Naczelna sprawdza: ten krem uratował skórę mojego syna niejeden raz
Podrażniona i przesuszona skóra u dziecka to nawracający problem, który utrudnia codzienne funkcjonowanie - szczególnie wtedy, kiedy zwykłe kosmetyki dają tylko chwilową ulgę. Sprawdziłam Dermalibour+CICA od A-Derma - krem regenerujący i żel do mycia przeznaczone do skóry wymagającej ukojenia i regeneracji. To produkty, które bardzo szybko stały się naszym codziennym towarzyszem.
Dlaczego w ogóle postanowiłam to sprawdzić Skóra Leona bywa problematyczna. Nie chodzi o jednorazowe przesuszenie po zimie czy chwilowe podrażnienie. Bardzo często pojawiają się u niego suche, czerwone i swędzące miejsca - szczególnie w zgięciach kolan, czasem także na rękach. I jak to zwykle wygląda przy dzieciach, problem raz się pojawia, raz znika. Przez kilka dni jest lepiej, potem nagle skóra robi się szorstka, zaczerwieniona i zaczyna swędzieć. Wieczorem potrafi się drapać odruchowo, nawet nieświadomie przez sen. Przetestowałam już naprawdę dużo kosmetyków "dla skóry wrażliwej". Część działała tylko chwilowo, część była zbyt tłusta, a po niektórych miałam wrażenie, że skóra jest bardziej oblepiona niż faktycznie ukojona i zregenerowana. Dlatego do Dermalibour+CICA podeszłam dość ostrożnie. Nie oczekiwałam cudów. Bardziej interesowało mnie to, czy ten krem rzeczywiście przynosi ulgę i czy da się go używać na co dzień współpracując z dzieckiem, które często mówi, że krem "szczypie", "lepi się" albo "jest ble". Dermalibour+CICA - krem regenerujący To był produkt, po który sięgam najczęściej. Najpierw użyłam go właśnie na suche, zaczerwienione miejsca pod kolanami Leona. Skóra była szorstka, podrażniona i wyraźnie go swędziała. Zwykle w takich sytuacjach wieczorne smarowanie kończyło się marudzeniem, bo większość kremów była albo bardzo tłusta, albo dawała nieprzyjemne uczucie na skórze. Tutaj było inaczej. Co mnie zaskoczyło? Przede wszystkim to, że krem bardzo szybko przyniósł skórze ulgę bez pieczenia i szczypania. Skóra już po chwili wyglądała lepiej, a Leon się nie drapał. Po kilku dniach regularnego stosowania czerwone miejsca były wyraźnie mniej widoczne i mniej szorstkie. Nie zniknęły "magicznie" po jednym użyciu, ale pierwszy raz od dawna miałam poczucie, że produkt rzeczywiście wspomaga regenerację skóry, a nie tylko chwilowo natłuszcza. Bardzo podoba mi się też konsystencja tego kremu. Jest treściwy, ale nie ciężki. Nie zostawia bardzo tłustej warstwy i szybko się wchłania, co przy pielęgnacji skóry dziecka naprawdę ma znaczenie. Leon pozwalał się nim smarować bez protestów. Z czasem zaczęłam używać go też u siebie - na przesuszone dłonie po ciągłym myciu i sprzątaniu oraz na podrażnioną skórę wokół ust. I znowu miałam to samo poczucie: ukojenie zamiast chwilowego "zaklejenia" skóry. Dla kogo to ma sens: Dla dzieci i dorosłych z podrażnioną, przesuszoną, swędzącą skórą, która potrzebuje regeneracji i ukojenia. Szczególnie dobrze sprawdzi się u rodzin, które chcą mieć jeden produkt do różnych problemów skórnych - zamiast kilku oddzielnych kremów "na wszystko". Dla kogo raczej nie: Dla osób, które szukają lekkiego kremu pielęgnacyjnego "do codziennego smarowania", a nie produktu skoncentrowanego na regeneracji skóry. Dermalibour+CICA - żel do mycia Przy wrażliwej skórze bardzo łatwo wpaść w błędne koło. Skóra jest przesuszona, więc zaczynamy ją mocniej natłuszczać, ale jednocześnie używamy produktów myjących, które ją dodatkowo podrażniają. Dlatego byłam bardzo ciekawa tego żelu. I tutaj chyba największym zaskoczeniem było dla mnie to, czego... nie było. Nie było uczucia ściągnięcia skóry po myciu. Nie było dodatkowego przesuszenia. Nie było też sytuacji, w której po kąpieli czerwone miejsca wyglądały gorzej niż wcześniej. Co mnie zaskoczyło? Produkt jest bardzo delikatny, a jednocześnie mam poczucie, że naprawdę oczyszcza skórę. Dla Leona to było szczególnie ważne, bo każda kąpiel przy zaostrzeniu problemów skórnych powodowała dyskomfort. Tutaj tego nie było. Żel dobrze sprawdził się zarówno do codziennego mycia ciała, jak i przy higienie podrażnionych miejsc. I znowu - bardzo doceniam prostotę. Nie trzeba się zastanawiać, "czy to jeszcze nie podrażni bardziej". Dla kogo to ma sens: Dla dzieci i dorosłych z wrażliwą, przesuszoną lub podrażnioną skórą, szczególnie wtedy, kiedy zwykłe produkty myjące powodują dyskomfort. Dla kogo raczej nie: Dla osób, które lubią mocno pieniące się żele i uczucie bardzo intensywnie pachnące produkty. Co było dla mnie najważniejsze Najbardziej lubię produkty, które po prostu stają się elementem codzienności. Nie stoją na półce "na specjalną okazję", tylko zaczynasz po nie sięgać automatycznie, bo widzisz, że działają. I dokładnie tak było tutaj. Dermalibour+CICA nie stał się u nas "kosmetykiem do testu". To po prostu produkt, który zaczął krążyć po domownikach. Raz używałam go ja, raz Leon, czasem ktoś inny potrzebował go "na jakieś podrażnienie". I myślę, że właśnie to najlepiej pokazuje, czy coś naprawdę się sprawdza. Przy dzieciach bardzo szybko przestałam wierzyć w "cudowne kosmetyki". Zaczęłam za to doceniać produkty, które naprawdę przynoszą ulgę. Takie, które uspokajają skórę zamiast tylko chwilowo ją natłuszczać. I dokładnie taki okazał się dla mnie Dermalibour+CICA. Materiał promocyjny marki Pierre Fabre Dermo-Cosmetique Polska sp. z o.o.
Skóra niemowląt: Jak zapobiegać podrażnieniom?
Podrażnienia u niemowląt to częsty problem. Nic dziwnego. Skóra noworodka jest nawet 8 razy cieńsza od skóry dorosłego, dlatego bardzo łatwo ulega uszkodzeniom. Podrażnienia łatwo poznać po zaczerwienieniu w okolicy krocza oraz łuszczącym się naskórku. Rodzice powinni pamiętać, aby nie bagatelizować tego objawu.
Brak reakcji na podrażnienia skóry dziecka spowoduje bowiem zaostrzenie objawów, co znacząco odbije się na komforcie maluszka. Nie ma jednak wątpliwości, że łatwiej zapobiegać podrażnieniom niż je leczyć. W jaki sposób to robić? Podpowiadamy! View Ediplayer on the source website 3 sposoby zapobiegające podrażnieniom skóry u dzieci: 1. Liczy się pielęgnacja Bardzo istotna jest odpowiednia pielęgnacja skóry dziecka. Ważne, aby używać do niej kosmetyków przeznaczonych dla maluchów. Najlepszym wyborem będą produkty na bazie naturalnych składników. Im prostszy skład, tym mniejsze ryzyko alergii lub ewentualnych podrażnień u malucha. Warto szukać zwłaszcza takich dodatków jak ekstrakt z owsa Rhealba czy witamina B3. A co w przypadku, gdy podrażnienia mimo wszystko się pojawią? W takiej sytuacji warto sięgnąć po silnie nawilżające i natłuszczające preparaty, czyli tzw. emolienty. 2. Właściwe pieluszki Zapobiegać podrażnieniom pomagają również odpowiednie pieluszki. Liczy się przede wszystkim ich rozmiar. Pieluszki powinny być dopasowane do wielkości dziecka. Za małe mogą uciskać i powodować zaczerwienienia. Z kolei za duże mogą przeciekać. Kolejnym ważnym czynnikiem jest właściwy materiał. Warto stawiać na pieluszki wykonane z przyjaznych tkanin, które przepuszczają powietrze. 3. Rewolucyjne pieluszki Dobrym wyborem będą zwłaszcza <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=zN5FX7AKveyx1iscWGv.VJZzXqwdu_Ncah4G1ZqONoH.N7/stparam=senonvejlw/fastid=jlbntrrmndskrrkgfhguazxbuglu/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1865187.4638933PLISTA_WM/B28901172.352857195;dc_trk_aid=543801638;dc_trk_cid=181190746;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">pieluszki Dada Extra Care z nową, innowacyjną technologią Climaflex®. To pierwsze tego typu rozwiązanie na polskim rynku. Pieluszki cechują się superchłonnym wkładem, który gwarantuje skuteczną ochronę przed wilgocią i efektywne odprowadzanie ciepła oraz unikalnym kształtem kanalika, który jest dostosowany do anatomii chłopców i dziewczynek. Dzięki zastosowanej technologii Climaflex® skóra maluchów pozostaje sucha, co znacząco zmniejsza ryzyko podrażnień. Uwagę zwraca również to, że pieluszka jest cieńsza, przez co nie ogranicza ruchów dziecka. Pieluszki jako jedyne w Polsce zostały opracowane we współpracy z Instytutem Matki i Dziecka. Produkt dostępny jest w sklepach sieci Biedronka. Materiał powstał z udziałem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=zN5FX7AKveyx1iscWGv.VJZzXqwdu_Ncah4G1ZqONoH.N7/stparam=senonvejlw/fastid=jlbntrrmndskrrkgfhguazxbuglu/nc=0/url=https://ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1865187.4638933PLISTA_WM/B28901172.352857195;dc_trk_aid=543801638;dc_trk_cid=181190746;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=" target="_blank" rel="noopener">DADA
Ciemieniucha – dlaczego powstaje i jak się jej pozbyć [ZDJĘCIA]
Ciemieniucha to grube, tłuste łuski na główce dziecka. Przyczyną jej powstania jest nieprawidłowa praca gruczołów łojowych skóry dziecka. Ciemieniucha może występować także na skórze buzi, tułowiu i w okolicach krocza. Nieodpowiednio usuwana może spowodować stan zapalny skóry. Zobacz, jak wygląda ciemieniucha i jakie sposoby pomogą się jej pozbyć.
