Nadchodzi bunt dwulatka, czyli dziecko w 23. miesiącu życia
W 23. miesiącu życia twoje dziecko chce wszystko robić samo: zakładać buty, skarpetki, samo się czesać. Jest też szalenie ruchliwe – wszędzie go pełno i warto pozwolić mu się wyszaleć. Może też nie chcieć nosić już pieluszki. Sprawdź, czym zaskoczy cię 23-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co może niepokoić? Rozwój fizyczny Paluszki i dłonie dziecka stały się bardzo sprawne – 23 miesięczne dziecko bez problemu buduje wysoką wieżę z klocków (nawet sześciu) i próbuje rzucać piłeczką do celu. 23 miesięczne dziecko na ogół radzi sobie ze ściąganiem skarpetek czy spodenek. Może nawet umieć włożyć samodzielnie jakąś część swojej garderoby. Jest szalenie ruchliwe. Maluch nie chodzi, lecz biega, skacze, przewraca się, ślizga. Gdy tylko usłyszy rytmiczną muzykę, z chęcią tańczy na swój sposób: podskakuje i radośnie macha rączkami. Jeśli ma już trzykołowy rowerek, próbuje naciskać stopami pedały, choć prawdopodobnie nie potrafi nimi jeszcze kręcić. Może już także korzystać z rowerka biegowego. Rady dla rodziców: Pozwól dziecku się wyszaleć. Aktywność ruchowa jest oznaką prawidłowego rozwoju dziecka, dlatego nie zabraniaj mu biegać i skakać. W ten sposób maluszek daje ujście swojej energii i radości życia. O nadpobudliwości psychoruchowej, której obawiają się rodzice energicznych dwulatków, można mówić wówczas, jeśli nadmierna aktywność uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. Stawianie diagnoz lepiej jednak zostawić specjalistom. Sprawdź dlaczego warto pokochać plac zabaw Nie wyręczaj, pomagaj. Dziecko potrzebuje czasu i wielu treningów, by nauczyć się sprawnie ubierać. Pozwól dziecku pobyć chwilę bez pieluszki. Jeśli zrywa z siebie pieluszkę krótką chwilkę po jej nałożeniu, nie zakładaj mu jej na siłę: niech pobiega w samych majteczkach. Być może właśnie nadeszła pora na naukę załatwiania się na nocnik. W tym wieku dziecko umie już w porę zasygnalizować potrzebę zrobienia siusiu lub kupki, choć nie zawsze jest w stanie zrobić to z wystarczającym wyprzedzeniem. Rozwój emocjonalny Płacze, krzyki, rozpaczliwe fikanie nóżkami, a nawet ataki autoagresji to codzienne obrazki towarzyszące porannej toalecie dziecka. 23 miesięczne dziecko staje się coraz bardziej niezależne i manifestuje to niemal cały czas, szczególnie podczas codziennej kąpieli. Nie znosi mycia główki szamponem, a widząc szczoteczkę do zębów, gwałtownie zaciska wargi. Chce decydować, np. nie weźmie do ust innej łyżeczki, niż ta, którą samo wcześniej wybrało. Jest niezwykle wrażliwe ma punkcie własnej wolności i właśnie dlatego tak często protestuje. Przy każdej nadarzającej się okazji ucieka opiekunom. Jeśli jednak dostrzeże, że nikt go nie goni lub że rodzice zniknęli mu z oczu, może bardzo mocno się przestraszyć, dlatego powstrzymaj się przed schowaniem się np. za drzewo. Przeczytaj także: Nie trać dziecka z oczu Rady dla rodziców: Spróbuj zrozumieć dziecko. Bunt i walka to normalny etap rozwoju. Stosuj sprawdzone sztuczki Gdy np. dziecko nie chce włożyć butów, udawaj, że zamierzasz założyć je na własne stopy. Z pewnością ci na to nie pozwoli! Sprawdź jak przechytrzyć dziecko Rozwój intelektualny Jeśli twoje dziecko nie odkryło jeszcze uroku ciągłych pytań i słówka „dlaczego?”, najprawdopodobniej stanie się to w tym miesiącu. Od tej pory jego życie będzie polegało na ciągłym tropieniu przyczyn wszystkich zdarzeń. Będzie dociekało, dlaczego musi zjeść śniadanie, dlaczego trzeba iść spać itd. Zwiększa się zasób słów malca (do końca drugiego roku może poznać już 300 słów), a wśród tych nowo poznanych pojawiają się przyimki typu: na, w, pod. Za ich pomocą malec oddaje relacje przestrzenne, których znaczenie zaczyna rozumieć w tym okresie rozwoju. Wyobraźnia przestrzenna jest konieczna podczas malowania i nauki matematyki, dlatego warto ją kształtować poprzez zabawy klockami lub układankami. Rady dla rodziców: Kup puzzle. Znakomitym prezentem dla dziecka w tym okresie będą pierwsze puzzle – najlepiej, aby składały się z kilku-kilkunastu wielkich i twardych elementów. W sklepach łatwo znaleźć układanki ze zwierzątkami lub prostymi, dobrze znanymi dziecku przedmiotami. Bardzo użyteczne są też puzzle piankowe, które przy okazji kształtują wyobraźnię. View Burdaffi on the source website Poszukajcie skarbów. Zajęciem, które kształtuje poznawanie stosunków przestrzennych, jest zabawa w poszukiwanie skarbów. Ukryj zabawkę malca w miarę dostępnym miejscu i zachęć go do odszukania jej. Wspólnie zastanawiajcie się: „Może jest pod dywanem?", „Może jest w szafce?", „Może jest między książkami" itd. Po każdym z pytań zajrzyj w miejsce, o którym mówiłaś. Co cię może niepokoić? Niechęć do mycia zębów. W tej sprawie nie można iść na ustępstwa: dziecko musi mieć czyste zęby, by nie zniszczyła ich próchnica. Jeśli zaciska buzię spróbuj sprawić, by mycie zębów dobrze mu się kojarzyło. Pozwól dziecku wybrać w sklepie szczoteczkę albo nawet dwie lub trzy w różnych kolorach - by mogło decydować, z której dziś skorzysta (zajęte decyzją może zapomnieć, że w ogóle nie chce myć zębów), Wymyśl zabawę albo rytuał, który będzie towarzyszyć codziennej toalecie. Możecie np,. tupać w drodze do łazienki, bawić się w rekiny szeroko otwierające paszczę, ustawiać minutnik itd. Czasem pomaga sadzanie dziecka przed lustrem: dzięki temu wie, co się dzieje w jego buzi. Przeczytaj także: Myję ząbki z mamą Brak pewności siebie. Nie wszystkie dzieci są przebojowe i nie wszystkie muszą takie być. Warto jednak ośmielać malca i delikatnie zachęcać do podejmowania wyzwań. Nie oznacza to jednak, by zmieniać je na siłę: każde dziecko jest inne, ma inny temperament, charakter itd. I każde chce być akceptowane takim, jakie jest. Sprawdź jak nauczyć dziecko pewności siebie View Ediplayer on the source website To cię może zainteresować: Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Podwórkowe BHP Mamo, masz siusiaka? Skąd się biorą wrażliwe dzieci? Prezenty dla dziecka za 0 złotych 15 sposobów na humorki 10 sposobów na okazywanie dziecku miłości Jaki rowerek dla dwulatka - sprawdź ranking!
Ciekawski maluch – co potrafi dziecko w 22. miesiącu życia?
Twoje 22-miesięczne dziecko uwielbia zbierać skarby i jest ciekawe własnego ciała. Z przyjemnością uczy się nowych rzeczy, śpiewa piosenki, rysuje. Niektóre dzieci nie mówią jeszcze za wiele, ale dużo rozumieją. Zobacz, co jeszcze potrafi dziecko w wieku 22 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 22 miesięczne dziecko coraz śmielej pokonuje nowe przeszkody: każde krzesło jest dla niego wielkim, intrygującym wyzwaniem. Wspinaczka sprawia mu prawdziwą przyjemność i rozwija jego zdolności motoryczne. Choć dziecko jest coraz sprawniejsze i silniejsze, nadal przypomina małego bobasa. Wielu rodziców martwi się wystającym brzuszkiem dziecka i pozornym płaskostopiem. Zupełnie niepotrzebnie. Mniej więcej za rok lub dwa, kiedy wzmocnią się mięśnie, brzuszek nie będzie już wystawał. Płaskostopie zniknie, gdy tłuszczyk, który otacza łuki stóp, spłaszczy się i stanie się niewidoczny. Powinno się to stać zanim maluch skończy przedszkole (oczywiście pod warunkiem, że do tego czasu nie będzie jadł zbyt wiele słodyczy i siedział przed telewizorem, zamiast się ruszać). Rady dla rodziców: Bawcie się w berka. Do zabawy wybieraj bezpieczne miejsca, np., trawnik. Malec może mieć jeszcze problem z zakrętami. Puszczaj dziecku bańki. Zabawa w łapanie baniek to świetne ćwiczenie dla całego ciała, ćwiczy także koordynację „oko-ręka”. Doceniaj sukcesy. Każde osiągnięcie (wdrapanie się na drabinkę, szybki bieg itd.) nagradzaj pochwałą. Malec bardzo potrzebuje twojego podziwu. Rozwój emocjonalny W tym okresie budzi się dziecięca ciekawość własnego ciała. Uwaga! Dziecko może wkładać małe przedmioty do nozdrzy, uszu i ust. Sprawdź co robić, gdy dziecko włoży do nosa, ust albo ucha ciało obce 22 miesięczne dziecko dostrzega też różnice między swoim ciałem, a ciałem mamy i taty. Rozróżnia płci i interesuje się narządami płciowymi: widok nagiego rodzica np. podczas wspólnej kąpieli może je rozśmieszyć lub przestraszyć. Przeczytaj także: Nago przy dziecku - tak czy nie? 22 miesięczne dziecko nie identyfikuje się jeszcze z własną płcią. Zdarza się, że małe dziewczynki marzą o posiadaniu siusiaka, a chłopcy chcą malować sobie usta maminą szminką. Przeczytaj także: Zabawki a płeć 22 miesięczne dziecko nadal jest egocentryczne. Wszystko - zabawki, przywileje, uwagę dorosłych - chce mieć na wyłączność. To zupełnie normalne. Malec w tym okresie jak lew broni swoich zabawek, łóżka czy kubeczka. Chomikuje wszystko, co mu wpadnie w ręce. Ledwie wyjdzie na spacer, a jego kieszenie są pełne kamyków, liści, patyków i ulotek. Rady dla rodziców: Zamieńcie się rolami. Dzięki takiej zabawie dziecko szybciej nauczy się rozumieć uczucia innych. Załóżcie kolekcję. Zdobywanie skarbów i posiadanie własnej kolekcji daje dziecku pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa. Nie zmuszaj dziecka, by dzieliło się z innymi. Zacznij od zabawy w częstowanie i zamianę. Umiejętność dzielenia się z innymi to trudna sztuka - trzeba czasu, by się jej nauczyć. Rozwój intelektualny 22 miesięczne dziecko z wielką przyjemnością uczy się nowych rzeczy. Z łatwością chłonie wiedzę, uwielbia słuchać nowych historyjek lub piosenek i stara się je powtarzać. Coraz lepiej mówi. Składa słowa w dwuwyrazowe frazy typu: „Daj lalę”, „Pokaż to”. Z wielkim przejęciem opowiada o tym, co widzi w książeczce – a sztuka to nie lada, ponieważ jego zasób słów nadal nie przekracza magicznej liczby 100. Oprócz tego, że mówi coraz płynniej, rozumie już prawie wszystko. Potrafi wykonać dwustopniowe polecenia, np. pójść do drugiego pokoju i przynieść przedmiot, o który prosiłaś. Malec z zapałem wykorzystuje poznane słówka podczas rozmów telefonicznych. Zaczyna powoli rozumieć, na czym polega działanie aparatu telefonicznego – chętnie przyciska słuchawkę do ucha i z przejęciem słucha swojego rozmówcy. Świadczy to o zaawansowanym rozwoju wyobraźni dziecka, które nie widząc osoby, z jaką rozmawia, potrafi sobie ją zwizualizować. Rada dla rodziców: Nie martw się, jeśli dziecko jeszcze nie mówi. Rozwój mowy wiąże się z wieloma czynnikami: temperamentem malca, potrzebą ekspresji, a nawet płcią (chłopcy ze względu na inny od dziewczynek rozwój mózgu zaczynają mówić nieco później). Staraj się jednak troszkę rozkręcić milczka. Zachęcaj do planowania czynności, np. podczas zabawy klockami. Pytaj dziecko, co zamierza z nich zbudować. Pokazuj zdjęcia. Aby ułatwić dziecku uświadomienie sobie, z kim rozmawia przez telefon, podczas telefonicznych pogaduszek np. z babcią pokazuj dziecku jej fotografię. Maluch w tym wieku doskonale potrafi skojarzyć imię osoby z jej zdjęciem. Przygotuj dla malca specjalny album. View Burdaffi on the source website Obejrzyj film: Jak wspierać rozwój mowy View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Dotykanie narządów płciowych. W tym wieku często dziecko fascynuje się własnym ciałem, a więc i jego intymnymi okolicami. To naturalne. Nie nakazuj maluchowi powstrzymywania się od tego, bo w dziecku może zrodzić przekonanie, że przyjemne uczucia, jakie wywołuje dotyk, są zakazane i złe. Jeśli jednak niepokoi cię zbyt częste manipulowanie dziecka przy intymnych okolicach ciała, spróbuj zachęcić je do innej aktywności, np. zabawy klockami. Niezdarność. Jedne dzieci są sprawę jak wiewiórki, inne potykają się o własne nóżki. Jeśli twoje dziecko jest wyraźnie mniej sprawne od rówieśników, wybierz się z nim do lekarza i sprawdź, czy wszystko jest w porządku. Przyczyną niezdarności może być m.in. nadwaga, krótkowzroczność albo obniżone napięcie mięśniowe. Niezdarność może *ale nie musi!) wiązać się z ryzykiem dysleksji w późniejszym wieku. Może być także wynikiem najzwyklejszego braku doświadczenia (np. w korzystaniu z urządzeń na placu zabaw). Tak czy inaczej trzeba zachęcać malca do zabaw ruchowych, i dodawać mu otuchy, by uwierzył we własne siły. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Księżniczka i łobuziak 8 drobiazgów, które można podarować dziecku zamiast słodyczy Naucz dziecko pewności siebie Ile snu potrzebuje dziecko Dla mamy jedynaka Czytanie rozwija Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy Kiedy dziecko powinno zacząć sprzątać Na kogo wyrośnie twoje dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Pierwszy rowerek biegowy - sprawdź opinie!
