Zalety czytania. Czy znasz je wszystkie?
O tym, że czytanie maluchom jest ogólnie ważne i dobrze wpływa na ich rozwój, wie wielu rodziców. A dlaczego konkretnie warto codziennie sięgać po książkę i wspólnie odkrywać nowe przygody bohaterów? Poznaj 10 zalet wspólnego czytania z dzieckiem!
Często rodzice zastanawiają się, jakie jeszcze aktywności wprowadzić do planu dnia dziecka, by zadbać o jego wszechstronny rozwój. Szukają nietypowych sposobów, gdy proste i idealne rozwiązanie tej zagadki jest na wyciągnięcie ręki. Wystarczy codzienne i wspólne czytanie z dzieckiem! Dlatego, jeśli po raz kolejny twój maluch zawoła „Mamo, tato, nudzę się”, zaproponuj czytanie książek, które jest świetną i wartościową formą spędzania czasu. Ciekawą pozycją dla najmłodszych są książeczki dostępne w restauracjach McDonald’s w zestawach Happy Meal, które możemy wybrać zamiast zabawki. Nowa seria Detektywów Malusińskich to nie tylko angażujące nowości dla dzieci, ale także ciekawe porady dla dorosłych czytających swoim pociechom. Poznaj 10 zalet czytania książek! 1. Wzmacnia rodzinne relacje Wspólne czytanie buduje najważniejszą z nich – relację dziecka z rodzicem. Jak to możliwe? Właśnie wtedy tulicie się, słuchacie się wzajemnie, a poprzez wspólne przygody z bohaterami… stajecie sobie BARDZO BLISCY. 2. Poszerza wiedzę Bez względu na to, o czym będzie książka, z każdej z nich maluch będzie zyskiwał nowe informacje, w tym m.in. o ludziach, relacjach, świecie itd. Dlatego też ważne jest, by książkowe wybory były przemyślane i sprawdzone – przed wspólnym czytaniem rodzic powinien dokładnie przejrzeć książkę i upewnić się, czy jest odpowiednia dla dziecka. I co ważne – niektóre książki mogą być tylko zabawne, takie też są istotne dla rozwoju dziecka. 3. Wspiera kreatywność i pobudza wyobraźnię Podczas wspólnego czytania w głowie dziecka dzieje się magia! To właśnie wtedy rozwija się wyobraźnia, bohaterowie książek przyjmują tam realne kształty i kolory, tworząc bajkowy świat widziany oczami najmłodszych. Książka, w przeciwieństwie np. do bajek oglądanych na smartfonach, pozwala maluchom być kreatorami, co zaprocentuje również w przyszłości i dołoży cegiełkę do sukcesu szkolnego. W serii książeczek dostępnej w zestawach Happy Meal pojawiają się także angażujące rodziców i dzieci nowości, w tym m.in. pobudzająca ciekawość zabawa w detektywa, wspierające kreatywność rysowanie czy tworzenie własnej historii. 4. Rozwija empatię Dzięki bohaterom książek dziecko poznaje ich emocje, a w konsekwencji – uczy się je dostrzegać i nazywać również we własnym życiu, na co dzień. Wraz z rozwojem fabuły widzi także, jak poprawnie je wyrażać oraz jakie skutki przynoszą. Tym samym uczy się empatii, a także rozwija inteligencję emocjonalną. W serii Detektywi Malusińscy, dostępnej w zestawach Happy Meal, znajdują się także porady dla dorosłych czytających dzieciom, dlatego też jeszcze łatwiej będzie im rozwijać empatię u maluchów. 5. Zwiększa zasób słów Podczas wspólnego czytania dziecko poznaje litery oraz słownictwo. Ulubiony bohater lektury nierzadko sprawia, że poprzez naśladownictwo maluch odtwarza zasłyszane u niego słowa albo nawet całe kwestie także podczas innych, codziennych aktywności. Seria Detektywi Malusińscy, dostępna w zestawach Happy Meal, łączy wszystkie cechy świetniej książeczki, dzięki której można realizować wszystkie zalety czytania. 6. Poprawia pamięć i koncentrację Rodzice mogą zauważyć, że podczas wspólnej lektury dziecko nierzadko może się skupić szybciej i na dłużej, niż ma to miejsce podczas innych aktywności. Oprócz tego opiekunowie mogą dostrzec, że po kilkukrotnym przeczytaniu tej samej bajki, najmłodsi z łatwością dopowiadają konkretne frazy ujęte w tekście. Ponadto po pewnym czasie zwykle z łatwością odpowiadają także na pytania dotyczące kiedyś przeczytanej lektury. 7. Pobudza ciekawość Co zrobi ulubiony bohater? Dlaczego jego czworonożny pupil zaginał w akcji? Jakie jeszcze spotkają ich przygody? To tylko niektóre pytania, nad którymi może dumać mały czytelnik. Jeśli tylko spodoba mu się fabuła, rodzic może mieć pewność, że maluch z utęsknieniem będzie wyczekiwał kolejnego spotkania! 8. Daje wielką frajdę Zabawna książka to gwarancja częstych wybuchów śmiechu podczas czytania. Wielką radość gwarantuje także lektura, w której dziecko próbuje rozwikłać zagadkę. Z kolei dla wielu innych czytanie to świetna zabawa, bo mogą w kilka sekund przenieść się na inny kontynent i podziwiać ulubione zwierzęta czy rośliny. Ze względu na ten ogrom okazji do śmiechu i radości, książki to ulubieńcy zarówno dzieci, jak i dorosłych. 9. Uczy właściwych wzorców i postaw Najmłodszym nie zawsze łatwo jest zrozumieć, dlaczego rodzice, rodzeństwo czy rówieśnicy z przedszkola zachowują się w taki, a nie inny sposób. W mądrych książkach można znaleźć bohaterów, którzy uczą, jak warto zachowywać się w konkretnych, nierzadko trudnych sytuacjach. Warto pamiętać, że dzieci potrzebują wzorów, dlatego też świetnym sposobem na naukę właściwych postaw jest wspólne czytanie książek. 10. Zachęca do samodzielnego czytania Jeśli od najmłodszych lat dziecko będzie miało szansę poznać zalety wspólnego czytania, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zachęci go to również do samodzielnego sięgnięcia po lekturę w przyszłości. Wybierz książeczkę do zestawu Happy Meal i rozbudź dziecięcą ciekawość! W ofercie McDonald’s można wybrać książeczkę zamiast zabawki w zestawach Happy Meal. Dlaczego warto? Przede wszystkim dlatego, że można poznać nową serię Detektywów Malusińskich, która zachwyci szczególnie dzieci w wieku 4-9 lat. Ponadto w serii książeczek pojawiają się także angażujące rodziców i dzieci nowości, w tym m.in. pobudzająca ciekawość zabawa w detektywa, wspierające kreatywność rysowanie czy tworzenie własnej historii. Oprócz tego zawierają one również porady dla dorosłych czytającym dzieciom. Jaką książeczkę z serii Detektywów Malusińskich przeczytacie jako pierwszą? Materiał powstał z udziałem marki McDonald’s
Maluchy uwielbiają te klocki! Co konkretnie je w nich zachwyca? [TEST REDAKCJI]
Jak połączyć przyjemne z pożytecznym? Jest na to sposób – nauka przez zabawę! Świetnie sprawdzą się w tej koncepcji... klocki. Postanowiliśmy to sprawdzić i zaprosiliśmy do testu zestawu LEGO® DUPLO® naszą redakcyjną koleżankę i jej synka. Zobacz, jak go ocenili i czy właśnie te klocki przypadły im do gustu.
