i zdrowa dieta matki karmiącej: warzywa i owoce – sięgaj szczególnie po to sezonowe. Dostarczą ci najwięcej witamin i składników odżywczych; produkty zbożowe – wybieraj produkty pełnoziarniste, kasze, płatki zbożowe, ciemne pieczywo; produkty mleczne – to nieocenione źródło białka i wapnia; mięso, ryby, jaja – ryby są doskonałym źródłem kwasów tłuszczowych omega-3. Mięso zawiera pełnowartościowe białko, a jajka to superfood, czyli bomba wartościowych składników odżywczych; zdrowe tłuszcze – najważniejsze są wielonienasycone kwasy tłuszczowe, które znajdziesz w olejach roślinnych, orzechach i pestkach dyni czy słonecznika. Piramida zdrowego żywienia – dla mam Komponując dietę podczas karmienia piersią, stosuj się do zaleceń z piramidy zdrowego żywienia: Karmienie butelką Do końca 3. miesiąca niemowlę powinno mieć smoczek o wolnym przepływie, z malutką dziurką. Jeśli krztusi się przy piciu mleka, możliwe, że dziurka jest za duża. Wraz z mlekiem do jego brzuszka wpada za dużo powietrza! Smoczek z małą dziurką sprawia, że niemowlę musi włożyć wysiłek w ssanie, jednocześnie dobrze koordynując oddychanie i połykanie mleka. Ważna jest też pozycja karmienia – nigdy nie karm leżącego dziecka, lepiej wziąć je na kolana, tak by jego główka była wyżej niż reszta ciała. Jeśli mimo wszystko nadal się krztusi lub mocno ulewa mleko, skonsultuj się z pediatrą. Sprawdź, ile mleka podawać w butelce na tym etapie rozwoju, nawet jeśli karmisz na żądanie. View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Pamiętaj, by rad szukać u lekarza i w eksperckich źródłach, wiele anonimowych opinii może tylko wyrządzić twojemu dziecku krzywdę. Czy można rozpieścić niemowlę? Dość powszechnym mitem jest, że zbyt częste przytulanie dziecka spowoduje, że będzie ono rozpieszczone. Bzdura! Dziecko na rękach mamy lub taty czuje się bezpiecznie. Przytulanie to dla niego komunikat: Kocham Cię! Kontakt fizyczny między rodzicami i dziećmi jest niezwykle ważny i z przytulaniem po prostu nie da się przesadzić. Śpi niespokojnie, wierci się i robi miny Śpiące dziecko przechodzi różne fazy snu i różnie się w tym czasie zachowuje: faza snu głębokiego – oddycha spokojnie, wolno i na ogół nie zmienia pozycji; REM (płytki sen) – wierci się i robi różne miny. Tej fazie często towarzyszą szybkie ruchy gałek ocznych. Więcej o 12. tygodniu To może cię zainteresować: Refluks u dziecka: objawy, przyczyny, co na refluks u dzieci Najlepsza pozycja dziecka do karmienia butelką Kiedy dziecko zaczyna pełzać? Norma, prawidłowe pełzanie, co powinno niepokoić Książki dla niemowląt [TOP 7 KSIĄŻECZEK] Kupka niemowlaka i noworodka – pediatra wyjaśnia dziwne kolory, zapachy i konsystencje
43. tydzień życia dziecka: stawanie na jednej nodze, chwytanie, picie z kubeczka
Twoje dziecko w 43. tygodniu uczy się stać i stawiać pierwsze kroki. Rozstawia ręce i nogi, kiwa głową na wszystkie strony. Potrafi okazać zadowolenie, gdy coś mu się podoba. Ma swoje zdanie, które często manifestuje. Uwaga! To dobry moment na rozpoczęcie nauki posłuszeństwa. Sprawdź, jak to zrobić! Dowiedz się, jak rozwija się 43-tygodniowe dziecko.
