W co się bawić z niemowlęciem? 7 pomysłowych zabaw
Organizacja czasu niemowlęcia nie należy do prostych zadań. Bardzo ważne, by podczas aktywności dziecko rozwijało swoje umiejętności, doświadczało nowych bodźców i oczywiście dobrze się przy tym bawiło! Jeśli szukasz pomysłów na spędzenie czasu z maluszkiem, koniecznie poznaj nasze propozycje.
Chyba nie ma na świecie rodzica, który spędzając czas z maluszkiem, nie zastanawiałby się, w jaki sposób zaangażować go do zabawy. Nie ma co się oszukiwać - wymyślanie zabaw dla dziecka, które dopiero rozpoczyna swoją przygodę z poznawaniem otaczającego go świata, nie należy do prostych zadań. Dlatego specjalnie dla was przygotowaliśmy 7 propozycji zabaw, które nie tylko wspomogą malucha w rozwoju, ale również będą stymulować jego zmysły. 1. Gimnastyka na macie Niemowlę prężnie rozwija swoje umiejętności motoryczne i właśnie dlatego świetną propozycją zabawy będzie dla niego gimnastyka na macie. Maty edukacyjne są wyposażone w elementy stymulujące zmysły i zachęcają do aktywności fizycznej. Bobas nabywa ogrom nowych umiejętności - od nauki chwytania i skupiania uwagi na melodiach i dźwiękach, aż po obracanie ciała i coraz dłuższe trzymanie główki nad ziemią. Pokaż mu zawieszki-zwierzątka, wstążeczki, szeleszczące elementy. Niech nauczy się precyzyjnie gnieść je w rączkach, niech dotyka różnych faktur, niech zobaczy swoje odbicie w lusterku. Dzięki wzbudzeniu jego ciekawości będzie również zmotywowany do samodzielnego sięgania po ulubione zabawki! 2. Wsparcie w nauce chodzenia Nauka chodzenia to kamień milowy w rozwoju każdego dziecka. Zanim jednak dziecko dostatecznie wzmocni swoje ciało i nabierze odwagi do postawienia pierwszego, samodzielnego kroku, warto jest je wspomóc wyborem odpowiedniej zabawki. Idealną propozycją do wzięcia na spacer będzie pchacz-jeździk, który nie tylko wspomoże malca w tej nauce, ale także zainteresuje go podczas postoju. Teraz tylko do niego należy decyzja, czy będzie pchać zabawkę przed sobą, postanowi jeździć na siodełku, czy też - w ramach odpoczynku - pobawi się ruchomymi i grającymi elementami. Gwarantujemy, że zabawa z pchaczem-jeździkiem nie ma końca! 3. Czas na zabawę z przyjacielem Zabawa z przyjacielem to bardzo ważny element kształtujący rozwój emocjonalny i społeczny niemowlęcia. Chyba każdy z nas miał w dzieciństwie ulubioną zabawkę, którą karmił, układał do snu i tulił. Interaktywne zwierzątko zachęci dziecko do zabawy dźwiękami, a także ma wiele walorów edukacyjnych. Dzięki czujnikom reaguje na jego aktywność, uwielbia zabawę w a ku-ku, wydaje dźwięki i poszerza słownictwo. Może towarzyszyć dziecku podczas deszczowych dni, w trakcie podróży, ale i wtedy, gdy wspólnie bawicie się na zewnątrz. Takiego rozbudzającego wyobraźnię i kreatywność przyjaciela zawsze warto mieć obok siebie! 4. Zabawa w bujanie Leżaczek-bujaczek niekoniecznie musi służyć tylko do drzemek i usypiania. Wykorzystaj go również w ciągu dnia do zabawy! W trakcie bujania maluszek wycisza się, zatem jest to idealny czas na czytanie bajek, oglądanie obrazków, wspólne słuchanie relaksującej muzyki czy pokazywanie świata dziecku poprzez zmysł dotyku. Bobas w leżaczku chętnie chwyta zabawki i obserwuje, co robi mama lub tata. Postaraj się skupić jego uwagę na sobie, rób różne miny, uśmiechaj się i mów do dziecka. Niech patrzy na twoją twarz, dotyka policzków, powiek, ust. Gwarantujemy, że w trakcie tej zabawy zobaczysz najpiękniejszy obrazek świata - śmiejącą się buzię malucha. 5. Zabawa z kręcącą się karuzelą Karuzela nad łóżkiem to nie tylko ogromne wsparcie podczas usypiania dziecka, ale także świetna propozycja zabawy, która zainteresuje i jednocześnie odpręży malucha po powrocie ze spaceru do domu. Różnorodne dźwięki, ruchome elementy i przyjemne w dotyku zawieszki zwrócą uwagę niemowlęcia i będą stymulować jego zmysł słuchu i wzroku. Zdejmij z karuzeli maskotkę i daj ją do rączki dziecku. Niech przyjrzy się kontrastowym barwom, niech próbuje sięgać po kolejne. Wodzenie oczami za ruchomymi elementami to również bardzo ważna umiejętność, której trzeba się nauczyć! 6. Niezbędne podczas spaceru - zawieszka lub łuk Jeśli wyjście na spacer lub do sklepu wzbudza w tobie niepokój związany z tym, że maluch będzie płakać w wózku, koniecznie zabierz ze sobą zawieszkę lub łuk. Zabawki te doskonale sprawdzą się podczas codziennego podróżowania i nie pozwolą na nudę! Są bardzo wygodne w użytkowaniu, ponieważ posiadają specjalne uchwyty uniemożliwiające zrzucenie ich na ziemię. Dzięki temu nie musisz martwić się, że zgubisz je po drodze do domu, a maluch zamiast marudzić będzie poprzez zabawę rozwijać swoje umiejętności motoryczne. Takie urozmaicenie czasu w ciągu dnia ma naprawdę ogromne znaczenie! 7. Koniec wspólnej zabawy? Nie tak szybko! A gdy dzień się już kończy i maluch zamyka powieki… połóż go w łóżeczku przy spokojnych dźwiękach karuzeli. W ten sposób dziecko wyciszy się i swobodnie przejdzie w fazę snu. To bardzo ważny element nauki, dzięki której niemowlę zaczyna kojarzyć relaksującą muzykę z porą na sen, a to z kolei zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa. Śpiew ptaków, bicie serca, szum fal czy spadające krople deszczu... Usiądź obok, złap bobasa za rączkę i wycisz się razem z nim. Chcesz wspierać rozwój dziecka poprzez zabawę? Wybierz zabawki od Tiny Love Marka Tiny Love posiada w swojej ofercie wiele propozycji zabawek, które nie tylko są bezpieczne i dostosowane do wieku dziecka, ale również wspierają jego rozwój w kluczowych obszarach takich jak: Kojarzenie, Język i komunikowanie się, Ruchy precyzyjne, Zmysły, Ruchy całego ciała, Wyobraźnia i kreatywność, Rozwój emocjonalny i społeczny. Właśnie dlatego zabawki Tiny Love są najlepszą propozycją dla malucha, który chce poznawać otaczający go świat. Pokocha je każde dziecko! Materiał powstał z udziałem marki Tiny Love
Wiek poniemowlęcy – czas trwania, charakterystyka + ciekawostki
Okres poniemowlęcy obejmuje wczesne dzieciństwo i jest kolejnym etapem w rozwoju dziecka. Przedstawiamy charakterystykę wieku poniemowlęcego oraz ciekawostki z nim związane.
Okres poniemowlęcy to czas w rozwoju człowieka między 12 a 36. miesiącem życia, czyli od pierwszych urodzin do ukończenia 3. roku życia. Dziecko w tym czasie intensywnie naśladuje osoby ze swojego otoczenia. Podczas zabaw tematycznych często odtwarza to, co widzi. Zaczyna także mówić. Intensywnie rozwija się jego wyobraźnia, co przekłada się na sposób zabawy. W okresie poniemowlęcym wzrasta zapotrzebowanie dziecka na ruch. Maluch interesuje się swoim otoczeniem, ale nie potrafi skupić się na wykonywaniu jednej czynności. Co jeszcze jest typowe dla tego etapu w życiu? Przedstawiamy charakterystykę okresu poniemowlęcego. Spis treści: Okres poniemowlęcy – rozwój fizyczny Wiek poniemowlęcy – rozwój psychoruchowy Okres poniemowlęcy – rozwój poznawczy Wiek poniemowlęcy – rozwój mowy Okres poniemowlęcy – rozwój emocjonalny i społeczny Ciekawostki o okresie poniemowlęcym Okres poniemowlęcy – rozwój fizyczny Cechą charakterystyczną wieku poniemowlęcego jest to, że dziecko rośnie wolniej, niż w okresie niemowlęcym (tempo wzrastania i zwiększania wymiarów ciała jest mniejsze). Pod koniec tego okresu maluch może pochwalić się już pełnym uzębieniem. W 2. roku życia ustala się u dziecka postawa stojąca jako zasadnicza postawa jego ciała. Zmienia się też wygląd dziecka. Wyraźnie zmniejsza się ilość podskórnej tkanki tłuszczowej, natomiast zwiększa się masa mięśni, co jest następstwem większego apetytu i większej aktywności ruchowej. Zmieniają się również proporcje ciała – kończyny rosną intensywniej, niż tułów i głowa. Wysklepia się stopa. W końcówce 3. roku życia dziecko staje się smuklejsze, jego sylwetka się wydłuża się. Sprawdź też: Kalkulator wagi dziecka Okres poniemowlęcy jest jednak też czasem, kiedy wzrasta u dziecka zapadalność na choroby zakaźne, zwiększa się także ryzyko nieszczęśliwych wypadków i zatruć. Wiek poniemowlęcy – rozwój psychoruchowy W okresie poniemowlęcym następuje przyspieszenie rozwoju psychoruchowego – dziecko doskonali sprawność rąk, pojawia się precyzja ruchów wykonywanych palcami. Ruchy dziecka stopniowo automatyzują się, dziecko potrafi już pewne czynności wykonywać bez kontroli wzroku. Maluch jest już sprawny manualnie i ruchowo. Ma rozwinięte umiejętności w zakresie małej i dużej motoryki. Coraz sprawniej się przemieszcza. Potrafi przechodzić nad niewielkimi przeszkodami, skacze i wspina się. Rozwija się również jego zmysł równowagi. Dziecko opanowuje umiejętność jazdy na rowerku biegowym lub rowerku z trzema kołami. Wiek poniemowlęcy to nie tylko czas doskonalenia umiejętności już nabytych, ale także kształtowania nowych. W tym okresie większość dzieci zaczyna świadomie załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne. Zmienia się sposób żywienia – miejsce pokarmów „papkowatych” zajmują pokarmy stałe. Dziecko w wieku poniemowlęcym odczuwa ogromne zapotrzebowanie na ruch: w 15. miesiącu życia – dziecko potrafi samodzielnie chodzić, choć czasem się przewraca, wchodzi także na czworaka po schodach w 18. miesiącu życia – dziecko wchodzi po schodach przy pomocy osoby dorosłej od 25 do 30. miesiąca życia – dziecko wchodzi samodzielnie po schodach (stawiając nogi na przemian), a także skacze, biega w 36. miesiącu – maluch potrafi również jeździć na trójkołowym rowerku. Okres poniemowlęcy – rozwój poznawczy W okresie poniemowlęcym dziecko chce przebywać z dorosłymi, chętnie uczestniczy w codziennych zajęciach. Uczy się także posługiwać przedmiotami codziennego użytku, naśladując osoby dorosłe. Maluch dostraja swoje ruchy do przedmiotów – ich wielkości, oddalenia. Myślenie dziecka na tym etapie najpierw połączone jest z działaniem, a później (około 2. roku życia), z mową. W wieku poniemowlęcym u dziecka pojawia się myślenie konkretno-obrazowe. Oznacza to, że maluch potrafi myśleć o przedmiotach, których nie widzi, wspominać przeszłość lub planować przyszłość. Uwaga i pamięć dziecka są mimowolne. Maluch łatwo się rozprasza – w wieku trzech lat swoją uwagę w trakcie zabawy potrafi skupić od 20 do 30 minut. Dzięki kształtowaniu się postawy uczuciowej dziecko zapamiętuje sytuacje poprzez emocje, jakich doświadczyło – przyjemne lub przykre. Zabawy dziecka są tematyczne i związane z przeżytymi zdarzeniami. Maluch odtwarza w nich sytuacje, które widział wcześniej. Wiek poniemowlęcy – rozwój mowy Na początku drugiego roku życia rozpoczyna się okres mowy u dziecka. Na tym etapie rozwoju maluch posługuje się nieprecyzyjne słowami – tworzy zlepki wyrazów i używa wyrazów dźwiękonaśladowczych. W wieku dwóch lat przyswaja biernie około 300 słów, natomiast w wieku trzech lat wymawia już 1000-1500 słów (ich znaczenie jest sprecyzowane). Trzylatek nie popełnia błędów fonetycznych. Jest w stanie zrozumieć dwa połączone polecenia, wysłuchać prostej historii, a także opowiadać o zdarzeniach, w których uczestniczył. Ze względu na różnice między płciami przed 3. rokiem życia dziewczynki budują dłuższe zdania i wypowiedzi niż chłopcy. Okres poniemowlęcy – rozwój emocjonalny i społeczny W wieku poniemowlęcym dziecko zaczyna wyrażać wprost swoje pragnienia i potrzeby, uczy się rozumieć również pragnienia i potrzeby innych osób. Uczucia dziecka na tym etapie rozwoju szybko mogą przejść w przeciwstawne. Reakcje bywają gwałtowne – są one silnie związane z zaspokajaniem potrzeb biologicznych i ciekawością. Między 2. a 3. rokiem życia pojawiają się u dziecka uczucia złożone, czyli poczucie winy, zazdrość, wstyd. Wiąże się to z rozwojem własnego Ja. W wieku poniemowlęcym wyraźnie ujawniają się też różnice temperamentalne między dziećmi. Dziecko w wieku poniemowlęcym potrafi już inicjować kontakty społeczne poprzez zdolności werbalne. U malucha pojawia się także poczucie sprawstwa (przykładem może być np. rozpoznawanie siebie w lustrze). W dziecku kształtuje się też poczucie odrębności. Ciekawostki o okresie poniemowlęcym W okresie poniemowlęcym czynność układu nerwowego dziecka jest jeszcze chwiejna i ciągle dojrzewa. Przejawia się to zmianą usposobienia dziecka, które szybko reaguje płaczem lub śmiechem. W 1. roku życia masa ciała dziecka zwiększa się średnio o 7,5 kg, a wysokość ciało o około 25 cm. Z kolei w 2. roku życia przyrost masy ciała to zaledwie około 2 kg, a wzrost zwiększa się średnio o 12 cm. w 3. roku życia przyrost masy ciała wynosi również 2 kg, a wysokość zwiększa się tylko o 6-7 cm. Tkanka nerwowa mózgu dziecka przyrasta o 50 proc. w ciągu pierwszych dwóch lat życia, w ciągu kolejnych dwóch lat o 80 proc. ponad poziom z chwili narodzin. Ostateczny poziom osiąga w wieku 11 lat. W wieku dwóch lat życia tułów dziecka osiąga pół długości tułowia dorosłego. Zobacz także: Dlaczego zabawa jest dla dziecka tak ważna? Jak dziecko rozwija się dzięki zabawie? Opóźniony rozwój mowy - przyczyny [WYWIAD Z EKSPERTEM] Skoki rozwojowe po pierwszym roku życia dziecka – kiedy, jakie objawy?