Dziecko w 21. miesiącu życia to wulkan energii
Twoje 21-miesięczne dziecko ma niemal niewyczerpane pokłady energii – potrafi wspinać się, tańczyć, skakać. Z zainteresowaniem bada świat i wszystko je ciekawi. Lubi książeczki i jest opiekuńcze, np. wobec lalek. Sprawdź, czym jeszcze zaskoczy cię dziecko w wieku 21 miesięcy, jak wygląda jego rozwój.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Prawdopodobnie zapomnieliście już o czasach, w których maluch rozczulał was swoją nieporadnością, a jednocześnie nieskoordynowanymi ruchami przyprawiał niemal o atak serca. Teraz jego sposobowi poruszania się trudno cokolwiek zarzucić. Wdrapywanie się na coraz to wyższe szczyty, tańczenie i skakanie - to jego ulubione formy spędzania czasu. Maluch nie zapomina jednak również o innych sposobach poruszania się – z chęcią chodzi na czworakach, czołga się, opierając się przy tym na łokciach, a także turla (korzystając przy tym z niewielkiej pomocy mamy lub taty). Jeśli pokonał lęk przed przestrzenią – umie też skakać z łóżka na podłogę, ląduje jednak wyłącznie na sztywnych, wyprostowanych nogach. Gdy poczuje chęć, aby odpocząć od ciągłego ruchu, przykucnie i z ochotą zajmie się zabawami, które wymagają aktywności dłoni i palców. W tym wieku dziecko znakomicie radzi sobie z układaniem dużych klocków, a nawet z wbijaniem drewnianych kołeczków małym młoteczkiem. Precyzja rączek jest już bardzo rozwinięta - 21 miesięczne dziecko umiejętnie zrywa np. porzeczki lub winogrona i potrafi trzymać je ostrożnie w paluszkach, nie ściskając zbyt mocno. Nadeszła pora uregulowania potrzeb fizjologicznych: dziecko robi kupkę codziennie mniej więcej o tej samej godzinie i najczęściej jest w stanie powiadomić o tym, że chce się załatwić. Rady dla rodziców: Dbaj o to, by dziecko mogło bawić się na dworze. Ruch na świeżym powietrzu jest bardzo ważny dla jego rozwoju - także intelektualnego. Przeczytaj także: Geniusz na placu zabaw Oswajaj z nocnikiem. Jeśli twoje dziecko nie wykazuje jeszcze zainteresowania nocniczkiem lub na jego widok reaguje niechęcią, wstrzymaj się jeszcze kilka tygodni z treningiem czystości. Póki co pokaż, że nie ma się czego bać. Demonstruj, do czego służy nocnik np. sadzaj na nim lalkę albo misia. Sprawdź, kiedy twoje dziecko na dobre pożegna się z pieluszką Nie spuszczaj dziecka z oka. Nie zostawiaj malca bez asekuracji podczas prób skakania lub wspinania się. Zręczność dziecka może być jeszcze zawodna. Kup dziecku trzykołowy rowerek. Dziecko z pewnością sobie z nim poradzi. Zamiast tradycyjnego rowerka możesz także kupić rowerek biegowy. View Burdaffi on the source website Przeczytaj także: Czar dwóch (i więcej) kółek. Rozwój emocjonalny Przebywanie z dzieckiem i obserwowanie jego zachowań jest w tym okresie prawdziwą przyjemnością. Zdrowy maluch jest bardzo pogodny i wesoły. Często wybucha śmiechem, nawet z niedostrzegalnego dla ciebie powodu. Zazwyczaj (pod warunkiem, że nie jest zmęczony lub śpiący) jest komunikatywny i skory do zabawy. Choć nie umie jeszcze bawić się z rówieśnikami, potrafi być wobec nich opiekuńczy i czuły. Z chęcią się przytula i rozdaje całuski, ale w obecności nieznajomych staje się bardzo wstydliwy i cichy. 21 miesięczne dziecko miewa zmienne nastroje. W jednej chwili jest uroczym, przymilnym aniołkiem, w następnej – zmienia się w prawdziwego demona. Huśtawki nastroju, humory, napady złości i bezpodstawne płacze są absolutnie normalne. Maluch czuje frustrację, ponieważ nie potrafi jeszcze wyartykułować swoich potrzeb, a jednocześnie nie potrafi poczekać nawet jednej chwilki na spełnienie swoich zachcianek. Wybuchy złości męczą również jego samego – właśnie dlatego malec, zamiast uspokajać się po płaczu, staje się jeszcze bardziej drażliwy. U niespełna dwulatka z łatwością można zauważyć, kiedy jego płacz jest spowodowany prawdziwą rozpaczą, a kiedy jest jedynie formą manipulacji. Dziecko w tym wieku często wykorzystuje płacz i krzyk, aby wymusić pewne określone zachowania na rodzicach. Rady dla rodziców: Nie ulegaj dla świętego spokoju w ważnych sprawach nawet jeśli dziecko będzie z tego powodu płakać. Jeśli nauczy się, że płaczem może wymusić lizaka albo jazdę na kolanach mamy, zamiast w foteliku, będzie stosować ten sposób jeszcze częściej. Sprawdź jak reagować, gdy dziecko awanturuje się w sklepie, lekceważy zakazy, bije, kopie, gryzie Nie stawiaj na swoim wyłącznie dla zasady. Nic się nie stanie, jeśli dziecko zje obiad łyżką, jaką samo sobie wybierze, wypije kakao z miseczki a nie z kubka albo założy niebieską a nie żółtą koszulkę. Rozwój intelektualny 21 miesięczne dziecko coraz dłużej potrafi zająć się własnymi sprawami, w zabawach posługuje się wyobraźnią. Jest opiekuńcze: tuli lalkę, wozi ją w zabawkowym wózku, karmi i okrywa kocykiem. Dobrze poznało już części ludzkiego ciała: pępek, brzuszek, plecki itd. i potrafi je pokazać, nie tylko na sobie, ale i na innej osobie lub lalce. Zdolność obserwacji, idąca w parze z coraz lepszą pamięcią pozwala mu na rozpoznawanie kilku obrazków i wskazanie np. którego spośród nich wcześniej brakowało. Dziecko w tym wieku zna już około 50-100 słów i potrafi je składać w coraz dłuższe frazy. Opowiada o tym, co widzi na ulicy lub przez okno. Jest bardzo zaintrygowane wszystkimi nowościami: zwraca uwagę na przechodniów, samoloty, karetkę... Być może właśnie te zdarzenia rysuje podczas swoich zabaw plastycznych. Bazgranie kredkami to jedna z umiejętności, którą maluch będzie doskonalił przez kilka najbliższych miesięcy. Maluch w tym wieku z chęcią sam sięga po swoje ulubione książeczki, odwraca w nich kartki i stanowczo żąda lektury. Nie odmawiaj mu jej, nawet za cenę kilku podartych stronic – kontakt z książką od najwcześniejszych miesięcy życia wpływa na stosunek dziecka do nauki w wieku szkolnym. Rady dla rodziców: Wyłącz telewizor. Grający non stop telewizor rozprasza, nawet jeśli dziecko na niego nie zerka. Sprawia także, że malec - chcąc nie chcąc - wyrasta na telemaniaka. Zachęcaj dziecko do badania świata podczas spacerów. Niech nie będa nudną przechadzką z punktu A do punktu B. Zwracaj mu uwagę na pieski, drzewa, odbicie nieba w kałuży itd. Sprawdź pomysły na jesienny (i nie tylko) spacer Mów do dziecka w miarę powoli i wyraźnie. Jeśli chcesz wytłumaczyć mu coś ważnego, przykucnij i powiedz to, patrząc mu w oczy. Staraj się wyjątkowo wyraźnie artykułować te głoski, z których wymową maluch ma problem. Nie poprawiaj dziecka, jeśli podczas mówienia zrobi błąd. W tym wieku malec powinien zwracać uwagę na treść, a nie na formę. Śpiewaj z dzieckiem piosenki. To pomaga w nauce mowy. Poznaj przeboje dla dzieci - The Best Kids... Ever! Obejrzyj film: Słodycze w diecie dziecka - Czy wszystkie są szkodliwe? View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Chłopiec - beksa. To normalne, że mały chłopczyk płacze, gdy się uderzy albo ma inny problem. Trudno oczekiwać, by w tym wieku był twardzielem. Pociesz go, jeśli tego potrzebuje, podmuchaj na zranione miejsce, pocałuj obolałe kolanko. Nie sprawisz w ten sposób, że wyrośnie na mazgaja. Reaguj jednak spokojnie, bez paniki i nadmiernego rozczulania się, by dziecko wiedziało, że ma w tobie oparcie i by drobny incydent nie urósł w jego oczach do rozmiarów straszliwego wypadku. Sprawdź co robić, gdy dziecko się zrani, stłucze sobie kolano albo przydarzy mu się inny przykry wypadek Nadwaga. Twoje dziecko jest okrąglejsze niż jego rówieśnicy? Nie odchudzaj go, ale ogranicz mu słodycze i zachęcaj je do ruchu, by w przyszłości nie musiało borykać się z otyłością. Sprawdź co robić, gdy dziecko jest za grube View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Do czego służą siatki centylowe? Uwaga, nadwaga! Polskie dzieci tyją najszybciej Mama - koleżanka, kapral czy szefowa? 5 sposobów na wychowanie optymisty 6 najczęstszych rodzicielskich kłamstw Tajemnice mam - 7 rzeczy, którymi mamy wolą się nie chwalić 10 powodów by mieć więcej niż jedno dziecko Dla mamy jedynaka Katalog zabaw rozwijających dla dzieci w wieku 18 - 24 miesiące Rowerek biegowy - sprawdź ranking!
Mówi, chodzi, protestuje – co umie 20-miesięczne dziecko?
W 20. miesiącu życia twoje dziecko lubi bawić się piłką i ma swoje zdanie na każdy temat. Coraz sprawniej biega i rzadziej upada. Może też już powoli wchodzić w okres buntu dwulatka. Sprawdź, czym może cię jeszcze zaskoczyć w 20. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 20 miesięczne dziecko jest już bardzo sprawne ruchowo. Coraz rzadziej potyka się i upada, porusza się z większą pewnością siebie. Mało tego: jest w stanie wykonywać dwie czynności jednocześnie, np. raźno maszerować ciągnąc za sobą na sznurku zabawkę. Kopnięta przez nie piłka toczy się w kierunku, jaki został wybrany. Nową umiejętnością jest rzucanie jej oburącz znad głowy. Choć zdarza się, że zdradziecko wymyka się ściskającym ją paluszkom, trudno zaprzeczyć stwierdzeniu, że w waszym domu zamieszkał prawdziwy sportowiec. 20 miesięczne dziecko ani jednej chwilki nie potrafi usiedzieć w miejscu: biega, tańczy, wdrapuje na krzesło, a nawet ... skacze! Po wielu miesiącach usilnych prób pokonania grawitacji wreszcie nadszedł czas spijania śmietanki: ugięcie nóżek, chwila skupienia i „hop!” - chwila w powietrzu to cudowne doświadczenie dla twojej pociechy. Rady dla rodziców: Wspieraj rozwój fizyczny dziecka poprzez wspólne zabawy ruchowe. Skaczcie jak kangury albo kicajcie jak małe zajączki. Tego typu gimnastyka znakomicie wpływa na rozwój tzw. dużej motoryki, czyli umiejętności związanych z czynnościami całego ciała. Sprawdź jak zorganizować dziecku spacer z przedszkodami Poproś dziecko o wyręczanie cię podczas codziennych czynności: naciskania klamki u drzwi, przewracania kartek w książce, wkładania garnków na półkę... Tego typu ćwiczenia pozwalają doskonalić koordynację ruchów rąk, Kup dziecku ciastolinę. Lepienie, ugniatanie itd. rozwija sprawność rąk. Zabieraj dziecko do piaskownicy. Robienie babek z piasku, zabawa łopatka i grabkami itd to także doskonałe ćwiczenia. Rozwój emocjonalny Twoje dziecko weszło już prawdopodobnie jakiś czas temu w okres buntu dwulatka. Jeśli tak, nie zdołasz tego przeoczyć: każda twoja propozycja spotyka się ze wzgardliwym odrzuceniem. Maluch może np. zaciskając usta odmawiać jedzenia potraw, które uzna za niesmaczne, głośno protestować przy porannym ubieraniu, krzykiem zaznaczać swoją niechęć do mycia główki. Przeczytaj także: Grzeczne czy przebojowe? Wywiad z Dorotą Zawadzką, Supernianią Mimo buntu 20 miesięczne dziecko da się przekonać do współpracy podczas codziennych czynności – dziecko w tym wieku, choć uparte, jest komunikatywne i z łatwością zapomina o swoich wcześniejszych dąsach. Niechętnie, ale podporządkuje się twoim naleganiom, jeśli tylko dostrzeże w tym jakąś korzyść. Podczas zabawy łatwo daje się przekonać nawet do nieprzyjemnych obowiązków, natomiast na krzyk i gniewny ton reaguje trwaniem w swoim uporze. Sprawdź jak postępować ze zbuntowanym maluchem 20 miesięczne dziecko nadal woli bawić się z dorosłymi. Pozostawione w towarzystwie dzieci bawi się obok nich, a nie razem z nimi. Etap tzw. zabawy równoległej minie dopiero ok. połowy trzeciego roku życia. Rady dla rodziców: Trzymaj nerwy na wodzy. Objawy buntu przyjmuj ze spokojem, ale nie rezygnuj z konsekwentnego egzekwowania swoich żądań. Stanowczość to najlepsza metoda postępowania z małym buntownikiem. Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy. Jak okiełznać emocje? Pozwól maluchowi decydować w sprawach, które możesz pozostawić jego uznaniu. Dzięki twoim małym ustępstwom dziecko poczuje się niezależne i samodzielne, a jego rodząca się właśnie pewność siebie już wkrótce pomoże mu w życiu przedszkolaka i ucznia. Sprawdź jak inne mamy radzą sobie z okiełznaniem małego buntownika Rozwój intelektualny 20 miesięczne dziecko zna już około 50 słów i powoli zaczyna je łączyć w kilkuwyrazowe szeregi np. „mama – książka – ja”. Jego mowa staje się coraz bardziej zrozumiała dla otoczenia, choć oczywiście nie możesz jeszcze zrezygnować z funkcji tłumacza. Twoim dzieckiem owładnęła mania nazywania wszystkiego, co widzą jego ciekawskie oczy: domowych mebli, przedmiotów na obrazkach, napotkanych podczas spaceru ludzi i zwierząt? Świetnie! To znak, że jego słownik poszerza się coraz szybciej. Dzięki znakomitemu zmysłowi obserwacji dziecko potrafi dostrzec niezauważalne dla twoich oczu różnice np. w położeniu książek na biurku lub szczotki na półce obok lustra. Właśnie przed lustrem maluch będzie spędzał teraz długie chwile, przyglądając się z upodobaniem swojemu odbiciu. Mniej więcej w 20 miesiącu życia dziecko zaczyna rozpoznawać swoje lustrzane odbicie (wcześniej spoglądało na nie, jak na inne obce dziecko) i zauważa zmiany w swoim wyglądzie np. upięte na czubku głowy włosy. Aby sięgnąć do gumki spinającej loczki, maluch skieruje swoją rękę w stronę głowy, a nie, jak to było we wcześniejszych miesiącach – w stronę jej odbicia w lustrze. Kolejną ważną umiejętnością dziecka jest liczenie do dwóch – niektóre, wybitnie inteligentne dzieci, mogą nawet wyrecytować ciąg liczb od jeden do pięć. Nie oznacza to, że dwudziestomiesięczne dziecko rozumie już, co oznacza liczba dwa – zrozumienie abstrakcyjnego pojęcia podwójności przyjdzie dopiero po drugich urodzinach. Rady dla rodziców: Nie rezygnuj z czytania. W tym okresie skupienie się na czytanej książeczce lub opowiadanej bajce może okazać się zbyt trudne dla twojego malucha. Nie poddawaj się jednak. Możesz mu czytać wówczas, gdy nie ma możliwości biegania, np. podczas kąpieli lub jazdy samochodem. View Burdaffi on the source website Pozwalaj dziecku bawić się piaskiem i wodą. To świetne pomoce naukowe do badania podstawowych zjawisk fizycznych. Sprawdź także: Skarby na spacerze Zachęcaj dziecko do badania otoczenia. Po gruntownym spenetrowaniu domu przyszła pora na poznawanie świata. Daj dziecku czas, na przyjrzenie się temu, co je interesuje, choćby nawet obiektem jego fascynacji była zwykła osiedlowa ławka. Sprawdź w co się bawić na dworze Obejrzyj film: Najważniejsze produkty w diecie dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Brudzenie się podczas spacerów. Dziecko wraca z podwórka brudne jak nieboskie stworzenie? To świetnie: wykorzystało czas w 100 procentach, badało świat na różne sposoby i na pewno się nie nudziło! Przeczytaj także: Szczęśliwe i odporne. Czyste? Niekoniecznie! Agresja. Twoje dziecko bije rówieśników i zabiera im zabawki? To normalne w jego wieku, co jednak nie znaczy, że wolno mu na to pozwalać. Reaguj: mów, że nie wolno tak robić. Podpowiedz, jak może rozwiązać swój problem (np. poprzez wymianę zabawek). Nie krzycz ani nie karz klapsami, bo nauczysz je, że rozwiązywanie problemów i rozładowywanie napięcia przy pomocy siły jest czymś odpowiednim. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ Bunt dwulatka - Lek na atak histerii Tylko nie nie mów o mnie „nieśmiały”! S.O.S. na placu zabaw Dzieci a telewizja Meody wychowawcze, których lepiej unikać 4 zdania, które ułatwiają wychowywanie dzieci Kiedy pora na drugie dziecko? 6 zdań, których dziecko nie powinno od ciebie usłyszeć Jaki rowerek trójkołowy - sprawdź opinie
Rozwój dziecka w 31. miesiącu życia. Czego się spodziewać?
