Zasiłki dla samotnej matki w 2025. Pomoc z MOPS to nie wszystko
Zasiłki dla samotnej matki wspierają kobiety, które samodzielnie wychowują dzieci. Z pomocy państwa mogą skorzystać także samotni ojcowie. Wyjaśniamy, jakie wsparcie przysługuje samotnym rodzicom i jak je uzyskać.
Na zasiłki dla samotnej matki mogą liczyć kobiety, które samodzielnie wychowują dzieci. Choć najczęściej z tej pomocy korzystają mamy, świadczenia i przywileje przysługują również samotnym ojcom – szczególnie w trudnych sytuacjach życiowych. Jedną z podstawowych form wsparcia jest zasiłek z MOPS, przyznawany na podstawie sytuacji dochodowej. Wyjaśniamy, komu przysługują zasiłki w 2025 roku, jakie warunki trzeba spełnić, oraz jak skutecznie ubiegać się o wsparcie finansowe i ulgi podatkowe. Spis treści: Zasiłki dla samotnej matki – jakie dodatki i świadczenia Kto w może się ubiegać o przywileje dla samotnych rodziców? Ile pieniędzy dostanie matka samotnie wychowująca dziecko? Zasiłek dla samotnej matki z MOPS – jaki wniosek, dokumenty Ulga podatkowa dla samotnych rodziców 2025/2026 Dodatkowe przywileje dla samotnych matek i ojców Zasiłki dla samotnej matki: dostępne dodatki i świadczenia Dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka otrzymuje rodzic, który spełnia podstawowy warunek: przysługuje mu zasiłek rodzinny. Otrzymujesz go wtedy, gdy: dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 674 zł; dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 764 zł – jeżeli wychowujesz dziecko z niepełnosprawnością. Gdy dochód jest wyższy, dodatek do zasiłku rodzinnego oblicza się zgodnie z zasadą „złotówka za złotówkę” – wysokość zasiłku rodzinnego jest pomniejszana o kwotę przekroczenia, tzn. jeżeli wnioskodawca przekroczy kryterium dochodowe o 5 zł, to dostanie zasiłek rodzinny pomniejszony o kwotę przekroczenia, czyli 5 zł. Kto może się ubiegać o zasiłki dla samotnych rodziców? O zasiłek dla samotnego rodzica może się ubiegać: osoba samotnie wychowująca dziecko (mama lub tata), osoba samotnie wychowująca dziecko (mama lub tata), której nie przysługują <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/wysokosc-alimentow-jak-obliczyc-od-czego-zalezy-aktualne-przepisy-2020-28649-r1/">świadczenia alimentacyjne (drugi rodzic nie żyje, jest nieznany albo sąd nie zasądził alimentów); prawny lub faktyczny opiekun dziecka, który wystąpił do sądu rodzinnego o adopcję tego dziecka; pełnoletnia osoba ucząca się, która nie ukończyła 24 lat, pod warunkiem że jej rodzice nie żyją i nie jest jej wypłacana renta. Ile pieniędzy dostanie matka samotnie wychowująca dziecko? Zasiłek dla samotnej matki to kwota 193 zł na jedno dziecko miesięcznie. Jeżeli masz więcej dzieci, nie oznacza to, że zasiłek będzie proporcjonalnie większy. Co miesiąc na twoje konto może wpłynąć nie więcej niż 386 zł na wszystkie dzieci. Jeżeli dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność, zasiłek zostanie podwyższony o: 80 zł na jedno dziecko; maksymalnie 160 zł na wszystkie dzieci. Jeżeli masz troje dzieci lub więcej, możesz starać się o kolejny dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej. Wynosi on 95 zł na trzecie i kolejne dzieci uprawnione do zasiłku rodzinnego. Dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka wypłacany jest co miesiąc, razem z zasiłkiem rodzinnym. Zasiłek dla samotnej matki z MOPS: jaki wniosek, dokumenty Jeżeli starasz się o przyznanie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka, musisz złożyć odpowiedni wniosek w urzędzie gminy lub miasta. Realizacja świadczenia może być przekazana do ośrodka pomocy społecznej (MOPS). Dokumenty, które będziesz musiała złożyć, uzależnione są od konkretnej sytuacji rodzinnej: jeżeli rodzice są rozwiedzeni – kopia odpisu wyroku sądu orzekającego rozwód lub separację (oryginał do wglądu); jeżeli drugi z rodziców dziecka nie żyje – kopia skróconego aktu zgonu; jeżeli ojciec dziecka jest nieznany – kopia odpisu zupełnego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/akt-urodzenia-jak-zarejestrowac-dziecko-skad-wziac-metryke-i-pesel-16958-r1/">aktu urodzenia dziecka; gdy rodzic żyje i jest znany, ale nie płaci alimentów – odpis wyroku oddalającego powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego. Nie musisz chodzić po wniosek do urzędu. Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego znajdziesz na stronach rządowych. Ulga podatkowa dla samotnych rodziców 2025/2026 Samotni rodzice mają możliwość preferencyjnego rozliczenia się z dzieckiem. Co to oznacza w praktyce? Samotny rodzic może dziś rozliczyć się tak, jakby zarabiał dwa razy mniej – podatek oblicza się od połowy dochodów, a kwota wolna wzrosła do 60 000 zł. Samotni rodzice stracą prawo do preferencyjnego rozliczania PIT? Nie każdy samotny rodzic może skorzystać z preferencyjnego rozliczenia z dzieckiem. Przepisy wykluczają z tego prawa osoby, które mimo rozstania faktycznie dzielą się opieką z drugim rodzicem. Ustawa nie precyzuje jednak, czym dokładnie jest „wspólne wychowywanie dziecka” – może to oznaczać np. opiekę naprzemienną albo wspólne wyjazdy z dzieckiem. „Niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka” − informuje Ministerstwo Finansów. W razie wątpliwości urzędnicy mogą sprawdzić, czy dana osoba rzeczywiście samotnie wychowuje dziecko. Wówczas rodzic zostanie poproszony o dostarczenie dodatkowych dokumentów lub oświadczenia o braku pomocy ze strony byłego partnera. Dodatkowe przywileje dla samotnych matek i ojców Te świadczenia dostępne są nie tylko dla samotnych rodziców, ale również dla wszystkich rodzin wychowujących młodsze lub starsze dzieci. Warto o nich pamiętać, ponieważ mogą ułatwić życie. Oto one: 800 plus przysługuje na każde dziecko do ukończenia 18. roku życia. Świadczenie jest wypłacane co miesiąc, niezależnie od dochodów rodziny - wystarczy złożyć wniosek. Świadczenie Aktywni Rodzice, czyli nawet 1500 zł miesięcznie na dziecko w wieku od 12. do 35. miesiąca życia. Świadczenie przysługuje, jeśli rodzice pracują lub są aktywni zawodowo. Świadczenie Aktywnie w Domu - rodzice dzieci w wieku od 12. do 35. miesiąca życia mogą otrzymać 500 zł miesięcznie na dziecko, niezależnie od dochodów. To wsparcie dla tych, którzy decydują się na opiekę nad dzieckiem w domu, zamiast korzystać z żłobka czy innych form opieki instytucjonalnej. Świadczenie Aktywnie w Żłobku - świadczenie dla rodziców dziecka, które uczęszcza do żłobka, klubu dziecięcego lub pozostaje pod opieką dziennego opiekuna. Wysokość wsparcia wynosi do 1500 zł miesięcznie na dziecko i również zależy od aktywności zawodowej rodziców. Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka (becikowe) - 1000 zł na dziecko dla matki, która pozostawała pod opieką medyczną co najmniej od 10. tygodnia ciąży. Becikowe jest wypłacane tylko raz, bezpośrednio po narodzinach dziecka, i ma na celu wsparcie rodziców w pierwszych chwilach po porodzie. Kosiniakowe to świadczenie w wysokości 1000 zł miesięcznie, przyznawane rodzicom, którzy nie mają prawa do zasiłku macierzyńskiego, np. w przypadku braku zatrudnienia lub ubezpieczenia społecznego w chwili narodzin dziecka. Dobry Start - program , który zapewnia jednorazowe wsparcie w wysokości 300 zł na zakup wyprawki szkolnej dla uczniów rozpoczynających naukę w szkole podstawowej lub ponadpodstawowej. Źródło: gazetaprawna.pl, gov.pl, strefabiznesu.pl Zobacz też: Wraca bon turystyczny 2025. Dla kogo 400 zł i gdzie złożyć wniosek? 500 plus dla małżeństw: dla kogo i od kiedy? Nawet 8 tys. zł dla pary! Weź urlop tacierzyński! Za kilka tygodni z maluchem dostaniesz 100 proc. zasiłku
Już nie każda rozwódka to samotna matka? Zmiany w definicji osoby samotnie wychowującej dziecko
Kim jest samotna matka, a kim samotny ojciec? Sprawa nie jest już tak oczywista – rodzic musi udowodnić, że nie otrzymuje pomocy. Wyjaśniamy, jak brzmi definicja osoby samotnie wychowującej dziecko i jakie ma to przełożenie na ulgi podatkowe oraz rozliczenie PIT.
Samotna matka to kobieta, która wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica. Jednak dziś, aby skorzystać z przywilejów, trzeba spełnić określone warunki i udowodnić brak zaangażowania drugiego opiekuna. Definicja osoby samotnie wychowującej dziecko została doprecyzowana w przepisach prawa, a zmiany mogą realnie wpływać na rozliczenie rocznego PIT oraz dostęp do różnych świadczeń. W artykule wyjaśniamy, kogo uznaje się za samotnego rodzica, jakie warunki trzeba spełnić i co to oznacza w praktyce. Spis treści: Samotna matka: kim jest? Ta definicja dotyczy także mężczyzn Osoba samotnie wychowująca dziecko: interpretacja Ministerstwa Finansów PIT samotnego rodzica: jak uzyskać status? Jak rozliczać? Samotni rodzice: do jakiego wieku dziecka? Kim jest samotna matka? Ta definicja dotyczy także mężczyzn Definicja osoby samotnie wychowującej dziecko wg ustawy o PIT brzmi: „Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą w stosunku, do której orzeczono separację. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.” (Art. 6 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270 z późn. zm.) Aby zostać uznanym za osobę samotnie wychowującą dziecko, nie wystarczy tylko odpowiedni status cywilny – ważne jest także faktyczne sprawowanie opieki nad dzieckiem bez wsparcia drugiego rodzica. Osoba samotnie wychowująca dziecko: interpretacja Ministerstwa Finansów Przepisy nie definiują dokładnie, co oznacza „samotne wychowywanie dzieci”, a brak jasnych kryteriów utrudnia rodzicom zrozumienie, kto tak naprawdę może skorzystać z przywilejów dla samotnych rodziców. Choć przepisy nadal nie zostały doprecyzowane, Ministerstwo Finansów podaje przykłady i wyjaśnia, kim jest osoba samotnie wychowująca dziecko. Przywileje można otrzymać jeśli: dziecko rozwiedzionych rodziców pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego z rodziców, z którym mieszka oraz który ma nieograniczoną władzę rodzicielską, natomiast drugi rodzic jest zobowiązany wyłącznie do płacenia alimentów lub zajmuje się dzieckiem (kontaktuje się z dzieckiem) doraźnie, gdyż ma ograniczoną władzę rodzicielską – wówczas rodzice nie wychowują dziecka wspólnie, a status rodzica samotnie wychowującego dziecko ma ten (jako jedyny), z którym dziecko zamieszkuje, i który na co dzień je wychowuje; żaden z rodziców nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej oraz oboje rodzice uczestniczą w procesie wychowawczym dziecka, ale zaangażowanie jednego z rodziców jest większe (okresy sprawowania czynności wychowawczych jednego rodzica są nieporównywalnie dłuższe, niż drugiego) – wówczas rodzice nie wychowują dziecka wspólnie oraz, że jeden rodzic ma status rodzica samotnie wychowującego dziecko. Co do zasady rodzicem samotnie wychowującym dziecko w tym przypadku jest ten, który w większym stopniu uczestniczy w procesie wychowawczym dziecka; Którzy rodzice nie mogą skorzystać z pomocy dla samotnych matek lub ojców? Pomoc nie przysługuje, jeśli: rozwiedzeni rodzice są zaangażowani w równym stopniu w proces wychowawczy dziecka, czyli sprawują faktycznie opiekę naprzemienną, wówczas rodzice wychowują dziecko wspólnie i tym samym żaden z rodziców nie ma prawa do opodatkowania swoich dochodów na preferencyjnych zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dziecko. Źródło: odpowiedź ministra finansów z 2 maja 2024 r. na wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich; Ważne! Związek nieformalny z partnerem, który nie jest ojcem dziecka, a także pomoc ze strony dziadków czy innej rodziny, zamieszkiwanie z dzieckiem u rodziców – to wszystko nie powoduje, że traci się status osoby samotnie wychowującej dziecko. Warunek: dziadkowie, rodzina czy partner nie mogą ingerować w wychowanie ani łożyć na dziecko. (IPPB4/415-38/12-4/JK3, 2012.03.22, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie). PIT samotnego rodzica: jak uzyskać status? Jak rozliczać? Osoba samotnie wychowująca dziecko może skorzystać z ulg podatkowych przy rozliczaniu PIT. Przede wszystkim samotny rodzic ma prawo do obniżenia stawki podatkowej (podatek jest obliczany od połowy rocznych dochodów, co skutkuje jego obniżeniem) oraz do podwójnej kwoty wolnej od podatku. Uwaga, oboje rodzice nie mogą rozliczać się wspólnie z jednym, tym samym dzieckiem. Dopuszczalne jest jedynie rozliczenie się każdego z rodziców z innym wspólnym dzieckiem. Osoba samotnie wychowująca dziecko: ulga prorodzinna w rozliczeniu PIT Nic nie stoi na przeszkodzie, by osoba samotnie wychowująca dziecko rozliczała się razem z dzieckiem, a jednocześnie korzystała z ulgi prorodzinnej. O ile tylko rodzic samotnie wychowujący dziecko spełnia opisane wyżej warunki, może skorzystać z niższej stawki podatku oraz odliczyć od podatku kwotę 1112,04 zł na jedno dziecko. Jak uzyskać przywileje podatkowe dla samotnych rodziców? Samotny rodzic może ubiegać się o ulgę, nawet jeśli nie posiada orzeczenia sądowego o samotnym wychowywaniu dziecka. Wystarczy oświadczenie, że nie ma kontaktu z drugim rodzicem, a dziecko jest wychowywane tylko przez niego. Urząd skarbowy może wymagać: orzeczenia o alimentach; wyroku sądu rodzinnego (np. o ograniczeniu lub pozbawieniu praw rodzicielskich); zaświadczenia z MOPS/GOPS; oświadczenia o braku kontaktu i wsparcia od drugiego rodzica. Samotni rodzice: do jakiego wieku dziecka? Osoba samotnie wychowująca dziecka może korzystać z preferencyjnego opodatkowania, jeśli posiada władzę rodzicielską nad dzieckiem: małoletnim (do 18. roku życia); w dowolnym wieku, jeśli otrzymywało ono dodatek pielęgnacyjny lub rentę socjalną; do ukończenia 25. roku życia uczącym się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy, lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów łącznej wysokości 3089 zł z wyjątkiem renty rodzinnej. Zobacz też: 500 plus dla małżeństw: dla kogo i od kiedy? Nawet 8 tys. zł dla pary! 5 dni opieki nad dzieckiem: od kiedy, ile płatne? Dodatkowy urlop nie tylko dla rodziców Weź urlop tacierzyński w 2025! Za kilka tygodni z maluchem dostaniesz 100 proc. zasiłku
Joanna Opozda otwarcie mówi o terapii i walce z depresją: „Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”
Joanna Opozda od długiego czasu boryka się z problemami w życiu osobistym. Niedawno publicznie przyznała, że mimo wielkiej miłości do synka nie może zajmować się 4-miesięcznym synkiem Vincentem, ponieważ musi wrócić do pracy, by utrzymać rodzinę. W ostatnim numerze „Z kobiecej strony” opowiada o terapii i walce z depresją.
