Soła ryby: gatunki, najlepsze miejsca i praktyczne porady
Poznaj, jakie ryby ma Soła, gdzie je znaleźć i jak dobrać metodę łowienia do poziomu wody, pory roku oraz nurtu rzeki.
Soła potrafi zaskoczyć różnorodnością. W jej nurcie spotykają się zarówno ryby cenione przez miłośników górskiej wody, jak i gatunki typowe dla spokojniejszych, głębszych odcinków. Pstrągi, brzany, klenie, leszcze, płocie czy okonie pojawiają się w różnych miejscach rzeki, a skuteczny połów często zależy bardziej od obserwacji wody niż od przypadku. Najwięcej dzieje się tam, gdzie nurt zwalnia, tworzą się rynny, cofka albo dobre kryjówki przy ujściach i brzegach. Znaczenie ma też pora roku oraz poziom wody, bo to one w dużej mierze decydują o żerowaniu ryb i wyborze najlepszej metody łowienia. Soła ryby: jakie gatunki występują w rzece Soła daje sporą różnorodność, dlatego dobrze odnajdą się tu zarówno osoby nastawione na delikatniejsze łowienie, jak i ci, którzy wolą mocniejsze emocje. W rzece można spotkać między innymi: pstrągi, brzany, klenie, leszcze, płocie, okonie. To przekłada się też na różne style łowienia. Jedne odcinki lepiej sprawdzają się przy połowie ryb spokojniejszego żeru, inne przy szukaniu bardziej aktywnych drapieżników czy ryb nurtowych. W praktyce warto od początku zdecydować, na jaki gatunek stawiasz danego dnia, bo od tego zależy wybór miejsca i metody. Ważną grupą są też ryby łososiowate Soła, zwłaszcza pstrągi. To właśnie one przyciągają wielu wędkarzy na głębsze, lepiej natlenione fragmenty rzeki. Gdzie łowić na Sole: odcinki, rynny, ujścia i miejsca z największym potencjałem Największy potencjał mają miejsca, w których ryby znajdują jednocześnie pokarm i schronienie. Na Sole szczególnie warto zwrócić uwagę na: głębokie rynny, ujścia, cypel przy ujściu do Wisły, spokojniejsze odcinki przy brzegach. Głębokie rynny są dobrym wyborem wtedy, gdy ryby trzymają się niżej i szukają stabilniejszych warunków. To właśnie tam często koncentrują się większe sztuki oraz gatunki, które nie lubią zbyt płytkiej wody. Ujścia i miejsca połączenia nurtów bywają bardzo obiecujące, bo woda niesie tam więcej pokarmu. Szczególnie interesujący jest cypel przy ujściu do Wisły. W takich punktach ryby często krążą i żerują aktywniej niż na jednolitym, prostym odcinku rzeki. Jeśli planujesz spokojniejsze łowienie, dobrze sprawdzają się odcinki o łagodniejszym nurcie oraz brzegi z małą ilością zanieczyszczeń. To właśnie tam najłatwiej zastosować przepływankę i skupić się na gatunkach preferujących spokojniejszą wodę. Jak poziom wody wpływa na żerowanie ryb w Sole Na Sole poziom wody ma bardzo duże znaczenie. To jeden z tych czynników, które potrafią całkowicie zmienić aktywność ryb i to, gdzie będą stały. Najlepsze warunki często pojawiają się przy średnim albo lekko podniesionym poziomie Wisły. Gdy przy ujściu tworzy się cofka, ryby zaczynają żerować chętniej i częściej ustawiają się w miejscach, które wcześniej wydawały się puste. Wysoki poziom wody również może działać na plus, zwłaszcza na styku obu nurtów. W takich momentach warto uważnie obserwować: tempo przepływu, kolor i przejrzystość wody, to, czy ryby przesuwają się bliżej ujścia, zmiany przy rynnach i spokojniejszych zatokach. W praktyce wędkowanie na rzece Soła wymaga elastyczności. Nawet dobre miejscówki nie pracują tak samo każdego dnia, dlatego przed rozłożeniem sprzętu warto przez chwilę po prostu popatrzeć na wodę. Wędkowanie na rzece Soła w różnych porach roku Sezonowość na Sole naprawdę robi różnicę. Nie chodzi tylko o pogodę, ale o to, które gatunki są wtedy bardziej aktywne. Wiosna Wiosną lepiej żerują: klenie, jazie, brzany, płocie. To dobry moment na szukanie ryb w miejscach, gdzie nurt nie jest skrajnie silny, ale nadal niesie pokarm. Wiosenne łowienie często premiuje cierpliwość i uważne wybieranie stanowisk. Lato i jesień Latem i jesienią można liczyć między innymi na: sumy, szczupaki. W cieplejszej części sezonu warto zwracać uwagę na głębsze fragmenty i miejsca z bardziej zróżnicowanym dnem. Jesienią ryby potrafią żerować wyraźniej, ale ich ustawienie nadal mocno zależy od poziomu wody. Jeśli interesują Cię gatunki ryb Soła w konkretnym terminie, najlepiej łączyć porę roku z aktualnymi warunkami na rzece. Sama data nie wystarczy, równie ważne są stan wody i charakter nurtu danego dnia. Jak dobrać metodę łowienia do warunków na Sole Na Sole najlepiej działa podejście praktyczne: najpierw patrzysz na wodę, potem wybierasz metodę. Dzięki temu łatwiej dopasować łowienie do głębokości, nurtu i gatunku ryb. Gruntówka na głębinach Gruntówka sprawdza się przede wszystkim w głębszych miejscach. To dobry wybór tam, gdzie ryby trzymają się dna i żerują spokojniej. Warto rozważyć ją szczególnie wtedy, gdy łowisz w rynnach albo na odcinkach z wyraźnie głębszą wodą. Spinning lub żywiec przy mulistym dnie Przy mulistym dnie skuteczne bywają: spinning, metoda na żywca. Takie podejście może pomóc przy łowieniu gatunków bardziej aktywnych albo drapieżnych, zwłaszcza w okresie letnim i jesiennym. Przepływanka na spokojniejszych odcinkach Na fragmentach o spokojnym nurcie i przy czystszych brzegach dobrze sprawdza się przepływanka. To metoda, która pozwala precyzyniej wybierać gatunki lubiące łagodniejszą wodę i naturalniejszą prezentację przynęty. Najprostsza zasada brzmi: im bardziej zmieniają się warunki na Sole, tym bardziej warto zmieniać sposób łowienia, zamiast trzymać się jednego schematu. Ryby łososiowate w Sole: gdzie szukać pstrągów i jak je skutecznie łowić Pstrąg to jedna z najciekawszych ryb, jakie daje Soła. Najlepiej szukać go w głębokich, dobrze natlenionych rynnach rzeki. To właśnie tam ma warunki, które sprzyjają jego aktywności. Przy połowie pstrągów warto zwrócić uwagę na dwa elementy: miejsce z dobrą wymianą wody i wyraźnym natlenieniem, przynęty imitujące naturalny pokarm. W przypadku ryb łososiowatych liczy się precyzja. Zamiast obławiać przypadkowe fragmenty, lepiej skupić się na kilku dobrze rokujących miejscach i prowadzić przynętę możliwie naturalnie. Na Sole to podejście zwykle daje lepsze efekty niż szybkie zmienianie stanowisk bez obserwacji wody. Praktyczne porady przed wyjazdem nad Sołę Przed wypadem nad rzekę warto przygotować nie tylko sprzęt, ale też plan działania. To oszczędza czas i zwiększa szansę na udane łowienie. Najbardziej przydają się te proste zasady: sprawdź poziom wody przed wyjazdem, wybierz metodę pod konkretne warunki, a nie „na wszelki wypadek”, zacznij od miejsc takich jak rynny, ujścia i spokojniejsze brzegi, obserwuj, czy przy ujściu do Wisły tworzy się cofka, dopasuj nastawienie do sezonu i gatunku, który chcesz łowić, nie trzymaj się jednej miejscówki, jeśli woda wyraźnie „nie pracuje”. Bibliografia: UJŚCIE SOŁY - Wędkarz Polski Soła - udany wyjazd. Piękny pstrąg
Ość w gardle – co robić? Czekać, aż sama wyjdzie czy usunąć domowym sposobem?