Jak powinno rozwijać się twoje dziecko w 31. miesiącu? Coraz lepiej odnajduje się w świecie obrazków i literek. Połowa 3. roku życia to także dobry czas na kupno pierwszego rowerka. 2,5-latek staje się wymarzonym towarzyszem zabaw. Zobacz, jak wspierać swoje dziecko w 31. miesiącu.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co może cię niepokoić Co może cię zainteresować Rozwój fizyczny Połowa trzeciego roku życia to dobry czas na kupno pierwszego rowerka dla dziecka. Jazda na rowerze biegowym lub trójkołowym, to bardzo atrakcyjne zajęcie dla dwuipółlatka, który wreszcie może przekroczyć granice własnych możliwości i poruszać się szybciej. Dzięki pedałowaniu w prawidłowy sposób rozwijają się stawy kolanowe dziecka i wzmacniają się mięśnie. Jazda na rowerku przeciwdziała wykrzywianiu się dziecięcych nóżek, podobnie jak skakanie ze złączonymi stópkami – dwuipółlatek w niedługim czasie powinien skakać w ten sposób w kilku pozycjach: wyprostowany jak kangur i w lekkim przykucnięciu – jak mała żabka. Twoje dziecko nadal powinno przyjmować witaminę D, która m.in. wpływa na wzmocnienie kości. Spytaj o odpowiedni preparat swojego pediatrę - nie podawaj dziecku witamin bez zalecenia lekarza. Od kilku miesięcy dziecko systematycznie doskonali nabyte wcześniej umiejętności: wspinania się na coraz wyższe krzesła, wchodzenia i schodzenia po schodach, czołgania się, biegania i skoków wzwyż i w dal. Dobrą zabawą dla dziecka w drugiej połowie trzeciego roku życia jest „zbieranie grzybów" – spacer z przykucaniem lub pochylaniem się nisko do ziemi. To znakomite ćwiczenie równowagi malca. Możecie też grać w klasy albo w raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy lub poszukiwanie skarbów. Rady dla rodziców: Codzienna gimnastyka to dla dwuipółlatka świetna inwestycja w przyszłość. Dzięki ćwiczeniom twój maluszek będzie miał piękną, wyprostowaną sylwetkę i proste nóżki. Ćwiczcie „koci grzbiet" podczas zabawy w kotka i myszkę, po chwili, leżąc na plecach, wybierzecie się na wyimaginowaną wyprawę rowerową. Po zakończonej zabawie ruchowej zaproponuj dziecku malowanie. Dwuipółlatek trzyma kredkę w dwóch paluszkach i przyciskając ją z całej siły do powierzchni zapamiętale zapełnia kolejne kartki kółkami, długimi prostymi liniami (pionowymi i poziomymi) i krótkimi przecinkami. View Burdaffi on the source website Zobacz, co robić, gdy dziecko nie lubi rysować. Rozwój emocjonalny Dwuipółlatek staje się wymarzonym towarzyszem zabaw. Dla swoich rodziców oczywiście. Chętnie słucha poleceń i potrafi się do nich zastosować. Współpracuje podczas budowania konstrukcji z klocków (zobacz, jak wybrać najlepsze klocki dla dzieci), układania puzzli lub zabawy kolejką. Choć nadal często bywa apodyktyczny, umie też dostosować się do oczekiwań innych. Potrafi poczekać na swoją kolej w zabawie, negocjuje wymianę zabawek. W najbliższych miesiącach rodzice będą świadkami nieoczekiwanej przemiany małego egocentryka. Wcześniej zaborczy i nieustępliwy – teraz nauczy się, że ważne są również uczucia innych osób. Gdy usłyszy płacz innego dziecka, rozejrzy się z przejęciem i z pewnością będzie chciał nieść pomoc. Kiedyś samotnik – teraz coraz częściej będzie cenił towarzystwo innych dzieci. Dużo zależy także od ciebie - zobacz, jak możesz uczyć dziecko pomagania innym. Jeśli twój dwuipółlatek chodzi do żłobka lub przedszkola, po powrocie do domu z chęcią będzie opowiadać o zachowaniu swoich rówieśników. Trzeci rok życia to czas, kiedy dziecko zaczyna odczuwać potrzebę zabawy z innymi dziećmi. Rodzice – choć nadal najważniejsi – nie są już nieodzowni w każdej chwili dnia. Maluch bez trudu rozstaje się z mamą, pod warunkiem oczywiście, że nie zbliża się wieczór, kiedy jest śpiący i marudny. Wiesz, że to dobrze, że twój dwuipółlatek ma już swoje sprawy i swoje towarzystwo, jednak nie zawsze cieszy cię wpływ kolegów na twoje dziecko. Rady dla rodziców: Zachęcaj dziecko do dzielenia się zabawkami z innymi dziećmi. Głośno chwal każdy objaw szczodrości i nagradzaj jego hojność atrakcyjnymi nagrodami. Ponieważ pochwały powinny mieć odpowiednie proporcje, poznaj naszą ściągawkę dla rodziców - jak chwalić dziecko. Rozwój intelektualny To, co twój dwuipółlatek narysował na kartce papieru, stanowi dla ciebie nierozwiązaną zagadkę (poznaj tajemnice dziecięcych rysunków). Ale dla malca jego rysunek jest tak samo jasny, jak ilustracja w książeczce. Jeśli go poprosisz, z chęcią opowie ci, co przedstawiają esy-floresy, które wyszły spod jego kredek. Już za chwilę dowiesz się, że tajemnicza czerwona plama to pies, a te dwie zawiłe linie to nikt inny, niż mama i tata! Maluch wskazuje palcem na poszczególne elementy narysowanego przezeń obrazka i objaśnia ich znaczenie. Dziecko w trzecim roku życia coraz lepiej odnajduje się w świecie obrazków i literek. Jeśli chcesz, możesz zacząć ze swoim dwuipółlatkiem naukę czytania. Dziecko z zapałem wertuje książeczki, wpatruje się w ilustracje i domaga się objaśnień. Czytanie książek możesz czasem zastąpić opowiadaniem bajki. Rozmowa z dzieckiem coraz bardziej przypomina swobodną konwersację. Maluch mówi na tyle dobrze, że nawet nieznajomi potrafią zrozumieć, o co mu chodzi. Buduje logiczne kilkuwyrazowe zdania, korzysta z zaimków (ja, jego, mój, itd.) i przyimków (na, pod, z). Potrafi już też podać swoje imię, płeć i wiek. Nie bez znaczenie jest też to, jak ty do niego mówisz (poznaj nasz kurs mówienia dla początkujących). Rady dla rodziców: Nawet gdy się śpieszysz lub jesteś zniecierpliwiona, postaraj się wyczerpująco odpowiedzieć na wszystkie pytania malca. To przede wszystkim od Ciebie dziecko uczy się zasad rządzących światem. Otaczaj dziecko książkami. Przygotuj na nie półkę na wysokości dziecięcych rączek, żeby maluch zawsze mógł sam po nie sięgnąć. Naukowo dowiedziono, że czytanie świetnie wpływa na rozwój dziecka. Obejrzyj film: Jak rozpoznać alergię u dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Boi się lekarza - za każdym razem, gdy przestępujesz próg przychodni, dziecko zaczyna płakać i prosi cię, byś jak najszybciej wyszła na zewnątrz. Najwyższy czas, by oswoić dziecko z tym miejscem, np. poprzez zabawę w lekarza. Dużo je - skorzystaj z siatek centylowych, aby sprawdzić, czy dziecko waży prawidłowo, czy może jednak ma nadwagę. Mało mówi - nie wszystkie dzieci rozwijają się w tym samym tempie. Jeśli synek sąsiadów jest rozkosznym pleciugą, a twoje dziecko jeszcze mu nie dorównuje w mówieniu, nie przejmuj się tylko spokojnie je obserwuj. Możesz też przeczytać nasz tekst, czy twój trzylatek nie mówi za mało. Jest ciekawskie. Dziecko w w trzecim roku życia zadaje coraz bardziej skomplikowane pytania. Wciąż najczęściej pragnie dowiedzieć się: „czemu?" lub „dlaczego?", czasem jednak jego pytania mogą cię zaskoczyć, np. gdy dotyczą intymności - jak ty siusiasz, mamusiu, albo moralności - dlaczego powiedziałaś babci, że boli cię głowa, przecież jesteś zdrowa. Odpowiadanie na pytanie dziecka to jedna z zasad okazywania dziecku szacunku. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Po co na basen z dzieckiem? Czy dwulatek może chodzić do przedszkola? Jak poznać, czy dziecko jest gotowe do przedszkola? Dlaczego rysowanie pomaga dziecku w rozwoju? 7 zabawek wszech czasów Co jemy w weekend? Jadłospis do wydruku. Ospa party - idziemy z dzieckiem czy nie? Od czego psują się zęby? Nie tylko od słodyczy!
Półtora roku za wami! Co powinno umieć 18-miesięczne dziecko?
Twoje dziecko w 18. miesiącu życia potrafi już biegać, a nawet... chodzić do tyłu, co ćwiczy równowagę. To oznacza, że wasze spacery staną się dużo bardziej dynamiczne. Przeczytaj, co jeszcze potrafi i czym cię zaskoczy dziecko w wieku 18 miesięcy.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Kolejny etap podróży w dorosłość jest już za twoim dzieckiem. Nowe doświadczenia idą w parze z nowymi umiejętnościami. Nowe lęki – z nowymi odmianami radości. 18 miesięczne dziecko jest bardzo ruchliwe, ale teraz może zacząć się cofać – oczywiście jedynie w tych chwilach, gdy będzie chodzić do tyłu. Opanowanie tej nowej cennej umiejętności oznacza coraz lepszą równowagę. Półtoraroczny maluch prawdopodobnie nauczy się w tym miesiącu jeszcze jednej rzeczy: biegania. Na początku będzie robił to bardzo powoli i nieporadnie, na sztywnych, wyprostowanych nóżkach, ale z każdym tygodniem będzie widać postępy małego maratończyka. Nowa umiejętność sprawi, że na pewien czas możesz zapomnieć o spokojnych spacerach: dziecko zamiast chodzić będzie wszędzie biec, nawet kosztem stłuczonych kolan. Maluch znakomicie opanował już umiejętność wchodzenia na niskie tapczany i schodzenia z nich. Umie też wchodzić na nachyloną pod ostrym kątem drabinkę – sztuka ta jest wielce przydatna podczas zabaw na zjeżdżalni. Sprawdź, dlaczego warto pokochać plac zabaw Zobacz, w co się można bawić w domu w deszczowe dni Rady dla rodziców: Zabieraj dziecko na plac zabaw. Zachęcaj je, by korzystało z drabinek, zjeżdżalni i innych urządzeń. Uważaj: dziecko będzie uciekać. Wyrywanie się i uciekanie rodzicom uważa za znakomitą zabawę. Podczas czekania na zielone światło trzymaj dziecko za nadgarstek, a nie za palce. Dzięki temu niebezpieczeństwo, że dziecko wyrwie swoją rączkę z twojej dłoni, będzie mniejsze. Poznaj podwórkowe BHP Rozwój emocjonalny Zastawiasz się, kto zamienił twoją pociechę w małego, głośno wrzeszczącego diabełka? Jego płacz i bunt są w tym wieku zupełnie naturalne: osławiony bunt dwulatka może się zacząć między 18 (albo nawet wcześniej) a 26 miesiącem życia. Półtoraroczne dziecko staje się bardzo egocentryczne i niecierpliwe. Pragnie stałej uwagi dorosłych i dzięki płaczom i krzykom umie ją na sobie skupić. Potrafi bardzo jasno wyrazić swoje życzenia i zamiary. Niecierpliwi się, gdy nie reagujesz na jego stanowcze żądania. Gwałtownie domaga się natychmiastowego spełnienia swoich zachcianek, a jeśli się tego nie doczeka – protestuje, wybuchając głośnym płaczem. Huśtawka nastrojów jest w tych miesiącach normalną oznaką prawidłowego rozwoju. Dziecko w tym wieku odczuwa cały wachlarz uczuć: od zachwytu, przez radość, zaciekawienie, czułość aż po gniew i złość. 18 miesięczne dziecko nie potrafi jeszcze do końca zrozumieć swoich emocji, dlatego często czuje frustrację, którą wyładowuje na najbliższym otoczeniu: gryzie, bije, szczypie. Może stać się agresywne wobec rodziców. Nie umie jednak długo się złościć. 18 miesięczne dziecko żyje jedynie teraźniejszością, dlatego już krótką chwilę po napadzie agresji może pragnąć jedynie przytulić się do ciebie. Nie odmawiaj mu tego. View Burdaffi on the source website Rady dla rodziców: Staraj się nad sobą panować. Zbuntowane dziecko, które wciąż mówi „nie” może wyprowadzić z równowagi nawet świętego, jednak twoje zdenerwowanie jedynie pogorszy sytuację. Sprawdź, jak okiełznać własne emocje. Nie karz dziecka klapsami. Klaps to nie metoda wychowawcza, tylko wyraz bezradności rodziców. Stosuj sprytne sztuczki. Z małym buntownikiem można sobie poradzić, trzeba jednak wiedzieć jak. Zobacz jak sobie radzić z atakami histerii u dziecka. Nie pozwalaj na agresję. Jeśli twoje dziecko przejawia agresję, nie czekaj, aż przejdzie mu to z wiekiem, ale już od samego początku okazuj dezaprobatę. Tłumacz dziecku, że takie zachowanie ci nie odpowiada. Uniemożliwiaj mu bicie poprzez np. delikatne ale stanowcze przytrzymanie rączek. Rozwój intelektualny Jeszcze pół roku temu twoje dziecko nie wymawiało ani jednego słówka, dziś mówi wyraźnie kilka, a nawet kilkadziesiąt (nawet 50 i więcej) słów. Swoje żądanie wyraża gestem lub słowem: „daj”, „to”, „lala”. Z chęcią bawi się w „Siała baba mak” lub w „Sroczka kaszkę ważyła”. Nawet jeśli nie wypowiada wyraźnie wszystkich wyrazów rymowanki, z łatwością potrafi rytmicznie je wymruczeć lub zastąpić je słowami w swoim własnym języku. Półtoraroczne dziecko rozumie już niemal wszystko, co do niego mówisz – wiele dzieci w tym wieku potrafi nawet wykonać dwustopniowe polecenie (typu: „Idź do pokoju i podnieś z podłogi lalkę”). 18 miesięczne dziecko jest bacznym obserwatorem. Naśladuje zachowania dorosłych, dlatego nie zdziw się, jeśli zastaniesz je pochłonięte czytaniem twojego kryminału lub pracowitym zmywaniem podłogi. Nieporadnie, ale z wielką chęcią zamiata, ściera kurze z niskich powierzchni, maluje się przed lustrem pożyczoną od mamy szminką. Uwielbia zakładać buty dorosłych i chodzić w nich, a szczególnie ceni mamine szpilki. Dzięki obserwacji potrafi rozpoznać problem i znaleźć jego rozwiązanie – np. otworzyć drzwi klamką lub przekręcić znajdujący się w zamku klucz. Przeczytaj także: Chcę być jak mama Umiejętność mowy sprawia, że 18 miesięczne dziecko doskonale potrafi rozpoznać obrazek i poprawnie nazwać to, co się na nim znajduje (znane sobie zwierzęta i przedmioty). Zabawa z malcem sprawia wiele przyjemności również dorosłym: półtoraroczne dziecko opanowało sztukę wygłupiania się i z chęcią popisuje się nią przed rodzicami. Wasz śmiech jest dla niego zachętą do dalszych sztuczek. Rady dla rodziców: Wykorzystaj dziecięcą ciekawość świata do nauki nowych umiejętności. Malujcie razem, śpiewajcie proste piosenki, gimnastykujcie się (możesz nauczyć dziecko np. jak robi się „rowerek”), ucz malca nowych zabaw ruchowych. Nie zmuszaj malca do popisów. Niech robi to tylko wówczas, jeśli sam ma na to ochotę. Obejrzyj film: Bunt dwulatka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Niecierpliwość. Małe dziecko nie rozumie, co oznacza „za chwilę”, „jutro” itd. Jeśli czegoś chce, chce tego natychmiast. Jeśli musicie na coś poczekać, staraj się odwrócić uwagę dziecka: zaproponuj mu zabawę, ustaw minutnik. Nadpobudliwość. Dziecko w tym wieku jest wulkanem energii. Ma jej tyle, że rodzice martwią się, czy aby na pewno wszystko jest w porządku. Jest przy tym impulsywne i nie potrafi się skupić dłużej niż przez chwilę. O nadpobudliwości można mówić jednak dopiero wówczas, jeśli zachowanie malca uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Sprawdź czy dziecko jest nadpobudliwe Niechęć do fotelika samochodowego. Dzieci go nie lubią, bo ogranicza im możliwość ruchu. Ze względu na bezpieczeństwo nie można jednak pozostawiać im wyboru w tej sprawie. Nie rób żadnych wyjątków. Nie wypinaj dziecka z fotelika, nawet jeśli bardzo się tego domaga (jeśli koniecznie musisz to zrobić, zjedź na pobocze). Nie pozwalaj dziecku jechać bez fotelika nawet jeśli macie do pokonania bardzo krótki dystans. Przeczytaj także: Dziecko w samochodzie View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Dlaczego warto pokochać plac zabaw Jaka mama, taka córka - zobacz je! Kiedy pora na drugie dziecko? 8 sposobów na atak histerii Dzieci a telewizja 10 mądrych zdań o wychowywaniu dzieci - uwaga, chwytają za serce! Gdy puszczają nerwy - Jak okiełznać własne emocje Czy karać klapsami Podwórkowe BHP Czy dziecko jest nadpobudliwe? Rowerek dla dwulatka - sprawdź opinie
17-miesięczne dziecko to wulkan energii! Co powinno umieć?