Maluchy uwielbiają konstruowanie, a jeśli do tego w zabawie towarzyszy im uroczy słoń, tygrys, żyrafa lub panda, to mamy gwarancję, że zabawa będzie przednia. Właśnie dlatego zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami cieszy się tak dużą popularnością. Tym razem okazję do zabawy miał 3-letni Jaś, synek Dagmary, naszej redakcyjnej koleżanki. Jak wspomina mama – jest on wielkim fanem LEGO DUPLO, dlatego też test klocków rozpoczął szybko, zabawa trwała długo, a zwierzątka wraz z Jasiem… przeżyły wiele przygód! Idealny zestaw dla miłośników zwierząt i nie tylko! Pudełko poszło w ruch! W kilka chwil zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami został rozpakowany i rozpoczęło się wielkie testowanie. W komplecie znajduje się 15 elementów: 4 klocki, z których można zbudować słonia, 2 klocki, z których można zbudować tygrysa, 3 klocki, z których można zbudować żyrafę, 2 klocki, z których można zbudować pandę oraz 4 wagoniki na kółkach do popychania. Co było dalej? Zestaw dał maluchowi wiele frajdy, gdyż ze znajdujących się w nim klocków Jaś mógł zbudować aż 4 urocze zwierzątka. Później mógł każde z nich połączyć z wagonikiem i stworzyć wyjątkowy pociąg!Podczas testu Dagmara zauważyła, że właśnie te klocki skutecznie zachęciły go do rozwijania zdolności konstrukcyjnych, gdyż każde ze zwierzątek miało inny stopień skomplikowania. Jednak to nie wszystko – Jaś dowolnie przerabiał swoje konstrukcje, dzięki czemu nie tylko doskonalił zdolności motoryczne, ale także ćwiczył kreatywność i wyobraźnię. Układanie pomagało również w nauce kolorów i kształtów. Dagmara: Do klocków są dołączone karty przedstawiające, jak wygląda każde zwierzątko. Dzięki kartom dziecko ma możliwość stworzenia z poszczególnych elementów danego zwierzęcia. Może jednak tworzyć je bez dodatkowej pomocy, a także konstruować, zmieniać i przerabiać według własnego uznania. Dodatkowo nasza redakcyjna koleżanka zauważyła, że świetnym urozmaiceniem zestawu LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami są specjalne funkcje, np. kołysząca się szyja żyrafy. To jeszcze bardziej zachęca malucha do… nauki przez zabawę! Zestawy LEGO DUPLO uwielbiają dzieci… i rodzice! Wybierając dowolny zestaw klocków LEGO DUPLO, można mieć pewność, że maluchy w zabawie puszczą wodze fantazji. Dowiódł tego Jaś, który miał niezwykłą łatwość w tworzeniu kreatywnych scenariuszy zabaw. Dagmara: Dzieciom nie trzeba podpowiadać, jak bawić się klockami LEGO DUPLO – one same wiedzą najlepiej, jak to robić. Mają olbrzymią wyobraźnię, dlatego zwierzęta jadące pociągiem bardzo szybko dostają zadania do wykonania, a także pełnią różne role. Tym samym nie jest to zabawka, którą maluch odkłada po 10 minutach ze znudzoną miną. Dagmara wspomniała również, że ich kolejną zaletą jest to, że pasują to pozostałych zestawów, dzięki czemu można tworzyć cały świat LEGO DUPLO w dziecięcym pokoju i... nie ma nudy nawet podczas lockdownu, okresu zamkniętych żłobków czy przedszkoli.. U kogo sprawdzi się zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami? Dagmara: Mój syn ma 3 lata i uwielbia klocki LEGO DUPLO. Mam wrażenie, że im jest starszy, tym lepiej (i dłużej) się nimi bawi. Zestaw LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami jest dedykowany dzieciom od 1,5 roku i słusznie – składa się z dużych elementów, więc rodzice nie muszą obawiać się, że maluch podczas zabawy połknie jeden z elementów. Jednak mogę uczciwie powiedzieć, że nawet starsze dziecko, w wieku 3 lat będzie miało wiele radości z zabawy takim zestawem. Warto podkreślić, że zestawy LEGO DUPLO spełniają najwyższe standardy bezpieczeństwa i mogą się nimi bawić nawet 18. miesięczne szkraby! Klocki spełniają także rygorystyczne standardy jakości, dzięki czemu idealnie pasują do siebie, a dzieci mogą je z łatwością chwytać, łączyć i rozłączać. Dagmara wspomniała, że Jaś miał mnóstwo frajdy z zabawy zestawem LEGO DUPLO Pociąg ze zwierzątkami, a oprócz tego widać było, że ta beztroska aktywność wszechstronnie go rozwija. A czy ty i twoja pociecha macie już ulubiony zestaw klocków LEGO DUPLO? Artykuł powstał z udziałem LEGO DUPLO View Ediplayer on the source website
Dlaczego w zabawie warto stawiać na klocki? 7 powodów
Nieograniczona, wszechstronna i ciekawa zabawa? Jest możliwa dzięki… klockom. Uwielbiają je wszystkie dzieci – i półtoraroczniaki, i kilkuletnie maluchy – a co ciekawe, także dorośli! Chociaż wszystkich jednakowo cieszą, to najmłodszym pomagają wszechstronnie się rozwijać. Układanie klocków wpływa nie tylko na rozwój motoryki i inteligencji, ale także… kompetencji emocjonalnych. Czego konkretnie uczą? Dlaczego jest to idealna zabawa dla maluchów?