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 43. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka Co może cię niepokoić? Rozwój niemowlaka w 43. tygodniu Umiesz zrobić jaskółkę? Nie jest łatwo ustać na jednej nodze z wyciągniętymi rękami i drugą nogą w górze. Trzeba balansować, by utrzymać równowagę. Podobne wysiłki podejmuje twoje 43. tygodniowe dziecko, kiedy uczy się stać. Rozstawia ręce i nogi, przygina kolana, kiwa głową na wszystkie strony. Wydaje ci się, że zaraz upadnie. I na początku często rzeczywiście tak jest, więc bądź czujna. Jednak kiedy się już przewróci, nie krzycz głośno „ojej” i nie rób wielkiej tragedii. Dziecko w ten sposób nauczy się, że upadki są niebezpieczne. Co nowego w rozwoju fizycznym? 43-tygodniowe dziecko może stanąć na jednej nodze. Będzie to zwykle kilka sekund i maluch sam się zdziwi. Zachęcaj go do takich prób. Możesz nawet ustawić dziecko przy podparciu i sama podnieść mu nóżkę na chwilę. Dzięki takim ćwiczeniom łatwiej będzie mu potem chodzić. Co potrafi dziecko? Niemowlę nie tylko rozwija motorykę dużą, ale coraz lepiej radzi sobie z ruchami precyzyjnymi: odkrywa nowe sposoby chwytania, np. trzyma przedmioty za trzonki lub zakończenia; jest w stanie chwycić kredkę i trzymać jak nóż, a nawet próbować mazać – oznacza to, że już rozumie do czego służy; potrafi i chce decydować (wybór spośród dwóch rzeczy); odczuwa satysfakcję i okazuje zadowolenie, gdy coś je ucieszy. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Ciepłe-zimne, ciężkie-lekkie, duże-małe – dziecko zaczyna badać w ten sposób przedmioty. Znacznie poprawił mu się zmysł dotyku. Wkrótce zapomni o buzi i to dłonie będą jego głównym narzędziem poznawczym. Na razie chwyta różne przedmioty w rączki i analizuje. Pod uwagę bierze m.in. temperaturę, kształt, konsystencję. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem Dziecko także na zabawki patrzy pod zupełnie innym kątem niż wcześniej. Do tej pory potrząsało nimi, czy waliło w stół. Teraz przygląda się z zainteresowaniem poszczególnym elementom, stara się je dopasowywać lub przekształcać. 43-tygodniowe dziecko będzie zachwycone, jeśli pozwolisz mu dotykać przedmiotów codziennego użytku. Folia kuchenna przecież tak cudownie szeleści, a plastikowa butelka z wodą jest taka ciężka. zachowaj jednak czujność. Nie pozwalaj dziecku na wyciąganie wszystkiego z szafek. Niech sprzętami domowymi bawi się pod kontrolą. Kiedy dajesz dziecku nową zabawkę do ręki, opisuj wrażenia. Dziecko będzie dzięki temu wiedziało, że pluszak jest miękki, a folia szeleści. To pomoże mu rozwijać nie tylko zmysł dotyku, ale także mowę. Zabawki edukacyjne Teraz można się świetnie bawić niemalże wszystkim, co znajdziesz w domu. A jakie zabawki będą idealne? klocki sensoryczne – dotykanie różnych faktur, będzie olbrzymia przyjemnością dla dziecka; glina i plastelina – wszelkie masy plastyczne również mogą być źródłem doznań sensorycznych; piłka – pamiętaj, że malec musi mieć także czas na swobodną zabawę choćby piłką. Zajęcia dla niemowląt Nie licz, że twój maluch będzie się bawił z innymi dziećmi. Jeszcze długa droga do tego. Wybierz zajęcia, na których będzie się świetnie bawił, ale nikt nie będzie wymagał współpracy z innymi dziećmi, np. gordonki czy sensoplastykę. Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Lęki związane z wodą często pojawiają się u dzieci w tym wieku. Można uspokoić dziecko zapewnieniem, że dziś nie będziemy się kąpać, tylko umyjemy ząbki, buzię, rączki. Można też na parę dni zrezygnować z kąpieli w wannie albo wrócić do małej wanienki, gdzie dziecko czuje się bezpieczniej. Warto zrezygnować na jakiś czas z mycia włosków, zwłaszcza z polewania prysznicem. Czasem pomaga wspólna kąpiel z mamą lub tatą w dużej wannie. Problem z lękiem jest przejściowy. Nie wywieraj silnej presji na dziecko, a wszystko powoli wróci do równowagi. Dieta niemowlaka Wciąż warto karmić piersią, ale należy regularnie wprowadzać