Ość może utknąć każdemu – dziecku lub dorosłemu podczas jedzenia ryby. Dlatego bardzo ważne jest, aby takie danie jeść przy dobrym oświetleniu i każdy kęs dokładnie oczyścić z ości przed włożeniem do ust. Ość, która utknie w gardle, zwykle można zobaczyć w świetle latarki. W niektórych przypadkach można próbować samodzielnie wyjąć ją pęsetą. Jeśli to się nie powiedzie, potrzebna jest pomoc lekarza.
Najczęściej ość wbija się w migdałki, dołki językowo-nagłośniowe i nasadę języka. Zdarza się jednak, że ość utknie w przełyku, gdzie niestety potrafi narobić większych szkód i skąd jeszcze trudniej ją usunąć. Najczęściej znajdowane przez laryngologów ości w gardle mają 3-4 cm długości. Rzadziej spotyka się maleńkie ości wbite w gardło, które bardzo trudno wypatrzyć. Ość w gardle – objawy Najbardziej charakterystycznym objawem tego, że w gardle utknęła ość, jest ból podczas przełykania. Najpierw jednak czuje się bolesne ukłucie, które sugeruje, że ość wbiła się w tkanki. Może też występować uczucie ciała obcego w gardle oraz krztuszenie się i przemożna chęć odchrząkiwania. Czasami bólowi przy przełykaniu towarzyszy ślinotok. W wielu przypadkach ość w gardle udaje się dojrzeć. Najlepiej do tego celu użyć latarki i dokładnie z jej pomocą obejrzeć jamę ustną i gardło. Czasami jednak nie udaje się jej znaleźć i konieczna jest pomoc laryngologa, który spróbuje zlokalizować ość i usunąć. Czy ość w gardle jest niebezpieczna? Jeśli ość utknie w przełyku i nie uda się je odnaleźć i usunąć, może dojść do krwioplucia, a w najgorszym wypadku, w przełyku może rozwinąć się stan zapalny, który przeniesie się do aorty, wywołując sepsę w organizmie. Dlatego nie można zwlekać z szukaniem pomocy, jeśli nie uda się usunąć ości samodzielnie. Skutki utknięcia ości w gardle: krwioplucie bólu w klatce piersiowej, duszności stan zapalny i obrzęk przeniesienie zakażenia z przełyku do aorty; może rozwinąć się sepsa. Ość w gardle – co robić? Część ludzi zastanawia się, czy ość, która utknęła w gardle „sama wyjdzie”? Tak, jeżeli trafi do żołądka, wówczas zostanie strawiona przez soki trawienne. Co w przypadku, gdy ość dosłownie utkwi w przełyku? Wówczas należy jak najszybciej podjąć próbę samodzielnego jej usunięcia. Jak to zrobić? Po pierwsze nie należy panikować i zachować spokój. Do wyjęcia ości potrzebna jest latarka i pęseta. Jeśli ość będzie widoczna i umiejscowiona tak, że da się ją chwycić pęsetą, można ją samodzielnie usunąć. Gdy samodzielna próba zlokalizowania ości i jej usunięcia się nie powiedzie, trzeba jechać do laryngologa lub na ostry dyżur do szpitala. Lekarze dysponują lepszym sprzętem do znajdywania i usuwania ości z gardła. Uwaga! Domowe sposoby na ości w gardle nie są dobre! Lekarze odradzają robienie tego, co polecały nasze babcie, czyli połykania kawałka chleba lub ziemniaka. Ta metoda może spowodować głębsze wbicie się ości lub jej ułamanie. Ość będzie przez to jeszcze trudniejsza do odnalezienia. Na ość w gardle nie pomoże też coca cola, olej lub ocet. Ani nie przepchną ości dalej, ani jej nie rozpuszczą. Jak lekarz usuwa ość z gardła? Po odnalezieniu ości lekarz chwyta jej wystający koniec kleszczykami (narzędziem podobnym do pęsety) i wyjmuje ość z tkanki, w którą się wbiła. Czasami do dokładnego obejrzenia gardła lub krtani konieczne jest zastosowanie laryngoskopu (rodzaj wziernika). Do usuwania ości z przełyku stosuje się metodę endoskopową, która pozwala dokładnie obejrzeć przełyk, zlokalizować ość i ją usunąć. Jeśli ość przebiła ścianę układu pokarmowego, konieczna może być operacja w znieczuleniu ogólnym. Zobacz także: Zakrztuszenie u dziecka – co robić Co robić z ością w gardle malucha? Jak ryba dla niemowlaka i rocznego dziecka
Łosoś na stałe powinien zagościć w diecie Twojej rodziny! Czym różni się łosoś dziki od hodowlanego?
Dziki łosoś staje się coraz bardziej popularny w naszym kraju. Gwarantem odróżnienia ryby złowionej w oceanie od tej z hodowli są certyfikaty. Sprawdź, jak powinny wyglądać i na co zwrócić uwagę przed przygotowaniem smacznego obiadu dla całej rodziny.