Ciemieniucha pojawia się nawet u 2/3 niemowląt. Bardzo często dotyka dzieci z alergią, ale są też takie maluszki, które po prostu mają do niej większą skłonność. Powstaje na partiach skóry, gdzie wydzielanie gruczołów łojowych jest największe. Ciemieniuchę uznaje się za dziecięcą wersję łojotokowego zapalenia skóry, które u osób dorosłych wywołuje łupież. Spis treści: Ciemieniucha: co to takiego? Ciemieniucha: przyczyny powstawania Jak wygląda ciemieniucha? Ciemieniucha: zdjęcia Jak się pozbyć ciemieniuchy? – domowe sposoby Ciemieniucha: kiedy do lekarza? Ciemieniucha – co to takiego? Ciemieniucha (z łac. dermatitis seborrhoicum neonatorum) to rodzaj łojotokowego zapalenia skóry występującego u niemowląt na owłosionej skórze głowy. W okolicy ciemiączka między włosami dziecka pojawiają się tłuste, żółte, łuszczące się płatki, które przypominają łupież. U niektórych dzieci zdarza się również ciemieniucha na brwiach, na czole oraz za uszami. Ciemieniucha jest dość powszechną przypadłością u niemowląt. Najczęściej pojawia się u dzieci do 3 miesiąca życia i ustępuje do 1 roku życia. Może także wystąpić u starszych, nawet kilkuletnich, dzieci. Pierwszymi objawami zmian jest białawy nalot na skórze dziecka. Pokryta łuskami skóra głowy nie boli i nie swędzi. Jeśli nie dojdzie do wtórnego zakażenia skóry bakteriami lub grzybami, ciemieniucha nie stwarza zagrożenia dla dziecka. Łagodne zmiany, czyli miękki białawy nalot, nie wymagają leczenia. Żółte, tłuste łuski można delikatnie usuwać, uważając, aby nie uszkodzić skóry niemowlęcia, ponieważ grozi to infekcją. Ciemieniucha: przyczyny powstawania Ciemieniucha powstaje, gdy gruczoły łojowe produkują za dużo łoju (sebum), który łączy się ze złuszczonym naskórkiem. Przy zwiększonym wydzielaniu łoju może także dojść do namnożenia się grzyba – drożdżaka z rodzaju Malassezia, który przyczynia się do jej rozwoju. Ciemieniucha u noworodka może być efektem działania matczynych hormonów, które ciągle jeszcze krążą we krwi dziecka po tym, jak dostały się tam w czasie ciąży przez łożysko. U starszych dzieci ciemieniuchę mogą powodować nieodpowiednie kosmetyki. Dzieci z alergią pokarmową częściej mają problem z ciemieniuchą niż inne dzieci, chociaż żółte łuski nie są objawem alergii. Jak wygląda ciemieniucha? Pierwsze objawy ciemieniuchy mogą pojawiać się już w pierwszych tygodniach życia dziecka. Najpierw okolicy ciemiączka widoczny jest białawy nalot, który z czasem przybiera postać żółtawych łusek. Łuski stają się coraz grubsze, łuszczą się, a w ich miejsce powstają nowe. Jak już wspomnieliśmy, zmiany najczęściej występują na główce dziecka, ale mogą też pojawiać się na brwiach, w pachwinach, pod pachami, za uszami i na nosie. Ciemieniucha: zdjęcia Zdjęcia główki dziecka z ciemieniuchą we włosach, która przyjęła miejscami postać żółtawych, grubszych łusek: fot. Adobe Stock fot. Adobe Stock Jak się pozbyć ciemieniuchy? Potrzeba czasu i konsekwencji, aby zwalczyć ciemieniuchę. Jednak samo leczenie dolegliwości nie jest specjalnie trudne. Sprawdź, co mówi na ten temat położna noworodkowa, Dorota Lewandowska. View Ediplayer on the source website Jak krok po kroku usunąć ciemieniuchę: natłuść głowę dziecka oliwką – należy zrobić to na godzinę, a nawet na kilka godzin, przed wieczorną kąpielą; dzięki temu łuski staną się miękkie i łatwiejsze do usunięcia: View Burdaffi on the source website umyj dziecku głowę – płynem do mycia ciała dziecka, najlepiej emolientem, albo dziecięcym szamponem: View Burdaffi on the source website wyczesz włoski – trzeba robić to pod włos, najlepsza będzie do tego miękka szczotka, a nie grzebień, który może podrażnić lub pokaleczyć delikatną skórę dziecka: View Burdaffi on the source website Łusek ciemieniuchy nigdy nie można usuwać na sucho – w ten sposób można uszkodzić skórę głowy dziecka i utorować drogę do zakażenia bakteriami lub grzybami. Gdy łuski ciemieniuchy nie chcą zniknąć: zrób kompres – z nasączonego oliwką gazika, który trzeba umieścić pod bawełnianą czapeczką przynajmniej na kilka godzin; po tym czasie należy umyć dziecku główkę i wyczesać włoski, zastosuj specjalny preparat z apteki – (jeżeli kompres z oliwki nie pomógł) pomóc może preparat na ciemieniuchę zawierający kwas salicylowy; trzeba go stosować tak, jak zaleca to producent. Sprawdź ranking najlepszych olejków, kremów i preparatów na usunięcie ciemieniuchy. O co zadbać, by dziecko nie miało ciemieniuchy? nie przegrzewaj – skóra powinna oddychać, a nie być przykryta grubą czapką, gdyż powietrze doskonale leczy podrażnienia; zdejmuj dziecku czapeczkę, gdy wchodzisz do pomieszczeń, np. do sklepu, dbaj o odpowiednie nawilżenie skóry – najlepiej lekkim kosmetykiem, który zawiera w składzie emolienty, nakremuj dziecko tuż po kąpieli. Nawet jeżeli usuniesz ciemieniuchę, pamiętaj, że lubi ona powracać u dzieci ze skłonnością do jej powstawania. Najlepiej codziennie oglądać główkę dziecka, czy nie pojawiły się nowe łuski. Jeżeli szybko je zauważymy, łatwiej będzie je zlikwidować. Aby nie dopuścić do nawrotów ciemieniuchy, trzeba przestrzegać regularnej pielęgnacji delikatnej skóry główki dziecka: myć włosy łagodnym szamponem dla dzieci, nie przegrzewać dziecka i dbać, by skóra była odpowiednio nawilżona. Ciemieniucha: kiedy do lekarza? Jeżeli domowe sposoby na ciemieniuchę nie przyniosą efektów, konieczna jest wizyta z dzieckiem u pediatry. Niemowlę z ciemieniuchą powinien obejrzeć lekarz także gdy: zmiany obejmują nie tylko owłosioną skórę główki, ale również buzię, tułów i okolice krocza, ciemieniusze towarzyszą inne objawy, np. biegunka, ból brzucha – mogą to być sygnały alergii, skóra dziecka jest zaczerwieniona lub pojawiły się na niej sączące się wykwity – mogło dojść do zakażenia drobnoustrojami, łuski często powracają, chociaż dziecko ma prawidłowo pielęgnowaną główkę. Przy dużych zmianach skórnych przyczyną ciemieniuchy może być drożdżak Malassezia. Lekarz zleci wówczas leki przeciwgrzybicze w postaci kremów i szamponów. Przy bardzo nasilonym stanie zapalnym konieczne może okazać się stosowanie kremu z hydrokortyzonem. Źródło: nationaleczema.org Zobacz także: Nawracająca ciemieniucha: dlaczego dokucza też starszym dzieciom? Alergia skórna: nie tylko na twarzy, a też na łokciach, kolanach, ciele. Jak leczyć? Pielęgnacja włosów dziecka - jak dbać o włosy niemowlaka i starszego dziecka
Czerwone dłonie u dziecka – o czym świadczą, co stosować?
Czerwone dłonie u dziecka najczęściej świadczą o podrażnieniu skóry, ale w niektórych przypadkach mogą być objawem poważnej choroby wątroby lub układu krążenia. Sprawdź, dlaczego dziecko może mieć czerwone dłonie, jak ustalić przyczynę zmian na skórze i czym łagodzić zmiany na dłoniach.
Czerwone dłonie u dziecka najczęściej są objawem wychłodzenia lub podrażnienia skóry niewłaściwymi kosmetykami. W takim przypadku zmiany ustępują same. Niepokój powinny budzić permanentnie czerwone dłonie u dziecka lub często pojawiające się zaczerwienienie. To może być sygnał, że w organizmie dzieje się coś niedobrego i trzeba skonsultować się z pediatrą. Wyjaśniamy, jakie czynniki mogą prowadzić do zaczerwienienia skóry na dłoniach lub pojawienia się na nich czerwonych plam lub wysypki. Spis treści: Czego objawem są czerwone dłonie? Co mogą oznaczać czerwone plamy lub krostki na dłoniach Czerwone dłonie wewnątrz – przyczyny Sucha skóra na rękach u dziecka – co oznacza? Jak leczyć czerwone dłonie u dzieci? Czego objawem są czerwone dłonie? U niemowląt zaczerwienienie dłoni może być objawem niewykształcenia się bariery ochronnej skóry, czyli tzw. płaszcza hydro-lipidowego. Skóra dłoni niemowlęcia jest również bardzo cienka, może więc reagować zaczerwienieniem na szereg czynników zewnętrznych takich jak: zimno wiatr promienie słoneczne niektóre kosmetyki do kąpieli i pielęgnacji niewystarczające spłukanie skóry po kąpieli. Czerwone dłonie u dziecka mogą także świadczyć o alergii, np. na białko mleka krowiego lub pyłki. Bardzo silną reakcję w postaci zaczerwienienia skóry dłoni może dawać alergia kontaktowa, np. na nikiel. Przy uczuleniu skóra staje się nie tylko czerwona, ale też silnie swędzi, twardnieje i pęka. Czerwone dłonie u dziecka mogą pojawić się, gdy dojdzie do ich odmrożenia lub oparzenia, a także w przypadku ich stłuczenia czy innego urazu mechanicznego. Chorobowe przyczyny czerwonych dłoni u dziecka Niektóre zaburzenia chorobowe mogą dawać objawy w postaci czerwonych dłoni. Należą do nich: rumień dłoniowy egzema łuszczyca atopowe zapalenie skóry twardzina układowa choroba Fabry’ego (rzadka choroba genetyczna) reumatoidalne zapalenie stawów choroba Raynauda (skurcz naczyń pod wpływem zimna czy stresu). Co mogą oznaczać czerwone plamy lub krostki na dłoniach? Jeśli na rękach występuje silne zaczerwienienie, a także widać grudki, krostki i bruzdy pokryte jasnymi łuskami, najprawdopodobniej są to objawy łuszczycy, która jest groźną przewlekłą chorobą na tle autoimmunologicznym. Dochodzi do procesów zapalnych i znacznie przyspieszonego rogowacenia naskórka. Choroba ta często ma podłoże genetyczne, ale sprzyjają jej zanieczyszczenie powietrza, infekcje, przyjmowanie niektórych leków. Czerwone dłonie wewnątrz - przyczyny Ten objaw, zwany rumieniem dłoniowym, częściej występuje u dorosłych, którzy mają poważne problemy z wątrobą, np. stłuszczenie czy marskość wątroby. Zaczerwienienie zwykle pojawia się na wewnętrznej stronie dłoni w okolicy kłębu kciuka i kłębika małego palca. Zaczerwienieniu mogą też ulec opuszki palców. Powstawaniu zmian w postaci czerwonych dłoni od wewnątrz na tle kłopotów z wątrobą może sprzyjać: poszerzenie naczyń włosowatych podwyższony poziom estrogenów w organizmie wzrost ilości krwi pompowanej do poszerzonych naczyń krwionośnych – tzw. zespół hiperkinetyczny. Zaczerwienienie wnętrz dłoni potrafi też wystąpić jako jeden z objawów innych chorób, np.: reumatoidalnego zapalenia stawów, wyprysku kontaktowego czy łuszczycy. Sucha skóra na rękach u dziecka – co oznacza? Czerwona i sucha skóra u dziecka, bez dodatkowych zmian, może świadczyć o nieprawidłowej budowie płaszcza hydro-lipidowego. To częste zjawisko u niemowląt, ale u nich płaszcz hydro-lipidowy z czasem dojrzewa i zaczerwienienie rąk ustępuje. Natomiast u starszych dzieci występowanie takich objawów może oznaczać trwały problem z tworzeniem bariery ochronnej skóry. Skóra przesusza się i jest bardziej wrażliwa na czynniki zewnętrzne. W takiej sytuacji najlepiej skonsultować się z pediatrą, który może dziecko skierować do dermatologa. Specjalista zleci też stosowanie kosmetyków, które przywracają skórze prawidłowe pH oraz odbudowują barierę hydro-lipidową. Jak leczyć czerwone dłonie u dzieci? Niegroźne zmiany wynikające z niedojrzałości płaszcza hydro-lipidowego wymagają stosowania przez pewien czas emolientów, delikatnych i hipoalergicznych kosmetyków oraz unikania narażania dłoni dziecka na czynniki zewnętrze drażniące skórę. Jeżeli zaczerwienienie dłoni dziecka ma podłoże chorobowe, przede wszystkim trzeba zając się leczeniem choroby. Dlatego dziecko może zostać skierowane do specjalisty, który zajmie się leczeniem alergii, choroby reumatycznej, autoimmunologicznej lub schorzenia wątroby. Zawsze warto też unikać innych czynników, które dodatkowo mogłyby podrażniać skórę rąk dziecka. Dlatego zaleca się stosowanie kremów z filtrem latem, noszenie rękawiczek od jesieni do wiosny, stosowanie łagodnych kosmetyków do kąpieli i pielęgnacji. Skórę dłoni dobrze jest regularnie smarować kremami do rąk z mocznikiem i alantoiną. Zobacz także: Pielęgnacja noworodka – co stosować? Kontaktowe zapalenie skóry – jak rozpoznać i leczyć? Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt
Naczyniak u dziecka – jak go rozpoznać i leczyć? [ZDJĘCIA]
Naczyniak u dziecka to skupisko nieprawidłowych naczyń krwionośnych. Pojawia się on u wielu noworodków i niemowląt. Zobacz, jak wygląda i dowiedz się, czy jest groźny i kiedy trzeba je leczyć.