dziecku nowe smaki. Mały indywidualista będzie chciał coraz częściej karmić się sam. Przygotuj się więc na duży chaos. Dziecko chce badać rączkami jedzenie, co jest nie tylko fantastycznym doznaniem sensorycznym, ale i treningiem trafiania własną rączką do buzi. Wiele dzieci w tym wieku woli już mleko pić z kubeczka. View Burdaffi on the source website View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? Dziecko nie słucha poleceń? Niestety, dzieci nie zawsze słuchają się swoich rodziców. Im wcześniej sobie to uświadomisz, tym będzie ci łatwiej. Bo już 43-tygodniowe dziecko jest na tyle świadome i niezależne, że nie wszystkie polecenia chce wykonywać. Rozumie zakaz, ale nie ma ochoty się mu podporządkować. Będzie zatem kontynuowało niedozwoloną czynność i jednocześnie zerkało na ciebie, co zrobisz. Sprawdza w ten sposób, na ile może sobie pozwolić. Z jednej strony możesz być zła, że dziecko jest nieposłuszne. Z drugiej jednak dumna, że twoje 43-tygodniowe dziecko zaczyna myśleć samodzielnie. Pozwól mu czasem decydować i robić po swojemu. Jak dorośnie, nie będzie ciągle wahającą się i niezdecydowaną osobą. Pamiętaj też, jak ważna jest konsekwencja – kiedy raz czegoś zabronisz, nie zmieniaj zdania. Bądź czujna, bo ta samodzielność może być groźna dla dziecka. Nie zdaje sobie bowiem sprawy z możliwych niebezpieczeństw. Więcej o 43. tygodniu Siatki centylowe – sprawdź rozwój dziecka (zinterpretuj wynik) Jaka woda dla niemowlaka: najlepsza źródlana, mineralna czy kranówka? Niemowlę się poci – najczęstsze przyczyny, co robić? Kupka niemowlaka i noworodka – pediatra wyjaśnia dziwne kolory, zapachy i konsystencje Ile śpi niemowlę – długość snu a wiek dziecka. Tabela snu niemowląt
42. tydzień życia dziecka: etap naśladowania, wiercenia się i nauka chodzenia
Twoje dziecko w 42. tygodniu uczy się balansowania ciałem - dzięki temu już za chwilę postawi swoje pierwsze kroki. Zauważyłaś, że maluch strasznie się wierci, nawet podczas przewijania? Przemieszczanie się jest fascynującym zajęciem dla dzieci w 10. miesiącu życia. Przygotuj się na więcej!
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 42. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka Co może cię niepokoić? Rozwój niemowlaka w 42. tygodniu Twoje dziecko opanowuje coraz to nowe umiejętności, do których potrzebne jest poczucie równowagi. Może się wydawać, że traci ją i przewraca się jeszcze bardzo często, ale to nie umniejsza jego wielkich wysiłków i sukcesów w tej dziedzinie. Co nowego w rozwoju fizycznym? stanie i chodzenie z pomocą rodzica – ta nowa umiejętność jest bardzo pasjonująca dla dziecka i malec coraz bardziej pragnie wykonać pierwszy samodzielny krok; balansowanie – malec coraz lepiej radzi sobie z łapaniem równowagi, rozstawia szeroko ręce i pomaga sobie głową; Co potrafi dziecko? skupia wzrok na obrazkach i śledzi wzrokiem za palcem, którym coś pokazujesz; próbuje samo się ubierać i jeść – coraz bardziej chce być samodzielne; naśladuje twoje zachowanie; rozróżniania sylaby zawierające tę samą głoskę i podobne do niej spółgłoski, np. „ba” i „pa” czy „da” i „ta”; kojarzy, do czego służą pewne przedmioty np. pilot czy klucze. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? 42-tygodniowe dziecko zna już sporo wyrazów, więc możecie spróbować szukać rymów. Na razie będą to rymy sylab, bo dziecko nic więcej nie powie. Nikt jednak nie mówił, że początki będą łatwe. Co zatem robić? Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem Do sylaby, którą dziecko wypowie, znajdź podobną, np. na „ba” odpowiedz „da”. Może dziecko zechce się włączyć do zabawy? Jeśli nie, szukaj dalej. Możesz też na jego „ba” odpowiedzieć „bo, be, bi, bu”. To go zaskoczy. Tego typu zabawy pobudzają rozwój mowy dziecka. Cały czas nazywaj dziecku wszystko, co widzi. Używaj prostych zdań, dodawaj gesty. Nie lekceważ też „wypowiedzi” dziecka. Radosna zabawa ruchowa jest bardzo wskazana, uważaj jednak, by nie zrobić przy tym dziecku krzywdy. Zabawki edukacyjne Zabawki, które w tym wieku powinno mieć twoje dziecko: lusterko – wiele zabawek sensorycznych ma dodatkowo bezpieczne lustereczko. Strojenie min to świetna zabawa! Możecie to oczywiście robić przed zwykłym lustrem, ale zadbaj o bezpieczeństwo malucha. tunel lub namiot – jeśli maluszek lubi zabawy w chowanego, świetną zabawą będzie czołganie się w tunelu i ukrywanie się w namiocie. Możesz zawsze fort zbudować sama z koców, ale nie brakuje ciekawych rozwiązań do dziecięcego pokoju, jak np. tipi. klucze i telefon – twoje dziecko już świetnie kojarzy do czego służy pilot do telewizora, telefon komórkowy i klucze, a przede wszystkim podobają mu się te zabawki dla dorosłych, poszukaj atrakcyjnych dziecięcych zamienników. View Burdaffi on the source website Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dzieci w tym wieku śpią przeciętnie 10-12 godzin w nocy, a w dzień ucinają sobie dwie drzemki, co daje łącznie 13-16 godzin snu. Pamiętaj, że choć malec śpi już coraz mniej w ciągu dnia, to nadal niezwykle ważny jest rytm i porządek dnia, który daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Jeśli jeszcze nie wprowadziliście czas na wieczorne rytuały. Wielu rodziców kusi, by kąpiel malucha w tym wieku przenieść z dziecięcej wanienki do dużej wanny. Pamiętaj, że choć dziecko siedzi pewnie na podłodze, w wannie nadal może mieć problemy z równowagą. Dieta niemowlaka Mały smakosz coraz chętniej będzie próbował nowych dań. Wykorzystaj dziecięcą ciekawość! Karmienie piersią lub butelką – dla wielu dzieci to jest pora, by podczas dziennych posiłków mleko podawać w kubeczku a butelkę lub pierś pozostawić tylko na wieczór. Rozszerzanie diety niemowlaka – zadbaj o różnorodne i kolorowe posiłki, uważaj jednak na cukier i sól w diecie twojego maluszka. Koniecznie wprowadzaj do diety twarde pokarmy. Gryzienie i żucie stałych pokarmów wspomaga prawidłowe kształtowanie się zgryzu. Pamiętaj, by podawać dziecku wodę. Twoje dziecko je coraz mniej mleka z piersi, jest to szczególnie ważne, jeśli odmawia picia mleka w ciągu dnia. Koniecznie sprawdź, jaka woda dla niemowlaka będzie najlepsza. View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? Mały wiercipięta – twoje dziecko kręci się i nieustannie wierci zarówno podczas przewijania, usypiania czy jedzenia? Dziecko bowiem nie po to nauczyło się obracać na brzuszek, żeby teraz leżeć spokojnie. Będzie się zatem podnosił, próbował obrócić, usiąść czy kopał nóżkami, aby utrudnić założenie pieluchy. Nie robi tego złośliwie, traktuje wszystko jak zabawę. Podobnie jest z jedzeniem, które teraz może trwać i trwać. Również przy zasypianiu często przypomina bańkę-wstańkę, bo ty kładziesz dziecko, a ono się podnosi. Jedyną szansą dla ciebie na wykonanie zaplanowanych czynności jest zajęcie uwagi 42. tygodniowego dziecka. Płaskie stópki dziecka – dziecko swoje pierwsze kroki wykonuje na szeroko rozstawionych dla równowagi nóżkach. Stąd nacisk na ich wewnętrzną stronę i wrażenie płaskostopia. Podobnie u grubasków, których stopy są po prostu równo otłuszczone. Nie należy się jednak tym martwić – wszelkie krzywizny i wysklepienia nóg wykształcą się później. Więcej o 42. tygodniu: Jaki materac dla niemowlaka: kokosowy, lateksowy czy gryczany? Czy niemowlę może spać na brzuchu? Kiedy układać dziecko w tej pozycji? Sen niemowlaka – jak wygląda, co musisz wiedzieć? Niemowlę wygina się do tyłu, pręży się - co to znaczy? Niemowlę śpi z otwartą buzią: przyczyny i konsekwencje dla zdrowia
45. tydzień życia: dziecko ćwiczy samodzielne jedzenie i ubieranie się
Twoje dziecko w 45. tygodniu może już stawiać pierwsze kroki przy meblach. Siedząc, obraca tułów i sięga po przedmiot znajdujący się obok. Doskonale rozpoznaje wszystkich członków rodziny po twarzach lub głosie. Martwisz się, że wciąż nie przesypia nocy? Sprawdź, jakie mogą być tego przyczyny. Dowiedz się, jak rozwija się dziecko w 45 tygodniu życia.