Układanie klocków to prosta zabawa, która może ułatwiać start w życie. Jak to możliwe? Przykładem takich klocków są zestawy LEGO® DUPLO® – pomagają maluchom odkryć, że nie poddając się i na nowo próbując, mogą budować, co tylko zechcą. A to idealny wstęp do… zostania pewnym siebie, odważnym dzieckiem, przed którym stoi świat nieograniczonych możliwości. Układanie klocków pomaga mu rozwijać się wszechstronnie i, co ważne, wzmacnia także jego rozwój emocjonalny, a to jest właśnie klucz do tego, by dziecko było nie tylko mądre, ale również szczęśliwe. Wielkie rzeczy zaczynają się od zabawy Czy wiesz, że przed skończeniem 5. roku życia mózg dziecka jest już rozwinięty w 90%? Dlatego też tak istotne jest wspieranie w tym okresie nauki przez zabawę. Nie zmarnujmy tego czasu… To właśnie wtedy dzieci rozwijają się najszybciej, dlatego zabawa powinna być wszechstronna, nieograniczona i ciekawa. I taką umożliwiają klocki! Dlaczego warto, by dziecko bawiło się klockami? 7 powodów 1. Wspierają pewność siebie Zdecydowanie tak jest! Przekonało się o tym każde dziecko, które złączyło ze sobą dwa klocki... i właśnie to dało mu mocy, by budować dalej i dalej. Maluch czuje się bardziej pewny siebie również dlatego, że układanie zgodnie z wymyślonym przez siebie scenariuszem, pozwala uzyskać namacalny efekt tych wyobrażeń – skończoną budowlę. 2. Pozwalają wyrażać siebie Klocki LEGO® DUPLO® zachęcają do kreatywnej zabawy, gdyż wśród nich można znaleźć różnorodne tematycznie zestawy. Może to być np. Pociąg ze zwierzątkami, Stadnina i kucyki, Jednorożec lub Helikopter strażacki i radiowóz. Właśnie dzięki nim dziecko przy pomocy minifigurek ludzi lub zwierząt odgrywa codziennie nowe role i wymyśla różne sytuacje, w tym te, które dotyczą go osobiście lub… dzieją się tylko w jego wyobraźni. 3. Wzmacniają odporność psychiczną Budowanie klocków jest tylko z pozoru łatwą zabawą. Wymaga cierpliwości w dążeniu do celu. Przy czym trzeba pamiętać, że nie zawsze uda się stworzyć to, co maluch sobie wymarzył… Układanie klocków jest bardzo ważne w kształtowaniu umiejętności niepoddawania się i osiąganiu krok po kroku małych marzeń. 4. Uczą samodzielności Chociaż klocki świetnie układa się wspólnie, czy to z rodzeństwem, rówieśnikami, czy rodzicami, to także idealny pomysł na samodzielną zabawę. Wtedy to maluch wymyśla, co zbuduje, a także sam decyduje, czy będzie konsekwentny i ukończy budowlę, czy może jednak zarzuci ten pomysł. 5. Motywują do podejmowania decyzji Dziecko podejmuje je już od samego początku, czyli momentu, gdy wysypie klocki na stół lub podłogę. Co dzieje się dalej? Każdy jego ruch wymaga decyzji. Może układać zgodnie z instrukcją lub z wyobraźni. To dziecko dobiera klocki, by budowla była dokładnie taka, jaką chce, by była. Nieustannie podejmuje próby, uczy się na błędach, nie poddaje się i tym samym buduje, co tylko zechce. Klocki niewątpliwie uczą sztuki wyboru! 6. Pozwalają tworzyć kreatywne scenariusze zabaw Zestawy LEGO® DUPLO® to idealny sposób na kreatywną zabawę, w której można puścić wodze fantazji. Tutaj nie ma żadnych reguł – maluch może zbudować, co tylko podpowie mu jego nieograniczona wyobraźnia, a nawet tematycznymi zestawami bawić się na swój, tylko sobie znany sposób. Kucyki w statku kosmicznym? Dlaczego nie? 7. Uczą cierpliwości Chociaż zestawy LEGO® DUPLO® zawierają klocki, które łatwo podnosić, układać i przesuwać, i na dodatek są na tyle duże, że świetnie układają się w małych i nieporadnych jeszcze rączkach, to nie zawsze jednak stworzenie wymarzonej konstrukcji jest superszybkie. Maluchy mogą zrobić z nimi wszystko, jednak kluczem w układaniu jest… cierpliwość. Wybierz swój zestaw zestawy LEGO® DUPLO®! Może to być np. Stadnina koni i kucyki lub Pociąg ze zwierzątkami. Materiał powstał we współpracy z LEGO® DUPLO® View Ediplayer on the source website
Zabawa i jej rola w rozwoju dziecka [WEBINAR 6.]
Za nami już ostatni z 6 webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, dlaczego zabawa jest istotna dla prawidłowego rozwoju dziecka, a także, co warto o niej wiedzieć, by była nie tylko rozwojowa, ale również ciekawa.
Zabawa, czyli spontaniczna i przyjemna forma spędzania czasu, na początku odbywa się w samotności. Niemowlęta najchętniej bawią się własnym ciałem, dlatego też często widzimy, jak wkładają rączki bądź nóżki do buzi. Dopiero później, około 1-2. roku życia dzieci bawią się równolegle, czyli obok siebie, a następnie zaczynają się zauważać. Właśnie wtedy pojawiają się powszechne i trudne do rozwiązania spory o zabawki, bo dziecko myśli, że każda w polu widzenia jest jego. W przedszkolu dzieci bawią się już wspólnie, bo wtedy maluch odkrywa, że z rówieśnikami też można ciekawie spędzić czas. Kolejnym etapem jest zabawa zespołowa, w której bierze udział duża grupa dzieci. Przy tym warto pamiętać, że po pokonaniu wszystkich etapów zabawy, ta początkowa, czyli samotna, nadal odgrywa ważną rolę w rozwoju. Różne rodzaje zabaw Zabawy rozwijają się i rosną razem z dzieckiem. Maluchy zaczynają zawsze od zabawy manipulacyjnej, czyli takiej, która polega na potrząsaniu, oglądaniu, dotykaniu oraz innych, podstawowych czynnościach, które można wykonywać m.in. z grzechotką, gryzakami, małymi zabawkami, czy własnymi rączkami, nóżkami itp. Kolejnym rodzajem zabawy jest ta konstrukcyjna, czyli po zapoznaniu się z zabawkami, brzdąc zaczyna konstruować (m.in. układa, tworzy budowle). Później są zabawy tematyczne i tak dziecko zaczyna się bawić m.in. w dom, sklep, lekarza, strażaka oraz odgrywa inne, zaobserwowane w życiu codziennym role. Właśnie dzięki nim odwzorowuje to, co widzi. Równolegle do nich można zaobserwować zainteresowanie zabawami rytmiczno-ruchowymi z wykorzystaniem muzyki i własnego ciała. Ciekawym rodzajem bardziej zaawansowanej zabawy jest zabawa badawcza, która pozwala m.in. na eksperymentowanie, pobudzanie wyobraźni, a także rozumienie zależności, które później przydadzą się w szkole np. na matematyce, przyrodzie czy fizyce. Najbardziej złożone są zabawy dydaktyczne, które zwykle sprawdzają się już u dzieci w wieku szkolnym. W nich mamy tezę, próbujemy ją obalić lub udowodnić, robimy badanie w grupie itp. Dlaczego zabawa jest ważna dla dziecka? To właśnie dzięki niej maluch w przyszłości może wykonywać bardziej złożone zadania edukacyjne, co przekłada się m.in. na sukces szkolny. Ponadto wiele zabaw oraz zabawek wspiera rozwój języka, rozwój poznawczy i umiejętności motoryczne. Pomagają one także w rozwijaniu i ulepszaniu pamięci oraz w zdobywaniu doświadczeń sensorycznych (np. gorący, zimny, lepki, suchy, cichy, głośny…). Warto pamiętać, że właśnie dzięki niej maluch może rozwijać się emocjonalnie i społecznie. To właśnie ona wspiera rozwój umiejętności rozwiązywania problemów, pozwala opanować umiejętność owocnego wchodzenia w interakcje społeczne, a także ułatwia dziecku uspokojenie się i pozbycie się frustracji. Nowoczesne zabawy… z tabletem lub smartfonem Korzystanie z nich jest znakiem czasu i nie należy tego zabraniać dzieciom. Najlepiej, żeby maluchy do ukończenia 3. roku życia z nich nie korzystały, jednak później, warto je stopniowo wprowadzać. Należy przede wszystkim wziąć pod uwagę nie czas, jaki dziecko spędza przed ekranami, a to, po co ono z nich korzysta, bo mogą np. czytać, szukać informacji, grać w gry edukacyjne, co oznacza, że nie zawsze trafiają w niebezpieczne, niedostosowane do dzieci, wirtualne miejsca. Jak powinna wyglądać zabawa dziecka przed ekranem? 1. Nie zostawiaj dziecka samego z tabletem lub smartfonem. 2. Pokaż mu zabawy z tzw. rozszerzoną rzeczywistością (augmented reality), czyli takie, które łączą świat wirtualny z naszym bezpośrednim otoczeniem. 3. Szukajcie bezpiecznych i ambitnych aplikacji, które nie będą tylko „hipnotyzowały” dziecka przed ekranem, ale staną się punktem wyjścia i zachętą do zabawy w realnym świecie. Mobilna i darmowa aplikacja Applaydu Poprzez rozszerzoną rzeczywistość przenosi ona użytkowników do zabawnego świata wyobraźni, w którym królują ożywione zabawki z Kinder Niespodzianki. Współtworzyli ją pedagodzy z Uniwersytetu Oksfordzkiego i jest przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-9 lat. Dlaczego warto pokazać ją dziecku? zawiera gry, historyjki interaktywne i wiele innych atrakcji oferuje nowe, pochłaniające możliwości przeżywania i doświadczania pobudza wyobraźnię dzieci stymuluje zdolność do uczenia się nowych rzeczy posiada bezpieczne i kontrolowane środowisko, wolne od reklam i zakupów w aplikacji ma funkcje kontroli rodzicielskiej, takie jak raportowanie aktywności i możliwość wyboru poziomu trudności została zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być używana przez całą rodzinę
Co maluch wie o świecie? Kilka ważnych kwestii o rozwoju poznawczym [WEBINAR 5.]