Naczyniak to znamię, które pojawia się zazwyczaj w pierwszym roku życia dziecka. Choć stresuje rodziców, nie zawsze musi być niebezpiecznym objawem. Naczyniaki często znikają samoistnie po kilku latach. Konieczna jest jednak obserwacja takiej zmiany, a w niektórych przypadkach usunięcie naczyniaka, gdy zagraża zdrowiu dziecka. Spis treści: Co to jest naczyniak? Naczyniak u dziecka – przyczyny Rodzaje naczyniaków u dziecka Gdzie występują naczyniaki u dziecka? Naczyniak u dziecka – jak wygląda? (ZDJĘCIA) Czy naczyniak znika – leczenie naczyniaków Czy naczyniak jest groźny – możliwe powikłania Naczyniaki a wady naczyniowe Co to jest naczyniak? Naczyniaki wczesnodziecięce są najczęściej spotykanymi niezłośliwymi guzami u dzieci. Występują u 10 proc. niemowląt i u 30 proc. wcześniaków. Guzy naczyniowe zdarzają się częściej u dziewczynek niż u chłopców. Naczyniak to skupisko nieprawidłowo zbudowanych naczyń krwionośnych, które w Polsce rozpoznaje się u ok. 40 tys. dzieci rocznie. Większość naczyniaków jest niewielkich rozmiarów i zanika samoistnie, jednak w 5-10 proc. przypadków mogą wywoływać poważne skutki, łącznie z zagrażaniem życiu dziecka. Naczyniaki zwykle pojawiają się z czasem, ale 10 proc. wszystkich guzów naczyniowych to guzy wrodzone, widoczne u noworodka już przy urodzeniu. Taka zmiana nazywana jest naczyniakiem wrodzonym. Naczyniak pojawiający się później – to naczyniak wczesnodziecięcy. Oprócz naczyniaków u dzieci istnieją też inne rodzaje nieprawidłowości, które są wadami naczyniowymi (bywają mylone z naczyniakami). Naczyniak u dziecka – przyczyny Przyczyna powstawania naczyniaków oraz wad naczyniowych nie jest do końca znana. Badacze przypuszczają, że proces powstawania naczyniaków może zaczynać się od mutacji genu lub genów odpowiedzialnych za proliferację komórek między 6-10 tygodniem życia płodowego. W grupie ryzyka są także wcześniaki, dzieci z ciąży mnogiej oraz z rodzin, w których naczyniaki występują w wywiadzie. Rodzaje naczyniaków u dziecka Naczyniaki możemy podzielić na 3 podstawowe grupy: naczyniak zwykły – wypukły, w jasno czerwonym kolorze. Pojawia się zaraz po urodzeniu i w większości przypadków znika samoistnie w ciągu kilku lat. naczyniak płaski – przypomina płaską, różową plamkę z widocznie zaznaczonymi brzegami. Podczas płaczu, krzyku, gorączki jego kolor może stawać się bardziej intensywny. Z czasem blednie, ale nie znika samoistnie. naczyniak jamisty – wyglądem przypomina truskawkę, jest w kolorze sinoczerwonym lub czerwonym. Jest miękki oraz wypukły w dotyku. Znika zazwyczaj w wieku przedszkolnym lub wczesnoszkolnym. Może wystąpić także w jamie ustnej dziecka, na błonie śluzowej. Charakterystyka naczyniaków Do rozpoznania naczyniaka zazwyczaj wystarczy zwykłe badanie. W przypadku naczyniaków podskórnych należy sprawdzić, czy jest to guz złośliwy, czy niezłośliwy. USG pozwala stwierdzić, czy mamy do czynienia z naczyniakiem, czy wadą naczyniową. W przypadku guzów TA i KHE niezbędna może się okazać biopsja chirurgiczna. Lekarz może rozpoznać u dziecka aczyniaka wg poniższych kryteriów: Naczyniaki wczesnodziecięce Najczęściej nie są widoczne po urodzeniu. W miejscu powstania takiego naczyniaka pojawia się białawe przebarwienie lub zmiana przypominająca ukłucie, zadrapanie. W ciągu 2–4 tygodni od urodzenia się dziecka zmiana ta powiększa się, robi się napięta i wypukła, zmienia kolor na sino-czerwony. Średnica naczyniaka może mieć od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Na początku nie można przewidzieć, jak naczyniak będzie się rozwijał. Zazwyczaj naczyniak rośnie szybko przez kilka miesięcy, a potem jego wzrost staje się wolniejszy i zatrzymuje się (po kilku tygodniach lub nawet do roku). W fazie wzrostu najczęściej występują powikłania, np. owrzodzenia, stan zapalny, ból, krwawienie. Kolejna faza to proces zanikania, który może trwać nawet do 10-12 urodzin dziecka. Naczyniaki wczesnodziecięce położone głębiej Nie zajmują skóry, pojawiają się po 2. miesiącu życia, mogą być widoczne tylko jako sine lub niebieskawe przeświecanie przez skórę. Rosną dłużej niż naczyniaki skórne. Naczyniaki segmentalne Nie występują w jednym punkcie, tylko pokrywają większy obszar skóry. Są to zmiany rozległe, najczęściej zlokalizowane na głowie i szyi. Ten typ naczyniaka częściej prowadzi do owrzodzeń, a u dzieci z takimi naczyniakami częściej występują wady ośrodkowego układu nerwowego, oczu i serca (zespół PHACES). Naczyniaki wrodzone Dotyczą około 10 proc. guzów naczyniowych. Dziecko rodzi się z w pełni wykształconym, dojrzałym naczyniakiem. Wygląd naczyniaka wrodzonego nie różni się od typowego naczyniaka wczesnodziecięcego, jednak jego rozwój przebiega inaczej. Niektóre naczyniaki wrodzone znikają szybko i gwałtownie (to tzw. naczyniaki RICH) i pozostawiają bliznę, inne pozostają (tzw. NICH). Zrazikowy naczyniak włosowaty Niewielka, punktowa, niezłośliwa, szybko rosnąca zmiana, której średnica rzadko przekracza 1–3 mm. Towarzyszą jej niewielkie, nawracające krwawienia. Znajduje się zwykle na twarzy, ale może też występować na innych częściach ciała dziecka. Najczęściej pojawia się u dzieci w wieku przedszkolnym. Angioblastoma (TA) Rzadki guz naczyniowy, występujący najczęściej u niemowląt. Zwykle umiejscowiony jest w okolicy głowy i szyi. Jest czerwono-fioletowy, twardy i ciepły, w okresie wzrostu i podczas infekcji może boleć, zwłaszcza przy szybkim powiększaniu się i w przebiegu infekcji. Naczyniakośródbłoniak o typie mięsaka Kaposiego (KHE) Występuje bardzo rzadko, najczęściej spotykany jest u niemowląt. Guz jest czerwono-fioletowy, twardy, ciepły, pokryty napiętą, błyszczącą skórą, może być bolesny. Gdzie występuje naczyniak u dziecka? Najczęściej naczyniaki u dzieci są umiejscowione: na głowie – 60 procent guzów naczyniowych na tułowiu – 25 procent na kończynach – 15 procent. Naczyniak u dziecka może pojawić się także na powiece i twarzy. Może się zdarzyć, że oprócz naczyniaków na skórze dziecko będzie miało także naczyniaki w narządach wewnętrznych (zwłaszcza w wątrobie). Naczyniak u dziecka – jak wygląda? (ZDJĘCIA) Naczyniaki i wady naczyniowe mogą różnić się między sobą wyglądem. Poniżej prezentujemy naczyniaki u niemowląt na zdjęciach. Zobaczysz przykłady różnych naczyniaków wczesnodziecięcych: Naczyniak na rączce niemowlęcia naczyniak na twarzy naczyniak na głowie niemowlaka naczyniak na nóżce niemowlaka zbliżenie: naczyniak na brzuszku niemowlaka Czy naczyniak znika? - leczenie naczyniaków Naczyniak wczesnodziecięcy zaczyna zanikać po zahamowaniu wzrostu. Objawy zanikania naczyniaka: blednięcie powierzchni, zmniejszenie powierzchni, mięknięcie, spłaszczenie zmiany. Szacuje się, że proces zanikania naczyniaków może trwać nawet do momentu, kiedy dziecko ukończy 10–12 lat. Rzadko się zdarza, aby naczyniak zniknął bez śladu. Najczęściej pozostaje blizna, skóra w miejscu naczyniaka jest cieńsza, może być przebarwiona. Leczenie naczyniaków Najczęściej nie trzeba leczyć naczyniaków wczesnodziecięcych, wymagają one tylko obserwacji. Te zmiany są zazwyczaj niewielkie i nie prowadzą do powikłań. Leczenia wymagają naczyniaki zagrażające życiu (prowadzące do zaburzeń krążenia, obturacji dróg oddechowych, zaburzeń odżywiania, widzenia itp.). Także naczyniaki, które stanowią duży defekt estetyczny są wskazaniem do leczenia. Wielu rodziców zastanawia się, do jakiego lekarza należy się wtedy udać z maluszkiem. W pierwszej kolejności należy zgłosić się do lekarza POZ, który skieruje dziecko do specjalisty chorób naczyń, czyli angiologa lub chirurga naczyniowego. Sposoby leczenia naczyniaków Sposoby leczenia naczyniaków to: farmakoterapia — najczęściej stosuje się propranolol lub kortykosteroidy. farmakoterapia miejscowa – maści z kortykosteroidami stosowane w przypadku owrzodzenia, maści z antybiotykiem, leki przeciwgrzybiczne. leczenie operacyjne – stosuje się je w przypadku: - leczenia zmian zagrażających życiu - naczyniaków, których usunięcie jest możliwe bez okaleczenia dziecka, gdy dziecko nie może przyjmować leków, - guzów NICH fotokoagulacja laserowa – stosowana w miejscowym leczeniu owrzodziałych, krwawiących naczyniaków oraz usuwaniu blizn po zaniknięciu naczyniaka. Czy naczyniak jest groźny? - możliwe powikłania Na 40 tysięcy dzieci, u których wystąpią nieprawidłowości naczyniowe, 4-6 tys. ma poważne zaburzenia. Możliwe powikłania z powodu naczyniaków: owrzodzenie — występuje u 5–16 proc. dzieci z naczyniakami wczesnodziecięcymi, najczęściej w okresie wzrostu zmiany. Najpierw w miejscu zmiany pojawiają się drobne strupki, które powiększają się z czasem, prowadząc do stanu zapalnego i wywołując ból. Krwawienia z naczyniaka najczęściej jest niewielkie, chociaż przy dużych owrzodzeniach może być intensywne. Po zagojeniu w miejscu owrzodzenia zostaje blizna. Ważna jest też odpowiednia, delikatna pielęgnacja niemowlaka, by nie zadrapać zmiany i nie doprowadzić do krwawienia. zaburzenia widzenia — zez, niedowidzenie, wady refrakcji, wytrzeszcz. Mogą pojawić się w przypadku naczyniaków powiek i oczodołów (np. tzw. znamię truskawkowe), przesłaniających pole widzenia lub uciskających i przemieszczających gałkę oczną. Zagrożenie dla prawidłowego rozwoju dziecka stanowią nawet niewielkie naczyniaki umiejscowione w okolicy oczu. niedosłuch – może wystąpić w przypadku naczyniaków okolicy przewodu słuchowego. niewydolność oddechowa – to najpoważniejsze powikłanie zagraża dzieciom z rzadko występującym naczyniakiem krtani. Problem dotyczy szczególnie małych niemowląt w początkowej fazie wzrostu naczyniaka. niewydolność krążenia – może wystąpić przy naczyniaku wątroby. nasilone krwawienia i ból – powikłanie, które występuje przy guzach TA i KHE Rodzaje wad naczyniowych Oprócz naczyniaków, u dziecka mogą wystąpić wady naczyniowe, często błędnie nazywane naczyniakami. Występują rzadziej niż naczyniaki. Wady naczyniowe to struktury zbudowane z jednego lub więcej typów nieprawidłowo wykształconych naczyń, nie rosną ani nie zanikają samoistnie. Wady naczyniowe występują także w niektórych zespołach wad wrodzonych, np. zespole Sturge’a i Webera, zespole Klippla i Trenaunaya, zespole Maffucciego, zespole Salomona. Wady naczyniowe możemy podzielić na: wady naczyniowe o powolnym przepływie krwi: - wada naczyń włosowatych - wada naczyń chłonnych - wada naczyń żylnych wady naczyniowe o szybkim przepływie krwi: - wada naczyń tętniczych - przetoka tętniczo-żylna wady naczyniowe mieszane: - włosowato-limfatyczna - włosowato-żylna - limfatyczno-żylna - tętniczo-żylna Charakterystyka wad naczyniowych Wady naczyń włosowatych: znamię winnej plamy (nazywane nieprawidłowo naczyniakiem płaskim) - wyraźna plamista zmiana, płaska, może przybierać kolor od bladego różu do ciemnej czerwieni. malformacja kapilarno-limfatyczna (kiedyś nazywana naczyniakiem brodawkowatym, znamieniem hipertroficznym lub angiokeratoma) - bordowo-czerwona zmiana, brodawkowata, zajmuje skórę i powierzchnię podskórną. teleangiektazja - występuje pojedynczo, jako składnik rzadkich, dziedzicznych zespołów zagrażających życiu: zespół Louis-Bar (ataksja-teleangiektazja) i zespół Rendu, Oslera i Webera (wrodzona teleangiektazja krwotoczna). wrodzona teleangiektatyczna skóra marmurkowa – widoczna po urodzeniu. Skóra dziecka ma wyraźnie widoczną siatkę żył, najczęściej na nogach. wady naczyń żylnych (kiedyś: naczyniaki jamiste) mogą mieć postać poszerzonych naczyń skórnych albo miękkich guzów. Może mieć niebieskie zabarwienie, jeśli znajduje się pod skórą lub czerwono-fioletowe (i wtedy bywa mylona z naczyniakiem) wady naczyniowe o szybkim przepływie: przetoki tętniczo-żylne i malformacje tętniczo-żylne. Te zmiany mogą objawiać się niewydolnością krążenia oraz deformacjami tkanek miękkich i kości. wady naczyń chłonnych (kiedyś: naczyniaki limfatyczne lub torbiele chłonne) - miękkie, gładkie, torbielowate lub gąbczaste twory, pokryte niezmienioną skórą. Najczęściej występują w okolicy szyi, bocznej i dolnej części twarzy, okolicy obojczyka i pach. U połowy chorych wada pojawia się w wieku noworodkowym, u niektórych dzieci już w momencie urodzenia, a nawet w okresie życia płodowego. Może się jednak zdarzyć, że wada ta ujawni się dopiero u nastolatka. Wady naczyń chłonnych są groźne, mogą bowiem utrudniać oddychanie. Leczenie wad naczyniowych To, jakiego rodzaju leczenie zostanie zastosowane w przypadku wad naczyniowych, zależy od rodzaju wady. W ramach leczenia stosowane są: fotokoagulacja laserowa (wady naczyń włosowatych, wady naczyń żylnych) skleroterapia przezskórna (wady naczyń chłonnych, wady naczyń żylnych) leczenie operacyjne (wady naczyń chłonnych, wady naczyń żylnych) antybiotykoterapia (wady naczyń chłonnych, wady naczyń żylnych) kompresjoterapia, leczenie uciskiem (wady naczyń żylnych) leczenie przeciwzakrzepowe (wady naczyń żylnych) Tekst powstał na podstawie: Nieprawidłowości naczyniowe u dzieci, dr n. med. A. Taczanowska-Niemczuk, dr n. med. S. Szymik-Kantorowicz, prof. dr hab. n. med. A.I. Prokurat, Medycyna Praktyczna, mp.pl Zobacz także: Naczyniak jamisty, czyli guz naczyniowy - czy jest się czym martwić? Naczyniak na skórze dziecka. Jak go usunąć - radzi dermatolog? [WYWIAD] Uszczypnięcie bociana i inne znamiona u noworodka
Rodzice przetestowali kosmetyki z linii Ochronnej NIVEA BABY. Jak wypadły w ich ocenie?