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 45. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka w 45 tygodniu Co może cię niepokoić? Rozwój niemowlaka w 45. tygodniu Zastanawiasz się, kiedy twoje dziecko wreszcie wstanie? Przygotuj się, że nastąpi to wkrótce, i nie jest to jedyna rewolucja w życiu twojego niemowlaka. Od prawie roku nie przespałaś całej nocy? To, kiedy dziecko zacznie przesypiać całą noc, jest kwestia bardzo indywidualną. Ale w 45. tygodniu życia dziecka jest już spora szansa na zmianę na lepsze. Co nowego w rozwoju fizycznym? Dziecko w 45. tygodniu życia często próbuje wstawać, a nawet robić pierwsze kroczki przy meblach. Czasem zdarza mu się nawet przez chwilę stać bez trzymanki. Nie zabraniaj mu tego, ale też nie pomagaj w nauce wstawania. Jeśli twoje niemowlę nie podejmuje prób wstawania, być może potrzebuje jeszcze więcej czasu. Każde dziecko rozwija się we własnym tempie! Oprócz tego maluch ćwiczy samodzielne siedzenie i idzie mu coraz lepiej (sprawdź, kiedy dziecko siada). Dziecko nie tylko samo próbuje siadać, ale też również się kładzie. Siedząc, potrafi obrócić tułów i złapać przedmiot znajdujący się obok lub za nim. Co potrafi dziecko? chwyta guzik zgiętym kciukiem i palcem wskazującym – jest to tzw. chwyt szczypcowy. Możesz też zauważyć, że trzyma przedmioty za trzonki lub zakończenia; chce decydować o swoim życiu. Świadczą o tym próby samodzielnego ubierania się czy jedzenia. Zachowaj czujność. Niektóre dzieci są tak zafascynowane możliwością zakładania i zdejmowania z siebie ubranek, że robią to przy każdej okazji; je samodzielnie (a przynajmniej próbuje). Do perfekcji jeszcze daleko, ale jak wiadomo – trening czyni mistrza; rozpoznaje po twarzach lub głosie wszystkich członków rodziny oraz najbliższe ciocie i wujków; rozumie coraz więcej konkretnych słów, nawet dość abstrakcyjnych jak np. brudny, szybko, głodny; próbuje mówić, wypowiada słowa w stylu pa-pa czy daj; przewiduje, co zaraz nastąpi, widać to szczególnie podczas czytania ulubionej książeczki. Dziecko może różnie reagować na członków rodziny. Co ciekawe, zależy to od płci. Niemowlak bowiem dobrze wie, która twarz jest kobieca, a która męska. Dziecko może wyróżniać ludzi z charakterystycznymi szczegółami. Malucha mogą bawić wąsy wujka, ale lekki dystans zachowa do sąsiada z blizną na twarzy lub z dużą brodą. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Twoje dziecko zdaje sobie sprawę, kiedy cieszysz się z czegoś, co robi i będzie powtarzać tę czynność. Dlatego tak ważne jest pozytywne wzmocnienie. Pamiętaj o uśmiechu, kontakcie wzrokowym i słowach zachęty. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem stwarzaj dziecku warunki do ćwiczenia ruchów precyzyjnych, np. wkładając drobne kawałki jedzenia do kieliszków do jajek; kładź zabawki niedaleko dziecka, ale poza zasięgiem małych rączek np. z boku, albo za plecami malucha – to skłoni malucha do większej aktywności ruchowej, a może nawet i wstania; opisuj czynności, choć na razie maluch jest marnym rozmówcą, wciąż uczy się nowych pojęć i zapamiętuje nowe słów. Dlatego tak ważne jest to, żebyś się nie zniechęcała i mówiła do dziecka jak najwięcej; stosuj zabawę sekwencyjną – układaj zabawki w określonym porządku, np. wkładając klocki do pudełka; stwarzaj okazje do naśladowania dorosłych. Zabawki edukacyjne Maluch jest coraz bardziej sprawny