W Polsce po łososia sięga aż 70 proc. mieszkańców. To naprawdę dużo! Jednak prawie połowa tych osób nie jest świadoma, jaką rybę kupuje. Najbardziej dostępny jest łosoś hodowlany, ale coraz częściej można znaleźć w sklepach również produkty z dzikiego łososia. Tłumaczymy, jak je odróżnić. Jak odróżnić dzikiego łososia od hodowlanego? Aby odróżnić łososia hodowlanego od dzikiego łososia, warto dokładnie przyjrzeć się etykiecie. Łosoś dziki poławiany jest głównie w wodach północnego Pacyfiku i możemy go rozpoznać po nazwach „dziki”, „pacyficzny” lub „alaskański”. Nazwa „atlantycki”, „norweski” czy „jurajski” pojawia się na produktach z łososia hodowlanego. Gwarantem odróżnienia ryby złowionej w oceanie od tej z hodowli są certyfikaty. Dodatkowo dają one pewność, że ryby pochodzą ze zrównoważonych połowów lub odpowiedzialnych hodowli. Niebieski znaczek MSC zawsze oznacza łososia dzikiego ze zrównoważonych połowów, a zielony symbol ASC – hodowlanego, pozyskiwanego z odpowiedzialnych, ekologicznych hodowli. Polacy uwielbiają łososia! Polacy naprawdę uwielbiają łososia. Doceniamy smaczne mięso o charakterystycznym kolorze, dużą zawartość kwasów omega, a także ikrę, z której produkowany jest czerwony kawior. Łososia spożywamy zarówno w postaci pieczonej, smażonej, z grilla, jak również wędzonej czy surowej – w sushi lub jako tatar. W polskich sklepach coraz częściej możemy znaleźć łososia dzikiego, poławianego głównie w wodach północnego Pacyfiku. Sięgając po tę rybę, warto zwrócić uwagę na to, czy posiada certyfikat MSC. Niebieski znaczek na opakowaniu świadczy o tym, że pochodzi ze zrównoważonych połowów, prowadzonych z poszanowaniem oceanów i ich różnorodności biologicznej. Jakie wartości odżywcze ma dziki łosoś? Dziki łosoś to nie tylko przysmak niedźwiedzi grizzly. W Polsce dostępnych jest już prawie 50 produktów z tej ryby. Smakosze doceniają jej aromatyczne mięso o charakterystycznym kolorze, wartości odżywcze, odpowiednie proporcje kwasów omega-3 do omega-6. W naturalnym środowisku łososie odżywiają się skorupiakami, owadami i mniejszymi rybami. Dzięki takiej diecie i ciągłemu ruchowi ich mięso zawiera duże ilości barwnika astaksantyny – naturalnego antyoksydantu. *Dane pochodzą z badania przeprowadzonego metodą CAWI od 18.05 do 25.05.2022 r. na próbie całkowitej 1006 osób, z których 733 to osoby kupujące łososia. Struktura próby całkowitej reprezentatywna dla populacji osób w wieku 18-65 pod względem płci, wieku, wykształcenia, wielkości miejscowości zamieszkania i regionu. Zobacz także: Łosoś wędzony w ciąży – czy i ile wolno go jeść? Ryba dla dziecka: jaka ryba dla niemowlaka i rocznego dziecka? (jak ją przygotować?) Ryby w ciąży – jakie można jeść: wędzone, surowe, w puszce? [LISTA GATUNKÓW]
Tych ryb nie podawaj dziecku (i sama ich nie jedz). Mogą zawierać toksyczne substancje
Pełne białka i wartościowych kwasów omega jeszcze do niedawna stanowiły jedną z najzdrowszych możliwych opcji żywieniowych. Obecnie coraz częściej słyszy się o ich toksyczności. Chodzi oczywiście o ryby. Czy w obliczu obecnej katastrofy ekologicznej warto jeszcze je jeść?
Dietetycy bili na alarm – jemy za mało ryb. Japończycy i Skandynawowie byli stawiani jako wzór, gdyż ich dieta bogata w ryby pozwala im na długie życie w zdrowiu. Niestety, masowa hodowla ryb i coraz większe zanieczyszczenie środowiska znacząco wpływają na pogorszenie się jakości mięsa i obniżenie wartości odżywczych ryb, a ich spożycie często wiąże się z przyjęciem wielu toksycznych substancji do organizmu. Źródło rtęci i mikroplastiku Do najgorszych jakościowo ryb, których powinno się unikać, należą: śledź i łosoś bałtycki, tilapia, panga hodowlana, pstrąg dziki, dorada. W wymienionych gatunkach ryb, które hodowane są z myślą o mięsie, znajduje się szereg toksycznych substancji, w tym także takich, które wykazują silne działanie rakotwórcze. Na liście toksyn znajdują się pestycydy, chlordan, etoksykina i polichlorowane bifenyle, a także rtęć, ołów i dioksyny czy mikroplastik. Jakie ryby jeść? Na szczęście, nie wszystkie ryby są źródłem toksyn. O tym, czy ryba będzie wartościowa, decyduje jej pochodzenie i sposób hodowli. Należy unikać ryb puszkowanych, pochodzących z Bałtyku i silnie zanieczyszczonych terenów. Warto sięgać po ryby, które mają certyfikat MSC. Świadczy on o tym, że ryba pochodzi ze zrównoważonych i pewnych źródeł. Źródło: zdrowie.wprost.pl Piszemy także o: Dziecko znalezione wśród zapchlonych psów. „Smród nie do wytrzymania” „Znajomi wychowują życiową sierotę. Na urlopie karmili łyżką 7-latka, kroili mu naleśniki, towarzyszyli w WC” [LIST DO REDAKCJI] Katarzyna Sokołowska po raz pierwszy pokazała zdjęcie synka!
Obawiasz się jedzenia ryb z rtęcią? Zacznij czerpać omega-3 z alg
Masz obawy, że ryby, które jesz będąc w ciąży, by zapewnić swojemu organizmowi dobową dawkę kwasu omega-3 zawierają rtęć? Nie musisz już jeść ich na potęgę. Pojawiły się preparaty, które zawierają DHA z pierwotnego źródła, czyli z alg.
Dlaczego spożywanie dań bogatych w DHA, czyli kwas dokozaheksaenowy jest tak ważne dla kobiet w ciąży? Działanie kwasu DHA obniża ryzyko przedwczesnego porodu, wpływa na kształtowanie się układu nerwowego, w tym na zdolności poznawcze, ostrość widzenia, a także na pracę układu immunologicznego u niemowląt. Głównym źródłem tego składnika odżywczego są ryby morskie, które niestety mogą mieć również wysokie stężenie zanieczyszczeń środowiskowych. Z tego względu kobietom ciężarnym oraz karmiącym, a także dzieciom poniżej 3. roku życia zaleca się stosowanie suplementów zawierających czyste DHA z alg. Dlaczego kobiety w ciąży i niemowlęta mają spożywać kwas omega-3? Kwas dokozaheksaenowy należy do rodziny kwasów tłuszczowych omega-3. Nie jest wytwarzany przez organizm, dlatego musi być dostarczany z dietą, szczególnie w okresie ciąży, karmienia i wczesnego dzieciństwa. – Odpowiednia podaż DHA na poziomie około 500 mg na dzień zwiększa szanse na to, że dziecko urodzi się o czasie, ciąża będzie przebiegała prawidłowo, a noworodek będzie miał lepsze parametry urodzeniowe – mówi Agnieszka Pawłowska-Wypych, biotechnolog, dyrektor ds. Nauki i Rozwoju firmy Sequoia, produkującej i opracowującej formułę preparatów farmaceutycznych dla kobiet w ciąży, mam karmiących i małych dzieci. Zgodnie z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i Żywienia (EFSA) kwas dokozaheksaenowy wykazuje jednoznacznie korzystne działanie na rozwój dziecka. Wspiera prawidłowy rozwój mózgu oraz wzroku dziecka już w okresie płodowym i dalej niemowlęcym, gdy układ nerwowy intensywnie się rozwija. Dodatkowo liczne badania naukowe potwierdzają wpływ DHA na zmniejszenie ryzyka przedwczesnego porodu i korzystny wpływ na długość trwania ciąży. – Ten składnik jest szczególnie istotny dla niemowląt i dzieci do 3. roku życia, kiedy intensywniej kształtuje się mózg i cały centralny układ nerwowy. Warto wiedzieć, że właśnie w tym czasie powstaje docelowa struktura naszego układu nerwowego i zachodzi proces silnego zwiększania się liczb połączeń między komórkami nerwowymi w mózgu, które w znacznym stopniu określają dalsze predyspozycje rozwojowe człowieka. Oznacza to, że to, jak się ukształtuje mózg w tym okresie, będzie stanowił podstawę rozwoju na dalszych etapach życia. DHA ma również wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego – podkreśla Agnieszka Pawłowska-Wypych. Ryby z rtęcią a kwas omega-3 w algach Głównym źródłem DHA w diecie są ryby morskie. Jednak niektóre ich gatunki nie są polecane kobietom w ciąży i małym dzieciom ze względu na wysoką zawartość niebezpiecznych zanieczyszczeń środowiskowych, w tym rtęci metylowanej. W związku z tym kobietom ciężarnym oraz karmiącym, a także wszystkim dzieciom zaleca się stosowanie suplementów. – Ostatnio na rynku pojawiły się preparaty, które zawierają DHA z pierwotnego źródła, czyli z alg. Jest to o tyle korzystne rozwiązanie, że algi są hodowane w kontrolowanych warunkach i nie mają kontaktu ze środowiskiem. Nie ma więc ryzyka zanieczyszczenia metalami ciężkimi, PCB czy dioksynami, które występują w zbiornikach morskich – dodaje Agnieszka Pawłowska-Wypych. Preparaty DHA powinny być podawane również niemowlętom karmionym mlekiem modyfikowanym, które nie jest wzbogacone w ten składnik. Kwas dokozaheksaenowy można podawać, dodając go bezpośrednio do mleka, ponieważ jest dostępny w formie bezzapachowego i bezsmakowego proszku. Posłuchaj, co na ten temat mówi Agnieszka Pawłowska-Wypych, biotechnolog: View Ediplayer on the source website Źródło: Newseria Lifestyle
Raz w tygodniu maluch powinien dostać rybę. Polubi ją? Niech je częściej!