Skóra maluszka wymaga najczulszej troski, dlatego produkty do jej pielęgnacji powinny skutecznie ją chronić. Jakie kosmetyki zadbają o wrażliwą skórę dziecka? Tym razem rodzice z Klubu Rodzica Recenzenta wzięli pod lupę linię Ochronną NIVEA BABY – czy zdała egzamin? Sprawdź!
Pewnie wiele razy słyszałaś, że skóra maluszka jest bardzo delikatna i podatna na podrażnienia. Wszystko dlatego, że jest niedojrzała i różni się składem, budową oraz funkcją od skóry dorosłego. W efekcie jest mniej elastyczna, podatna na utratę wody i infekcje, co skutkować może suchością, odparzeniami oraz reakcjami alergicznymi. Dlatego, by była zdrowa, potrzebuje stałej i systematycznej pielęgnacji. Linia Ochronna NIVEA BABY Kosmetyki z linii Ochronnej NIVEA BABY zapewniają delikatną i skuteczną ochronę już od 1. dnia życia. Każdy z nich powstał przy współpracy pediatrów i dermatologów, dlatego są świetnym wsparciem w codziennej pielęgnacji. Ponadto mają pH przyjazne dla skóry maluszka, nie zawierają alkoholu etylowego ani mydła, a ich bezpieczeństwo oraz skuteczność potwierdzono w badaniach klinicznych i dermatologicznych. Jak wypadły w Klubie Rodzica Recenzenta? Zacznijmy od początku… Podczas testowania pod lupę wzięto 3 produkty z linii Ochronnej NIVEA BABY: NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1 NIVEA BABY Ochronne mleczko nawilżające NIVEA BABY Ochronny krem pielęgnacyjny Do testu zgłosiło się 100 recenzentów, którzy przez cały styczeń sprawdzali zestaw 3 kosmetyków. Oto jak wypadł w ich ocenie! Jak sprawdził się NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1? Kosmetyk łączy w sobie funkcje dwóch produktów: płynu do kąpieli i szamponu. Dzięki temu nie tylko doskonale chroni i łagodnie myje ciało oraz włosy, ale też jest niezwykle wygodny w stosowaniu. Agnieszka: NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1 to mój nr 1! Polecam ten produkt rodzicom, którzy cenią sobie wygodę: raz, dwa i dziecko umyte. To jeden produkt, który jest zawsze z nami. Pięknie, ale zarazem delikatnie pachnie. NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1 posiada formułę wzbogaconą wyciągiem z nagietka (bez alkoholu etylowego i mydła), która zapewnia wysoką tolerancję dla delikatnej skóry niemowląt i dzieci. W efekcie skóra maluszka jest nawilżona i gładka, a włosy czyste i zadbane. Produkt można stosować od 1. dnia życia, powstał we współpracy pediatrów i dermatologów, a także jest rekomendowany przez Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki. Lucyna: NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1 jest bardzo wydajny, przyjemne pachnie, nie podrażnia oczu i zostawia przyjemny filtr ochronno-nawilżający. Skóra po kąpieli jest gładka i delikatna. Co jeszcze sądzą o nim testujący? Rodzice zwrócili uwagę również na to, że produkt NIVEA BABY nie szczypie w oczy, dobrze rozprowadza się na skórze i świetnie się pieni. Podkreślili też, że opakowanie jest duże i poręczne, a dzięki dozownikowi, kosmetyk jest łatwy w aplikacji. Ponadto wielu z nich zwróciło uwagę na gęstą, wydajną konsystencję, dzięki czemu szampon i płyn 2w1 starcza na kilka miesięcy stosowania. Anna: NIVEA BABY Ochronny szampon i płyn do kąpieli 2w1 jest idealnym rozwiązaniem. Wszystko w jednej butelce. Doskonale myje i bardzo ładnie się spłukuje. Idealne rozwiązanie dla osób dbających o ekologię. Mniej plastiku w koszu, co jest zdecydowanym plusem w dzisiejszych czasach. Jakie opinie o NIVEA BABY Ochronnym mleczku nawilżającym mają rodzice? Kosmetyk idealnie chroni, długotrwale nawilża i łagodzi delikatną skórę dziecka już od 1. dnia życia. Lekka formuła wzbogacona wyciągiem z aloesu zapewnia uczucie komfortu, pozostawiając skórę gładką i elastyczną. Marta: NIVEA BABY Ochronne mleczko nawilżające szybko wchłania się, nie pozostawia nieprzyjemnego filmu, który mógłby odbić się na ubraniach oraz przywraca prawidłowy poziom nawilżenia skóry. Ponadto można być pewnym, że produkt jest całkowicie bezpieczny, gdyż powstał we współpracy pediatrów i dermatologów, a także jest rekomendowany przez Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki. Kamila: Kosmetyk, podobnie jak cała linia Ochronna NIVEA BABY, ma piękny, delikatny zapach. Jest w wygodnym opakowaniu z pompką, co ułatwia jego stosowanie. Ma przyjemną, nie za gęstą konsystencję, dzięki czemu łatwo się go wmasowuje w skórę. Uważam, że jest dobry zarówno dla bobasów, jak i większych dzieci, a nawet dorosły może go użyć i być zadowolony. Recenzenci zwrócili uwagę również na to, że w ich przypadkach produkt NIVEA BABY Ochronne mleczko nawilżające sprawdził się także w wyjątkowych sytuacjach – na skórze z AZS, łuszczycą, a także alergicznej i bardzo wrażliwej. Wielu z nich określało również, że kosmetyk sprawdza się nie tylko u niemowląt i dzieci, ale jest świetny do stosowania dla całych rodzin. Co urzekło recenzentów w NIVEA BABY Ochronnym kremie pielęgnacyjnym? Ten produkt także zyskał uznanie wśród członków Klubu Rodzica Recenzenta. Warto podkreślić, że stało się to przede wszystkim dlatego, że NIVEA BABY Ochronny krem pielęgnacyjny intensywnie chroni i nawilża skórę dziecka od 1. dnia życia, utrzymując przy tym jej naturalną równowagę. Ponadto kosmetyk, którego formuła została wzbogacona wyciągiem z nagietka, wzmacnia barierę ochronną skóry, nie powodując podrażnień i pozostawiając ją gładką i zadbaną. Katarzyna: Krem ma świetną konsystencje, przyjemny zapach i pozostawia barierę ochronną na twarzy Synka. Idealnie się wchłania i jest delikatny. Teraz możemy bezpiecznie spędzać czas na mrozie, bez obawy o skórę malucha. Ponadto recenzenci zwrócili uwagę na jego piękny zapach, a także lekką konsystencję i to, że doskonale się rozprowadza oraz szybko wchłania. Wielu z nich uważa również, że opakowanie jest duże i bardzo wydajne. Monika: Lubimy wychodzić na długie spacery niezależnie od pogody, dlatego też potrzebujemy kremu do twarzy i ciała, który sprawdzi się w takich ekstremalnych warunkach. Produkt stosuję przed wyjściem na spacer i w tej roli sprawdza się znakomicie, teraz nie jest nam straszny żaden mróz ani wiatr. Poleciłam wszystkim moim koleżankom, które mają małe dzieci. NIVEA BABY Ochronny krem pielęgnacyjny, podobnie jak pozostałe produkty z tej linii, powstał we współpracy pediatrów i dermatologów, a także jest rekomendowany przez Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki. Ewelina: Krem NIVEA BABY z linii Ochronnej jest niezastąpiony! Radzi sobie z wymagającymi, suchymi miejscami na ciele – przy stosowaniu systematycznym, można zauważyć zdecydowaną poprawę w nawilżeniu skóry. Rodzice pokochali linię Ochronną NIVEA BABY! W recenzjach rodzice wielokrotnie podkreślali, że cała linia Ochronna NIVEA BABY spełnia swoje zadania. Produkty z testowanego zestawu delikatnie nawilżają skórę oraz chronią ją, dzięki czemu są idealne dla wrażliwej skóry dzieci. Wśród opinii bardzo często zwracano uwagę na łatwość aplikacji, szybkość wchłaniania produktów, a także ich wydajność. Anna: Jestem bardzo zadowolona z kosmetyków NIVEA BABY. Doskonale nawilżają skórę mojego dziecka. Polecę je innym mamom! Kosmetyki mają piękny zapach. Bardzo przypadły do gustu mojemu synkowi. Będę ich używać jeszcze bardzo długo. Niewątpliwą zaletą była także dostępność produktów – można je kupić w wielu drogeriach, a także są w sprzedaży online. Rodzice podkreślali, że produkty świetnie nadają się do codziennego stosowania, dlatego sprawdzą się także doskonale jako prezent. Zachwyciła ich także uniwersalność kosmetyków – niektórzy nawet pokusili się do testowania produktów całymi rodzinami. Wyniki zostały przygotowane na podstawie testu przeprowadzonego w serwisie mamotoja.pl na grupie 88 kobiet w styczniu 2022 r. Materiał powstał z udziałem marki NIVEA BABY
Łupież u dziecka – jak rozpoznać łupież i wyleczyć?
Najczęściej łupież pojawia się u dziecka w wieku szkolnym i w czasie dojrzewania. Bardzo często powoduje go zakażenie grzybicze, z którym trudno walczy się naturalnymi metodami.
Łupież u dziecka może pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej występuje u dzieci w wieku szkolnym. Czasami wywołują go zmiany hormonalne, które przyspieszają wydzielanie łoju. Bywa, że pojawia się na przesuszonej skórze. W niektórych przypadkach jest skutkiem przeniesienia zakażenia grzybiczego od innej osoby. Choć łupież ma łagodny przebieg, to może wywoływać dokuczliwe swędzenie skóry i ma tendencję do nawracania. Łupież u dzieci i nastolatków Łupież u dzieci pojawia się na owłosionej skórze głowy, ale może zaatakować także skórę w okolicy brwi. Objawem łupieżu jest nadmierne złuszczanie się naskórka. U dziecka pojawiają się obszary łuszczącej się skóry i widoczne są płatki naskórka we włosach i na ubraniach. Najczęstsze przyczyny łupieżu u dzieci: niedostateczna higiena skóry głowy (rzadkie mycie głowy) – we włosach gromadzi się łój i martwy naskórek, które w końcu odchodzą od skóry w postaci tłustego łupieżu. Płatki łupieżu są wtedy grubsze i mogą mieć żółtawe zabarwienie, przesuszenie skóry głowy – np. wskutek stosowania nieodpowiednich dla dziecka szamponów, częstego używania suszarki do włosów, przebywania w klimatyzowanych pomieszczeniach. W takim przypadku łupież ma postać małych, cienkich białych płatków, które z łatwością osypują się na ubrania. Inne przyczyny łupieżu u dzieci: atopowe zapalenie skóry – AZS, alergia, łojotokowe zapalenie skóry (łupież ma postać żółtych tłustych łusek), łuszczyca lub niedoczynność tarczycy. używanie tego samego grzebienia lub szczotki, co domownik cierpiący na łupież na tle grzybiczym. Łupież u nastolatków pojawia się najczęściej na tle łojotokowym (atakuje dzieci w wieku dojrzewania). Wtedy łupieżowi może towarzyszyć trądzik na twarzy i plecach. Łupież u dzieci – zdjęcia Łupież u dzieci należy odróżnić od ciemieniuchy, która dotyka najczęściej niemowlęta między 6 a 10 tygodniem życia i ma postać żółtych łusek przylegających do owłosionej skóry głowy dziecka. Ciemieniucha nie swędzi i zwykle samoistnie ustępuje w ciągu kilku miesięcy. Łupież natomiast sam odchodzi od skóry głowy w postaci płatków i potrafi bardzo swędzieć. Podczas drapania skóry głowy płatki naskórka z łatwością odpadają od skóry i utykają wśród włosów lub osypują się na ramiona dziecka. Na poniższym zdjęciu widać łupież u niemowlaka. Ma postać dość drobnych i cienkich płatków naskórka, które oddzielają się samoistnie od owłosionej skóry włosa dziecka: Łupież najbardziej widoczny jest na ciemnych włosach. Płatki utykają w nich, a te drobniejsze spadają z głowy na odzież i ramiona dziecka: Zdjęcia łupieżu u dzieci pochodzą z serwisu Adobe Stock Jak pozbyć się łupieżu u dziecka? Domowe sposoby na łupież u dzieci obejmują zmianę kosmetyków do włosów, unikanie suszenia włosów suszarką i prawidłową dietę. O ile w przypadku łupieżu z przesuszenia skóry głowy taka „terapia” ma szansę powodzenia, to w przypadku łupieżu łojotokowego lub na tle grzybiczym lub łojotokowym raczej nie wystarczy – w takiej sytuacji trzeba sięgnąć po preparaty przeciwłupieżowe. W przypadku łupieżu u dziecka kosmetyk leczniczy należy dopasować do wieku. W tym celu warto dokładnie przeczytać ulotkę lub zasięgnąć rady farmaceuty w aptece. Co istotne – preparaty apteczne zwykle są skuteczniejsze od tych dostępnych w drogeriach. Są co prawda droższe, ale ich efekty w zasadzie są gwarantowane. Kosmetyki lub preparaty przeciwłupieżowe najczęściej mają postać szamponu, którym należy regularnie myć głowę aż do ustąpienia objawów łupieżu u dziecka. Kosmetyk trzeba dokładnie spłukiwać z głowy i nie dopuścić, aby dostał się do oczu. Kuracja przeciwłupieżowa trwa na ogół kilka tygodni. W początkowej fazie może wystąpić nasilenie objawów – silniejsze swędzenie, większe osypywanie się płatków łupieżu. Później jednak łupież u dziecka zacznie szybko znikać. Uwaga! Szampony przeciwłupieżowe dla dorosłych nie są wskazane dla dzieci poniżej 12 roku życia. W ich przypadku stosuje się mniejszą dawkę substancji leczniczej. Jaki szampon na łupież u dzieci? U najmłodszych w przypadku przesuszenia skóry głowy i niezbyt nasilonego łupieżu można wypróbować kosmetyk marki Weleda – Shampoo & Body Wash. Nie podrażnia i nie przesusza skóry, a zawarty w nim wyciąg z nagietka działa odkażająco i łagodząco na podrażnienia: View Burdaffi on the source website Jeśli on nie pomoże, trzeba iść do apteki po leczniczy szampon dla małych dzieci. Farmaceuta na pewno podsunie odpowiedni preparat – dopasowany nie tylko do wieku dziecka, ale i tego czy skóra jest przesuszona czy tłusta. U nieco starszych dzieci (do 12 roku życia) można spróbować użyć delikatnego szamponu przeciwgrzybiczego do skóry wrażliwej marki Vichy Dercos: View Burdaffi on the source website Dziecko po 12 roku życia może już używać szamponów przeciwłupieżowych dla dorosłych. Skutecznym i niedrogim preparatem jest np. szampon przeciwłupieżowy Selsun Blue: View Burdaffi on the source website Przeczytaj też: Pielęgnacja włosów dziecka – niemowlaka i starszego malucha Szampon na wszy u dziecka Jak zrobić warkocz dobierany
Łysienie plackowate u dziecka – przyczyny, leczenie, rokowania
Łysienie plackowate u dzieci i młodzieży zdarza się najczęściej. Jest to przewlekła niezakaźna choroba o podłożu zapalnym – w otoczeniu mieszków włosowych toczy się nieswoisty stan zapalny. Do dzisiaj nie wiadomo, co leży u podłoża tej choroby.