Samodzielnie pije z kubeczka i wdrapuje się po schodach – twoje 17-miesięczne dziecko potrafi już naprawdę dużo. Zaczyna też coraz więcej mówić, choć rozumie już naprawdę dużo. Lubi bawić się klockami. Zobacz, jakie jeszcze umiejętności zdobędzie maluch w 17. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Twoje dziecko staje się coraz silniejsze i bardziej ruchliwe. Z łatwością popycha przed sobą swój wózek albo zabawkę do pchania. Samodzielnie wspina się na niskie schody i stara się znaleźć metodę schodzenia z nich. Potrafi wdrapać się na niski tapczan, a po kilku próbach - również z niego zejść. Gdy z małej rączki wypadnie zabawka, umie przyklęknąć, wziąć ją z dywanu i wstać bez podpierania się. 17 miesięczne dziecko zaczyna uczyć się kolejnych sztuczek związanych z przedstawianiem charakterystycznych cech zwierząt lub przedmiotów: w tym wieku może już pokazać jak robi rybka, jak chodzi pies. Umie zrobić koci grzbiet i pokazać jak jeździ samochód. Rozwój dużej motoryki idzie w parze w doskonaleniem umiejętności związanych z rączkami. 17 miesięczne dziecko buduje wieżę z klocków i próbuje włożyć klocki o różnych kształtach do odpowiednich otworków w pudełku i – co do tej pory było niemożliwe - klocki mieszczą się w nich z łatwością. View Burdaffi on the source website Maluch potrafi też rozwinąć z papieru prezent. Dzięki precyzyjnemu działaniu rączek krajobraz wokół stoliczka i krzesełka, przy którym je 17 miesięczne dziecko przestaje przypominać pobojowisko (co jednak nie oznacza, że malec będzie jadał jak brytyjska królowa), a samodzielne jedzenie staje się prawdziwym przyjmowaniem pokarmu, a nie ćwiczeniem w rzucaniu na odległość. Dobrze posługuje się łyżką, potrafi też samodzielnie pić z kubeczka. Rady dla rodziców: Nie zabraniaj dziecku eksperymentowania związanego z doskonaleniem dużej i małej motoryki. W tym okresie ważna jest gimnastyka wszystkich partii ciała: niech twoje dziecko wspina się, przewraca, czołga... Zorganizuj malcowi tor przeszkód. Ucz dziecko pierwszych zabaw ruchowych: np. trzymając się za ręce udawajcie pociąg, bawcie się w kółko graniaste. Rozwój emocjonalny 17 miesięczne dziecko przestaje być przywiązaną jedynie do mamy, niesamodzielną istotką. Coraz większa samodzielność idzie w parze z zainteresowaniem innymi ludźmi. Dziecko zaczyna obdarzać inne osoby - babcię, ciocię, kuzynki itd.- wyraźną sympatią. Coraz lepsza pamięć (i aparat telefoniczny!) sprzyja zacieśnianiu kontaktów rodzinnych, nawet jeśli babcia mieszka na drugim końcu Polski. Miłość do innych niż mama członków rodziny jest bardzo ważna - pozwala dziecku jeszcze lepiej zadomowić się w świecie. Sprawdź, do kogo będzie podobne twoje dziecko Maluch ma coraz lepszą świadomość siebie jako odrębnej, samodzielnej istoty. Dobrze zna własne imię. Zawołany odwraca głowę i podchodzi do wołającego. Zaczyna także świadomie pozować do zdjęć, a oglądanie własnych fotografii stanie się teraz jego największą pasją. Samodzielność i niezależność, jaką odczuwa dziecko, może nieść ze sobą lęk przed nieznanymi sytuacjami i ludźmi – dziecko może praktykować nawyki samouspokajające: ssanie kciuka lub smoczka, huśtanie się w łóżeczku, przytulanie się do ulubionej zabawki lub kocyka. Rady dla rodziców: Podkreślaj jak ważna jest rodzina. Oglądajcie razem rodzinne albumy ze zdjęciami. Opowiadaj maluszkowi o rodzinie, zarówno najbliższej: tacie, babci, rodzeństwie, jak i tej dalszej: ciociach, kuzynach. Pokaż dziecku album ze zdjęciami. Staraj się wygospodarować przynajmniej godzinę dziennie – najlepiej wieczorem - na spokojną zabawę lub opowiadanie historyjek. Niech takie rodzinne godziny staną się waszym nowym rytuałem. Przeczytaj także: Wspólny czas z dzieckiem Rozwój intelektualny 17 miesięczne dziecko czyni wielkie postępy w nauce samodzielnej zabawy. Rozwijająca się w szybkim tempie wyobraźnia podsuwa mu nowe sposoby wykorzystania starych zabawek – misie będą ustawiać się w pociąg, wieża z kloców zacznie rozbudowywać się we wszystkich kierunkach, a piasek w piaskownicy stanie się wspaniałym budulcem dla małego murarza. Sprawdź jak rozwijać wyobraźnię dziecka - teraz i gdy będzie nieco starsze 17 miesięczne dziecko nadal nie potrafi skupić się na jednej czynności dłużej niż minutę. Wbrew pozorom to bardzo dużo, sprawdźcie z zegarkiem w ręku! Rozwija się także mowa malucha. 17 miesięczne dziecko używa kilkunastu słów dźwiękonaśladowczych na przykład „tik-tak”, „pi-pi”. Mówi ze zrozumieniem kilka słów dwusylabowych. Wraz z rozwojem mowy rozwija się też świadomość własnego ciała i potrzeb. Dziecko zaczyna sygnalizować swoje potrzeby fizjologiczne, choć, niestety, najczęściej robi to po fakcie. W 17 miesiącu życia dziecko doskonali swoją zdolność obserwacji. Zwraca uwagę np. na auto przejeżdżające obok, z czym może wiązać się strach przed pojazdami. W tym okresie mogą już zacząć się nocne koszmary związane właśnie z dziecięcą umiejętnością obserwowania, która jednak jeszcze nie idzie w parze ze zdolnością interpretowania niektórych wydarzeń. Rady dla rodziców: Oswajaj lęki powoli. Nie staraj się na siłę stawiać dziecka oko w oko z tym, co je przeraża. Nawet jeśli strach potrwa przez kilka miesięcy, bądź cierpliwa i wyrozumiała. Zacznij trening czystości. Jeśli dziecko potrafi już odczuć dyskomfort związany z obecnością kupki w pieluszce, warto zacząć naukę załatwiania się do nocniczka. Nie polega to na zmuszaniu dziecka to długiego „wysiadywania", ale na powolnym oswajaniu go z nocniczkiem, sadzaniu na nim lalki, misia itd. Sprawdź, kiedy dziecko będzie gotowe, by na dobre pożegnać się z pieluszką Obejrzyj film jak się bawić z dzieckiem View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Ssanie kciuka. Dzieci najczęściej wkładają kciuk do buzi, gdy potrzebują ukojenia, chcą rozładować napięcie, są zmęczone, znudzone. Jeśli nie robią tego niemal non stop, nie trzeba w to ingerować - nawyk z czasem minie. Jeśli jednak dziecko prawie nie wyciąga kciuka z buzi, zaangażuj jego rączki w zajęcie, które to uniemożliwia - niech łapie piłkę, przytula misia itd. Poobserwuj dziecko. Spróbuj się zorientować, o co może chodzić. Czuje się niepewnie? Potrzebuje większej uwagi? Ma jakiś kłopot? Przeczytaj także: Ssanie kciuka i inne paskudne nawyki Uderzanie głową w ścianę. Dziecko robi to nie po to, by zrobić sobie krzywdę, lecz by się uspokoić i dać upust swojej energii. Staraj się zredukować napięcie dziecka i okazywać mu dużo miłości. Podsuń mu inne pomysły na pozbycie się nadmiaru energii, np. zapasy z tatą albo bieganie na świeżym powietrzu. Jeśli dziecko uderza się bardzo mocno i często, zasięgnij porady psychologa. Sprawdź jak radzić sobie z autoagresją u dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak zbliżyć tatę do rodziny? Gdzie jest babcia? Zabawa dla dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)​ Dziecko chodzi za tobą krok w krok Naucz dziecko pewności siebie Samodzielne picie z kubeczka 14 produktów zakazanych dla dzieci Rowerek biegowy dla rocznego dziecka - ranking
Nauka literek: kiedy i jak uczyć dziecko alfabetu?
Nauka literek wcale nie musi być przykrym obowiązkiem dla dziecka. Jeśli wzbudzisz jego zainteresowanie literkami, pokażesz mu, że może nauka może być frajdą – dziecko szybko opanuje alfabet! Przedstawiamy kilka sposobów na naukę literek przez zabawę.
Nauka literek to kolejny ważny etap w życiu dziecka. Najlepiej rozpocząć ją z trzy- lub czterolatkiem, ponieważ w tym wieku mózg dziecka jest w stanie bardzo szybko zapamiętać cały alfabet. Aby nauka literek była skuteczna, powinna odbywać się w atmosferze zabawy i przyjaźni. Nie może być przykrym obowiązkiem, bo wówczas zamiast ochoty na poznawanie liter, dziecko zacznie czuć coraz większe zniechęcenie. W dużej mierze to właśnie rodziców zależy, w jakim tempie maluch będzie uczył się alfabetu. Spis treści: Nauka literek - kiedy zacząć? Nauka literek - o czym należy pamiętać? Nauka literek przez zabawę Nauka literek - kiedy zacząć? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie i nie zawsze jest gotowe na zdobywanie nowych umiejętności dokładnie w tym samym czasie, co jego rówieśnicy. Niemniej jednak warto je obserwować i próbować rozbudzać w nim chęć poznawania alfabetu już w przedszkolu. I wcale nie chodzi tu o to, by przedszkolak umiał płynnie czytać, lecz by przed pójściem do szkoły był już oswojony z literkami. Okazuje się, że jeśli zaczniesz uczyć liter 3- lub 4-letnie dziecko, przyswajanie ich zajmie mu mniej czasu, niż gdybyś rozpoczęła naukę literek dopiero w wieku 6 lat. Zdaniem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-czytania-moze-byc-zabawa-tak-poznaj-metode-domana-20805-r1/">Glenna Domana, twórcy nauki czytania metodą globalną, mózg dziecka najszybciej rozwija się właśnie do 6 roku życia, dlatego czas na naukę literek powinien przypadać na wiek 3-5 lat. Oczywiście zdarza się, że dzieci wykazują ogromne zainteresowanie literami już <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-24-r6/">w wieku 2 lat, ale nie jest to normą. Z reguły tak małe dzieci raczej skupione są wciąż na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/rozwoj-stop-dziecka-i-nauka-chodzenia-7474-r1/">rozwoju ruchowym niż poznawczym. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/szlaczki-do-druku-16484-r1/">Szlaczki do druku: ćwiczenia rączki dziecka Nauka literek - o czym należy pamiętać? Istnieje kilka zasad, dzięki którym nauka literek może pójść sprawniej i szybciej. Oto one: Od początku pokazuj dziecku litery pisane, a nie drukowane. Jeśli będziesz przestrzegać tej zasady, maluch po poznaniu liter szybko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/jak-uczyc-dziecko-czytania-najlepsze-metody-4425-r1/">nauczy się również czytać, i to niezależnie od tego, czy tekst będzie pisany literami pisanymi, czy drukowanymi. Jeżeli najpierw zaczniesz wprowadzać dziecku litery drukowane, późniejsza nauka liter pisanych może już nie być taka bezproblemowa. Pytaj dziecko, z czym kojarzą mu się dane litery. Nauka przez skojarzenia jest o wiele skuteczniejsza niż tylko abstrakcyjne uczenie się na pamięć dziwnych znaczków z alfabetu. „C” wygląda jak rogalik, pisane małe „l” jak laseczka, „o” jak kółeczko, małe „p” jak trąba słonia, a „s” jak wąż. Jeśli będziesz tworzyć z dzieckiem takie skojarzenia i później prosić go o napisanie jakiejś litery, wystarczy, że przypomnisz, że chodzi o tę literkę, która przypomina rogalik, a dziecko szybko przypomni sobie, że chodzi o „c”. Wypróbuj metodę poznawania liter wypracowaną przez pedagog Irenę Majchrzak. Stworzyła ona tzw. odimienną metodę nauki czytania, która polega na tym, że najpierw dziecko poznaje litery, które znajdują się w jego imieniu, później te, które są np. w imionach rodziców, rodzeństwa, dziadków, kolegów z przedszkola. Taka nauka może być o wiele bardziej fascynująca niż uczenie się po kolei całego alfabetu. Nauka literek przez zabawę Jak zachęcić dziecko do nauki literek? Połącz „przyjemne z pożytecznym”, niech maluch uczy się w miły dla niego sposób. Nauka literek dla dzieci naprawdę może być fajną zabawą, oto nasze pomysły: Układanie słów Układajcie wspólnie słowa z literek, np. przy użyciu kart z literami. Dobrze w tym celu sprawdzą się też magnetyczne układanki. View Burdaffi on the source website Literki w życiu codziennym Zadbaj o to, by litery otaczały dziecko w codziennym życiu (oczywiście w formie pisanej). Mogą pojawiać się na zabawkach, klockach, w książeczkach, wisieć wydrukowane na ścianie albo być przyklejone na magnes na lodówce. Im więcej dziecko będzie miało styczności z literami, tym szybciej będą mu one zapadać w pamięć. Łączenie liter i przedmiotów w pary Baw się z dzieckiem w łączenie w pary liter i przedmiotów, których nazwy zaczynają się na te litery. Wystarczy zrobić w tym celu kartoniki i na połowie z nich napisać litery z alfabetu, a na połowie nakleić do tego obrazki. Takie gotowe zestawy memo możesz również kupić. View Burdaffi on the source website Bajki z literkami Sposobem na naukę literek poprzez zabawę są też różnego rodzaju bajki edukacyjne, które możesz znaleźć np. na YouTube. Dzieci uwielbiają oglądać bajki, warto więc, by niektóre z nich były poświęcone nauce. Książeczki do nauki literek Jest to ciekawy sposób na spędzenie czasu z dzieckiem, a przede wszystkim takie książeczki sprawią, że nauka literek stanie się dla dziecka przyjemnością. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Nauka czytania metodą ślizgania – wstęp do płynnego czytania Zabawy przygotowujące do czytania <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/jak-nauczyc-dziecko-tabliczki-mnozenia-30051-r1/">Jak nauczyć dziecko tabliczki mnożenia: gry, karty Grabowskiego, kolorowanki [SZYBKIE SPOSOBY]
Co maluch wie o świecie? Kilka ważnych kwestii o rozwoju poznawczym [WEBINAR 5.]
Za nami piąty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, jak wygląda rozwój poznawczy dziecka.
Czym on jest? To przede wszystkim nabywanie i doskonalenie umiejętności niezbędnych maluchowi do rozumienia świata. Jest to wszystko to, co na danym etapie życia dziecko jest w stanie zrozumieć, pojąć i poznać. Co istotne – rozwój poznawczy podzielony jest na kilka okresów, w których każdy kolejny wynika z poprzedniego. Tym samym bardzo ważne jest, by przebiegał on poprawnie, co później przekłada się m.in. na sukces szkolny. Rozwój poznawczy dziecka – trochę teorii… Gdy rodzi się mały człowiek, od samego początku można obserwować jego rozwój fizyczny, jak i intelektualny. Co ciekawe, już od najmłodszych lat życia jest on nie tylko odbiorcą tego, co się wokół niego dzieje, ale już wtedy kształtuje je, wywierając istotny wpływ na otoczenie. Dlatego też rozwój poznawczy jest zależny od interakcji malucha ze środowiskiem. Podczas spotkania ekspertka przypomniała postać szwajcarskiego psychologa Jean Piaget, który prowadził badania nad rozwojem poznawczym od urodzenia dziecka do jego dojrzałości. Dziecko często dostrzega tylko to, co już wie. Dopasowuje do rzeczy, które widzi to, co jest w stanie wyrazić. Dla niego góry są przez kogoś usypane, rzeki są wykopane, a słońce i księżyc śledzą je podczas spacerów Jean Piaget. To właśnie Piaget przeprowadził badania, które następnie opisał w ważnej do dzisiaj teorii rozwoju poznawczego. Wyróżnił następujące stadia rozwoju: Inteligencja sensomotoryczna (0-2 lata) – dziecko uczy się poprzez bezpośrednie doświadczenie, czyli rzuca, potrząsa, zgniata, gryzie itp. Sprawdza także, jaki związek jest pomiędzy przedmiotem a tym, jaki ono ma na niego wpływ, czyli np. notoryczne wyrzucanie przedmiotu z łóżeczka. Zabawki w tym czasie odgrywają istotną rolę, dlatego bardzo ważne jest, by rodzice zwracali uwagę, czego konkretnie używają maluchy. Ponadto również ciało jest dla dziecka dużą zabawką, dlatego chętnie je testuje. Myślenie przedoperacyjne (2-7 lat) – nadal dziecko eksperymentuje z zabawkami, jednak tutaj jest już moment planowania – nie ma przypadku, bo maluch wie już, czego może oczekiwać. Nie zmienia to też tego, że nadal sprawdza, co dzieje się z przedmiotem i jaki ma na niego wpływ. Coraz więcej też myśli, co wiąże się również z rozwojem mowy, dlatego warto do niego dużo mówić oraz budować związki między rzeczą. W tym wieku rozwój poznawczy musi być szeroki, powinien dotyczyć wszystkich dziedzin życia dziecka – sportu, muzyki, przyrody, relacji itd. Operacji konkretnych (7-11 lat) – dziecko rozumie pojęcie masy, że np. coś może być małe a ciężkie, objętości, pojęcie liczby, a także może przyswoić pojęcia logiczne oraz klasyfikować hierarchicznie. Rozwija wtedy także myślenie słowno-logiczne oraz rozumowanie indukcyjne (od szczegółu do ogółu). Operacji formalnych (11-15 i starsze) – dziecko robi już wiele operacji w umyśle, może sobie je wyobrazić, nie muszą one istnieć. Oznacza to, że rozwija się wtedy myślenie abstrakcyjne oraz myślenie hipotetyczno-dedukcyjne. Co ważne, ekspertka podkreśliła, że każdy z powyższych etapów wynika z poprzedniego. Oznacza to, że dziecko uczy się czegoś, a następnie wykorzystuje to, by przyswoić kolejne umiejętności. Jest to ważne w kontekście braków na danym etapie rozwoju, które jeśli nie zostaną zauważone przez rodziców, a następnie uzupełnione, mogą skutkować opóźnieniem na kolejnych etapach rozwoju.