Największe bogactwo ryb to kwasy tłuszczowe omega-3. Potrzebuje ich nasz mózg, układ nerwowy, skóra, oczy. Bogate w te dobre kwasy są tłuste ryby morskie (np. łosoś, halibut, śledź, makrela), a spośród śródlądowych – pstrąg. Inne „skarby” to jod (niezbędny tarczycy; występuje tylko w rybach morskich), białko, selen mający działanie przeciwnowotworowe, „uspokajający” magnez oraz wapń i witamina D, ważne dla kości. To dlatego warto przyzwyczajać dzieci do jedzenia ryb. Gotowane, pieczone... Gdy malec skończy pół roku, raz w tygodniu do zupy jarzynowej – zamiast mięsa – dodaj kawałek ryby. W 11–12. miesiącu możesz zacząć też podawać mu ryby na drugie danie, np. upieczone lub w postaci pulpetów. Raczej nie smażone – te są ciężej strawne, a poza tym bardziej kaloryczne, bo chłoną tłuszcz, na którym się smażyły. Dwu-, trzylatek raz w tygodniu może też zjeść rybki w puszce: najlepiej szprotki i sardynki. Te małe rybki zjada się z kręgosłupem, dzięki czemu są bogate w wapń. Ryby wędzone możesz podawać po drugim roku życia, ale niezbyt często. Zawierają dużo soli, a podczas samego procesu wędzenia mogą w nich powstawać rakotwórcze związki. W dodatku rybka, którą kupisz w sklepie, najprawdopodobniej nie była wędzona w dymie, tylko została nafaszerowana środkami chemicznymi. Nie przyzwyczajaj też malca do gotowych paluszków rybnych czy hamburgerów. Często znajduje się w nich więcej panierki niż mięsa z ryb. Jeśli już decydujesz się na kupowanie tego typu gotowych produktów, wybieraj takie, na których jest wyraźnie napisane, z jakich gatunków ryb zostały zrobione (np. z dorsza, łososia). Po przepołowieniu dobrego paluszka czy hamburgera wyraźnie widać kawałki ryby. Nie kupuj takich, gdzie ryba jest zmielona razem z bułką. Malec naje się wtedy głównie panierki! Najlepiej, jeśli rybne dania malec zjada dwa razy w tygodniu. Różnorodnie Na pewno słyszałaś o tym, że ryby mogą być zatrute dioksynami i innymi szkodliwymi związkami. To prawda, dlatego musisz wiedzieć, które wybierać. Najlepsze są ryby nie z Bałtyku, które jest morzem prawie zamkniętym, a więc zanieczyszczonym. Lepsze są atlantyckie. Najlepiej jednak po prostu postawić na różnorodność: raz podać maluszkowi kawałeczek dorsza, innym razem tuńczyka, łososia, halibuta czy śledzia. W takiej ilości, jaką zjada dziecko, na pewno mu nie zaszkodzą. Podawaj też ryby śródlądowe. Choć nie mają jodu i tylu kwasów omega-3, co ryby morskie, to są bardzo delikatne, lekkostrawne, a dzieci zwykle je lubią. ■ Dorsz. Ma mięso białe, chude, delikatne, lekko słodkawe. Najlepszy jest smażony lub faszerowany. ■ Halibut. Bardzo delikatny. Nie ma typowego rybiego zapachu, a w smaku jest podobny do mięsa. ■ Makrela. Ma soczyste, aromatyczne, tłuste mięso, bez drobnych ości. Najczęściej makrelę je się wędzoną, ale dobrze smakuje również pieczona na grillu. ■ Sola. Jej mięso jest białe, chude, łatwo oddziela się od ości. Ma delikatny smak. ■ Śledź. Solone śledzie trzeba przed przygotowaniem moczyć około 12 godzin w zimnej wodzie lub mleku. ■ Tuńczyk. Ma różowe, tłustawe mięso. Doskonały do sałatek. ■ Morszczuk. Mięso jest delikatne, niezbyt tłuste, o silnym „tranowym” zapachu. ■ Mintaj. Ma białe, delikatne, smaczne mięso, ale sporo ości. ■ Flądra. Niestety ma sporo ości, więc raczej nie nadaje się dla dziecka. ■ Łosoś. Smaczny jest wędzony, ale warto pamiętać, że różowy kolor często zawdzięcza barwnikom. ■ Pstrąg. Żyje w czystych wodach. Ma delikatne, bladoróżowe, chude mięso. ■ Sandacz. Ryba o białym, delikatnym, soczystym mięsie, prawie bez ości. ■ Szczupak. Świetnie nadaje się do faszerowania. Znakomicie smakuje przyrządzony po żydowsku (w cebuli i jarzynach). Ech, te ości... Największą wadą ryb jest to, że mają ości. Zadławienie nimi może być dla malca groźne. Kupuj dla dziecka filety (ale też dokładnie je przeglądaj!) albo wybieraj takie ryby, które mają niewiele ości lub z których można łatwo je wyjąć (sola, dorsz, mintaj, halibut). Jeśli malec zakrztusi się ością, nie próbuj jej wyjmować (chyba że ją widać, a dziecko potrafi na tyle szeroko otworzyć buzię, by można było ość wyciągnąć). Posadź maluszka z głową lekko pochyloną w dół, oklepuj po plecach. Jeśli to nie pomaga i ość nadal tkwi w gardle lub przełyku, jedź na ostry dyżur laryngologiczny lub chirurgiczny. Uwaga: jeśli malec połknie ość, nic mu się nie stanie. Wypróbuj nasze przepisy: Pieczony filet na warzywach Paluszki w panierce kukurydzianej Zupa rybna z marchewką Kanapka z pastą rybną
Zdaniem ekspertów do spraw żywienia Polacy – zarówno najmłodsi, jak i dorośli – wciąż spożywają zbyt mało ryb. Ryby powinny gościć na naszym talerzu co najmniej dwa razy w tygodniu i warto je włączyć już do diety niemowlęcia.