Nadchodzi bunt dwulatka, czyli dziecko w 23. miesiącu życia
W 23. miesiącu życia twoje dziecko chce wszystko robić samo: zakładać buty, skarpetki, samo się czesać. Jest też szalenie ruchliwe – wszędzie go pełno i warto pozwolić mu się wyszaleć. Może też nie chcieć nosić już pieluszki. Sprawdź, czym zaskoczy cię 23-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co może niepokoić? Rozwój fizyczny Paluszki i dłonie dziecka stały się bardzo sprawne – 23 miesięczne dziecko bez problemu buduje wysoką wieżę z klocków (nawet sześciu) i próbuje rzucać piłeczką do celu. 23 miesięczne dziecko na ogół radzi sobie ze ściąganiem skarpetek czy spodenek. Może nawet umieć włożyć samodzielnie jakąś część swojej garderoby. Jest szalenie ruchliwe. Maluch nie chodzi, lecz biega, skacze, przewraca się, ślizga. Gdy tylko usłyszy rytmiczną muzykę, z chęcią tańczy na swój sposób: podskakuje i radośnie macha rączkami. Jeśli ma już trzykołowy rowerek, próbuje naciskać stopami pedały, choć prawdopodobnie nie potrafi nimi jeszcze kręcić. Może już także korzystać z rowerka biegowego. Rady dla rodziców: Pozwól dziecku się wyszaleć. Aktywność ruchowa jest oznaką prawidłowego rozwoju dziecka, dlatego nie zabraniaj mu biegać i skakać. W ten sposób maluszek daje ujście swojej energii i radości życia. O nadpobudliwości psychoruchowej, której obawiają się rodzice energicznych dwulatków, można mówić wówczas, jeśli nadmierna aktywność uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. Stawianie diagnoz lepiej jednak zostawić specjalistom. Sprawdź dlaczego warto pokochać plac zabaw Nie wyręczaj, pomagaj. Dziecko potrzebuje czasu i wielu treningów, by nauczyć się sprawnie ubierać. Pozwól dziecku pobyć chwilę bez pieluszki. Jeśli zrywa z siebie pieluszkę krótką chwilkę po jej nałożeniu, nie zakładaj mu jej na siłę: niech pobiega w samych majteczkach. Być może właśnie nadeszła pora na naukę załatwiania się na nocnik. W tym wieku dziecko umie już w porę zasygnalizować potrzebę zrobienia siusiu lub kupki, choć nie zawsze jest w stanie zrobić to z wystarczającym wyprzedzeniem. Rozwój emocjonalny Płacze, krzyki, rozpaczliwe fikanie nóżkami, a nawet ataki autoagresji to codzienne obrazki towarzyszące porannej toalecie dziecka. 23 miesięczne dziecko staje się coraz bardziej niezależne i manifestuje to niemal cały czas, szczególnie podczas codziennej kąpieli. Nie znosi mycia główki szamponem, a widząc szczoteczkę do zębów, gwałtownie zaciska wargi. Chce decydować, np. nie weźmie do ust innej łyżeczki, niż ta, którą samo wcześniej wybrało. Jest niezwykle wrażliwe ma punkcie własnej wolności i właśnie dlatego tak często protestuje. Przy każdej nadarzającej się okazji ucieka opiekunom. Jeśli jednak dostrzeże, że nikt go nie goni lub że rodzice zniknęli mu z oczu, może bardzo mocno się przestraszyć, dlatego powstrzymaj się przed schowaniem się np. za drzewo. Przeczytaj także: Nie trać dziecka z oczu Rady dla rodziców: Spróbuj zrozumieć dziecko. Bunt i walka to normalny etap rozwoju. Stosuj sprawdzone sztuczki Gdy np. dziecko nie chce włożyć butów, udawaj, że zamierzasz założyć je na własne stopy. Z pewnością ci na to nie pozwoli! Sprawdź jak przechytrzyć dziecko Rozwój intelektualny Jeśli twoje dziecko nie odkryło jeszcze uroku ciągłych pytań i słówka „dlaczego?”, najprawdopodobniej stanie się to w tym miesiącu. Od tej pory jego życie będzie polegało na ciągłym tropieniu przyczyn wszystkich zdarzeń. Będzie dociekało, dlaczego musi zjeść śniadanie, dlaczego trzeba iść spać itd. Zwiększa się zasób słów malca (do końca drugiego roku może poznać już 300 słów), a wśród tych nowo poznanych pojawiają się przyimki typu: na, w, pod. Za ich pomocą malec oddaje relacje przestrzenne, których znaczenie zaczyna rozumieć w tym okresie rozwoju. Wyobraźnia przestrzenna jest konieczna podczas malowania i nauki matematyki, dlatego warto ją kształtować poprzez zabawy klockami lub układankami. Rady dla rodziców: Kup puzzle. Znakomitym prezentem dla dziecka w tym okresie będą pierwsze puzzle – najlepiej, aby składały się z kilku-kilkunastu wielkich i twardych elementów. W sklepach łatwo znaleźć układanki ze zwierzątkami lub prostymi, dobrze znanymi dziecku przedmiotami. Bardzo użyteczne są też puzzle piankowe, które przy okazji kształtują wyobraźnię. View Burdaffi on the source website Poszukajcie skarbów. Zajęciem, które kształtuje poznawanie stosunków przestrzennych, jest zabawa w poszukiwanie skarbów. Ukryj zabawkę malca w miarę dostępnym miejscu i zachęć go do odszukania jej. Wspólnie zastanawiajcie się: „Może jest pod dywanem?", „Może jest w szafce?", „Może jest między książkami" itd. Po każdym z pytań zajrzyj w miejsce, o którym mówiłaś. Co cię może niepokoić? Niechęć do mycia zębów. W tej sprawie nie można iść na ustępstwa: dziecko musi mieć czyste zęby, by nie zniszczyła ich próchnica. Jeśli zaciska buzię spróbuj sprawić, by mycie zębów dobrze mu się kojarzyło. Pozwól dziecku wybrać w sklepie szczoteczkę albo nawet dwie lub trzy w różnych kolorach - by mogło decydować, z której dziś skorzysta (zajęte decyzją może zapomnieć, że w ogóle nie chce myć zębów), Wymyśl zabawę albo rytuał, który będzie towarzyszyć codziennej toalecie. Możecie np,. tupać w drodze do łazienki, bawić się w rekiny szeroko otwierające paszczę, ustawiać minutnik itd. Czasem pomaga sadzanie dziecka przed lustrem: dzięki temu wie, co się dzieje w jego buzi. Przeczytaj także: Myję ząbki z mamą Brak pewności siebie. Nie wszystkie dzieci są przebojowe i nie wszystkie muszą takie być. Warto jednak ośmielać malca i delikatnie zachęcać do podejmowania wyzwań. Nie oznacza to jednak, by zmieniać je na siłę: każde dziecko jest inne, ma inny temperament, charakter itd. I każde chce być akceptowane takim, jakie jest. Sprawdź jak nauczyć dziecko pewności siebie View Ediplayer on the source website To cię może zainteresować: Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Podwórkowe BHP Mamo, masz siusiaka? Skąd się biorą wrażliwe dzieci? Prezenty dla dziecka za 0 złotych 15 sposobów na humorki 10 sposobów na okazywanie dziecku miłości Jaki rowerek dla dwulatka - sprawdź ranking!
Ciekawski maluch – co potrafi dziecko w 22. miesiącu życia?
Twoje 22-miesięczne dziecko uwielbia zbierać skarby i jest ciekawe własnego ciała. Z przyjemnością uczy się nowych rzeczy, śpiewa piosenki, rysuje. Niektóre dzieci nie mówią jeszcze za wiele, ale dużo rozumieją. Zobacz, co jeszcze potrafi dziecko w wieku 22 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 22 miesięczne dziecko coraz śmielej pokonuje nowe przeszkody: każde krzesło jest dla niego wielkim, intrygującym wyzwaniem. Wspinaczka sprawia mu prawdziwą przyjemność i rozwija jego zdolności motoryczne. Choć dziecko jest coraz sprawniejsze i silniejsze, nadal przypomina małego bobasa. Wielu rodziców martwi się wystającym brzuszkiem dziecka i pozornym płaskostopiem. Zupełnie niepotrzebnie. Mniej więcej za rok lub dwa, kiedy wzmocnią się mięśnie, brzuszek nie będzie już wystawał. Płaskostopie zniknie, gdy tłuszczyk, który otacza łuki stóp, spłaszczy się i stanie się niewidoczny. Powinno się to stać zanim maluch skończy przedszkole (oczywiście pod warunkiem, że do tego czasu nie będzie jadł zbyt wiele słodyczy i siedział przed telewizorem, zamiast się ruszać). Rady dla rodziców: Bawcie się w berka. Do zabawy wybieraj bezpieczne miejsca, np., trawnik. Malec może mieć jeszcze problem z zakrętami. Puszczaj dziecku bańki. Zabawa w łapanie baniek to świetne ćwiczenie dla całego ciała, ćwiczy także koordynację „oko-ręka”. Doceniaj sukcesy. Każde osiągnięcie (wdrapanie się na drabinkę, szybki bieg itd.) nagradzaj pochwałą. Malec bardzo potrzebuje twojego podziwu. Rozwój emocjonalny W tym okresie budzi się dziecięca ciekawość własnego ciała. Uwaga! Dziecko może wkładać małe przedmioty do nozdrzy, uszu i ust. Sprawdź co robić, gdy dziecko włoży do nosa, ust albo ucha ciało obce 22 miesięczne dziecko dostrzega też różnice między swoim ciałem, a ciałem mamy i taty. Rozróżnia płci i interesuje się narządami płciowymi: widok nagiego rodzica np. podczas wspólnej kąpieli może je rozśmieszyć lub przestraszyć. Przeczytaj także: Nago przy dziecku - tak czy nie? 22 miesięczne dziecko nie identyfikuje się jeszcze z własną płcią. Zdarza się, że małe dziewczynki marzą o posiadaniu siusiaka, a chłopcy chcą malować sobie usta maminą szminką. Przeczytaj także: Zabawki a płeć 22 miesięczne dziecko nadal jest egocentryczne. Wszystko - zabawki, przywileje, uwagę dorosłych - chce mieć na wyłączność. To zupełnie normalne. Malec w tym okresie jak lew broni swoich zabawek, łóżka czy kubeczka. Chomikuje wszystko, co mu wpadnie w ręce. Ledwie wyjdzie na spacer, a jego kieszenie są pełne kamyków, liści, patyków i ulotek. Rady dla rodziców: Zamieńcie się rolami. Dzięki takiej zabawie dziecko szybciej nauczy się rozumieć uczucia innych. Załóżcie kolekcję. Zdobywanie skarbów i posiadanie własnej kolekcji daje dziecku pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa. Nie zmuszaj dziecka, by dzieliło się z innymi. Zacznij od zabawy w częstowanie i zamianę. Umiejętność dzielenia się z innymi to trudna sztuka - trzeba czasu, by się jej nauczyć. Rozwój intelektualny 22 miesięczne dziecko z wielką przyjemnością uczy się nowych rzeczy. Z łatwością chłonie wiedzę, uwielbia słuchać nowych historyjek lub piosenek i stara się je powtarzać. Coraz lepiej mówi. Składa słowa w dwuwyrazowe frazy typu: „Daj lalę”, „Pokaż to”. Z wielkim przejęciem opowiada o tym, co widzi w książeczce – a sztuka to nie lada, ponieważ jego zasób słów nadal nie przekracza magicznej liczby 100. Oprócz tego, że mówi coraz płynniej, rozumie już prawie wszystko. Potrafi wykonać dwustopniowe polecenia, np. pójść do drugiego pokoju i przynieść przedmiot, o który prosiłaś. Malec z zapałem wykorzystuje poznane słówka podczas rozmów telefonicznych. Zaczyna powoli rozumieć, na czym polega działanie aparatu telefonicznego – chętnie przyciska słuchawkę do ucha i z przejęciem słucha swojego rozmówcy. Świadczy to o zaawansowanym rozwoju wyobraźni dziecka, które nie widząc osoby, z jaką rozmawia, potrafi sobie ją zwizualizować. Rada dla rodziców: Nie martw się, jeśli dziecko jeszcze nie mówi. Rozwój mowy wiąże się z wieloma czynnikami: temperamentem malca, potrzebą ekspresji, a nawet płcią (chłopcy ze względu na inny od dziewczynek rozwój mózgu zaczynają mówić nieco później). Staraj się jednak troszkę rozkręcić milczka. Zachęcaj do planowania czynności, np. podczas zabawy klockami. Pytaj dziecko, co zamierza z nich zbudować. Pokazuj zdjęcia. Aby ułatwić dziecku uświadomienie sobie, z kim rozmawia przez telefon, podczas telefonicznych pogaduszek np. z babcią pokazuj dziecku jej fotografię. Maluch w tym wieku doskonale potrafi skojarzyć imię osoby z jej zdjęciem. Przygotuj dla malca specjalny album. View Burdaffi on the source website Obejrzyj film: Jak wspierać rozwój mowy View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Dotykanie narządów płciowych. W tym wieku często dziecko fascynuje się własnym ciałem, a więc i jego intymnymi okolicami. To naturalne. Nie nakazuj maluchowi powstrzymywania się od tego, bo w dziecku może zrodzić przekonanie, że przyjemne uczucia, jakie wywołuje dotyk, są zakazane i złe. Jeśli jednak niepokoi cię zbyt częste manipulowanie dziecka przy intymnych okolicach ciała, spróbuj zachęcić je do innej aktywności, np. zabawy klockami. Niezdarność. Jedne dzieci są sprawę jak wiewiórki, inne potykają się o własne nóżki. Jeśli twoje dziecko jest wyraźnie mniej sprawne od rówieśników, wybierz się z nim do lekarza i sprawdź, czy wszystko jest w porządku. Przyczyną niezdarności może być m.in. nadwaga, krótkowzroczność albo obniżone napięcie mięśniowe. Niezdarność może *ale nie musi!) wiązać się z ryzykiem dysleksji w późniejszym wieku. Może być także wynikiem najzwyklejszego braku doświadczenia (np. w korzystaniu z urządzeń na placu zabaw). Tak czy inaczej trzeba zachęcać malca do zabaw ruchowych, i dodawać mu otuchy, by uwierzył we własne siły. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Księżniczka i łobuziak 8 drobiazgów, które można podarować dziecku zamiast słodyczy Naucz dziecko pewności siebie Ile snu potrzebuje dziecko Dla mamy jedynaka Czytanie rozwija Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy Kiedy dziecko powinno zacząć sprzątać Na kogo wyrośnie twoje dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Pierwszy rowerek biegowy - sprawdź opinie!
Dziecko w 21. miesiącu życia to wulkan energii
Twoje 21-miesięczne dziecko ma niemal niewyczerpane pokłady energii – potrafi wspinać się, tańczyć, skakać. Z zainteresowaniem bada świat i wszystko je ciekawi. Lubi książeczki i jest opiekuńcze, np. wobec lalek. Sprawdź, czym jeszcze zaskoczy cię dziecko w wieku 21 miesięcy, jak wygląda jego rozwój.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Prawdopodobnie zapomnieliście już o czasach, w których maluch rozczulał was swoją nieporadnością, a jednocześnie nieskoordynowanymi ruchami przyprawiał niemal o atak serca. Teraz jego sposobowi poruszania się trudno cokolwiek zarzucić. Wdrapywanie się na coraz to wyższe szczyty, tańczenie i skakanie - to jego ulubione formy spędzania czasu. Maluch nie zapomina jednak również o innych sposobach poruszania się – z chęcią chodzi na czworakach, czołga się, opierając się przy tym na łokciach, a także turla (korzystając przy tym z niewielkiej pomocy mamy lub taty). Jeśli pokonał lęk przed przestrzenią – umie też skakać z łóżka na podłogę, ląduje jednak wyłącznie na sztywnych, wyprostowanych nogach. Gdy poczuje chęć, aby odpocząć od ciągłego ruchu, przykucnie i z ochotą zajmie się zabawami, które wymagają aktywności dłoni i palców. W tym wieku dziecko znakomicie radzi sobie z układaniem dużych klocków, a nawet z wbijaniem drewnianych kołeczków małym młoteczkiem. Precyzja rączek jest już bardzo rozwinięta - 21 miesięczne dziecko umiejętnie zrywa np. porzeczki lub winogrona i potrafi trzymać je ostrożnie w paluszkach, nie ściskając zbyt mocno. Nadeszła pora uregulowania potrzeb fizjologicznych: dziecko robi kupkę codziennie mniej więcej o tej samej godzinie i najczęściej jest w stanie powiadomić o tym, że chce się załatwić. Rady dla rodziców: Dbaj o to, by dziecko mogło bawić się na dworze. Ruch na świeżym powietrzu jest bardzo ważny dla jego rozwoju - także intelektualnego. Przeczytaj także: Geniusz na placu zabaw Oswajaj z nocnikiem. Jeśli twoje dziecko nie wykazuje jeszcze zainteresowania nocniczkiem lub na jego widok reaguje niechęcią, wstrzymaj się jeszcze kilka tygodni z treningiem czystości. Póki co pokaż, że nie ma się czego bać. Demonstruj, do czego służy nocnik np. sadzaj na nim lalkę albo misia. Sprawdź, kiedy twoje dziecko na dobre pożegna się z pieluszką Nie spuszczaj dziecka z oka. Nie zostawiaj malca bez asekuracji podczas prób skakania lub wspinania się. Zręczność dziecka może być jeszcze zawodna. Kup dziecku trzykołowy rowerek. Dziecko z pewnością sobie z nim poradzi. Zamiast tradycyjnego rowerka możesz także kupić rowerek biegowy. View Burdaffi on the source website Przeczytaj także: Czar dwóch (i więcej) kółek. Rozwój emocjonalny Przebywanie z dzieckiem i obserwowanie jego zachowań jest w tym okresie prawdziwą przyjemnością. Zdrowy maluch jest bardzo pogodny i wesoły. Często wybucha śmiechem, nawet z niedostrzegalnego dla ciebie powodu. Zazwyczaj (pod warunkiem, że nie jest zmęczony lub śpiący) jest komunikatywny i skory do zabawy. Choć nie umie jeszcze bawić się z rówieśnikami, potrafi być wobec nich opiekuńczy i czuły. Z chęcią się przytula i rozdaje całuski, ale w obecności nieznajomych staje się bardzo wstydliwy i cichy. 21 miesięczne dziecko miewa zmienne nastroje. W jednej chwili jest uroczym, przymilnym aniołkiem, w następnej – zmienia się w prawdziwego demona. Huśtawki nastroju, humory, napady złości i bezpodstawne płacze są absolutnie normalne. Maluch czuje frustrację, ponieważ nie potrafi jeszcze wyartykułować swoich potrzeb, a jednocześnie nie potrafi poczekać nawet jednej chwilki na spełnienie swoich zachcianek. Wybuchy złości męczą również jego samego – właśnie dlatego malec, zamiast uspokajać się po płaczu, staje się jeszcze bardziej drażliwy. U niespełna dwulatka z łatwością można zauważyć, kiedy jego płacz jest spowodowany prawdziwą rozpaczą, a kiedy jest jedynie formą manipulacji. Dziecko w tym wieku często wykorzystuje płacz i krzyk, aby wymusić pewne określone zachowania na rodzicach. Rady dla rodziców: Nie ulegaj dla świętego spokoju w ważnych sprawach nawet jeśli dziecko będzie z tego powodu płakać. Jeśli nauczy się, że płaczem może wymusić lizaka albo jazdę na kolanach mamy, zamiast w foteliku, będzie stosować ten sposób jeszcze częściej. Sprawdź jak reagować, gdy dziecko awanturuje się w sklepie, lekceważy zakazy, bije, kopie, gryzie Nie stawiaj na swoim wyłącznie dla zasady. Nic się nie stanie, jeśli dziecko zje obiad łyżką, jaką samo sobie wybierze, wypije kakao z miseczki a nie z kubka albo założy niebieską a nie żółtą koszulkę. Rozwój intelektualny 21 miesięczne dziecko coraz dłużej potrafi zająć się własnymi sprawami, w zabawach posługuje się wyobraźnią. Jest opiekuńcze: tuli lalkę, wozi ją w zabawkowym wózku, karmi i okrywa kocykiem. Dobrze poznało już części ludzkiego ciała: pępek, brzuszek, plecki itd. i potrafi je pokazać, nie tylko na sobie, ale i na innej osobie lub lalce. Zdolność obserwacji, idąca w parze z coraz lepszą pamięcią pozwala mu na rozpoznawanie kilku obrazków i wskazanie np. którego spośród nich wcześniej brakowało. Dziecko w tym wieku zna już około 50-100 słów i potrafi je składać w coraz dłuższe frazy. Opowiada o tym, co widzi na ulicy lub przez okno. Jest bardzo zaintrygowane wszystkimi nowościami: zwraca uwagę na przechodniów, samoloty, karetkę... Być może właśnie te zdarzenia rysuje podczas swoich zabaw plastycznych. Bazgranie kredkami to jedna z umiejętności, którą maluch będzie doskonalił przez kilka najbliższych miesięcy. Maluch w tym wieku z chęcią sam sięga po swoje ulubione książeczki, odwraca w nich kartki i stanowczo żąda lektury. Nie odmawiaj mu jej, nawet za cenę kilku podartych stronic – kontakt z książką od najwcześniejszych miesięcy życia wpływa na stosunek dziecka do nauki w wieku szkolnym. Rady dla rodziców: Wyłącz telewizor. Grający non stop telewizor rozprasza, nawet jeśli dziecko na niego nie zerka. Sprawia także, że malec - chcąc nie chcąc - wyrasta na telemaniaka. Zachęcaj dziecko do badania świata podczas spacerów. Niech nie będa nudną przechadzką z punktu A do punktu B. Zwracaj mu uwagę na pieski, drzewa, odbicie nieba w kałuży itd. Sprawdź pomysły na jesienny (i nie tylko) spacer Mów do dziecka w miarę powoli i wyraźnie. Jeśli chcesz wytłumaczyć mu coś ważnego, przykucnij i powiedz to, patrząc mu w oczy. Staraj się wyjątkowo wyraźnie artykułować te głoski, z których wymową maluch ma problem. Nie poprawiaj dziecka, jeśli podczas mówienia zrobi błąd. W tym wieku malec powinien zwracać uwagę na treść, a nie na formę. Śpiewaj z dzieckiem piosenki. To pomaga w nauce mowy. Poznaj przeboje dla dzieci - The Best Kids... Ever! Obejrzyj film: Słodycze w diecie dziecka - Czy wszystkie są szkodliwe? View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Chłopiec - beksa. To normalne, że mały chłopczyk płacze, gdy się uderzy albo ma inny problem. Trudno oczekiwać, by w tym wieku był twardzielem. Pociesz go, jeśli tego potrzebuje, podmuchaj na zranione miejsce, pocałuj obolałe kolanko. Nie sprawisz w ten sposób, że wyrośnie na mazgaja. Reaguj jednak spokojnie, bez paniki i nadmiernego rozczulania się, by dziecko wiedziało, że ma w tobie oparcie i by drobny incydent nie urósł w jego oczach do rozmiarów straszliwego wypadku. Sprawdź co robić, gdy dziecko się zrani, stłucze sobie kolano albo przydarzy mu się inny przykry wypadek Nadwaga. Twoje dziecko jest okrąglejsze niż jego rówieśnicy? Nie odchudzaj go, ale ogranicz mu słodycze i zachęcaj je do ruchu, by w przyszłości nie musiało borykać się z otyłością. Sprawdź co robić, gdy dziecko jest za grube View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Do czego służą siatki centylowe? Uwaga, nadwaga! Polskie dzieci tyją najszybciej Mama - koleżanka, kapral czy szefowa? 5 sposobów na wychowanie optymisty 6 najczęstszych rodzicielskich kłamstw Tajemnice mam - 7 rzeczy, którymi mamy wolą się nie chwalić 10 powodów by mieć więcej niż jedno dziecko Dla mamy jedynaka Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku 18 - 24 miesiące Rowerek biegowy - sprawdź ranking!