Za nami piąty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, jak wygląda rozwój poznawczy dziecka.
Czym on jest? To przede wszystkim nabywanie i doskonalenie umiejętności niezbędnych maluchowi do rozumienia świata. Jest to wszystko to, co na danym etapie życia dziecko jest w stanie zrozumieć, pojąć i poznać. Co istotne – rozwój poznawczy podzielony jest na kilka okresów, w których każdy kolejny wynika z poprzedniego. Tym samym bardzo ważne jest, by przebiegał on poprawnie, co później przekłada się m.in. na sukces szkolny. Rozwój poznawczy dziecka – trochę teorii… Gdy rodzi się mały człowiek, od samego początku można obserwować jego rozwój fizyczny, jak i intelektualny. Co ciekawe, już od najmłodszych lat życia jest on nie tylko odbiorcą tego, co się wokół niego dzieje, ale już wtedy kształtuje je, wywierając istotny wpływ na otoczenie. Dlatego też rozwój poznawczy jest zależny od interakcji malucha ze środowiskiem. Podczas spotkania ekspertka przypomniała postać szwajcarskiego psychologa Jean Piaget, który prowadził badania nad rozwojem poznawczym od urodzenia dziecka do jego dojrzałości. Dziecko często dostrzega tylko to, co już wie. Dopasowuje do rzeczy, które widzi to, co jest w stanie wyrazić. Dla niego góry są przez kogoś usypane, rzeki są wykopane, a słońce i księżyc śledzą je podczas spacerów Jean Piaget. To właśnie Piaget przeprowadził badania, które następnie opisał w ważnej do dzisiaj teorii rozwoju poznawczego. Wyróżnił następujące stadia rozwoju: Inteligencja sensomotoryczna (0-2 lata) – dziecko uczy się poprzez bezpośrednie doświadczenie, czyli rzuca, potrząsa, zgniata, gryzie itp. Sprawdza także, jaki związek jest pomiędzy przedmiotem a tym, jaki ono ma na niego wpływ, czyli np. notoryczne wyrzucanie przedmiotu z łóżeczka. Zabawki w tym czasie odgrywają istotną rolę, dlatego bardzo ważne jest, by rodzice zwracali uwagę, czego konkretnie używają maluchy. Ponadto również ciało jest dla dziecka dużą zabawką, dlatego chętnie je testuje. Myślenie przedoperacyjne (2-7 lat) – nadal dziecko eksperymentuje z zabawkami, jednak tutaj jest już moment planowania – nie ma przypadku, bo maluch wie już, czego może oczekiwać. Nie zmienia to też tego, że nadal sprawdza, co dzieje się z przedmiotem i jaki ma na niego wpływ. Coraz więcej też myśli, co wiąże się również z rozwojem mowy, dlatego warto do niego dużo mówić oraz budować związki między rzeczą. W tym wieku rozwój poznawczy musi być szeroki, powinien dotyczyć wszystkich dziedzin życia dziecka – sportu, muzyki, przyrody, relacji itd. Operacji konkretnych (7-11 lat) – dziecko rozumie pojęcie masy, że np. coś może być małe a ciężkie, objętości, pojęcie liczby, a także może przyswoić pojęcia logiczne oraz klasyfikować hierarchicznie. Rozwija wtedy także myślenie słowno-logiczne oraz rozumowanie indukcyjne (od szczegółu do ogółu). Operacji formalnych (11-15 i starsze) – dziecko robi już wiele operacji w umyśle, może sobie je wyobrazić, nie muszą one istnieć. Oznacza to, że rozwija się wtedy myślenie abstrakcyjne oraz myślenie hipotetyczno-dedukcyjne. Co ważne, ekspertka podkreśliła, że każdy z powyższych etapów wynika z poprzedniego. Oznacza to, że dziecko uczy się czegoś, a następnie wykorzystuje to, by przyswoić kolejne umiejętności. Jest to ważne w kontekście braków na danym etapie rozwoju, które jeśli nie zostaną zauważone przez rodziców, a następnie uzupełnione, mogą skutkować opóźnieniem na kolejnych etapach rozwoju.
Fizjoterapeuta naprawia to, co się w ciele zepsuło. Niezwykłe spotkanie w Miasteczku Zmysłów [WIDEO]
– Nasze opuszki palców mają bardzo dużo receptorów. Ale na przykład na kolanie albo łokciu jest ich bardzo mało – od takich słów spotkanie w Miasteczku Zmysłów rozpoczęła fizjoterapeutka, Ewa Bartnik-Kropiewnicka. Podczas warsztatu poświęconego zmysłowi dotyku dominowała jednak nie teoria, a zabawy sensoryczne. Zobaczcie sami!