Fizjoterapeuta naprawia to, co się w ciele zepsuło. Niezwykłe spotkanie w Miasteczku Zmysłów [WIDEO]
– Nasze opuszki palców mają bardzo dużo receptorów. Ale na przykład na kolanie albo łokciu jest ich bardzo mało – od takich słów spotkanie w Miasteczku Zmysłów rozpoczęła fizjoterapeutka, Ewa Bartnik-Kropiewnicka. Podczas warsztatu poświęconego zmysłowi dotyku dominowała jednak nie teoria, a zabawy sensoryczne. Zobaczcie sami!
Podczas wcześniejszych spotkań ze zmysłami w Miasteczku Zmysłów nie było tyle ruchu i zabaw. Jednak temat, zmysł dotyku, zobowiązuje! Zmysł dotyku Rolą dotyku jest pomoc w orientowaniu się, jakie jest nasze miejsce w świecie. Dotykamy i jesteśmy dotykani, ale wykorzystując zmysł dotyku również sprawdzamy, ile zajmujemy miejsca w przestrzeni i jak się ruszają nasze kończyny. Dzięki temu panujemy nad swoim ciałem. To wszystko pozwala nam lepiej rozumieć świat. Dlatego właśnie dzieci dotykają niemal wszystkiego. W ten sposób sprawdzają, czy dana rzecz jest ciekawa i bezpieczna. W zdrowym ciele… Dotyk warto ćwiczyć i stymulować już od początku życia dziecka. Tulić, kołysać, podrzucać, a później pozwalać i wspierać w „wygibasach”, podskokach i przewrotach. – Na co dzień korzystajcie z różnych piłeczek, które mają różne kształty, wzory i twardość – mówiła Ewa Bartnik-Kropiewnicka. – Maty będą superrozwiązaniem dla dzieci, żeby sprawdzać, jak wrażliwe mają swoje stopy i całą resztę ciała. Bawcie się i korzystajcie ze swoich zmysłów – dodała fizjoterapeutka. Ekspertce towarzyszyli Szymek, Leon i Anielka, którzy – zgodnie z jej wytycznymi – przede wszystkim... świetnie się bawili! Dzieci pod okiem fizjoterapeutki wykonywały ćwiczenia dotykowe, sprawdzały wrażliwość swojego zmysłu, ale również wykazały się niezwykłą pomysłowością. Nie na co dzień w końcu mamy możliwość pisania po „żywej tablicy”… albo bycie nią! Koniecznie obejrzyjcie materiał wideo. Być może zainspiruje was od wykonania niektórych ćwiczeń dotykowych w domu? Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Czuję, czyli… jak rozwijać zmysły: smaku, węchu i dotyku? [WEBINAR 4.]
Za nami czwarty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o trzech zmysłach, które pozwalają… czuć świat! Dowiedz się, w jaki sposób rozwijać smak, węch i dotyk u przedszkolaka.
Potrafimy rozróżnić kilka smaków, ponad trylion zapachów, a do tego czujemy m.in. dotyk, ból i temperaturę. Możemy chłonąć świat na wiele sposobów, a wszystko dzięki trzem, wymienionym wcześniej zmysłom. I tak np. zapach wyczujemy nawet, gdy jego źródło jest daleko. Z kolei, by poczuć dotyk i smak, bodźce muszą być blisko. W przypadku dotyku odbieramy je poprzez receptory znajdujące się na skórze, a w przypadku smaku – możemy rozpoznać go, gdy cząsteczki jedzenia rozpuszczą się w cieczy (np. w ślinie). W związku z tym, aby dziecko właściwie odczuwało, czyli rozpoznawało i reagowało na bodźce z zewnątrz, warto zadbać o rozwój tych zmysłów jak najwcześniej. Kilka ważnych kwestii dotyczących smaku Aby poczuć smak, konieczna jest reakcja jedzenia ze śliną, dlatego też należy jeść wolno. W trakcie spotkania ekspertka podkreśliła, że mówiąc o zmyśle smaku, nie można nie wspomnieć o tym, jak dzieci jedzą… a także, jak to postrzegają rodzice. Dorota Zawadzka zwróciła uwagę na to, że dziecko ma prawo do niejedzenia. Może odmówić nawet wtedy, gdy ugotowano danie, które zwykle lubi. Bo istotne jest nie tylko to, by pozwolić dzieciom eksperymentować ze smakami, ale także, by... odmawiać jedzenia. Aby rozwijać w dziecku smak, warto pokazywać mu dania z kuchni świata, niecodzienne przyprawy, a także sposoby ich podania. Maluch musi mieć szanse, aby podjąć próbę zjedzenia nowej rzeczy, dlatego można np. bawić się w szwedzki stół. Dziecko może samo wybrać składniki i łączyć je jak tylko mu się podoba. Warto także do 2 r.ż. pozwolić bawić się jedzeniem. Ekspertka podkreśliła, że dziecko poznaje wtedy nie tylko smak, ale również jego fakturę i barwę, a to według kucharzy sposób, który pozwala wychować smakosza! Przy tym należy pamiętać, by niezależnie od tego, jak bardzo zależy nam na rozwoju smaku u dziecka, nie zmuszać go do jedzenia. Jest to bardzo ważne, gdyż może prowadzić do poważnych zaburzeń odżywiania. Czy to czujesz? Czyli o smaku słów kilka Świat zapachów to kolejna przestrzeń, którą warto pokazywać dzieciom. Co ciekawe, przygodę z tym zmysłem maluchy rozpoczęły już w ciąży. Będąc w brzuchu mamy czuły zapach wód płodowych, które przenoszą zapach i smak jedzenia spożywanego przez mamę. Warto rozwijać ten zmysł u dzieci, gdyż rozbudza on także smak. Oprócz tego właśnie on sprawia, że łączymy zapachy z konkretnymi wydarzeniami, dzięki czemu mamy w pamięci nie tylko obrazy wspomnień, ale też z łatwością kojarzymy je z zapachami. Zmysł ten jest także potrzebny do tego, by ostrzec nas przed niebezpieczeństwem np. ulatniającym się gazem z kuchenki. Aby go rozwijać, jak najczęściej wąchajcie z przedszkolakiem kwiaty, przyprawy, perfumy i nastawcie się pozytywnie na różnorodność zapachową. Co warto wiedzieć o zmyśle dotyku? Przede wszystkim to, że dotyk to bodziec, który odczuwamy poprzez skórę. To ona jest naszym największym narządem zmysłu oraz organem w ogóle. Dotyk pozwala nam odczuwać ciepło, zimno, ból czy łaskotanie, a doświadczenia te możemy kategoryzować jako przyjemne lub nieprzyjemne. Dlaczego jest ważny? Gdyż pozwala nie tylko na dotykanie, które zwykle jako pierwsze kojarzy nam się z tym zmysłem. Warto zdać sobie sprawę, że to dzięki niemu możemy określić kształt, ciężar, konsystencję czy strukturę. Ponadto to właśnie dzięki niemu komunikujemy się z otoczeniem, a organizm pozwala poprzez receptory w skórze sterować procesami zachodzącymi w organizmie. Dotyk to również intymny sposób komunikacji. To dzięki niemu budujemy więź. Nie bez powodu przytulamy się do siebie, trzymamy za ręce. Oprócz tego, że czujemy wtedy przyjemność, czujemy się też bezpiecznie. Siła dotyku jest tak duża, że pomaga radzić sobie z lękami, uśmierza ból, a także pozwala się wyciszyć i zrelaksować. Rozwijając ten zmysł u dzieci, warto podkreślić, że nie można przestymulować dziecka np. poprzez przytulanie, głaskanie, czy trzymanie za rękę. Warto przy tym jednak zawsze pamiętać, by siła dotyku była dopasowana do maluszka. Należy być także czujnym na zaburzenia sensoryczne. Dzieci mogą wtedy być uwrażliwione i odczuwać ból, gdy obcina im się włosy lub paznokcie, nie lubią nosić jakiegoś ubrania lub wręcz przeciwnie – być mniej wrażliwe i np. potrafią włożyć rękę do bardzo gorącej wody lub szczypać czy drapać się i nie odczuwać bólu.
Jak dziecko uczy się i rozwija przez zmysły? [WEBINAR 1.]
Za nami pierwszy z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Ekspertka opowiadała o tym, jak działają zmysły malucha, a ich prawidłowy rozwój wpływa na życie również w przyszłości.
Wyróżniamy 5 „tradycyjnych” zmysłów: wzrok, słuch, dotyk, zapach i smak. Mamy też zmysły „dodatkowe”, do których należą: zmysł temperatury, równowagi, ułożenia ciała względem siebie i napięcia mięśniowego (propricepcja), zmysł odpowiadający za odmierzanie czasu i odczuwanie bólu (nocycepcja). Jedne i drugie są potrzebne dorosłym i dzieciom, by lepiej rozumieć i orientować się w świecie. Dzięki nim możemy m.in. zobaczyć go, usłyszeć, docenić, a także określić, czy to, co się w nim znajduje jest bezpieczne czy nie. Aby jednak było to możliwe, narządy zmysłów, które pozwalają je odbierać i przetwarzać, muszą działać prawidłowo. Co trzeba wiedzieć o zmysłach? Wzrok Dzięki niemu można rozpoznawać m.in. kolory, ich intensywność, kształty, orientować się w przestrzeni. Przy tym rodzice muszą pamiętać, że małe dziecko nie wie, że źle widzi. Maluchowi wydaje się, że jego wzrok jest dokładnie taki sam jak innych. Dlatego też bardzo ważne w rozwoju tego zmysłu jest to, by opiekun obserwował, jak dziecko ogląda przedmioty, czy rozpoznaje kolory, widzi wyraźnie itd. I tak, trzeba pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia dziecko ogląda je z niewielkiej odległości, ale już 2-latek powinien widzieć mniej więcej tak jak dorosły. Tym samym, jeśli coś zaniepokoi rodzica, musi koniecznie skonsultować się ze specjalistą. Słuch To pierwszy zmysł dziecka, dzięki czemu odbiera ono dźwięki nawet będąc jeszcze w brzuchu mamy. Aby rozwijać go od początku, ważne jest, by w domu były obecne... dźwięki. Chodzi przede wszystkim o to, by nie było ani za cicho, ani za głośno. Jeśli nie będzie ich w ogóle, to gdy się pojawią, mogą wywołać lęk. Z kolei, jeśli będą np. za głośne, mogą powodować różnego rodzaju zaburzenia słuchu. Trzeba pamiętać, że maluchy mają bardziej wrażliwy słuch niż dorośli – z początkiem życia jest on najlepszy i z wiekiem się stopniowo pogarsza. Przy tym bardzo istotne jest, że jeśli dziecko np. w zabawie nie reaguje na poszczególne dźwięki, mimo że w okresie niemowlęctwa miało pozytywny wynik przesiewowego badania słuchu, należy zatroszczyć się o ten zmysł i w razie wątpliwości skonsultować ze specjalistą. Dotyk Jest to tzw. zmysł pierwotny, bo właśnie dzięki niemu dziecko posiada odruchy, w tym takie, jak odruch ssania lub chwytania. Mówi się o tym, że dotyk jest szczepionką XXI wieku, gdyż właśnie przytulanie, bujanie, podnoszenie maluszka itd. sprawia, że czuje się on bezpiecznie, jego potrzeby są zaspokojone i dzięki temu, że jest blisko z opiekunem, wpływa to korzystnie na jego ogólny rozwój. Ważne jest także to, by badać reakcję dziecka na mniej komfortowy dotyk. Oczywiście, nie chodzi o to, by zadawać mu ból, ale sprawdzać, jak reaguje, gdy pojawiają się bodźce intensywne, np. gdy się uderzy. Trzeba kontrolować, czy reakcja dziecka jest adekwatna do bodźca. Gdy zauważymy cokolwiek, co budzi wątpliwości, warto skonsultować się z pediatrą. Smak To zmysł, który rozpoznajemy dzięki ok. 10 tys. receptorów umieszczonych na języku. Trzeba pamiętać, że dla jego rozwoju istotne jest, by smaki potraw były wyraźne, bo dopiero wtedy możemy ich w pełni doświadczać. I oczywiście nie mamy na myśli popularnej soli, ale raczej zioła, które świetnie wzbogacają codzienne menu. Istotne jest także to, że dziecko poznaje jedzenie także przez kolory i faktury, co zachęca do jedzenia. Powinni o tym pamiętać szczególnie rodzice dzieci, które nie są zbyt otwarte na nowe smaki. Zapach W nosie mamy wiele receptorów i każdy z nich rozpoznaje inne cząsteczki zapachowe. Odbieranie i przetwarzanie zapachu jest bardzo indywidualne. Dlatego też trzeba pamiętać, że to, co dla jednych jest przyjemne, dla innych może wcale takie nie być. Bardzo ważne jest, że maluchy są bardzo wrażliwe na zapachy. Wiąże się to z tym, że szybko występuje u nich jakieś skojarzenie i tym samym reakcja, nierzadko negatywna, która powoduje, że dziecko np. czegoś nie chce, nie spróbuje, gdzieś nie wejdzie itd. Bądźmy zatem na to wrażliwi.
Krążek Newtona to koło, na którym znajdują się barwne segmenty: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo i fioletowy. W chwili, gdy obracamy krążkiem Newtona, barwy zlewają się ze sobą i widzimy „barwę” białą. Większość barw, jakie występują w przyrodzie, to barwy złożone, które powstają na przykład w wyniku dodania do siebie przynajmniej dwóch barw prostych.
Dlaczego tak się dzieje? Obraz, który trafia do ludzkiego oka, nie jest rejestrowany natychmiast. Jeśli prędkość obrotu tarczy jest duża, to różne barwy znajdujące się na tarczy docierają do oka tak szybko, że nie jest ono w stanie ich rozróżnić. W rezultacie wszystkie barwy, które docierają do oka w przeciągu dziesiątej części sekundy, są interpretowane jako jeden sygnał. Porada dla rodzica: Własną tarczę Newtona możecie wykonać razem z dzieckiem w domu. Będą wam potrzebne: nożyczki, klej, kolorowe kartki (czerwona, zielona, niebieska, żółta, jasnoniebieska, różowa), płyta CD i kołeczek drewniany. Kolorowe kartki należy pociąć na równe trójkąty tak, aby otrzymać wycinki koła każdego koloru. Przyklejamy je do płyty CD. Kołeczek musi być naostrzony i powinien być tak duży, aby zmieścić się w otworze płyty CD. Tak wykonane urządzenie wprawiamy w ruch, kręcąc nim jak bąkiem. Przestajemy widzieć poszczególne, barwne sektory, a cała powierzchnia wydaje się mieć barwę zbliżoną do białej. Źródło: Isaac Newton zaprezentował w ten sposób w roku 1704 addytywne mieszanie barw: odpowiednia kombinacja barw chromatycznych daje w wyniku zmieszania achromatyczne wrażenie bieli lub inne wrażenie barwne. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Ta spirala to jedno ze złudzeń optycznych, gdzie pomimo, że tarcza jest płaska, to odbieramy ją, jakby była obiektem trójwymiarowym.