Mówi, chodzi, protestuje – co umie 20-miesięczne dziecko?
W 20. miesiącu życia twoje dziecko lubi bawić się piłką i ma swoje zdanie na każdy temat. Coraz sprawniej biega i rzadziej upada. Może też już powoli wchodzić w okres buntu dwulatka. Sprawdź, czym może cię jeszcze zaskoczyć w 20. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 20 miesięczne dziecko jest już bardzo sprawne ruchowo. Coraz rzadziej potyka się i upada, porusza się z większą pewnością siebie. Mało tego: jest w stanie wykonywać dwie czynności jednocześnie, np. raźno maszerować ciągnąc za sobą na sznurku zabawkę. Kopnięta przez nie piłka toczy się w kierunku, jaki został wybrany. Nową umiejętnością jest rzucanie jej oburącz znad głowy. Choć zdarza się, że zdradziecko wymyka się ściskającym ją paluszkom, trudno zaprzeczyć stwierdzeniu, że w waszym domu zamieszkał prawdziwy sportowiec. 20 miesięczne dziecko ani jednej chwilki nie potrafi usiedzieć w miejscu: biega, tańczy, wdrapuje na krzesło, a nawet ... skacze! Po wielu miesiącach usilnych prób pokonania grawitacji wreszcie nadszedł czas spijania śmietanki: ugięcie nóżek, chwila skupienia i „hop!” - chwila w powietrzu to cudowne doświadczenie dla twojej pociechy. Rady dla rodziców: Wspieraj rozwój fizyczny dziecka poprzez wspólne zabawy ruchowe. Skaczcie jak kangury albo kicajcie jak małe zajączki. Tego typu gimnastyka znakomicie wpływa na rozwój tzw. dużej motoryki, czyli umiejętności związanych z czynnościami całego ciała. Sprawdź jak zorganizować dziecku spacer z przedszkodami Poproś dziecko o wyręczanie cię podczas codziennych czynności: naciskania klamki u drzwi, przewracania kartek w książce, wkładania garnków na półkę... Tego typu ćwiczenia pozwalają doskonalić koordynację ruchów rąk, Kup dziecku ciastolinę. Lepienie, ugniatanie itd. rozwija sprawność rąk. Zabieraj dziecko do piaskownicy. Robienie babek z piasku, zabawa łopatka i grabkami itd to także doskonałe ćwiczenia. Rozwój emocjonalny Twoje dziecko weszło już prawdopodobnie jakiś czas temu w okres buntu dwulatka. Jeśli tak, nie zdołasz tego przeoczyć: każda twoja propozycja spotyka się ze wzgardliwym odrzuceniem. Maluch może np. zaciskając usta odmawiać jedzenia potraw, które uzna za niesmaczne, głośno protestować przy porannym ubieraniu, krzykiem zaznaczać swoją niechęć do mycia główki. Przeczytaj także: Grzeczne czy przebojowe? Wywiad z Dorotą Zawadzką, Supernianią Mimo buntu 20 miesięczne dziecko da się przekonać do współpracy podczas codziennych czynności – dziecko w tym wieku, choć uparte, jest komunikatywne i z łatwością zapomina o swoich wcześniejszych dąsach. Niechętnie, ale podporządkuje się twoim naleganiom, jeśli tylko dostrzeże w tym jakąś korzyść. Podczas zabawy łatwo daje się przekonać nawet do nieprzyjemnych obowiązków, natomiast na krzyk i gniewny ton reaguje trwaniem w swoim uporze. Sprawdź jak postępować ze zbuntowanym maluchem 20 miesięczne dziecko nadal woli bawić się z dorosłymi. Pozostawione w towarzystwie dzieci bawi się obok nich, a nie razem z nimi. Etap tzw. zabawy równoległej minie dopiero ok. połowy trzeciego roku życia. Rady dla rodziców: Trzymaj nerwy na wodzy. Objawy buntu przyjmuj ze spokojem, ale nie rezygnuj z konsekwentnego egzekwowania swoich żądań. Stanowczość to najlepsza metoda postępowania z małym buntownikiem. Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy. Jak okiełznać emocje? Pozwól maluchowi decydować w sprawach, które możesz pozostawić jego uznaniu. Dzięki twoim małym ustępstwom dziecko poczuje się niezależne i samodzielne, a jego rodząca się właśnie pewność siebie już wkrótce pomoże mu w życiu przedszkolaka i ucznia. Sprawdź jak inne mamy radzą sobie z okiełznaniem małego buntownika Rozwój intelektualny 20 miesięczne dziecko zna już około 50 słów i powoli zaczyna je łączyć w kilkuwyrazowe szeregi np. „mama – książka – ja”. Jego mowa staje się coraz bardziej zrozumiała dla otoczenia, choć oczywiście nie możesz jeszcze zrezygnować z funkcji tłumacza. Twoim dzieckiem owładnęła mania nazywania wszystkiego, co widzą jego ciekawskie oczy: domowych mebli, przedmiotów na obrazkach, napotkanych podczas spaceru ludzi i zwierząt? Świetnie! To znak, że jego słownik poszerza się coraz szybciej. Dzięki znakomitemu zmysłowi obserwacji dziecko potrafi dostrzec niezauważalne dla twoich oczu różnice np. w położeniu książek na biurku lub szczotki na półce obok lustra. Właśnie przed lustrem maluch będzie spędzał teraz długie chwile, przyglądając się z upodobaniem swojemu odbiciu. Mniej więcej w 20 miesiącu życia dziecko zaczyna rozpoznawać swoje lustrzane odbicie (wcześniej spoglądało na nie, jak na inne obce dziecko) i zauważa zmiany w swoim wyglądzie np. upięte na czubku głowy włosy. Aby sięgnąć do gumki spinającej loczki, maluch skieruje swoją rękę w stronę głowy, a nie, jak to było we wcześniejszych miesiącach – w stronę jej odbicia w lustrze. Kolejną ważną umiejętnością dziecka jest liczenie do dwóch – niektóre, wybitnie inteligentne dzieci, mogą nawet wyrecytować ciąg liczb od jeden do pięć. Nie oznacza to, że dwudziestomiesięczne dziecko rozumie już, co oznacza liczba dwa – zrozumienie abstrakcyjnego pojęcia podwójności przyjdzie dopiero po drugich urodzinach. Rady dla rodziców: Nie rezygnuj z czytania. W tym okresie skupienie się na czytanej książeczce lub opowiadanej bajce może okazać się zbyt trudne dla twojego malucha. Nie poddawaj się jednak. Możesz mu czytać wówczas, gdy nie ma możliwości biegania, np. podczas kąpieli lub jazdy samochodem. View Burdaffi on the source website Pozwalaj dziecku bawić się piaskiem i wodą. To świetne pomoce naukowe do badania podstawowych zjawisk fizycznych. Sprawdź także: Skarby na spacerze Zachęcaj dziecko do badania otoczenia. Po gruntownym spenetrowaniu domu przyszła pora na poznawanie świata. Daj dziecku czas, na przyjrzenie się temu, co je interesuje, choćby nawet obiektem jego fascynacji była zwykła osiedlowa ławka. Sprawdź w co się bawić na dworze Obejrzyj film: Najważniejsze produkty w diecie dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Brudzenie się podczas spacerów. Dziecko wraca z podwórka brudne jak nieboskie stworzenie? To świetnie: wykorzystało czas w 100 procentach, badało świat na różne sposoby i na pewno się nie nudziło! Przeczytaj także: Szczęśliwe i odporne. Czyste? Niekoniecznie! Agresja. Twoje dziecko bije rówieśników i zabiera im zabawki? To normalne w jego wieku, co jednak nie znaczy, że wolno mu na to pozwalać. Reaguj: mów, że nie wolno tak robić. Podpowiedz, jak może rozwiązać swój problem (np. poprzez wymianę zabawek). Nie krzycz ani nie karz klapsami, bo nauczysz je, że rozwiązywanie problemów i rozładowywanie napięcia przy pomocy siły jest czymś odpowiednim. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ Bunt dwulatka - Lek na atak histerii Tylko nie nie mów o mnie „nieśmiały”! S.O.S. na placu zabaw Dzieci a telewizja Meody wychowawcze, których lepiej unikać 4 zdania, które ułatwiają wychowywanie dzieci Kiedy pora na drugie dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Jaki rowerek trójkołowy - sprawdź opinie
Półtora roku za wami! Co powinno umieć 18-miesięczne dziecko?
Twoje dziecko w 18. miesiącu życia potrafi już biegać, a nawet... chodzić do tyłu, co ćwiczy równowagę. To oznacza, że wasze spacery staną się dużo bardziej dynamiczne. Przeczytaj, co jeszcze potrafi i czym cię zaskoczy dziecko w wieku 18 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Kolejny etap podróży w dorosłość jest już za twoim dzieckiem. Nowe doświadczenia idą w parze z nowymi umiejętnościami. Nowe lęki – z nowymi odmianami radości. 18 miesięczne dziecko jest bardzo ruchliwe, ale teraz może zacząć się cofać – oczywiście jedynie w tych chwilach, gdy będzie chodzić do tyłu. Opanowanie tej nowej cennej umiejętności oznacza coraz lepszą równowagę. Półtoraroczny maluch prawdopodobnie nauczy się w tym miesiącu jeszcze jednej rzeczy: biegania. Na początku będzie robił to bardzo powoli i nieporadnie, na sztywnych, wyprostowanych nóżkach, ale z każdym tygodniem będzie widać postępy małego maratończyka. Nowa umiejętność sprawi, że na pewien czas możesz zapomnieć o spokojnych spacerach: dziecko zamiast chodzić będzie wszędzie biec, nawet kosztem stłuczonych kolan. Maluch znakomicie opanował już umiejętność wchodzenia na niskie tapczany i schodzenia z nich. Umie też wchodzić na nachyloną pod ostrym kątem drabinkę – sztuka ta jest wielce przydatna podczas zabaw na zjeżdżalni. Sprawdź, dlaczego warto pokochać plac zabaw Zobacz, w co się można bawić w domu w deszczowe dni Rady dla rodziców: Zabieraj dziecko na plac zabaw. Zachęcaj je, by korzystało z drabinek, zjeżdżalni i innych urządzeń. Uważaj: dziecko będzie uciekać. Wyrywanie się i uciekanie rodzicom uważa za znakomitą zabawę. Podczas czekania na zielone światło trzymaj dziecko za nadgarstek, a nie za palce. Dzięki temu niebezpieczeństwo, że dziecko wyrwie swoją rączkę z twojej dłoni, będzie mniejsze. Poznaj podwórkowe BHP Rozwój emocjonalny Zastawiasz się, kto zamienił twoją pociechę w małego, głośno wrzeszczącego diabełka? Jego płacz i bunt są w tym wieku zupełnie naturalne: osławiony bunt dwulatka może się zacząć między 18 (albo nawet wcześniej) a 26 miesiącem życia. Półtoraroczne dziecko staje się bardzo egocentryczne i niecierpliwe. Pragnie stałej uwagi dorosłych i dzięki płaczom i krzykom umie ją na sobie skupić. Potrafi bardzo jasno wyrazić swoje życzenia i zamiary. Niecierpliwi się, gdy nie reagujesz na jego stanowcze żądania. Gwałtownie domaga się natychmiastowego spełnienia swoich zachcianek, a jeśli się tego nie doczeka – protestuje, wybuchając głośnym płaczem. Huśtawka nastrojów jest w tych miesiącach normalną oznaką prawidłowego rozwoju. Dziecko w tym wieku odczuwa cały wachlarz uczuć: od zachwytu, przez radość, zaciekawienie, czułość aż po gniew i złość. 18 miesięczne dziecko nie potrafi jeszcze do końca zrozumieć swoich emocji, dlatego często czuje frustrację, którą wyładowuje na najbliższym otoczeniu: gryzie, bije, szczypie. Może stać się agresywne wobec rodziców. Nie umie jednak długo się złościć. 18 miesięczne dziecko żyje jedynie teraźniejszością, dlatego już krótką chwilę po napadzie agresji może pragnąć jedynie przytulić się do ciebie. Nie odmawiaj mu tego. View Burdaffi on the source website Rady dla rodziców: Staraj się nad sobą panować. Zbuntowane dziecko, które wciąż mówi „nie” może wyprowadzić z równowagi nawet świętego, jednak twoje zdenerwowanie jedynie pogorszy sytuację. Sprawdź, jak okiełznać własne emocje. Nie karz dziecka klapsami. Klaps to nie metoda wychowawcza, tylko wyraz bezradności rodziców. Stosuj sprytne sztuczki. Z małym buntownikiem można sobie poradzić, trzeba jednak wiedzieć jak. Zobacz jak sobie radzić z atakami histerii u dziecka. Nie pozwalaj na agresję. Jeśli twoje dziecko przejawia agresję, nie czekaj, aż przejdzie mu to z wiekiem, ale już od samego początku okazuj dezaprobatę. Tłumacz dziecku, że takie zachowanie ci nie odpowiada. Uniemożliwiaj mu bicie poprzez np. delikatne ale stanowcze przytrzymanie rączek. Rozwój intelektualny Jeszcze pół roku temu twoje dziecko nie wymawiało ani jednego słówka, dziś mówi wyraźnie kilka, a nawet kilkadziesiąt (nawet 50 i więcej) słów. Swoje żądanie wyraża gestem lub słowem: „daj”, „to”, „lala”. Z chęcią bawi się w „Siała baba mak” lub w „Sroczka kaszkę ważyła”. Nawet jeśli nie wypowiada wyraźnie wszystkich wyrazów rymowanki, z łatwością potrafi rytmicznie je wymruczeć lub zastąpić je słowami w swoim własnym języku. Półtoraroczne dziecko rozumie już niemal wszystko, co do niego mówisz – wiele dzieci w tym wieku potrafi nawet wykonać dwustopniowe polecenie (typu: „Idź do pokoju i podnieś z podłogi lalkę”). 18 miesięczne dziecko jest bacznym obserwatorem. Naśladuje zachowania dorosłych, dlatego nie zdziw się, jeśli zastaniesz je pochłonięte czytaniem twojego kryminału lub pracowitym zmywaniem podłogi. Nieporadnie, ale z wielką chęcią zamiata, ściera kurze z niskich powierzchni, maluje się przed lustrem pożyczoną od mamy szminką. Uwielbia zakładać buty dorosłych i chodzić w nich, a szczególnie ceni mamine szpilki. Dzięki obserwacji potrafi rozpoznać problem i znaleźć jego rozwiązanie – np. otworzyć drzwi klamką lub przekręcić znajdujący się w zamku klucz. Przeczytaj także: Chcę być jak mama Umiejętność mowy sprawia, że 18 miesięczne dziecko doskonale potrafi rozpoznać obrazek i poprawnie nazwać to, co się na nim znajduje (znane sobie zwierzęta i przedmioty). Zabawa z malcem sprawia wiele przyjemności również dorosłym: półtoraroczne dziecko opanowało sztukę wygłupiania się i z chęcią popisuje się nią przed rodzicami. Wasz śmiech jest dla niego zachętą do dalszych sztuczek. Rady dla rodziców: Wykorzystaj dziecięcą ciekawość świata do nauki nowych umiejętności. Malujcie razem, śpiewajcie proste piosenki, gimnastykujcie się (możesz nauczyć dziecko np. jak robi się „rowerek”), ucz malca nowych zabaw ruchowych. Nie zmuszaj malca do popisów. Niech robi to tylko wówczas, jeśli sam ma na to ochotę. Obejrzyj film: Bunt dwulatka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Niecierpliwość. Małe dziecko nie rozumie, co oznacza „za chwilę”, „jutro” itd. Jeśli czegoś chce, chce tego natychmiast. Jeśli musicie na coś poczekać, staraj się odwrócić uwagę dziecka: zaproponuj mu zabawę, ustaw minutnik. Nadpobudliwość. Dziecko w tym wieku jest wulkanem energii. Ma jej tyle, że rodzice martwią się, czy aby na pewno wszystko jest w porządku. Jest przy tym impulsywne i nie potrafi się skupić dłużej niż przez chwilę. O nadpobudliwości można mówić jednak dopiero wówczas, jeśli zachowanie malca uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Sprawdź czy dziecko jest nadpobudliwe Niechęć do fotelika samochodowego. Dzieci go nie lubią, bo ogranicza im możliwość ruchu. Ze względu na bezpieczeństwo nie można jednak pozostawiać im wyboru w tej sprawie. Nie rób żadnych wyjątków. Nie wypinaj dziecka z fotelika, nawet jeśli bardzo się tego domaga (jeśli koniecznie musisz to zrobić, zjedź na pobocze). Nie pozwalaj dziecku jechać bez fotelika nawet jeśli macie do pokonania bardzo krótki dystans. Przeczytaj także: Dziecko w samochodzie View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Dlaczego warto pokochać plac zabaw Jaka mama, taka córka - zobacz je! Kiedy pora na drugie dziecko? 8 sposobów na atak histerii Dzieci a telewizja 10 mądrych zdań o wychowywaniu dzieci - uwaga, chwytają za serce! Gdy puszczają nerwy - Jak okiełznać własne emocje Czy karać klapsami Podwórkowe BHP Czy dziecko jest nadpobudliwe? Rowerek dla dwulatka - sprawdź opinie
17-miesięczne dziecko to wulkan energii! Co powinno umieć?