Podczas wcześniejszych spotkań ze zmysłami w Miasteczku Zmysłów nie było tyle ruchu i zabaw. Jednak temat, zmysł dotyku, zobowiązuje! Zmysł dotyku Rolą dotyku jest pomoc w orientowaniu się, jakie jest nasze miejsce w świecie. Dotykamy i jesteśmy dotykani, ale wykorzystując zmysł dotyku również sprawdzamy, ile zajmujemy miejsca w przestrzeni i jak się ruszają nasze kończyny. Dzięki temu panujemy nad swoim ciałem. To wszystko pozwala nam lepiej rozumieć świat. Dlatego właśnie dzieci dotykają niemal wszystkiego. W ten sposób sprawdzają, czy dana rzecz jest ciekawa i bezpieczna. W zdrowym ciele… Dotyk warto ćwiczyć i stymulować już od początku życia dziecka. Tulić, kołysać, podrzucać, a później pozwalać i wspierać w „wygibasach”, podskokach i przewrotach. – Na co dzień korzystajcie z różnych piłeczek, które mają różne kształty, wzory i twardość – mówiła Ewa Bartnik-Kropiewnicka. – Maty będą superrozwiązaniem dla dzieci, żeby sprawdzać, jak wrażliwe mają swoje stopy i całą resztę ciała. Bawcie się i korzystajcie ze swoich zmysłów – dodała fizjoterapeutka. Ekspertce towarzyszyli Szymek, Leon i Anielka, którzy – zgodnie z jej wytycznymi – przede wszystkim... świetnie się bawili! Dzieci pod okiem fizjoterapeutki wykonywały ćwiczenia dotykowe, sprawdzały wrażliwość swojego zmysłu, ale również wykazały się niezwykłą pomysłowością. Nie na co dzień w końcu mamy możliwość pisania po „żywej tablicy”… albo bycie nią! Koniecznie obejrzyjcie materiał wideo. Być może zainspiruje was od wykonania niektórych ćwiczeń dotykowych w domu? Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Czuję, czyli… jak rozwijać zmysły: smaku, węchu i dotyku? [WEBINAR 4.]
Za nami czwarty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o trzech zmysłach, które pozwalają… czuć świat! Dowiedz się, w jaki sposób rozwijać smak, węch i dotyk u przedszkolaka.
Potrafimy rozróżnić kilka smaków, ponad trylion zapachów, a do tego czujemy m.in. dotyk, ból i temperaturę. Możemy chłonąć świat na wiele sposobów, a wszystko dzięki trzem, wymienionym wcześniej zmysłom. I tak np. zapach wyczujemy nawet, gdy jego źródło jest daleko. Z kolei, by poczuć dotyk i smak, bodźce muszą być blisko. W przypadku dotyku odbieramy je poprzez receptory znajdujące się na skórze, a w przypadku smaku – możemy rozpoznać go, gdy cząsteczki jedzenia rozpuszczą się w cieczy (np. w ślinie). W związku z tym, aby dziecko właściwie odczuwało, czyli rozpoznawało i reagowało na bodźce z zewnątrz, warto zadbać o rozwój tych zmysłów jak najwcześniej. Kilka ważnych kwestii dotyczących smaku Aby poczuć smak, konieczna jest reakcja jedzenia ze śliną, dlatego też należy jeść wolno. W trakcie spotkania ekspertka podkreśliła, że mówiąc o zmyśle smaku, nie można nie wspomnieć o tym, jak dzieci jedzą… a także, jak to postrzegają rodzice. Dorota Zawadzka zwróciła uwagę na to, że dziecko ma prawo do niejedzenia. Może odmówić nawet wtedy, gdy ugotowano danie, które zwykle lubi. Bo istotne jest nie tylko to, by pozwolić dzieciom eksperymentować ze smakami, ale także, by... odmawiać jedzenia. Aby rozwijać w dziecku smak, warto pokazywać mu dania z kuchni świata, niecodzienne przyprawy, a także sposoby ich podania. Maluch musi mieć szanse, aby podjąć próbę zjedzenia nowej rzeczy, dlatego można np. bawić się w szwedzki stół. Dziecko może samo wybrać składniki i łączyć je jak tylko mu się podoba. Warto także do 2 r.ż. pozwolić bawić się jedzeniem. Ekspertka podkreśliła, że dziecko poznaje wtedy nie tylko smak, ale również jego fakturę i barwę, a to według kucharzy sposób, który pozwala wychować smakosza! Przy tym należy pamiętać, by niezależnie od tego, jak bardzo zależy nam na rozwoju smaku u dziecka, nie zmuszać go do jedzenia. Jest to bardzo ważne, gdyż może prowadzić do poważnych zaburzeń odżywiania. Czy to czujesz? Czyli o smaku słów kilka Świat zapachów to kolejna przestrzeń, którą warto pokazywać dzieciom. Co ciekawe, przygodę z tym zmysłem maluchy rozpoczęły już w ciąży. Będąc w brzuchu mamy czuły zapach wód płodowych, które przenoszą zapach i smak jedzenia spożywanego przez mamę. Warto rozwijać ten zmysł u dzieci, gdyż rozbudza on także smak. Oprócz tego właśnie on sprawia, że łączymy zapachy z konkretnymi wydarzeniami, dzięki czemu mamy w pamięci nie tylko obrazy wspomnień, ale też z łatwością kojarzymy je z zapachami. Zmysł ten jest także potrzebny do tego, by ostrzec nas przed niebezpieczeństwem np. ulatniającym się gazem z kuchenki. Aby go rozwijać, jak najczęściej wąchajcie z przedszkolakiem kwiaty, przyprawy, perfumy i nastawcie się pozytywnie na różnorodność zapachową. Co warto wiedzieć o zmyśle dotyku? Przede wszystkim to, że dotyk to bodziec, który odczuwamy poprzez skórę. To ona jest naszym największym narządem zmysłu oraz organem w ogóle. Dotyk pozwala nam odczuwać ciepło, zimno, ból czy łaskotanie, a doświadczenia te możemy kategoryzować jako przyjemne lub nieprzyjemne. Dlaczego jest ważny? Gdyż pozwala nie tylko na dotykanie, które zwykle jako pierwsze kojarzy nam się z tym zmysłem. Warto zdać sobie sprawę, że to dzięki niemu możemy określić kształt, ciężar, konsystencję czy strukturę. Ponadto to właśnie dzięki niemu komunikujemy się z otoczeniem, a organizm pozwala poprzez receptory w skórze sterować procesami zachodzącymi w organizmie. Dotyk to również intymny sposób komunikacji. To dzięki niemu budujemy więź. Nie bez powodu przytulamy się do siebie, trzymamy za ręce. Oprócz tego, że czujemy wtedy przyjemność, czujemy się też bezpiecznie. Siła dotyku jest tak duża, że pomaga radzić sobie z lękami, uśmierza ból, a także pozwala się wyciszyć i zrelaksować. Rozwijając ten zmysł u dzieci, warto podkreślić, że nie można przestymulować dziecka np. poprzez przytulanie, głaskanie, czy trzymanie za rękę. Warto przy tym jednak zawsze pamiętać, by siła dotyku była dopasowana do maluszka. Należy być także czujnym na zaburzenia sensoryczne. Dzieci mogą wtedy być uwrażliwione i odczuwać ból, gdy obcina im się włosy lub paznokcie, nie lubią nosić jakiegoś ubrania lub wręcz przeciwnie – być mniej wrażliwe i np. potrafią włożyć rękę do bardzo gorącej wody lub szczypać czy drapać się i nie odczuwać bólu.