Joanna Opozda musiała zmierzyć się z licznymi problemami, chociaż nic nie zapowiadało takiej tragedii w życiu prywatnym aktorki. Huczny ślub z Antkiem Królikowskim zakończył się rozstaniem, zanim na świecie pojawił się ich synek Vincent. Przyczyną miał być romans aktora. Niedługo później malutki Vincent trafił do szpitala, a samodzielna mama była zdana tylko na siebie. To wszystko sprawiło, że Joanna Opozda postanowiła skorzystać z pomocy specjalistów. „Każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad” Aktorka wyznała na łamach dwumiesięcznika, że już wcześniej zmagała się z depresją, a informacje o zagrożonej ciąży, problemy w relacjach rodzinnych i małżeńskich, a następnie choroba syna znacząco wpłynęły na jej stan zdrowia. „Kiedy te wszystkie rzeczy zaczęły wypływać na wierzch, czułam okropne zażenowanie. Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”, wyznała Joanna Opozda. Dlatego też podjęła decyzję o rozpoczęciu terapii. Jak sama przyznaje, „przede wszystkim przepracowuję swoje dzieciństwo. Sztywne schematy, według których funkcjonuję. Niespełnione potrzeby, które wykształciły u mnie poszczególne wzory zachowania. Byłoby dziwne, gdybym po tych wszystkich przejściach nie szukała pomocy. Życie dało mi w kość, ostatnimi czasy dość mocno”. „Zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia” Joanna Opozda, mimo licznych przeciwności losu stara się pogodzić z trudną sytuacją, w której się znalazła. „Sądziłam, że jak się kocha, to całą sobą, że jeśli ludzi łączy miłość, a pojawiają się kryzysy — to oni i tak o siebie zawalczą. Ale każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad i musimy to zaakceptować”, wyznaje aktorka. Mimo emocjonalnie obciążających doświadczeń Joanna Opozda nadal z nadzieją spogląda w przyszłość „Tamto, o czym kiedyś myślałam, jest już przeszłością. Trzeba sięgnąć po nowe. Zaakceptować fakt, że coś się skończyło. Trzeba zacząć od początku. Ja zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia”. Trzymamy kciuki i życzymy szczęścia na nowej drodze życia! Źródło: natemat.pl. pudelek.pl Piszemy też o: TikTok: genialny sposób na niejadka. Tylko dla odważnych mam! Tata-bohater zginął, ratując cudze dzieci. „Był oddanym ojcem. Zawsze poświęcał swój czas innym” Kelnerka uratowała dziecko. Stanęła za plecami rodziców i pokazała mu kartkę z pytaniem, czy potrzebuje pomocy
Joanna Opozda w pierwszym wywiadzie po porodzie: „Każdy rodzic przez to przechodzi. Oczywiście każdy, który zajmuje się dzieckiem”
Joanna Opozda, aktorka i samodzielna mama kilkumiesięcznego Vincenta udzieliła pierwszego od czasu porodu wywiadu, w którym opowiada o swoim macierzyństwie. Nie mogła jednak przemilczeć zachowania ojca Vincenta. Antoni Królikowski mocno oberwał. Czy słusznie?
Joanna Opozda sama wychowuje swojego synka Vincenta. I chociaż ojciec chłopca Antoni Królikowski deklaruje, że stara się mieć z synem częsty kontakt, to jednak większością obowiązków obarczona jest aktorka. „Ogromna jest miłość matki” Aktorka nie może się nadziwić, jakie to fantastyczne uczucie być mamą. Jak zdradza party.pl: „Najbardziej zaskoczyło mnie to, jak ogromna jest miłość matki do dziecka. Wcześniej tego nie rozumiałam. Kiedy mój synek nagle zachorował, wszystko przestało mieć dla mnie znaczenie. Zupełnie przestałam przejmować się dotychczasowymi problemami. To inny rodzaj miłości, który potrafią zrozumieć jedynie matki”. Ale tak jak każda mama, Joanna Opozda doświadcza także trudów macierzyństwa „Vincent to nocny marek, lubi sobie głużyć i pokrzyczeć, zwłaszcza w nocy. Zasypia dość późno, ale jak już zaśnie, to potrafi przespać cztery godziny. Całkiem nieźle jak na dwumiesięcznego niemowlaka, bo słyszałam, że niektóre dzieci budzą się nawet co dwie godziny”. I nie zapomina wspomnieć o swoim ojcu Vincenta „Chodzę niewyspana, ale... taka kolej rzeczy. Każdy rodzic przez to przechodzi. Oczywiście każdy, który zajmuje się swoim dzieckiem”. Pracująca mama Joanna Opozda nie zamierza również przemilczeć kwestii finansowych. Antoni Królikowski zawiesił swoją działalność zarobkową ze względu na stan zdrowia, a cała odpowiedzialność za utrzymanie i opiekę nad malutkim Vincentem spadła na aktorkę: „Bardzo bym chciała spędzać z synkiem cały swój czas. Niestety jest to niemożliwe. Sytuacja życiowa zmusiła mnie do szybkiego powrotu do formy i pracy. Muszę zarabiać, żeby utrzymać rodzinę”, mówi party.pl Joanna Opozda. Na szczęście, po rozstaniu z mężem Joanna Opozda może liczyć na pomoc mamy, Małgorzaty Opozdy. Źródło: party.pl Piszemy też o: Nauczycielka zostawiła pierwszoklasistę samego 20 km od szkoły Matka porzuciła 2-miesięczne dziecko. Powiedziała, że idzie do lekarza i już nie wróciła Dorota Zawadzka ostrzega przed takim nazywaniem narządów płciowych: „Nie róbcie tego dzieciom”
Kurdej-Szatan została SAMA z dwójką dzieci: „To trudny dla mnie czas”
Basia Kurdej-Szatan pół roku temu urodziła swoje drugie dziecko – Henia. Aktorka jest także mamą 9-letniej Hani. Teraz kobieta musi samotnie zmagać się z trudami macierzyństwa. Z pewnością nie tak to wszystko sobie wyobrażała...
Basia po porodzie drugiego dziecka miała nadzieję, że mąż Rafał będzie przy niej cały czas. W końcu pierwsze miesiące życia malucha to bardzo trudny i intensywny okres dla rodziców. Niestety, kobieta została sama z dziećmi. Jest to spowodowane obowiązkami zawodowymi jej męża. Mimo dużej wyrozumiałości Basia nie ukrywa, że jest jej ciężko. W dodatku aktorka zasugerowała ostatnio w mediach społecznościowych, że przeżywa kryzys w małżeństwie - zapytała fanki, czy ich mężowie jeszcze je kochają po porodzie. Obowiązki zawodowe Rafała Basia w wywiadzie dla „Olivii” zwierzyła się, że wszystkie domowe obowiązki spoczęły teraz na jej barkach. „Teraz jest dość trudny dla mnie czas, bo Rafał wyjechał na trzy miesiące do Łodzi, na próby do musicalu »Pretty Woman«. Wraca tylko na weekendy, więc zostałam sama z dwójką dzieci. To dla mnie nowość”. Zatrudnienie niani? Aktorka zdradziła jednak, że mimo wielu obowiązków - nie zdecyduje się na zatrudnienie niani: „Nie trzeba. Kiedy urodziła się Hania, miałam bardzo dużo pracy, więc musiał mi ktoś pomóc w opiece nad dzieckiem. Teraz, z powodu pandemii, tej pracy jest mniej, wiec spokojnie daję radę i cieszę się macierzyństwem. (...) Najtrudniejsze są poranki. Żeby zawieźć Hanię do szkoły, muszę obudzić Henia, bo przecież nie zostawię go samego. Ale potem wracam z synkiem do domu i mamy czas tylko dla siebie. Hania ma też sporo dodatkowych zajęć popołudniowych: szkoła muzyczna, szkoła musicalowa, a ostatnio wożę ją na dubbing... ” Zajęcia dodatkowe Hani Basia opowiedziała także o tym, że czasami miałaby ochotę odpuścić dodatkowe zajęcia córeczki, jednak Hania, wykazując się wielkim uporem i motywacją, nie zgadza się na to: „Czasem mówię: »Może dziś odpuść, odpocznij, zostańmy w domu«, ale w odpowiedzi słyszę: »Nie mamo, nie chcę mieć zaległości! Mamo, przecież ja to lubię!«. No więc znów ubieram Henia i jedziemy”. Źródło: se.pl Zobacz także: Pałac Buckingham ODPOWIADA na wywiad Meghan i Harry’ego! Lalka Barbie Shero dla Anity Włodarczyk: jest umięśniona i rzuca młotem, WZÓR dla dziewczynek! Agnieszka Kaczorowska zaprasza ciężarne fanki na DARMOWE LEKCJE TAŃCA!
Najsłynniejsze mamy, które samotnie wychowują dzieci
Samotne macierzyństwo nie dotyka jedynie „zwykłych" Polek. Z wychowaniem dziecka w pojedynkę borykają się także gwiazdy – piosenkarki, aktorki, dziennikarki.
Dziennikarki, aktorki, piosenkarki, nam znane są z ekranów telewizorów – piękne karierowiczki z idealnym życiem. Nie ukrywajmy, że większość z nas podąża właśnie za takim stereotypem. Jednak i one nie zawsze mają szczęście w życiu prywatnym. Te ciche bohaterki łączą życie zawodowe z wychowywaniem dzieci. Przedstawiamy znanych kobiet, które samotnie wychowują dzieci. Martyna Wojciechowska Martyna Wojciechowska samotnie wychowuje 12-letnią Marysię. Podróżniczka swojej córeczce musi zastępować także ojca, ponieważ tata małej Mani zmarł w 2016 roku. „Rzadko płaczę, ale potrafię się przyznać Marysi, że jest mi trudno. Zawsze jednak dodaję, że zadbam o nas, bo wiem, co robić. Jestem przecież mamą i przewodniczką tego wilczego stada” - powiedziała Martyna na łamach „Pani”. Weronika Rosati Trzy lata temu Weronika Rosati została mamą. Aktorka w wywiadzie do „Gali” opowiedziała o samotnym macierzyństwie: „Zachodząc w ciążę, która była planowana, nie miałam powodów przypuszczać, że będę samotnie wychowywać dziecko. Bo jeżelibym miała takie powody, założyłabym rodzinę z kimś innym. Ja chciałam mieć rodzinę, a nie tylko dziecko. (...) Podjęcie tej decyzji trwało ponad rok. Ciąża była traumą. I zarazem najszczęśliwszym czasem w moim życiu... (...) To moja największa porażka życiowa, że podjęłam złą decyzję, wchodząc w ten związek. Ubolewam, że nie mogę dać mojej córce tego, co najlepsze, a najlepsza dla dziecka jest pełna rodzina”. Edyta Górniak Allan Krupa urodził się w 2004 roku. Wtedy jeszcze piosenkarka była związana ze swoim ówczesnym mężem - Dariuszem Krupą. Para rozstała się jednak w 2009 roku. Edyta w rozmowie z „Faktem” wyznała, że łączenie roli mamy i życia zawodowego jest dla niej trudnym wyzwaniem: „Jest ciężko. Wychowywanie dziecka samemu jest naprawdę trudne!”. Olga Bołądź W 2013 roku na świecie pojawił się syn Olgi Bołądź. Aktorka nie jest w związku z ojcem chłopczyka, jednak ma z nim dobre relacje. Opowiedziała o nich na łamach „Pani”: „Z jego tatą mam bardzo dobrą relację. Bruno ma rodziców, którzy nie są razem, ale w kwestiach wychowawczych są zgodni i starają się wywiązać ze swoich ról jak najlepiej. Poukładanie tej relacji było dla nas obojga prawdziwym egzaminem dojrzałości i uważam, że zdaliśmy go na piątkę z plusem. A to nie jest łatwe. Kobieta musi wykazać się dużą mądrością, schować do kieszeni własną dumę i nie myśleć o sobie, tylko o dobru dziecka, które potrzebuje ojca”. Dorota Gardias Ta przepiękna pogodynka również samotnie wychowuje dziecko. Siedem lat temu Dorota urodziła córeczkę - Hanię. Związek rodziców Hani rozpadł się. Co Dorota Gardias myśli na temat samotnych matek? „Jeżeli miałabym się wypowiedzieć na temat samotnych matek, to myślę, że mają bardzo trudno ze względów finansowych przede wszystkim, bo pieniądze mogą dużo rzeczy załatwić, dużo problemów rozwiązać”. Anna Wendzikowska Ania Wendzikowska ma za sobą dwa nieudane związki, z których owocem są jej córeczki: Kornelka i Antosia. Dziennikarka również musi zmagać się z trudami samotnego macierzyństwa. Mimo trudności, jakie Ania napotyka na swojej drodze, przyznała, że „bycie mamą to moja najważniejsza i najbardziej satysfakcjonująca życiowa rola”. Anna Samusionek Aktorka jest mamą Angeliki, teraz już dorosłej kobiety. Rozstanie Ani z ojcem jej dziecka było bardzo burzliwe, aktorka walczyła w sądzie o prawa do opieki nad córką. Na konfliktach rodziców najbardziej ucierpiało dziecko - najpierw dziewczynka trafiła do domu dziecka, następnie do rodziny zastępczej. Finalnie zamieszkała z ojcem. Aneta Zając Aneta Zając przez wiele lat była związana z aktorem - Mikołajem Krawczykiem. Owocem tego związku są synowie pary: Robert i Michał. Niestety, związek aktorów rozpadł się, a Aneta musiała wziąć na swoje barki wychowanie chłopców. Aktorka wypowiedziała się na temat samotnego macierzyństwa: „Większość mam i ojców pracuje wychowując dziecko czy dzieci. Myślę, że to nie jest żadne wyzwanie dla mnie wyjątkowe. Tak jak inni, po prostu sobie radzę”. Alicja Bachleda-Curuś Alicja była związana z Colinem Farrell'em, z tego związku narodził się synek pary - Henry. Miłość nie przetrwała, jednak rodzice chłopca mają ze sobą dobre relacje: „Ale ja go sama nie wychowuję. Mam z jego tatą bardzo dobre relacje i mimo że nie jesteśmy razem, wychowujemy Henia wspólnie w miłości i przyjaźni. Myślę, że to była i jest najlepsza z opcji”. Weronika Książkiewicz Weronika 10 lat temu została mamą Borysa. Związek z ojcem dziecka rozpadł się. Mama aktorki udzieliła wywiadu dla „Gali”, w którym opowiedziała o swojej córce, jako mamie: „Jest wspaniałą matką. Kochającą, przyjazną dla swojego dziecka. Zbyt pobłażliwą czasami. Ale też, kiedy trzeba, zastępuje Borysowi tatę”. Źródło: plejada.pl Zobacz także: Samotna mama w show biznesie - czy Ania Wendzikowska różni się od zwykłej samotnej Matki Polki? Samotne matki poszkodowane - nie wszystkie otrzymają pomoc od państwa Czego samotna mama nie powie na głos (ale każda czasem tak myśli)
Rodzic sam w domu, czyli kto ma gorzej: mama czy tata?