Samodzielnie pije z kubeczka i wdrapuje się po schodach – twoje 17-miesięczne dziecko potrafi już naprawdę dużo. Zaczyna też coraz więcej mówić, choć rozumie już naprawdę dużo. Lubi bawić się klockami. Zobacz, jakie jeszcze umiejętności zdobędzie maluch w 17. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Twoje dziecko staje się coraz silniejsze i bardziej ruchliwe. Z łatwością popycha przed sobą swój wózek albo zabawkę do pchania. Samodzielnie wspina się na niskie schody i stara się znaleźć metodę schodzenia z nich. Potrafi wdrapać się na niski tapczan, a po kilku próbach - również z niego zejść. Gdy z małej rączki wypadnie zabawka, umie przyklęknąć, wziąć ją z dywanu i wstać bez podpierania się. 17 miesięczne dziecko zaczyna uczyć się kolejnych sztuczek związanych z przedstawianiem charakterystycznych cech zwierząt lub przedmiotów: w tym wieku może już pokazać jak robi rybka, jak chodzi pies. Umie zrobić koci grzbiet i pokazać jak jeździ samochód. Rozwój dużej motoryki idzie w parze w doskonaleniem umiejętności związanych z rączkami. 17 miesięczne dziecko buduje wieżę z klocków i próbuje włożyć klocki o różnych kształtach do odpowiednich otworków w pudełku i – co do tej pory było niemożliwe - klocki mieszczą się w nich z łatwością. View Burdaffi on the source website Maluch potrafi też rozwinąć z papieru prezent. Dzięki precyzyjnemu działaniu rączek krajobraz wokół stoliczka i krzesełka, przy którym je 17 miesięczne dziecko przestaje przypominać pobojowisko (co jednak nie oznacza, że malec będzie jadał jak brytyjska królowa), a samodzielne jedzenie staje się prawdziwym przyjmowaniem pokarmu, a nie ćwiczeniem w rzucaniu na odległość. Dobrze posługuje się łyżką, potrafi też samodzielnie pić z kubeczka. Rady dla rodziców: Nie zabraniaj dziecku eksperymentowania związanego z doskonaleniem dużej i małej motoryki. W tym okresie ważna jest gimnastyka wszystkich partii ciała: niech twoje dziecko wspina się, przewraca, czołga... Zorganizuj malcowi tor przeszkód. Ucz dziecko pierwszych zabaw ruchowych: np. trzymając się za ręce udawajcie pociąg, bawcie się w kółko graniaste. Rozwój emocjonalny 17 miesięczne dziecko przestaje być przywiązaną jedynie do mamy, niesamodzielną istotką. Coraz większa samodzielność idzie w parze z zainteresowaniem innymi ludźmi. Dziecko zaczyna obdarzać inne osoby - babcię, ciocię, kuzynki itd.- wyraźną sympatią. Coraz lepsza pamięć (i aparat telefoniczny!) sprzyja zacieśnianiu kontaktów rodzinnych, nawet jeśli babcia mieszka na drugim końcu Polski. Miłość do innych niż mama członków rodziny jest bardzo ważna - pozwala dziecku jeszcze lepiej zadomowić się w świecie. Sprawdź, do kogo będzie podobne twoje dziecko Maluch ma coraz lepszą świadomość siebie jako odrębnej, samodzielnej istoty. Dobrze zna własne imię. Zawołany odwraca głowę i podchodzi do wołającego. Zaczyna także świadomie pozować do zdjęć, a oglądanie własnych fotografii stanie się teraz jego największą pasją. Samodzielność i niezależność, jaką odczuwa dziecko, może nieść ze sobą lęk przed nieznanymi sytuacjami i ludźmi – dziecko może praktykować nawyki samouspokajające: ssanie kciuka lub smoczka, huśtanie się w łóżeczku, przytulanie się do ulubionej zabawki lub kocyka. Rady dla rodziców: Podkreślaj jak ważna jest rodzina. Oglądajcie razem rodzinne albumy ze zdjęciami. Opowiadaj maluszkowi o rodzinie, zarówno najbliższej: tacie, babci, rodzeństwie, jak i tej dalszej: ciociach, kuzynach. Pokaż dziecku album ze zdjęciami. Staraj się wygospodarować przynajmniej godzinę dziennie – najlepiej wieczorem - na spokojną zabawę lub opowiadanie historyjek. Niech takie rodzinne godziny staną się waszym nowym rytuałem. Przeczytaj także: Wspólny czas z dzieckiem Rozwój intelektualny 17 miesięczne dziecko czyni wielkie postępy w nauce samodzielnej zabawy. Rozwijająca się w szybkim tempie wyobraźnia podsuwa mu nowe sposoby wykorzystania starych zabawek – misie będą ustawiać się w pociąg, wieża z kloców zacznie rozbudowywać się we wszystkich kierunkach, a piasek w piaskownicy stanie się wspaniałym budulcem dla małego murarza. Sprawdź jak rozwijać wyobraźnię dziecka - teraz i gdy będzie nieco starsze 17 miesięczne dziecko nadal nie potrafi skupić się na jednej czynności dłużej niż minutę. Wbrew pozorom to bardzo dużo, sprawdźcie z zegarkiem w ręku! Rozwija się także mowa malucha. 17 miesięczne dziecko używa kilkunastu słów dźwiękonaśladowczych na przykład „tik-tak”, „pi-pi”. Mówi ze zrozumieniem kilka słów dwusylabowych. Wraz z rozwojem mowy rozwija się też świadomość własnego ciała i potrzeb. Dziecko zaczyna sygnalizować swoje potrzeby fizjologiczne, choć, niestety, najczęściej robi to po fakcie. W 17 miesiącu życia dziecko doskonali swoją zdolność obserwacji. Zwraca uwagę np. na auto przejeżdżające obok, z czym może wiązać się strach przed pojazdami. W tym okresie mogą już zacząć się nocne koszmary związane właśnie z dziecięcą umiejętnością obserwowania, która jednak jeszcze nie idzie w parze ze zdolnością interpretowania niektórych wydarzeń. Rady dla rodziców: Oswajaj lęki powoli. Nie staraj się na siłę stawiać dziecka oko w oko z tym, co je przeraża. Nawet jeśli strach potrwa przez kilka miesięcy, bądź cierpliwa i wyrozumiała. Zacznij trening czystości. Jeśli dziecko potrafi już odczuć dyskomfort związany z obecnością kupki w pieluszce, warto zacząć naukę załatwiania się do nocniczka. Nie polega to na zmuszaniu dziecka to długiego „wysiadywania", ale na powolnym oswajaniu go z nocniczkiem, sadzaniu na nim lalki, misia itd. Sprawdź, kiedy dziecko będzie gotowe, by na dobre pożegnać się z pieluszką Obejrzyj film jak się bawić z dzieckiem View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Ssanie kciuka. Dzieci najczęściej wkładają kciuk do buzi, gdy potrzebują ukojenia, chcą rozładować napięcie, są zmęczone, znudzone. Jeśli nie robią tego niemal non stop, nie trzeba w to ingerować - nawyk z czasem minie. Jeśli jednak dziecko prawie nie wyciąga kciuka z buzi, zaangażuj jego rączki w zajęcie, które to uniemożliwia - niech łapie piłkę, przytula misia itd. Poobserwuj dziecko. Spróbuj się zorientować, o co może chodzić. Czuje się niepewnie? Potrzebuje większej uwagi? Ma jakiś kłopot? Przeczytaj także: Ssanie kciuka i inne paskudne nawyki Uderzanie głową w ścianę. Dziecko robi to nie po to, by zrobić sobie krzywdę, lecz by się uspokoić i dać upust swojej energii. Staraj się zredukować napięcie dziecka i okazywać mu dużo miłości. Podsuń mu inne pomysły na pozbycie się nadmiaru energii, np. zapasy z tatą albo bieganie na świeżym powietrzu. Jeśli dziecko uderza się bardzo mocno i często, zasięgnij porady psychologa. Sprawdź jak radzić sobie z autoagresją u dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak zbliżyć tatę do rodziny? Gdzie jest babcia? Zabawa dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Dziecko chodzi za tobą krok w krok Naucz dziecko pewności siebie Samodzielne picie z kubeczka 14 produktów zakazanych dla dzieci Rowerek biegowy dla rocznego dziecka - ranking
Jak rozwija się dziecko w 16. miesiącu życia – co powinno już umieć?
Twoje 16-miesięczne dziecko czuje się na własnych nóżkach na tyle pewnie, że nie tylko drepcze po całym mieszkaniu, ale także próbuje... tańczyć. Ze względu na dynamiczny rozwój ruchowy może mieć też mniejszy apetyt. Sprawdź, co jeszcze potrafi 16-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Najbliższy miesiąc upłynie twojemu dziecku na zastanawianiu się, co można by tu jeszcze robić ciekawego na szeroko rozstawionych nóżkach. 16 miesięczne dziecko nie tylko z chęcią chodzi po całym mieszkaniu, ale też - uginając nóżki - zaczyna przymierzać się do skakania, najchętniej na miękkim materacu lub kanapie. Sprzyja temu coraz lepsze poczucie równowagi i pewność siebie, jaka rozwija się wraz z postępami w chodzeniu. 16 miesięczne dziecko odkrywa też uroki tańca – do tej pory umiało jedynie podskakiwać na pupie, teraz zaczyna kołysać się na boki, a nawet lekko podryguje, delikatnie uginając kolana. Sprawdź kiedy dziecko powinno zetknąć się z muzyką Spacery po mieszkaniu nie polegają już tylko na walce o utrzymanie równowagi. 16 miesięczne dziecko z chęcią ciągnie na sznurku kaczuszkę albo pcha przed sobą drewnianą zabawkę. Gdy zobaczy piłkę, próbuje ją kopnąć. Potrafi też podnieść ją i z uporem próbuje rzucić do przodu (choć póki co piłeczka leci dokąd chce). Ruchy rąk 16 miesięcznego dziecka stają się coraz bardziej precyzyjne. Małe paluszki potrafią szybko złapać toczący się groszek a zabawa w przelewanie wody z jednego kubeczka do drugiego nie musi już kończyć się domową powodzią. Poznawanie świata wiąże się zazwyczaj z lekkim zmniejszeniem się apetytu. Zajęty nowymi sprawami maluch, zapomina o jedzeniu. Za to coraz lepiej zaczyna sobie radzić z gryzieniem i połykaniem większych kawałków pokarmu. Samodzielnie je zupkę, a nawet dzielnie pałaszuje kanapki. Sprawdź, dlaczego dzieci tracą apetyt Rady dla rodziców: Jak najczęściej tańcz z dzieckiem. Zyskacie oboje. Dziecko rozwinie swoje umiejętności motoryczne, a ty odzyskasz energię i poprawisz sobie nastrój na resztę dnia. Zmieniaj style muzyczne: niech dziecko pozna i szybkie, rytmiczne utwory, i spokojne, melodyjne piosenki o miłości. Spraw dziecku jeździk - stabilną zabawkę z kołami, na której można usiąść i jeździć, odpychając się od podłogi nogami. View Burdaffi on the source website Skontaktuj się z lekarzem, jeśli do tej pory twoje dziecko nie zrobiło jeszcze pierwszego kroczku. Trzeba wyjaśnić, co je przed tym powstrzymuje. Rozwój emocjonalny W twoim dziecku zaczyna budzić się nowa, cenna umiejętność: empatia czyli zdolność współodczuwania. 16 miesięczne dziecko przeżywa pierwszą miłość do jednej ze swych przytulanek: karmi ją, tuli, zabiera wszędzie ze sobą. Przeczytaj także: Mój przyjaciel miś 16 miesięczne dziecko staje się też małym uparciuchem, który bez litości egzekwuje wykonywanie wszystkich zwykłych czynności w jeden, ściśle określony sposób. Jeśli przegapiliście moment odzwyczajania malucha od spania w waszym małżeńskim łóżku, teraz może być dużo trudniej. Każda próba wyegzekwowania czegokolwiek oczywiście zakończy się ustępstwem... Twoim, nie dziecka. Warto jednak próbować. Sprawdź także: Pożegnanie z łóżkiem rodziców Rady dla rodziców: Nie zapominaj o misiu, gdy wyjeżdżacie. Brak ukochanej przytulanki może popsuć dziecku każdy wyjazd. Podczas nauki samodzielnego zasypiania wykorzystaj sympatię dziecka do przytulanki. Opowiadaj malcowi o tym, co będzie śniło się jemu, a co jego pluszakowi. Nie zapomnij o włożeniu do łóżeczka ulubionej poduszeczki. Bądź cierpliwa i wyrozumiała. Nikt nie lubi zasypiać bez przytulenia się do ukochanej osoby. Pokaż dziecku jak opiekowac się ukochaną zabawką. Zaproponuj mu np. zabawę w kąpanie lalki - to uczy opiekuńczości i rozwija empatię. Rozwój intelektualny W 16 miesiącu obserwacja dziecka sprawi ci - jak zwykle zresztą – wiele radości. Mały człowiek coraz bardziej przypomina większego człowieka. Postępy, jakie poczynił w ostatnim czasie, z pewnością ułatwią wam wzajemne porozumienie: dziecko w wieku 16 miesięcy rozumie większość poleceń, jakie mu wydajesz. Gorliwie stara się je spełnić. Teraz będzie ci łatwiej zrozumieć potrzeby swojego dziecka: maluch kiwnie główką lub w inny sposób wyrazi aprobatę dla pomysłów, które mu się spodobają, a tym, które będą dla niego zupełnie nieatrakcyjne, da zdecydowany odpór. Nagle odnajdą się różne zagubione rzeczy. Dzięki nowej umiejętności wskazywania „tu” i „tam” dziecko ujawni miejsce ich pobytu. Nie oczekuj jednak od malca zbyt wiele: pamięć 16 miesięcznego dziecka jest jeszcze zbyt krótka, aby mogło sobie on przypomnieć, gdzie tydzień temu ukryło twoją ulubioną szminkę. Sprawdź, co zapamięta twoje dziecko? Bajeczki, jakie czytacie wspólnie, staną się teraz w dwójnasób atrakcyjne: dziecko zaczyna rozpoznawać przedmioty i zwierzęta na obrazkach. Nie licz jednak na to, że maluch sam zajmie się oglądaniem obrazków, a ty w tym czasie będziesz mogła spokojnie wziąć prysznic. 16 miesięczne dziecko nie potrafi jeszcze skupić się na dłużej niż kilkadziesiąt sekund. Rozproszyć je może wszystko: dźwięk za oknem, przelatujący blisko szyby ptak, twoja krzątanina... Rady dla rodziców: Zachęcaj dziecko do poznawania świata. Opowiadaj mu o zdarzeniach za oknem, pokazuj słońce i deszcz, opowiadaj, co dzieje się, gdy wieje wiatr. Baw się z dzieckiem w rozpoznawanie dźwięków. Przydadzą ci się cymbałki, szeleszczące papierki, dzwoneczki itd. Zachęcaj malucha do pomocy w domowych pracach. Dzięki temu za kilka miesięcy w domu będziesz miała nie bałaganiarza, ale małego, skorego do pracy pomocnika. Obejrzyj film: Czego nie może jeść małe dziecko View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Strach przed psami. Niektóre dzieci je uwielbiają i nie czują przed nimi żadnego lęku, inne zamierają z przerażenia, nawet gdy widzą je tylko z daleka. Warto zmniejszyć ten lęk. Nie po to, by dziecko zaczepiało potem każdego napotkanego labradora, ale by codzienne spacery nie kojarzyły się dziecku z czyhającymi na nie potworami. Pomóc może oglądanie obrazków z psami, przytulanie psa-zabawki, zabawa z dobrze wychowanym i lubiącym dzieci pupilem znajomych. Pamiętaj jednak, że nie wolno robić niczego na siłę. Przeczytaj skąd się bierze lęk przed zwierzętami. Niechęć do jedzenia. 16 miesięczne dzieci mają mniejszy apetyt, bo są zbyt zajęte, by zajmować czymś tak banalnym jak jedzenie. Jeśli dziecko rośnie i prawidłowo przybiera na wadze, nie ma powodu do niepokoju. Poznaj rady dla rodziców niejadka View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak się nimi posługiwać, do czego służą?​ Pożegnanie z łóżkiem rodziców Dobra dieta = dobre zachowanie Jak szukać niani? - film Jak mądrze karać i nagradzać Przebojowe czy grzeczne - rozmowa z Dorotą Zawadzką Gdzie są grzeczne dzieci Dokąd na spacer z dzieckiem Wychowanie bezstresowe - tak czy nie? Wspólny czas z dzieckiem
Pomysłowe zabawy rozwijające talenty. Bawcie się dobrze!
Dla wielu rodziców zabawy z dzieckiem to nie przysłowiowa bułka z masłem. Bywa, że brakuje nam na nie pomysłów, a jednocześnie wciąż myślimy o rozwijaniu malucha, jego edukacji i wspieraniu talentów. Jak więc bawić się z dzieckiem, by pomóc mu się rozwijać? Podpowiadamy!