Pozostaje jeszcze pytanie: od kiedy i jak je podawać, by zachęcić malca do spożywania dań z rybą w roli głównej? Kiedy pierwsza ryba? Zgodnie ze wskazaniami schematu żywienia, danie z rybą powinno pojawić się w menu niemowlęcia już po ukończeniu 5. miesiąca życia (jeśli jest karmione mlekiem modyfikowanym, a w przypadku dzieci karmionych mlekiem matki – po 6. miesiącu). Warto stopniowo wzbogacać jadłospis maluszka, podając na początek niewielką porcję (1–2 łyżeczki) potrawy z ryby raz w tygodniu. Jeśli nie wystąpią niepokojące objawy ze strony układu pokarmowego, jak biegunki, bóle brzuszka lub wysypka na skórze, można rybne danie serwować niemowlęciu nawet 2 razy w tygodniu, w zalecanej wielkości porcji, czyli ok. 10 g. Wskazania te dotyczą dzieci zdrowych. O żywieniu niemowląt chorych lub obciążonych alergią pokarmową decyduje lekarz prowadzący, pediatra, alergolog bądź dietetyk. Porcja pełna zdrowia Ryby zawierają wiele cennych składników, koniecznych do prawidłowego rozwoju i wzrostu małego organizmu: wartościowe, łatwo przyswajalne białko, tłuszcze i witaminy. W rybach obecne są witaminy z grupy B – niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego dziecka. Tłuste ryby są dodatkowo zasobne w witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: A, D i E, których zadaniem jest m.in. ochrona niedojrzałego organizmu przed szkodliwymi wolnymi rodnikami tlenowymi. Ryby to bogate źródło składników mineralnych: fosforu, siarki, chloru, potasu, sodu, magnezu, wapnia, żelaza, a także mikroelementów: cynku, miedzi, manganu i jodu. Ten ostatni pierwiastek występuje głównie w mięsie ryb morskich i jest niezbędny do prawidłowej pracy tarczycy. Zdrowy tłuszcz w pysznej postaci Ryby to bogactwo bardzo zdrowych i niezbędnych dla małego organizmu nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Są to substancje, bez których organizm ludzki nie może prawidłowo funkcjonować. Niezwykle cenne są obecne w rybach kwasy należące do grupy omega-3 i omega-6. Najwięcej NNKT zawiera mięso ryb morskich, zwłaszcza gatunków bardzo tłustych, np. łosoś, makrela, śledź, szprot, sardynka. Profilaktyka od małego NNKT usprawniają pracę mięśnia sercowego oraz obniżają poziom szkodliwych lipidów we krwi. To dzięki nim układ krążenia niemowlęcia chroniony jest przed powstawaniem niekorzystnych zmian. NNKT wykazują również zdolność łagodzenia intensywności reakcji alergicznych i zapalnych, które u maluszków występują bardzo często. Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe mają także dobroczynny wpływ na funkcjonowanie i rozwój młodego układu nerwowego. Badania wskazują, że usprawniają one funkcjonowanie mózgu oraz stymulują procesy uczenia się. [CMS_PAGE_BREAK] Smacznie, bo zdrowo Ryby są lekkostrawne, ale pod warunkiem, że są prawidłowo przyrządzone. Najdelikatniejszą i polecaną dla najmłodszych metodą obróbki termicznej mięsa ryb jest gotowanie na parze czy grillowanie w folii. Potrawy przygotowane w ten sposób nie obciążają wrażliwego przewodu pokarmowego. Dania dla najmłodszych niemowląt nie powinny być przyprawiane. Niewielką ilość aromatycznych ziół (bazylii, koperku, tymianku) można dodać do potraw podawanych maluchom po 9. miesiącu życia, ostrożnie doprawiając delikatne mięso ryby. Zbyt duża ilość przypraw spowoduje, że danie może być zbyt aromatyczne dla niemowlęcia. Pamiętajmy, aby przygotowując posiłek dla dziecka, powstrzymać się od dosalania. Na dodatek soli przyjdzie jeszcze czas. W menu niemowlęcia nie powinny znaleźć się ryby smażone na głębokim tłuszczu, w panierce, ani ryby wędzone. Panierka z ryby smażonej chłonie tłuszcz niczym gąbka, jest ciężkostrawna. Zaś ryba wędzona jest zbyt słona dla maluszka. Smażone, wędzone czy marynowane ryby to potrawy, które okazjonalnie może spożywać dziecko po ukończeniu 3. roku życia – a i dorosłym bardziej na zdrowie wyjdą gotowane potrawy. Dla bezpieczeństwa maluszka Potrawy dla najmłodszych powinny być przygotowywane z filetowanego mięsa, z którego usunięto dokładnie wszystkie ości. Ryby należy kupować w sprawdzonych sklepach, gwarantujących świeżość i bezpieczeństwo. Jeśli nie mamy zaufania do sprzedawców lub nie dysponujemy czasem, aby smacznie przygotować rybę na posiłek dla dziecka, warto sięgnąć po gotowe danie w słoiczku z rybą w roli głównej. Niemowlę stopniowo zacznie przyzwyczajać się do nowego smaku potrawy, a mama będzie spokojna, że podany posiłek jest bezpieczny i zdrowy. Konsultacja: mgr inż. Aleksandra Czarnewicz-Kamińska, dietetyk, specjalista ds. żywienia człowieka, trener żywieniowy.
Dzięki rybom organizm dziecka otrzymuje wartościowe białko do budowy komórek i tkanek, cenne tłuszcze niezbędne do pracy mózgu oraz witaminy i składniki mineralne, które gwarantują prawidłowy rozwój i wzrost niemowlęcia.