Wszystkich rodziców, którzy nie pracują zawodowo i zajmują się wyłącznie domem i dziećmi łączy to jedno uczucie: samotność.
"Może to rosnące uczucie izolacji ma coś wspólnego ze zmieniającymi się porami roku. Nie spotykamy się tak często z innymi dziećmi i ich mamami. Co więcej, dwoje starszych dzieci wróciło do szkoły, więc więcej czasu spędzam w domu sama" – napisała Melissa. Nie ty jedna czujesz się czasem samotna! Mama kontra tata Każdy rodzic, który zajmuje się domem i nie pracuje zawodowo, czuje się czasem samotny. To brutalna prawda, do której wielu "pełnoetatowych rodziców" nie chce się przyznać. Celowo piszę "rodzic", nie "mama" – coraz częściej to kobiety wracają do pracy po urodzeniu dziecka, a obowiązki domowe przejmują mężczyźni. Czytając wypowiedzi mężczyzn, którzy zajmują się dziećmi i domem, można odnieść wrażenie, że jest im o wiele trudniej, niż kobietom. "Do samotności, którą odczuwasz, będąc osobą zajmującą się domem, dodaj: chodzenie na zajęcia zatytułowane Mama i Ja; potrzebę zmiany pieluchy, kiedy w męskiej toalecie nie ma przewijaka, bo jest tylko w damskiej; pytania, czy zajmujesz się dzieckiem chwilowo, czy być może wziąłeś wolne, żeby odciążyć żonę. Przez to czujesz się, jakbyś nie był pełnowartościowym rodzicem" – napisał autor bloga DadNCharge. Inny tata dodał: "Nie ma nikogo, z kim można porozmawiać. Faceci nie są jak kobiety, nie spoufalamy się tak bardzo, chyba że mamy ku temu jakiś konkretny powód. Żaden facet nie spotka się z drugim facetem, żeby rozmawiać o środkach czystości do łazienki". Zobacz także: "Szanuj matkę swojego dziecka". Musisz przeczytać ten list! Samotność w czterech ścianach To nie jest wyścig ani licytacja – nie można stwierdzić, kto ma gorzej, pełnoetatowa mama czy pełnoetatowy tata. Codzienne obowiązki: gotowanie, pranie, sprzątanie, szykowanie dzieci do przedszkola i zawożenie ich na dodatkowe zajęcia mogą być wyczerpujące. Gdy rodzic ma tę upragnioną "chwilę dla siebie", zdaje sobie sprawę, że jest sam. Dziecko śpi, obiad zrobiony, mieszkanie czyste, ale nie ma do kogo się odezwać, komu się wyżalić. Samotność, znudzenie, smutek – żadne z tych uczuć nie trwa wiecznie. Wystarczy zacząć działać, zrobić pierwszy krok. Na bezdzietnych znajomych, partnera czy zapracowaną mamę nie zawsze można liczyć. Warto znaleźć ludzi, którzy na co dzień zmagają się z tymi samymi problemami: stertą prania, gorączką u dziecka czy brakiem czasu dla siebie. Nie trzeba szukać daleko – wystarczy znaleźć grupę wsparcia na Facebooku czy zajęcia dla rodziców w osiedlowym domu kultury. Każde miejsce, które łączy rodziców, może być azylem. Czytaj także: Zarabiasz więcej od męża? Są plusy i minusy! źródło: babycenter.com
Samotna mama w show biznesie - czy Ania Wendzikowska różni się od zwykłej samotnej Matki Polki?
Ania Wendzikowska opowiedziała o tym, jak wygląda samotne macierzyństwo. Dziennikarka jakiś czas temu rozstała się ze swoim partnerem i od tej pory sama wychowuje dzieci. Przyznała, że gdy potrzebuje pomocy - prosi o nią swojego tatę.
Kilka miesięcy temu Anna oznajmiła za pośrednictwem nagrania na InstaStories, że rozstała się ze swoim partnerem i „została z dziewczynkami sama”. Dziennikarka opowiedziała, jak teraz wygląda jej życie. Czy samotna matka w show biznesie różni się od zwykłej Polki? Ania przyznała, że musiała nauczyć się bycia samowystarczalną na różnych płaszczyznach: emocjonalnej, logistycznej i finansowej. Samotne macierzyństwo Ania w jednym z wywiadów wyznała, jak wygląda jej życie jako samotnej mamy: „Nie mam poczucia misji, nie chcę niczego odczarowywać. Zostałam nauczona, żeby żyć tak, jak chcę, i nie przejmować się opiniami. Rozstanie było cenną lekcją życia w pojedynkę, bycia samowystarczalną – i emocjonalnie, i logistycznie czy finansowo”. Samodzielna kobieta? Dziennikarka świetnie radzi sobie jako samotna mama. Przyznała jednak, że gdy potrzebuje pomocy – prosi o nią swojego tatę. W opiece nad dziećmi pomaga jej także niania. „Staram się być, ale jeśli nie umiem czegoś zrobić, proszę o pomoc mojego tatę, który mieszka niedaleko, albo Janka, tatę Tosi. No i oczywiście pomaga mi niania. Jestem zadaniowa, gdy mam coś do zrobienia, robię to. Nie zastanawiam się, czy to łatwe, czy trudne, czy sprawiedliwe, że muszę to robić sama. Nie żyję w poczuciu krzywdy. Wiem, że miejsce, w którym się znajduję, to wynik mojego działania. Co oznacza też, że mogę się znaleźć w każdym miejscu, i to daje nieprawdopodobną siłę” - powiedziała Ania. Ojcowie dziewczynek Anna wypowiedziała się też na temat ojców swoich córeczek. Zaznaczyła ona również, że są oni obecni w życiu dziewczynek: „Stworzyliśmy sobie nasz patchworkowy układ i każdy się w nim odnajduje”. Źródło: Flesz Zobacz także: Siedzisz w domu umęczona z dzieckiem, ale i tak masz lepiej od niej? Samotna mama jest dla dziecka wszystkim, nawet tatą. Oto dowód! Czego samotna mama nie powie na głos (ale każda czasem tak myśli)​
List samotnej matki: "Do mężczyzny, który mnie porzucił, gdy byłam w ciąży"
"Dziękuję, że odszedłeś. Jaki miałabym z ciebie pożytek?" – napisała młoda mama. Koniecznie przeczytaj ten list! Zgadzasz się z jego przesłaniem?
W serwisie podaj.to opublikowano list samotnej mamy do mężczyzny, który zostawił ją jak tylko zaszła w ciążę. Nie znamy autorki listu ani jego źródła, jednak warto go przeczytać. Pod jej słowami mogłaby się podpisać niejedna mama samodzielnie wychowująca dziecko. Przeczytajcie go koniecznie i opowiedzcie nam wasze historie! "Do mężczyzny, który mnie zostawił..." "Do mężczyzny, który opuścił mnie od razu po tym, jak powiedziałam mu o ciąży, nie interesuje mnie, czy ten list ostatecznie do ciebie dotrze, czy nie, ale, tak czy siak, chcę ci podziękować. Po trzech latach związku naprawdę sądziłam, że jesteś tym jedynym, a nasza miłość przetrwa wszystko. Mieliśmy po 19 latach, gdy się pierwszy raz spotkaliśmy. Tak, to był szalony czas — życie uniwersyteckie, ciągłe imprezy, mnóstwo upojnych nocy. Czasem aż się dziwię, że przy naszej nieodpowiedzialności nie zaszłam w ciążę dużo wcześniej. Dzięki temu dużo szybciej poznałabym się na tobie. Wiem, że miałam wybór, ale postanowiłam urodzić. Pamiętam, jak w 6. miesiącu ciąży siedziałam sama w moim pokoju, myśląc o tym, jak bardzo cię nienawidzę za to, co mi zrobiłeś. Tak przy okazji, dobrze wiem, dlaczego nawet nie odwiedziłeś mnie w szpitalu po porodzie. Byłeś zbyt pijany po halloweenowej imprezie. Ty wybrałeś imprezy, alkohol, przelotne związki i kompletny brak odpowiedzialności. Ja musiałam szybko dorosnąć. Zostawiłam studia, wróciłam do domu rodzinnego, znalazłam pracę. Moje priorytety zupełnie się zmieniły. Mimo wszystko dziękuję ci za to, że wybrałeś odpowiedni moment, żeby odejść. Oboje wiemy, że prędzej czy później i tak byś to zrobił, a tak moja córeczka nie miała okazji poznać cię i cierpieć z powodu twojej nagłej nieobecności. Chcę ci podziękować za coś jeszcze... Dziękuję za to, że dzięki tobie odkryłam, że whisky z colą nie jest ani trochę tak smaczna jak naturalny sok. Dziękuję za to, że teraz wiem, że śmiech mojej córeczki jest bez porównania bardziej zajmujący niż głupie komentarze DJ na imprezie. Dziękuję za to, że zrozumiałam, że brudne pieluchy mojego dziecka są dużo lepsze niż budzenie się rano na kacu i we własnych wymiotach. Koniec końców... jaki pożytek miałybyśmy z córeczką z kogoś takiego jak ty w naszym życiu? Żaden". Napisanie takiego listu wymagało odwagi. Z pewnością wiele samotnych mam zgadza się z jego autorką – kiedy na świecie pojawia się dziecko, wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Czasem nie jest łatwo, pojawiają się łzy, wątpliwości, złość i zmęczenie. Mimo to dziecko wynagradza wszystkie cierpienia. Jeśli byłyście w podobnej sytuacji, pomyślcie, że gdyby nie były mąż czy partner, na świecie nie pojawiłyby się wasze małe cuda. Czytaj także: "Nie róbcie ze mnie jednej matki, bo mam tylko jedno dziecko!" Źródło: podaj.to
Jesteś samotną mamą? Bądź gotowa na kontrole
Kobiety wychowujące samotnie dziecko, mogą liczyć na wiele przywilejów. Muszą jednak wiedzieć, że urzędnicy mają prawo sprawdzić, czy faktycznie wychowują dziecko bez partnera.
Wychowywanie dziecka w pojedynkę to niełatwe zadanie, dlatego jest szereg udogodnień, które mają pomóc takim rodzicom. Samotne matki (i samotni ojcowie) mogą liczyć między innymi na dodatek z tytułu samotnego rodzicielstwa, który wynosi niecałe 200 zł, ale też w niektórych przypadkach na zasiłek rodzinny oraz na dopłaty do mieszkania czy wsparcie w wyposażeniu dziecka do szkoły. Samotni rodzice dostają dodatkowe punkty, starając się o przedszkole, a także mają łatwiejszy dostęp do 500 zł również na pierwsze dziecko. Perspektywa dodatkowych pieniędzy kusi wielu rodziców... Fikcyjna samotność Nie od dziś wiadomo, że wiele osób będących w związkach nieformalnych, celowo udaje samotność, by móc korzystać z powyższych profitów. Pary żyjące w konkubinacie, mimo że wychowują i utrzymują wspólnie dzieci, uzyskują w ten sposób dodatkowe środki, które w rzeczywistości im nie przysługują. Warto wiedzieć, że rodzice deklarujący samotne rodzicielstwo muszą się liczyć z kontrolami. Urzędnicy sprawdzają np. czy w domach samotnych kobiet nie widać męskich rzeczy. Samotność matek kontrolują nie tylko urzędnicy z pomocy społecznej, ale również życzliwi sąsiedzi, którzy często donoszą na nieuczciwe matki. Coraz częściej także przedszkola zgłaszają "takie" rodziny, np. widząc, że dziecko samotnej matki codziennie odbiera z przedszkola ojciec malca. Wzmożona liczba kontroli sprawiła, że coraz więcej rodziców dochodzi do wniosku, że udawanie samotności się nie opłaca, ale nie tylko częstsze kontrole przyniosły efekty. Szczelniejsze przepisy W związku z nadużyciami "samotnych" matek wprowadzono również zmiany w 500 plus. Nowe przepisy obligują samotnych rodziców starających się 500 plus na pierwsze dziecko do występowania o alimenty. Efekty? Wielu rodziców kończy z "fikcyjną samotnością". - Mając możliwość otrzymania pieniędzy z 500 plus, wiele kobiet uważa, że nie opłaca im się już fikcyjna samotność, bo wolą swobodnie dysponować pieniędzmi bez pracowników socjalnych zaglądających w każdy kąt - mówi w rozmowie z Rzeczpospolitą Monika Pawlak z łódzkiego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Z danych Ministerstwa Rodziny i Pracy, które przytacza dziennik, wynika, że w 2017 roku wypłacono samotnym matkom 24 mld zł, z czego 48 mln zł to świadczenia, które zostały pobrane nienależnie. Co sądzicie o rodzicach udających samotne macierzyństwo? Napiszcie w komentarzach. Źródło: Rzeczpospolita Zobacz także: Samotne żony pracujących mężów 1000 zł na dziecko, czyli kosiniakowe Zasiłek rodzinny: dla kogo i ile? Wiemy wszystko o zasiłkach!
Siedzisz w domu umęczona z dzieckiem, ale i tak masz lepiej od niej?
Siedzisz w domu z dzieckiem i obsługujesz całą rodzinę, ale nigdy nie będziesz samotną matką. Samotna matka nie ma znikąd pomocy – w internecie rozgorzała dyskusja, która z nich ma gorzej.
Na swoich blogach młode mamy dzielą się trudami swego macierzyństwa. Prawie każda poczuła, że to nie jest bułka z masłem, ale tak naprawdę najtrudniejsza rola w ich życiu. Są zmęczone, złe, zaniedbane i mają wiele pretensji. Dobrze, że potrafią o tym mówić głośno. Umęczona mężatka nigdy nie zrozumie samotnej matki Amerykanka Vanessa Nichols z portalu Scary Mommy jest samotną matką. I nie ukrywa, że nie rozumie tych, które narzekają na swój los, bo siedzą z dziećmi w domu non stop. W tym czasie ich mąż zasuwa w pracy do nocy, 60 godzin tygodniowo, aby na ten dom zarobić. Vanessę drażni to, że takie mamy narzekają na samotność. I nazywają siebie samotnymi matkami. Nie jesteś samotna, bo... - Przestańcie – zwraca się do nich. I zadaje konkretne pytania: –Twojego męża nie ma 5 dni w tygodniu, ponieważ jest w pracy? Nie jesteś samotną matką – odpowiada blogerka. – Twój mąż pracuje nocą, a ty w dzień? Nie jesteś samotną matką. - Twój mąż nie gotuje, sprząta, nie zajmuje się dziećmi? Nie jesteś samotną matką. Wystarczy, że twój mąż zaangażuje się w cokolwiek, co dotyczy waszego związku i już nie jesteś samotną matką – odpowiada blogerka. Vanessa nie jest nastawiona wrogo do zapracowanych matek siedzących w domu, stara się zrozumieć stan ich ducha. - To jedna z najcięższych prac na tej planecie. Bycie rodzicem często jest ciężkie - stwierdza. Ale jej jest jeszcze trudniej, nie ma partnera i jest mamą 7 dni w tygodniu. Wszystko spoczywa na jej barkach: pieniądze na dom, wychowanie dzieci. - Zarządzam dwoma biznesami, pracuję 55 godzin tygodniowo i zapewniam 90 procent finansów mojego dziecka – rozlicza się blogerka. - Nie mogę wyjść, jeśli mam dość bycia mamą. Ponieważ jestem singlem. Jestem sama, zdana tylko na siebie – żali się. - Małżeństwo z pewnością nie jest powieścią romantyczną, a wychowanie dzieci nie jest szczeniętami i tęczami, tak jak marzyłyśmy o tym, zanim je miałyśmy. Życie mam jest ciężkie – kończy smutno blogerka. Rozumiem Vanessę i trudno odmówić jej racji. Ma argumenty nie do podważenia - życie samotnej matki to naprawdę kawał ciężkiej pracy. Odpukać nie doświadczyłam tego, ale byłam przez wiele lat mamą siedzącą z dziećmi w domu. Bardzo dobrze znam uczucie monotonii, robienia w kółko, każdego dnia, tych samych czynności, za które nikt nie podziękuje. I znikąd żadnej pomocy. W człowieku rośnie potworna frustracja, która najchętniej rozładowałby na bliskich. Samotna mama ma jeszcze gorzej, ale jest jedno, czego jej zazdrościłam. Ma wolność, możliwość wzięcia sprawy w swoje ręce, dokonania wyboru. Jest w każdej chwili kowalem swojego losu. Mama siedząca z domu często ma poczucie, że nie ma nic do powiedzenia, że została "wyautowana" z życia. A wy co sądzicie o różnicach między mamą siedzącą w domu, a samotnie wychowywującą dzieci? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Źródło: Scary Mommy Zobacz też: "Kiedy jestem zmęczona, idę na skróty". Ania Dąbrowska szczerze o tym, jaką jest mamą 7 filmów na Walentynki nie tylko dla dzieci PIT 2017: Ulga na dziecko dla samotnej matki? [WIDEO]
Dzieci rodziców samotnie wychowujących dzieci są tak samo szczęśliwe!