Twoje zadanie: Skoncentruj się i patrz uważnie na obracające się okręgi. Wprawione w ruch generują̨ interesujący efekt trójwymiarowy obracającego się̨ krateru. Dlaczego tak się dzieje? Układ linii oraz ich grubość na obracającej się tarczy powoduje, że obiekt wydaje się trójwymiarowy. Linie grubsze uznawane są bowiem przez nas za bliższe, a cieńsze za dalsze. Kiedy patrzymy na ten obiekt, do każdego oka obraz trafia pod nieco innym kątem. Mózg analizuje dane i ocenia odległość od przedmiotu. Porada dla rodzica: Zaobserwowany tu mechanizm jest w życiu podstawą widzenia przestrzennego. Widzenie przestrzenne jest jednak także możliwe przy użyciu jednego oka, ze względu na większą liczbę zjawisk, które mózg wykorzystuje w interpretacji obrazu. Znaczenie mogą mieć np. rozmiary przedmiotów czy układ cieni. Podczas zabawy z dzieckiem możecie stymulować funkcje wzrokowo-przestrzenne np. poprzez wyszukiwanie w otoczeniu przedmiotów o określonym kolorze lub wzorze, różniący się wielkością itp. Warto też zachęcać do zabaw, takich jak budowanie i konstruowanie według wzoru. Źródło: Francuski artysta Marcel Duchamp (1887-1968) w swojej twórczości eksperymentował z efektem stereokinetycznej głębi już w 1935 roku (Rotoreliefs) Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Iluzja optyczna pokazująca złudzenie ruchu.
Twoje zadanie: Popatrz dłużej na obrazek przedstawiający tubę. Po dłuższej chwili, zauważysz, że tuba porusza się tworząc lej! Nie jest to jednak animacja, ale złudzenie optyczne. Dlaczego tak się dzieje? Iluzja jest wywołana przez kontrast kolorów oraz układ i kształt obiektów. Gdy patrzymy na ten obrazek, nasz mózg aktywuje obszary kory mózgowej odpowiedzialne za rozpoznawanie ruchu tam, gdzie faktycznie ruch nie występuje! Aby pozbyć się takiego „helikoptera w głowie”, wystarczy zatrzymać wzrok w jednym punkcie. Porada dla rodzica: Złudzenie ruchu i kontrastowe kolory mogą być inspiracją do zabawy w Teatr cieni. To ciekawy pomysł na kreatywną zabawę np. wieczorem, nie wymaga ona wielu akcesoriów. Wystarczy lampka nocna i odrobina chęci do gry aktorskiej, aby w prosty sposób za pomocą dłoni pokazać na ścianie cienie różnych zwierząt i opowiedzieć dziecku proste historie lub bajki. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Twoje zadanie: Spójrz na obrazek. Bardzo prawdopodobne, że zobaczysz obracające się w różnych kierunkach koła. Jeśli natomiast skupisz się na jednym z nich, przestanie ono się kręcić (w przeciwieństwie do pozostałych). Dlaczego tak się dzieje? Mimowolne ruchy gałki ocznej dostarczają do mózgu szereg, szybko następujących po sobie obrazów. Mózg stara się nałożyć na siebie obrazy te w jedną całość. Na tym obrazku brak wyraźnych punktów pozwalających na uporządkowanie i ustawienie obrazu. Dlatego wydaje nam się, że kolejne "kadry" są nieco przesunięte względem siebie – to tworzy iluzję ruchu. Porada dla rodzica: Patrząc na obraz, wygląda na to, że niektóre części się poruszają. Z reguły są to miejsca, na których oko się nie skupia. Bawiąc się z dzieckiem spróbujcie przysłaniać palcem lub kawałkiem kartki różne miejsca wyświetlanego obrazu i sprawdźcie w jakich momentach iluzja ruchu zniknie, a kiedy pojawi się na nowo. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Zabawki wspierające rozwój. Podpowiadamy, jak wybrać te najlepsze!
Zabawa to tak naprawdę… bardzo poważna sprawa. Dzięki niej dziecko bez najmniejszego wysiłku uczy się mnóstwa rzeczy. Jakie najlepiej wspierają jego rozwój?
Gdy dziecko beztrosko rzuca piłeczką, potrząsa grzechotką albo przytula pluszaka, tak naprawdę intensywnie się uczy. Czego? Na przykład panowania nad własnym ciałem, logicznego myślenia („Ojej! Potrząsnąłem grzechotką, a ona wydała z siebie dźwięk!”) i wyrażania emocji. Trójkąt Umiejętności Przedstawiamy kolekcję zabawek K's Kids. Każdy ich element został zaprojektowany w taki sposób, by wspierać rozwój dziecka. Aby rodzicom było łatwiej zrozumieć, w czym pomagają konkretne klocki, piłki czy maty, warto zapoznać się z tzw. Trójkątem Umiejętności. To prosty przewodnik, pokazujący w jakim obszarze rozwija się maluszek, gdy się nimi bawi. ROZWÓJ FIZYCZNY Na obszar rozwoju fizycznego dziecka składają się: zmysły – wzrok, słuch, dotyk, węch i smak, motoryka mała – m.in. precyzyjne chwytanie przedmiotów, ruchy warg i języka, motoryka duża – ruchy większych mięśni odpowiedzialnych za pracę ramion, nóg i całego ciała. Zabawki, które wspierają rozwój fizyczny, stymulują zmysły dziecka wyrazistymi, miłymi dla oka kolorami, różnorodnymi kształtami i ciekawymi fakturami poszczególnych elementów. To jednocześnie miłe dla ucha, interesujące dźwięki, np. melodie, szeleszczenie czy odgłosy zwierząt. Takie zabawki zachęcają dziecko do wykonywania precyzyjnych ruchów: chwytania, obracania zabawką w dłoniach, manipulowania nią na różne sposoby. Rozwijają również całe ciało, np. przekonując do raczkowania, schylania się, rzucania czy łapania. Domek Psa Patricka Ten bajecznie kolorowy sorter ma miękkie ściany i dach z otworami o różnych kształtach, do których dziecko dopasowuje mniejsze i większe klocki. W klapkę z postacią Psa Patricka wszyto od wewnętrznej strony bezpieczne lusterko. Zabawka ma także duży, wygodny uchwyt, dzięki któremu łatwo przenosić ją z miejsca na miejsce. Klocki Połącz i słuchaj Każdy z tych kolorowych, mięciutkich, łatwych do chwycenia klocków jest zabawką samą w sobie, jednak można je także łączyć. Gdy uda się dopasować części obrazka, dziecko słyszy odgłos zwierzęcia lub pojazdu, który na nim widzi. Przenośna mata Słoń To mata, pluszak i książka w jednym. Zabawny słonik ma grzechoczące nóżki, szeleszczące uszy i piszczącą trąbę. Jest mięciutką przytulanką, którą można wszędzie zabierać ze sobą. Kryje miłą niespodziankę: zapinaną na guzik-gryzaczek książeczkę z kolorowymi wizerunkami zwierząt. To jeszcze nie wszystko: podczas spacerów czy pikników strony książeczki można zamienić w całkiem sporą matę. Zegar Sowa – noc i dzień Sowa z zegarem jest bajecznie kolorowa i zrobiono ją z materiałów o różnych fakturach. Jest bardzo miękka – w sam raz do przytulania. Bawiąc się nią, dziecko może słuchać dźwięku Tik-Tak i muzyki, ciągnąć za gryzaki (i oczywiście je gryźć) oraz przesuwać paluszkami wskazówki. ROZWÓJ POZNAWCZY Na obszar rozwoju poznawczego składają się: umiejętności logiczne – umiejętność porządkowania informacji, wyciągania z nich wniosków i rozwiązywania problemów, kreatywność – inteligencja artystyczna, rozumienie kolorów, kształtów, rozróżniania muzyki i rytmu, umiejętności językowe – umiejętność mówienia i rozumienia. Zabawki, które wspierają rozwój poznawczy, uczą myślenia, kojarzenia faktów i rozwiązywania problemów. Zachęcają do poznawania kolorów i dźwięków oraz do tego, by korzystać z nich na różne sposoby. Wspierają również rozwój mowy, np. uczą nazw zwierząt czy pojazdów zapraszając do rozmowy i zadawania pytań. Edukacyjne klocki Puzzle To 12 miękkich, lekkich elastycznych, kolorowych sześcianów z bardzo bogatym materiałem edukacyjnym. Na przykład na zielonych ściankach klocków są przedmioty w różnych liczbach (co pomaga w nauce liczenia), na pomarańczowo-niebieskich cyfry, a na różowych połówki różnych obiektów. Ścianki granatowe ukrywają niespodziankę – mają klapki, pod którymi znajdują się te same obiekty w różnych stanach, np. całe jabłko i ogryzek (dziecko uczy się pojęcia przyczyna-skutek). Na jednej ze ścianek są także fragmenty dużej układanki. Składając wszystkie klocki razem, dziecko zobaczy obrazek z wesołym miasteczkiem. Zestaw uzupełniają miękkie kolorowe stożki, z których można zrobić np. dach domku. Klocki Popboblocs Zbuduj sam – Miasto Zestaw składa się z 50 klocków różnej wielkości, figurki ciężarówki oraz dodatkowych elementów z papieru, takich jak ludzie, drzewa czy budynki. Dzięki tej zabawce dziecko może nie tylko budować miasto, ale także bawić się w odgrywanie różnych ról i tworzyć historie. Piramida edukacyjna Patrick Zabawka składa się z kolorowych kubeczków, na których wytłoczone są liczby i wzory. Zadaniem dziecka jest ułożenie kubków w stos. Gra uczy kolorów oraz pomaga dziecku ćwiczyć motorykę i logiczne myślenie. Każdego z kubeczków można także użyć także osobno, np. jako foremki do piasku. Dzięki temu zabawka daje dziecku poczucie samodzielności i władzy. ROZWÓJ SPOŁECZNY Na obszar rozwoju społecznego składają się: emocje – umiejętność wyrażania ich i kontrolowania, komunikacja – umiejętność skutecznego porozumiewania się z innymi, poczucie własnej wartości – zadowolenie z siebie, które daje np. ukończone zadanie czy sam proces podejmowania decyzji. Zabawki, które wspierają rozwój społeczny, są miłe w dotyku, zachęcają, by się w nie wtulić i się o nie troszczyć. Wspierają także rozwój mowy, zachęcając do rozmawiania z nimi lub o nich. Budują poczucie samoświadomości i własnej wartości, zachęcając np. do oglądania siebie w lusterku, podejmowania samodzielnych decyzji czy kończenia rozpoczętych zadań. Dinozaur z piłeczkami – Jestem Szefem Ogromny, mięciutki dinozaur z 60 kolorowymi piłeczkami. Dziecko może rozpiąć zamek błyskawiczny na jego grzbiecie i siedzieć w środku jak w basenie z piłeczkami albo wyrzucać je i wkładać do środka – to ono jest szefem! Zabawka ma także grzechotkę, lusterko i elementy, które szeleszczą. Interaktywna kostka – Muzyczna farma Kolorowa, miękka kostka z elementami o różnych fakturach i dodatkami: lusterkiem, gryzakiem i tasiemkami zakończonymi supełkiem. Naciskanie ozdobionych wizerunkiem zwierząt ścianek aktywuje dźwięki – ich odgłosy. View Ediplayer on the source website Mówiąca piłka 2 w 1 Różnokolorowa, miękka piłka z kolorowymi obrazkami, która pomaga w nauce kolorów, liczenia od 1 do 10 i alfabetu, idealna do zabaw sportowych (rzucania, kopania, turlania) i jako przytulanka. „Rośnie” wraz z dzieckiem – może towarzyszyć mu na kolejnych etapach jego rozwoju. Dostępna jest w dwóch wersjach językowych – angielskiej i polskiej. WSZYSTKIE OBSZARY Tak naprawdę zabawki stymulują wszystkie obszary rozwoju. Niektóre z nich są tak wszechstronne, że robią to szczególnie skuteczne. Kostka Słuchaj, klaszcz i śpiewaj Miękka w dotyku, kolorowa kostka z zabawnymi obrazkami, którą można ustawić w 3 trybach: „słuchaj” – po podrzuceniu kostka gra 6 różnych melodii „klaszcz” – gra 3 melodie zachęcające do klaskania „śpiewaj” – gra piosenki zachęcające dziecko do wspólnego śpiewu Przytulanki interaktywne Julia uczy mówić i Wayne uczy mówić Julia i Wayne to lalki z funkcją nagrywania głosu, dzięki której można sprawić, by mówiły to, co chcemy, np. słowa „mama” czy „tata”, „dziękuję”, „dzień dobry”. Dziecko odtworzy je naciskając brzuch lalki. Julia i Wayne potrafią też w zabawny sposób powtarzać wypowiadane przez dziecko lub rodziców słowa, grają 4 melodie i kiwają głowami w ich rytm. Są mięciutkie, więc miło je przytulić. Sorter Patrick Sorter ma kształt miękkiej, zamykanej na suwak walizeczki z 9 otworami o różnych kształtach, do których dopasowuje się różnokolorowe klocki. Ma wygodny uchwyt do przenoszenia i breloczek z pieskiem Patrickiem. Doradca Rozwoju Dziecka Jakie zabawki podarować maluszkowi, by najlepiej pomagały mu w rozwoju? W dokonaniu wyboru pomoże ci Doradca Rozwoju Dziecka. To bardzo proste: wybierasz na stronie wiek dziecka, zaznaczasz, co już potrafi (np. „stara się naśladować różne dźwięki”, „uśmiecha się w odpowiedzi na uśmiech dorosłych”, „potrafi chwytać grzechotkę”) i natychmiast otrzymujesz analizę dotyczącą poziomu jego rozwoju wraz z sugestiami, jakie zabawki będą w jego przypadku najlepiej stymulować poszczególne obszary. Spróbuj! Artykuł powstał z udziałem firmy Marko
Pieluchomajtki Pampers Pants zdały test mam na „piątkę”! Poznaj ich opinie!
Niewątpliwie jedną z największych radości rodzicielstwa jest obserwowanie rozwoju maluszka. Uchwycone w kadrze pamięci #PoRuszająceChwile są tym bardziej niezwykłe, jeśli można się nimi... podzielić! Dlatego poprosiliśmy rodziców, aby wspólnie z aktywnymi maluchami przetestowali dla nas pieluchomajtki Pampers Pants i podzielili się swoją opinią. Wypadły rewelacyjnie!
Pieluchomajtki Pampers Pants przetestowały maluchy w różnym wieku: Spośród mam biorących udział w teście prawie połowa pierwszy raz miała okazję wypróbować pieluchomajtki. Pampers Pants pod lupą Testujące mamy skupiły się na wielu aspektach pieluchomajtek Pampers Pants. Jednym z najbardziej kluczowych było ich zakładanie i zdejmowanie. Agata: Jestem bardzo zadowolona z pieluchomajtek Pampers Pants. Są wygodne zarówno w zakładaniu, jak i zdejmowaniu. A do tego widać, że córeczce przyjemnie się w nich biega. Według mam elastyczne boki ułatwiające zmianę pieluchomajtek to ich niewątpliwa zaleta. Poprosiliśmy również o analizę pozostałych walorów pieluchomajtek Pampers Pants. Paulina: Obawiałam się, że maluch nie będzie chciał ich zakładać i nie będą one wystarczająco chłonne. Okazało się jednak, że wygoda ich zakładania jest o wiele lepsza niż w przypadku zwykłych pieluch a chłonność również nie wzbudziła naszych zastrzeżeń. W wielu wypowiedziach mamy podkreślały także, że nie musiały martwić się o dyskomfort dzieci podczas zabawy. Magda: W przypadku mojego 10-cio miesięcznego synka zmiana pieluszki to czasami ogromny problem! Wszystko dookoła jest tak ciekawe, że chwila leżenia w spokoju jest nie możliwa... i tu dla mnie zbawieniem okazują sie pieluchomajtki Pampers Pants, ponieważ nawet synka nie kładę na czas jej zmienienia. A sama zmiana pieluchy w jej trakcie następowała (bo czasem musiała!) w ekspresowym tempie. Barbara: Mój syn jest w ciągłym ruchu – dla niego czas zmiany pieluszki to czas stracony, więc muszę się spieszyć. Dzięki Pampers Pants zmiana zawsze była szybka i wygodna. Nie trzeba było sprawdzać, czy przypadkiem pieluszka nie jest za luźno lub za ciasno zapięta. Z pewnością maluszki również doceniły, że nie musiały odrywać się od swoich aktywności! Nawet, jeśli tą aktywnością był słodki sen… Anna: Obawiałam się, że podczas snu pieluchomajtki będą przeciekać i mój maluszek będzie się budził. Ale spał spokojnie całą noc! Warte polecenia! Katarzyna: Polecam pieluchomajtki Pampers Pants zwłaszcza dla tych aktywnych dzieci. Są chłonne a zarazem przewiewne. Nie powodują podrażnień. Idealnie się sprawdzają w ciągu dnia, ale nawet i nocą. Nie ma problemów z otarciami lub odparzeniami. Są bardzo miękkie i delikatne. I najważniejsze – nie krępują ruchów dziecka. Wszystkie mamy zgodnie przyznały pieluchomajtkom Pampers Pants najwyższe oceny. Zaważyły o tym między innymi wygoda zakładania i pozytywny wpływ na skórę dziecka, które wskazało 100% mam! Natalia: Komfort mojego dziecko jest dla mnie najważniejszy. Pampers Pants sprawiają, że pupa malucha oddycha, na skórze nie ma żadnych odparzeń, a skóra jest wypielęgnowana. Okazało się, że wcześniejsze obawy zarówno rodziców jak i dzieci były nieuzasadnione. Marzena: Syn wcześniej nie nosił pieluchomajtek, bałam się że ich nie zaakceptuje będzie problem z założeniem. Stało się wręcz przeciwnie bardzo mu się spodobały szczególnie zwierzątka które na nich się znajdują :) Katarzyna: Jedyną moją obawą było to, że pieluchomajtki Pampers Pants mogą w ciągu nocy przesiąknąć. Jednak myliłam się i moje obawy zniknęły po przespanej i suchej nocy. Dla wielu mam znaczenie miało również zdanie ich pociechy! Magdalena: My po testach już wiemy, że nie wrócimy do zwykłych pieluszek! Nie tylko jest nam prościej zmienić pieluchę, ale mamy również pewność, że syn ma pełną swobodę i komfort, szczególnie w te upalne dni! Nie mamy także problemów ze zsuwającą się podczas biegania lub spania pieluszką. Czas na twoją własną opinię! POZNAJ WIĘCEJ OPINII >>><a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/pampers/pieluchomajtki-pampers-pants" target="_blank" rel="noopener">TUTAJ Wyniki przygotowane na podstawie testu przeprowadzonego w serwisie mamotoja.pl na grupie 89 osób w terminie maj-czerwiec 2020 r. Artykuł powstał z udziałem marki Pampers
Rok wielkich odkryć - co odkrywa twoje dziecko w 1 roku życia?