Jak okiełznać lęk, złość i… inne, trudne emocje? [LIVECZAT z ekspertem]
Dlaczego moje dziecko wpada w histerię? Czy medytacja dla dzieci pomaga je wyciszyć? To tylko niektóre z pytań nurtujących rodziców przedszkolaków… Zobacz nasz liveczat z psycholog Dorotą Zawadzką organizowany w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i zrozum lepiej emocje malucha!
Tym razem, podczas spotkania z Dorotą Zawadzką prowadzonego przez redaktorkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek, staraliśmy się znaleźć metody na to, by oswoić emocje i zachowania, które z nich wynikają. Ekspertka opowiadała o tym, jaką rolę w tym wszystkim odgrywają zmysły oraz co jest pomocne, by przedszkolak łatwiej nazywał to, co czuje… Dorota Zawadzka odpowiadała na pytania rodziców w tym temacie przez ponad 40 minut. Co jest postawą panowania nad emocjami i zachowaniem? Rodzice małych dzieci na początku powinni przede wszystkim uświadomić sobie to, że nie wiedzą one, czym są emocje, a także nie potrafią ich nazwać. Ponadto nie potrafią ich zaobserwować nie tylko u siebie, ale także u innych. Dlatego też należy zdać sobie sprawę, w jak trudnej sytuacji znajduje się taki maluch – jest bombardowany informacjami z zewnątrz przy pomocy zmysłów, a także od wewnątrz, gdy szaleją w nim emocje będące odpowiedzią na różne sytuacje, z którymi się styka. To wszystko sprawia, że na początku wyjątkowo ciężko mu funkcjonować i rozróżnić, co można, a czego nie, a także, jakie polecenia są ważne, a jakie mniej istotne. Dopiero, gdy rodzice wyjaśnią, jak działają emocje i pokażą, jak z nich właściwie korzystać, maluch będzie powoli uczył się, jak je wyrażać. Zadanie nie jest jednak proste, bo dziecko uczy się poprzez przykład… Ekspertka zwróciła uwagę, że nierzadko również rodzice nie potrafią prawidłowo wyrażać emocji. A przecież maluchy się nam przyglądają i czerpią wiedzę od najbliższych. Bunt w miejscu publicznym. Jak mu zaradzić? Częstym i bardzo trudnym dla rodziców momentem jest nagła histeria dziecka. Trzeba pamiętać, że jeśli wpada w nią np. w sklepie lub parku i reaguje autoagresją, czyli np. drapie skórę do krwi, wyrywa sobie włosy bądź uderza głową o posadzkę, trzeba zareagować fizycznie i przytrzymać je w taki sposób, by nie zrobiło sobie krzywdy. Autoagresja może być bardzo niebezpieczna, dlatego konieczne są tu zdecydowane sposoby. Jeśli jednak bunt polega na tym, że maluch siada na podłodze, wymachuje rękami i krzyczy, że nigdzie nie pójdzie, to trzeba mu pozwolić się wyzłościć. Rodzic powinien wtedy być obok niego i poinformować malucha, że rozumie jego zdenerwowanie. Ekspertka podkreśliła, że chociaż jest to trudne, to dziecko ma prawo również do tych emocji i należy nauczyć je właściwie je przeżywać. Co jest w tym istotne? Dorota Zawadzka zwróciła uwagę na to, by strategie reakcji wypracowywać w domu. Zwykle jest tak, że w histerie wpadają one nie tylko w miejscach publicznych, ale również w domowej przestrzeni. Tym samym bardzo ważne jest, by właśnie wtedy szukać sposobów, które pomogą maluchowi w tej sytuacji i później stosować je również podczas histerii w sklepie, parku itd. „Dlaczego moje dziecko bije inne dzieci?” Jedna z mam podzieliła się problemem, w którym opisała, że jej przedszkolak bije inne dzieci w sytuacji, gdy chce np. dostać zabawkę, którą akurat bawi się jego kolega. Co można wtedy zrobić? Nasza ekspertka zwróciła uwagę, aby w takich sytuacjach postawić się na miejscu dziecka i spojrzeć na nią jego oczami. Maluch zauważył, że taka strategia sprawia, że osiąga swój cel. Chociaż nie jest akceptowana społecznie, to jednak jest skuteczna. Co za tym idzie, nawet jeśli rodzic tłumaczy, że tak nie wolno, bo krzywdzi innych itd., do dziecka to nie dociera, bo przecież osiąga to, co chce. Aby wybrnąć z takiej sytuacji konieczne jest zatem nie tłumaczenie, a pokazanie konkretnych strategii działania. Rodzic w takiej sytuacji powinien powiedzieć przedszkolakowi, że skuteczne mogą okazać się słowa takie jak: „Podoba mi się Twoja zabawka, dlatego chce się nią pobawić. Mogę?” albo zwyczajnie poprosić „Czy mogę pobawić się twoją zabawką?” Oczywiście może być tak, że to będzie nieskuteczne, dlatego warto pokazać dziecku, że wtedy może udać się o pomoc do osoby dorosłej. Problem z emocjami? Postaw na gimnastykę zmysłów Żyjemy obecnie w trudnym czasie. Trzeba podkreślić, że pandemia wpływa nie tylko na dorosłych, ale też na dzieci. Dlatego nasze emocje mogą być teraz wzburzone i jeszcze skuteczniej musimy szukać sposobów, by umiejętnie nad nimi panować i móc się wyciszyć. Wśród skutecznych są np. książki, zarówno te dla rodziców, jak i dla dzieci, a jedną z nich jest np. „SELF-REF” Stuarta Shankera. Stanowi ona świetną pomocą dla dorosłych i zawiera triki, które pomagają dzieciom się samoregulować. Pomocna jest także medytacja dla dzieci, która ma formę relaksujących gier i zabaw. Można także spróbować treningu kognitywnego, potocznie nazywanego nurobikiem lub fitnessem mózgu, który polega na różnych ćwiczeniach i aktywnościach angażujących wszystkie zmysły, co też korzystnie wpływa na oswajanie emocji i zachowań, które z nich wynikają. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasz liveczat!
Słyszę, czyli… jak rozwijać wrażliwość na dźwięki? [WEBINAR 3.]
Za nami trzeci z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o zmyśle słuchu i o tym, jak go kształtować i o niego dbać.