Odpowiednio dopasowana do wieku zabawa z dzieckiem to nie tylko fantastycznie spędzony, rodzinny czas. Takie aktywności mają szansę choćby przygotować malucha na przedszkolną adaptację, pomagają rozwijać jego zainteresowania i talenty oraz stanowią wsparcie dla rodziców, gdy na tapecie pojawiają się jakieś problemy emocjonalne lub rozwojowe malca. Zatem... jak się bawić z dzieckiem? Doskonałym wsparciem i punktem wyjścia do wspólnych zabaw mogą być… Smerfy. Mali, niebiescy bohaterowie powracają w KINDER Niespodziance jako nowa seria zabawek. Dzięki tej kolekcji można będzie odkryć wyjątkowe talenty Smerfetki i pozostałych mieszkańców wioski Smerfów. Każda z postaci jest uzdolniona w innym kierunku i ma odmienne pasje. Warto sięgnąć po te figurki i zainspirować się ich talentami w zabawie z dziećmi. Jak? To proste! View Ediplayer on the source website 1: Przydomowy ogródek Smerfetka Ogrodniczka to królowa ekoogrodnictwa! Uczy pozostałych mieszkańców wioski, jak dbać o przyrodę, czym jest naturalny cykl produkcji żywności oraz tłumaczy, co to takiego ta zrównoważona konsumpcja. Jak się bawić? Podążajmy jej śladami. Jeśli dysponujecie ogródkiem, wygospodarujcie jego część na wspólne uprawy. Macie tylko balkon? Wystarczy kilka skrzyneczek lub domowa szklarnia. To wystarczająca przestrzeń do obserwowania procesu wzrostu roślin. Uzupełnieniem tych aktywności mogą być wspólne zakupy, a potem… gotowanie. Łączenie produktów, mieszanie smaków, eksperymentowanie z ziołami i przyprawami. 2: Zabawa w lekarza Inspiracją do tych aktywności może być Smerf Doktor. Jest niezwykle odpowiedzialny i nie tylko leczy inne Smerfy, ale i promuje zdrowy styl życia. Jak się bawić? Pomysłów jest kilka. Na początek Smerf Doktor może leczyć innych bohaterów znalezionych w KINDER Niespodziance. Zabawę jednak śmiało można przenieść na pluszaki lub pobawić się wspólnie z rodzeństwem, przyjaciółmi, rodzicami i dziadkami. Dodatkowym wariantem może być modyfikacja zabawy i leczenie… zwierzaków. Kto nie chciał kiedykolwiek zostać weterynarzem? 3: Budowanie, majsterkowanie i… burzenie Do tych zadań potrzebna jest kreatywność! Z pewnością niejednego malucha zainspiruje Smerfetka Architektka! Codziennie ulepsza wioskę dla wszystkich Smerfów, by czuły się w niej bezpieczne i szczęśliwe. Pokazuje nieszablonowe rozwiązania i promuje majsterkowanie. Jak się bawić? Idealnie sprawdzą się wszelkiego rodzaju zabawy kolorami i kształtami – kolorowanki, odrysowywanie przedmiotów na kartce i mieszanie farb. Jeśli macie odrobinę więcej przestrzeni, możecie użyć klocków, kartonowych pudełek oklejonych bibułą oraz gotowych domków, garaży i przedmiotów. Zbudujcie wspólnie wioskę Smerfów na Marsie, hotele na pływających wyspach albo latające przedszkole. Dajcie się ponieść wyobraźni! 4: Na sportowo Poznajcie Smerfa Deskorolkarza. To niezwykle aktywny i wesoły mieszkaniec wioski Smerfów. Prowadzi sportowy styl życia i uwielbia pokazywać swoje sztuczki na desce. Wtóruje mu Smerf Biegacz – najszybszy w wiosce! Prowadzi zdrowy, sportowy styl życia i zachęca do tego swoich kolegów i koleżanki. Jak się bawić? Trampoliny, hulajnogi, rowery, skoki przez skakankę lub gra w gumę to aktywności, których nie powstydziłby się niejeden Smerf! Potrzeba do nich jednak odpowiedniego sprzętu. Ale… jeśli chwilowo nie macie go pod ręką, spokojnie można zdecydować się na inne zabawy, takie jak choćby skakanie w klasy, berek, podchody czy zabawa w chowanego, do których potrzebny jest jedynie dobry humor i odrobina miejsca! A jeśli pogoda nie pozwala na aktywności sportowe poza domem – stwórzmy labirynt z poduszek, poćwiczmy wspólnie rozciąganie na macie lub poskaczmy na łóżku. 5: Na ratunek! Niech punktem wyjścia naszej zabawy będzie Smerf Strażak i jego wyjątkowe cechy charakteru: odwaga, bezinteresowność, życzliwość oraz odpowiedzialność. Jest bardzo uważny, pomocny i potrafi działać adekwatnie do sytuacji. Jak się bawić? Dzieci kochają zabawy w strażaków, ale też przedstawicieli innych służb mundurowych. Piszmy wspólne scenariusze i pozwalajmy maluchom prowadzić wątki. Taka zabawa może być też świetnym sposobem na naukę lub powtórkę numerów alarmowych oraz zasad bezpieczeństwa obowiązujących w różnych okolicznościach. Dodatkowo zabawki z serii Smerfy w KINDER Niespodziance dają dostęp do specjalnej zawartości w darmowej aplikacji APPLAYDU. Wystarczy zeskanować zabawkę, by móc skorzystać z fascynujących gier, zabaw edukacyjnych i rozszerzonej rzeczywistości. To miejsce, w którym można odkryć wszystkie talenty naszych małych bohaterów. Wiecie już, od której zabawy zaczniecie? Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
1 zasada rodzicielstwa bliskości: bądź blisko dziecka – wyjaśnia Agnieszka Stein
Rodzicielstwo bliskości (RB) to sposób wychowania dzieci oparty na budowaniu silnej więzi emocjonalnej rodziców z maluchem, czułej opiece i stawianiu mądrych granic. Podstawą RB jest 7 zasad, nazywanych też filarami. Psycholożka Agnieszka Stein mówi, co oznacza pierwsza z nich: bądź blisko dziecka.
Rodzicielstwo bliskości określa 7 zasad (filarów). Pierwsza zasada brzmi: bądź blisko dziecka. Co to oznacza, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o rodzicielstwie bliskości mówi jego najlepsza ambasadorka! 1. zasada rodzicielstwa bliskości – Bądź blisko dziecka „Blisko dziecka, to znaczy nie tylko blisko fizycznie, ale przede wszystkim – blisko emocjonalnie" – mówi Agnieszka Stein. Dobrze jest nie skupiać się na zachowaniu dziecka, ale szukać prawdziwych pobudek jego zachowania, zastanawiać się, co ono przeżywa i czuje, odgadywać rzeczywiste potrzeby malucha i zaspokajać je. Najlepiej być z dzieckiem od porodu, ale czas na to, by być blisko, jest zawsze – także gdy maluch ma 3 lub 5 lat. Wtedy również można zmienić zasady i zacząć wychowywać go w duchu rodzicielstwa bliskości. Nigdy nie jest za późno na pogłębianie relacji z drugim człowiekiem, a co dopiero z własnym dzieckiem! Co jest ważne w rodzicielstwie bliskości? Rodzicielstwo bliskości (z ang. attachment parenting) to termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, który określa filozofię rodzicielską opartą na zasadach przywiązania dziecka do rodziców. Według tej teorii dziecko tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Właśnie ta więź sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu, czyli sprawia, że dziecko rośnie na szczęśliwego człowieka. 7 zasad rodzicielstwa bliskości – zobacz nasze wideo! Oto pozostałe zasady rodzicielstwa bliskości, z którymi możesz się zapoznać, oglądające nasze filmy. Zasada 2: Słuchaj płaczu swojego dziecka Zasada 3: Karmienie piersią Zasada 4: Noś dziecko przy sobie Zasada 5: Śpij przy dziecku Zasada 6: Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Zasada 7: Wystrzegaj się trenerów dzieci Zobacz także: Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki Jak być szczęśliwym? Psycholog wyjaśnia, jakie są 4 kluczowe filary szczęścia [WIDEO] ​Jak wychować szczęśliwe dziecko? Jest 1 warunek! – mówi psycholog [WIDEO]
Wspomagają rozwój zmysłów malucha, jego rozwój emocjonalny i społeczny [PRZEGLĄD AKCESORIÓW]
Nie ma chyba rodzica, który nie chciałby, aby jego maluszek rozwijał się prawidłowo. Ogromną wagę więc przykładamy do czasu spędzanego z dzieckiem, podejmowanych wspólnie z nim aktywności, wykorzystywanych przy tym zabawek i akcesoriów. Szukamy tych, które będą nie tylko piękne i bezpieczne, ale pomogą nam wspierać rozwój emocjonalny i społeczny malca, a dodatkowo będą stymulować jego zmysły. Na jakie produkty postawić?
Kompletując zabawki i akcesoria dla malucha, warto sięgnąć po te, które będą bardziej uniwersalne, a więc pomogą dziecku: Rozwijać zmysły. Ważne będą więc te zabawki i akcesoria, które dostarczą mu wielu bodźców stymulujących różne obszary. Sprawdzą się drobiazgi wydające dźwięki (szeleszczące, grające, piszczące, dzwoniące), kolorowe, mające różne faktury (miękkie, śliskie, puszyste). Pamiętajmy, że maluch większość z nich sprawdzi również pod kątem rozwoju zmysłu smaku… Rozwijać się emocjonalnie. To w efekcie umożliwi dziecku funkcjonowanie wśród ludzi, tworzenie bliskich więzi, zawieranie przyjaźni oraz ćwiczenie umiejętności rozumienia własnych i cudzych emocji. Rozwijać się społecznie. Maluch uczy się, jak ma postępować w konkretnych sytuacjach, dostrzega, jakie są np. role domowników czy jakie są ich wartości. Wspólna zabawa, już od pierwszych dni życia, zaowocuje w przyszłości. Jak zatem i czym się bawić oraz w jakie atrybuty zabawy warto zainwestować? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=coWbIAbv7EOMi73vHOtvotTIDox1Og9EJF7NfLUqAj3.47/stparam=ndctiodhkr/fastid=gfhxcxtmtmhpcndgsnaepqqclwlf/nc=0/url=www.tinylove.com/pl_pl/gymini-activity-gyms/mata-edukacyjna-z-palakami-2w1-skarby-oceanu" target="_blank" rel="noopener">Mata edukacyjna z pałąkami i karuzelką – Skarby Oceanu Mata z najnowszej kolekcji od Tiny Love pomaga przenieść się… na dno oceanu. To niezwykła odskocznia choćby od świata, który maluch poznaje podczas codziennych spacerów. Wspólnie z cudownymi, podwodnymi bohaterami można przeżyć fascynujące przygody! Atrakcje, jakie oferuje mata, nie tylko wydłużą czas spędzony na brzuszku, zachęcając malucha do unoszenia głowy, ale zapewnią dziecku aktywny rozwój ruchowy, oraz radość z odkrywania nowych bodźców. Z kolei podczas leżenia na pleckach dziecko będzie cieszyć się zwisającymi nad głową zawieszkami. Chcąc je złapać, będzie rozwijać umiejętności motoryczne oraz stopniowo rozumieć zależności przyczyna-skutek. Najbardziej angażująca może okazać się karuzela w kształcie rozgwiazdy - zawieszona na pałąkach, spełnia rolę standardowej karuzeli, która zazwyczaj mocowana jest do łóżeczka - kręci się, gra melodyjki i ma światełka. Po odczepieniu jej i położeniu na macie, dziecko może w nią uderzać, wywołując w ten sposób różne morskie dźwięki i światełka! Mata wyposażona jest również w elementy zapewniające rozwój wielozmysłowy. To między innymi bezpieczne lusterko, elementy świecące i grające oraz błyszczące satynowe wstążki. Najważniejsze jednak, by zabawie towarzyszyła ciekawa, podwodna, opowiedziana przez rodzica bajka! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=coWbIAbv7EOMi73vHOtvotTIDox1Og9EJF7NfLUqAj3.47/stparam=ndctiodhkr/fastid=gfhxcxtmtmhpcndgsnaepqqclwlf/nc=0/url=www.marko-baby.pl/mata-edukacyjna-podrozna-xl-skarby-oceanu,22652,p.html" target="_blank" rel="noopener">Mata edukacyjna podróżna XL – Skarby Oceanu Pozostając na dnie oceanu… To jedna z największych mat firmy Tiny Love. Duży rozmiar zapewnia komfort i bezpieczeństwo podczas odpoczynku i zabawy. Ta kolorowa, mięciutka mata oferuje miejsce do motorycznych i sensorycznych doświadczeń dziecka leżącego na pleckach, brzuszku lub podczas turlania. Mata jest na tyle duża (140x113 cm), że nie ma ryzyka zabawy poza nią. Do tego jest łatwa do złożenia i przenoszenia, dlatego sprawdzi się zarówno podczas zabawy w domu, jak i na pikniku czy w gościach! Zwłaszcza że dolna część maty jest wodoodporna, a całość można bez problemu prać w pralce. Mata zapewnia niezwykle duży obszar zabawy. Jej unikalny design ciekawi maluchy i zachęca do rozwoju ruchów całego ciała. Najpierw w pozycji leżącej, stopniowo jednak pomagając ćwiczyć koordynację, równowagę i postawę ciała oraz kontrolowanie ruchów. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=coWbIAbv7EOMi73vHOtvotTIDox1Og9EJF7NfLUqAj3.47/stparam=ndctiodhkr/fastid=gfhxcxtmtmhpcndgsnaepqqclwlf/nc=0/url=www.tinylove.com/pl_pl/boho-chic-tiny-dreamer-3-in-1-musical-projector" target="_blank" rel="noopener">Lampka/projektor muzyczny/pozytywka 3w1 To nieduże urządzenie jest zarazem lampką, która daje ciepłe, delikatne światło, wyświetlającym gwiazdki projektorem i pozytywką. Dodatkowo modny design i wyjątkowa paleta kolorów kolekcji Boho Chic tworzą przyjemną przestrzeń. Odtwarzacz MP3 umożliwia odtwarzanie 17 kołysanek, szumów oraz dźwięku uciszania. Daje również możliwość wgrania swoich utworów. Zabawka w doskonały i prosty sposób stymuluje wzrok i słuch dziecka: światło i gwiazdki zachęcają je do obserwowania, a muzyka do uważnego słuchania. Lampka nocna umożliwia dostosowanie poziomu oświetlenia, a dzięki uchwytowi w postaci sznurka, można ją przenosić w trybie latarenki. Przede wszystkim jednak Kolorowa, gwieździsta projekcja na suficie stworzy zaczarowaną i magiczną atmosferę w pokoju dziecka. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=coWbIAbv7EOMi73vHOtvotTIDox1Og9EJF7NfLUqAj3.47/stparam=ndctiodhkr/fastid=gfhxcxtmtmhpcndgsnaepqqclwlf/nc=0/url=www.tinylove.com/pl_pl/mobiles-soothers-crib-toys/tummy-time-mobile-entertainer" target="_blank" rel="noopener">Karuzela Czas dla Brzuszka: zabawka interaktywna – Zabawa na łące Ta innowacyjna karuzela nie przypomina klasycznych. Jej zadaniem jest bowiem zachęcenia malucha do spędzania czasu na brzuszku. I należy przyznać, że działa! Dziecko chętniej spędza czas w tej ważnej dla jego rozwoju (lecz niekiedy frustrującej) pozycji. Wprawiona w ruch zabawka balansuje, a jej dwa obracające się o 360° ramiona, na których wiszą przyjazne jabłuszko z lusterkiem i ptaszek, nieustannie inspirują dziecko do podnoszenia główki. Karuzelka wyposażona jest w klips umożliwiający łatwe mocowanie i zabranie jej ze sobą w podróż! Zabawka wspiera rozwój zmysłów, motoryki dziecka i zdolności poznawczych dzięki wielu zabawnym i angażującym elementom – nie brakuje muzyki, światełek, a sam jej ruch pozwala dziecku w spokoju cieszyć się obracającymi się ramionami i lusterkiem a ku-ku. Karuzelka zachęca także do ćwiczenia ruchów precyzyjnych oraz ruchów całego ciała. Dlaczego to wszystko jest tak ważne? Bo dzięki prawidłowemu stymulowaniu zmysłów i trosce o rozwój społeczny i emocjonalny, nasze pociechy wyrosną na uważnych i rozumnych starszaków! Poza tym, te akcesoria to gwarancja fantastycznej zabawy – zarówno dla dziecka, jak i dla rodziców. Przynajmniej 7 korzyści... Sięgając po zabawkę dla malucha, należy zwrócić uwagę, by umożliwiała stymulowanie rozwoju malucha w różnych obszarach. Jakich? 1. Kojarzenie. Rozwój w tym obszarze umożliwia odkrywanie świata i zdobywanie nowych umiejętności. 2. Język i komunikowanie się. Dzięki rozwijaniu mowy maluch może dzielić się z otoczeniem swoimi pomysłami, myślami i emocjami. I pamiętaj – gaworzenie też jest formą komunikacji! 3. Ruchy precyzyjne. To niezwykle istotne, by dziecko mogło ćwiczyć chwytanie czy celowanie. Wkładanie niektórych przedmiotów do ust jest dla maluchów również bardzo ważną umiejętnością. 4. Zmysły. Dzięki nim możemy badać otoczenie i poszerzać jego pojmowanie. Zmysły pozwalają gromadzić i przetwarzać napływające informacje. Nie wolno zapominać o wspieraniu rozwoju żadnego z nich – wzroku, smaku, zapachu, słuchu ani dotyku. 5. Ruchy całego ciała. Silne mięśnie są potrzebne do wykonywania czynności jak między innymi unoszenie głowy, przewroty na brzuch, siadanie, raczkowanie czy chodzenie. Dzięki nim dziecko staje się samodzielne i w pełni aktywne. 6. Wyobraźnia i kreatywność. Te dwa elementy pozwalają tworzyć to, co fizycznie nie istnieje, realizować swoje pomysły i spełniać marzenia. Wyobraźnia dziecka potrafi być naprawdę niesamowita i u niejednego dorosłego wywołać konsternację. 7. Rozwój emocjonalny i społeczny. To niezwykle istotne także na późniejszym etapie rozwoju, podczas np. nauki. Obszar ten wspiera także dziecko w rozpoznawaniu emocji. Gotowi na wspólną zabawę? Artykuł powstał z udziałem Tiny Love
Dlaczego w zabawie warto stawiać na klocki? 7 powodów
Nieograniczona, wszechstronna i ciekawa zabawa? Jest możliwa dzięki… klockom. Uwielbiają je wszystkie dzieci – i półtoraroczniaki, i kilkuletnie maluchy – a co ciekawe, także dorośli! Chociaż wszystkich jednakowo cieszą, to najmłodszym pomagają wszechstronnie się rozwijać. Układanie klocków wpływa nie tylko na rozwój motoryki i inteligencji, ale także… kompetencji emocjonalnych. Czego konkretnie uczą? Dlaczego jest to idealna zabawa dla maluchów?