Łysienie plackowate u dziecka objawia się obszarami pozbawionymi włosów w obrębie skóry głowy, ale może dotyczyć też innych owłosionych części ciała. Choroba nie ma wpływu na ogólny stan zdrowia dziecka, ale może niekorzystnie wpływać na jego samopoczucie psychiczne. Dlatego ważne jest, aby w razie potrzeby dziecko otrzymało pomoc psychologiczną. Przyczyny łysienia plackowatego u dzieci Jak dotąd nie udało się jednoznacznie ustalić przyczyn łysienia plackowatego u dzieci. Istnieją jednak trzy teorie, które mogą tłumaczyć miejscowe wypadanie włosów: Przyczyna psychogenna – w stanach wysokiego napięcia emocjonalnego może dochodzić do zaburzeń w pracy układu immunologicznego, które u niektórych dzieci i dorosłych może sprzyjać powstawaniu nacieków wokół mieszków włosowych (tzw. rój pszczół). Takimi sytuacjami w życiu dziecka może być początek przedszkola, szkoły, problemy szkolne lub w rodzinie, śmierć w rodzinie, inne choroby lub zabiegi operacyjne, czyli krótko mówiąc stres. Przyczyna autoimmunologiczna – nieprawidłowo działający układ odpornościowy jest czynnikiem, który wywołuje stany zapalne w okolicy mieszków włosowych. Łysienie plackowate u dziecka może być wtedy tylko jednym z objawów obok innych, np. zaburzeń pracy tarczycy. Przyczyna genetyczna – aż u 20% osób, u których występuje łysienie plackowate, ma w wywiadzie podobne przypadki w rodzinie. Rodzaje łysienia plackowatego Ze względu na obszar objęty chorobą wyróżnia się cztery typy łysienia plackowatego u dzieci: Łysienie plackowate Objawia się pojedynczymi lub wieloma obszarami na owłosionej skórze głowy, które przestają być pokryte włosami. Obszary te mają okrągły lub owalny kształt. Na obrzeżach wyłysień znajdują się często krótkie, ułamane włosy, tzw włosy wykrzyknikowe. Łysienie wężykowate Włosów zaczyna ubywać od granicy między owłosioną a nieowłosioną skórą głowy. W skrajnym przypadku u dziecka może pozostać jedynie kępka włosów na czubku głowy – tzw. lwia grzywa. Łysienie plackowate całkowite Jego skutkiem jest całkowita utrata włosów na głowie, co dotyczy także brwi i rzęs. Łysienie plackowate uogólnione Przebiega z utrata owłosienia na głowie i na innych częściach ciała. Jest to najcięższa postać łysienia plackowatego. Większość dzieci z łysieniem plackowatym choruje na ograniczoną postać choroby – łysienie dotyczy mniej niż 50 proc. owłosionej skóry głowy. Rozpoznanie łysienia plackowatego u dziecka jest dość łatwe, choć czasami wymaga odróżnienia od innych chorób, m.in. grzybicy skóry głowy, na którą dość często zapadają dzieci w wieku 4-7 lat, trichotillomanii (niepohamowane wyrywanie sobie włosów), łysienia telogenowego (po wystąpieniu czynnika szkodliwego), łysienia ograniczonego po miejscowych zakażeniach (grzybem, bakteriami). Diagnoza stawiana jest na podstawie wywiadu, przebiegu choroby, stanu klinicznego, a czasami wymaga wykonania dodatkowych badań, np. biopsji skóry i badania histopatologicznego, badania mykologicznego (badania włosa), hormonów tarczycy czy w kierunku tocznia rumieniowatego. Wykluczenie innych przyczyn łysienia plackowatego pozwala ostatecznie postawić właściwą diagnozę. Czasami objawy podobne do łysienia plackowatego daje choroba pasożytnicza – nużyca, czyli zarażenie nużeńcem. Daje jednak ona objawy dodatkowe, które nie występują przy łysieniu plackowatym u dzieci: rumień, wypryski, grudki, krostki, wągry, zaskórniki, stan zapalny wokół ust, zapalenie spojówek, jęczmień, zapalenie gruczołu łojowego. Nużyca jest chorobą zakaźną. Czy łysienie plackowate można wyleczyć? W leczeniu dzieci dużą rolę może odgrywać pomoc psychologiczna, zwłaszcza wtedy, gdy przyczyną łysienia plackowatego u dziecka jest stres. Jeśli przyczyny utraty włosów są inne, podejmuje się inne działania, choć warto wspomnieć, że aż u 80 proc pacjentów choroba ustępuje samoistnie, zwłaszcza u tych, u których zaobserwowano niewielkie i trwające krócej niż rok ogniska łysienia. Leczenie łysienia plackowatego nie jest łatwe. Najgorsze rokowania dotyczą dzieci oraz odmiany choroby zwanej łysieniem wężykowatym, a także wtedy, gdy u dziecka obserwuje się także atopowe zapalenie skóry. Całkowite wyleczenie jest też bardzo trudne w przypadkach łysienia całkowitego oraz uogólnionego. Sposoby na łysienie plackowate u dzieci W terapii osób dorosłych można zastosować szerszy arsenał terapeutyczny. U dzieci raczej nie wykonuje się np. fototerapii oraz mezoterapii. Najczęściej stosuje się miejscowo środki drażniące skórę w celu poprawy jej ukrwienia: preparaty GKS oraz minoksydylu, nalewkę z polikarpiną oraz maści, np. z cygnoliną, których nie stosuje się na okolice oczu. W leczeniu ogólnym można stosować immunoterapię DPCP i miejscową terapię preparatem z ditranolem lub penicylinę prokainową (tylko u dzieci powyżej 2. roku życia) w zastrzykach przez 14-30 dni. We wspomaganiu działania antystresowego stosuje się też hydroksyzynę u dzieci. Odrost włosów wspomaga się podawaniem preparatów witaminowych, laseroterapią, krioterapią, a u starszych dzieci można podjąć próbę fototerapii (promieniowanie UVB o określonej długości fali) lub fotochemioterapii (metodą PUVA). Źródło: wiadomoscidermatologiczne.pl, dermatologia-praktyczna.pl Sprawdź też: Wypadanie włosów u dziecka Jak obciąż dziecku włosy w domu Siwe włosy u dziecka – skąd się biorą?
Fakty i mity dotyczące zimowej pielęgnacji maluszka – rady położnej
Jak powinna wyglądać pielęgnacja noworodka w okresie jesienno-zimowym? Czy po kąpieli emolientowej użyć balsamu? Co stosować na usta malucha? Na te i wiele innych pytań mam odpowiadała podczas liveczatu na Facebooku Dorota Lewandowska, pielęgniarka z oddziału Intensywnej Terapii Noworodka Instytutu Matki i Dziecka.
Pielęgnacja noworodka, szczególnie tego urodzonego przedwcześnie, na pierwszy rzut oka nie jest prosta. Skóra maluszka jest niedojrzała, cienka oraz mniej odporna na podrażnienia i urazy niż skóra starszych dzieci. W związku z tym o każdej porze roku, jednak szczególnie w okresie jesienno-zimowym, należy zwracać uwagę na ubiór dziecka oraz warunki panujące na zewnątrz, jak i te w domu, a także z rozwagą dobierać kosmetyki dla wrażliwej skóry maluszka. O faktach i mitach związanych z pielęgnacją noworodka podczas liveczatu prowadzonego przez dziennikarkę mamotoja.pl Katarzynę Imiołek opowiadała Dorota Lewandowska, pielęgniarka z oddziału Intensywnej Terapii Noworodka Instytutu Matki i Dziecka. Jeśli jest zimno, lepiej unikaj spacerów – prawda czy mit? Chociaż mówi się, że nie ma złej pogody na spacer, to w przypadku noworodków faktycznie można taką określić. Nasz ekspert zalecił, by przy temperaturze -8˚C lepiej nie wychodzić z maluszkiem na spacer, przy czym warto pamiętać, by sprawdzać temperaturę odczuwalną, a nie tylko widoczną na termometrze. Oprócz nieodpowiedniej temperatury, mamę z noworodkiem powinna zatrzymać w domu ulewa lub silny wiatr. I tutaj istotne jest także to, że nie zaleca się wychodzenia z domu na spacer, ale jeśli wyjście jest konieczne i związane np. z wizytą u lekarza, to oczywiście można to zrobić. Z bardzo małym dzieckiem lepiej nie wychodź na spacer – prawda czy mit? Jeśli temperatura odczuwalna jest powyżej 15˚C, to można wyjść na spacer z noworodkiem od razu. Z kolei, jeśli jest poniżej 15˚C, to werandując dziecko od połowy 2. tygodnia życia, warto wyjść z nim na pierwszy spacer około 4. tygodnia życia. Spacer powinien trwać około 15-30 minut. Werandowanie jest możliwe o każdej porze i w każdych warunkach – prawda czy mit? Zgadza się, werandowanie jest możliwe o każdej porze roku i bez względu na panujące warunki atmosferyczne. Powyżej 15˚C można werandować dziecko od 5. dnia życia, a przy temp. poniżej 15˚C zaleca się, by to robić w połowie 2. tygodnia życia. Należy zwrócić uwagę na to, by zacząć werandowanie od 5-10 minut, ubrać noworodka jak na spacer i dopiero wtedy wprowadzić go do pomieszczenia z otwartym oknem. Następnie należy codziennie zwiększać czas o 5-10 minut. Na spacer ubierz dziecko na cebulkę – prawda czy mit? Aby skóra dziecka była w dobrej kondycji, a maluch czuł komfort podczas spaceru, należy ubrać go tak, by nie zmarzł ani się nie przegrzał. Zasada jest taka, by miał na sobie o jedną warstwę więcej niż osoba dorosła. Takie same zalecenia dotyczą także dzieci urodzonych przedwcześnie (jeśli maluch nie otrzymał indywidualnych zaleceń uwzględniających tę kwestię). Noworodek zawsze musi nosić czapeczkę – prawda czy mit? Nie ma takiej potrzeby, aby noworodek po 5. dniu życia nosił czapeczkę w domu. W pierwszych 2.-5. dniach życia zwykle ją zakładamy, gdyż na początku przez powierzchnię główki maluch szybko traci temperaturę. Z kolei podczas spacerów, jeśli wymagają tego warunki atmosferyczne, warto stosować czapeczkę (najlepiej bez wiązania na szyi, bo te denerwują maluszki) oraz rękawiczki (zwykle poniżej 15˚C). Półroczne niemowlę można kąpać w tych samych kosmetykach, co 3-letniego starszaka – prawda czy mit? Kosmetyki zawsze należy dobrać do wieku dziecka. Z pewnością półroczne niemowlę nie powinno stosować kosmetyków, które przeznaczone są dla dzieci powyżej 3. roku życia. Jeśli jednak rodzicom zależy na zmniejszeniu ilości kosmetyków i tym samym kosztów, dla takiego rodzeństwa lepsze będą kosmetyki od 6. miesiąca życia. Zimą łatwiej o odparzenia – prawda czy mit? Jeśli chodzi o noworodka, to jest to dolegliwość indywidualna i odparzenia mogą wystąpić zarówno zimą, jak i latem. Aby zmniejszyć ich ryzyko, warto przed każdym spacerem zmienić pieluszkę dziecka. Jeśli noworodek ma wrażliwą skórę, spacery nie powinny być długie. Uszy dziecka można czyści patyczkami – prawda czy mit? Aby wyczyścić zewnętrzną część małżowiny, można korzystać z tradycyjnych patyczków. Należy jednak pamiętać, by nie wkładać ich do wewnętrznej części ucha, co może zaszkodzić maluchowi. Woskowina to materiał ochronny kanału słuchowego, którego nadmiar wycieka, tym samym pielęgnacja powinna dotyczyć tylko zewnętrznej części ucha. Specjalne preparaty mogą być stosowane po wcześniejszym uzgodnieniu tego z lekarzem. Skóra dziecka potrzebuje kosmetyków z filtrami UV – prawda czy mit? Aby poprawnie zastosować taki preparat, należy zapoznać się z instrukcją widniejącą na opakowaniu. Warto też pamiętać, że wodoodporne kosmetyki z filtrem UV zmywają się po dłuższym przebywaniu w wodzie, dlatego należy powtarzać aplikację. Trzeba mieć także na uwadze, że te preparaty stosujemy także w okresie jesienno-zimowym. Jesienią możemy wybierać te z wodą w składzie, bo będą dodatkowo nawilżały skórę, a zimą już bez jej dodatku. Nie należy aplikować ich na rączki, jeśli dziecko jest już na tym etapie, gdy wkłada je często do buzi. Po kąpieli emolientowej należy użyć balsamu – prawda czy mit? Nie należy, gdyż emolienty zawierają parafinę ciekłą, która pozostaje na skórze dziecka, dzięki czemu nie trzeba już stosować do jej pielęgnacji balsamu czy oliwki. Usta dziecka można pielęgnować kremem do twarzy – prawda czy mit? Usta nie wymagają stosowania specjalnego preparatu. Zaleca się, by dbać o nie przy użyciu kremu do twarzy. Jeśli są bardzo przesuszone, można stosować wazelinę lub inny preparat, który zlecił lekarz. Do jesienno-zimowej pielęgnacji skóry niemowląt idealnie sprawdzą się kosmetyki z serii Ziajka. To polskie, sprawdzone preparaty, które łagodnie pielęgnują delikatną skórę maluszków. Materiał powstał z udziałem marki Ziaja View Ediplayer on the source website
#PoRuszająceChwile: „Zadbana skóra to ogromny komfort każdego malucha”! Rozmowa z pediatrą
Higiena i zdrowie to nie puste hasła. Od troski o nie (i odrobiny czułości) zależy dobrostan każdego dziecka. Jak zrozumieć skórę maluszka, żeby móc o nią dobrze dbać, tłumaczy pediatra, dr Małgorzata Gołkowska.