• Specjaliści ds. żywienia zalecają spożywanie ryb 1–2 razy w tygodniu, w miejsce mięsa czerwonego i drobiu. • Białko pochodzące z mięsa ryb jest pełnowartościowe i łatwo przyswajalne przez organizm małego dziecka. • Nie unikajmy ryb w diecie dziecka z obawy przed alergią. Świeża, pochodząca ze sprawdzonego źródła i prawidłowo przyrządzona ryba jest bezpiecznym daniem. Pewność, że podajemy dziecku przebadany produkt, dają nam również gotowe dania w słoiczkach. • Jeśli organizm dziecka źle reaguje na ryby, spróbuj odstawić je na jakiś czas. Po konsultacji z lekarzem możesz spokojnie ponowić próbę, podając dziecku porcję ryby raz w tygodniu. • Tłuszcze zawarte w rybach dobroczynnie wpływają na rozwój ośrodkowego układu nerwowego – poprawiają pamięć oraz stymulują procesy uczenia się. • Nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) obecne w rybach są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu krwionośnego. Usprawniają pracę mięśnia sercowego oraz obniżają poziom szkodliwych lipidów we krwi. • Nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, obecne w mięsie ryb, wykazują zdolność łagodzenia intensywności reakcji alergicznych i zapalnych oraz hamowania procesów nowotworowych. • Ryby są bogatym źródłem jodu – pierwiastka niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. • Ryby są uznawane za lekkostrawne. Jednak, aby zachowały swoje właściwości, muszą być prawidłowo przyrządzone. Niemowlęciu najlepiej podawać rybę gotowaną na parze. Smażone, wędzone, czy marynowane ryby podajemy dziecku dopiero po ukończeniu 3 lat, i to też okazjonalnie. • Przyprawy polecane do dań rybnych przeznaczonych dla maluchów to świeże zioła: mięta (po 6. miesiącu), tymianek, oregano, zioła prowansalskie, bazylia i koperek (po 9. miesiącu). • Gotowanie na parze pozwala zminimalizować straty wartości odżywczych podczas przygotowywania ryby. • Niemowlętom można podawać wyłącznie mięso ryb przebadane przez weterynarza. Nie serwuj maluchowi ryb z własnego połowu, kupionych na bazarze, czy przystani rybackiej. • Ryby można serwować dziecku nie tylko z dodatkiem ziół. Jeśli lubisz eksperymentować w kuchni, spróbujcie, jak smakują na słodko, np. z jabłkiem, śliwką, brzoskwinią, czy plastrem ananasa. • Jeśli maluch nie przepada za gotowanymi rybami, możesz przygotować je w inny sposób, np. w postaci pasty do smarowania pieczywa, placuszków czy pasztetów. • Dawniej, aby zapewnić odpowiednią podaż witamin A i E, podawano dzieciom tran. Dziś wystarczy sięgnąć po gotowe dania z rybą w roli głównej!
Dieta dziecka: prawdy i mity o rybach i mięsie
Drób i śledziki, parówki i owoce morza - czy małe dziecko może to jeść? Jakie mięso jest dla niego najlepsze? Czy to prawda, że dzieci nie powinny jeść kurczaka ze sklepu? Przeczytaj, które przekonania o drobiu i mięsie w diecie dziecka są prawdziwe.
Mięso i ryby dostarczają dziecku wartościowego białka, które jest niezbędne w okresie wzrastania, i żelaza hemowego (najlepiej przyswajalne, składnik czerwonych krwinek transportujących tlen). Jego niedobór skutkuje anemią i osłabioną odpornością. Mięso i ryby to źródło witaminy B12 (nie ma jej w innych produktach), jodu, cynku i tłuszczu dającego energię i niezbędnego do produkcji hormonów. Nie ma sensu panikować w obliczu doniesień o szkodliwości mięsa i ryb. Oczywiście, kupowanie w sprawdzonych sklepach, przestrzeganie zasad higieny przy szykowaniu dań są konieczne. Co jeszcze warto wiedzieć? Drób ze sklepu to sama chemia, lepiej go nie podawać dziecku Prawda/Mit. Białe, kurze czy indycze mięso jest dobre dla dzieci: chude, ma dużo dobrze przyswajalnego białka (20%, a tłuszczu zaledwie 1–2%). Białka są podstawowym budulcem tkanek. 10 z nich występuje wyłącznie w mięsie. Jeśli zaś chodzi o hormony, jakimi ponoć karmi się kurczaki, by szybciej rosły – to nieprawda. Odżywki hormonalne są drogie i dawanie ich kurczakom nie opłacałoby się hodowcom. Drób hodowany masowo dostaje za to antybiotyki, bo wciąż trapią go epidemie. Antybiotyki przenikają nie tylko do mięsa, ale i do odchodów zwierząt, wraz z nimi do gleby, a stąd do warzyw, owoców, wody – a więc i tak nie do końca uchronisz dziecko przed tymi substancjami. Jeśli masz okazję kupić kurczaka ze wsi, warto z tego skorzystać. Wegetarianizm u dzieci oznacza gorszy rozwój Mit. Prawidłowe przyrządzanie potraw bezmięsnych dla dzieci jest możliwe, choć trudne. Rozwiązanie – zamiast mięsa wstawiamy soję – nie wystarczy. Ryzyko, że dziecko na diecie wegetariańskiej będzie np. niższe, jest realne. Białko roślinne jest słabiej przyswajane od białka mięsnego. Odradzamy wegetarianizm ortodoksyjny, tzn. bez jaj i ryb. Każdy posiłek powinien łączyć nabiał, warzywa, owoce i zboża oraz rybę lub jajko. Można wykluczyć mięso z diety dziecka, ale trzeba ją dobrze zbilansować, żeby nie zabrakło żadnego z cennych składników. Uwaga! dziewczynki na diecie wegetariańskiej z powodu niedoboru cholesterolu, który uczestniczy w produkcji hormonów płciowych, mogą mieć za mało progesteronu, a w przyszłości kłopoty z zajściem w ciążę. Mięso w diecie dziecka można zastąpić wędlinami Mit. Wędliny ze sklepu lepiej ograniczać. Zawierają dużo soli i sztucznych dodatków (azotynów, fosforanów). Lepszy jest pieczony w domu schab, pasztet. Jeżeli musisz, kupuj wędliny wysokogatunkowe i chude, znanych firm. Dziecko powinno dziennie jeść 50–60 g mięsa. Dwa razy w tygodniu mięso warto zastąpić rybą. Karp to ryba tylko dla dorosłych Prawda/mit. Karp pod skórą ma bardzo dużo tłuszczu, a jeśli jest smażony – dosłownie nim ocieka. Pozostaje też problem drobnych ości. Ale jeśli dziecko ma ochotę spróbować karpia, nie ma sensu mu tego zabraniać. Aby uniknąć kłopotów żołądkowych, lepiej przyrządzić pieczonego. Dziecku można podać kawałek po zdjęciu skóry i wyfiletowaniu. Do karpia warto dodać odrobinę chrzanu – pobudza on żółć do pracy, dzięki czemu łatwiej strawić tłustą rybę. Ryba w galarecie jest zdrowa Prawda. Galareta jest