Układanie klocków to prosta zabawa, która może ułatwiać start w życie. Jak to możliwe? Przykładem takich klocków są zestawy LEGO® DUPLO® – pomagają maluchom odkryć, że nie poddając się i na nowo próbując, mogą budować, co tylko zechcą. A to idealny wstęp do… zostania pewnym siebie, odważnym dzieckiem, przed którym stoi świat nieograniczonych możliwości. Układanie klocków pomaga mu rozwijać się wszechstronnie i, co ważne, wzmacnia także jego rozwój emocjonalny, a to jest właśnie klucz do tego, by dziecko było nie tylko mądre, ale również szczęśliwe. Wielkie rzeczy zaczynają się od zabawy Czy wiesz, że przed skończeniem 5. roku życia mózg dziecka jest już rozwinięty w 90%? Dlatego też tak istotne jest wspieranie w tym okresie nauki przez zabawę. Nie zmarnujmy tego czasu… To właśnie wtedy dzieci rozwijają się najszybciej, dlatego zabawa powinna być wszechstronna, nieograniczona i ciekawa. I taką umożliwiają klocki! Dlaczego warto, by dziecko bawiło się klockami? 7 powodów 1. Wspierają pewność siebie Zdecydowanie tak jest! Przekonało się o tym każde dziecko, które złączyło ze sobą dwa klocki... i właśnie to dało mu mocy, by budować dalej i dalej. Maluch czuje się bardziej pewny siebie również dlatego, że układanie zgodnie z wymyślonym przez siebie scenariuszem, pozwala uzyskać namacalny efekt tych wyobrażeń – skończoną budowlę. 2. Pozwalają wyrażać siebie Klocki LEGO® DUPLO® zachęcają do kreatywnej zabawy, gdyż wśród nich można znaleźć różnorodne tematycznie zestawy. Może to być np. Pociąg ze zwierzątkami, Stadnina i kucyki, Jednorożec lub Helikopter strażacki i radiowóz. Właśnie dzięki nim dziecko przy pomocy minifigurek ludzi lub zwierząt odgrywa codziennie nowe role i wymyśla różne sytuacje, w tym te, które dotyczą go osobiście lub… dzieją się tylko w jego wyobraźni. 3. Wzmacniają odporność psychiczną Budowanie klocków jest tylko z pozoru łatwą zabawą. Wymaga cierpliwości w dążeniu do celu. Przy czym trzeba pamiętać, że nie zawsze uda się stworzyć to, co maluch sobie wymarzył… Układanie klocków jest bardzo ważne w kształtowaniu umiejętności niepoddawania się i osiąganiu krok po kroku małych marzeń. 4. Uczą samodzielności Chociaż klocki świetnie układa się wspólnie, czy to z rodzeństwem, rówieśnikami, czy rodzicami, to także idealny pomysł na samodzielną zabawę. Wtedy to maluch wymyśla, co zbuduje, a także sam decyduje, czy będzie konsekwentny i ukończy budowlę, czy może jednak zarzuci ten pomysł. 5. Motywują do podejmowania decyzji Dziecko podejmuje je już od samego początku, czyli momentu, gdy wysypie klocki na stół lub podłogę. Co dzieje się dalej? Każdy jego ruch wymaga decyzji. Może układać zgodnie z instrukcją lub z wyobraźni. To dziecko dobiera klocki, by budowla była dokładnie taka, jaką chce, by była. Nieustannie podejmuje próby, uczy się na błędach, nie poddaje się i tym samym buduje, co tylko zechce. Klocki niewątpliwie uczą sztuki wyboru! 6. Pozwalają tworzyć kreatywne scenariusze zabaw Zestawy LEGO® DUPLO® to idealny sposób na kreatywną zabawę, w której można puścić wodze fantazji. Tutaj nie ma żadnych reguł – maluch może zbudować, co tylko podpowie mu jego nieograniczona wyobraźnia, a nawet tematycznymi zestawami bawić się na swój, tylko sobie znany sposób. Kucyki w statku kosmicznym? Dlaczego nie? 7. Uczą cierpliwości Chociaż zestawy LEGO® DUPLO® zawierają klocki, które łatwo podnosić, układać i przesuwać, i na dodatek są na tyle duże, że świetnie układają się w małych i nieporadnych jeszcze rączkach, to nie zawsze jednak stworzenie wymarzonej konstrukcji jest superszybkie. Maluchy mogą zrobić z nimi wszystko, jednak kluczem w układaniu jest… cierpliwość. Wybierz swój zestaw zestawy LEGO® DUPLO®! Może to być np. Stadnina koni i kucyki lub Pociąg ze zwierzątkami. Materiał powstał we współpracy z LEGO® DUPLO® View Ediplayer on the source website
Zabawa i jej rola w rozwoju dziecka [WEBINAR 6.]
Za nami już ostatni z 6 webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, dlaczego zabawa jest istotna dla prawidłowego rozwoju dziecka, a także, co warto o niej wiedzieć, by była nie tylko rozwojowa, ale również ciekawa.
Zabawa, czyli spontaniczna i przyjemna forma spędzania czasu, na początku odbywa się w samotności. Niemowlęta najchętniej bawią się własnym ciałem, dlatego też często widzimy, jak wkładają rączki bądź nóżki do buzi. Dopiero później, około 1-2. roku życia dzieci bawią się równolegle, czyli obok siebie, a następnie zaczynają się zauważać. Właśnie wtedy pojawiają się powszechne i trudne do rozwiązania spory o zabawki, bo dziecko myśli, że każda w polu widzenia jest jego. W przedszkolu dzieci bawią się już wspólnie, bo wtedy maluch odkrywa, że z rówieśnikami też można ciekawie spędzić czas. Kolejnym etapem jest zabawa zespołowa, w której bierze udział duża grupa dzieci. Przy tym warto pamiętać, że po pokonaniu wszystkich etapów zabawy, ta początkowa, czyli samotna, nadal odgrywa ważną rolę w rozwoju. Różne rodzaje zabaw Zabawy rozwijają się i rosną razem z dzieckiem. Maluchy zaczynają zawsze od zabawy manipulacyjnej, czyli takiej, która polega na potrząsaniu, oglądaniu, dotykaniu oraz innych, podstawowych czynnościach, które można wykonywać m.in. z grzechotką, gryzakami, małymi zabawkami, czy własnymi rączkami, nóżkami itp. Kolejnym rodzajem zabawy jest ta konstrukcyjna, czyli po zapoznaniu się z zabawkami, brzdąc zaczyna konstruować (m.in. układa, tworzy budowle). Później są zabawy tematyczne i tak dziecko zaczyna się bawić m.in. w dom, sklep, lekarza, strażaka oraz odgrywa inne, zaobserwowane w życiu codziennym role. Właśnie dzięki nim odwzorowuje to, co widzi. Równolegle do nich można zaobserwować zainteresowanie zabawami rytmiczno-ruchowymi z wykorzystaniem muzyki i własnego ciała. Ciekawym rodzajem bardziej zaawansowanej zabawy jest zabawa badawcza, która pozwala m.in. na eksperymentowanie, pobudzanie wyobraźni, a także rozumienie zależności, które później przydadzą się w szkole np. na matematyce, przyrodzie czy fizyce. Najbardziej złożone są zabawy dydaktyczne, które zwykle sprawdzają się już u dzieci w wieku szkolnym. W nich mamy tezę, próbujemy ją obalić lub udowodnić, robimy badanie w grupie itp. Dlaczego zabawa jest ważna dla dziecka? To właśnie dzięki niej maluch w przyszłości może wykonywać bardziej złożone zadania edukacyjne, co przekłada się m.in. na sukces szkolny. Ponadto wiele zabaw oraz zabawek wspiera rozwój języka, rozwój poznawczy i umiejętności motoryczne. Pomagają one także w rozwijaniu i ulepszaniu pamięci oraz w zdobywaniu doświadczeń sensorycznych (np. gorący, zimny, lepki, suchy, cichy, głośny…). Warto pamiętać, że właśnie dzięki niej maluch może rozwijać się emocjonalnie i społecznie. To właśnie ona wspiera rozwój umiejętności rozwiązywania problemów, pozwala opanować umiejętność owocnego wchodzenia w interakcje społeczne, a także ułatwia dziecku uspokojenie się i pozbycie się frustracji. Nowoczesne zabawy… z tabletem lub smartfonem Korzystanie z nich jest znakiem czasu i nie należy tego zabraniać dzieciom. Najlepiej, żeby maluchy do ukończenia 3. roku życia z nich nie korzystały, jednak później, warto je stopniowo wprowadzać. Należy przede wszystkim wziąć pod uwagę nie czas, jaki dziecko spędza przed ekranami, a to, po co ono z nich korzysta, bo mogą np. czytać, szukać informacji, grać w gry edukacyjne, co oznacza, że nie zawsze trafiają w niebezpieczne, niedostosowane do dzieci, wirtualne miejsca. Jak powinna wyglądać zabawa dziecka przed ekranem? 1. Nie zostawiaj dziecka samego z tabletem lub smartfonem. 2. Pokaż mu zabawy z tzw. rozszerzoną rzeczywistością (augmented reality), czyli takie, które łączą świat wirtualny z naszym bezpośrednim otoczeniem. 3. Szukajcie bezpiecznych i ambitnych aplikacji, które nie będą tylko „hipnotyzowały” dziecka przed ekranem, ale staną się punktem wyjścia i zachętą do zabawy w realnym świecie. Mobilna i darmowa aplikacja Applaydu Poprzez rozszerzoną rzeczywistość przenosi ona użytkowników do zabawnego świata wyobraźni, w którym królują ożywione zabawki z Kinder Niespodzianki. Współtworzyli ją pedagodzy z Uniwersytetu Oksfordzkiego i jest przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-9 lat. Dlaczego warto pokazać ją dziecku? zawiera gry, historyjki interaktywne i wiele innych atrakcji oferuje nowe, pochłaniające możliwości przeżywania i doświadczania pobudza wyobraźnię dzieci stymuluje zdolność do uczenia się nowych rzeczy posiada bezpieczne i kontrolowane środowisko, wolne od reklam i zakupów w aplikacji ma funkcje kontroli rodzicielskiej, takie jak raportowanie aktywności i możliwość wyboru poziomu trudności została zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być używana przez całą rodzinę
Jak okiełznać lęk, złość i… inne, trudne emocje? [LIVECZAT z ekspertem]
Dlaczego moje dziecko wpada w histerię? Czy medytacja dla dzieci pomaga je wyciszyć? To tylko niektóre z pytań nurtujących rodziców przedszkolaków… Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i zrozum lepiej emocje malucha!
Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, staraliśmy się znaleźć metody na to, by oswoić emocje i zachowania, które z nich wynikają. Ekspertka opowiadała o tym, jaką rolę w tym wszystkim odgrywają zmysły oraz co jest pomocne, by przedszkolak łatwiej nazywał to, co czuje… Dorota Zawadzka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Co jest postawą panowania nad emocjami i zachowaniem? Rodzice małych dzieci na początku powinni przede wszystkim uświadomić sobie to, że nie wiedzą one, czym są emocje, a także nie potrafią ich nazwać. Ponadto nie potrafią ich zaobserwować nie tylko u siebie, ale także u innych. Dlatego też należy zdać sobie sprawę, w jak trudnej sytuacji znajduje się taki maluch – jest bombardowany informacjami z zewnątrz przy pomocy zmysłów, a także od wewnątrz, gdy szaleją w nim emocje będące odpowiedzią na różne sytuacje, z którymi się styka. To wszystko sprawia, że na początku wyjątkowo ciężko mu funkcjonować i rozróżnić, co można, a czego nie, a także, jakie polecenia są ważne, a jakie mniej istotne. Dopiero, gdy rodzice wyjaśnią, jak działają emocje i pokażą, jak z nich właściwie korzystać, maluch będzie powoli uczył się, jak je wyrażać. Zadanie nie jest jednak proste, bo dziecko uczy się poprzez przykład… Ekspertka zwróciła uwagę, że nierzadko również rodzice nie potrafią prawidłowo wyrażać emocji. A przecież maluchy się nam przyglądają i czerpią wiedzę od najbliższych. Bunt w miejscu publicznym. Jak mu zaradzić? Częstym i bardzo trudnym dla rodziców momentem jest nagła histeria dziecka. Trzeba pamiętać, że jeśli wpada w nią np. w sklepie lub parku i reaguje autoagresją, czyli np. drapie skórę do krwi, wyrywa sobie włosy bądź uderza głową o posadzkę, trzeba zareagować fizycznie i przytrzymać je w taki sposób, by nie zrobiło sobie krzywdy. Autoagresja może być bardzo niebezpieczna, dlatego konieczne są tu zdecydowane sposoby. Jeśli jednak bunt polega na tym, że maluch siada na podłodze, wymachuje rękami i krzyczy, że nigdzie nie pójdzie, to trzeba mu pozwolić się wyzłościć. Rodzic powinien wtedy być obok niego i poinformować malucha, że rozumie jego zdenerwowanie. Ekspertka podkreśliła, że chociaż jest to trudne, to dziecko ma prawo również do tych emocji i należy nauczyć je właściwie je przeżywać. Co jest w tym istotne? Dorota Zawadzka zwróciła uwagę na to, by strategie reakcji wypracowywać w domu. Zwykle jest tak, że w histerie wpadają one nie tylko w miejscach publicznych, ale również w domowej przestrzeni. Tym samym bardzo ważne jest, by właśnie wtedy szukać sposobów, które pomogą maluchowi w tej sytuacji i później stosować je również podczas histerii w sklepie, parku itd. „Dlaczego moje dziecko bije inne dzieci?” Jedna z mam podzieliła się problemem, w którym opisała, że jej przedszkolak bije inne dzieci w sytuacji, gdy chce np. dostać zabawkę, którą akurat bawi się jego kolega. Co można wtedy zrobić? Nasza ekspertka zwróciła uwagę, aby w takich sytuacjach postawić się na miejscu dziecka i spojrzeć na nią jego oczami. Maluch zauważył, że taka strategia sprawia, że osiąga swój cel. Chociaż nie jest akceptowana społecznie, to jednak jest skuteczna. Co za tym idzie, nawet jeśli rodzic tłumaczy, że tak nie wolno, bo krzywdzi innych itd., do dziecka to nie dociera, bo przecież osiąga to, co chce. Aby wybrnąć z takiej sytuacji konieczne jest zatem nie tłumaczenie, a pokazanie konkretnych strategii działania. Rodzic w takiej sytuacji powinien powiedzieć przedszkolakowi, że skuteczne mogą okazać się słowa takie jak: „Podoba mi się Twoja zabawka, dlatego chce się nią pobawić. Mogę?” albo zwyczajnie poprosić „Czy mogę pobawić się twoją zabawką?” Oczywiście może być tak, że to będzie nieskuteczne, dlatego warto pokazać dziecku, że wtedy może udać się o pomoc do osoby dorosłej. Problem z emocjami? Postaw na gimnastykę zmysłów Żyjemy obecnie w trudnym czasie. Trzeba podkreślić, że pandemia wpływa nie tylko na dorosłych, ale też na dzieci. Dlatego nasze emocje mogą być teraz wzburzone i jeszcze skuteczniej musimy szukać sposobów, by umiejętnie nad nimi panować i móc się wyciszyć. Wśród skutecznych są np. książki, zarówno te dla rodziców, jak i dla dzieci, a jedną z nich jest np. „SELF-REF” Stuarta Shankera. Stanowi ona świetną pomocą dla dorosłych i zawiera triki, które pomagają dzieciom się samoregulować. Pomocna jest także medytacja dla dzieci, która ma formę relaksujących gier i zabaw. Można także spróbować treningu kognitywnego, potocznie nazywanego nurobikiem lub fitnessem mózgu, który polega na różnych ćwiczeniach i aktywnościach angażujących wszystkie zmysły, co też korzystnie wpływa na oswajanie emocji i zachowań, które z nich wynikają. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasz liveczat!
Jak dziecko uczy się i rozwija przez zmysły? [WEBINAR 1.]
Za nami pierwszy z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Ekspertka opowiadała o tym, jak działają zmysły malucha, a ich prawidłowy rozwój wpływa na życie również w przyszłości.
Wyróżniamy 5 „tradycyjnych” zmysłów: wzrok, słuch, dotyk, zapach i smak. Mamy też zmysły „dodatkowe”, do których należą: zmysł temperatury, równowagi, ułożenia ciała względem siebie i napięcia mięśniowego (propricepcja), zmysł odpowiadający za odmierzanie czasu i odczuwanie bólu (nocycepcja). Jedne i drugie są potrzebne dorosłym i dzieciom, by lepiej rozumieć i orientować się w świecie. Dzięki nim możemy m.in. zobaczyć go, usłyszeć, docenić, a także określić, czy to, co się w nim znajduje jest bezpieczne czy nie. Aby jednak było to możliwe, narządy zmysłów, które pozwalają je odbierać i przetwarzać, muszą działać prawidłowo. Co trzeba wiedzieć o zmysłach? Wzrok Dzięki niemu można rozpoznawać m.in. kolory, ich intensywność, kształty, orientować się w przestrzeni. Przy tym rodzice muszą pamiętać, że małe dziecko nie wie, że źle widzi. Maluchowi wydaje się, że jego wzrok jest dokładnie taki sam jak innych. Dlatego też bardzo ważne w rozwoju tego zmysłu jest to, by opiekun obserwował, jak dziecko ogląda przedmioty, czy rozpoznaje kolory, widzi wyraźnie itd. I tak, trzeba pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia dziecko ogląda je z niewielkiej odległości, ale już 2-latek powinien widzieć mniej więcej tak jak dorosły. Tym samym, jeśli coś zaniepokoi rodzica, musi koniecznie skonsultować się ze specjalistą. Słuch To pierwszy zmysł dziecka, dzięki czemu odbiera ono dźwięki nawet będąc jeszcze w brzuchu mamy. Aby rozwijać go od początku, ważne jest, by w domu były obecne... dźwięki. Chodzi przede wszystkim o to, by nie było ani za cicho, ani za głośno. Jeśli nie będzie ich w ogóle, to gdy się pojawią, mogą wywołać lęk. Z kolei, jeśli będą np. za głośne, mogą powodować różnego rodzaju zaburzenia słuchu. Trzeba pamiętać, że maluchy mają bardziej wrażliwy słuch niż dorośli – z początkiem życia jest on najlepszy i z wiekiem się stopniowo pogarsza. Przy tym bardzo istotne jest, że jeśli dziecko np. w zabawie nie reaguje na poszczególne dźwięki, mimo że w okresie niemowlęctwa miało pozytywny wynik przesiewowego badania słuchu, należy zatroszczyć się o ten zmysł i w razie wątpliwości skonsultować ze specjalistą. Dotyk Jest to tzw. zmysł pierwotny, bo właśnie dzięki niemu dziecko posiada odruchy, w tym takie, jak odruch ssania lub chwytania. Mówi się o tym, że dotyk jest szczepionką XXI wieku, gdyż właśnie przytulanie, bujanie, podnoszenie maluszka itd. sprawia, że czuje się on bezpiecznie, jego potrzeby są zaspokojone i dzięki temu, że jest blisko z opiekunem, wpływa to korzystnie na jego ogólny rozwój. Ważne jest także to, by badać reakcję dziecka na mniej komfortowy dotyk. Oczywiście, nie chodzi o to, by zadawać mu ból, ale sprawdzać, jak reaguje, gdy pojawiają się bodźce intensywne, np. gdy się uderzy. Trzeba kontrolować, czy reakcja dziecka jest adekwatna do bodźca. Gdy zauważymy cokolwiek, co budzi wątpliwości, warto skonsultować się z pediatrą. Smak To zmysł, który rozpoznajemy dzięki ok. 10 tys. receptorów umieszczonych na języku. Trzeba pamiętać, że dla jego rozwoju istotne jest, by smaki potraw były wyraźne, bo dopiero wtedy możemy ich w pełni doświadczać. I oczywiście nie mamy na myśli popularnej soli, ale raczej zioła, które świetnie wzbogacają codzienne menu. Istotne jest także to, że dziecko poznaje jedzenie także przez kolory i faktury, co zachęca do jedzenia. Powinni o tym pamiętać szczególnie rodzice dzieci, które nie są zbyt otwarte na nowe smaki. Zapach W nosie mamy wiele receptorów i każdy z nich rozpoznaje inne cząsteczki zapachowe. Odbieranie i przetwarzanie zapachu jest bardzo indywidualne. Dlatego też trzeba pamiętać, że to, co dla jednych jest przyjemne, dla innych może wcale takie nie być. Bardzo ważne jest, że maluchy są bardzo wrażliwe na zapachy. Wiąże się to z tym, że szybko występuje u nich jakieś skojarzenie i tym samym reakcja, nierzadko negatywna, która powoduje, że dziecko np. czegoś nie chce, nie spróbuje, gdzieś nie wejdzie itd. Bądźmy zatem na to wrażliwi.