Mimo obiegowej opinii na ten temat, badania potwierdzają, że większość z nas się myli. I bardzo dobrze!
Nie jest łatwo wychowywać dziecko w pojedynkę, kiedy wokół pełno rodzin czteroosobowych. Mimo że w parze łatwiej dzielić się obowiązkami, zamieniać w pilnowaniu dzieci i ogólnie zajmować się domem, to dla dzieci nie ma różnicy czy rodzic jest jeden czy dwoje. Nie musimy się zatem martwić, że czegoś im brakuje. Zdolne do wychowania szczęśliwego dziecka Wydawałoby się, że kobieta samotnie wychowująca dzieci jest taka biedna, bo na pewno została rzucona. Tymczasem wiele kobiet wybiera samotne rodzicielstwo i czuje się z tym dobrze. Mało tego. Są na tyle pewne siebie i mają tak poukładaną karierę, że nie chcą dzielić się tymi obowiązkami z innymi. O swoim podejściu do tego tematu napisała w mediach Leah Campbell: „Weszłam w rolę samotnej matki zupełnie świadomie. Miałam stopień naukowy, dobrze zapowiadającą się karierę, stabilny tryb życia i system wsparcia. Nigdy nie żyłam poniżej pewnego poziomu finansowego, nie byłam od niczego uzależniona, nie byłam w trudnym związku ani w nieplanowanej ciąży. Bardzo często statystyki, które dotyczą samotnych rodziców były opracowywane na podstawie ankiet wypełnianych przez kobiety po przejściach i dlatego były tak złe. Mnie to nie dotyczy. Nie jestem statystyczną kobietą. Jestem zdolna do wychowania szczęśliwego, zdolnego i uśmiechniętego dziecka.” Zobacz także: Jak odkryto moc dotyku? Te badania dają do myślenia! Naukowcy z holenderskiego ośrodka – Centre of Expertise on Gender Dysphoria of the VU University Medical Centre – do swoich obserwacji brali jedynie mamy, które samotnie wychowują dzieci z wyboru oraz pary heteroseksualne. Powodem, dla którego badania zostały wykonane są błędne założenia poprzednich statystyk. Dotąd badano rozwój dzieci z rozbitych rodzin, w których relacje były zaburzone. Teraz postanowiono porównać jak wychowuje się maluchy w relacjach niczym nie zaburzonych. Dzieci i tak są szczęśliwe Przepytano 69 kobiet z wyboru samotnie wychowujących dzieci i 59 ze związków, w których dzieci wychowują oboje rodzice. Maluchy były w wieku od 1,5 roku do 6 lat. Okazało się, że nie ma różnicy ani w zaangażowaniu emocjonalnym ani w sposobie wychowania. Dzieci rozwijają się tak samo w obu typach rodzin. Zdecydowanie na korzyść dla samotnych mam wypadło wsparcie ze strony innych osób, takich jak członkowie rodziny czy przyjaciele. Prowadząca badania - Mathilde Brewaeys - podsumowała: „Silne wsparcie ze strony innych ma kluczowe znaczenie, dlatego też wszystkim mamom, które planują samotnie wychowywać dzieci polecam upewnić się, czy takie wsparcie otrzymają ze strony sióstr, braci, rodziców, przyjaciół czy sąsiadów. Nigdy też nie powinny bać się poprosić o ich pomoc.” Źródło: babble.com, sciencedaily.com
Samotna mama jest dla dziecka wszystkim, nawet tatą. Oto dowód!
"Chcę, żebyś ze mną poszła. Jesteś dla mnie mamą i tatą" – po takich słowach Whitney wiedziała, że musi zrobić wszystko, żeby uszczęśliwić synka.
Whitney Kittrell samotnie wychowuje dwójkę dzieci. We wzruszającym poście opublikowanym na Facebooku przyznała, że kiedy została sama, obiecała sobie, że zrobi wszystko, aby jej dzieciom niczego nie brakowało, nawet jeśli oznacza to wyjście poza "strefę komfortu". Dla niej wyjściem ze strefy komfortu było towarzyszenie synkowi podczas uroczystości dla dzieci i ich ojców. "Gdy mój przedszkolniak wrócił do domu z zaproszeniem na imprezę dla ojców i synów, ukłuło mnie w sercu. Usiadłam z nim i zapytałam, czy chce zaprosić dziadka. Uśmiechnął się i odpowiedział, że chce, żebym ja z nim poszła, bo jestem dla niego i mamą, i tatą" – napisała Whitney. Wybrała najbardziej męski strój, narysowała na twarzy zarost i poszła ze swoim synem. Choć była zawstydzona, uśmiech chłopca wynagradzał wszystko. "Kiedy chciałam już iść, podbiegł do mnie, przytulił mnie mocno i wyszeptał, że wie, że zawsze będę przy nim i że zrobię dla niego wszystko. Pocałował mnie w policzek i pobiegł. Mam nadzieję, że zapamięta ten dzień, bo ja nigdy nie zapomnę jego słów" – dodała. Mamy samotnie wychowujące dzieci to superbohaterki. Są dla swoich dzieci wszystkim – mamą, tatą, dziadkiem, opiekunką, nauczycielką, trenerem. Z miłości do dziecka zrobią wszystko, nawet jeśli oznacza to "wyjście poza strefę komfortu". Historia Whitney wzrusza i udowadnia, że dla mam nie ma rzeczy niemożliwych! Zrobiłybyście coś takiego dla waszych dzieci, gdyby was o to poprosiły? Czytaj także: "Wychowuję dziecko sama, ale nie nazywajcie mnie samotną matką!" Źródło: today.com
7 nieoczywistych powodów, czemu mamy czują się samotne i zmęczone
Ty też czujesz się zmęczona i samotna jako mama? Dowiedz się, dlaczego tak jest.
W pierwszym roku po porodzie mamom brakuje snu, ale nie jest to jedyny powód, dla którego są zmęczone. Często czują, że wszystko jest na ich głowach, że wszystkiemu muszą sprostać same. Dlaczego tak się dzieje? O innych przyczynach wyczerpania i poczucia osamotnienia raczej nie myślimy, a są równie ważne i uświadomienie ich sobie, może nam pomóc zrozumieć, dlaczego czujemy się takie wycieńczone. Jedna przespana noc tego nie zmieni, powody zmęczenia młodej mamy sięgają głębiej i często dotyczą wrażenia, że matka jest ze wszystkim sama: Na twoich barkach ciąży ogromna odpowiedzialność Prawdopodobnie jeszcze nigdy nie czułaś tak ogromnej odpowiedzialności za innego człowieka, jak teraz. To się nie zmieni – jako mama będziesz czuła tę odpowiedzialność do końca życia. Kiedy po raz pierwszy przekraczasz próg domu z dzieckiem w ramionach, czujesz to z całą jasnością: życie tej ukochanej małej istoty jest całkowicie zależne od ciebie. To myśl jest obezwładniająca, napawa strachem. W pierwszych tygodniach może być wręcz paraliżująca. Dlatego tak ważne jest, żeby mama nie pozostawała sama z opieką nad niemowlęciem. Wspierający i zaangażowany partner wszystko zmienia. Nie masz czasu się zregenerować Poród jest bardzo męczącym przeżyciem, a po nim nie masz czasu na odpoczynek. 6 tygodni połogu to czas, w którym powinnaś dojść do siebie po porodzie, ale przecież masz w domu noworodka, który wymaga całodobowej opieki. W tym okresie najważniejsze jest, żeby mieć przy sobie bliskich dorosłych, którzy pomogą mamie dojść do siebie po porodzie i sprawią, że przejście do podjęcia trudów opieki nad dzieckiem będzie łagodniejsze. Nie sposób podkreślić wystarczająco mocno, jak ważne jest to, żeby ojciec od samego początku włączył się w opiekę nad noworodkiem. Przydatna bywa też pomoc własnej mamy lub teściowej, pamiętajmy, że do wychowania dziecka potrzeba "wioski". Czujesz się samotna Mamy po porodzie często czują się samotne. Tak, jakby wszystkiemu musiały stawić czoła same. Bez względu na to, czy mają wsparcie u najbliższych, czują, że są same: bo same musiały urodzić i tylko one mogą karmić piersią. Często też – niestety! – nie mają pomocy: rodzina mieszka daleko, tata dziecka w pracy, opieka nad dzieckiem przypada wyłącznie mamie. A kiedy partner wraca z pracy, kobieta boi się, że nie będzie umiał dobrze przewinąć, wykąpać, wziąć na ręce, więc nie dopuszcza go do opieki nad dzieckiem – to błąd, bo tata potrafi świetnie zaopiekować się noworodkiem, a dziecko tego potrzebuje. Ty też, mamo. Pozwól sobie pomóc! Musisz się tyle nauczyć Kiedy zostajesz w domu sama z noworodkiem, nagle uświadamiasz sobie, że wszystkiego, co go dotyczy, musisz się dopiero nauczyć! Nieważne, ile godzin spędziłaś w szkole rodzenia i ile artykułów przeczytałaś, czujesz się oszołomiona, bo wszystko jest nowe i nieznane. Spokojnie, dasz radę! Nie bój się prosić o pomoc i rady: korzystaj z doświadczenia krewnych i przyjaciół, dołącz do internetowych grup dyskusyjnych dla mam i czytaj artykuły na sprawdzonych portalach parentingowych (np. Babyonline) i w magazynach dla rodziców (np. Mamo, to ja). Zobaczysz, że matczyna intuicja poprowadzi cię przez te pierwsze dni i tygodnie, a za jakiś czas poczujesz się w macierzyństwie jak prawdziwa profesjonalistka! Twoje potrzeby są na ostatnim miejscu Niemowlę potrzebuje ciągłej uwagi swojej mamy. Ma mnóstwo potrzeb, które trzeba zaspokoić. Ty przyłapujesz się na tym, że przestałaś mieć jakiekolwiek potrzeby – i tak nie ma czasu na to, by się nimi zająć. Kiedy dziecko jest głodne, najpierw musisz nakarmić je, twoja zupa może ostygnąć, kiedy ma mokrą pieluszkę, musisz ją zmienić, twoja wizyta w łazience może poczekać, kiedy potrzebuje noszenia, twój sen oddala się w czasie. Postaraj się jednak dbać o siebie, to niezwykle ważne. Ojcowie: dbajcie o swoje żony! Musisz pamiętać o tylu rzeczach! Kiedy zostajesz mamą, musisz nagle pamiętać o tylu arcyważnych rzeczach – terminach wizyt u pediatry, terminach szczepień, porach karmienia i z której piersi karmiłaś ostatnio... Do tego dochodzą sprawy niezwiązane z dzieckiem, o których też musisz pamiętać: te dotyczące ciebie i twojego zdrowia, te związane z prowadzeniem domu, zakupami itp. Nie jest łatwo, nic dziwnego, że możesz się poczuć przytłoczona. To nie ma końca! Jesteś zmęczona, chce ci się płakać, ale rzeczom, które musisz jeszcze zrobić, nie ma końca... Każdy dzień wydaje się taki sam, każda noc to seria pobudek, ciągle masz wrażenie, że o czymś zapomniałaś, a kiedy już uda ci się usiąść na chwilę, nie możesz odpocząć, bo przecież powinnaś nastawić obiad, włączyć pranie, zetrzeć kurze... Nie daj się! Łap każde 5 minut na odpoczynek, zrób herbatę, puść muzykę, którą lubisz – dbaj o siebie równie dobrze jak dbasz o swoje dziecko. Jeśli nie dla siebie, zrób to dla niego! Zobacz też: Zagubiona młoda mama - jak zrozumieć siebie? Jak być szczęśliwą mamą? 7 podpowiedzi ekspertów 15 prezentów, jakie młody tata może zrobić młodej mamie
”Sama wychowuję dziecko, ale nie nazywajcie mnie samotną matką!” – okiem mamy
„Nie wiem, którego określenia nienawidzę bardziej: samotna mama czy samotna mama z wyboru” – pisze Julie.
Coraz więcej kobiet wychowuje dzieci bez znaczącego udziału ojca dziecka. Chociaż są sytuacje, w których rodzice mają tak samo duży wpływ na życie malucha i sprawiedliwie dzielą się opieką, niestety, w wielu przypadkach rola ojca sprowadza się do płacenia alimentów i sporadycznych kontaktów z dzieckiem. Samotna mama = gorsza mama? W serwisie Essentialbaby.com.au pojawił się wpis, którego autorka mówi wprost, że ma dość określenia "samotna matka". Choć Julie przyznaje, że wychowuje synka samotnie, nazywanie jej "samotną matką" sprawia, że czuje się gorsza od innych matek. "Nie wiem, którego określenia nienawidzę bardziej: samotna mama czy samotna mama z wyboru. Pierwszy termin jest teoretycznie poprawny. Mam 2-letniego syna. Nie jestem i nie byłam zamężna. Nie mam też potrzeby posiadania męża – chociaż chcę chodzić na randki, być w związku, tak jak to robiłam przez większość dorosłego życia. Co to znaczy być zaszufladkowanym jako samotna matka? To określenie oddala mnie od innych rodzin, sprawia, że ja i mój syn wydajemy się inni, gorsi, potrzebujący. Nasza kultura kpi z samotnych matek, udając, że to szacunek i podziw. Mówią nam, że jesteśmy takie silne. Tak naprawdę myślą, że wielka szkoda, że nasze dzieci będą takie popaprane" – wyznaje Julie. Samotnie wychowuję dziecko, więc jestem samodzielna! Coraz częściej słyszymy głosy kobiet samotnie wychowujących dzieci, żeby nie nazywać ich "samotnymi matkami". Potwierdzają słowa Julie – przez to określenie czują się gorsze od innych mam, niewystarczająco dobre. W określeniu "samotna" czai się też współczucie, chociaż większość kobiet wychowujących dzieci bez ojca świetnie sobie radzi. Zamiast tego powinniśmy nazywać je "samodzielnymi matkami". To określenie dużo bardziej oddaje trud, jaki wkładają w wychowanie dziecka, ale też prawdziwy szacunek dla tego, co udaje im się osiągnąć – tworzą pełne, kochające rodziny i udowadniają, że aby dziecko było szczęśliwe, obecność mężczyzny 24 godziny na dobę nie jest konieczna. Julie kończy swój list zdaniem, pod którym mogłaby się podpisać każda mama samotnie wychowująca dziecko: "Każdego wieczoru przed pójściem spać, kiedy on kładzie głowę na moim ramieniu, oplata moją szyję rączkami i mówi, że mnie kocha, wiem, że wszystko jest dokładnie tak, jak powinno być. Że nasza mała rodzina jest kompletna". Czytaj także: Samotne matki obalają mity na swój temat
8 sytuacji, w których czujesz się niesamowicie samotna
Macierzyństwo to emocjonalny rollercoaster. Z tą różnicą, że stąd nie ma ucieczki.