godna polecenia, bo zawiera kolagen potrzebny ścięgnom, stawom, skórze, który trudno dostarczyć w innych daniach. Dla kilkulatka najlepsze są ryby morskie w galarecie – zawierają kwasy omega-3 i jod. Do tego marchew, groszek, natka pietruszki. Uwaga: galarety nie polewaj octem, skrop ją raczej sokiem z cytryny. [CMS_PAGE_BREAK] Dla dzieci najlepsza jest cielęcina Prawda/mit. Dziecko może jeść niemal każde mięso: dzika, zająca, strusia, nie mówiąc o wieprzowinie i wołowinie. Ważne, by menu było urozmaicone. Jeśli chodzi o dziczyznę, trzeba sprawdzić, czy została zbadana przez weterynarza. Kupując mięso w sklepie, wybieraj produkty znanych producentów. Sprawdź w internecie, czy producent ma certyfikaty ISO i HACCP. To gwarancja jakości. Pamiętaj, że wołowina to źródło cynku, szczególnie potrzebnego w okresie wzrostu. Niedobór powoduje trudności w nauce i zaburzenia wzrostu. Śledzik z cebulką nie zaszkodzi dziecku Mit. Może szkodzić. Szczególnie gdy cebula jest surowa i występuje w towarzystwie dużej ilości oleju. Przedszkolak może mieć trudności ze strawieniem takiego dania, a to grozi bólem brzucha. Same śledzie są godne polecenia. Dziecko może je jeść w zasadzie bez ograniczeń (nie polecamy śledzi w occie). Śledzia dla kilkulatka najlepiej długo moczyć w mleku i przyrządzić z jogurtem naturalnym, startym jabłkiem i rodzynkami. Jeśli dodajesz cebulę, wybierz cukrową (jest delikatniejsza) i przed podaniem polej ją gorącą wodą. Zamiast oleju, użyj oliwy z oliwek (jest zdrowsza). Owoce morza nie są dla dziecka Mit. Można je podawać już 3-latkom. Lepiej nie serwować surowych (ostrygi zajmują czołowe miejsce na liście produktów powodujących zatrucia!). Skorupiaki (homary, krewetki, langusty) i mięczaki (ostrygi, ślimaki, omułki) są źródłem białka o wysokiej wartości. Zawierają witaminy z grupy B, minerały: jod, fluor, magnez, wzmacniający odporność selen, wapń i żelazo. Są najlepszym źródłem nienasyconych kwasów omega-3, które wspomagają rozwój intelektualny. Dziecko jest niejadkiem? Niech je parówki Błąd! Parówki zawierają szkodliwe azotyny i kilkulatek nie powinien jeść ich często. Choć czasem występują pod nazwą „drobiowe”, „cielęce”, i tak zawierają wieprzowinę drugiego i trzeciego gatunku, oprócz tego dużo tłuszczu, skóry, mąkę sojową lub ziemniaczaną, konserwanty, polepszacze i sól. Jeśli podajesz parówki 1–2 razy w tygodniu, nic się nie stanie, ale wybieraj te dla dzieci. Ich skład można odczytać na opakowaniu. Nie radzimy kupować parówek na wagę. Morska rybka wspomaga wzrost dziecka Prawda. Czy dzieci, które jedzą dużo ryb, są wyższe? To możliwe. Polska to obszar zagrożony niedoborem jodu. Tymczasem to właśnie ten cenny pierwiastek jest niezbędny do produkcji hormonów tarczycy T3 i T4, które z kolei odpowiadają za prawidłowy wzrost człowieka, a także za rozwój umysłowy dzieci. Ryby morskie oraz owoce morza są najlepszym źródłem jodu. Poza tym zawierają też wysokiej jakości białko, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, wapń, cynk, fosfor, a także witaminy A, D, B. Kurczakiem można się zatruć Prawda. Kurczaki z masowej hodowli mogą zawierać groźną bakterię campylobacter. Według dziennika „Daily Mail” w Wielkiej Brytanii 440 tys. osób rocznie choruje z powodu zatrucia tym mikrobem (wysoka temperatura, ostre zapalenie jelit, ból żołądka), a 80 umiera. Dzieci jednak powinny jeść białe chude mięso. Aby się ustrzec campylobacter: dokładnie myj mięso, zanim zaczniesz je przyrządzać (dotyczy wszystkich gatunków mięsa) ;- używaj oddzielnych desek do krojenia drobiu oraz do krojenia innych gatunków mięs; myj ręce przed i po obróbce mięsa; wyparzaj we wrzątku sztućce używane do przygotowania drobiu. dbaj, by mięso było dobrze wypieczone (ugotowane, usmażone). Nie może być półsurowe w środku. Czytaj też: ABC mięsa w diecie dziecka
Według najnowszego kalendarza rozszerzania diety rybę podajemy w siódmym miesiącu życia dziecka. Czy ryba może uczulać dziecko?
Moją starsza córka (10 lat) pierwsze rybne danie zjadła jako dwulatka. Teraz po raz drugi zostałam mamą i przeczytałam w kalendarzu rozszerzania diety, że obecnie ryby podaje się już siedmiomiesięcznym dzieciom. Wydawało mi się, że ryby uczulają. A może jednak tak nie jest? Justyna z Grudziądza Rzeczywiście, według najnowszego kalendarza rozszerzania diety rybę podajemy w siódmym miesiącu życia dziecka. To dlatego, że zawiera ona wyjątkowo cenne składniki, które trudno znaleźć w innych pokarmach. Są to przede wszystkim kwasy tłuszczowe omega-3 (dobrze działające na serce, mózg, układ nerwowy i odporność dziecka). Jako pierwsze danie rybne najlepsza jest ryba ugotowana na parze, dodana np. do zupy jarzynowej. Pod koniec pierwszego roku malec może zjeść rybę pieczoną w folii (polecam ryby morskie: dorsza, halibuta, makrelę, solę, śledzia, tuńczyka, łososia, morszczuka i mintaja). Popularna w naszych sklepach panga jest hodowana w zanieczyszczonych wodach, dlatego jej mięso może zawierać toksyny. Powinna jej unikać cała rodzina, a nie tylko dziecko. Starszemu maluchowi od czasu do czasu można zaproponować rybkę z puszki, najlepiej szprotkę albo sardynkę (zjada się je z kręgosłupem, w którym jest dużo wapnia). Lepiej nie podawać dziecku ryb smażonych ani wędzonych – te pierwsze są ciężkostrawne, te drugie mogą zawierać szkodliwe związki powstałe podczas wędzenia. Alergia na ryby zdarza się, ale rzadko. Czasem objawy uczulenia są bardzo silne (np. astma), dlatego proszę wprowadzać rybę do diety dziecka bardzo powoli. Konsultacja merytoryczna prof. dr hab. n. med. Mieczysława Czerwionka-Szaflarska Pediatra, alergolożka, gastrolożka, wiceprezeska Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Pracuje m.in. w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy
O tym, ze ryby są zdrowe słyszał już prawie każdy, ale mimo to wciąż są one niedocenianym składnikiem codziennej diety. A czym właściwie jest zbilansowana dieta i gdzie jest w niej miejsce na ryby?