Chociaż to wzrok, o którym rozmawialiśmy podczas ostatniego spotkania, najbardziej pomaga kontrolować świat, to również słuch jest niezwykle istotny w jego poznawaniu. I co ciekawe, to właśnie zmysł słuchu pojawia się jako pierwszy w życiu płodowym, dzięki czemu maluch około 20. tygodnia życia słyszy dźwięki. Badacze podkreślają, że na początku dziecko w brzuchu mamy słyszy tylko te o niskich częstotliwościach, a już w III trymestrze słyszy i rozpoznaje głos mamy oraz muzykę. Co jeszcze trzeba wiedzieć o słuchu dziecka? Gdy dziecko się rodzi, nie zdaje sobie sprawy z tego, czy słyszy, czy nie, a także czy np. słyszy tylko na jedno ucho, czy jednak na oba. Dlatego też tak ważne są, wykonywane w naszym kraju dzięki Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, przesiewowe badania słuchu u noworodków. Po nich rodzice otrzymują wyniki w formie niebieskiej lub żółtej kartki. Pierwsza z nich oznacza, że słuch maluszka jest prawidłowy, a druga świadczy o tym, że wynik badania był niezgodny z normą, dlatego należy udać się do specjalisty i sprawdzić, co konkretnie jest nie tak. Tym samym bardzo ważne jest, by od początku opiekunowie zwracali uwagę na to, czy dziecko słyszy dobrze, czy może ze słuchem jest jakiś problem. Jest to istotne, gdyż pierwszy rok życia niemowlęcia jest najważniejszy dla tego zmysłu i powstałe wtedy zaniedbania, mogą okazać się później nie do nadrobienia… W domu pojawia się niemowlę… i co dalej? Bardzo często jest tak, że po urodzeniu maluszka, gdy rodzina powiększyła się po raz pierwszy, po wyjściu ze szpitala i wejściu do domu chodzimy na paluszkach, aby nie obudzić śpiącej pociechy. Od tego momentu ściszamy radio bądź inne sprzęty, mówimy szeptem oraz wyłączamy dzwonek do drzwi… Czy faktycznie jest to potrzebne? Czy dziecko do prawidłowego rozwoju i odpoczynku potrzebuje absolutnej ciszy? Chociaż zrozumiałe jest, że rodzice po zaśnięciu maluszka robią wszystko, by tylko się nie obudziło, to jednak trzeba pamiętać, że w środowisku dziecka nie może być zupełnej ciszy. Warto zatem nie uwrażliwiać dziecka pod tym względem, bo każdy, drobny, ale głośniejszy dźwięk nie tylko je wybudzi, ale dodatkowo może wzbudzić w nim również lęk. Nie wiesz, czy słuch dziecka rozwija się prawidłowo? Zwróć uwagę na to, czy maluch: między 3. a 6. miesiącem życia reaguje na znane odgłosy, odwraca głowę w ich stronę i zaczyna najpierw gruchać potem głużyć, czyli wydawać dźwięki inne niż pisk; między 6. a 9. miesiącem życia naśladuje odgłosy z otoczenia i gaworzy, czyli próbuje je powtarzać; do około 18. miesiąca życia, reaguje już na polecenia i sam wypowiada proste słowa. Stymulacja dźwiękowa przedszkolaka Podczas spotkania ekspertka zauważyła, że wiele maluchów w przedszkolu jest niedostymulowanych dźwiękowo. Co to oznacza? Zwykle takie dziecko reaguje nerwowo na każdy odgłos, z którym się zetknie, a dodatkowo wiele z nich budzi w nim strach. Tym samym, aby brzdąc nie reagował lękowo, konieczne jest dostarczanie mu różnych dźwięków na co dzień, tak by mógł je poznać. By rozwijać słuch malucha, warto nie tylko umożliwić mu słuchanie muzyki, ale również jej tworzenie. Wszelkie zajęcia umuzykalniające poszerzają możliwości jego rozwoju. Jest to istotne, bo obecnie mamy bardzo często do czynienia z zanieczyszczeniem dźwiękowym, które podobnie jak np. zanieczyszczenie powietrza, wpływa negatywnie na organizm, a także jego rozwój. Tym samym należy zadbać o to, by w tym okresie decydować się na zabawy takie jak: naśladowanie głosów zwierząt, odtwarzanie rytmów lub konkretnych melodii, rozpoznawanie natężenia głosu, lokalizowanie dźwięków, różnicowanie dźwięków – cichy/głośny, niski/wysoki, dużo dźwięków/mało dźwięków To, co słyszymy vs. to, jak mówimy Ponadto warto pamiętać, że rozwój słuchu nierozerwalnie jest związany z rozwojem mowy. Jeśli prawidłowo słyszymy, to też prawidłowo mówimy, a później również prawidłowo piszemy i czytamy, co przekłada się na sukces szkolny. Dlatego też nieprawidłowy słuch może wiązać się z niegramatycznym mówieniem oraz niepoprawnym konstruowaniem zdań. Warto, by w pewnym momencie rodzice wybrali się z maluchem do logopedy, aby sprawdzić, czy mówi prawidłowo. Można to zrobić, gdy brzdąc ma 2,5-3 lata.
Widzę, czyli… o wzroku słów kilka [WEBINAR 2.]
Za nami drugi z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o zmyśle wzroku i o tym, jaką rolę odgrywa on w rozwoju dziecka.
Czy wiesz, że około 80% tego, co pamiętamy i rozumiemy, wcześniej zobaczyliśmy? To właśnie wzrok jest zmysłem wiodącym, dlatego porządkuje nasz świat i pozwala m.in. zorientować się w przestrzeni oraz dostrzec np. niebezpieczeństwo lub piękno świata. Dzięki niemu możemy nie tylko zobaczyć, ale również doświadczyć, zapamiętać, nauczyć się i zrozumieć. Co rodzic powinien wiedzieć o wzroku dziecka? Każdy opiekun powinien pamiętać, że maluch nie wie, że widzi źle. Dlatego też to dorośli od pierwszych chwil życia pociechy muszą zwracać uwagę na ewentualne nieprawidłowości powstające w obrębie narządu wzroku. Warto m.in. przyglądać się, czy niemowlę śledzi palec, czy podąża wzrokiem za przedmiotem, który mu pokazujemy oraz czy w ogóle dostrzega jego pojawienie się w polu widzenia. Reakcje na bodźce wzrokowe należy obserwować także u starszych np. przedszkolaków. W przypadku wątpliwości, czy maluszek reaguje właściwe, należy udać się do specjalisty, który oceni, czy ze wzrokiem jest wszystko w porządku. Dlaczego należy stymulować wzrok? Przede wszystkim dlatego, że jest on zmysłem wiodącym, który odgrywa istotną rolę w rozwoju malucha, zdolności uczenia się i ogólnym stanie zdrowia. Rzadko zdajemy sobie sprawę, że aż dwie trzecie funkcji mózgu jest związanych z widzeniem. Potwierdzają to badania, które dowodzą, że około 75% tego, czego dzieci uczą się we wczesnych latach życia, jest przetwarzane przez ich wzrok. Dlatego też, aby wspomóc malucha w nauce, a także prawidłowym postrzeganiu rzeczywistości, konieczne jest rozwijanie tego zmysłu. Wybierając zabawy rozwijające wzrok, warto skupić się na takich, które ćwiczą m.in. spostrzegawczość, kierunkowość i pamięć wzrokową. Ważne są także zabawy związane z integracją sensoryczną, gdyż wspiera i rozwija ona zdolności mózgu do sortowania, organizowania oraz przetwarzania wrażeń zmysłowych. A jak to jest ekranami… Czy dziecko powinno z nich korzystać? Nie uciekniemy od technologii i nie sprawimy nagle, że dzieci nie będą używały tabletów, telefonów i komputerów. To przecież również w nich toczy się nasze życie, co bardzo łatwo można zauważyć szczególnie teraz, w dobie pandemii. Dlatego opiekunowie powinni przede wszystkim zwracać uwagę na prawidłową odległość oczu dziecka od urządzenia, natężenie i rodzaj emitowanego światła, ostrość kolorów oraz długość czasu spędzanego przed ekranem. Pamiętajmy także, że oko lubi dal. Musimy pozwolić mu patrzeć i widzieć nie tylko to, co blisko, czyli np. na ekranie smartfona. Dlatego, aby ćwiczyć akomodację oka, czyli patrzenie naprzemiennie w bliż i w dal, zachęcamy do tego, by np. chodzić z dzieckiem na spacery. WAŻNE: Dzieci do 2-3 roku życia w ogóle nie powinny korzystać z ekranów. Jakie zabawy rozwijają wzrok? zabawa w wyszukiwanie szczegółów w otoczeniu i na obrazkach zabawa kolorami – sortowanie, wyszukiwanie lusterkowe zajączki zabawy z latarką puzzle układanki zabawa w „Co się zmieniło?” (ubyło/przybyło)
Jak dziecko uczy się i rozwija przez zmysły? [WEBINAR 1.]