1 rok życia jest przełomowy dla każdego człowieka. To właśnie wtedy dziecko odkrywa to, co jest najważniejsze dla dalszego rozwoju.
Podczas 1 roku życia dziecko uczy się najważniejszych rzeczy, m.in. panowania nad ciałem i porozumiewania się z innymi. Potem już tylko doskonali swoje umiejętności. Jakich odkryć dokonuje w ciągu pierwszych 12 miesięcy życia? Zapytaliśmy o to prof. Agnieszkę Maryniak, neuropsycholożkę z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Wokół mnie jest przestrzeń! Natychmiast po narodzinach dziecko odkrywa, że wokół niego jest pusta przestrzeń. To nowość – w twoim brzuchu było ciasno i przytulnie. Maleństwo szuka granic nowego świata, rozprostowując rączki i nóżki. Gdy natrafia na pustkę, może czuć się zagubione, dlatego uspokaja się, gdy owijasz je w kocyk albo tulisz. Z czasem przyzwyczaja się do nowego otoczenia i zaczyna lubić swobodę. Jestem! Noworodek i małe niemowlę nie wiedzą, że on i świat to nie to samo. To, że jest odrębną istotą, pojmie, mając mniej więcej pół roku. Ale już od dnia narodzin dziecko gromadzi doświadczenia, które doprowadzą je do tego odkrycia. Swojej odrębności doświadcza poprzez ciało: raz jest mu cieplej, raz chłodniej, bywa głodne albo najedzone itd. Otaczają mnie ludzie Już noworodki lubią przyglądać się twarzom. Na początku są w stanie skupić się na nich tylko przez chwilę. Z czasem wpatrują się w nie coraz dłużej. Sprawdź, jak cię widzi noworodek - zupełnie inaczej niż sądzisz! ... i mogę się z nimi porozumieć Niemowlę porozumiewa się ze światem nie tylko za pośrednictwem płaczu. Już kilkudniowe dziecko uważnie patrzy w oczy i próbuje naśladować twoje miny, np. tak jak ty otwiera i zamyka usta. 2-miesięczny maluszek zaczyna się uśmiechać w odpowiedzi na uśmiech. Dziecko „mówi ” także całym ciałem,np. macha rączkami, piszczy z radości, odwraca główkę, gdy ma dość zabawy. Mam wpływ na to, co się dzieje Gdy reagujesz na płacz dziecka, ono odkrywa, że nie jest bezradne („Zawołałem mamę, a ona przyszła”). Poczucie sprawstwa rozwija także wtedy, gdy np. macha grzechotką („To ja sprawiłem, że pojawił się dźwięk”). Kocham moją mamę! Od początku jesteś dla dziecka wyjątkowa. Rytm twojego serca i twój głos poznało, będąc jeszcze w brzuchu. Zaraz po urodzeniu poznało także twój zapach i szybko nauczyło się rozpoznawać twoją twarz. Ale jeszcze przez jakiś czas zapomina o tobie, gdy przestaje cię widzieć. Mniej więcej w 8 miesiącu życia odkrywa, że istniejesz także wtedy, gdy cię przy nim nie ma. Właśnie wtedy zaczyna za tobą tęsknić i bać się obcych. Moje ciało mnie słucha Noworodek nie ma kontroli nad własnym ciałem. Jego ruchy są nieskoordynowane, chaotyczne, a na bodźce (hałas, dotyk itd.) reaguje odruchowo, np. automatycznie zaciska paluszki na podanym palcu. Robi to niezależnie od swojej woli. Z czasem to się zmienia. Jako pierwsze zaczynają „słuchać” oczy – już nowo narodzone maleństwo potrafi na moment skupić wzrok, wkrótce potem uczy się wodzić oczami za tym, co się porusza. Następnie maluch przejmuje panowanie nad głową: unosi ją, obracana boki, trzyma sztywno. Później kolej na ręce, tułów, a na końcu na nogi. Świat jest ciekawy Noworodek najlepiej widzi to, co ma niemal przed samym noskiem, w odległości 20–30 cm. W miarę jak dziecko dojrzewa, wyostrza się jego wzrok i coraz więcej może dostrzec. A skoro widzi, chce tego dotknąć. Może także zlokalizować źródło dźwięku albo zapachu. Niemowlę, które potrafi już choć trochę zapanować nad ciałem, bada świat na wszystkie dostępne mu sposoby. Rozgląda się na boki, nasłuchuje, dotyka, oblizuje. Ciekawość zmusza je do wysiłku, a im jest sprawniejsze, tym dalej może dotrzeć. Świat staje się coraz większy i coraz bardziej dostępny! Ja już to znam! Już kilkudniowy osesek dłużej przygląda się przedmiotom, które widzi po raz pierwszy (a więc potrafi odróżnić je od tych, które widział wcześniej). W 2 półroczu życia dziecko zaczyna się orientować, że coś, co znika mu z oczu, nie przestaje istnieć. Fakt, że podczas zabawy w „A kuku!” czeka, aż wyłonisz się zza krzesła oznacza, że istniejesz w jego świadomości także wtedy, gdy cię nie widzi. Nie jest jeszcze do końca tego pewne, dlatego śmieje się radośnie, gdy cię wreszcie zobaczy. Słowa mają treść Dla niemowlęcia język jest jak muzyka: ma melodię, rytm i służy do wyrażania emocji. Przed 1 urodzinami dziecko zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że za konkretnymi zbitkami głosek kryje się jakieś znaczenie. Zaczyna wiązać słowa z przedmiotami, zjawiskami i sytuacjami, czyli po prostu je rozumieć. Dzięki temu odkryciu może nauczyć się mówić. Polecamy: Kalendarz rozwoju niemowlaka - tydzień po tygodniu
Im większa głowa, tym mądrzejsze dziecko? Prawda, czy fałsz?
Badania na 500 tys. osobach w wieku 37-73 lata przyniosły odpowiedź!
Tego typu badania, jakie zaprezentowano w Molecular Psychiatry, trzeba traktować z przymrużeniem oka, choć liczba osób, które wzięły udział w badaniu robi wrażenie. Ponad 500 tys. osób w wieku 37-73 lata, zostało przebadanych na potrzeby tego eksperymentu. W czasie badania brano pod uwagę stan fizyczny, krew, mocz, próbki śliny, oraz oczywiście wielkość czaszki. Jak duże urodzi się dziecko zależy od ciebie! Okazało się, że noworodki, które urodziły się z większą, niż przeciętna wielkość czaszki (ponad 38 cm), mają większą szansę na osiągnięcie sukcesów zawodowych. Naukowcy stwierdzili, że wielkość mózgu ma znaczenie odnośnie umiejętności poznawczych i wykształcenia. Oczywiście środowisko, wychowanie i inne czynniki także mają wpływ na poziom intelektu dziecka. Jeżeli te badania rzeczywiście dowodzą prawdy, będzie to świetna nowina dla tych mam, które rodząc duże dzieci, marzyły o malutkich, które łatwiej przejdą przez kanał rodny. Teraz mogą traktować swoje maluszki jako niezwykle mądre istoty, przyszłych naukowców, odkrywców, oraz dyrektorów :-) Zobacz także: Sprawdź wielkość dziecka w brzuchu! Jak wspierać inteligencję dziecka? - 7 porad źródło: babble.com
Jakie proste zabawy wspomogą inteligencję dziecka? – poleca Dorota Zawadzka
„Te zabawy pobudzają spostrzegawczość, myślenie i dziecięcą uważność” – mówi Superniania. Co więcej: nie wymagają żadnych zabawek, dlatego możecie się w nie bawić wszędzie!
Dzieci doskonalą umiejętności poznawcze, językowe oraz społeczne o wiele szybciej, gdy uczestniczą w dynamicznych zabawach, wykorzystując wiele zmysłów jednocześnie. Jakie proste zabawy dla 3-latka, 4-latka i starszego dziecka pomogą mu rozwijać spostrzegawczość, myślenie i uważność? Oto lista: Klasyfikowanie przedmiotów według kształtu, koloru, wielkości, przydatności, a obrazków według treści – zwierzęta domowe, leśne, rzeczy naturalne i stworzone przez człowieka, dalekie i bliskie itp. Zabawa "z czego to jest zrobione" – ser, mleko, szafa, samochód, bluzka itd. Zabawy z historyjkami obrazkowymi: układanie według właściwej kolejności, opowiadanie historyjki, z której usunięto wcześniej obrazek lub zmieniono kolejność. Oglądanie obrazków różniących się szczegółami – szukanie różnic rozbudza spostrzegawczość i uczy koncentracji. Wymienianie z pamięci cech przedmiotów, np.: "Jaki jest cukier, woda, jabłko?". "Co jest słodkie, słone, mokre, wysokie?". Zabawa w definiowanie, np.: "Co to jest ser, lato, długopis, dobro, sprawiedliwość?" Zabawa w szukanie przeciwieństw (np. czarny – ..., młody – ..., wysoki – ...). Zabawa w prawdę i nieprawdę – mówisz np. "fioletowy śnieg", "miękka poduszka", "czarne słońce" itp., a dziecko reaguje, mówiąc: "prawda" albo "nieprawda". Zabawa w kończenie zdań, np.: "Gdy chcę robić wycinanki, to muszę przygotować..." albo "Gdy zgubię czyjąś zabawkę, to powinienem...". Rozwiązywanie i układanie zagadek, rebusów, anagramów, rymowanek, palindromów (Ikar łapał raki, Zakopane na pokaz, A to kanapa pana kota). Zabawa w "Co by było, gdyby..." – dziecko opowiada, co by było, gdyby np. ludzie rozumieli mowę zwierząt, gdyby istniały krasnoludki, gdyby na świecie nie było samochodów. Zabawa "Co się zmieniło" – dziecko opowiada o zmianach, które zaszły, np. na stole (ikład przedmiotów), na podwórku, w sadzie, w ogrodzie (pory dnia, pory roku). Propozycje zabaw pochodzą z najnowszej książki Doroty Zawadzkiej pt. „Misja: Szkoła”, którą można kupić w najlepszych salonach prasowych i na Hitsalonik.pl. Czytaj także: Jak rozpoznać zaburzenia integracji sensorycznej – radzi Dorota Zawadzka Dorota Zawadzka: „Marnujemy najlepsze lata dziecka na nicnierobienie” [WYWIAD]
Chcesz, by twoje dziecko było mądre i inteligentne? Dlaczego więc, zamiast pozwolić mu na letnie harce na świeżym powietrzu, prowadzisz je niemal wszędzie za rączkę i strofujesz, gdy chce zasmakować swobody?
"Uważaj, bo się przewrócisz", "nie wchodź, bo spadniesz", "nie dotykaj, bo się wybrudzisz". Jak często twoje dziecko słyszy takie zakazy? Jeśli tylko wtedy, gdy sytuacja staje się naprawdę krytyczna, to wszystko w porządku. Jeżeli jednak powtarzasz takie przestrogi na wszelki wypadek, w dodatku wiele, wiele razy dziennie, to jak najszybciej powinnaś to zmienić. Przeczytaj: Podwórkowe BHP – bezpieczeństwo na placu zabaw Bieganie a czytanie Nie dość, że uczysz w ten sposób małego człowieka, iż świat wokół niego jest niebezpieczny, zły i tylko chyha na to, by zrobić mu krzywdę, to jeszcze – zamiast rozbudzać w maluchu naturalną ciekawość i chęć poznawania – hamujesz jego rozwój. Nie tylko ruchowy, ale i intelektualny! Wspinanie się po drzewach czy drabinkach, brodzenie po kałużach, przeskakiwanie przez morskie fale, huśtanie się, pogoń za uciekającymi kolegami – czy wiesz, że wszystkie te beztroskie zabawy rozwijają umiejętność logicznego myślenia, czytania i wiele, wiele innych? I wcale nie są w tym gorsze niż zabawki edukacyjne, które kupujesz dziecku, by je stymulować. Turlanie, czyli... intelektualne zabawy Naukowcy już dawno odkryli, że ruch, zwłaszcza ten na świeżym powietrzu, pobudza komórki nerwowe do produkcji nowych połączeń między nimi. To właśnie od ich ilości zależy wydajność ludzkiego mózgu. Im jest ich więcej, tym szybciej i sprawniej zapamiętuje on informacje, segreguje je i przetwarza. Tym efektywniej pracuje. Obrazowo rzecz ujmując: dzięki licznym połączeniom między neuronami informacje docierają do mózgu tak, jakby mknęły wielopasmową autostradą. – Dziecko potrzebuje środowiska umożliwiającego ruch. Dzięki temu stymulowane będą wszystkie jego zmysły. Samo czytanie książeczek nie wystarcza! Rozwój i inteligencja dziecka w pierwszych dwóch latach życiach idzie w parze z inteligencją ruchową. To jeszcze nie jest inteligencja słowna, "myśląco-siedząca", ale tzw. sensomotoryczna, czyli rozwijająca się poprzez ruch. Turlanie, zgniatanie czy skakanie rozwija mózg malucha tak samo, jak za kilka lat będzie go rozwijało np. czytanie – wyjaśnia dr Julita Wojciechowska, psycholog z Instytutu Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Kilka pierwszych lat życia to czas, kiedy w mózgu powstaje połowa najważniejszych połączeń nerwowych. Specjaliści nie mają wątpliwości, że sprzyjają temu zwłaszcza zajęcia ruchowe, które wymuszają naprzemienny ruch kończyn. Gra w piłkę, jazda na rowerze, bieganie – to cudownie proste i łatwo dostępne sposoby stymulacji małego mózgu. Sięgajmy więc po nie jak najczęściej i w dużych ilościach. A teraz, podczas wakacji, wręcz w ilościach nieograniczonych. Na spacer marsz! Tyle specjaliści. A rzeczywistość? Z sondażu opublikowanego przed kilkoma miesiącami przez brytyjski dziennik "The Guardian" wynika, że dzieci spędzają na świeżym powietrzu mniej czasu niż... więźniowie. Podczas gdy ci ostatni mają prawo do godzinnego spaceru dziennie (i skwapliwie z tego korzystają), troje na czworo dzieci mieszkających na Wyspach przebywa na dworze krócej. Mało tego – 20 proc. z nich w zasadzie nie wychodzi z domu. A co dziewiąte dziecko – choć trudno w to uwierzyć – nigdy w życiu nie było w parku, lesie czy na plaży... Mimo że w naszych polskich realiach brzmi to wciąż jeszcze niczym bajka o żelaznym wilku, to jednak powoli, bo powoli, ale zbliżamy się do tego modelu. Ze szkodą dla naszych dzieci. Najwyższy czas, by się zatrzymać, zrobić zwrot o 180 stopni i ruszyć z nimi w plener. Poznaj: 10 powodów, by iść z dzieckiem na plac zabaw Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
12 rzeczy, które rozwijają inteligencję niemowlaka
Inteligencja w dużej mierze zależy od genów. Jednak nie tylko. Co jeszcze wpływa na rozwój intelektualny niemowlęcia?