Chociaż przez większość czasu jesteś zbyt zajęta, żeby o sobie pomyśleć, są sytuacje, w których dominuje jedno uczucie: samotność. Kiedy czujesz się najbardziej samotna? 1. Kiedy twoje dziecko dostaje ataku histerii w miejscu publicznym Wstyd, strach, zażenowanie, bezsilność, samotność – lista uczuć, które to opisują, jest naprawdę długa. Każda mama to przerabiała. Jedyne, co może cię uratować to spokój i cierpliwość. Nie myśl, co pomyślą inni. Pomyśl o tym, co zrobić, żeby twoje dziecko wstało z podłogi. Porozmawiaj z nim, dlaczego to zrobiło. 2. Kiedy twojego męża nigdy nie ma Jesteś silna i dajesz sobie ze wszystkim radę, jednak czasem... nie dajesz rady. Natłok domowych i zawodowych obowiązków wysysa z ciebie energię. Chociaż starasz się ze wszystkich sił, czasem chciałabyś, żeby twój mąż trochę cię odciążył, pomógł. Kiedy chcesz prosić go o pomoc, przypominasz sobie, że jak zwykle go nie ma. 3. Kiedy twoje dziecko nagle przestaje cię lubić Większość mam to przerabia: twój ukochany maluszek, który płakał, jeśli wychodziłaś bez niego z domu, nagle nie chce mieć z tobą nic wspólnego. Nie je tego, co mu podasz, nie chce się z tobą bawić, nie chce, żebyś odbierała go z przedszkola. Ta faza szybko mija, ale nagłe uczucie pustki, które się wtedy pojawia, jest bardzo przytłaczające. 4. Kiedy nie możesz zasnąć, bo zastanawiasz się, czy jesteś dobrą matką Zdradzimy ci sekret: jesteś najlepszą mamą dla swojego dziecka. Zobacz także: Zła matka? Nie. Prawdziwa! 5. Kiedy spędzasz całe dnie wśród dzieci Każda mama wie, że można jednocześnie uwielbiać macierzyństwo i go nie znosić. Uczucie samotności pojawia się często w momencie, kiedy zauważasz, że już nie pamiętasz, jak to jest rozmawiać z dorosłymi o czymś innym niż dzieci. Pieluchy, zabawki, płacz, książeczki, przedszkole i 500 plus – to najczęstsze tematy twoich rozmów. Każda mama ma czasem ochotę wrócić do czasów, gdy słowo "dziecko" nie pojawiało się w co drugim zdaniu każdej rozmowy. 6. Kiedy bliscy krytykują twoje metody wychowawcze Gdy obca kobieta zwraca ci uwagę, że źle wychowujesz dziecko, jesteś wkurzona. Gdy robi to ktoś z bliskiego otoczenia – chcesz płakać, zamknąć się w łazience i już z niej nie wychodzić. Mamy często czują, że nie mają wsparcia w bliskich. Chociaż te wszystkie "dobre rady" wynikają z miłości i troski, naprawdę krzywdzą. 7. Kiedy nie poznajesz się w lustrze Nie tylko ciąża zmienia twoje ciało. Pierwsze miesiące z niemowlakiem bywają wykańczające, co odbija się na twoim zdrowiu i wyglądzie. Gdy patrzysz w lustro i nagle dociera do ciebie, że ta rozczochrana mamuśka z podkrążonymi oczami i plamą po sosie na koszulce to ty, jesteś w szoku. 8. Kiedy ktoś skrzywdzi twoje dziecko Gdy dziecko przychodzi z płaczem i mówi, że ktoś mu coś zrobił, pęka ci serce. Powód nie jest ważny. Kolega w przedszkolu "dla zabawy" uderzył twojego malucha w głowę? Pani nie pochwaliła rysunku? Ktoś śmiał się z jego kolorowych skarpetek? Każda z tych sytuacji jest dla ciebie tak samo bolesna. Choć chcesz walczyć o swoje dziecko jak lwica, w takich momentach ogarnia cię uczucie bezsilności. Zdajesz sobie sprawę, że nie zawsze będziesz mogła ochronić swoje dziecko. Czytaj także: Szczere wyznanie mamy: Macierzyństwo oznacza samotność
To problem nas wszystkich, ale najdotkliwiej odczuwają go samotne mamy
Niemal każda mama zmaga się z tym problemem, ale najciężej doświadczone są matki wychowujące dzieci samotnie. Czy ciebie też to dotyczy?
Samotne matki mają wiele problemów na głowie i muszą często wykazywać się dużą siłą, żeby w pojedynkę sprostać wszystkim sprawom związanym z wychowaniem dziecka, pracą i obowiązkami domowymi. Kiedy naukowcy biorą pod lupę samotne rodzicielstwo, najczęściej przyglądają się temu, jak radzą sobie dzieci wychowywane przez jednego rodzica, ewentualnie przyglądają się sytuacji ekonomicznej takich rodzin. Tym razem postanowili jednak skupić się na samotnych rodzicach i tym, jak funkcjonują w porównaniu z innymi dorosłymi. W badaniu amerykańskiego Narodowego Centrum Statystyk Zdrowotnych okazało się, że szczególnie źle wypada sytuacja samotnych rodziców, a zwłaszcza matek, jeśli chodzi o sen. W porównaniu z rodzicami wychowującymi dzieci z partnerami oraz z bezdzietnymi dorosłymi, to właśnie samotni rodzice opiekujący się dziećmi poniżej 18 r.ż. sypiają najkrócej, mają więcej problemów z zaśnięciem i częściej się budzą. Po przebudzeniu czują się niewyspani bardziej niż pozostałe grupy dorosłych. Mniej snu dla samotnych mam Po raz pierwszy przyjrzano się nie tylko długości snu, ale i jego jakości, gdyż – jak podkreślają naukowcy – dobry sen ma wpływ na zdrowie i samopoczucie. Już od dawna wiadomo, że dorosły człowiek potrzebuje przynajmniej 8 godzin nieprzerwanego snu, by dobrze funkcjonować. Okazuje się jednak, że prawie połowa samotnych mam sypia mniej niż 7 godzin dziennie – dotyczy to 43,5 proc. badanych oraz 37,5 proc. samotnych ojców. Tylko 31,2 proc. dorosłych wychowujących dzieci z drugim rodzicem sypia mniej niż 7 godzin na dobę. Samotne mamy sypiają gorzej Samotne matki nie tylko sypiają krócej, ale i gorzej: ¼ z nich ma problemy z zasypianiem, ponad połowa czuje się zmęczona po obudzeniu, a prawie 30 proc. budzi się w nocy. Także samotni ojcowie, w porównaniu z żonatymi i bezdzietnymi mężczyznami, sypiają źle, chociaż w ich przypadku różnica nie jest tak drastyczna jak w przypadku samotnych mam. Dlaczego samotne mamy gorzej śpią? Nic dziwnego, że samotni rodzice sypiają gorzej – wychowywanie dzieci w pojedynkę oznacza więcej obowiązków, co wiąże się także z większym stresem i niepokojem, a to, jak wiadomo, nie wpływa korzystnie na jakość snu. Samotna matka musi nie tylko w pojedynkę zapewnić finansowe bezpieczeństwo swojej rodzinie, ale też zająć się wszelkimi sprawami związanymi domem, znaleźć czas na zabawę z dzieckiem, odpowiednią opiekę itd. Czasu dla siebie ma niewiele, a zmartwień sporo. Jest jej obiektywnie trudniej niż matce, która ma partnera do pomocy. Tłumacząc wyniki badań naukowcy zwracają uwagę także na to, że kobiety ogólnie sypiają gorzej od mężczyzn i jest to uwarunkowane biologiczne, m.in. hormonami podczas miesiączki, ciąży czy menopauzy. Nawet kobiety w rodzinach z dwojgiem rodziców – mimo że sypiały tak samo długo jak ich partnerzy, częściej niż oni miały problemy z zasypianiem i budziły się mniej wypoczęte niż ich mężowie. Jak się wyspać? Jeśli czujesz, że budzisz się zmęczona i marzysz o momencie, kiedy poczujesz się nareszcie wyspana, spróbuj przyjrzeć się swoim zwyczajom i rozkładowi dnia i wprowadzić zmiany. Te sposoby na lepszy sen powinny ci pomóc: 1. Stałe pory snu Kładź się i wstawaj codziennie o tej samej porze. Pomoże to twojemu organizmowi lepiej się regenerować i wykorzystywać pełne cykle snu. 2. Łóżko służy tylko do snu Jeśli nie możesz zasnąć przez 15 minut, wstań, przeczytaj magazyn, napij się mleka, ale nie leż w łóżku i nie wierć się, spoglądając na budzik. Poczekaj aż poczujesz się zmęczona i dopiero wtedy wróć do łóżka. 3. Zwracaj uwagę na to, co jesz Nie kładź się do łóżka głodna, ale też nie przejadaj się - w obu wypadkach nie będziesz dobrze spać. Zwracaj uwagę na to, czy nie jesz rzeczy, które źle wpływają na sen. Nie pij dużo przed snem – oszczędzi ci to nocnych wizyt w łazience. Ostrożnie z alkoholem – chociaż może się wydawać, że po lampce wina zasypia się lepiej, jakość snu jest dużo gorsza, rano zaś budzisz się niewyspana. 4. Relaksujący wieczorny rytuał Nie tylko dzieci potrzebują wieczornego rytuału, który pomoże im wyciszyć się przed snem - dorośli także! Czy będzie to relaksująca kąpiel, lektura, czy muzyka – wybór należy do ciebie. Pamiętaj o nastrojowym oświetleniu, ostre światło pobudza. Unikaj TV i komputera tuż przed snem. 5. Zadbaj o miejsce do spania Przed snem przewietrz pokój, w którym śpisz. Zadbaj o wygodne poduszki i kołdrę, pomyśl o zaciemniających roletach, a może nawet zatyczkach do uszu – cisza i ciemność pozwolą lepiej się wyspać. 6. Zadbaj o swoje potrzeby Wiemy, jak trudno jest znaleźć chwilę dla siebie , ale niejednokrotnie udowodniono, że stres i frustracja powodują problemy zdrowotne, w tym te ze snem. Jeśli zadbasz o swoje potrzeby, nauczysz się lepiej radzić sobie ze stresem, będziesz lepiej sypiać. Zobacz też: Sposób na stres, czyli ćwiczenie relaksacyjne dla mamy Czy samotnym mamom żyje się trudniej? Też zdarzyło ci się włożyć brudną pieluchę do lodówki? 13 oznak, że potrzeba snu!
Jestem samotną matką, ale mojemu dziecku niczego nie brakuje!
Jako samotna mama, spojrzenie "oj, jesteś taka biedna" dostaję za każdy razem, kiedy mówię, że ojciec mojego syna nie jest już zaangażowany w nasze życie. Przepraszam, ale chrzanić to! – pisze Haley.
Haley DePass ma 24 lata i samotnie wychowuje synka. Ta młoda mama próbuje pokazać innym mamom, że samotne macierzyństwo, chociaż jest trudne, nie jest gorsze od wychowywania dziecka razem z jego tatą. Przeczytajcie wpis, który opublikowała Haley. Zgadzacie się z nią? Jestem samotną matką, przestańcie mi współczuć! Bycie samotną mamą nie oznacza, że mój syn coś traci, bo nie ma z nami jego taty. Myślę, że większość samotnych mam zna to spojrzenie, kiedy mówią, że nie są już w związku z ojcem dziecka. Jako samotna mama, spojrzenie "oj, jesteś taka biedna" dostaję za każdy razem, kiedy mówię, że ojciec mojego syna nie jest już zaangażowany w nasze życie. Szczerze mówiąc, kiedy poznaję kogoś nowego, wyjaśnienie tej sytuacji jest czymś, czego się potwornie boję. Zazwyczaj pojawia się wtedy pytanie "Cóż, a czy on w ogóle angażuje się w życie dziecka". Nienawidzę tego pytania szczególnie dlatego, że kiedy mówię o naszej sytuacji – że ojciec mojego syna właściwie w ogóle nie tego nie robi – ludzie odpowiadają "przynajmniej ma twojego tatę i twoich braci, będzie miał porządne męskie wzorce". Nie zaprzeczam, mój tata i moi bracia będą wspaniałymi męskimi wzorcami dla mojego syna (już są), ale chcę zaznaczyć, że inni nie mają prawa decydować o obecności mężczyzny w życiu mojego syna. Z jakichś powodów, społeczeństwo przypomina mi na każdym kroku, że moim obowiązkiem, jako samotnej matki, jest wprowadzić do życia mojego syna silną męską osobowość, skoro jego ojciec nią nie jest. Przepraszam, ale chrzanić to! Kto powiedział, że ja nie mogę nauczyć mojego syna, co to znaczy "być prawdziwym mężczyzną"? Kto powiedział, że mój syn musi dorastać w tym bzdurnym przekonaniu? Mam wrażenie, że nasze społeczeństwo ma coś nie tak z głową. Uważa, że przez to, że jestem kobietą, nie mogą nauczyć mojego syna, co to znaczy być mężczyzną. Czyżby się bali, że jako kobieta, nie nauczę mojego dziecka tłumienia uczuć? Że nie nauczę go, w jaki sposób radzić sobie z agresją, w końcu jestem tylko słabą kobietą? Niezależnie od tego, co nasze społeczeństwo myśli lub czego nie myśli, chcę, żeby mój syn wiedział, że jego mama, choć nie ma penisa, nauczy go jak być dobrym, serdecznym i opiekuńczym człowiekiem. (...) Nie wiem, dlaczego w naszej kulturze moje umiejętności wychowawcze kończą się na karmieniu i uspokajaniu mojego dziecka, nauce prania i pokazywaniu, jak zrobić jajecznicę. Nie chcę, aby mój syn dorastał w środowisku, gdzie kobiety odpowiedzialne są wyłącznie za sprzątanie, gotowanie i odbieranie ze szkoły. Przekonanie, że mnie i mojemu synkowi czegoś brakuje, bo nie ma w naszym życiu mężczyzny, sprawia, że jako matka i jako kobieta powinnam czuć się niekompletna i nie dość dobra. Jest inaczej: jestem wszystkim po trochu, jestem tak samo mądra, tak samo opiekuńcza, silna, bystra, w ten sam sposób nauczę go obsługiwania skrzyni biegów i ścielenia łóżka. Mogę nauczyć go wartości zdrowej rywalizacji, ale mogę go też przytulać i pocieszać, kiedy coś będzie go boleć. Kiedy o nim myślę, nie mam wątpliwości, że on i ja możemy zmienić normy społeczne i przekonania, że mężczyzna musi być "twardy" i "wycofany". Chcę nauczyć synka, że może wyrażać uczucia, jeśli czuje się pewnie w swoim otoczeniu, a kiedy to robi, nie staje się mniej męski. Wreszcie, nigdy nie czułam, że wychowywanie mojego syna w pojedynkę uniemożliwi mu bycie dobrym, czułym człowiekiem. Jest mnóstwo przykładów wspaniałych ludzi wychowywanych przez jednego rodzica, np. prezydent Barack Obama czy aktorka i reżyserka Jodie Foster. Są nawet badania, że synowie samotnych mam mają większe szanse, żeby odnieść sukces. Ja osobiście wierzę, że bycie przy moim synku i dawanie mu przykładu jest najlepszym sposobem, żeby wychować szczęśliwe dziecko, które poradzi sobie w życiu. (...) Zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby pomóc mojemu dziecku odnaleźć się w świecie, ale nigdy nie zrobię tego przez ograniczenie się do definicji "mamy", jaką narzuca mi społeczeństwo. Zgadzacie się? Mocne słowa! Wy też czujecie presję, jaką opisuje Haley? Macie wrażenie, że kiedy ludzie dowiadują się, że same wychowujecie dzieci, współczują wam? Czekamy na wasze komentarze! Czytaj także: Mity i stereotypy na temat samotnych matek źródło: romper.com
Czego samotna mama nie powie na głos (ale każda czasem tak myśli)
Przeczytaj, co chodzi po głowie każdej samotnej mamy, ale do czego nie chce się głośno przyznać.