Za nami pierwszy z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Ekspertka opowiadała o tym, jak działają zmysły malucha, a ich prawidłowy rozwój wpływa na życie również w przyszłości.
Wyróżniamy 5 „tradycyjnych” zmysłów: wzrok, słuch, dotyk, zapach i smak. Mamy też zmysły „dodatkowe”, do których należą: zmysł temperatury, równowagi, ułożenia ciała względem siebie i napięcia mięśniowego (propricepcja), zmysł odpowiadający za odmierzanie czasu i odczuwanie bólu (nocycepcja). Jedne i drugie są potrzebne dorosłym i dzieciom, by lepiej rozumieć i orientować się w świecie. Dzięki nim możemy m.in. zobaczyć go, usłyszeć, docenić, a także określić, czy to, co się w nim znajduje jest bezpieczne czy nie. Aby jednak było to możliwe, narządy zmysłów, które pozwalają je odbierać i przetwarzać, muszą działać prawidłowo. Co trzeba wiedzieć o zmysłach? Wzrok Dzięki niemu można rozpoznawać m.in. kolory, ich intensywność, kształty, orientować się w przestrzeni. Przy tym rodzice muszą pamiętać, że małe dziecko nie wie, że źle widzi. Maluchowi wydaje się, że jego wzrok jest dokładnie taki sam jak innych. Dlatego też bardzo ważne w rozwoju tego zmysłu jest to, by opiekun obserwował, jak dziecko ogląda przedmioty, czy rozpoznaje kolory, widzi wyraźnie itd. I tak, trzeba pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia dziecko ogląda je z niewielkiej odległości, ale już 2-latek powinien widzieć mniej więcej tak jak dorosły. Tym samym, jeśli coś zaniepokoi rodzica, musi koniecznie skonsultować się ze specjalistą. Słuch To pierwszy zmysł dziecka, dzięki czemu odbiera ono dźwięki nawet będąc jeszcze w brzuchu mamy. Aby rozwijać go od początku, ważne jest, by w domu były obecne... dźwięki. Chodzi przede wszystkim o to, by nie było ani za cicho, ani za głośno. Jeśli nie będzie ich w ogóle, to gdy się pojawią, mogą wywołać lęk. Z kolei, jeśli będą np. za głośne, mogą powodować różnego rodzaju zaburzenia słuchu. Trzeba pamiętać, że maluchy mają bardziej wrażliwy słuch niż dorośli – z początkiem życia jest on najlepszy i z wiekiem się stopniowo pogarsza. Przy tym bardzo istotne jest, że jeśli dziecko np. w zabawie nie reaguje na poszczególne dźwięki, mimo że w okresie niemowlęctwa miało pozytywny wynik przesiewowego badania słuchu, należy zatroszczyć się o ten zmysł i w razie wątpliwości skonsultować ze specjalistą. Dotyk Jest to tzw. zmysł pierwotny, bo właśnie dzięki niemu dziecko posiada odruchy, w tym takie, jak odruch ssania lub chwytania. Mówi się o tym, że dotyk jest szczepionką XXI wieku, gdyż właśnie przytulanie, bujanie, podnoszenie maluszka itd. sprawia, że czuje się on bezpiecznie, jego potrzeby są zaspokojone i dzięki temu, że jest blisko z opiekunem, wpływa to korzystnie na jego ogólny rozwój. Ważne jest także to, by badać reakcję dziecka na mniej komfortowy dotyk. Oczywiście, nie chodzi o to, by zadawać mu ból, ale sprawdzać, jak reaguje, gdy pojawiają się bodźce intensywne, np. gdy się uderzy. Trzeba kontrolować, czy reakcja dziecka jest adekwatna do bodźca. Gdy zauważymy cokolwiek, co budzi wątpliwości, warto skonsultować się z pediatrą. Smak To zmysł, który rozpoznajemy dzięki ok. 10 tys. receptorów umieszczonych na języku. Trzeba pamiętać, że dla jego rozwoju istotne jest, by smaki potraw były wyraźne, bo dopiero wtedy możemy ich w pełni doświadczać. I oczywiście nie mamy na myśli popularnej soli, ale raczej zioła, które świetnie wzbogacają codzienne menu. Istotne jest także to, że dziecko poznaje jedzenie także przez kolory i faktury, co zachęca do jedzenia. Powinni o tym pamiętać szczególnie rodzice dzieci, które nie są zbyt otwarte na nowe smaki. Zapach W nosie mamy wiele receptorów i każdy z nich rozpoznaje inne cząsteczki zapachowe. Odbieranie i przetwarzanie zapachu jest bardzo indywidualne. Dlatego też trzeba pamiętać, że to, co dla jednych jest przyjemne, dla innych może wcale takie nie być. Bardzo ważne jest, że maluchy są bardzo wrażliwe na zapachy. Wiąże się to z tym, że szybko występuje u nich jakieś skojarzenie i tym samym reakcja, nierzadko negatywna, która powoduje, że dziecko np. czegoś nie chce, nie spróbuje, gdzieś nie wejdzie itd. Bądźmy zatem na to wrażliwi.
Iluzja optyczna pokazująca złudzenie ruchu.
Twoje zadanie: Popatrz dłużej na obrazek przedstawiający tubę. Po dłuższej chwili, zauważysz, że tuba porusza się tworząc lej! Nie jest to jednak animacja, ale złudzenie optyczne. Dlaczego tak się dzieje? Iluzja jest wywołana przez kontrast kolorów oraz układ i kształt obiektów. Gdy patrzymy na ten obrazek, nasz mózg aktywuje obszary kory mózgowej odpowiedzialne za rozpoznawanie ruchu tam, gdzie faktycznie ruch nie występuje! Aby pozbyć się takiego „helikoptera w głowie”, wystarczy zatrzymać wzrok w jednym punkcie. Porada dla rodzica: Złudzenie ruchu i kontrastowe kolory mogą być inspiracją do zabawy w Teatr cieni. To ciekawy pomysł na kreatywną zabawę np. wieczorem, nie wymaga ona wielu akcesoriów. Wystarczy lampka nocna i odrobina chęci do gry aktorskiej, aby w prosty sposób za pomocą dłoni pokazać na ścianie cienie różnych zwierząt i opowiedzieć dziecku proste historie lub bajki. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka