Przez ten 1 drażniący nawyk hamują rozwój dzieci. Większość rodziców robi to nagminnie
Jedna z najczęstszych codziennych czynności potrafi realnie zatrzymać rozwój dziecka, choć wielu rodziców nawet tego nie zauważa.
Od lat obserwuję rodziców na placach zabaw, w parkach, przy stole i w komunikacji miejskiej. Widzę, jak coraz częściej w jednej ręce trzymają dziecko, a w drugiej telefon. I nie piszę tego z pozycji osoby, która nigdy tak nie zrobiła. Sama łapałam się na tym, że niby jestem obecna przy dziecku, jednak myślami wędruję gdzie indziej – tam, gdzie pojawia się kolejna wiadomość, powiadomienie albo krótki filmik. Dlaczego ten nawyk psuje codzienny kontakt z dzieckiem Z czasem zaczęłam zauważać, że to niewinne z pozoru zerkanie w ekran ma dużo większe znaczenie, niż nam się wydaje. Nie chodzi tylko o to, że dziecko traci kontakt wzrokowy z rodzicem. Problem w tym, że gdy rodzic mentalnie odpływa, dziecko traci coś znacznie ważniejszego – okazję do rozmowy, wymiany spojrzeń, spontanicznych reakcji. Właśnie w takich krótkich momentach najmłodsi najszybciej uczą się języka i komunikacji. Badania amerykańskich naukowców przytaczane przez portal parents.com pokazały jeszcze więcej. Kiedy rodzic przerywa kontakt z dzieckiem z powodu telefonu, natężenie komunikacji werbalnej spada nawet o jedną piątą, a niewerbalnej prawie o połowę. To ogromny ubytek. Bez tych sygnałów maluch traci bogate źródło informacji o emocjach, intonacji, rytmie zdania, mimice i dynamice rozmowy. Jak technologia zakłóca rozwój komunikacyjny najmłodszych Nie odkryję Ameryki, kiedy napiszę, że dzieci uczą się poprzez relacje i obserwację. To właśnie z nas czytają emocje, reagują na ton głosu, przejmują rytm rozmowy, od rodziców uczą się nowych słów. Niby proste, jednak wymaga zaangażowania, którego nie da się podzielić pomiędzy dziecko i ekran. Gdy czytałam o przerywaniu kontaktu z dzieckiem z winy urządzeń mobilnych, poczułam lekkie ukłucie wstydu. W końcu każdy z nas miał momenty, gdy telefon stawał się ważniejszy niż rozmowa o tym, co dziecko właśnie narysowało albo że kropla deszczu spadła na liść. A to właśnie z pozoru banalne dialogi budują u dzieci fundament języka. Naukowcy podkreślają, że najbardziej rozwija je mowa skierowana bezpośrednio do nich – naturalna, płynna, reagująca na to, co robią. Wysoki ton głosu, śmieszne miny, modulacja – to wszystko pomaga w nauce słów i w zrozumieniu ich znaczenia. Jednak kontakt z prawdziwą mową dorosłych jest równie istotny. Kiedy rodzic siedzi w telefonie, dziecko ma mniej okazji, żeby słuchać dłuższych wypowiedzi, obserwować dialog czy ćwiczyć czekanie na swoją kolej. Co więcej, rodzice rozproszeni ekranem stają się mniej uważni i mniej wrażliwi na sygnały wysyłane przez dziecko. To z kolei prowadzi do poczucia, że czas spędzony razem nie daje ani bliskości, ani satysfakcji. Dziecko wyczuwa najmniejszy brak zainteresowania. A im częściej to się zdarza, tym trudniej o naturalny, swobodny kontakt, który napędza rozwój mowy i inteligencji emocjonalnej. Co możemy zrobić, żeby nie odbierać dzieciom tego, co najcenniejsze Nie chodzi o to, żeby demonizować technologię. Wiem, że w dzisiejszym świecie telefony są narzędziem pracy, komunikacji i organizacji życia. Jednak przez ostatnie miesiące bardzo świadomie wprowadziłam kilka drobnych zasad, które zmieniły praktycznie wszystko. Po pierwsze – wyznaczam sobie strefy bez telefonu. Jeśli jem z dzieckiem śniadanie, odkładam go do innego pokoju. Kiedy bawię się na dywanie, telefonu nie ma obok. Od razu zauważyłam, że rozmowy stają się dłuższe, bardziej naturalne, a dziecko spontanicznie opowiada więcej. Po drugie – odpowiadam natychmiast, kiedy dziecko zainicjuje kontakt. To drobny gest, jednak daje poczucie, że naprawdę jestem obok. Dzieci reagują na to błyskawicznie – otwierają się, pytają, mówią. Po trzecie – pozwalam sobie na niedoskonałość. Nie chodzi o całkowitą rezygnację z telefonu. Chodzi o uważność, kiedy naprawdę jest potrzebna. Jeśli maluch przez cały dzień dostaje ode mnie prawdziwy kontakt, wtedy krótka chwila na wiadomość w telefonie nie burzy tej relacji. Z czasem zrozumiałam, że dzieci wcale nie oczekują perfekcji. One chcą obecności. Chcą widzieć nasze oczy, słyszeć odpowiedź, czuć, że są dla nas ważne. A to jedna z najprostszych inwestycji w ich rozwój – i jedna z najtańszych. Jeśli więc zdarza ci się zerkać w telefon podczas rozmowy z dzieckiem, nie obwiniaj się, tylko sprawdź, co możesz zmienić już dziś. Ja przekonałam się, że nawet drobna zmiana robi ogromną różnicę. Dzieci naprawdę rosną w kontakcie z nami. Wystarczy im go nie odbierać. Źródło: parents.com Zobacz też: 8 żelaznych zasad autorytatywnych rodziców. To oni wychowują najszczęśliwsze dzieci
Co maluch wie o świecie? Kilka ważnych kwestii o rozwoju poznawczym [WEBINAR 5.]
Za nami piąty z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o tym, jak wygląda rozwój poznawczy dziecka.
Czym on jest? To przede wszystkim nabywanie i doskonalenie umiejętności niezbędnych maluchowi do rozumienia świata. Jest to wszystko to, co na danym etapie życia dziecko jest w stanie zrozumieć, pojąć i poznać. Co istotne – rozwój poznawczy podzielony jest na kilka okresów, w których każdy kolejny wynika z poprzedniego. Tym samym bardzo ważne jest, by przebiegał on poprawnie, co później przekłada się m.in. na sukces szkolny. Rozwój poznawczy dziecka – trochę teorii… Gdy rodzi się mały człowiek, od samego początku można obserwować jego rozwój fizyczny, jak i intelektualny. Co ciekawe, już od najmłodszych lat życia jest on nie tylko odbiorcą tego, co się wokół niego dzieje, ale już wtedy kształtuje je, wywierając istotny wpływ na otoczenie. Dlatego też rozwój poznawczy jest zależny od interakcji malucha ze środowiskiem. Podczas spotkania ekspertka przypomniała postać szwajcarskiego psychologa Jean Piaget, który prowadził badania nad rozwojem poznawczym od urodzenia dziecka do jego dojrzałości. Dziecko często dostrzega tylko to, co już wie. Dopasowuje do rzeczy, które widzi to, co jest w stanie wyrazić. Dla niego góry są przez kogoś usypane, rzeki są wykopane, a słońce i księżyc śledzą je podczas spacerów Jean Piaget. To właśnie Piaget przeprowadził badania, które następnie opisał w ważnej do dzisiaj teorii rozwoju poznawczego. Wyróżnił następujące stadia rozwoju: Inteligencja sensomotoryczna (0-2 lata) – dziecko uczy się poprzez bezpośrednie doświadczenie, czyli rzuca, potrząsa, zgniata, gryzie itp. Sprawdza także, jaki związek jest pomiędzy przedmiotem a tym, jaki ono ma na niego wpływ, czyli np. notoryczne wyrzucanie przedmiotu z łóżeczka. Zabawki w tym czasie odgrywają istotną rolę, dlatego bardzo ważne jest, by rodzice zwracali uwagę, czego konkretnie używają maluchy. Ponadto również ciało jest dla dziecka dużą zabawką, dlatego chętnie je testuje. Myślenie przedoperacyjne (2-7 lat) – nadal dziecko eksperymentuje z zabawkami, jednak tutaj jest już moment planowania – nie ma przypadku, bo maluch wie już, czego może oczekiwać. Nie zmienia to też tego, że nadal sprawdza, co dzieje się z przedmiotem i jaki ma na niego wpływ. Coraz więcej też myśli, co wiąże się również z rozwojem mowy, dlatego warto do niego dużo mówić oraz budować związki między rzeczą. W tym wieku rozwój poznawczy musi być szeroki, powinien dotyczyć wszystkich dziedzin życia dziecka – sportu, muzyki, przyrody, relacji itd. Operacji konkretnych (7-11 lat) – dziecko rozumie pojęcie masy, że np. coś może być małe a ciężkie, objętości, pojęcie liczby, a także może przyswoić pojęcia logiczne oraz klasyfikować hierarchicznie. Rozwija wtedy także myślenie słowno-logiczne oraz rozumowanie indukcyjne (od szczegółu do ogółu). Operacji formalnych (11-15 i starsze) – dziecko robi już wiele operacji w umyśle, może sobie je wyobrazić, nie muszą one istnieć. Oznacza to, że rozwija się wtedy myślenie abstrakcyjne oraz myślenie hipotetyczno-dedukcyjne. Co ważne, ekspertka podkreśliła, że każdy z powyższych etapów wynika z poprzedniego. Oznacza to, że dziecko uczy się czegoś, a następnie wykorzystuje to, by przyswoić kolejne umiejętności. Jest to ważne w kontekście braków na danym etapie rozwoju, które jeśli nie zostaną zauważone przez rodziców, a następnie uzupełnione, mogą skutkować opóźnieniem na kolejnych etapach rozwoju.
Słyszę, czyli… jak rozwijać wrażliwość na dźwięki? [WEBINAR 3.]
Za nami trzeci z 6 bezpłatnych webinarów dla rodziców, organizowanych w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” i prowadzonych przez Dorotę Zawadzką. Tym razem ekspertka opowiadała o zmyśle słuchu i o tym, jak go kształtować i o niego dbać.
Chociaż to wzrok, o którym rozmawialiśmy podczas ostatniego spotkania, najbardziej pomaga kontrolować świat, to również słuch jest niezwykle istotny w jego poznawaniu. I co ciekawe, to właśnie zmysł słuchu pojawia się jako pierwszy w życiu płodowym, dzięki czemu maluch około 20. tygodnia życia słyszy dźwięki. Badacze podkreślają, że na początku dziecko w brzuchu mamy słyszy tylko te o niskich częstotliwościach, a już w III trymestrze słyszy i rozpoznaje głos mamy oraz muzykę. Co jeszcze trzeba wiedzieć o słuchu dziecka? Gdy dziecko się rodzi, nie zdaje sobie sprawy z tego, czy słyszy, czy nie, a także czy np. słyszy tylko na jedno ucho, czy jednak na oba. Dlatego też tak ważne są, wykonywane w naszym kraju dzięki Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, przesiewowe badania słuchu u noworodków. Po nich rodzice otrzymują wyniki w formie niebieskiej lub żółtej kartki. Pierwsza z nich oznacza, że słuch maluszka jest prawidłowy, a druga świadczy o tym, że wynik badania był niezgodny z normą, dlatego należy udać się do specjalisty i sprawdzić, co konkretnie jest nie tak. Tym samym bardzo ważne jest, by od początku opiekunowie zwracali uwagę na to, czy dziecko słyszy dobrze, czy może ze słuchem jest jakiś problem. Jest to istotne, gdyż pierwszy rok życia niemowlęcia jest najważniejszy dla tego zmysłu i powstałe wtedy zaniedbania, mogą okazać się później nie do nadrobienia… W domu pojawia się niemowlę… i co dalej? Bardzo często jest tak, że po urodzeniu maluszka, gdy rodzina powiększyła się po raz pierwszy, po wyjściu ze szpitala i wejściu do domu chodzimy na paluszkach, aby nie obudzić śpiącej pociechy. Od tego momentu ściszamy radio bądź inne sprzęty, mówimy szeptem oraz wyłączamy dzwonek do drzwi… Czy faktycznie jest to potrzebne? Czy dziecko do prawidłowego rozwoju i odpoczynku potrzebuje absolutnej ciszy? Chociaż zrozumiałe jest, że rodzice po zaśnięciu maluszka robią wszystko, by tylko się nie obudziło, to jednak trzeba pamiętać, że w środowisku dziecka nie może być zupełnej ciszy. Warto zatem nie uwrażliwiać dziecka pod tym względem, bo każdy, drobny, ale głośniejszy dźwięk nie tylko je wybudzi, ale dodatkowo może wzbudzić w nim również lęk. Nie wiesz, czy słuch dziecka rozwija się prawidłowo? Zwróć uwagę na to, czy maluch: między 3. a 6. miesiącem życia reaguje na znane odgłosy, odwraca głowę w ich stronę i zaczyna najpierw gruchać potem głużyć, czyli wydawać dźwięki inne niż pisk; między 6. a 9. miesiącem życia naśladuje odgłosy z otoczenia i gaworzy, czyli próbuje je powtarzać; do około 18. miesiąca życia, reaguje już na polecenia i sam wypowiada proste słowa. Stymulacja dźwiękowa przedszkolaka Podczas spotkania ekspertka zauważyła, że wiele maluchów w przedszkolu jest niedostymulowanych dźwiękowo. Co to oznacza? Zwykle takie dziecko reaguje nerwowo na każdy odgłos, z którym się zetknie, a dodatkowo wiele z nich budzi w nim strach. Tym samym, aby brzdąc nie reagował lękowo, konieczne jest dostarczanie mu różnych dźwięków na co dzień, tak by mógł je poznać. By rozwijać słuch malucha, warto nie tylko umożliwić mu słuchanie muzyki, ale również jej tworzenie. Wszelkie zajęcia umuzykalniające poszerzają możliwości jego rozwoju. Jest to istotne, bo obecnie mamy bardzo często do czynienia z zanieczyszczeniem dźwiękowym, które podobnie jak np. zanieczyszczenie powietrza, wpływa negatywnie na organizm, a także jego rozwój. Tym samym należy zadbać o to, by w tym okresie decydować się na zabawy takie jak: naśladowanie głosów zwierząt, odtwarzanie rytmów lub konkretnych melodii, rozpoznawanie natężenia głosu, lokalizowanie dźwięków, różnicowanie dźwięków – cichy/głośny, niski/wysoki, dużo dźwięków/mało dźwięków To, co słyszymy vs. to, jak mówimy Ponadto warto pamiętać, że rozwój słuchu nierozerwalnie jest związany z rozwojem mowy. Jeśli prawidłowo słyszymy, to też prawidłowo mówimy, a później również prawidłowo piszemy i czytamy, co przekłada się na sukces szkolny. Dlatego też nieprawidłowy słuch może wiązać się z niegramatycznym mówieniem oraz niepoprawnym konstruowaniem zdań. Warto, by w pewnym momencie rodzice wybrali się z maluchem do logopedy, aby sprawdzić, czy mówi prawidłowo. Można to zrobić, gdy brzdąc ma 2,5-3 lata.
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka: przykłady zabaw dla najmłodszych
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka pomagają małemu dziecku w rozwoju mowy. Zabawy są proste do wykonywania w domu, śmieszne i nie dość, że pozwalają usprawnić język i wargi, to jeszcze wprawiają w dobry nastrój! Zabawy i wierszyki logopedyczne poleca logopeda.
Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka powinny dostarczać mu radości i kojarzyć się z miłym spędzaniem czasu, a nie ze żmudną pracą. Zabawy usprawniające wargi czy język i pomagające w rozwoju mowy wcale nie muszą być nudne. Logopeda Małgorzata Stanoch przedstawia kilka ćwiczeń na aparat mowy, które warto wykonywać z początkującym przedszkolakiem. Spis treści: Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka na usprawnienie warg Zabawy logopedyczne dla trzylatka na usprawnienie języka Wierszyki logopedyczne Ćwiczenia logopedyczne dla 3-latka na usprawnienie warg Przykłady ćwiczeń logopedycznych usprawniających wargi, które poleca logopeda Małgorzata Satnoch to: Ćwiczenie „buziaczki-śmieszaczki” Usiądźcie wygodnie naprzeciwko siebie i poprzesyłajcie sobie buziaczki (ściągajcie wargi w dzióbek) i uśmiechy (rozciągajcie wargi w szerokim uśmiechu). Powtórzcie tę zabawę kilka razy. Na pewno wprawi was w dobry nastój. Ćwiczenie „wesoły dźwig” Usiądźcie razem przy stole. Postaw przed dzieckiem talerzyk, na którym rozsypiesz kilka małych cukierków (lub kulek zbożowych). Zadaniem dziecka będzie chwytanie ich ustami i przenoszenie do twojej dłoni. Usta dziecka będą dźwigiem, a twoja dłoń budowlą. Ćwiczenie „zmęczony konik” Tę zabawę możesz przeprowadzić kilka razy w ciągu dnia. Pokaż dziecku, jak parska konik, a następnie poproś trzylatka o powtórzenie. Możecie parskać na zmianę. Zabawy logopedyczne dla trzylatka na usprawnienie języka Ćwiczenia logopedyczne dla najmłodszych mogą być naprawdę zabawne! Te poniższe na pewno sprawią twojemu dziecku wiele radości, a przy tym usprawnią pracę języka. Ćwiczenie „najedzony kotek” Twoje dziecko będzie kotkiem, który oblizuje się, bo właśnie wypił pyszne mleko. Kotek jest zadowolony, ma pełny brzuszek i dokładnie językiem oblizuje swój pyszczek (najpierw wargę górną, a następnie dolną). Powtarza tę czynność kilka razy. Oczywiście i tym razem najpierw pokaż dziecku, jak ma to wyglądać. Ćwiczenie „wycieraczka samochodowa” Twoje dziecko będzie samochodem a jego usta – szybą w tym samochodzie. Język to wycieraczki. Opowiedz dziecku, że właśnie pada deszcz i wycieraczki muszą wycierać szybę raz w lewo, a raz w prawo. W tej zabawie język ma poruszać się w kierunku kącików ust (prawego i lewego). Wierszyki logopedyczne Zasadniczo wierszyki logopedyczne i różnego rodzaju rymowanki ćwiczące prawidłową wymowę, przeznaczone są dla dzieci powyżej 4. roku życia. Trzylatki mają prawo jeszcze wielu głosek nie wymawiać poprawnie, a dopóki nie zaczną wymawiać ich prawidłowo, nie należy proponować im wierszyków, które wielokrotnie powtarzane, mogłyby jedynie utrwalać nieprawidłowe wzorce wymowy. W mowie trzylatka dopuszczalne jest zmiękczanie głosek: s, z, c, dz, (oraz sz, ż, cz, dż) i wymawianie ich jako ś, ź, ć, dź. Głoska „r” również może nie być jeszcze wymawiana, a zastępowana „l” lub „j”. Warto jednak, by rodzice dużo czytali dziecku, nie tylko wierszyków, lecz także dłuższych tekstów, aby oswoić go z prawidłowym brzmieniem poszczególnych głosek. Czytanie dziecku książek powinno być codzienną rutyną i warto robić to już od narodzin. Zobacz także: Zabawy logopedyczne dla dwulatków Opóźnienia w rozwoju mowy. Wywiad z logopedą Jak mądrze wspierać rozwój mowy? Konsultacja merytoryczna Małgorzata Stanoch Logopedka
Opóźniony rozwój mowy - przyczyny [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Zaburzony rozwój mowy wzbudza niepokój u wielu rodziców. Logopeda Joanna Wędrychowska tłumaczy jednak, że mowa dziecka może rozwijać się nawet do 6. roku życia.
Czy opóźniony rozwój mowy u 2-, 3- czy 4-latka to powód do zmartwień? Niekoniecznie! Każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie, a zdaniem ekspertów, zdolność mówienia może rozwinąć się dopiero u 6-latków. Poniżej znajdziesz wywiad z logopedą Joanną Wędrychowską, która tłumaczy, jakie mogą być przyczyny opóźnionego rozwoju mowy. Spis treści: opóźniony rozwój mowy u 2-latka opóźniony rozwój mowy u 3-latka zaburzony rozwój mowy przyczyny opóźnienia rozwoju mowy: wady słuchu dwujęzyczność żłobek emocje Opóźniony rozwój mowy u 2-latka W którym momencie rodzice powinni zacząć się martwić, że ich dziecko jeszcze nie mówi? Joanna Wędrychowska: - Rozwój mowy dziecka trwa do 6. roku życia. Malutkie dzieci – 2-3-latki mówią pojedynczymi słowami. Jeżeli dziecko w tym wieku nie mówi jeszcze tych pojedynczych słów, jest to dla rodzica sygnał, że coś się dzieje. Opóźniony rozwój mowy u 3-latka Czyli do 3. roku życia można to dziecko spokojnie obserwować? JW: Tak. Zanim dziecko pójdzie do przedszkola, porozumiewa się prostymi słowami, które zna „z życia”, np. mama, tata, baba, daj, spać. Są one łatwe do zauważenia i wiadomo, jakie powinny one być. Dziecko, które kończy 3 latka, zaczyna te słowa łączyć w proste zdania, 2-3-wyrazowe. Niepokojące może być, jeżeli mowa się nie rozwija w stronę łączenia wyrazów, a zostaje na poziomie 2-latka i pojedynczych słów mówionych w niezrozumiały sposób. Często proszę rodziców, żeby zaobserwowali, czy jest jakaś zmiana. Tak naprawdę nie bardzo mnie interesuje, czy 2-latek nie mówi albo 3-latek mówi bardzo mało. Interesuje mnie, czy na przestrzeni 3-6 miesięcy pojawiają się jakieś nowe słowa albo sposób wymowy. To znaczy, że ten rozwój idzie we własnym tempie i musimy się do tego dostosować. Niepokojące jest natomiast, gdy nie można odnotować żadnej zmiany. Radzę rodzicom, żeby założyli sobie zeszycik i co jakiś czas robili w nim podsumowanie wszystkich słów, jakie ich dziecko mówi, nawet we własnym języku. Co miesiąc trzeba zrobić porównanie, bo rodzice często mówią, że nie ma żadnej zmiany, ale dopiero, gdy zaczną zapisywać, orientują się, że doszły nowe słowa. Albo dziecko zaczyna mówić coś inaczej, słowa się przekształcają i zaczynają brzmieć podobnie do tego, jak wymawiają je dorośli. Zaburzony rozwój mowy A czy powinniśmy się martwić, gdy dziecko fiksuje się na swoim języku i wyłącznie tak się porozumiewa do 3. roku życia? JW: Wtedy pytam rodziców, czy dziecko rozumie, co się do niego mówi, czy reaguje na proste polecenia, np. podejdź do mnie, załóż buty. W ten sposób sprawdzamy 2 elementy: czy dziecko dobrze słyszy czy dobrze pracuje intelektualnie i potrafi się zachować adekwatnie do polecenia/sytuacji. Czasami proszę też o trudniejsze rzeczy, np. sprawdzenie, czy dziecko potrafi wskazać pieska, kotka w książeczce, odpowiedzieć, jaki widzi kolor. Tutaj sprawdzamy, czy dziecko wskazuje i czy używa jakichś słów z dorosłego języka. Nawet jeśli mama zgłasza, że dziecko mówi całkowicie niezrozumiale, może okazać się, że zachowuje liczbę sylab z danego słowa. Jednym słowem, nie warto się bardzo martwić tym, że dziecko mówi własnym językiem. Lepiej upewnić się, żeby dziecko nas dobrze słyszało, bo naturalna nauka języka odbywa się właśnie przez słuch. Jeżeli będziemy do dziecka mówić i nawiązywać z nim różne interakcje, wtedy słownik bierny, czyli to, co dziecko rozumie, w końcu się uaktywni i przekształci w słownik czynny, czyli to, co dziecko mówi. Ale na to trzeba często poczekać. Przyczyny opóźnionego rozwoju mowy Jakie mogą być przyczyny tego, że mowa dziecka rozwija się wolniej? JW: To może wynikać z kilku kwestii. Pierwszą przyczyną mogą być <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zbadaj-sluch-dziecka-7683-r1/">zaburzenia słuchu po infekcjach uszu. Dzieci często je mają, np. przy powiększonym migdale, alergiach albo po prostu chorują na zapalenie ucha środkowego. Po każdej takiej infekcji powinno być zrobione badanie słuchu. Dziecko musi być już zupełnie zdrowe, żeby móc takie badanie zrobić, żeby było miarodajne. Cokolwiek zostaje w uszach, może wpływać na odbieranie mowy. My słyszymy różne dźwięki z otoczenia, ale mowa jest tak ułożona na siatce Hertzów i decybeli, że zajmuje tylko określone pole. Takie badanie po infekcji uszu to wyłapie. Jakie jeszcze elementy mogą wpływać na opóźnienia rozwoju mowy dziecka? JW: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/kiedy-zaczac-uczyc-dziecko-jezyka-obcego-jak-najwczesniej-29762-r1/">Dwujęzyczność. To jest często dla dziecka trudna sytuacja. Dlatego warto, żeby rodzice trzymali się stałych zasad – mama mówi wyłącznie w jednym języku, a tata w drugim. Tak jest dziecku łatwiej się odnaleźć. Ważne, żeby dziecku nie mieszać i np. żeby rodzic-Polak nie zaczynał do niego nagle mówić po francusku, bo akurat zna ten język. Natomiast to, co robimy może w niezbyt przemyślany sposób to intensywna nauka małych dzieci języków obcych. W moim odczuciu sensowna nauka języka obcego może zaczynać się, kiedy dziecko może się uczyć jeszcze czegoś innego, wykonać polecenia, samodzielnie myśleć i zostać z nauczycielem bez mamy czy taty, czyli ok. 5-6. roku życia. Trzeci element opóźnień rozwoju mowy u dziecka? JW: Powiem brutalnie:<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/czy-wybrac-prywatny-zlobek-pomagamy-podjac-decyzje-24443-r1/"> żłobek. Dziecko uczy się języka od osoby, która spędza z nią czas. To ona kształtuje jego mowę. Logopedzi mówią, że mamy na to ok. 7-8 godzin w ciągu dnia, kiedy dziecko nie śpi, nie jest zajęte czymś innym. To kluczowy czas dla rozwoju mowy. Gdy panie w żłobku mało mówią, jeżeli dziecko nie ma swojego indywidualnego opiekuna, kiedy mówi do niego co chwila ktoś inny, nie możemy liczyć na szczególnie sprawny rozwój mowy. Tak samo będzie, jeśli weźmiemy opiekunkę, która będzie się mało do dziecka odzywać, nie będzie mu opowiadać o świecie, czytać książeczek, pytać o różne rzeczy. W takiej sytuacji po godzinie 17 już dużo nie wskóramy, chociaż, oczywiście, jest to bardzo indywidualna kwestia i każde dziecko rozwija się inaczej. Czy jakieś urazy fizyczne mogą spowalniać rozwój mowy? JW: Wszystkie emocjonalne rzeczy, które dziecko przeżyło, mogą mieć wpływ na rozwój mowy. Nie możemy oddzielić mowy od człowieka. To nie jest tak, że mowa rozwija się w jakimś niezależnym miejscu, a dziecko np. leży sobie oddzielnie w szpitalu. To jest wszystko jeden, wspólny człowiek, wytwór wielu elementów, które się składają w całość. Tutaj dotykamy innego elementu – ja bym powiedziała, że dziecko szczęśliwe się rusza i w ogóle harmonijnie się rozwija. Bardzo ważny jest <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/akcja-edukacja/zmysly-dziecka/lekcje-3-4-lata/artykul,23518,jak-radzic-sobie-z-emocjami-lekcja-10">element emocjonalny. Mowa dziecka i intelekt rozwijają się, gdy dziecko dorasta w pozytywnych emocjach. Dotyczy to zarówno zdrowia, jak i stosunków z innymi ludźmi. Jeżeli dziecko leży w szpitalu i nie może się z jakiegoś powodu ruszać, ale jest otoczone troskliwą opieką rodziców i nie ma jakichś upośledzeń, nie widzę powodu, dlaczego u tego dziecka mowa nie miałaby się prawidłowo rozwijać. Natomiast dziecko najbardziej sprawne od urodzenia, które dorasta w niestabilnej atmosferze, domu, gdzie atmosfera nie jest pozytywna, to może być przyczyna jakiegoś zamknięcia, niechęci komunikowania się i gorszego rozwoju mowy przez to. Pamiętajmy, że uczymy się na pozytywnych emocjach. A rozwój mowy to jest rodzaj nauki i komórki odpowiedzialne za mowę kiedy tych pozytywnych emocji nazbiera się dużo, kiedy są one na porządku dziennym. Mówię rodzicom, że nie warto uczyć dzieci powtarzania, bo to do niczego nie prowadzi. Więcej osiągniemy, uczestnicząc w życiu dziecka, interesując się tym, czym ono się interesuje, nazywając te rzeczy. Dobrze jest też wciągać dziecko w życie domowe, dostarczać różnych bodźców, które w naturalny sposób wynikają z życia, np. wyjazdy. Robić to z ciepłem, uśmiechem i miłością. To da najlepszy efekt. Wtedy żadna specjalna nauka mowy nie jest potrzebna. Czy rozwój mowy u dziecka może się zatrzymać? JW: Zdarza się, że mowa troszeczkę przyhamowuje np. gdy między rodzicami dzieje się coś bardzo niedobrego i sytuacja się przeciąga albo kiedy pojawia się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-brat-z-siostra-czyli-jak-sprawic-by-starszak-pokochal-mlodsze-rodzenstwo-13589-r1/">rodzeństwo. Ale tu też bardzo dużo zależy od rodziców i tego, jak tą sytuacją pokierują. Znałam taką rodzinę, w której rozwój dziecka wyhamował, że tak powiem, po całości, kiedy w domu pojawiło się młodsze rodzeństwo i opiekunka dla tego chłopca. Ja to widziałam tak, że zabrano mu mamę dwa razy – najpierw urodziło się maleńkie dziecko, a potem opiekunka, która go zabierała od tej mamy na spacer. Dorośli to postrzegają inaczej, w takich praktycznych kategoriach, że trzeba to starsze dziecko przewietrzyć. A dziecko postrzega to inaczej. Jak się zastanowimy, jak sami byśmy się chcieli poczuć w takiej sytuacji, to zrozumiemy, co czuje dziecko. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/rozwoj-mowy-dwulatka-film-196-r22/">Jak wspierać rozwój mowy dwulatka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/wspieranie-rozwoju-mowy-przedszkolaka-film-86-r22/">Jak wspierać rozwój mowy przedszkolaka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/pytania-o-rozwoj-w-2-roku-zycia-19272-r1/">15 pytań o rozwój dwulatka
Kto ma największy wpływ na naukę mówienia? Okazuje się, że nie jest to ani mama, ani tata
Naukowcy właśnie odkryli, kogo malutkie dzieci najchętniej słuchają i dzięki temu szybciej się uczą. Trzeba przyznać, że te wyniki mogą zaskakiwać.
Niekiedy rodzice martwią się, że dziecko mówi zbyt mało, a rozwój mowy przebiega wolniej niż u rówieśników. Okazuje się, że jest metoda, która jest bardzo skuteczna. Najnowsze badania wykazały, że nikt tak skutecznie nie wzbogaca słownictwa u maluszków, jak inne dzieci. Wiele czynników Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Nie ma chyba rodzica, który by nie czekał na pierwsze słowo swojej pociechy. Cieszymy się z każdego kolejnego zapamiętanego i wypowiedzianego słowa, pierwszych prostych zdań, a potem z tych coraz bardziej złożonych. Mózgi maluszków są chłonne jak gąbka i wychwytują pewne wzorce mowy od najbliższych. Wcześniejsze badania wykazały, że niemowlęta lepiej reagują na głos mamy. Może mieć to związek z tym, że dzieci ten głos słyszą najwcześniej (już w życiu płodowym) i najczęściej. Specjaliści zauważyli również, że wiele korzyści niesie za sobą regularne czytanie książeczek, natomiast nowe media mogą zaburzać rozwój tym obszarze. Do tej listy odkryć możemy dołączyć kolejne. Nie mama i nie tata Naukowcy chcieli sprawdzić, która grupa wiekowa ma największy wpływ na rozwój mowy u 2-letnie dzieci. W tym celu przygotowali dwa eksperymenty. W pierwszym małe dzieci oglądały klipy wideo, na których widziały dwóch lektorów recytujących wierszyk dla dzieci. Z głośników słyszały głos odpowiadający zarówno wiekowi, jak i płci tylko jednej z osób widzianych na ekranie. Maluchy bardzo trafnie potrafiły dopasować wokal do ​​atrybutów wizualnych (płeć i wiek). W drugim eksperymencie dzieciom puszczano nowe słowa z głośnika wypowiadane przez osoby w różnym wieku. Naukowcy odkryli, że dwulatki najlepiej zapamiętały to, co słyszały od innych dzieci, w tym przypadku w wieku od 8 do 10 lat. Autorzy badania uważają, że maluszki są bardziej zainteresowane dziecięcym głosem, bo łatwiej im się do niego dostroić. Dzieje się tak, gdyż przypomina ich własny głos. Badanie to potwierdza coś, co wiele mam mogło zauważyć w praktyce. W domu, gdzie są starsze dzieci, często to drugie i kolejne rozwijają się szybciej niż ich starsze rodzeństwo. Naukowcy są także zdania, że ta umiejętność selektywnego uczenia się od określonej grupy społecznej może służyć jako podstawa do rozwijania preferencji wśród grup społecznych w późniejszym życiu. Źródło: medicalxpress.com, dailymail.co.uk
Moment, w którym dziecko wypowiada swoje pierwsze słowo, to niezapomniana chwila w życiu każdego rodzica. Jednak to dopiero początek tej pięknej przygody. Warto doskonalić zdolności komunikacyjne malucha i dbać o to, by mowa rozwijała się prawidłowo. Sprawdź, jak to robić.
Każdego dnia dziecko uczy się mówić w swoim własnym tempie. Pierwsze dźwięki wydaje już noworodek, jednak nie są to jeszcze świadome głoski ani sylaby, nawet jeśli czasem tak brzmią. Między 1. a 3. miesiącem życia maluszek zaczyna głużyć, czyli wydawać nieświadome dźwięki, które są preludium dalszego etapu rozwoju mowy, czyli gaworzenia. Na pierwsze świadome słowa trzeba poczekać przynajmniej do pierwszych urodzin dziecka. Co robić, aby dziecko płynnie mówiło? Niekiedy zdarza się, że rodzice czują się zaniepokojeni, gdy szkrab używa tylko pojedynczych słów lub nie komunikuje się wcale. Dlatego zamiast czekać, warto samemu zacząć ćwiczyć z dzieckiem poznawanie słówek. Oto, jak można stymulować rozwój mowy pociechy: Mów do dziecka. Nie zapominaj, że maluch najwięcej uczy się właśnie od ciebie. To, jakich słów używasz, a także, jak często i w jaki sposób mówisz do dziecka, będzie miało ogromny wpływ na rozwój jego mowy. Dlatego staraj się jak najwięcej mówić do dziecka powoli, wyraźnie, spokojnym głosem, z dbałością wypowiadając każde słowo. Wyjaśniaj znaczenie słów. Poza wypowiadaniem słów maluch musi nauczyć się także, jakie mają one znaczenie. Warto więc od razu łączyć dźwięk z obrazem i pokazywać dziecku przedmioty, o których mówisz. Możesz to robić np. podczas spaceru, gdy się bawicie lub gdy wspólnie oglądacie książeczki. Takie proste ćwiczenia sprawią, że maluch szybko nauczy się nie tylko tego, jak brzmi słowo, lecz także, co nazywa. Czytaj książki. Czytanie to dokonały sposób na naukę zarówno semantyki, jak i pragmatyki języka. Twoje pociecha nie tylko poznaje nowe wyrazy i konstrukcje zdaniowe, lecz także dowiaduje się, jak je stosować. Gdy bohater w bajce zrobi coś złego, mówi „przepraszam”, a gdy coś dostanie – „dziękuję”. Dzięki temu dziecko dowiaduje się, co należy powiedzieć i jak się zachować w różnych sytuacjach społecznych. Dbaj o słuch dziecka. Pamiętaj, że prawidłowy rozwój mowy zależy nie tylko od sprawności aparatu artykulacyjnego, lecz także słuchowego. Dlatego stymuluj słuch dziecka, włączając mu łagodną muzykę lub śpiewając razem z nim dziecięce piosenki. Motywuj i nagradzaj. Jesteś dla dziecka najważniejszą osobą na świecie i możesz być pewna, że nic tak nie motywuje malucha, jak Twoje słowa zachęty. Nie ma też lepszej nagrody dla dziecka niż Twoja pochwała. Dlatego kiedy maluchowi uda się powiedzieć jakieś nowe słowo czy złożyć zdanie, nie zapomnij pochwalić brzdąca, mówiąc np. „Brawo” albo „Bardzo ładnie”. To da maluchowi poczucie, że warto się starać i że jego wysiłki są doceniane. Jak bawić się z maluchem, by wspomagać jego rozwój mowy? Niektórzy rodzice uważają, że nie ma sensu mówić do dziecka, skoro ono i tak nie rozumie. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie! Trzeba jak najwięcej mówić do dziecka, na przykład w trakcie wykonywania różnych czynności, takich jakich wieczorna kąpiel czy przygotowywanie się do wyjścia na spacer. Wtedy maluch uczy się zapamiętywać wypowiadane przez nas słowa, a z czasem będzie próbował je powtarzać. Zabawa z dzieckiem to także doskonała okazja do wspierania rozwoju mowy. Z pomocą zestawu LEGO DUPLO „Dom rodzinny” będziecie mogli zbudować doskonale znane wam otoczenie i odgrywać w nim realistyczne scenki z udziałem nowoczesnych figurek DUPLO. Łatwy do zbudowania dom stwarza nieograniczone możliwości zabawy. Dzięki niemu maluch może ćwiczyć codzienne czynności — od porannego wstawania, przez przygotowanie i jedzenie posiłków, po mycie samochodu. Dla ciebie będzie to okazja do obserwowania, jak twoje dziecko radzi sobie z wcielaniem się w różne role. Klocki LEGO DUPLO są przeznaczone dla dzieci od 1,5 roku życia. Więcej: Lego Duplo
Co zrobić, aby dziecko nie bało się wizyt u lekarza?