Pieluchomajtki Pampers Pants zdały test mam na „piątkę”! Poznaj ich opinie!
Niewątpliwie jedną z największych radości rodzicielstwa jest obserwowanie rozwoju maluszka. Uchwycone w kadrze pamięci #PoRuszająceChwile są tym bardziej niezwykłe, jeśli można się nimi... podzielić! Dlatego poprosiliśmy rodziców, aby wspólnie z aktywnymi maluchami przetestowali dla nas pieluchomajtki Pampers Pants i podzielili się swoją opinią. Wypadły rewelacyjnie!
Pieluchomajtki Pampers Pants przetestowały maluchy w różnym wieku: Spośród mam biorących udział w teście prawie połowa pierwszy raz miała okazję wypróbować pieluchomajtki. Pampers Pants pod lupą Testujące mamy skupiły się na wielu aspektach pieluchomajtek Pampers Pants. Jednym z najbardziej kluczowych było ich zakładanie i zdejmowanie. Agata: Jestem bardzo zadowolona z pieluchomajtek Pampers Pants. Są wygodne zarówno w zakładaniu, jak i zdejmowaniu. A do tego widać, że córeczce przyjemnie się w nich biega. Według mam elastyczne boki ułatwiające zmianę pieluchomajtek to ich niewątpliwa zaleta. Poprosiliśmy również o analizę pozostałych walorów pieluchomajtek Pampers Pants. Paulina: Obawiałam się, że maluch nie będzie chciał ich zakładać i nie będą one wystarczająco chłonne. Okazało się jednak, że wygoda ich zakładania jest o wiele lepsza niż w przypadku zwykłych pieluch a chłonność również nie wzbudziła naszych zastrzeżeń. W wielu wypowiedziach mamy podkreślały także, że nie musiały martwić się o dyskomfort dzieci podczas zabawy. Magda: W przypadku mojego 10-cio miesięcznego synka zmiana pieluszki to czasami ogromny problem! Wszystko dookoła jest tak ciekawe, że chwila leżenia w spokoju jest nie możliwa... i tu dla mnie zbawieniem okazują sie pieluchomajtki Pampers Pants, ponieważ nawet synka nie kładę na czas jej zmienienia. A sama zmiana pieluchy w jej trakcie następowała (bo czasem musiała!) w ekspresowym tempie. Barbara: Mój syn jest w ciągłym ruchu – dla niego czas zmiany pieluszki to czas stracony, więc muszę się spieszyć. Dzięki Pampers Pants zmiana zawsze była szybka i wygodna. Nie trzeba było sprawdzać, czy przypadkiem pieluszka nie jest za luźno lub za ciasno zapięta. Z pewnością maluszki również doceniły, że nie musiały odrywać się od swoich aktywności! Nawet, jeśli tą aktywnością był słodki sen… Anna: Obawiałam się, że podczas snu pieluchomajtki będą przeciekać i mój maluszek będzie się budził. Ale spał spokojnie całą noc! Warte polecenia! Katarzyna: Polecam pieluchomajtki Pampers Pants zwłaszcza dla tych aktywnych dzieci. Są chłonne a zarazem przewiewne. Nie powodują podrażnień. Idealnie się sprawdzają w ciągu dnia, ale nawet i nocą. Nie ma problemów z otarciami lub odparzeniami. Są bardzo miękkie i delikatne. I najważniejsze – nie krępują ruchów dziecka. Wszystkie mamy zgodnie przyznały pieluchomajtkom Pampers Pants najwyższe oceny. Zaważyły o tym między innymi wygoda zakładania i pozytywny wpływ na skórę dziecka, które wskazało 100% mam! Natalia: Komfort mojego dziecko jest dla mnie najważniejszy. Pampers Pants sprawiają, że pupa malucha oddycha, na skórze nie ma żadnych odparzeń, a skóra jest wypielęgnowana. Okazało się, że wcześniejsze obawy zarówno rodziców jak i dzieci były nieuzasadnione. Marzena: Syn wcześniej nie nosił pieluchomajtek, bałam się że ich nie zaakceptuje będzie problem z założeniem. Stało się wręcz przeciwnie bardzo mu się spodobały szczególnie zwierzątka które na nich się znajdują :) Katarzyna: Jedyną moją obawą było to, że pieluchomajtki Pampers Pants mogą w ciągu nocy przesiąknąć. Jednak myliłam się i moje obawy zniknęły po przespanej i suchej nocy. Dla wielu mam znaczenie miało również zdanie ich pociechy! Magdalena: My po testach już wiemy, że nie wrócimy do zwykłych pieluszek! Nie tylko jest nam prościej zmienić pieluchę, ale mamy również pewność, że syn ma pełną swobodę i komfort, szczególnie w te upalne dni! Nie mamy także problemów ze zsuwającą się podczas biegania lub spania pieluszką. Czas na twoją własną opinię! POZNAJ WIĘCEJ OPINII >>><a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/pampers/pieluchomajtki-pampers-pants" target="_blank" rel="noopener">TUTAJ Wyniki przygotowane na podstawie testu przeprowadzonego w serwisie mamotoja.pl na grupie 89 osób w terminie maj-czerwiec 2020 r. Artykuł powstał z udziałem marki Pampers
Twoje dziecko to mały samolub? Czy kiedyś z tego wyrośnie?
Skupienie uwagi dziecka wyłącznie na sobie samym bywa dla rodziców uciążliwe. Czy mały egoista nauczy się w końcu dostrzegać potrzeby i uczucia innych? Naukowcy już to wiedzą!
Czy masz czasem poczucie, że twoje dwu- lub trzyletnie dziecko nie dba o nikogo wokół siebie i pragnie jedynie zaspokajania jego własnych potrzeb? Naukowcy zbadali, dlaczego tak się dzieje. Jesteś ciekawa? Maluchy nie potrafią inaczej Według nowego badania, którego wyniki zostały opublikowane w Nature Communications, dzieci do czwartego roku życia nie mają w sobie empatii. Dopiero gdy osiągną ten wiek, zaczynają rozumieć, że ktoś inny może odczuwać lub przeżywać coś inaczej, niż one same. Ma to związek z rozwojem mózgu. Naukowcy z Instytutu Maxa Plancka w Lipsku (MPI CBS) oraz z Uniwersytetu w Leiden twierdzą, że taka świadomość społeczna tworzy się w trakcie rozwoju pewnych połączeń w mózgu, które do czwartego roku życia dziecka jeszcze nie zachodzą. Kiedy mózg dziecka przestaje „myśleć egoistycznie”? Gdy dziecko osiąga wiek czterech lat, dopiero wówczas zaczyna rozumieć, że inni mogą myśleć inaczej niż ono. Rozwój płata skroniowego, który jest odpowiedzialny za myślenie o innych oraz płata czołowego, który odpowiada za rozumienie otaczającego świata i myśli innych ludzi, następuje dopiero w okolicach czwartych urodzin. Przed osiągnięciem tego wieku dzieci nie są w stanie pojąć, że to, co same widzą i wiedzą o świecie, nie pokrywa się z doświadczeniami innych. Oto przykład: Kiedy trzylatek otwiera pudełko po czekoladkach wypełnione ołówkami, jest przekonane, że każde inne dziecko również powinno się spodziewać, że w takim pudełku schowane są ołówki (a nie np. czekoladki lub cokolwiek innego). Nie rozumie, że ktoś może pomyśleć, że w danym pudełku znajduje się coś innego, skoro samo widziało, że były tam ołówki. Zobacz też: Co robić, gdy dzieci się nie lubią? Ta teoria pozwala nam zrozumieć, dlaczego nasze pociechy tak często wykazują się brakiem empatii w stosunku do innych, nawet bliskich osób. Nie znaczy to jednak, że nie mogą przejawiać odruchów czułości i troski. Chyba każdy rodzic, który ma w domu 2-, 3-latka i niemowlaka, może to potwierdzić. Starszaki w tych przypadkach bywają nadzwyczaj opiekuńcze i kochane dla swojego młodszego rodzeństwa. Mamy rację? Źródło: parents.com Zobacz też: 9 błędów wychowawczych zbyt troskliwych rodziców Skąd się bierze bunt trzylatka? Jak radzić sobie z napadami złości u dziecka?
Też tak masz? Coraz więcej rodziców mówi, że nie chce bawić się z dziećmi.
To stwierdzenie to nie wynik obserwacji na przykład zaprzyjaźnionych rodzin, ale efekt badań przeprowadzonych przez Kantar Millward Brown. Coraz więcej dzieci nie ma co liczyć na to, że znajdzie kompana do zabawy w swojej mamie lub tacie. Wielka szkoda, bo tak naprawdę wszyscy na tym tracą. Nudzą mnie zabawy z dzieckiem Najgorzej jest z zabawami manualnymi typu wycinanie postaci, klejenie obrazków, budowanie z klocków. Tego rodzice szczerze nie cierpią. Z badań przeprowadzonych przez Kantar Millward Brown wynika, że ponad 47 proc. z nich w ogóle nie lubi zabaw z dziećmi, bo uważa je za nudne. Zabawy manualne to nic innego jak ćwiczenie małej motoryki, a my dorośli po prostu z tego wyrośliśmy i nie sprawia nam przyjemności bawienie się nożyczkami. Ba, takie prace manualne są dla nas, o ile nie mamy zdolności plastycznych, zwyczajnie trudne. A jeżeli coś nie sprawia nam przyjemności, to staramy się tego nie robić. To błąd, bo po pierwsze skoro masz dziecko, to powinno się przyjąć jako zasadę, że nie zawsze a czasami może nawet rzadko będziesz z nim robić to, co sprawia ci autentyczną przyjemność. Warto mieć też na uwadze, że zabawy manualne są uznawane przez ekspertów za najbardziej rozwijające. Zabawa to świetny trening mózgu Więc nawet jeżeli nie masz ochoty na zabawę, warto się do tego troszkę przymusić. I pamiętaj, że liczy się nie ilość, ale jakość. Bawiąc się z dzieckiem nawet przez 10 minut, spróbuj zrobić to z zaangażowaniem. Przez te kilka chwil zapomnij o wszystkim innym. Dzieci nie da się oszukać, od razu wyczują, czy szczerze się bawisz, czy działasz na pół gwizdka. Zalety zabawy manualnej z dzieckiem: pobudza pracę mózgu – twojego też; podobnie jak gra na instrumentach muzycznych zabawy manualne aktywizują obydwie półkule mózgu, a więc także te jego części, które na co dzień nie są tak często używane; rozwija wyobraźnię twojego dziecka. Warto pamiętać o tych 4 zasadach W zabawie z dzieckiem nie chodzi o ciągłe jej kreowanie i zaskakiwanie malucha fajerwerkami. Wystarczy, że będziesz podążać za tym, co proponuje maluch. Pozwól mu decydować, w co i jak się bawić, słuchaj poleceń i angażuj się najbardziej, jak potrafisz; w ten sposób budujesz w dziecku poczucie własnej wartości oraz zdolności przywódcze; pokazujesz także że to, co ma do powiedzenia, jest dla ciebie ważne. Jeżeli zabawa ci się nie podoba, powiedz to dziecku, ale w taki sposób, aby to zrozumiało; działa to w obie strony – maluch też ma prawo odmówić uczestniczenia w zabawie, a ty powinnaś to uszanować. Takie zachowanie będzie dla niego lekcją samodzielności. Zaproponuj coś w zamian. Zwłaszcza w sytuacji kryzysowej, kiedy na przykład pół godziny przed wyjściem do przedszkola maluch chce malować farbami, spróbuj podsunąć mu kredki. Dziecko wyładuje swoją energię twórczą, a ty unikniesz stresu związanego z brakiem czasu. Nie traktuj zabawy jako wyścigu o palmę pierwszeństwa. Wręcz przeciwnie – jeśli efekt zabawy nie będzie perfekcyjny (bo serduszko wycięte w ziemniaku będzie przypominać raczej jabłko), podkreśl zaangażowanie włożone w zabawę. To uczy dziecko, że w wielu sytuacjach serce włożone w pracę jest ważniejsze od jej efektu. Zabawa to czas budowania więzi z dzieckiem. Kiedy bawicie się razem, wasze organizmy produkują oksytocynę i endorfiny – hormony miłości i szczęścia. Zabawa rozwija umiejętności dziecka, rozładowuje napięcia i daje mnóstwo radości! Napiszcie w komentarzach, jak wy podchodzicie do zabawy z dzieckiem. Czy to dla was nuda, czy też moment spędzania wspólnie z dzieckiem czasu? Źródło: wysokieobcasy.pl Zobacz też: Zalety zabawy z dzieckiem – wydrukuj i powieś na lodówce! 5 zabaw na deszczowy dzień. Przedszkolak będzie zachwycony! Rozwój empatii u dziecka: jak ją rozwijać w codziennej zabawie [WIDEO]
Dlaczego dwulatki bywają takie nieznośne?!
Często zadajesz sobie to pytanie? Specjaliści mają na nie odpowiedź. Możesz się zdziwić!
Mieszkanie pod jednym dachem z dwulatkiem bywa trudne, i to chyba delikatnie rzecz ujmując… Dlaczego ono ciągle krzyczy, złości się, wybucha histerycznym płaczem – zastanawiają się zrozpaczeni rodzicie. Czy nie mogłoby normalnie jak człowiek powiedzieć, o co chodzi? Zastanawiacie się nad tym czasem? Otóż okazuje się, że mogłoby by… gdyby było starsze. Dwulatek tupie i rzuca zabawkami, bo dopiero uczy się „ludzkich zachowań”. To, co dla nas tak oczywiste, dla tego malucha jest kompletnie nowe i często niezrozumiałe. Wiedzieliście o tym? Dziecko musi dojrzeć do wszystkiego samo Już od narodzin młodzi rodzice powtarzają, że marzą o tym, by ich dziecko było szczęśliwe. Ale czy w ogóle jesteśmy w stanie sprawić, żeby dziecko takie właśnie było? Jedyne, co możemy zrobić, to przytulać je, całować, spędzać z nim czas, zabierać w fajne miejsca, posyłać do najlepszych szkół. Kiedy dziecko podrasta, dochodzą do tego kolejne oczekiwania. Mama i tata życzą sobie, żeby było uprzejme, miłe, dobrze wychowane. Myślą, że jeśli pozwolą na to, by w wieku dwóch lat dziecko zachowywało się niegrzecznie, zostanie mu to już na stałe. Dlatego stopują wszelkie napady złości i przesadnego emocjonowania się. Ale to tylko z perspektywy dorosłego pewne zachowania dziecka są nieracjonalne i niesłuszne. Dla dwulatka są one jak najbardziej prawidłowe. Co więcej, ciągłe zakazywanie pewnych niestosownych zachowań, które powodują w nas często wstyd za nasze dziecko, powoduje, że zaburza się jego rozwój. Dziecko musi mieć możliwość samodzielnego dorastania i rozwoju. Jeśli na siłę staramy się kształtować je zgodnie z naszymi oczekiwaniami, które już z góry założyliśmy, powodujemy, że traci ono zdolność rozumienia się i poznawania własnych potrzeb, ale też blokujemy jego ciekawość świata, utrudniamy zawieranie nowych relacji i, co bardzo ważne, blokujemy rozwój umiejętności emocjonalnych, które przecież są tak niezwykle ważne w życiu dorosłym. Zamiast hamować, wspieraj rozwój dziecka Dwulatek nie jest nieznośny, tylko uczy się „bycia człowiekiem”. Co jako rodzice możemy robić, by wspierać nasze dzieci w tym ważnym procesie? Dawać im poczucie bezpieczeństwa. Słuchać ich, zamiast ciągle do nich mówić i nimi sterować. Dawać dzieciom wolność do zabawy i odkrywania świata po swojemu. Dawać im przestrzeń i możliwości do walki i do porażek. Próbować zrozumieć, kim jest to konkretne dziecko i czego potrzebuje w danym wieku. Wyznaczać dzieciom granice i wskazówki. Źródło: www.mother.ly​ Zobacz też: 5 oznak, że dwulatek rozwija się prawidłowo Zasady postępowania z dwulatkiem Kim jest twój dwulatek? Test na profil osobowościowy
Maluszek wyraża emocje poprzez wyraz twarzy, śmiech lub płacz oraz zachowanie wobec dorosłych. Sprawdź, jak wspierać rozwój emocjonalny niemowlaka.