manualnie i może świetnie się bawić. Jakie zabawki możesz mu zaproponować? puzzle – pierwsze puzzle są duże i mają tylko kilka elementów. Nie zmuszaj dziecka do zabawy. Zauważysz, czy ta forma aktywności jest dla niego interesująca; klocki – duże elementy pozwalają na różne zabawy. Maluch może już próbować budować pierwsze wieże; sorter – dzięki niemu dziecko uczy się różnych kształów i dopasowuje do siebie podobne elementy; zabawkowy telefon czy klucze – dziecko bacznie cię obserwuje i już wie, do czego to służy. View Burdaffi on the source website Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Żadna mama nie chce, by jej dziecko chorowało. Bez względu na to, o jakiej porze roku malec przyszedł na świat, koniecznie zadbaj o odporność dziecka: w codziennej diecie dziecka uwzględniaj warzywa i owoce sezonowe; dopilnuj, aby codziennie dziecko spędzało 1-2 godziny na świeżym powietrzu, niezależnie od pogody; w domu często wietrz i zadbaj o odpowiednią wilgotność powietrza; ubieraj dziecko zawsze odpowiednio do temperatury; wysyłając dziecko do żłobka, ubieraj je tak, aby można je było szybko rozebrać z części ubranek, a w razie potrzeby ubrać; pilnuj, aby dziecko wypijało odpowiednią ilość płynów – nawilżone odpowiednio śluzówki jamy ustnej lepiej się bronią przed drobnoustrojami chorobotwórczymi; zawsze przed wyjściem z domu podaj dziecku chociaż mały posiłek. Dieta niemowlaka U dzieci w tym czasie może pogorszyć się lub wręcz przeciwnie – poprawić apetyt. Łaknienie może spadać, gdy niemowlę za mało pije. Pilnuj, by systematycznie podsuwać mu kubeczek z wodą niegazowaną, źródlaną. Brak apetytu u dziecka przed pierwszymi urodzinami to częsty przypadek. A czemu apetyt może rosnąć? Cóż, twoje dziecko teraz dużo więcej się rusza, stąd być może większe zapotrzebowanie na kalorie! Pamiętaj, że dziecko w tym wieku już spokojnie może przespać noc bez karmienia. Karmienie piersią – dziecko może być mniej zainteresowane mlekiem mamy, a nawet samo się odstawić od piersi. Karmienie butelką – to dobry moment, by mleko zacząć podawać z kubeczka; butelkę zostaw już tylko na wieczorne karmienie; Rozszerzanie diety – jeśli dziecko zrezygnowało z piersi zwróć uwagę, czy dieta malucha jest odpowiednio zbilansowana. View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? Twoje dziecko wciąż budzi się kilka razy w nocy? Jeśli biegniesz do niego na każde kwilenie, możesz je niechcący wybudzać! Wiele niemowlaków popłakuje w nocy, ale przez sen. Twoja obecność, zapalanie światła, widok kubeczka czy butelki, którą przyniosłaś, sprawią, że dziecko zapomni o spaniu. Dlatego, jeśli to nie jest płacz rozpaczliwy, poczekaj minutę, zanim będziesz interweniować. Może w tym czasie maluch sam zaśnie. Częste przyczyny nocnych pobudek, spróbuj je eliminować: ciasna piżamka; za mało ruchu w ciągu dnia (dbaj, by dziecko dużo się bawiło, ruszało, raczkowało itp., chodź z nim na spacery); nieregularne pory snu; zatkany nosek; głód (zbyt skromny wieczorny posiłek). Więcej o 45. tygodniu: Kalendarz ząbkowania niemowlęcia – wydrukuj i powieś! Zakrztuszenie niemowlaka: co zrobić, by pomóc dziecku? [Film] Pienista kupka u niemowlaka: przyczyny u niemowlaka karmionego piersią i mlekiem modyfikowanym Włosy niemowlaka i noworodka: pielęgnacja główki (szczotka, mycie, czesanie) Podróżowanie z niemowlakiem: jak przygotować się do długiej podróży z dzieckiem?