Skóra dziecka posiada kilka cech, które sprawiają, że jest delikatna i wrażliwa, przez co wymaga większej troski w pielęgnacji niż skóra nastolatków czy dorosłych. My, rodzice, staramy się zrozumieć te potrzeby i im sprostać, jednak czasem potrzebujemy do tego wskazówek doświadczonego pediatry… View Ediplayer on the source website Dr Małgorzata Gołkowska podpowiada, co nam mówią zaczerwienienia, krostki czy suche miejsca na skórze dziecka, i wyjaśnia, jak sobie z nimi radzić, by maluch czuł się dobrze we własnej skórze. Wyjaśnia też, jakie inne czynniki sprzyjają dobrostanowi malucha. Warto to wiedzieć! Dr Małgorzata Gołkowska: Skóra dziecka zmienia się wraz z jego wzrostem. Najbardziej delikatna jest u noworodków i niemowląt do 4. miesiąca życia. Związane jest to z dojrzewaniem warstwy rogowej naskórka, która pełni rolę ochronną w skórze. Okresowo na skórze mogą się pojawiać różnego rodzaju wykwity, najczęściej samoistnie ustępujące. Odpowiednia pielęgnacja i ochrona skóry pomaga utrzymać ją w dobrej kondycji. W przypadku dłużej utrzymujących się zmian, warto skonsultować je z pediatrą. Sucha skóra chce pić Podrażniana przez czynniki zewnętrzne, takie jak wiatr, zimno, ciepło, twarda woda czy ogrzewanie, skóra niemowlęcia ma tendencję do wysuszania się. Nierzadko suchość okazuje się być oznaką AZS, czyli atopowego zapalenia skóry. Po czym poznać atopową skórę? Jest bardzo sucha i szorstka, czasami ma nawet czerwone plamy. Widać też, że jest napięta i swędzi, co zakłóca zarówno zabawę, jak i sen. Atopowe zapalenie skóry jest zapalną, nawrotową przewlekłą chorobą skóry o podłożu alergicznym. Stanowi duży dyskomfort dla dziecka z uwagi na uporczywy świąd, a zmieniona zapalnie skóra może być nadkażana przez bakterie i grzyby. Skóra atopowa wymaga odpowiedniej pielęgnacji poprzez jej nawilżanie i ochronę. Poprawę przynosi również wykluczenie czynników uczulających z diety dziecka pod postacią diety eliminacyjnej. Dieta dla zdrowia i zdrowego wyglądu Według specjalistów z Instytutu Żywności i Żywienia, aby cieszyć się zdrowiem, należy dbać o urozmaicenie posiłków, tak aby codziennie dostarczyć organizmowi wszystkich potrzebnych mu składników odżywczych – białek, węglowodanów, tłuszczów, a także witamin i składników mineralnych. Maluchy szczególnie potrzebują bogatej w zdrowe składniki diety. Aktywny, szybko rosnący organizm to istna fabryka, która potrzebuje paliwa najwyższej jakości. Dieta dziecka ma wpływ na stan jego skóry. Ważne, aby przynajmniej przez pierwsze 6 miesięcy życia było ono karmione piersią. Jeśli istnieje tendencja do atopowego zapalenia skóry, należy ostrożnie rozszerzać dietę niemowlęcia. Suplementacja kwasów omega-3 korzystnie wpływa na skórę dziecka z tendencją do atopii. Czysto, ale nie za czysto Higiena jest szalenie ważna, częste mycie rąk chroni przed infekcjami, zatruciami pokarmowymi, a nawet grypą. Jednak eksperci przestrzegają przed nadmiernym sprzątaniem i używaniem silnych środków. Kontakt z umiarkowaną ilością zarazków i potencjalnych alergenów wzmacnia odporność! Dbałość o skórę dziecka to odpowiednia pielęgnacja. Ale nie nadmierna. Malucha wystarczy kąpać 3-4 razy w tygodniu, oczyszczając jednak codziennie miejsca wrażliwe, takie jak okolice szyi, pach czy okolicę pieluszkową. Jeśli jednak nasze dziecko lubi codzienną kąpiel, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ją stosować. Należy dobierać hypoalergiczne preparaty myjące i pielęgnacyjne. Nawilżać skórę po kąpieli, zwłaszcza jeśli jest ona codzienna. Warto stosować dobrze chłonne jednorazowe pieluszki, które chronią skórę dziecka przed wilgocią i pieluszkowym zapaleniem skóry. W aktywnym ciele zdrowy duch Już wiemy, że dbając o zdrowie dziecka, musimy zadbać o jego prawidłową dietę, o stan jego skóry, higienę itp. Ale nie zapominajmy o codziennym komforcie i wygodzie, które nie tylko poprawiają samopoczucie, ale też umożliwiają szybki rozwój maluszka. Regularne spacery, dużo świeżego powietrza, ruch i aktywność to kolejne warunki zdrowego życia. Ubierz smyka w wygodne ciuszki z naturalnych materiałów, załóż mu wygodne do zmieniania, wykonane z oddychających warstw pieluchomajtki i ruszajcie po zdrowie! Małe dziecko nieustannie się porusza. Ubranka i pieluszka muszą zapewnić mu swobodę ruchów, tak aby mogło ono w poczuciu komfortu eksplorować otoczenie. Ruch na świeżym powietrzu dotlenia organizm dziecka. Staramy się ubierać dziecko stosowanie do pory roku, latem chronić przed nadmiernym nasłonecznieniem używając kremów z filtrem, zimą – ubierając na cebulkę. Konsultacja merytoryczna: dr Małgorzata Gołkowska Pediatra Materiał powstał przy udziale marki Pampers
#PoRuszająceMomenty: „Zadbana skóra to ogromny komfort każdego malucha!” – dr Małgorzata Gołkowska, pediatra, o pielęgnacji niemowlaków
Skora dziecka posiada kilka cech, które sprawiają, że jest delikatna i wrażliwa, przez co wymaga większej troski w pielęgnacji niż skóra nastolatków czy dorosłych. My, rodzice, staramy się zrozumieć te potrzeby i im sprostać, jednak czasem potrzebujemy do tego wskazówek doświadczonego pediatry… Dr Małgorzata Gołkowska podpowiada, co nam mówią zaczerwienienia, krostki czy suche miejsca na skórze dziecka, i wyjaśnia, jak sobie z nimi radzić, by maluch czuł się dobrze we własnej skórze. Wyjaśnia też, jakie inne czynniki sprzyjają dobrostanowi malucha. Warto to wiedzieć! Dr Małgorzata Gołkowska: Skóra dziecka zmienia się wraz z jego wzrostem. Najbardziej delikatna jest u noworodków i niemowląt do 4. miesiąca życia. Związane jest to z dojrzewaniem warstwy rogowej naskórka, która pełni rolę ochronną w skórze. Okresowo na skórze mogą się pojawiać różnego rodzaju wykwity, najczęściej samoistnie ustępujące. Odpowiednia pielęgnacja i ochrona skóry pomaga utrzymać ją w dobrej kondycji. W przypadku dłużej utrzymujących się zmian, warto skonsultować je z pediatrą. Sucha skóra chce pić Podrażniana przez czynniki zewnętrzne, takie jak wiatr, zimno, ciepło, twarda woda czy ogrzewanie, skóra niemowlęcia ma tendencję do wysuszania się. Nierzadko suchość okazuje się być oznaką AZS, czyli atopowego zapalenia skóry. Po czym poznać atopową skórę? Jest bardzo sucha i szorstka, czasami ma nawet czerwone plamy. Widać też, że jest napięta i swędzi, co zakłóca zarówno zabawę, jak i sen. Atopowe zapalenie skóry jest zapalną, nawrotową przewlekłą chorobą skóry o podłożu alergicznym. Stanowi duży dyskomfort dla dziecka z uwagi na uporczywy świąd, a zmieniona zapalnie skóra może być nadkażana przez bakterie i grzyby. Skóra atopowa wymaga odpowiedniej pielęgnacji poprzez jej nawilżanie i ochronę. Poprawę przynosi również wykluczenie czynników uczulających z diety dziecka pod postacią diety eliminacyjnej. Dieta dla zdrowia i zdrowego wyglądu Według specjalistów z Instytutu Żywności i Żywienia, aby cieszyć się zdrowiem, należy dbać o urozmaicenie posiłków, tak aby codziennie dostarczyć organizmowi wszystkich potrzebnych mu składników odżywczych – białek, węglowodanów, tłuszczów, a także witamin i składników mineralnych. Maluchy szczególnie potrzebują bogatej w zdrowe składniki diety. Aktywny, szybko rosnący organizm to istna fabryka, która potrzebuje paliwa najwyższej jakości. Dieta dziecka ma wpływ na stan jego skóry. Ważne, aby przynajmniej przez pierwsze 6 miesięcy życia było ono karmione piersią. Jeśli istnieje tendencja do atopowego zapalenia skóry, należy ostrożnie rozszerzać dietę niemowlęcia. Suplementacja kwasów omega-3 korzystnie wpływa na skórę dziecka z tendencją do atopii. Czysto, ale nie za czysto Higiena jest szalenie ważna, częste mycie rąk chroni przed infekcjami, zatruciami pokarmowymi, a nawet grypą. Jednak eksperci przestrzegają przed nadmiernym sprzątaniem i używaniem silnych środków. Kontakt z umiarkowaną ilością zarazków i potencjalnych alergenów wzmacnia odporność! Dbałość o skórę dziecka to odpowiednia pielęgnacja. Ale nie nadmierna. Malucha wystarczy kąpać 3-4 razy w tygodniu, oczyszczając jednak codziennie miejsca wrażliwe, takie jak okolice szyi, pach czy okolicę pieluszkową. Jeśli jednak nasze dziecko lubi codzienną kąpiel, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ją stosować. Należy dobierać hypoalergiczne preparaty myjące i pielęgnacyjne. Nawilżać skórę po kąpieli, zwłaszcza jeśli jest ona codzienna. Warto stosować dobrze chłonne jednorazowe pieluszki, które chronią skórę dziecka przed wilgocią i pieluszkowym zapaleniem skóry. W aktywnym ciele zdrowy duch Już wiemy, że dbając o zdrowie dziecka, musimy zadbać o jego prawidłową dietę, o stan jego skóry, higienę itp. Ale nie zapominajmy o codziennym komforcie i wygodzie, które nie tylko poprawiają samopoczucie, ale też umożliwiają szybki rozwój maluszka. Regularne spacery, dużo świeżego powietrza, ruch i aktywność to kolejne warunki zdrowego życia. Ubierz smyka w wygodne ciuszki z naturalnych materiałów, załóż mu wygodne do zmieniania, wykonane z oddychających warstw pieluchomajtki i ruszajcie po zdrowie! Małe dziecko nieustannie się porusza. Ubranka i pieluszka muszą zapewnić mu swobodę ruchów, tak aby mogło ono w poczuciu komfortu eksplorować otoczenie. Ruch na świeżym powietrzu dotlenia organizm dziecka. Staramy się ubierać dziecko stosowanie do pory roku, latem chronić przed nadmiernym nasłonecznieniem używając kremów z filtrem, zimą – ubierając na cebulkę. Konsultacja merytoryczna: dr Małgorzata Gołkowska Pediatra Materiał powstał przy udziale marki Pampers View Ediplayer on the source website
Pielęgnować, czyli wzmacniać barierę ochronną skóry. Jak robić to właściwie? [WYWIAD]
Skóra niemowlęcia jest delikatna, powinna być traktowana ze szczególną troską. Czyli…? „To, na czym nam najbardziej zależy, to tak pomagać skórze maluszka i stosować taką profilaktykę, by w momencie osiągnięcia 3. roku życia dziecka móc mówić o dojrzałości skóry przez duże D. Czyli żeby wszystko działało jak należy” – mówi farmaceutka Martyna Kalinowska i wyjaśnia, dlaczego jest tak ważne są pierwsze lata życia dziecka.