Chyba każda kobieta doświadczająca samotnego macierzyństwa ma czasami którąś z tych myśli – pisze w swoim artykule Laura Lifshitz z Popsugar Moms. Rzeczywiście, takie myśli się pojawiają. Są też inne, których Lifshitz nie wymienia. Przyjrzyjmy się temu. Nie są to myśli, które samotna mama chciałaby wypowiedzieć głośno (chyba, że ktoś ją przyłapie w słabszym momencie lub wypije za dużo wina z przyjaciółkami!). Odnajdujecie się w nich? Dodałybyście coś do tej listy? Gdzie się wszyscy podziali? Ponieważ samotna matka musi wszystko robić samodzielnie, czasem przyłapuje się na myśli: "gdzie są wszyscy?". To ten moment, kiedy przydałaby się kolejna para rąk do pomocy. Kiedy zdaje sobie sprawę, że "wszyscy" to w tym przypadku ona, sięga po telefon i dzwoni do przyjaciółki albo po prostu przyznaje sama przed sobą, że jest świetna: daje radę, jest zorganizowana i godna podziwu. Poproszę o bilet do raju! Kiedy wszystkiego jest za dużo – rachunków do zapłacenia, dat do zapamiętania, lekarzy do odwiedzenia i ubrań do wyprania – samotnej mamie zdarza się usiąść i pomyśleć, że oddałaby wiele za bilet na samolot. Gdzieś gdzie jest ciepło, morze szumi zachęcająco, a piasek grzeje w stopy. Dziecię radośnie buduje zamki z piasku, a ona na leżaku sączy drinka z parasolką. Wystarczyłby chociaż jeden taki dzień! Świetnie sobie radzę! Kiedy przychodzi wieczór, dziecko utulone kołderką spokojnie oddycha, samotna mama siada na kanapie i myśli: "naprawdę dobrze sobie radzę. Nie zapomniałam o składce na wycieczkę z przedszkola, upolowałam super buty na wyprzedaży i zaoszczędziłam dzięki temu pieniądze na rachunek za prąd. Wszędzie dziś zdążyliśmy i nawet udało się zagrać w planszówkę. Jestem silną babką". Kompletnie nie daję rady Takie myśli też przychodzą. Dziecko marudziło przy kąpieli, walka, żeby położyło się spać trwała godzinę, w zlewie sterta garów do umycia, pranie nadal czeka na rozwieszenie, a tu jeszcze zaległe zlecenie do zrobienia na rano. Tak, te dni też się zdarzają, a wtedy samotna mama myśli zrezygnowana, że nie daje już rady. Nie ma już siły. Aż do rana, wtedy znowu ją znajdzie. Przestańcie mnie oceniać To frustrujące, że matki są ciągle oceniane. Jeszcze gorzej wygląda to w przypadku samotnych mam: te pytania zadawane mniej lub bardziej wprost: a gdzie tata dziecka? Co zrobiła, że jest sama? Czemu daje dziecku słodycze? Tego naprawdę można mieć dość. Przestańcie mnie żałować Samotna nie znaczy nieszczęśliwa. Samodzielne mamy mają dość współczucia: "Przestańcie się litować, nie współczujcie mi, radzę sobie świetnie, mam cudowne dziecko i jesteśmy wspaniałą rodziną!" Dziękuję! Kiedy ktoś pomaga jej bezinteresownie, niepytany zaproponuje pomoc, zaopiekowanie się przez chwilę dzieckiem, podaruje nowy krem lub przyniesie truskawki – samotna mama czuje ogromną wdzięczność. Życzliwe gesty mocno wzruszają, kiedy się ich nie spodziewamy. Smutno mi Bywają wieczory, kiedy nie jest dobrze. Poczucie samotności atakuje znienacka: miło byłoby mieć komu opowiedzieć o nowym sukcesie dziecka, miłej rozmowie z koleżanką, zjeść lody z miseczki i razem pozachwycać się ich smakiem. Trudne bywają też dni, kiedy wszyscy wokół planują długie weekendowe wypady za miasto, wakacyjne wyjazdy i rodzinne uroczystości. Uwielbiam to! Satysfakcję przynosi samotnej mamie moment, kiedy trzeba podjąć decyzję i może zrobić to sama bez konieczności roztrząsania problemu z kimś innym, szukania kompromisu, bez długich negocjacji, kłótni i utyskiwań. Nie musi ustępować. Może robić to, co sama uznaje za najsłuszniejsze dla siebie i swojego dziecka. To jak bycie szefową. Dobrze jest! Zobacz też: 7 rzeczy, których samotna mama nie chce od ciebie usłyszeć Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie: 6 sprawdzonych rad Gdy wychowujesz dziecko bez ojca
9 znaków, że świetnie sobie radzisz jako samotna mama
Wychowujesz dziecko samotnie i czasem bywa ci ciężko, a innym razem myślisz, że całkiem nieźle dajesz sobie radę. To naturalne. Oto 9 oznak, że naprawdę masz powody do dumy!
Mamy to do siebie, że ciągle kwestionujemy to, czy jesteśmy dobrymi matkami. Nieważne, czy wychowujemy dzieci z ich ojcem, z całą rodziną, z całą wioską, czy samodzielnie – oczywiście wiemy już, że idealnych rodziców nie ma (i dobrze!) i że wystarczy być wystarczająco dobrymi matkami, ale i tak w tyle głowy kołacze pytanie: czy na pewno jestem dobrą mamą? W przypadku samotnej mamy jest jeszcze trudniej, bo rzeczy, które ciągle słyszy od "życzliwych", nie ułatwiają życia. Ale nie martw się, jesteś świetną mamą, jeśli: 1. Jesteś pewna swojej drogi I to nie znaczy, że musisz być absolutnie przekonana, że każdy twój wybór jako matki jest właściwy. Wystarczy, że wiesz, że twoje decyzje dotyczące dziecka są przemyślane i podejmujesz je z myślą o jego dobru. Wątpliwości są częścią naszego życia, dlaczego miałoby być inaczej w przypadku macierzyństwa? 2. Nie patrzysz na siebie oczami innych ludzi Przyznajmy sobie szczerze: nieprzejmowanie się opiniami innych ludzi jest bardzo trudne i nie mam pewności, czy komukolwiek udaje się to w 100 proc. A jednak, jeśli przynajmniej starasz się nie brać sobie do serca tego, co mówią inni, możesz sobie pogratulować sukcesu. 3. Troszczysz się o siebie bez poczucia winy Znasz to powiedzenie: szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko. I co z tego, skoro dni nie są z gumy i ciągle brakuje na wszystko czasu? Jest tyle ważniejszych rzeczy do zrobienia, niż wyrwanie chwili tylko na własne przyjemności. Czy jeśli poprosisz kogoś, żeby od czasu do czasu zaopiekował się twoim dzieckiem, kiedy ty idziesz do fryzjera, kosmetyczki lub umawiasz się na wino z przyjaciółką, to czujesz się winna? Nie? To świetnie, bo nie powinnaś! Tak trzymaj! 4. Ogarniasz Pamiętanie o wszystkim, kiedy pracujesz i wychowujesz dzieci nie jest łatwe: te wszystkie rachunki do zapłacenia, składki szkolne i przedszkolne, zebrania, wizyty u lekarza, rozliczenia podatków, bilanse 2-latka... Bez kalendarza ani rusz! To jest trudne dla każdego, a ty na dodatek nie możesz części rzeczy do zapamiętania zrzucić na partnera. A mimo to: ogarniasz. Nawet, jeśli czasem o czymś zapomnisz, świat trwa nadal, a wy w nim. Brawo! 5. Masz określone priorytety Kiedy wychowujesz dziecko samodzielnie, wiesz, że musisz jasno określić, które rzeczy są ważne, a które mniej. I nie przejmować się za bardzo tymi, które mogą poczekać lub które można całkiem odpuścić. Taka postawa jest zresztą zbawienna dla każdej mamy, bez względu na to, czy wychowuje dziecko z ich tatą, czy samotnie. 6. Jesteś asertywna Któregoś dnia przestałaś w ciszy przyjmować krytykę obcych pań na spacerze ("To dziecko powinno mieć czapeczkę!")? Powiedziałaś cioci, że ma przestać powtarzać, że twojemu dziecku dzieje się krzywda, bo wychowuje się bez taty? Tupnęłaś nogą, gdy koleżanka po raz kolejny stwierdziła, że ty jesteś taka biedna, bo nie masz męża? Brawo ty! Musimy pamiętać, że takie negatywne komentarze i zachowania innych ludzi wpływają na naszą samoocenę i na to, czy jesteśmy szczęśliwe. Nie dajmy się. Brońmy siebie, swojego dziecka i naszego życia. 7. Czujesz się dobrze ze swoim dzieckiem Nie boisz się wyjechać na wakacje sama z dzieckiem (lub dziećmi!), a twoja koleżanka, mężatka, narzeka, że nie może pojechać pociągiem odwiedzić krewnych, bo sama nie dałaby sobie rady z córeczką. Brzmi znajomo? Oczywiście. Ty nie masz wyjścia, ale wiesz też, że to żaden koniec świata i że to wcale nie jest trudne. Wręcz przeciwnie: można nadal świetnie się bawić i cieszyć urlopem. Życie wymaga od ciebie siły, a ty ją masz, dlatego dziwisz się, kiedy ktoś mówi, że wizyta z dzieckiem u pediatry, bez partnera u boku, przekracza ich możliwości. A niby dlaczego? 8. Jesteś dla siebie dobra Nie umniejszasz swoich zasług, nie krytykujesz się ciągle, potrafisz powiedzieć wprost, że coś ci się udało. Twoje dziecko. Ciasto marchewkowe, które wczoraj upiekłaś. Spodnie, które upolowałaś w super cenie. A kiedy jest ci źle, nie ukrywasz tego. Nie robisz z siebie ofiary, ale nie boisz się powiedzieć bliskim, że są dni, kiedy jest ci ciężko. Prosisz o pomoc, kiedy jej potrzebujesz. Wiesz, że ludzie nie są superbohaterami i nie widzisz powodu, dla którego miałabyś udawać, że jest inaczej. 9. Twoje dziecko jest radosne Kiedy patrzysz na swoje dziecko, widzisz, że jest szczęśliwe. Potrafi biegać z kolegami, układać wieże z klocków, a jego twarz rozjaśnia uśmiech, kiedy tylko cię zobaczy. Ma tyle energii, pomysłów i naiwności! "Biedne dziecko"? Coś podobnego! Wiesz, że wszystko jest w porządku, bo widzisz, że twoje dziecko ma do ciebie zaufanie. Czy jest coś ważniejszego? Zobacz też: 10 powodów, dlaczego bycie mamą jest super! Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie? 6 sprawdzonych rad Jak być wspaniałą przyjaciółką dla znajomej samotnej mamy?
7 rzeczy, których samotna mama nie chce od ciebie usłyszeć
Samotna matka z pewnością usłyszy któreś z tych zdań przynajmniej raz. A szkoda. Przeczytaj, co na pewno nie podniesie jej na duchu.