44. tydzień życia: naśladowanie dźwięków, ruch pęsetowy, pierwsze kroki
Twoje dziecko w 44. tygodniu uwielbia rymowanki, chętnie powtarza różne dźwięki. Rozumie coraz więcej słów. Ćwicz z malcem chwytanie za pomocą kciuka i palca wskazującego, pozwalaj też na samodzielne jedzenie. Uwaga! 11. miesiąc życia może przywitać was kolejnym skokiem rozwojowym. Jak go rozpoznać?
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 44. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka Co może cię niepokoić? Rozwój niemowlaka w 44. tygodniu Twoje dziecko nie tylko coraz szybciej się przemieszcza, ale ma także sprawniejsze rączki i palce. Potrzebuje ruchu i wielu nowych wrażeń. Co nowego w rozwoju fizycznym? Twoje dziecko już całkiem sprawnie posługuje się rączkami i paluszkami. W ten sposób potrafi ocenić wielkość przedmiotu i skoordynować ruchy obu dłoni do utrzymania czegoś. Malec nadal pracuje nad coraz sprawniejszym chodzeniem, jeśli dziecko jeszcze nie odważyło się na samodzielny pierwszy krok, może to nastąpić lada dzień. Nie zmuszaj jednak malucha do niczego, najważniejsze jest to, by dziecko było na to gotowe. Co potrafi dziecko? potrafi rozróżniać sylaby na tę samą głoskę i podobne do siebie głoski, np. pa i ba i uwielbia rymowanki; rozumie i zapamiętuje coraz więcej słów; rozróżnia liczne smaki i zapachy, a także bacznie nasłuchuje dźwięków z otoczenia; jego dotyk jest bardzo wyczulony, rączki to ważne narzędzie poznawcze; doskonali ruch pęsetowy i chwyta zabawki przy użyciu palca wskazującego i kciuka. Dziecku należy się szacunek. Nie ubieraj go więc w to, czego nie lubi, nie zmuszaj do jedzenia znienawidzonej owsianki. Ale nie musisz mu skrupulatnie tłumaczyć wszystkiego, o co go prosisz (choć warto to robić). Są rzeczy, które dziecko po prostu musi zrobić, bo od tego zależy jego bezpieczeństwo, zdrowie. Jeśli zbliża się do kontaktu i nie reaguje na twoje „nie wolno”, zabierz je stamtąd. Dziecko powinno wiedzieć, że są zasady, które nie podlegają żadnej dyskusji i trzeba się do nich stosować. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Twoje 44-tygodniowe dziecko niechętnie dzieli się zabawkami, nie umie jeszcze czekać na swoją kolej, o byle co obraża się i płacze? Krótko mówiąc, kompan do zabawy z niego kiepski. Na szczęście wcale mu to nie przeszkadza, bo... nie potrzebuje jeszcze towarzystwa rówieśników. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem Tak małe dziecko lubi bawić się tylko z rodzicami – i trudno mu zrozumieć, że mama akurat nie ma na to czasu czy ochoty. Aby jednak zgodziło się choć przez chwilę zostać samo, musi wiedzieć, w co może się bawić. 44. tygodniowe dziecko nie umie jeszcze samo zorganizować sobie czasu. Zanim więc zostawisz je w piaskownicy czy na dywanie, przez chwilę pobawcie się razem: świetnym pomysłem są zabawy, które mogą trwać bardzo długo, np. wkładanie klocków w odpowiednie otwory czy układanie i burzenie wieży z klocków; latajcie „samolotem”, tańczcie lub róbcie wańkę-wstańkę. A może będzie wam odpowiadać zupełnie inna zabawa? Każda jest wskazana, pod warunkiem, że obojgu wam sprawia radość. Jednak