Pierwsze dni życia maluszka to czas pełen niezwykłych emocji. To również moment, w którym dosłownie poznajemy nowego człowieka – uczymy się rozpoznawać każdą fałdkę, pieprzyk i zagłębienie w małym ciałku. Uczymy się również jak je pielęgnować. O tym na co zwracać szczególną uwagę i o czym koniecznie pamiętać mówi specjalista ds. pielęgnacji skóry, Martyna Kalinowska. Proszę powiedzieć, dlaczego pielęgnacja skóry niemowlęcia jest tak ważna? Dziecięca skóra wygląda i funkcjonuje inaczej niż dorosłego. Skóra maluszka, który przychodzi na świat, jest pojmowana jako wrażliwa, delikatna i niedojrzała. O pewnej wstępnej dojrzałości mówimy dopiero około 2-3. roku życia. Wtedy osiąga tzw. dojrzałość funkcjonalną, czyli pełni wszystkie funkcje, jakie pełnić powinna skóra człowieka. Co w takim razie dzieje się przed ukończeniem 3. roku życia? Co oznacza owa niedojrzałość? Przede wszystkim skóra małego dziecka jest niezwykle cienka – znacząco cieńsza niż dorosłego. Z tego powodu przebijają przez nią naczynia krwionośne. Dla naszego oka odbierane jest to jako różowe zabarwienie. Ale przez to, że jest cieńsza, jest łatwiejsza do spenetrowania przez różne substancje – dużo sprawniej przedostają się przez nią alergeny czy składniki kosmetyków. Jednocześnie dużo łatwiej oddaje wodę i szybciej się odwadnia. Co więcej, skóra małego dziecka jest jaśniejsza niż dorosłego. Produkcja melaniny, czyli barwnika naszej skóry, jest jeszcze mocno ograniczona. Warto w tym miejscu również powiedzieć, że skóra zawiera w sobie różnego rodzaju gruczoły, przede wszystkim łojowe i potowe. U dziecka jest ich za mało, a czynność i aktywność tych, które są, jest mocno ograniczona. Konsekwencją niewystarczająco dojrzałych gruczołów łojowych jest nie w pełni wykształcony płaszcz hydrolipidowy. Z kolei w przypadku gruczołów potowych, jest to zaburzenie procesów termoregulacji. Ostatnia ważna rzecz – bo tych różnic jest bardzo dużo – u małych dzieci pH skóry jest niedostatecznie niskie. U dorosłej osoby to wartość około 4,5. U dzieci może sięgać nawet 6. Ono się stabilizuje w pierwszych tygodniach życia maluszka, więc dość szybko. Ale dopóki nie jest stabilne i niedostatecznie kwaśne, skóra jest podatna dużo bardziej na różnego rodzaju zakażenia – mówić możemy zarówno o bakteriach, jak i wirusach czy grzybach. Jak dbać o skórę maluszka bezpośrednio po porodzie? Jest bardzo dużo szkół, które mówią o tym, jak dbać o skórę nowo narodzonego dziecka. Można trafić na oddziały położnicze, na których dziecko zostanie wykąpane już w pierwszej dobie życia. Coraz częściej słyszę jednak o oddziałach, na których dziecko pierwszy raz jest myte, czyli pozbawiane mazi poporodowej, dopiero w 3. dobie życia. To kwestia decyzji położnej czy lekarza takich, którym my jako rodzice ufamy. A kikut pępowinowy – wielu rodzicom pielęgnacja tego miejsca spędza sen z powiek… Przede wszystkim zwracajmy uwagę, by prawidłowo go oczyszczać i osuszać. To niezwykle istotne, aby ta część była sucha. Zawsze środowisko wodne jest idealnym miejscem do rozwoju drobnoustrojów. Kikut powinien odpaść samoistnie w ciągu pierwszych tygodni życia. Jeśli tak się nie stanie – należy skonsultować się z lekarzem. Czy im dziecko jest starsze, tym „rygor” pielęgnacyjny mniejszy? Musimy pamiętać, że skóra dalej się rozwija do około 7. roku życia. Mimo że u trzylatka osiągnęła dojrzałość funkcjonalną, to jej grubość jeszcze znacząco się różni od skóry dorosłego. Skóra cały czas przybiera na grubości . Powinniśmy więc ją przede wszystkim odpowiednio nawilżać i dbać o ochronę już od pierwszych dni życia, nie zapominając o ochronie przeciwsłonecznej już w wieku przedszkolnym. Jak to jest z pielęgnacją twarzy malucha – czy o buzię troszczymy się inaczej? W życiu dorosłym dość mocno rozdzielamy pielęgnację na różne części ciała. Natomiast w przypadku małego dziecka często spotykamy produkty, które mają uniwersalne formuły. Jest to np. jeden produkt przeznaczony do mycia ciała, twarzy i nawet włosów, i jest to jak najbardziej zasadne. W przypadku skóry małego dziecka nie ma sensu rozdzielać tych produktów. W przypadku samej twarzy pojawia się jedynie zagadnienie wychodzenia na zewnątrz, czyli wtedy, kiedy ciałko jest zabezpieczone ubrankiem, a buzia jako jedyna nie. Dlatego pojawiają się produkty stricte do pielęgnacji twarzy dziecka, które charakteryzują się tym, że mają gęstsze receptury i są bardziej „treściwe”, jeśli chodzi o substancje o działaniu regenerującym, odżywczym i nawilżającym. Ich zadaniem jest dać skórze odpowiednie zabezpieczenie w związku z tym, że ona jest bezpośrednio wystawiona na środowisko zewnętrzne. Zatrzymajmy się proszę jeszcze chwile przy tych włosach, przecież są maluchy z bujnymi czuprynami. Czy w ich przypadku szampon również nie jest wskazany? W 1. roku życia dziecka najczęściej jeden produkt jest wystarczający. To są najczęściej te kosmetyki, które są rekomendowane do wlania do wanienki. Natomiast jeżeli nasz maluszek ma „burzę loków”, to rzeczywiście może pojawić się konieczność stosowania oddzielnego produktu, którym jest szampon. Ważne aby wybierać szampony o działaniu kojącym i nawilżającym oraz niskopieniące formuły, ponieważ substancje pianotwórcze mają duży potencjał drażniący i alergizujący. Szampony dla dzieci mają ponadto pH dostosowane do pH płynu łzowego, dlatego nie szczypią w oczy. Czy te produkty sprawdzą się również w przypadku ciemieniuchy? Istnieją preparaty specjalnie dedykowane walce z ciemieniuchą. Są to produkty bazujące na składnikach zmiękczających, których rolą jest ułatwienie usunięcia łusek. Po ich zmiękczeniu wyczesujemy skórę miękkimi szczoteczkami. Zaleca się stosowanie specjalnie do tego przeznaczonych produktów, by skórę nie tylko oczyścić, ale także nawilżyć i ukoić tę „świeżą” skórę, która nam się ujawni po usunięciu łusek ciemieniuchy. Czy jeśli mówimy o nawilżeniu, to oliwka będzie najlepszym rozwiązaniem? Oliwki da dzieci najczęściej bazują na kombinacji różnego rodzaju olejów roślinnych, np. oleju z awokado, ze słodkich migdałów czy jojoba. I dopóki są to oleje, nie ma powodów do niepokoju. Czasem jednak w składzie znajduje się parafina ciekła, czyli olej mineralny, który ma właściwości komedogenne. Mówi się w dużym uproszczeniu, że jest to działanie zaskórnikotwórcze. Nawet jednak jeśli w składzie nie ma parafiny, to musimy pamiętać, że to, czego dostarczają nam oleje roślinne, to duża ilość niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. One doskonale działają na skórę jeśli chodzi o jej natłuszczenie, uelastycznienie, odżywienie i ochronę. Na nawilżenie nie mamy jednak co liczyć. Jaka jest zatem podstawa nawilżenia skóry? By móc powiedzieć o kosmetyku, że ma działanie nawilżające, muszą się pojawić składniki, które będą tego nawilżenia dostarczać. Czyli między innymi składnik wiążący i zatrzymujący wodę w skórze, a tego w oliwce nie ma. Jeśli więc nam zależy, żeby jednocześnie natłuścić i nawilżyć skórę, lepiej sięgać po receptury w postaci mleczek – w nich znajduje się frakcja lipidowa i frakcja hydrofilowa, czyli oprócz składników typowo tłuszczowych mamy też te nawilżające. Tłuszcze niezwykle zabezpieczają skórę, ale tym samym tworzą na jej powierzchni warstwę, która może utrudniać i ograniczać wymianę powietrza. Stąd mówi się bardzo często, że skóra pokryta oliwką nie oddycha – rzeczywiście trochę tak jest. Te lżejsze formuły zdecydowanie lepiej się sprawdzają – skóra nie jest tak obciążona, a kosmetyk szybko się wchłania. Czy emolienty będą spełniały to zadanie, o którym mówisz? Jaka jest ich rola? Są wskazane tylko dla skóry z problemami, czy może mogą stanowić „dodatkowe zabezpieczenie” dla skóry zdrowej? Wokół zagadnienia emolientów narosło sporo mitów. Zacznijmy więc od początku – sama nazwa emolient wywodzi się z łacińskiego słowa emolliere i oznacza tyle co zmiękczać. Emolient jest to produkt pielęgnacyjny – wielozadaniowy. To oznacza, że jego rolą, oprócz zmiękczania (co wynika z jego nazwy), jest także skórę natłuszczać, nawilżać, koić i łagodzić podrażnienia. Gdy wszystkie te funkcje pełnione są przez jeden produkt – możemy mówić o emoliencie. Podczas pielęgnacji skóry maluszka nie ma sensu wprowadzać niczego więcej i ja rekomenduję ich stosowanie. Jedyna kwestia to tak naprawdę wybór dobrego emolientu. Zasadniczo wyróżnia się dwa rodzaje emolientów, czyli tzw. emolienty tradycyjne, klasyczne czy też medyczne. Nie bazują w 100% na składnikach pochodzenia naturalnego. To oznacza, że w składzie pojawia się parafina ciekła. Czy to dobrze, że tam jest, czy źle – to zależy. Jeżeli osoba ma zdrową skórę to stosowanie takiego kosmetyku nie jest najlepszym pomysłem, choćby ze względu na wspomniane wcześniej komedogenne działanie parafiny. Są one jednak najlepszym rozwiązaniem w przypadku skóry z dermatozami, czyli skórą z AZS – Atopowym Zapaleniem Skóry, łuszczycą, rybią łuską, egzemami itp. Jeśli skóra dziecka, które przychodzi na świat, jest zdrowa, a jedynie niedojrzała, powinniśmy stymulować jej fizjologiczny rozwój. I żeby to osiągnąć nie potrzebujemy emolientów tradycyjnych, które mogłyby okazać się za ciężkie. To z kolei po co warto sięgnąć, to emolienty naturalne. One w 100% bazują na składnikach pochodzenia naturalnego. W składzie znajdują się oleje pochodzenia roślinnego, często głównym składnikiem jest masło shea, które ma niski potencjał alergizujący i jest dobrze tolerowane przez skórę. To jednocześnie składnik trudno wymywalny – doskonale zabezpiecza skórę i na długo pozostaje na jej powierzchni. W składzie emolientów naturalnych znajdują się również ekstrakty roślinne, które wykazują działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne, np. kukurbityna pozyskiwana z dyni czy betaina z buraka cukrowego, a więc składniki w 100% naturalne, absolutnie nie obciążające skóry dziecka, a doskonale ją nawilżające i chroniące oraz działające przeciwhistaminowe (kukurbityna działa typowo przeciwhistaminowo). Raz jeszcze powiem - będą idealne dla zdrowej i niedojrzałej jeszcze skóry dziecka. Jeśli jest diagnoza lekarska o tym, że u dziecka jest atopia, wówczas możemy przerzucić się na emolienty tradycyjne. Jeśli tej diagnozy nie ma, to nie powinniśmy sięgać po parafinę. Jakie błędy najczęściej popełniają młodzi rodzice? Proszę pamiętać, że to subiektywne, ale obserwuję dwie rzeczy. Pierwszą jest nadmierna troska, drugą zaś autodiagnoza. Zdarza się rodzicom każde przesuszenie lub nieprawidłowość skórną oceniać jako AZS – oczywiście na podstawie własnych wyobrażeń. Warto pamiętać, że pierwsze 12 miesięcy życia maluszka to czas, kiedy w jego organizmie jest jeszcze bardzo dużo hormonów mamy. W tym czasie skóra może dawać całe spektrum objawów klinicznych, które czysto teoretycznie pasują do danych jednostek chorobowych. Nie ma sensu od razu wpadać w panikę, bo istnieje duże prawdopodobieństwo, że z tą skórą wszystko jest ok. W razie wątpliwości wszelkich zmian skórnych zawsze warto udać się do lekarza pediatry, dermatologa lub położnej, którzy będą nam w stanie pomóc. Nie bójmy się pytać! O czym zatem koniecznie w tej pielęgnacji musimy pamiętać? Młodzi rodzice mają również skłonność do sięgania po preparaty niekoniecznie najlepsze. To, że na produkcie widnieje napis „baby” nie jest gwarancją dobrej jakości preparatu. Nie każdy musi rozumieć skład i znać poszczególne komponenty. Jak więc rozpoznać, czy produkt jest odpowiedni? Odpowiem anegdotycznie – wlewamy produkt do wanny. Jeśli wytworzy nam się niebieska piana aż po sufit i w dodatku będzie obłędnie pachnąca, to mamy gwarancję, że to nie jest dobry kosmetyk. Oznacza to bowiem, że znajdują się w nim drażniące składniki pianotwórcze, a do tego barwniki i kompozycje zapachowe – wszystkie te elementy są silnie alergizujące. To, po co powinniśmy sięgać to nisko pieniące preparaty, które nie pachną i nie mają koloru. Na tej podstawie jesteśmy w stanie zweryfikować, czy mamy do czynienia z dobrym produktem. Dobierając pielęgnację dla maluszka warto zgłosić się do apteki. Mamy tam do dyspozycje fachowy personel, który służy radą i pomocą. Warto również konsultować dobór produktów z lekarzem czy położną. I to co najważniejsze – wybierać produkty, na których znajduje się deklaracja producenta o tym, że dany preparat można stosować od 1 dnia życia. To niezwykle ważne, bowiem jeśli producent umieścił taką deklarację na opakowaniu, to ponosi za nią prawną odpowiedzialność. Na koniec chciałabym jeszcze zapytać o rolę rytuałów w codziennej pielęgnacji. Mają znaczenie? Zbudowanie rytuału u dziecka wpływa dobrze na maluszka w wielu aspektach. Taka rutyna pielęgnacyjna pozwala choćby lepiej poradzić sobie z zasypianiem – maluch przyzwyczaja się, że codziennie o określonej godzinie jest wieczorna kąpiel czy higiena, a później idziemy spać. Dzięki takim nieco rozbudowanym codziennym, powtarzanym rytuałom rodzic nie zapomni, żeby również tę skórę dziecka na pewno dobrze nawilżyć. Martyna Kalinowska - magister farmacji, specjalista ds. pielęgnacji skóry Oillan, na co dzień kierownik Działu Naukowo-Szkoleniowego w firmie Oceanic. Artykuł powstał z udziałem marki Oillan
Jak radzić sobie z delikatną skórą noworodka i niemowlaka? [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
Przesuszenia, odparzenia, krostki… Skóra dziecka nie jest często tak gładka, jak chcielibyśmy my, rodzice. Nie bardzo też wiadomo, jak ją pielęgnować, by taka była... Dlatego podczas liveczatu na facebookowym profilu Mamo, To Ja na pytania o problemy ze skórą niemowlaków odpowiadał znakomity ekspert, dr hab. n. med. Wojciech Feleszko – pediatra, immunolog, pulmonolog.