Ratunku! Dlaczego my zawsze czujemy się zobowiązani do wygłaszania swoich opinii i to nieproszeni? Jesteśmy narodem ekspertów, wiemy wszystko na każdy temat: od tego, jak najlepiej trenować polską reprezentację w piłce nożnej, co zrobić, żeby nasi skoczkowie narciarscy zawsze stawali na podium, poprzez tematy z zakresu opieki i wychowywania - jak żywić i ubrać dziecko, jak go nie rozpuścić (Klapsy! Dyscyplina! Do kąta!), po rady, jak dbać o męża i jak rządzić krajem. Wszyscy wiemy wszystko i nie wahamy się się tej wiedzy użyć, żeby uświadamiać innych! Przyznajmy sobie zresztą szczerze, nikt nie ma większej racji niż my i nikt nie ma nic ciekawszego do powiedzenia niż my sami. Dobrze, koniec ironizowania, ale myślę, że każda matka miała momenty, kiedy ulewało jej się od tych "eksperckich" komentarzy. A teraz wyobraźcie sobie, z czym muszą zmierzyć się samotne matki! Jakby samo rodzicielstwo nie było trudne, prawda? Otóż samotne macierzyństwo jest jeszcze trudniejsze i to bez względu na to, czy mówimy o matkach po rozwodzie, wdowach, itd. Nie jest też aż tak ważne, czy ojciec jest zaangażowany czy nie – sam fakt mieszkania tylko z dzieckiem i samodzielnego codziennego ogarniania rodzicielskiej rzeczywistości jest trudny. W portalu PopSugar ukazało się ciekawe zestawienie rzeczy, których żaden empatyczny człowiek nigdy nie powinien powiedzieć mamie-singielce. Oto perełki, które samotnym mamom zdarza się często usłyszeć – i chociaż często wypowiadamy takie zdania z troski i chęci udzielenia wsparcia, ich oddziaływanie ma efekt odwrotny do zamierzonego: Jaka szkoda, że twoje dziecko nie ma pozytywnego męskiego wzorca w domu Straszne, prawda? Równie dobrze można wbić tej matce sztylet prosto w serce. Dwoi się i troi, żeby zapewnić dziecku jak najlepsze życie i żeby jak najmniej ucierpiało na tym, że nie dorasta w pełnej rodzinie, a tu bach! Mistrz empatii wyskakuje z klasyką gatunku. Pamiętajmy też, że dziecko ma wujków, dziadków, nauczycieli i nie wychowuje się w świecie rodem z "Seksmisji". A bardzo często ma też kochającego i oddanego ojca, tyle tylko, że z nim nie mieszka na co dzień. Dzieci potrzebują obojga rodziców Pewnie. A w idealnym świecie nawet wszystkie mają dwoje kochających się i szanujących rodziców. W tym prawdziwym świecie jednak trafiają się różne rozdania. Są nieszczęśliwe małżeństwa, jest przemoc domowa, są porzucenia, jest brak miłości, także tej rodzicielskiej. Są dzieci wychowujące się tylko z mamami, i te, które mieszkają z tatą. Są dzieci wychowywane przez dziadków. A tak przy okazji, powiedzielibyśmy to samotnej matce, której partner zmarł? Wiem, jak to jest. Mój facet jest ciągle w pracy Przykro mi to mówić, ale to nie jest to samo. Czasem wraca z tej pracy, prawda? Jesteście dla siebie życzliwi, masz z kim podzielić się nowymi sukcesami dziecka, troskami też. Macie ten sam adres zamieszkania. Samotna mama, jak sama nazwa wskazuje, jest sama: ona i dziecko lub dzieci. Może mieć pomoc, ale większość odpowiedzialności spoczywa na niej. I nie ma obok niej ojca dziecka, z którym może pogadać wieczorem lub wyjechać na rodzinne wakacje. Próbowaliście ratować małżeństwo? To oczywiście zdanie do rozwódki. Wiedzą powszechną jest przecież, że ludzie podejmują decyzję o rozwodzie po błahej sprzeczce, między jednym a drugim łykiem kawy, prawda? Lepiej nie zadawać takich pytań, zwłaszcza, jeśli nie znamy historii. Mogą tylko zirytować, rozdrapać zabliźniające się rany, przygnębić. Ale ci fajnie, że ci tu żaden chłop nie marudzi! A zamieniłybyśmy się z nią? Jako kobiety lubimy sobie ponarzekać na naszych facetów: a to, że mało domyślni, a to, że bałaganiarze, a to, że nigdy nie mogą niczego znaleźć. A w ogóle bez nich to byłoby dopiero łatwe życie! Rzucamy więc zdaniem typu "przynajmniej nie musisz się użerać z facetem/matkować mężowi", myśląc, że dodajemy otuchy samotnej mamie. Hmm, nie tędy droga. Nie wspominając już o tym, że wiele rozwiedzionych rodziców nie ma najlepszych relacji z byłymi partnerami... Zazdroszczę ci, że możesz odpocząć od dzieci Dla postronnych wygląda to tak, że samotna rozwiedziona matka ma co drugi weekend wolny i może oddawać się swoim przyjemnościom, tymczasem my, mamy mieszkające z ojcami naszych dzieci, od porodu nie miałyśmy okazji wyjść gdzieś same. Rzeczywistość jednak często wygląda tak, że samotne mamy martwią się o swoje dzieci, o to, jak czują się ciągle przewożone od domu do domu, z wyznaczonymi w kalendarzach datami odwiedzin u taty, z obowiązkowym miesiącem wakacji u niego, a miesiącem u niej. Na dodatek nastoletnie dzieci buntują się, że nie mogą planować czasu ze znajomymi, bo muszą go podporządkowywać ustaleniom sądu, a poczucie winy u rodziców tylko wzrasta. Nie boisz się, że nie będą umiały stworzyć funkcjonalnego związku? Ależ oczywiście, że samotne mamy bardzo się tego boją! Po co więc podsycać ich lęk? Prawdopodobieństwo rozwodu w przypadku dorosłych, których rodzice byli rozwiedzeni wzrasta dwukrotnie. Trzykrotnie, jeśli oboje małżonków pochodzi z niepełnej rodziny. To niezbyt podnosząca na duchu perspektywa, prawda? Nie dobijajmy, kiedy chcemy wspierać. To proste, wystarczy odrobina empatii. Zobacz też: Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie? 6 sprawdzonych rad Nowe życie po rozwodzie Jestem mamy i taty. Nawet po rozwodzie!
Randki samotnej mamy: kilka trudności do pokonania, potem z górki?
W erze Tindera randkowanie może i jest łatwiejsze niż kiedyś, ale nic nie zmieni tego, że chodzenie na randki, kiedy jest się samotną mamą oznacza pokonanie toru przeszkód. Z czym mamy-singielki muszą się zmierzyć?
Kiedy już pokonasz wszystkie pułapki, przeszkody i podrzucone ci pod nogi kłody, zamkniesz za sobą drzwi mieszkania i dotrzesz na miejsce spotkania, lepiej, żeby randka była udana! Rozczarowanie, kiedy on okazuje się nudny, nieciekawy lub nieprzyjemny, po tym, jak ty musiałaś włożyć tyle wysiłku, żeby móc się z nim w ogóle spotkać, jest nieporównywalnie większe od tego, którego doświadcza kobieta, która przed wyjściem z domu musi tylko nałożyć szminkę i przekręcić klucz w zamku, prawda? Oto czego ty musiałaś doświadczyć zanim obdarzyłaś go promiennym uśmiechem na powitanie i co wydarzyło się później: 1. Oszukanie dziecka Jeśli będzie wiedzieć, że wychodzisz to będzie chciało pójść z tobą, prawda? Ewentualnie będziesz wychodzić z domu do wtóru wycia "Maaamooo, nie wyyychooodź! Ja chcę się przytulać!". To na pewno pomoże ci być w odpowiednio randkowym nastroju... Dlatego, jak już położysz dziecko spać, masz serce na ramieniu i poruszasz się bezszelestnie, żeby tylko się nie obudziło przed twoim wyjściem (w 89 proc. przypadków i tak się obudzi albo nagle dostanie gorączki, zauważyłyście?). 2. Znalezienie opieki Pół biedy, jeśli pod ręką jest chętna do pomocy babcia, gorzej, jeśli musisz liczyć na pomoc obcych osób. Jeśli na co dzień nie zatrudniasz opiekunki, znalezienie takiej na wyjątkowe okazje nie należy do najprostszych zadań. Niektóre samotne mamy mogą liczyć na pomoc ojców dzieci, ale nie wszyscy zawsze mogą zająć się dzieckiem. Nie oszukujmy się: znalezienie opieki dla dziecka to sprawa pierwszorzędna i najczęściej nieoczywista. 3. Przegląd szafy W co się ubrać? Szansa, że akurat nie masz zbędnych 200 złotych na skompletowanie nowej kreacji jest spora, przeglądasz więc szafę i wpadasz w coraz większego doła, bo twoje ciuchy pamiętają czasy sprzed ciąży, a czegoś odpowiedniego na randkę nie kupiłaś sobie równie długo. Pożyczasz coś od przyjaciółki, albo usiłujesz skompletować w miarę odpowiedni strój z tego, co masz, ale żałujesz, że nie możesz po prostu kupić sobie nowej kiecki. 4. Czas i pieniądze To, że jesteś na randce oznacza, że musiałaś poświęcić czas i energię, by zorganizować wyjście z domu (patrz wyżej). Skoro więc już tu jesteś, lepiej, żeby on okazał się tego warty. Jeśli nie będziesz się dobrze bawić, będziesz chciała szybko uciec, bo nawet jeśli to nie ty płacisz za kolację, to i tak słono cię ta randka kosztuje (dla przykładu: niania w Warszawie to wydatek ok. 12-20 zł za godzinę). Szkoda czasu i pieniędzy na nieciekawych facetów. 5. Lawirowanie wokół tematu dzieci Jeśli akurat nie chcesz stałego związku i wcale nie szukasz poważnego partnera, którego przedstawisz swojemu dziecku, nie wydaje ci się, że informacja o tym, że jesteś samotną mamą ma znaczenie. Z drugiej strony bez sensu to zatajać, prawda? Jako mama-singielka musisz więc zmierzyć się z decyzją, jak szybko powiedzieć o swojej sytuacji życiowej. Nasza rada? Zrób to przed pierwszą randką. "Sprawdzę, czy uda mi się załatwić opiekę dla dziecka na ten dzień i dam znać, ok?" - po tym zdaniu będziesz już wiedzieć, jaki on ma stosunek do samotnych matek - na pewno będziesz miała okazję spotkać kilku mężczyzn, którzy uciekają na sam dźwięk słowa "dziecko" i kilku takich, którzy zbyt szybko i gorliwie zapewniają, że byliby świetnymi ojczymami... Ale kiedy już uda się spotkać takiego, z którym będziesz świetnie bawić się na randce, powyższe trudności okażą się warte zachodu! Co i kiedy powiedzieć dziecku? Wszystkie te punkty zakładają oczywiście, że sama jesteś gotowa chodzić na randki. Zanim to nastąpi wiele samotnych mam musi najpierw poczuć się dobrze ze swoją sytuacją życiową, często pokonać niechęć do mężczyzn, jeśli ich samotne macierzyństwo jest wynikiem zawodu ze strony ojca dziecka. Chodzenie na randki, kiedy samotnie wychowuje się dziecko wymaga poważnych przemyśleń i decyzji. Mamy muszą zmierzyć się z wieloma pytaniami: kiedy powiedzieć mu o dziecku? Kiedy powiedzieć dziecku o nim? Czy dziecko powinno wiedzieć, że mama chodzi na randki? Jaka będzie reakcja? Łatwo wkręcić się w myślenie, że może mi nie wolno, że umawiając się na randkę niejako zdradzamy dziecko, bo przecież ono powinno nam wystarczać do szczęścia. Na pewno nie ma sensu mówić dziecku o pierwszej randce, wiadomość o tym, że z kimś się spotykasz może poczekać aż lepiej się poznacie, zbliżycie się do siebie i będziesz go traktować poważnie (ze wzajemnością). Sposób przekazania tej informacji zależeć będzie też od wieku dziecka. Poza tym musisz dobrze przemyśleć, co powiesz dziecku, jeśli poznałaś swojego partnera przez internet – przecież uczysz swoje dziecko, że do znajomości w sieci trzeba podchodzić ostrożnie i że nie wolno rozmawiać z nieznajomymi. Sama widzisz, nie jest łatwo – ale to nie znaczy, że randki i samotne mamy to rzeczywistość nie do pogodzenia! Zobacz też: 7 rad dla mamy-singielki Nowe życie po rozwodzie "Nie poluję na męża!" - samotne matki obalają mity na swój temat
Samotne mamy są superbohaterkami i prawdziwymi mistrzyniami wielozadaniowości. Niestety za tak wytężony wysiłek często płacą wysoką cenę. Niepokój, nerwowość, uzależnienie od własnych rodziców - to tylko niektóre problemy, z którymi muszą się zmierzyć. Przeczytaj, jaki wpływ na psychikę kobiety może mieć samotne macierzyństwo.
Uogólnienia są zazwyczaj ryzykowne, nie inaczej jest w przypadku samotnego macierzyństwa. Jednym samotnym matkom jest łatwiej stawić czoła wychowywaniu dzieci w pojedynkę, innym przychodzi to trudniej. Niektóre samodzielne mamy - jak lubią być nazywane - mają wsparcie w rodzinie i znajomych, inne są zdane wyłącznie na siebie. Każda samotna mama jest inna, każda ma za sobą własną historię i drogę do samotnego macierzyństwa, a jednak wiele je łączy. Nie wszystkie kobiety wychowujące dzieci bez partnerów czują się samotne i nie wszystkie mają problemy finansowe, jednak badania pozwalają wyciągnąć pewne ogólne wnioski na temat sytuacji życiowej samotnych matek i niestety nie są one optymistyczne. Samotnym mamom po prostu żyje się trudniej, tym bardziej więc należy im się podziw i wsparcie za wytrwałość, pomysłowość i siłę, z którą stawiają czoła codzienności. I nie bójmy się nazywać rzeczy po imieniu: samotne macierzyństwo nie jest łatwe i może być dużym obciążeniem dla psychiki kobiety. Dlatego warto szukać wsparcia! Różne powody samotnego macierzyństwa Dróg do samotnego macierzyństwa jest wiele. Wśród samotnych mam są kobiety po rozwodzie, w separacji, wdowy, panny itd. Niektórzy zaliczają do samotnego macierzyństwa także sytuację, w której kobieta żyje w związku partnerskim. Analizując dane Narodowego Spisu Powszechnego itp. należy traktować je jako wskazówki, a nie rozstrzygające informacje, bo nie biorą one pod uwagę rozmaitych niuansów, takich jak np. plany zwarcia kolejnego związku, określanie się jako samotny rodzic ze względów biurokratycznych, podatkowych itd. Z danych zgromadzonych w ramach Narodowego Spisu Powszechnego w 2011 roku dowiadujemy się, że w porównaniu z 2002 roku liczba samotnych rodziców (zarówno matek, jak i ojców) zwiększyła się o 16,1 proc. Przybywa związków partnerskich i małżeństw bezdzietnych, więcej jest też właśnie rodzin niepełnych, w których dziecko wychowuje się z jednym rodzicem. W 2011 roku samotnego macierzyństwa doświadczało 20,2 proc. kobiet, a samotnego ojcostwa 3,6 proc. mężczyzn. To wzrost o 11,4 proc. od 2002 r. w przypadku samotnych mam i aż o 52,3 proc. w przypadku ojców! Psychologiczne trudności samotnej mamy Wiele mówi się o tym, że sytuacja finansowa samotnych matek jest trudniejsza, jednak na tym nie kończą się trudności. Samotne mamy po rozwodach (i nie tylko) muszą borykać się też z wieloma trudnościami psychologicznymi. Prof. Dr hab. Maria Beisert, psycholożka, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wysuwa teorię, że kobieta po rozwodzie może wpaść w "pułapkę podwójnej regresji". Co to oznacza? Z jednej strony mamy tzw. "regresję do spraw własnego dziecka": jako główny opiekun swojego dziecka, samotna matka bierze na siebie większość odpowiedzialności za sprawy go dotyczące i musi sprostać zadaniom zwyczajowo podzielonym między dwóch rodziców. Kobieta zaczyna żyć sprawami swojego dziecka, rezygnuje z siebie. To swoista reakcja obronna, pozwalająca oddalić konieczność adaptacji do nowej sytuacji życiowej. Z drugiej strony mamy jej relację z jej własnymi rodzicami, którzy często źle rozumieją wsparcie, którego powinni udzielać dorosłej córce i ich działania mogą prowadzić do utraty autonomii kobiety i jej uzależnienia od swoich rodziców. To tzw. "regresja do roli dziecka własnych rodziców". Samotna mama jest bardziej nerwowa? Psychologowie podkreślają, że w przypadku matek samotnie wychowujących dzieci najbardziej zagrożone są ich potrzeby zapewnienia rodzinie bezpieczeństwa finansowego oraz potrzeby dotyczące opieki i wychowywania dzieci. To oznacza duże obciążenie psychiczne dla kobiety. Dr Katarzyna Walęcka–Matyja z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego pisze w pracy "O samotnym macierzyństwie i odpowiedzialności z perspektywy psychologicznej": "U matek samotnie wychowujących dzieci zaobserwowano niedostateczne panowanie nad sobą, wysoki poziom pobudliwości, napięcia i niepokoju. Natomiast u dzieci tych matek zaobserwowano wysoką pobudliwość, podejrzliwość, wrogie nastawienie do innych, brak ufności, wzmożoną lękliwość, współwystępujące z nerwowością i poczuciem przeciążenia u matek (Tyszkowa, 1991)". Poproś o pomoc! Jeśli czujesz, że powyższe problemy dotyczą ciebie, pomyśl o wsparciu psychologicznym. Jeśli nie stać cię na prywatną psychoterapię, pamiętaj, że pomoc możesz uzyskać także w ramach NFZ. Wychowując dziecko w pojedynkę masz wszelkie powody, by czuć się obciążona i zmęczona. Psycholog może ci pomóc w radzeniu sobie ze stresem i emocjami, budowaniu samooceny, a także w budowaniu prawidłowych relacji z dzieckiem. Pamiętaj, że rodzina samotnego rodzica może funkcjonować prawidłowo, a samotna matka może z powodzeniem odpowiedzialnie i skutecznie opiekować się dzieckiem. Przyda jej się do tego wsparcie rodziny i społeczeństwa, odpowiedni poziom dochodów, dobra opieki zdrowotnej i... spokój. Każdy może szukać wsparcia, ty również. Należy ci się nawet bardziej niż innym, bo ciągłe obciążenie, którego doświadczasz to zadanie dla superbohaterów. Jeśli czujesz, że jest ci bardzo trudno, poproś o pomoc już dziś. Może na początek rozmowa? Zobacz też: Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie? 6 sprawdzonych rad "Nie poluję na męża", czyli samotne mamy obalają mity
Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie: 6 sprawdzonych rad
Zastanawiasz się, jak innym samotnym mamom udaje się wszystko ogarnąć? Nam zdradzają swoje sposoby na to, by sprostać wyzwaniom samotnego macierzyństwa i rozkwitnąć.