To naprawdę niesamowite: w ciągu krótkiego czasu maleństwo, które nie zdaje sobei sparwy nawet z własnego istnienia, przeobraża się w dociekliwą istot, która na wszelkie sposoby bada świat i codziennie dokonuje nowych odkryć. Co pomaga niemowlęciu w rozwoju intelektualnym? 1. Wrodzona chęć do nauki Tę chęć malec ma zapisaną w genach, podobnie jak program, według którego będzie się uczyło. To natura każe mu koncentrować się na tym, co w danym momencie życia jest dla niego najważniejsze. Np. kilkutygodniowe niemowlę lubi patrzeć na twarz mamy i dzięki temu z czasem uczy się mówić. Gdy troszkę podrośnie, zacznie rozglądać się wokół siebie. Dzięki temu będzie miało powód, by uczyć się samodzielnego poruszania. Przybędzie rzeczy, które warto poznać! Przeczytaj: Do kogo będzie podobne twoje dziecko? 2. Kontakt z bliskimi Gdyby zostawić niemowlę samemu sobie, stałoby się apatyczne i nie nauczyłoby się wielu ważnych rzeczy: mówienia, sprawnego posługiwania się dłońmi, nawiązywania kontaktu z otoczeniem, a nawet prawidłowego interpretowania wrażeń, jakich dostarczają mu zmysły. 3. Miłość i poczucie bezpieczeństwa Dziecko, którego świat jest bezpieczny i przewidywalny, łatwiej uczy się nowych rzeczy. A czując się kochane, ma dla kogo się starać. Dlatego przytulaj maluszka i szepcz mu na ucho ciepłe słowa. Reaguj na jego płacz. Dzięki temu utwierdzi się w przekonaniu, że może na ciebie liczyć i że ma wpływ na to, co się dzieje (woła ciebie, a ty przychodzisz i dajesz mu to, czego potrzebuje). 4. Zabawa... Dzięki zabawie dzieci spontanicznie i bez żadnego trudu zdobywają wiedzę o świecie i doskonalą nowe umiejętności. Różnorodne bodźce, które podczas harców docierają do nieukształtowanego jeszcze mózgu, rozwijają go i sprawiają, że powstają w nim nowe połączenia. Jak się bawić? Zwyczajnie. Znane od pokoleń zabawy świetne wpływają na rozwój. Np. dzięki zabawie w „a ku-ku!”, dziecko zaczyna się orientować, że gdy znikasz z pola widzenia, nie znikasz na zawsze. To dla niego wielkie odkrycie! 5 ...i zabawki Malcowi trzeba dostarczać ciekawych bodźców, które mobilizują go do wysiłku. Kolorowa zabawka nad łóżkiem aż się prosi, by ją dotknąć i zbadać, prawda? 6. Zwykłe, codzienne zajęcia Niemowlęta uczą się bez przerwy, nie tylko podczas zabawy, ale także płacząc, tłukąc wazon, zasypiając, jedząc, zbierając z dywanu okruszki etc. Przeczytaj: Twoje dziecko uczy się nawet gdy śpi, rozrabia albo marudzi! 7. Ruch Rozwój intelektualny jest ściśle związany z rozwojem ruchowym. Im sprawniej maluch się porusza, tym więcej może zobaczyć, dotknąć, zbadać. Jego mózg staje się sprawniejszy i coraz lepiej „obrabia” zgromadzone informacje, co sprawia, że przybywa powodów, by zdobywać kolejne umiejętności ruchowe. 8. Zdrowe jedzenie Prawidłowa dieta ma ogromny wpływ na inteligencję i rozwój zdolności dziecka. Na rozwój mózgu wpływają m.in. zwarte w mleku mamy i niektórych mieszankach kwasy tłuszczowe LC-PUFA i dobry cholesterol. To m.in. dzięki tym składnikom w mózgu dziecka tworzą się nowe połączenia między komórkami nerwowymi. Ważne są także witaminy, minerały i „mądre” tłuszcze (głównie z ryb morskich, oliwy z oliwek). 9. Sen Gdy dziecko śpi, jego mózg pracuje pełną parą. Impulsy elektryczne biegną najpierw przez obszary, które były używane w ciągu dnia: mózg jeszcze raz odczytuje wszystko, co zapisał i porządnie układa zgromadzone dane. Podczas snu pobudzane są także te obszary mózgu, które nie były w ciągu dnia pobudzane. Dzięki temu będą gotowe do użycia, gdy przyjdzie na to pora. 10. Umiar Ambitni rodzice mogą mieć pokusę, by stymulować rozwój maluszka na tysiąc różnych sposobów. Trzeba jednak uważać, żeby nie przedobrzyć. Zbyt wiele zajęć i zbyt duże oczekiwania mogą męczyć i frustrować, zamiast rozwijać. 11. Czas Do wszystkiego trzeba dojrzeć. Nawet najzdolniejsze dziecko nie wypowie pierwszego słowa w wieku 2 miesięcy, bo jego język, krtań itd., a przede wszystkim mózg, nie są jeszcze do tego przygotowane. Podobnie jest z wszystkimi innymi umiejętnościami, dlatego nie ma sensu niczego robić na siłę ani stawać do wyścigu pod hasłem: „Czyje dziecko nauczy się reagowania na imię/pierwsze słowa najszybciej?”. 12. Wierni kibice Nic nie mobilizuje do wysiłku (intelektualnego także!) tak bardzo, jak zachwyt i duma w oczach mamy i taty! Polecamy: Kalendarz rozwoju dziecka - miesiąc po miesiącu
Dlaczego warto śpiewać dziecku kołysanki?
Czy wiesz, że muzyka stymuluje rozwój dziecka? Dlatego kołysanka nie tylko pomoże maluchowi zasnąć, ale przyniesie znacznie więcej korzyści. Jakich? Sprawdź sama.
Śpiewać każdy może – zapewniał nas Jerzy Stuhr. Jeśli do tej pory nie byłaś co do tego przekonana, to teraz, kiedy jesteś mamą, powinnaś uwierzyć w to ze zdwojoną siłą. Dla maleństwa wypowiadane przez ciebie słowa, to najpiękniejsza muzyka świata, a jeśli dołączysz do tego ładną melodię, będzie to prawdziwa uczta dla małych uszu twojego skarba. A tak naprawdę nie tylko dla uszu, lecz także, a może przede wszystkim dla mózgu, bo muzyka doskonale stymuluje rozwój poznawczy dziecka. Kołysanki pobudzają… rozwój dziecka Badania wykazały, że śpiewanie dziecku, a także zachęcanie do śpiewania wpływa na tworzenie się i rozwój połączeń między prawą a lewą półkulą mózgu. Muzyka jest bowiem przetwarzana przez lewą półkulę, a mowa – przez prawą, więc aby zrozumieć lub zaśpiewać piosenkę, trzeba wysiłku ich obu. Lepsze połączenia między półkulami pozwala na szybszy przepływa informacji między nimi oraz umożliwia tworzenie się większej i bardziej skomplikowanej sieci poznawczej. Słuchanie kołysanek ma też niebagatelny wpływ na rozwój pamięci. Podobnie jak przy czytaniu bajek ta sama kołysanka wielokrotnie śpiewana dziecku zostanie przez nie dość szybko zapamiętana. Już półroczne niemowlę potrafi skupić się na tyle, by rozróżnić zarys melodii. Maluch najpierw zacznie ćwiczyć swój głos, naśladując różne dźwięki i ani się obejrzysz, zapamięta wszystkie słowa i będziecie mogli nucić razem. I tu pojawia się kolejna ważna rzecz, której kołysanki nauczą szkraba. Chodzi o umiejętność skupienia uwagi. Już trzymiesięczne niemowlę interesuje się nowymi dźwiękami w jego otoczeniu i zwróci uwagę, gdy nastawiasz radio lub włączasz płytę z nagraniami dla najmłodszych. Jednak najbardziej skupia się wtedy, gdy sama zaczynasz coś nucić – w końcu twój głos jest tym najważniejszym w jego życiu, dlatego też najłatwiej go rozpoznaje. Pamiętaj jednak, że dźwięk nie powinny być zbyt ostre ani intensywne – takie mogą wystraszyć maluszka lub nawet uszkodzić jego słuch, dlatego do wieczornych kołysanek najlepiej nadaje się głos mamy. Nikogo chyba nie zdziwi też fakt, że słuchanie muzyki wspiera rozwój słuchu dziecka. Małe uszko potrzebuje różnorodnych bodźców słuchowych już od urodzenia, jednak pozytywki i grające zabawki to trochę za mało, zwłaszcza jeśli chcesz rozbudzić w dziecku słuch muzyczny i wrażliwość na piękne dźwięki. W tym właśnie pomogą kołysanki, zarówno te z płyty, pięknie instrumentalizowane, jak i te śpiewane przez ciebie. Melodyjne czułości Na początku dziecko nie rozumie jeszcze słów kołysanek, jednak bezbłędnie rozpoznaje twoje emocje, kiedy mu śpiewasz. Reaguje na twoje pełne miłości spojrzenie, pieszczotliwe brzmienie głosu i czułość, z jaką do niego się zwracasz. I to, że nie jesteś szczególnie muzykalna, nie ma tu żadnego znaczenia. Śpiewanie to po prostu jeszcze jeden sposób na powiedzenie: „Kocham cię, skarbie”. Kołysanki doskonale wpasują się też w wasz rytuał usypiania. Delikatna melodia pomoże dziecku wyciszyć się po męczącym dniu i odprężyć. Po kąpieli załóż więc dziecku czystą pieluszkę – koniecznie miękką, przewiewną i bardzo chłonną jak pieluszka Dada, która nie dopuści, by sen twojego maluszka zakłóciło nieprzyjemne uczucie wilgoci. Gdy brzdąc leży już wygodnie w łóżeczku. Weź go za rączkę lub głaszcz czule po policzku i nuć waszą ulubioną piosenkę. W czasie śpiewania patrz dziecku w oczy i uśmiechaj się do niego. Dbaj o to, by twój głos był ciepły i czuły. Jakie kołysanki najskuteczniej utulą malca do snu? Wybieraj te o spokojnej melodii, proste, bez nagłych zmian rytmu. Doskonale sprawdzą się utwory, które na pewno znasz ze swojego dzieciństwa, np. „Aaa kotki dwa” albo „Ach śpij, kochanie”. Słowa możesz też wymyślić sama i po prostu podłożyć je pod jakąś ładną melodię. W końcu nie ważne, jakich wyrazów użyjesz, by powiedzieć, jak bardzo kochasz swoje maleństwo, ono przecież i tak cię zrozumie. Zajrzyj także na: www.dada.pl
Jak wychować małego geniusza? – 10 prostych rad
Chcesz, aby twoje dziecko było mądre, inteligentne i ciekawe świata? Zacznij stymulować jego rozwój już od chwili narodzin. Oto 10 prostych rad, jak wspierać rozwój intelektualny malucha.
Wprawdzie to, jak inteligentne będzie dziecko, w pewnym stopniu zależy od genów, ogromne znaczenie ma jednak środowisko, w jakim maluch się wychowuje, odpowiednia stymulacja oraz własny wysiłek poznawczy dziecka. Dlatego warto zacząć wspierać rozwój intelektualny dziecka już od chwili narodzin. Co robić, by wychować mądre dziecko? 1. Zacznij jak najwcześniej Maluszek rozwija się nieustnie przez cały czas już od chwili narodzin, dlatego o odpowiednim stymulowaniu jego intelektu warto zacząć stymulować jak najwcześniej. Ba, ale jak to zrobić? Przecież nie nauczysz niemowlęcia czytać i pisać, nie zagrasz z nim w szachy ani nie będziesz rozwiązywać zadań matematycznych. Są na to o wiele prostsze sposoby. Przede wszystkim przebywaj dużo z maluszkiem. Pozwól mu czuć twoją bliskość, obserwować twoją twarz, naśladować mimikę. I mów do niego. O czym? O wszystkim: że je kochasz, że świeci słońce albo pada deszcz, że zaraz będzie pora karmienia albo że trzeba zmienić pieluszkę. Słyszane dźwięki, zwłaszcza głos ukochanej mamy, pobudzają mózg i sprawiają, że w przyszłości maluchowi łatwiej będzie wymówić pierwsze słowa. Z tego samego powodu czytaj dziecku przed snem i śpiewaj kołysanki. Pokazuj maluszkowi proste formy i żywe kolory – to pozwala ćwiczyć koncentrację. 2. Dbaj o dietę Zarówno swoją, jak i dziecka. Tak, tak – dopóki karmisz piersią, maluch je to samo co ty, dlatego dbaj, by w waszej diecie znajdowały się nienasycone kwasy tłuszczowe, witaminy i minerały. Nie zapominaj o tym również wtedy, gdy zaczniesz rozszerzać dietę dziecka – umieść w jego jadłospisie zarówno mięso i nabiał, jak i warzywa czy owoce. Te wszystkie składniki są mu potrzebne do prawidłowego rozwoju mózgu. 3. Pozwól dziecku swobodnie odkrywać świat Dziecko poznaje świat wszystkimi zmysłami. Musi nie tylko zobaczyć, lecz także dotknąć i posmakować. Jeśli coś zainteresowało malucha, pozwól mu bliżej się temu przyjrzeć, jeśli to bezpieczne – wziąć do buzi. Raczkującemu szkrabowi nie zabraniaj „zwiedzać” domu czy ogrodu (oczywiście cały czas miej go na oku). Swoboda w odkrywaniu świata, to także swoboda poruszania się. Zakładaj maluchowi takie ubranka, w których będzie mu wygodnie. Na co dzień zrezygnuj więc z wizytowych sukienek dla dziewczynek i efektownych jeansów dla chłopców. Postaw na sprawdzone body i pajace z miękkiej bawełny. Zadbaj też o to, by ruchów małego odkrywcy nie krępowała pieluszka. Sięgaj po takie, które jak pieluszki Dada mają elastyczne boczki dopasowujące się do ciała dziecka i wygodne rzepy, dzięki którym pieluszka zawsze pozostaje na swoim miejscu. 4. Wykorzystuj każdą okazję Aby uczyć dziecko nowych rzeczy, wcale nie musisz zabierać go do biblioteki czy muzeum (choć takie wycieczki też polecamy). Równie skutecznie możesz rozbudzić ciekawość dziecka na spacerze, podczas kąpieli czy na zakupach. Nad waszą głową przelatuje samolot? Pokaż go dziecku i opowiedz coś o nim. Na spacerze zauważyłaś ładną różę? Zwróć na nią uwagę dziecka – pozwól powąchać, pokaż, że ma płatki i liście, ale też kolce, które mogą zranić. Te wszystkie rzeczy tylko dla nas są zwyczajne, dla dziecka to niesamowicie ciekawe odkrycia. 5. Odpowiadaj na pytania… Kiedy tylko twój maluch zacznie mówić nieco więcej niż „mama” i „tata”, nie opędzisz się od pytań. „A po co…?”, „A dlaczego…?” – czasem będziesz miała ich serdecznie dość. Staraj się jednak nie zbywać dziecka i odpowiadać. Pytania to wyraz żywego zainteresowania światem, a także sposób uczenia się. W końcu kto lepiej wyjaśni mu tę skomplikowaną rzeczywistość niż mama i tata? 6. … i zadawaj pytania Najlepiej te otwarte, czyli takie, na które nie da się odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Pytania doskonale stymulują myślenie, wymuszają koncentrację, a także rozwijają wyobraźnię. Pytaj więc malucha, jak mu minął dzień w przedszkolu, jak sądzi: dokąd leci ten samolot i co by mogło się stać, gdyby spróbował zerwać różę. 7. Baw się z dzieckiem Nie od dziś wiadomo, że nauka przez zabawę to najlepsza forma zdobywania nowych umiejętności. Bawcie się więc sorterem, a przy okazji uczcie kształtów i kolorów, ćwiczcie koncentrację i spostrzegawczość, układając puzzle, trenujcie spostrzegawczość, rozwiązując i wymyślając zagadki. 8. Doceniaj osiągnięcia dziecka Nic tak nie motywuje dziecka do dalszych odkryć, jak to, że najważniejsza dla niego osoba widzi i docenia jego postępy. Dlatego chwal swoją pociechę, gdy nie tylko gdy uda mu się ułożyć puzzle czy rozwiązać zagadkę, lecz także gdy samo zje lub nauczy się posługiwać widelcem. To dla dziecka nie lada osiągnięcie. 9. Zachowaj umiar Pamiętaj, że nie wszystko, co robicie, musi być podporządkowane nauce. Każdy potrzebuje czasem odpoczynku – twoje dziecko również. Dlatego czasem zróbcie coś dla przyjemności, bez edukacyjnego podtekstu – idźcie na lody, pobawcie się w berka i po prostu cieszcie sobą. 10. Akceptuj i kochaj To chyba najważniejsza zasada. Bo tylko dziecko, które czuje się kochane i bezpieczne i które wie, że zawsze znajdzie wsparcie w swoich rodzicach, może się swobodnie rozwijać i poznawać świat. Zajrzyj też na: www.dada.pl.