Bywają maluchy, u których wizyta u lekarza budzi ogromny niepokój. W jaki sposób można przekonać dziecko, że to nic strasznego?
Najlepiej zaproponować maluchowi taką formę zabawy, która oswoi go z tematem budzącym wątpliwości. Ponieważ małe dzieci uwielbiają wcielać się w różne zawody i udawać dorosłych, wystarczy zaproponować maluchowi zabawę w wizytę u lekarza. Szkrab będzie mógł leczyć swoich pacjentów, a dzięki wesołej zabawie poczuje się komfortowo przez nadchodzącą wizytą u prawdziwego lekarza. Aby maluch nie bał się białego fartucha… Jeżeli szukasz sposobu, aby twoje dziecko oswoiło się z wizytami w placówkach medycznych, zaproponuj mu zabawę ze Szczeniaczkiem u lekarza od Fisher-Price®. Będzie to zdrowa dawka nauki i radosnej zabawy dla Twojego małego doktora! Zabawka posiada wbudowaną technologię „Poziomy nauki”, dzięki czemu może być dopasowana do wieku dziecka. Podczas słuchania radosnych piosenek i wypowiedzi twoje dziecko zapomni o strachu przed wizytą u lekarza. Zestaw składa się czerwonej walizeczki, w której znajdują się przyrządy medyczne takie jak strzykawka czy przyrząd do badania ucha. Oprócz tego w walizce jest również kolorowy Szczeniaczek, którego twój maluch może zaprosić na wizytę lekarską. Na poszczególnych częściach ciała pieska znajdują się przyciski. Podczas zabawy ze Szczeniaczkiem twoje dziecko będzie mogło odgrywać pierwsze role. Dzięki temu, że Szczeniaczek mówi w języku polskim, twoje dziecko błyskawicznie zapamięta nowo poznane słówka i sam również nauczy się je wymawiać. Zabawa w wizytę u lekarza Podczas badania Szczeniaczka maluch usłyszy radosne piosenki i wypowiedzi na temat nazw części ciała czy kolorów, a także angielskie słówka i nie tylko! Wesołe piosenki śpiewane przez Szczeniaczka sprawią, że twój maluch szybko zapamięta usłyszane zwrotki i sam chętnie zacznie śpiewać to, czego się nauczył. Podczas zabawy twoje dziecko będzie mogło odgrywać pierwsze role, co z pewnością zachęci szkraba do zabawy w lekarza. Zwłaszcza, że pierwszym pacjentem małego doktora może być nie tylko Szczeniaczek. Maluch z pewnością ucieszy się, gdy będzie mógł zbadać także swoją mamę lub tatę. Interaktywny Szczeniaczek u lekarza to również zabawka, dzięki której twoje dziecko może rozwinąć swoje zdolności językowe. Piesek uczy nazw części ciała, kolorów i różnych słówek nie tylko po polsku, ale i po angielsku. Wówczas twoje dziecko przyswaja wiedzę nie tylko medyczną, ale i uczy się mówić w obcym języku. To świetna okazja to tego, aby dać maluchowi dobry start w kierunku nauki języków obcych. Dzięki zabawie ze Szczeniaczkiem u lekarza, twoje dziecko rozwinie się nie tylko językowo, ale i oswoi się z tym, czego większość dzieci się boi. Gdy w trakcie zabawy dowie się na czym polegają badania lekarskie, zyska poczucie bezpieczeństwa. Dzięki zaznajomieniu się podczas badania Szczeniaczka z rozmaitymi narzędziami medycznymi, Twój mały doktor będzie czuć się bardziej komfortowo podczas kolejnej wizyty u prawdziwego lekarza. Chcesz poznać więcej zabawek? Zajrzyj na: Fisher-Price®
Jak rozwija się mowa dziecka i jak ją wspierać?
Nie możesz się doczekać, kiedy twój maluszek wypowie swoje pierwsze słowo? Prawdopodobnie będzie to jedna z najpiękniejszych chwil w Twoim życiu. Nim jednak to nastąpi, dziecko musi nauczyć się, jak artykułować głoski i jak składać je w zrozumiałe dla innych słowa. Możesz mu w tym pomóc!
Choć Twoja pociecha będzie się z Tobą komunikować już od pierwszych chwil swojego życia, to pierwsze dźwięki, które wydaje, nie są jeszcze świadomymi głoskami ani sylabami, nawet jeśli czasem tak brzmią. Przed brzdącem jeszcze długa droga do nauki mówienia. Jak ona przebiega? Rozwój mowy dziecka krok po kroku W rozwoju mowy dziecka można wyróżnić kilka ważnych etapów: 1. Okres melodii. Trwa od urodzenia do ok. 12 m.ż. dziecka i polega przede wszystkim na ćwiczeniu narządów artykulacyjnych, czyli krtani, gardła, języka i buzi. Jak zatem maluch trenuje. Na początku… krzycząc! W ten właśnie sposób, nie znając innego systemu komunikacji, informuje Cię o swoich potrzebach. Potem zaczyna głużyć i gaworzyć, przygotowując swoje narządy do wymawiania konkretnych głosek. Ok. 7.-8. m.ż. dziecko potrafi już doskonale rozróżnić różne tony głosu i związane z nim emocje. Dwa miesiące później zaobserwujesz, że brzdąc z upodobaniem powtarza zasłyszane dźwięki, sylaby czy pojedyncze słowa. To tzw. echolalie. Maluch zaczyna też łączyć dany dźwięk (np. słowo „pies”) z konkretnym desygnatem (czyli w tym wypadku konkretnym zwierzęciem). Pierwszego słowa możesz spodziewać się w okolicach pierwszych urodzin dziecka. 2. Okres wyrazu. Trwa od 1. do 2 r.ż. To bardzo intensywny okres rozwoju mowy dziecka. Maluch rozumie już wtedy znacznie więcej, niż potrafi powiedzieć. Brzdąc wymawia już wszystkie samogłoski i wiele spółgłosek, z których zaczyna tworzyć proste sylaby. Na początku są to wyrazy dźwiękonaśladowcze, czyli onomatopeje, takie jak np. dźwięki, które wydają zwierzęta: mu, chau-chau, miau. Pojawiają się też pierwsze proste wyrazy, zazwyczaj złożone z dwóch takich samych sylab, w tym upragnione: mama, tata czy baba. Początkowo dziecko może upraszczać wymawiane słowa, ucinając ich końcówkę lub początek, czyli np. mówiąc „da” zamiast „daj” czy „eszcze” zamiast „jeszcze”. Rozwój zasobu słownictwa w tym okresie następuje bardzo szybko i idzie w parze z równie intensywnym rozwojem w sferze ruchowej i poznawczej. Dlatego w tym czasie z pewnością przyda się Wam Edukacyjna Stacja Szczeniaczka Pierwsze Słówka. Zabawka nie tylko sprawi każdemu maluchowi mnóstwo radości, ale dzięki 3 poziomom zabawy, okaże się bardzo pomocna przy nauce mówienia! Pierwszy z poziomów to odkrywanie – brzdąc, wciskając guziki i umieszczając klocki na czytniku, usłyszy piosenki i wypowiedzi pomagające w nauce pierwszych słówek. Drugi poziom ma za zadanie zachęcić malucha do odnajdywania liczb oraz kształtów, a każda zakończona sukcesem próba będzie nagrodzona. Trzeci etap zabawy polega naśladowaniu – coraz starsze dziecko może wykorzystać poznane zwroty. Edukacyjną Stację Szczeniaczka Pierwsze Słówka idealnie uzupełniają klocki „Pierwsze słówka” od Fisher-Price. Zestaw zawiera 10 klocków z różnymi motywami – w zależności od wybranego zestawu: zwierząt, cyfr, kształtów i jedzenia. Dzięki nim dziecko pozna pierwsze słowa i dowie się wielu rzeczy o świecie. Po włożeniu klocków do Edukacyjnej Stacji Szczeniaczka Pierwsze Słówka Ucz się i śmiej! zabawka odtwarza wypowiedzi i dźwięki dostosowane do poziomu nauki dziecka. Sprzyja to tworzeniu powiązań między widzianymi przedmiotami a słyszanymi słowami. Dzięki temu maluch łatwiej zamieni gaworzenie w pierwsze słowa. 3. Okres zdania. Trwa od 2. do 3. r.ż. W tym czasie malucha nadal doskonali umiejętności artykulacyjne oraz poszerza swój zasób słownictwa, a nawet zaczyna wykorzystywać je do tworzenia prostych zdań. Najpierw pojawiają się zdania twierdzące, a potem pytające i przeczące. Maluch może nadal mieć kłopoty z wypowiadaniem niektórych głosek i upraszczać sobie artykulację, wymieniając je na łatwiejsze do wypowiedzenia. Jednak mowa maluch jest już właściwie w pełni zrozumiała nie tylko dla jego najbliższych, lecz także reszty otoczenia. Na tym etapie rozwoju najlepszym przyjacielem Twojego dziecka, który pomoże mu rozwijać nie tylko mowę, lecz także inne umiejętności, będzie również sympatyczny robocik BeBo lub jego koleżanka Bella. BeBo i bella śpiewają i mówią po polsku. Co więcej, pozwalają też nagrać zdanie wypowiedziane przez rodzica lub malucha i przetwarza je na ciekawą, rytmiczną piosenkę! Rozpocznijcie wspaniałą taneczną zabawę, naciskając brzuszek BeBo i Belli lub przyciski na ich stopie i uruchamiając nowoczesną muzykę, ciekawe rytmy, zabawne piosenki edukacyjne oraz kołyszący taniec zabawki. Ponadto BeBo i Bella zachęcają dzieci do ruchu i tańca oraz wprowadzają malucha w świat literek, kolorów, liczenia i związków przyczynowo-skutkowych. 4. Okres mowy swoistej. Trwa od 3. do ok. 7. r.ż. Maluch nadal doskonali swoje umiejętności językowe – zarówno artykulacyjne, jak i gramatyczne. Chociaż nadal może popełniać sporo błędów w wymowie i konstruowaniu zdań, to jego wypowiedzi są coraz bardziej złożone i coraz doskonalsze.