Samotne macierzyństwo jest trudne i nikt tu nie będzie próbował ci wmówić niczego innego. Przez większość czasu musisz polegać tylko na sobie, nic więc dziwnego, że pomimo dostrzegania jasnych stron bycia samotną mamą, bywasz zmęczona i masz chwile zwątpienia. Sprawdź, co robią inne kobiety w twojej sytuacji, żeby ułatwić sobie życie i czerpać więcej radości z samotnego macierzyństwa. Spójrz na znane samotne mamy - W chwilach zwątpienia, myślę o... prezydencie Obamie. Wychowywał się tylko z mamą i dziadkami – mówi Kasia. - To uspokaja moje obawy, że Kuba ucierpi na tym, że jest tylko ze mną. A jak sama potrzebuję pociechy, to myślę o J.K. Rowling. Pierwszego Harry'ego Pottera napisała na serwetkach w kawiarni! Była samotną mamą i do tego nie miała pieniędzy! I proszę bardzo, jak sobie poradziła! - zdradza swoje sposoby na smutki Kasia, rozwiedziona mama. Szukanie podobnych sytuacji i historii zawsze przynosi otuchę. Może i wychowujesz dziecko samotnie, ale nie jesteś sama. A jeśli potrzebujecie przykładów znanych samotnych mam z naszego podwórka, spójrzcie na Alicję Bachledę-Curuś czy Martynę Wojciechowską! Nie musicie od razu robić zawrotnej kariery, ale to miłe, że są kobiety, które tak jak wy dzielnie stawiają czoła wszystkim wyzwaniom samotnego macierzyństwa. Samotna mamo, znajdź czas tylko dla siebie - Czasem chciałabym po prostu powiedzieć: "zajmij się nim teraz ty, ja idę wziąć kąpiel". Albo: "idę na pocztę". Cokolwiek. No ale nie mam komu tego powiedzieć, więc czas dla siebie mam dopiero, kiedy moje dziecko już śpi – mówi nam Agnieszka, która nawet ciążę przechodziła sama. Jej kołem ratunkowym w momentach, kiedy potrzebuje "wychodnego" jest przyjaciółka. - Sama ma dzieci i to, że czasem dostaje pod opiekę kolejne, nie robi jej różnicy. A mnie ogromną! - śmieje się Agnieszka. Ty też spróbuj znaleźć kogoś, kto może cię od czasu do czasu odciążyć. Czy to będzie babcia, czy opiekunka, czy zaprzyjaźniona mama – nieważne. Istotne jest to, że nawet godzina tylko dla siebie, podczas robienia dorosłych rzeczy, czyni cuda dla samopoczucia. I dobrze wpływa na dziecko! Samotne mamy muszą sobie odpuszczać Najgorzej, kiedy musimy być perfekcyjne we wszystkim. Trudno choć trochę sobie odpuścić, prawda? Zamiast jednak upierać się , że wszystko musi być idealnie wysprzątane, wyprasowane, podłogi umyte, garnki myte na bieżąco, spróbuj wrzucić na luz: pokoloruj z dzieckiem, obejrzyjcie bajkę, wyciągnij nogi na kanapie... - Przestałam świrować, że mam stertę prania do wyprasowania – opowiada Magda, samotna mama dwóch dziewczynek. - Teraz prasuję to, co akurat chcę włożyć. Ciuchy dziewczynek są głównie bawełniane, więc nawet ich nie trzeba prasować, a ja przynajmniej się nie dołuję nad deską do prasowania. Nienawidzę żelazka! Odpoczynek robi więcej dobrego dla naszego samopoczucia niż idealnie wysprzątany dom. I nie zarywaj wieczorów na ogarnianie mieszkania i gotowanie – kurze, o ile nie jesteście uczuleni, może nie zetrą się same, ale mogą poczekać do weekendu. Samotna mama = przygotowana na wszystko Wizyta u lekarza? Kolejka w poczekalni. Jazda autobusem? Nuda. Lody na patyku podczas spaceru? Zachlapane ubranie. Ponieważ jako samotna mama nie masz koło siebie drugiego dorosłego, który w trybie awaryjnym może wyskoczyć po gazetkę do kiosku czy suchą bluzkę do domu (lub sklepu!), pomyśl o tym wcześniej. - Ja zawsze noszę w torbie kredki, notes, kolorowankę i koszulkę na zmianę – zdradza Kasia. - To się zawsze przydaje! Nie zapomnij o jakiejś przyjemnej i edukacyjnej aplikacji w telefonie. Życie może być prostsze, jeśli mu na to pozwolisz. To samo dotyczy przewidywania awaryjnych sytuacji: miej w domu zawsze zapas leków przeciwgorączkowych, przeciwbiegunkowych itd. Kto wyskoczy nagle w nocy do apteki, jeśli dziecko obudzi się chore? No właśnie. Po co się stresować, lepiej być przygotowaną! Policz do 10 Jeśli ciągle musisz być skoncentrowana i dawać z siebie wszystko, możesz poczuć się zmęczona. To z kolei wpływa na nastrój, łatwo się zdenerwować, kiedy coś nie wychodzi. Nawet błahe sytuacje, takie jak rozlana herbata, mogą być powodem do złości. Jeśli czujesz, że jesteś rozdrażniona, zachowaj czujność. Policz do 10, ściągnij aplikację do medytacji na telefon (np. Calm lub Headspace), a jeśli czujesz, że już od dłuższego czasu nie radzisz sobie z frustracją, pomyśl o wizycie u specjalisty. - Łatwo się denerwuję, kiedy jestem niewyspana – przyznaje Agnieszka. - Dlatego staram się olewać inne rzeczy wieczorem i kłaść się do łóżka koło 22.00. Wiem, że dzięki temu będziemy mieć dobry dzień. A jeśli się nie wyspałam, uprzedzam wypadki i staram się wszystko robić wolniej. Nie chcę się wkurzać na dziecko, tylko dlatego, że jestem zmęczona. Grupy wsparcia dla samotnych matek Kiedyś do wychowywania dzieci mieliśmy całe rodziny: babcie, prababcie, teściowe. Teraz coraz trudniej o takie wsparcie, zwłaszcza jeśli mieszkamy z dala od najbliższych. Samotne mamy mają się jeszcze trudniej, bo na co dzień nie mogą liczyć na ojców dzieci. A jednak one też mogą – a nawet powinny – szukać wsparcia u innych. Zorientuj się czy w twojej okolicy jest klub dla mam albo poszukaj odpowiedniej grupy w Internecie. - Ja jestem na takim forum internetowym dla samotnych matek i to jest po prostu rewelacyjne – zachwala Magda. - Te wszystkie kobiety wiedzą, jak jest, pomagamy sobie, wspieramy, podpowiadamy, gdzie są jakieś fajne promocje, jaki krem kupić i w ogóle. Są wśród nich prawniczki, co się przydaje, to samo z lekarkami, kadrowymi. Są świetne kucharki, maniaczki gotowania i seriali. To taki świat w pigułce i zawsze dostępny! Przeczytaj też: „Nie poluję na męża!” - samotne mamy obalają mity na swój temat Jak ona to robi? 5 sekretów wyluzowanej mamy Gdy mama i tata się rozstają
„Nie poluję na męża!” - samotne mamy obalają mity na swój temat
Pora raz na zawsze rozprawić się z mitami o samotnym macierzyństwie. Przeczytaj dlaczego – zdaniem samotnych mam - nie warto im wierzyć.
Samotne macierzyństwo sprzyja powstawaniu stereotypów. Każdy z nas je słyszał, a większość przynajmniej raz w życiu wyraziła opartą na nich opinię. Tymczasem obiegowe opinie na temat samotnego rodzicielstwa najczęściej nie są prawdziwe, za to są bez wątpienia krzywdzące. Pora obalić najpopularniejsze mity: matki wychowujące samodzielnie dzieci uchylają dla nas rąbka tajemnicy i tłumaczą, dlaczego większość rzeczy, które myślimy o samotnym macierzyństwie to... bzdura. Mit nr 1: Samotne matki to nisza Nic bardziej mylnego! Z danych GUS-u z 2014 roku wynika, że w rodzinach z jednym rodzicem wychowuje się 22 proc. polskich dzieci poniżej 17 roku życia. Opiekę nad nimi sprawują najczęściej samotne matki – 20 proc. dzieci mieszka właśnie z kobietami, a niespełna 2 proc. z ojcami. Wiemy też, że kobiety wychowujące samodzielnie dzieci w miastach najczęściej nie ukończyły 50 lat – odwrotnie niż na wsiach, gdzie 53 proc. samotnych mam ma ponad 50 lat. Mit nr 2: Samotne mamy szukają tatusia Samotne matki to najczęściej kobiety z historią nieudanych związków, nie spieszy im się do powtórki. Najczęściej podkreślają, że wolą wychowywać dziecko samodzielnie, niż zaryzykować kolejny nieudany związek. Zazwyczaj są ostrożne i nieufne: - Wolę być sama z Kubą – mówi Kasia, rozwódka. - Nie chcę walki i kłótni, mam dość zaspokajania potrzeb dorosłych facetów. Wolę stworzyć synowi szczęśliwy dom. Oparty na szacunku. Samotne matki nie polują na facetów i nie próbują ich usidlić. Niektórym brakuje towarzysza dla siebie, kogoś dorosłego, z kim mogłyby dzielić się radościami i smutkami, chcą kogoś poznać, ale nie szukają mężczyzny po to, by był ojcem dla ich dziecka. Zwłaszcza, że dziecko często ma ojca, który jest wciąż obecny w jego życiu. Co więcej – wbrew krzywdzącym opiniom – samotne mamy bardzo wysoko stawiają poprzeczkę dla swoich potencjalnych partnerów: taki mężczyzna będzie częścią życia ich dzieci, musi być naprawdę tego warty. Mit nr 3: Ja bym nie dala rady być samotną mamą! Agnieszka, samotna od samego początku macierzyństwa (mąż odszedł, kiedy była w ciąży) irytuje się, kiedy słyszy takie zdania padające z ust innych kobiet. A – jak przyznaje – słyszy je bardzo często. - Każda matka dałaby radę i zrobiłaby to dla swojego dziecka – przekonuje. - Nie ma wyjścia. Po prostu idziesz do przodu. To życie. Fakt bycia samotną mamą nie zmienia faktu, że kobieta chce stworzyć szczęśliwą rodzinę – nawet jeśli w jej przypadku rodzina to ona i dziecko/dzieci. Stara się tak samo bardzo, a częściej jeszcze bardziej. Mit nr 4: Wiem, jak to jest, bo mój mąż dużo pracuje Takie zdanie z ust kobiety, która formalnie nie jest samotna potrafi bardzo zirytować. Kasia tłumaczy dlaczego: - Nie, nie wiesz, jak to jest. Nie masz o tym pojęcia! Nie musisz polegać tylko na sobie w najważniejszych kwestiach. Przestań tak mówić, to mnie obraża – kończy ze złością. Mama prawdziwie samotna, taka, która nie ma pomocy od partnera lub byłego partnera, może liczyć tylko na pomoc przyjaciół i rodziny, a zdarza się przecież, że nie ma mieszkających w pobliżu krewnych, a znajomi odsunęli się od niej, kiedy została sama i przestała mieć dla nich czas na każde zawołanie. Dla niej nagła choroba dziecka, wyższy niż zwykle rachunek za gaz czy nagły wieczorny smutek to problemy, z którymi musi zmierzyć się sama. Mit nr 5: Samotna mama = nieszczęśliwa kobieta To kolejny stereotyp na temat samotnych matek. Wyjaśnialiśmy już, że wiele z nich jest szczęśliwszych po zakończeniu nieudanych związków. Samotna mama woli wychowywać dziecko samotnie niż z partnerem, który był nieodpowiedzialny lub okrutny. - Samotna mama też może być spokojna i spełniona – przekonuje Agnieszka. - Mam w internecie grupę wsparcia na forum dla innych samotnych mam i naprawdę nie ma tam samych cierpiętnic. Jasne, niektóre z nas tęsknią za miłością, niektórym jest trudniej niż innym, każda z nas miewa gorsze dni, ale też najnormalniej w świecie cieszymy się z fajnych rzeczy, które spotykają nas lub nasze dzieci. Agnieszka twierdzi, że samotne matki bardzo stawiają na rozwój osobisty: - Dokształcamy się, czytamy ważne książki i bierzemy udział w warsztatach, bo wiemy, że musimy się starać bardziej, żeby być naprawdę mądrymi i dobrymi rodzicami dla naszych dzieci – tłumaczy. Mit nr 6: Dzieci z niepełnych rodzin na pewno wyrosną na skrzywionych dorosłych Ta opinia jest szczególnie bolesna dla każdej samotnej matki. Każda kobieta, która musi samodzielnie wychowywać dziecko martwi się, czy dziecku nie brakuje drugiego rodzica, czy ona wystarczy, żeby jej dziecko wyrosło na szczęśliwego człowieka, który będzie umiał budować dobre relacje z innymi ludźmi. Dla osób wygłaszających takie opinie Agnieszka ma jedną odpowiedź: - Serio? Dajcie spokój! Moje dziecko będzie mniej skrzywione wychowując się tylko ze mną, niż gdyby miało mieszkać z ojcem pijakiem albo facetem, który nie szanuje jego mamy – mówi. Dorastając w bezpiecznym, pełnym miłości i opartym na szacunku środowisku, dziecko ma większe szanse wyrosnąć na szczęśliwego i niezaburzonego człowieka, niż gdyby miało mieszkać z dwojgiem nieszczęśliwych rodziców – uważa Kasia. - Czy bywa ciężko? Tak. Czy chciałybyśmy, żeby ktoś nas czasami odciążył? Tak. Ale są dużo gorsze rzeczy niż samotne rodzicielstwo. Dużo gorsze rzeczy niż życie z kimś, kogo kocha się najbardziej na świecie. I to ze wzajemnością – czyli tak, jak to wygląda w naszych domach – mówi Agnieszka. Przeczytaj też: Gwiazdy nie wstydzą się samotnego macierzyństwa Gdy mama i tata się rozstają Jestem mamy i taty. Nawet po rozwodzie!