w wymyślaniu nowych form aktywności nie przesadzaj. Pamiętaj, że 44-tygodniowe dziecko to istota delikatna. Nie lubi zbyt gwałtownych ruchów (niech ci do głowy nie przyjdzie podrzucanie dziecka!). Musisz uważać, by nie zrobić mu krzywdy. Zabawki edukacyjne Wymyśl coś niecodziennego: od gry na perkusji z garnków i pokrywek, przez mieszanie makaronu w plastikowej misce aż po kąpiel lalki w dziecięcej wanience (nalej do wanienki kubek wody, postaw ją na środku pokoju i podłóż pod nią złożony ręcznik). W tym wieku malec będzie także zachwycony: zabawkami, które wydają dźwięki np. książeczki; instrumenty muzyczne – jeszcze za wcześnie, by malec grał melodie. Będzie jednak zachwycony, poznając nowe dźwięki; zabawki motoryczne – malucha mogą już interesować przeplatanki i sortery. Jego paluszki są coraz bardziej sprawne! View Burdaffi on the source website Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Pod koniec pierwszego roku życia zmienia się rytm snu dziecka. W wieku 11 miesięcy dziecko potrzebuje ok. 13 godzin snu w ciągu doby. Większość dzieci w tym wieku przesypia nieprzerwanie co najmniej 6 godzin w nocy oraz ucina sobie jedną lub dwie drzemki w dzień. To głównie wewnętrzny zegar biologiczny decyduje o tym, ile i jak głębokiego snu potrzebuje dziecko. Nie powinnaś na siłę próbować przestawiać jego rytmu na swój własny. Dieta niemowlaka Rozszerzanie diety – zdarza się, że w tym wieku dzieci tracą apetyt, a raczej odmawiają dobrze znanych, mdłych w smaku niemowlęcych potraw. Czas na stworzenie nowego menu dla malca – bardziej kolorowego i różnorodnego! Pamiętaj, że samodzielne jedzenie to jedna z czynności samoobsługowych. Pozwól dziecku na eksperymenty, nawet jeśli ubranie będzie brudne, a stół i podłoga zalane. To bardzo ważny krok w samodzielność. Jeśli przegapisz ten moment, malec może się zniechęcić. Wyręczając dziecko, możesz doprowadzić do sytuacji, że nie będzie podejmować nowych wyzwań. View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? Twój aniołek wczoraj był pogodny i roześmiany, a dziś nic go nie uspakaja? Być może twoje dziecko weszło właśnie w fazę kolejnego skoku rozwojowego. Około 42. tygodnia może rozpocząć się okres marudzenia, który może trwać nawet do 5-ciu tygodni. W tym okresie może niekiedy wydawać się, że dziecko jakby cofnęło się w swoim rozwoju i nie potrafi robić tego, co jeszcze wczoraj miało świetnie opanowane. Zachowania dziecka mogą być bardzo skrajne. Maluch może być bardzo grzeczny, by za chwilę bardzo rozrabiać. To wszystko jest wprowadzeniem do następnego skoku rozwojowego – świata sekwencji. W poprzednim skoku dziecko często rozbierało przedmioty na części po to, by je zbadać. Teraz zacznie je w tym samym celu składać. Więcej o 44. tygodniu: Jaka woda dla niemowlaka: najlepsza źródlana, mineralna czy kranówka? Przepuklina pępkowa u niemowląt – wygląd, objawy i leczenie + zdjęcia Pienista kupka u niemowlaka: przyczyny u niemowlaka karmionego piersią i mlekiem modyfikowanym Wysypka u niemowląt: jak wyglądają różne rodzaje wysypki? Podróżowanie z niemowlakiem: jak przygotować się do długiej podróży z dzieckiem?