W jaki sposób NIE mówić do dziecka? To lekcja dla wszystkich rodziców!
To, co mówisz do dziecka, jest równie ważne jak to, w jaki sposób formułujesz zdania. Sprawdź, jak rozmawiać z dzieckiem, żeby mu nie zaszkodzić!
Rodzice powinni mówić do dzieci "językiem dorosłych", z zachowaniem zasad gramatyki, stosując pełne zdania. Jeśli mówisz do swojego dziecka, nie używaj zdrobnień, nie zapominaj o odmianie czasowników, nie używaj słów, które wymyśliło twoje dziecko (nawet wtedy, jeśli są wyjątkowo urocze czy zabawne). Rodzice popełniają błędy "Muszę przyznać, że kiedy urodziłam pierwsze dziecko, często mówiliśmy w domu używając dziecięcego języka. Wstydzę się za każdym razem, kiedy oglądamy stare nagrania i słyszę, jak mamroczę do mojego zdezorientowanego dziecka, czy chcie bućlę łoło, zamiast zapytać, czy chce butelkę wody. Koszmar. Na szczęście, nie trwało to długo. Kiedy zaczął sam mówić, ja zaczęłam mówić w sposób, który nieco bardziej przypominał mowę dorosłych" – pisze Yvette Manes i wyjaśnia, dlaczego rodzice nie powinni mówić do dzieci w ten spoób. Dlaczego rodzice powinni mówić do dziecka jak do dorosłego? Mówienie do dziecka jak do dorosłego pomoże maluchowi odnaleźć się wśród innych dzieci, np. w przedszkolu czy w klubie malucha. Używanie formuł, które są znane tylko w waszym domu, wśród najbliższych, może spowodować, że dziecko poczuje się niezrozumiane przez innych. Maluchy, które zbyt długo używają swojego własnego, dziecięcego języka i nie ćwiczą mowy dorosłych, mogą mieć problemy z mówieniem w przyszłości. Jeśli zamiast mówić do swojego dziecka pełnymi zdaniami, gaworzysz i używasz zabawnych słówek, które maluch sam wymyślił, zastanów się, czy nie krzywdzisz w ten sposób swojego dziecka... Jak wy zwracacie się do swoich dzieci? Mówicie do nich pełnymi zdaniami, jak do dorosłych, czy zdarza wam się używać ich dziecięcej mowy? Czytaj także: Słowa, które ranią. 6 zdań, których nigdy nie mów przy dziecku źródło: romper.com
Jak przebiega rozwój mowy dziecka i jak rozmawiać z niemowlakiem? Podpowiada psycholog Marta Żysko-Pałuba.
Augugu, baba czy bambam - co znaczą te słowa w języku dziecka? Psycholog Marta Żysko-Pałuba opowiada o tym, jak rozwija się mowa u dziecka i jak mówić do niemowlaka, żeby nas rozumiał.
Jak rozwija się dziecko w 11. miesiącu życia? - film
Zobacz, co potrafi 11. miesięczne dziecko. Posłuchaj porad psychologa dotyczących stymulowania rozwoju dziecka.
Co potrafi 11. miesięczne dziecko? Sprawdź, jakie nowe umiejętności zyskuje dziecko w 11. miesiącu życia. Zobacz, jak stymulować jego rozwój mowy. Sprawdź, w co bawić się z dzieckiem w 11. miesiącu jego życia. Sprawdź, co potrafi 11 miesięczne dziecko? - test
Umiejętność mówienia wydaje się nam zupełnie naturalna, tymczasem to bardzo skomplikowany proces. Dlatego zanim dziecko wypowie poprawnie i świadomie jakieś słowo, minie trochę czasu. Proces tej nauki składa się z wielu etapów, które w tym odcinku Wam przybliżymy.
Prawidłowo rozwijające się dziecko słyszy dochodzące do niego dźwięki, będąc jeszcze w brzuchu mamy. Dzięki temu już 4-dniowe bobasy odróżniają jej głos od innych otaczających je dźwięków, a ojczysty język jest dla nich naturalny (język obcy może malca drażnić). A jak ten proces wygląda od strony fizjologicznej? Za prawidłowe generowanie mowy odpowiedzialny jest mózg, za samą zaś wymowę – narządy mowy. A jak powstają słowa? Potrzebne do ich zbudowania głoski dźwięczne i bezdźwięczne „rodzą się” w krtani (o tym, czy są dźwięczne decyduje położenie wiązadeł głosowych). Głoski ustne i nosowe powstają na granicy jamy gardłowej, ustnej i nosowej. O wytwarzaniu głosek twardych i miękkich decyduje natomiast język i jego położenie w jamie ustnej. Nim jednak dziecko wypowie pierwsze, nawet najprostsze słowo, musi „przejść” wiele etapów. Okres melodii – od urodzenia do 1. roku życia Jak noworodek ma poinformować świat o swoim istnieniu i zasygnalizować swoje potrzeby? Oczywiście płaczem i krzykiem. I taki właśnie okres – „płaczu i krzyku” – trwa od urodzenia do ok. 3. miesiąca życia. To właśnie kwilenie czy łzy są niemowlęcymi głoskami, sylabami i wyrazami. Po jakimś czasie bobas zaczyna kojarzyć, że krzykiem może wywołać reakcję u bliskiej osoby – to pierwsza forma porozumienia z mamą i tatą. W samym krzyku niemowlęcia występują zaś elementy nieartykułowane, zbliżone do samogłosek: „a”, „o”, „u”. Między 3. a 6. miesiącem mówimy o głużeniu. Okres ten związany jest z faktem, czy dziecko jest w stanie utrzymać główkę prosto. W tej fazie maluszek wydaje z siebie różnego rodzaju dźwięki, zwłaszcza gardłowe i tylnojęzykowe, wśród których są m. in. „agu”, „ga”, „kha”, „ehe”, „he”, „kli”, „tli”, „bwe”. Czasami słyszalny jest także wibrujący dźwięk przypominający „r”. Warto przy tym wiedzieć, że głużenie ma charakter przypadkowy – dziecko nie uczy się go specjalnie. Dzieje się samo, a zatem to odruch bezwarunkowy, który pojawia się u każdego malca, bez względu na kulturę, rasę czy język ojczysty. O ile głużą wszystkie maleństwa, bez względu na to, czy słyszą czy są mają niedosłuch, o tyle gaworzenie, czyli następna faza nauki mowy, pojawia się tylko u brzdąców, które prawidłowo słyszą. Pierwsze gaworzenie, pojawiające się ok. 5. miesiąca życia maluszka, jest przypadkowe. Sylaby już stanowią jednak ciągi, co polega na łączeniu samogłosek, które dziecko wymawiało do tej pory ze spółgłoskami: „ga-ga”, „ma-ma-ma”, „ugh-ugh” etc. Półroczne dziecko gaworzy już śpiewnie, czyli spontanicznie modyfikując wysokość i ton głosu, a siedmiomiesięczny bobas rozpoznaje pojedyncze słowa, zwłaszcza te, które odnoszą się do konkretnych przedmiotów. I chce je naśladować. Warto przy tym wiedzieć, że te pierwsze zbitki sylab to tzw. echolalie. Polegają one na powtarzaniu własnych i zasłyszanych dźwięków, sylab, krótkich wyrazów, co dziecko doskonali metodą prób i błędów. Takie proste ćwiczenia sprawiają, że wchodząc w następny okres rozwoju mowy, okres wyrazu, malec rozumie dużo więcej, niż umie powiedzieć, a jednocześnie potrafi spełniać proste polecenia. Okres wyrazu – od 1. do 2. roku życia Na tym etapie nauki mowy słownik dziecka jest już pełen samogłosek. Roczny bobas zna już „a”, „e”, „i”, „o” i „u”. Wyjątkiem są „ą” i „ę”, czyli tzw. nosowe. Zazwyczaj nieobce są mu także spółgłoski „m”, „p”, „b”, „m”, „t”, „d”, „n”, „k”, „ś”, „ć”, a czasami także „ź” i „dź”. Pozostałe spółgłoski są za trudne, dlatego pomysłowe dziecko zastępuje je innymi i w taki sposób składa coś na kształt zrozumiałego dla opiekunów wyrazu. Tym sposobem np. „Krzyś” to „syś”. Często zdarza się także, że malec wypowiada jedynie pierwsze sylaby wyrazów lub same końcówki, przez co nie „baba miała” a „baba ała”. Okres zadania – od 2. do3. roku życia W tym czasie dziecko zaczyna budować zdania. Początkowo są to zdania proste, czyli składające się z dwóch, trzech wyrazów, następnie przechodzi w wypowiedzi dłuższe, czyli cztero-, pięciowyrazowe. Pierwsze zdania są twierdzące, ponieważ są najprostsze (tonacja nie gra tu dużej roli), a następnie pojawiają się zdania pytające i rozkazujące. Będą na tym etapie nauki mówienia malec wypowiada prawidłowo spółgłoski „p”, „b”, „m”, „f”, „w”, „k”, „g”, „h”, „t”, „d”, „n”, „l” oraz samogłoski ustne: „a”, „o”, „u”, „e”, „y”, „i”, „a”, czasem nosowe: „ą”, „ę”. Pod koniec tego okresu pojawia się także „s”, „z”, „c”, „dz”, które wcześniej było zastępowane przez dziecko poprzez „ś”, „ź”, „ć”, „dź”. I, co ważne, malec słyszy błędnie wypowiedziane słowa i poprawia je. Świadczy to o różnicowaniu słuchowym prawidłowej, jak i nieprawidłowej wymowy słów. Na tym etapie mowa dziecka jest zrozumiała nie tylko dla najbliższych, ale także dla otoczenia. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Jak rozwija się dziecko w 9. miesiącu życia? - film
Zobacz, co potrafi 9. miesięczne dziecko. Posłuchaj porad psychologa dotyczących stymulowania rozwoju dziecka.
Co potrafi 9. miesięczne dziecko? Sprawdź, jakie nowe umiejętności zyskuje dziecko w 9. miesiącu życia. Dowiedz się, co może zainteresować twoje dziecko w 9. miesiącu jego życia. Zobacz, w co bawić się z niemowlakiem, by stymulować jego rozwój. Sprawdź, jak rozwija się mowa dziecka w tym miesiącu. Czy 9. miesięczne dziecko potrafi łączyć dwie czynności w sekwencję zdarzeń? Sprawdź, co potrafi 9-miesięczne niemowlę? - test Zobacz też: Niemowlę na basenie
Jak rozwija się dziecko w 8. miesiącu życia? - film
Zobacz, co potrafi 8. miesięczne dziecko. Posłuchaj porad psychologa dotyczących stymulowania rozwoju dziecka.
Co potrafi 8. miesięczne dziecko? Sprawdź, jakie nowe umiejętności zyskuje dziecko w 8. miesiącu życia. Poznaj zabawki, które mogą zainteresować twoje dziecko w 8. miesiącu jego życia. Zobacz, w co bawić się z niemowlakiem, by stymulować jego rozwój. Sprawdź, jak rozwija się mowa dziecka w tym miesiącu. Czy 8. miesięczne dziecko rozumie zakazy? Sprawdź, co potrafi 8-miesięczne niemowlę? - test Zobacz też: Dieta 8-miesięcznego dziecka
Jak wspierać rozwój mowy przedszkolaka? - film
Logopeda radzi, jak wspomagać rozwój mowy kilkulatka.
Film powstał we współpracy z Przedszkolem Żyrafa
Zabawa w cienie to jedna z ulubionych, wieczornych rozrywek wszystkich dzieci. Czy wiecie, że może także wspierać rozwój mowy?
Mnóstwo radości i pożywki dla wyobraźni zapewni maluchom prosty zestaw: lampa plus dłonie. To magia światła rzucającego na ściany cienie pozwoli ożyć smokom, krokodylom i ptakom. Do zabawy potrzebujemy jedynie nierozproszonego światła i kawałka ściany, na którą będziemy mogli rzucać cienie, resztę niech podyktuje wam własna wyobraźnia. Dzięki takiej zabawie dzieci przekonają się, że nie zawsze cień i jego właściciel na pierwszy rzut oka wydają się tożsami. Igraszki światła i cienia bywają bowiem zwodnicze dla naszych oczu. Rozpoznawanie cieni to zatem rozrywka o walorach terapeutycznych – doskonała okazja, by pomóc dzieciom przezwyciężyć lęk przed ciemnością, czającym się w jej mrokach Nieznanym. Zabawę w cienie możemy również wykorzystać, by wspomóc prawidłowy rozwój aparatu mowy najmłodszych, czyli po prostu rozruszać buzię i język. W tym celu poprośmy malucha, by po prawidłowym odgadnięciu, do jakiego zwierzątka należy cień, spróbował naśladować wydawane przez nie odgłosy lub miny. I tak, znakomitym ćwiczeniem ruchów szczęk będzie zabawa w krokodyla, który ma szeroko otwartą buzię i groźnie kłapie paszczą. Jeśli chcemy poćwiczyć podniebienie miękkie, naśladujmy odgłosy wydawane przez gęś: gę, gę, gę. Ćwiczenia warg przydatne, np. przy terapii seplenienia możemy przeprowadzić, wydając, z rozciągniętymi kącikami ust, odgłosy charakterystyczne dla kozy: me, me lub żaby: kum, kum, kum. Jeśli ulubionym zwierzątkiem twojej pociechy jest króliczek, niech spróbuje utrzymać kredkę między górną wargą a nosem. Zupełnie jak sympatyczny długouchy. Przy problemach z pionizacją języka przydatna jest zabawa w naśladowanie słonia, który ma długą trąbę i potrafi nią wszędzie dosięgnąć. Spytaj swoje dziecko, czy potrafi dotknąć językiem ostatniego zęba na górze i na dole, z prawej i lewej strony. Buzię maluch chętnie pogimnastykuje, robiąc z niej duży balon jak nadymająca się żabka, naciskając lekko palcami na policzki, a następnie stopniowo wypuszczając powietrze. Świetna zabawa! Do powyższych ćwiczeń mogą Państwo wykorzystać między innymi grę z serwisu Mimowa.pl -”Cienie Mi”. Logopedzi są w tej kwestii zgodni – najlepsze rezultaty przynosi gimnastyka buzi i języka na wesoło. Starajmy się zatem wplatać ją do zabaw tak, by nie stanowiła nudnego obowiązku, lecz była źródłem radosnego śmiechu najmłodszych. Cienie to świetny przykład takiej właśnie symbiozy przyjemnego z pożytecznym. Zachęcamy do spróbowania!
Labirynt - gra logopedyczna do wydrukowania
Pomóż dziewczynce odnaleźć drogę w labiryncie. Po drodze naśladuj dźwięki w pomieszczeniach. Następnie rozwiąż rebus, który znajdziesz pod labiryntem.
Kliknij w poniższy labirynt - łamigłówkę logopedyczną i wydrukuj go. Więcej gier i zabaw logopedycznych
Jamniki - gra logopedyczna do wydrukowania
Posłuchaj wierszyka i połącz głowę jamnika z jego ogonem! Gra logopedyczna do wydrukowania w domu.
Kliknij w poniższą łamigłówkę logopedyczną z jamnikami i wydrukuj ją. Więcej gier i zabaw logopedycznych
Zuzia wybrała się do cukierni. Włącz kamerę internetową lub przed lusterkiem powtarzaj ruchy języka Zuzki. Dobrej zabawy!
Więcej gier dla dzieci na
Posłuchaj wyliczanki rekina i powtarzaj nazwy przedmiotów, które pożarł. Dobrej zabawy!
Poplątały się jamniki, chociaż nikt się nie bił z nikim! Spróbuj odnaleźć głowę i ogon tego samego jamnika. Dobrej zabawy!