Niemowlaki nie tylko odczuwają wiele emocji, od radości i ekscytacji po niepokój i strach. Potrafią również rozpoznawać emocje na twarzach innych. Już noworodki odwzajemniają różne grymasy twarzy, np. uśmiech lub zmarszczenie czoła. Jest to zadziwiająca zdolność, ponieważ te maluchy jeszcze nigdy nie widziały swojego odbicia w lustrze. Skąd więc wiedzą, co mają zrobić ze swoją twarzą, odpowiadając na czyjś uśmiech? Jak zmarszczyć brwi, naśladując czyjąś groźną minę? Demonstrując takie zdolności już w pierwszym miesiącu życia, dziecko wykazuje ogromne zainteresowanie światem. Maluszek wyraża emocje poprzez wyraz twarzy, śmiech lub płacz oraz zachowanie wobec dorosłych. Ilustruje to tabelka, która jednocześnie podpowiada proste zabawy emocjonalne dla Waszych maluszków. Spróbujcie i bawcie się dobrze! Jak wspierać rozwój emocjonalny dziecka? Wszystkie wrażenia, emocje, nastroje i humory wywołują określone reakcje, które są naturalną formą ich ekspresji. Na każdym etapie rozwoju emocje są wyrażane inaczej, ale jest jedna cecha, która łączy dzieci i ich rodziców. Dorośli, kiedy rozpiera ich energia płynąca z emocji, czują potrzebę działania. Chcą podskakiwać ze szczęścia lub rzucać czymś w gniewie, śmieją się z radości lub krzyczą ze złości. Tak samo maluszek – dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego potrzebuje ruchu. Dlatego ważnym zadaniem rodziców jest uczenie niemowlaków rozróżniania emocji i rozładowywania napięć. Pomocnikami rodziców w tym zadaniu są pewne zabawki. Stworek Humorek i Odjazdowy Stworek od Fisher-Price zachęcą każdego malucha do bujania się, klaskania lub raczkowania połączonego z pościgiem. Te wszystkie ruchy pozwalają odreagować emocje, a jednocześnie wspaniale rozwijają motorycznie. Obracanie walca na brzuszku Humorka pokazuje emocje w postaci różnych min oraz dźwięków adekwatnych do danego nastroju. Również Odjazdowy Stworek zwraca uwagę wyrazistą mimiką. To naturalnie prowokuje do przytulania i dokładnego badania Stworków, które odwdzięczą się za to ciekawymi wrażeniami dotykowymi. Tekstylne wypustki, aksamitne tasiemki, sznurkowe fryzurki to raj dla ciekawskich rączek maluszka. Kolejnych pretekstów do emocji i ruchu dostarczy Głodny Stworek – Zjeżdżalnia Krążków. Wesołe melodyjki, wyraziste odgłosy zadowolenia i roziskrzone oczka angażują emocjonalnie. Krążki dające zamknąć się w dłoni, możliwość ich wciskania do otworu, a potem ścigania, gdy toczą się w różne strony – to wspaniałe sposoby na wyrażanie emocji poprzez ruch. Jak przebiega rozwój emocjonalny dziecka w wieki 0-12 miesięcy?
Rozwój empatii u dziecka: jak ją rozwijać w codziennej zabawie [WIDEO]
Jak wspierać emocje dziecka podczas zabawy i codziennych czynności? Radzi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy.
Empatią nazywamy współodczuwanie emocji drugiego człowieka. – Rozwijanie emocji rozpoczyna się już od wieku niemowlęcego – mówi Dorota Maciejec, psycholog dziecięcy. – Widoczne jest to już o kilkumiesięcznego niemowlęcia, które, gdy zostanie umieszczone w jednym pomieszczeniu z innym płaczącym dzieckiem, samo zaczyna płakać. Jest to pierwszy objaw empatii, gdy dziecko nie odróżniając siebie od innych, zaczyna odczuwać emocje od osób z bliskiego otoczenia. Jak rozwijać empatię u dziecka? Zdaniem psychologa należy zwracać uwagę dziecka na emocje innych. Jak to robić? Można opowiadać dziecku, czym są emocje, jak sobie z nimi radzić. Na przykład można wykorzystać naturalne sytuacje z naszego codziennego życia. Dobrze jest opowiadać o tym, jak się czujemy i jak mogą poczuć się inni. Rozwijając empatie, możemy wykorzystywać zabawki bliskie dziecku. – Pamiętajmy o tym, że dzieci mają fantastyczną umiejętność nadawania cech żywych przedmiotom nieożywionym – dodaje psycholog. – Dzieci wierzą, że lalka i miś czują, więc możemy porozmawiać o tym, dlaczego miś jest smutny i co można zrobić, by poprawić mu nastrój. Ważne jest również nazywanie emocji. Dzieci, które wiedzą, czym są emocje, z czego wynikają i jak można sobie z nimi radzić. Będą miały lepiej rozwinięte umiejętności społeczne, a co za tym idzie, lepiej będą sobie radziły w relacjach z innymi dziećmi, rówieśnikami, ale i w kontaktach w życiu późniejszym. Uwrażliwienie dzieci na emocje innych to jest właśnie rozwijanie empatii u dziecka. Niepewność w nowych sytuacjach - jak wspierać dziecko? Pierwsze wyjście do przedszkola jest niezwykle ważnym wydarzeniem w życiu każdego małego dziecka. Aby trochę przygotować dziecko do tego ważnego momentu – zdaniem psychologa – warto poświęcić temu trochę uwagi. – Możemy do tego wykorzystać na przykład klocki tematyczne, które prezentują życie w przedszkolu – podpowiada Dorota Maciejec. – Możemy wcielać się w role i opowiadać jak wygląda życie w przedszkolu, rozwijając różne scenariusze wydarzeń przedszkolnych. Warto również sięgnąć po metodę bajko terapii. Jest wiele dostępnych na rynku książek opisujących pierwszy dzień w przedszkolu dziecka. – Dzięki takim książeczkom dydaktycznym dzieci zapoznają się z typowymi sytuacjami w przedszkolu, coraz więcej wiedzą, jak życie w przedszkolu wygląda i to pozwala im lepiej oswoić się z tą nową dla nich sytuacją – dodaje psycholog. Dlatego warto przybliżyć dziecku uczucia, jakie mogą towarzyszyć podczas pierwszych dni w przedszkolu. Dlaczego tak ważna jest zabawa w role? Zabawa w role pozwala dzieciom nauczyć się różnych sytuacji społecznych. Dzięki tej zabawie, dzieci nie tylko rozwijają się społecznie, ale uczą się zachowań akceptowalnych i tych zachowań, które są niepożądane. – Wielu rodziców martwi się, bo ich dzieci lubią bawić się w czarne charaktery na przykład złodziei, czy złoczyńcy– mówi psycholog. – Wcielają się w rolę złodziei, czy złoczyńcy,. Pamiętajmy jednak, o tym, że to ważna lekcja dla dziecka. Ponieważ dzieci w takich sytuacjach uczą się, że bycie taką złą postacią nie jest niczym dobrym i że za to czeka je kara. Ponadto wcielanie w role uczy dzieci codziennego funkcjonowania w rodzinie. Przyglądając się zabawie przedszkolaków, zobaczymy, że dość często dzieci bawią się w dość stereotypowy sposób. – Dziewczynka wchodzi w rolę mamy, która zajmuje się dzieckiem, wozi lale w wózku, sprząta, robi pranie, gotuje, albo bawi się w panią sprzedawczynię – mówi Dorota Maciejec. – Jeśli synek wchodzi w rolę, to jest często złodziejem, policjantem, albo tatą, który rozmawia przez telefon, albo myje samochód. To jest normalne, typowe i pozwala w ten sposób rozwijać tożsamość płciową. W filmie wykorzystano zdjęcia z wykładu o rozwoju empatii psycholog Doroty Maciejec, podczas warsztatów z rodzicami w Warszawie, którego sponsorem była firma Lego. Polecamy: Jak silna jest inteligencja emocjonalna u dziecka? Zrób test! Jak radzić sobie z napadami złości u dziecka? Dlaczego tak ważne jest nazywanie emocji u dziecka? [WIDEO]
Rok wielkich odkryć - co odkrywa twoje dziecko w 1 roku życia?
1 rok życia jest przełomowy dla każdego człowieka. To właśnie wtedy dziecko odkrywa to, co jest najważniejsze dla dalszego rozwoju.
Podczas 1 roku życia dziecko uczy się najważniejszych rzeczy, m.in. panowania nad ciałem i porozumiewania się z innymi. Potem już tylko doskonali swoje umiejętności. Jakich odkryć dokonuje w ciągu pierwszych 12 miesięcy życia? Zapytaliśmy o to prof. Agnieszkę Maryniak, neuropsycholożkę z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Wokół mnie jest przestrzeń! Natychmiast po narodzinach dziecko odkrywa, że wokół niego jest pusta przestrzeń. To nowość – w twoim brzuchu było ciasno i przytulnie. Maleństwo szuka granic nowego świata, rozprostowując rączki i nóżki. Gdy natrafia na pustkę, może czuć się zagubione, dlatego uspokaja się, gdy owijasz je w kocyk albo tulisz. Z czasem przyzwyczaja się do nowego otoczenia i zaczyna lubić swobodę. Jestem! Noworodek i małe niemowlę nie wiedzą, że on i świat to nie to samo. To, że jest odrębną istotą, pojmie, mając mniej więcej pół roku. Ale już od dnia narodzin dziecko gromadzi doświadczenia, które doprowadzą je do tego odkrycia. Swojej odrębności doświadcza poprzez ciało: raz jest mu cieplej, raz chłodniej, bywa głodne albo najedzone itd. Otaczają mnie ludzie Już noworodki lubią przyglądać się twarzom. Na początku są w stanie skupić się na nich tylko przez chwilę. Z czasem wpatrują się w nie coraz dłużej. Sprawdź, jak cię widzi noworodek - zupełnie inaczej niż sądzisz! ... i mogę się z nimi porozumieć Niemowlę porozumiewa się ze światem nie tylko za pośrednictwem płaczu. Już kilkudniowe dziecko uważnie patrzy w oczy i próbuje naśladować twoje miny, np. tak jak ty otwiera i zamyka usta. 2-miesięczny maluszek zaczyna się uśmiechać w odpowiedzi na uśmiech. Dziecko „mówi ” także całym ciałem,np. macha rączkami, piszczy z radości, odwraca główkę, gdy ma dość zabawy. Mam wpływ na to, co się dzieje Gdy reagujesz na płacz dziecka, ono odkrywa, że nie jest bezradne („Zawołałem mamę, a ona przyszła”). Poczucie sprawstwa rozwija także wtedy, gdy np. macha grzechotką („To ja sprawiłem, że pojawił się dźwięk”). Kocham moją mamę! Od początku jesteś dla dziecka wyjątkowa. Rytm twojego serca i twój głos poznało, będąc jeszcze w brzuchu. Zaraz po urodzeniu poznało także twój zapach i szybko nauczyło się rozpoznawać twoją twarz. Ale jeszcze przez jakiś czas zapomina o tobie, gdy przestaje cię widzieć. Mniej więcej w 8 miesiącu życia odkrywa, że istniejesz także wtedy, gdy cię przy nim nie ma. Właśnie wtedy zaczyna za tobą tęsknić i bać się obcych. Moje ciało mnie słucha Noworodek nie ma kontroli nad własnym ciałem. Jego ruchy są nieskoordynowane, chaotyczne, a na bodźce (hałas, dotyk itd.) reaguje odruchowo, np. automatycznie zaciska paluszki na podanym palcu. Robi to niezależnie od swojej woli. Z czasem to się zmienia. Jako pierwsze zaczynają „słuchać” oczy – już nowo narodzone maleństwo potrafi na moment skupić wzrok, wkrótce potem uczy się wodzić oczami za tym, co się porusza. Następnie maluch przejmuje panowanie nad głową: unosi ją, obracana boki, trzyma sztywno. Później kolej na ręce, tułów, a na końcu na nogi. Świat jest ciekawy Noworodek najlepiej widzi to, co ma niemal przed samym noskiem, w odległości 20–30 cm. W miarę jak dziecko dojrzewa, wyostrza się jego wzrok i coraz więcej może dostrzec. A skoro widzi, chce tego dotknąć. Może także zlokalizować źródło dźwięku albo zapachu. Niemowlę, które potrafi już choć trochę zapanować nad ciałem, bada świat na wszystkie dostępne mu sposoby. Rozgląda się na boki, nasłuchuje, dotyka, oblizuje. Ciekawość zmusza je do wysiłku, a im jest sprawniejsze, tym dalej może dotrzeć. Świat staje się coraz większy i coraz bardziej dostępny! Ja już to znam! Już kilkudniowy osesek dłużej przygląda się przedmiotom, które widzi po raz pierwszy (a więc potrafi odróżnić je od tych, które widział wcześniej). W 2 półroczu życia dziecko zaczyna się orientować, że coś, co znika mu z oczu, nie przestaje istnieć. Fakt, że podczas zabawy w „A kuku!” czeka, aż wyłonisz się zza krzesła oznacza, że istniejesz w jego świadomości także wtedy, gdy cię nie widzi. Nie jest jeszcze do końca tego pewne, dlatego śmieje się radośnie, gdy cię wreszcie zobaczy. Słowa mają treść Dla niemowlęcia język jest jak muzyka: ma melodię, rytm i służy do wyrażania emocji. Przed 1 urodzinami dziecko zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że za konkretnymi zbitkami głosek kryje się jakieś znaczenie. Zaczyna wiązać słowa z przedmiotami, zjawiskami i sytuacjami, czyli po prostu je rozumieć. Dzięki temu odkryciu może nauczyć się mówić. Polecamy: Kalendarz rozwoju niemowlaka - tydzień po tygodniu
Choć nie każde dziecko rozwija się tak samo, to zwłaszcza w pierwszym roku życia warto kontrolować jego rozwój. Pomocne są w tym tzw. kamienie milowe. Dr Peter Willatts, psycholog z Uniwersytetu w Dundee w Szkocji, tłumaczy, na czym polega ten sposób sprawdzania, czy dziecko rozwija się prawidłowo.
Rozwój niemowlęcia można oceniać na podstawie osiągania przez nie konkretnych umiejętności, tzw. kamieni milowych. Dotyczą one rozwoju poznawczego, motorycznego, komunikacyjnego oraz społecznego. Każda dziedzina to określone umiejętności. Rozwój poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania świata, rozpoznawania osób i przedmiotów oraz rozwiązywania problemów. Rozwój motoryczny oznacza, że dziecko osiąga pewne umiejętności ruchowe, np. raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie. Komunikacja obejmuje m.in. wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a rozwój społeczny – uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji. Jeśli dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, to znak, że rozwija się prawidłowo. Ale nawet jeśli ich nie osiąga, nie znaczy to, że na pewno coś jest źle. Warto wtedy po prostu sprawdzić rozwój dziecka, kontaktując się ze specjalistą, najlepiej zawsze zaczynając od pediatry. Zobacz też: Mój syn już chodzi, a twój jeszcze nie?
Radość, lęk, złość – to tylko niektóre emocje, jakie odczuwa dziecko. Maluch musi się nauczyć, jak je wyrażać i jak sobie z nimi radzić. To wcale nie jest dla niego łatwe, na szczęście możesz mu w tym pomóc.
Choć jest taki mały, odczuwa zadowolenie, lęk i złość tak samo jak ty. Przez kilka kolejnych lat twoje dziecko będzie nieustannie uczyło się, jak radzić sobie z emocjami, a ty powinnaś je w tym wspierać. Aby robić to w odpowiedni sposób, warto najpierw dowiedzieć się, jak przebiega rozwój emocjonalny dziecka. Emocje niemowlaka U noworodka możesz zaobserwować właściwie dwa najbardziej podstawowe stany emocjonalne – zadowolenie i niezadowolenie. Maluch jest zadowolony, a więc spokojny, gdy ma pełny brzuszek, suchą pieluszkę i jest wyspany. Niezadowolenie wyraża natomiast poprzez płacz w sytuacji, gdy jest głodny, domaga się zmiany pieluszki lub czuje się zagrożony, bo nie widzi mamy. Przynajmniej jedną z przyczyn niezadowolenia możesz łatwo wyeliminować. Mowa oczywiście o mokrej pieluszce. Niezwykle ważny jest bardzo chłonny wkład obecny we wszystkich pieluszkach Dada – pozwala on na utrzymanie pupy malucha suchej przez wiele godzin. Jedną z rzeczy, na którą większość mam czeka z niecierpliwością, jest pierwszy uśmiech malucha. Ten świadomy, będący wyrazem pozytywnych emocji możesz zobaczyć ok. 6.-8. tygodnia życia dziecka. Pamiętaj, że od teraz maluch bardzo uważnie cię obserwuje i naśladuje twoją mimikę. Uśmiech może być więc także odpowiedzią na twój uśmiech, a grymas – kopią twojego wyrazu twarzy. Ok. 3 miesiąca niemowlę okazuje już zainteresowanie i ciekawość np. na widok nowej zabawki, ale także smutek czy irytację, gdy jest ignorowane lub nie otrzymało tego, czego się domagało. 6-miesięczny maluch reaguje ożywieniem na widok rzeczy, które mu się podobają, i grymasem twarzy czy płaczem, gdy czuje lęk. Roczny maluch może już zacząć przejawiać upór i niezależność. Gdy będzie chciał iść bez twojej pomocy, zdecydowanym ruchem odepchnie twoją rękę, a jeśli mu na to nie pozwolisz, zareaguje krzykiem i niezadowoleniem. Pamiętaj, że dla dziecka w tym wieku liczy się tu i teraz. Jeśli zatem chce coś dostać, tłumaczenia, że otrzyma to za chwilę nie zdadzą się na nic. Niespełnione pragnienia wywołują frustrację, którą maluch bez skrępowania okazuje. Zbuntowany dwulatek Gdy twoje pociecha zdmuchnie dwie świeczki na urodzinowym torcie, czeka cię bunt dwulatka. Osobowość dziecka intensywnie się teraz kształtuje, maluch odkrywa granice między „ja” i „nie-ja”, sprawdza swoje reakcje emocjonalne i testuje, jak wytrzymali są rodzice. Jego emocje są bardzo intensywne, a siła reakcji – często niewspółmierna do danej sytuacji. Nie martw się – to całkowicie normalne. W tym czasie powinnaś szczególnie wspierać dziecko – rozmawiaj z nim o tym, co czuje i co wywołało dany stan. Nie staraj się na siłę narzucać dziecku pozytywnych emocji, nie mów: „Wydaje ci się, że jesteś zły, wszystko jest dobrze”. Zaakceptuj uczucia dziecka i wspólnie zastanówcie się, co można zrobić, by je zmienić. A przede wszystkim – dawaj przykład. Dziecko to bardzo dobry obserwator. Jeśli zauważy, że ty, gdy jesteś zła, krzyczysz i tupiesz – będzie zachowywało się tak samo. Stateczny przedszkolak Dziecko w wieku przedszkolnym coraz lepiej potrafi radzić sobie ze swoimi emocjami. W większości potrafi już je nazwać, co ułatwia mu zakomunikowanie ich innym. Ponieważ maluch funkcjonuje w grupach rówieśniczych – czy to na podwórku czy w przedszkolu – stara się bardziej nad sobą panować, a także dostrzega skutki, jakie mogą przynieść zbyt gwałtownie wyrażone emocje: np. jeśli jestem zły i uderzę kolegę, on się na mnie obrazi, a mama będzie się gniewać. Takie myślenie skłania do szukania innych sposobów wyrażania emocji. Oczywiście czasem emocje jednak biorą górę i kolega zarobi jednak łopatką w głowę. W takiej sytuacji nie krzycz od razu na dziecko i nie strasz karą – postaraj się z nim porozmawiać. Zapytaj, dlaczego tak postąpił, co go tak bardzo zdenerwowało, jak się teraz czuje i jak – jego zdaniem – czuje się kolega. Taka rozmowa skłoni malucha do refleksji nad swoim zachowaniem, a dzięki temu następnym razem być może uda mu się zapanować nad gniewem. Zajrzyj też na: www.dada.pl.