Zbilansowana dieta Zrównoważona dieta to taka, która zaspokaja dzienne zapotrzebowanie organizmu na energię oraz wszystkie składniki pokarmowe potrzebne do rozwoju życia i zachowania zdrowia. Nie istnieje produkt spożywczy, który zawierałby wszystkie niezbędne składniki odżywcze w odpowiednich, potrzebnych dla organizmu ilościach. Tylko wykorzystanie wielu różnych produktów pozwala na właściwe zbilansowanie diety. Obok produktów zbożowych, tłuszczów roślinnych, warzyw, owoców, roślin strączkowych, nabiału, ważnym składnikiem diety każdego, niezależnie od płci i wieku, powinny być ryby. Ryby – źródło zdrowia Ryby to cenne źródło: - dobroczynnych dla organizmu kwasów tłuszczowych nienasyconych, zwłaszcza omega-3; - białka łatwiej przyswajalnego niż białko z mięsa; - fosforu, który odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie nerek oraz zdrowie kości; - witaminy A, która wzmacnia odporność; - witaminy D, która wpływa na wygląd skóry i stan mięśni; - witaminy grupy B, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego; - ryby morskie zawierają dużo jodu, którego niedobór grozi powiększeniem tarczycy. Ryby powinno się jeść dwa - trzy razy w tygodniu (porcja 200-300g), a przynajmniej jedna porcja powinna zawierać rybę tłustą, np. łososia. Ryby morskie i słodkowodne różnią się między sobą proporcją i zawartością poszczególnych składników odżywczych. Ryby morskie, mimo dość dużej ilości tłuszczu, posiadają znacznie większe ilości wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (z rodziny omega-3). Naturalne, zdrowe, niezbędne: kwasy omega-3 W grupie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych wyróżnia się dwie istotne podgrupy: kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6. Te pierwsze znaleźć można przede wszystkim w rybach morskich, a także w skorupiakach, tofu, migdałach czy orzechach włoskich. Natomiast w kwasy tłuszczowe omega-6 bogate są oleje roślinne. Zamrożona świeżość Nad rybami świeżymi, ryby mrożone mają taką przewagę, że dzięki mrożeniu zdecydowanie wydłuża się okres ich przydatności do spożycia, a jednocześnie takie ryby wymagają zdecydowanie mniej czasu i pracy przy przygotowywaniu, co przy dzisiejszym tempie życia ma z pewnością niebanalne znaczenie. Dlatego najsmaczniejsze i najbardziej wartościowe są ryby mrożone bezpośrednio na morzu, bowiem już na pokładzie statku, w ciągu 6-12 godzin od złowienia są poddawane tzw. szokowemu zamrażaniu (czyli szybkiemu zamrożeniu w bardzo niskich temperaturach). Dzięki szybkiej obróbce i błyskawicznemu mrożeniu na morzu surowce nie tracą prawie nic ze swoich walorów odżywczych w porównaniu do ryb świeżych. Złota rybka dla malucha Rodzice chcą dla swoich dzieci wszystkiego co najlepsze! Dlatego, gdy na stole pojawia się wartościowa potrawa – ryba, a dzieci marszczą nos, wówczas mamusie i tatusiowie, uświadomieni w dziedzinie żywienia, nie odpuszczają, gdyż każdy posiłek rybny oznacza porcję zdrowia. Dlatego naukowcy z dziedziny żywienia polecają - w ramach zbilansowanej diety - łączenie dwóch posiłków rybnych tygodniowo z dużą ilością owoców, warzyw, produktów pełnoziarnistych i chudych produktów mlecznych. W diecie dziecka powinny pojawiać się ryby zarówno słodkowodne, jak i morskie. Ideałem jest łosoś, który żyje zarówno w wodzie słonej, jak i słodkiej. Dobrze, by dziecko mogło jeść zarówno ryby chude (dorsza, mintaja, morszczuka), jak i tłuste (łososia, halibuta, śledzia, makrelę). Nie do pogardzenia są także owoce morza - dziecko może je jeść na zmianę z rybami. Ugotuj mi, mamo Dla najmłodszych najlepiej gotować ryby na parze, można też ugotować je w wodzie, upiec w piekarniku lub na grillu, a także usmażyć na świeżym oleju. Nie należy podawać maluchowi ryb wędzonych, solonych, marynowanych i w konserwach. Świetnym rozwiązaniem dla małych niejadków są burgery czy paluszki rybne z fileta, zwłaszcza te całkowicie bez ości (jest to możliwe dzięki specjalnym technologiom filetowania). Sprawdź, jakie pyszne i zdrowe dania możesz przyrządzić z ryb >> Artykuł sponsoruje:
Czy dzieci muszą jeść ryby? Tak, bo to bogate źródło białka, witamin, selenu, jodu, kwasów tłuszczowych niezbędnych w okresie rozwoju.
1. Filet z cukinią – 600 g filetów z mintaja, – średnia cytryna, – 2-3 małe młode cukinie, – 1/3 kostki masła, – sól, pieprz, szczypiorek, – folia lub rękaw foliowy do pieczenia. Cukinie pokrój w krążki, z cytryny wyciśnij sok. Rybę pokrój w 2-3 cm w paski. Folię rozłóż na blaszce. Wysmaruj ją masłem, rozłóż krążki cukinii, ułóż na nich rybę, skrop sokiem z cytryny, oprósz solą i pieprzem, połóż wiórki masła, przykryj warstwą folii. Piecz ok. 8 minut w temp. 240°C. Ułóż na wygrzanym talerzu, oprósz szczypiorkiem. 1 porcja dla dziecka = 1-2 „paski” ryby 2. Zapiekanka z morszuczka – 6 filetów z morszczuka, – 100 g pieczarek, – cebula, – 2 łyżki soku z cytryny, – 1/2 szklanki śmietany, – 1/2 szklanki startego żółtego sera, – 3 łyżki oleju, – sól, pieprz, – zielona pietruszka do posypania. Filety skrop sokiem z cytryny, dopraw solą, pieprzem i usmaż. Cebulę zeszklij. Dodaj pokrojone pieczarki i smaż. Na dnie naczynia do zapiekania wysmarowanego tłuszczem połóż filety, następnie pieczarki z cebulą. Śmietanę dopraw solą i pieprzem, zalej nią rybę. Wierzch zapiekanki posyp żółtym serem. Piecz w temperaturze 200°C, aż ser się zrumieni. Posyp natką. 1 porcja dla dziecka = 1/2-1 filet [CMS_PAGE_BREAK] 3. Morszczuk z jabłkami – 1/2 kg filetów morszczuka, – 100 g gotowanej szynki, – 3 jabłka, – 1/2 szklanki mleka, – 4 łyżki oliwy z oliwek, – 4 łyżki masła, – mąka, – sól. Posyp rybę solą i uformuj „kanapki”, wkładając pół plastra szynki między dwa filety. Obtocz w mące, usmaż w oleju i maśle, odstaw. Na tym samym tłuszczu podduś obrane, pokrojone w plastry jabłka. Smażone jabłka wyłóż na talerz. Na patelnię wlej mleko, zagotuj i przelej na talerz. Ułóż na wierzchu „kanapki” rybne. Talerz udekoruj plasterkami smażonego jabłka. Jabłka możesz posypać cynamonem. Warto wiedzieć 1. Choć częściej na ciepło podaje się u nas ryby słodkowodne, dla dzieci bezpieczniejsze, bo łatwiejsze do oczyszczenia z ości, są ryby morskie. Wybieraj filety o białym mięsie np. dorsza, halibuta itp. 2. Niektóre dzieci uwielbiają potrawy o bardzo zdecydowanym smaku, np. śledzie. Nawet trzylatek może zjeść cząstkę śledzia starannie oczyszczoną z ości, pokropioną cytryną i ozdobioną pokrajaną cebulką. 3. Tuńczyka z puszki podawaj skropionego sokiem z cytryny (kupuj rybę w większych kawałkach). Wcześniej odsącz go z sosu lub oliwy. Tuńczyka możesz także dodawać do sałatek. 4. Nie podawaj dzieciom ryb w occie, surowych ani słodkowodnych zawierających bardzo dużo ości.