Więcej gier logopedycznych dla dzieci na
10 sposobów na wspieranie rozwoju dziecka
Poczucie własnej wartości, odwaga, wrażliwość są o wiele ważniejsze niż same piątki w szkole. Jak zaszczepić je w dziecku, by wyrosło na osobę, która poradzi sobie w życiu?
Zanim twoje dziecko skończy przedszkole, będzie już miało swój charakterek, swoje upodobania i ulubione aktywności. Do tego czasu będziesz mogła zrobić bardzo dużo, by wspierać jego rozwój i nauczyć go wielu przydatnych umiejętności. Czasem ta nauka będzie przebiegała niezauważenie, bo maluch będzie po prostu podpatrywał i naśladował to, co robią jego bliscy. Możesz być jednak pewna, że twoja czułość i bliskość będą dla niego najlepszym kapitałem na przyszłość. Oto, co możesz zrobić dla swojego dziecka. Bądź blisko dziecka Wielu rzeczy dziecko może nauczyć się samo, choćby wtedy, gdy obserwuje, co się wokół niego dzieje. Jednak żeby mogło w pełni rozwinąć i ujawnić swoje zdolności, potrzebuje mądrego, oddanego mu bez reszty przewodnika. Pierwszym i najwspanialszym ze wszystkich jesteś ty. Chcąc zapewnić dziecku idealne warunki do rozwoju, na pewno nie musisz stosować wymyślnych metod wychowawczych, ani kupować drogich zabawek edukacyjnych. Najważniejsze jest to, byś była blisko malca, okazywała mu miłość i bezwarunkową akceptację. Spędzaj z dzieckiem jak najwięcej czasu i jak najczęściej poświęcaj go na wspólną zabawę. To dzięki niej dostarczysz mu różnorodnych bodźców, które pobudzą wyobraźnię i poszerzą wiedzę o otaczającym świecie. Nie żałuj dziecku pieszczot Nie skupiaj się na tym, by twój maluch jak najszybciej nauczył się czegoś nowego: siadania, rozpoznawania kolorów czy budowania wieży z klocków. Przede wszystkim dbaj o jego uczucia. Dzieci otoczone miłością i czułością o wiele łatwiej zdobywają kolejne umiejętności. Każdy maluszek uwielbia, gdy mama patrzy mu głęboko w oczy. Czuje się wtedy naprawdę ważny, gdyż cała twoja uwaga skupia się na nim. Nie obawiaj się też, że noszeniem na rękach rozpieścisz dziecko. Przeciwnie – kołysanie rozwinie zmysł równowagi malca. Zawsze też reaguj na jego płacz. Bo dla rozwoju dziecka ważna jest pewność, że może ci ufać i polegać na tobie w każdej sytuacji. Zachęcaj dziecko do ruchu Machanie nóżkami, raczkowanie, bieganie – to wszystko doskonale wpływa na rozwój intelektualny dziecka! Zadbaj, by malec miał warunki do swobodnego poruszania się i poznawania otoczenia. Pozwalaj dziecku na eksperymenty Malec musi czasem coś popsuć, zrzucić, wylać... Bo właśnie w ten sposób nabiera doświadczenia. A to między innymi ono sprawia, że dziecko staje się coraz sprytniejsze i mądrzejsze. Dbaj tylko o bezpieczeństwo dziecka i daj mu mnóstwo swobody. Wyrośnie na odważnego, otwartego na świat człowieka. Pediatra radzi, jak wspierać rozwój mowy dziecka: View Ediplayer on the source website [CMS_PAGE_BREAK] Zabawy rozwijające Twoje dziecko rodzi się ciekawe otaczającego je świata. Poznaje go wytrwale wszystkimi zmysłami – gdy patrzy, dotyka, rusza się, manipuluje przedmiotami, eksperymentuje. Wszystko, co robi, co słyszy i obserwuje dziecko, ma wpływ na to, jakim będzie człowiekiem. Jednak żeby mogło w pełni rozwinąć swoje zdolności, potrzebuje wsparcia i odpowiednich bodźców. Oto zabawy, które pomogą malcowi rozwinąć drzemiące w nim talenty. Powitanie przyrody Świetna zabawa dla roczniaka. Spacerując z dzieckiem po lesie, parku czy nawet najbliższej okolicy i mijając zwykłe rzeczy, pozdrawiaj je w imieniu malca. Zwracaj się do trawy, patyków, drzewek, mówiąc np.: „Dzień dobry, trawko! Mam na imię Kasia. Wybrałyśmy się z mamusią na spacer. Idziemy dalej. Do zobaczenia!”. Do każdej rzeczy czy zwierzątka możesz mówić w inny sposób. Postaraj się urozmaicić te „rozmowy”, modulując głos lub zmieniając mimikę. Maluchy to uwielbiają! Jeśli dziecko jest starsze i radzi sobie z całymi zdaniami, niech samo mówi w swoim imieniu. CO TO DAJE? Uczy sprawności językowej i zachowań społecznych, rozwija wyobraźnię i oswaja z otaczającym światem. Bańki mydlane Dobra atrakcja dla roczniaka. Dorosły puszcza, a maluch rozbija bańki (klaszcząc), przekłuwa je słomką albo na nie dmucha – tak baw się z dzieckiem, które puszczając bańki mogłoby napić się płynu. Wśród starszych dzieci ogłoś konkurs na to, kto zrobi najwięcej baniek. Płyn do ich puszczania możesz przygotować np. z płynu do kąpieli rozcieńczonego wodą lub według przepisu dla profesjonalistów: litr wody zmieszany z 2–3 łyżkami płynu do mycia naczyń i łyżeczką gliceryny, którą można kupić w aptece. CO TO DAJE? Dmuchanie baniek ćwiczy mięśnie twarzy, a to jest pomocne w nauce mowy. Gdy maluchowi uda się złapać bańkę, poczuje się dumny i nabierze więcej wiary we własne siły. Wyprawa po skarby Możesz zabrać na nią półtoraroczne dziecko. Poza domem jest mnóstwo skarbów. Weź koszyk lub plecak i wyruszcie razem na ich poszukiwania. Gdy znajdziecie jakieś ciekawe drobiazgi, wkładajcie je do koszyka. Mogą to być kamyczki, gałązki drzewek, nasionka, szyszki, czy kwiatki. Podczas zbierania uważnie się im przyglądajcie, a ty opowiadaj malcowi o waszych znalezionych skarbach. Możesz nawet stworzyć opowieść, w której będą występować zebrane przez was rzeczy w roli aktorów. W domu zróbcie z nich obrazek lub talizman chroniący np. przed złymi snami albo po prostu schowajcie je do kolorowego pudełka. CO TO DAJE? Rozwija wyobraźnię, poszerza słownictwo, zaznajamia z przyrodą. Czego nie widać Ta zabawa spodoba się półtorarocznemu smykowi. Wybierz miejsce, gdzie jest sporo krzaczków, drzew, ławek. Gdy twój maluch nie będzie na ciebie patrzył, schowaj mu się, ale tak, by częściowo cię widział. Następnie zawołaj: „Schowałam się. Chodź i mnie poszukaj!”. Dziecko najpierw będzie musiało znaleźć kierunek, z którego dochodzi twój głos, a potem zacznie szukać cię wzrokiem. Możesz urozmaicać zabawę, wykorzystując do niej mały namiot. Smyk będzie bardzo przejęty, gdy cię już znajdzie, więc nagradzaj go buziakami. CO TO DAJE? Uczy dziecko dopasowywania elementów do całości, przygotowuje do zabaw społecznych, rozwija orientację przestrzenną. Jak kangury Idealna zabawa dla dwulatka. Znajdź miejsce, z którego można zeskoczyć, np. pieniek, dużą cegłę czy w miarę kształtny kamień. Postaw na nim dziecko i złap je za obie ręce. Daj hasło: „Na miejsca, gotowi, hop!” i pomóż maluchowi zeskoczyć. Twoje ręce powinny być na wysokości jego barków, tak by dziecko lądowało o własnych siłach. Do wspólnego skakania możecie też zaprosić tatę. Niech skacze obok malca (na tę samą komendę). CO TO DAJE? Uczy utrzymywania równowagi, koordynacji ruchów, zręczności i zaufania do innych. Turniej w kręgle Spodobają się półtorarocznemu malcowi. Napełnij butelki wodą lub piaskiem, żeby były stabilne lub skorzystaj z plastikowych kręgli. Rozstaw kręgle na planie trójkąta (wierzchołek kierowany w stronę graczy). Narysuj kredą linię, na której ustawia się gracz. Nie powinna być zbyt oddalona od butelek, by dziecko miało szansę w nie trafić. Dla siebie możesz wyznaczyć drugą, położoną dalej. Jeśli gracie na trawniku, wytycz linię sznurkiem. Na przemian turlajcie piłkę w stronę kręgli. CO TO DAJE? Ćwiczy umiejętność równoczesnej pracy oczu i rączek, a element rywalizacji sprawia, że malec uczy się zachowań potrzebnych np. w piaskownicy.
Co robić, by dziecko szybciej zaczęło mówić? Pediatra zdradza proste sposoby na stymulowanie rozwoju dziecka.
Film postał we współpracy z Centrum Medycznym
Co powinien umieć dwulatek? Rozwój społeczny, emocjonalny i fizyczny dwuletniego dziecka omawia pediatra.
Film powstał we współpracy z Centrum Medycznym