Lubimy mówić, że ktoś ma skórę gładką jak pupa niemowlaka… Ile jest właściwie prawdy w tym powiedzeniu? Jak tłumaczył dr Feleszko, to bardzo trafne porównanie. „Skóra w tym miejscu jest ‘zapakowana’ w pieluszkę. To sprawia, że jest jej ciepło i jest odpowiednio nawilżona. I rzeczywiście do zmian skórnych w tym rejonie dochodzi rzadko”. Ale jednak dochodzi. I co wtedy? Jaka jest skóra niemowlęcia? Jak tłumaczył ekspert: „Skóra dziecka jest cieńsza, jest bardziej wrażliwa, a w związku z tym bardziej przepuszczalna i bardziej narażona na działanie czynników zewnętrznych”. To właśnie sprawia, że wymaga szczególnej opieki. Dr Feleszko podkreślił jednak, że najważniejsza jest jedna zasada: im mniej – tym lepiej. „Im mniej substancji się na tę skórę nakłada, tym dla dziecka jest lepiej. Jednocześnie dla skóry bezpieczniej, gdy tych czynników chemicznych jest mało”. Dlatego ważne jest, aby kosmetyk był jak najbardziej naturalny. Pielęgnacja suchej skóry dziecka Skóra niemowlęcia może być sucha, co nie musi świadczyć, że jest to skora zmieniona chorobowo. „Może ona mieć charakter skóry atopowej”, tłumaczył dr Feleszko. „Oznacza to, że są wśród nas osoby, których geny sprawiają, że mają nieco bardziej przepuszczalną skórę, czyli skłonną do wysychania. Wówczas tej skórze należy się szczególna pielęgnacja – wytworzenie bariery ochronnej jest sprawą ważną i kluczową”. Podczas spotkania ekspert odniósł się również do kwestii niezwykle frapującej młodych rodziców, a mianowicie… kąpieli. Aby dowiedzieć się, jak często kąpać maluszka i co zrobić, gdy w domu mamy dwoje dzieci, a jedno z nich zmaga się z problemami skórnymi, a więc czy mogą się razem kąpać – obejrzyjcie koniecznie nasze nagranie! Zapraszamy na kolejne spotkanie! Obserwuj nasz fanpejdż na fb! Materiał powstał we współpracy z marką Johnson’s
Nawilżanie skóry – konieczność czy moda? [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
Co to jest emolient i czy może nim być oliwka do ciała? Dlaczego nie wolno używać oleju kokosowego ze sklepu spożywczego do pielęgnacji? Zobacz, o co podczas liveczatu na fb Mamo, To Ja mamy pytały naszego eksperta, dr Magdalenę Sikorę i... poznaj jej fachowe odpowiedzi.
Podczas kolejnego z liveczatów organizowanych w ramach Internetowej Szkoły Rodzenia Mamo, To Ja, gościliśmy dr Magdalenę Sikorę. Naukowczynię, która na co dzień zajmuje się na Politechnice Łódzkiej badaniem składów kosmetyków. Co tym razem wzięliśmy pod lupę? Nawilżanie! Pani ekspert opowiadała o tym, jak, po co i dlaczego nasza skóra – a szczególnie skóra maluchów – musi dostawać pić. Dlaczego należy nawilżać skórę? Łagodna pielęgnacja, o której dużo mówimy dzięki marce Johnson's, to nie tylko czułość na co dzień i mycie łagodnymi preparatami. To także odpowiednie nawilżanie skóry dziecka. – Wszystkie procesy, jakie zachodzą w naszym organizmie, są związane z wodą – tłumaczy nasza ekspertka. W związku z tym skóra, która jest odwodniona, nieprawidłowo reaguje, może w niej dochodzić do różnych dysfunkcji. To szczególnie ważne u małych dzieci, bo one właśnie mają dużo bardziej przepuszczalną warstwę na powierzchni tej skóry. Wysuszenie może u nich nastąpić szybciej. Czego używać, by napoić skórę? Mamy do dyspozycji mnóstwo preparatów, tzw. emolientów. Co to jest emolient? Emolient to zarówno pojedynczy składnik, jak i gotowy kosmetyk, którego zadaniem jest natłuszczanie, zmiękczanie i pośrednio nawilżanie skóry. Do emolientów należą między innymi oliwki, kremy, mleczka. O co najczęściej pytają młode mamy Czy olej kokosowy ze sklepu spożywczego jest dobrym emolientem? Może być stosowany w pielęgnacji? Nasza ekspertka tłumaczyła, że olej kokosowy kupowany w przypadkowym miejscu absolutnie nie jest kosmetykiem, zatem nie powinien być jako kosmetyk stosowany. Olej w kosmetyku jest surowcem, który jest przebadany. Posiada atest bezpieczeństwa. Olej kupiony w supermarkecie nigdy nie był badany, nie nadaje się do użycia na skórę, szczególnie do delikatnej skóry dziecka. Jakie są rodzaje substancji nawilżających skórę? Mogą to być surowce o dużej okluzji (zapobiegają ucieczce wody przez skórę), czyli oleje: parafinowy, mineralne czy wazelina. Co więcej, jeśli chodzi o stopień, w jakim nawilżają skórę, to są to jedne z lepszych środków. Mogą to też być oleje roślinne – odpowiedniej jakości, odpowiednio dobrane. Emolientami są też oliwki – warto na nie zwrócić uwagę, bo nie zawierają konserwantów. Tam, gdzie nie ma w składzie wody, niepotrzebne są i konserwanty. Najważniejsze informacje w skrócie Podsumowując spotkanie, dr Sikora podkreśliła, że w pielęgnacji małego dziecka bardzo ważne są 3 elementy: 1. Oczyszczanie, szczególnie w czasie, gdy mamy tak zanieczyszczone powietrze. Musimy oczyszczać skórę malucha z tego, co pojawia się na niej po wyjściu na dwór. 2. Zabezpieczanie skóry poprzez stosowanie emolientów. 3. Ochrona przed promieniami słonecznymi, kiedy wychodzimy na spacer z dzieckiem. Podczas liveczatu odbywał się też konkurs: autorki 5 najciekawszych pytań nagrodzono zestawem kosmetyków Johnson’s Baby! Zapraszamy na kolejne spotkanie! Obserwuj nasz fanpejdż na fb! Materiał powstał we współpracy z marką Johnson’s
Naczyniak jamisty, czyli guz naczyniowy - czy jest się czym martwić?
Wypukła zmiana na skórze dziecka, przypominająca truskawkę, martwi rodziców dzieci, u których pojawił się naczyniak jamisty. Czy słusznie? Sprawdź, co na ten temat mówi medycyna.
Naczyniak jamisty to nieaktualne medycznie określenie, opierające się na morfologii zmian (naczyniaki płaskie, jamiste). Obecne określenie to guzy naczyniowe, w tym naczyniaki wczesnodziecięce. Jeśli naczyniak położony jest na skórze, najczęściej znajduje się po jednej stronie ciała. Naczyniak jamisty może też być zlokalizowany wewnątrz organizmu, np. w mózgu, kręgosłupie lub wątrobie. Przyczyna tworzenia się naczyniaków nie jest znana. Rozpoznanie naczyniaka jamistego Naczyniak krwionośny jamisty występuje u ok.10 proc. noworodków. Zwykle jest nieobecny przy urodzeniu, widoczna jest tylko zmiana przypominająca ukłucie, zadrapanie, siatkę naczynek. W ciągu 2–4 tygodni od urodzenia ulega powiększeniu oraz uwypukleniu, staje się sinoczerwona, napięta i spoista. Przypomina wyglądem truskawkę. Zanika samoistnie w całości w większości przypadków i najczęściej nie wymaga leczenia. Jeśli naczyniak u dziecka występuje w narządach wewnętrznych, najczęściej wykrywany jest przypadkowo podczas badań USG lub tomografii komputerowej. Najdokładniejszy w diagnostyce naczyniaka jamistego jest rezonans magnetyczny, szczególnie angio-MR. Położenie naczyniaków jamistych Naczyniak jamisty może znajdować się praktycznie wszędzie: na skórze lub pod jej powierzchnią, w okolicach ust, w narządach wewnętrznych (np. w wątrobie), w oczodołach, w układzie nerwowym (w tym w mózgu). Jest łagodnym nowotworem u dzieci. U dzieci zdarzają się też naczyniaki jamiste limfatyczne przypominające z wyglądu spore guzy, zlokalizowane często w okolicach szyi lub pach. Objawy naczyniaków jamistych Ten typ wad naczyniowych najczęściej nie daje żadnych objawów, chociaż czasem może powodować ucisk lub lekki ból (np. w przypadku naczyniaka wątroby). To, czy naczyniak będzie dawać jakieś objawy, zależy też od jego położenia. I tak naczyniak jamisty może powodować: w mózgu: bóle głowy, problemy z mową, napady padaczkowe; w oczodole: problemy ze wzrokiem, wytrzeszcz oczu; w wątrobie: ból, nudności, brak apetytu. Leczenie naczyniaka jamistego Pielęgnacja noworodka z naczyniakiem powinna być delikatna, by nie podrażnić znamienia. Naczyniaki jamiste jedynie obserwujemy, początkowo mogą się powiększać w pierwszych miesiącach życia dziecka, aby potem zatrzymać się i zacząć wchłaniać. 70 proc. z nich zanika do 7 r.ż., dlatego nie ma potrzeby leczenia naczyniaków z wyjątkiem takich, które ze względu na położenie powodują ucisk np. okolicy oka, nosa. Wtedy w pierwszej kolejności stosuje się farmakologiczne metody hamujące jego wzrost. Konsultacja: dr Beata Kosiorek - Nalewajek - dermatolog dziecięcy z Centrum Medyczne Babka Medica, ekspert portalu ZnanyLekarz Konsultacja merytoryczna dr Beata Kosiorek-Nalewajek Dermatolożka, posiada II stopień specjalizacji z dermatologii i wenerologii, jest członkinią Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego
Czy mąka ziemniaczana i krochmal pomaga na odparzenia?
Mąka ziemniaczana na odparzenia i kąpiel w krochmalu to domowe metody walki z odparzeniami. Stosowane przez nasze babcie i prababcie nadal mają swoich wyznawców? Czy w dobie superkremów i cudownych maści można je jeszcze stosować?
Moda na pudry i zasypki do pośladków minęła. Zdaniem dermatologów, mąka ziemniaczana na odparzenia u niemowlaka to – niestety – nie jest najlepszy pomysł. Zamiast pomóc, może zaszkodzić. Wyjaśniamy, dlaczego nie należy jej stosować jako zasypki i kiedy można wykąpać dziecko w przygotowanym z niej krochmalu. Mąka ziemniaczana nasila odparzenia? Mąka ziemniaczana, zamiast leczyć odparzenia, może sprawić, że staną się większym problemem. A jeśli dziecko ma zdrową skórę pupy – doprowadzić do ich powstania. Jak to możliwe? Jeśli posypiesz nią pośladki dziecka, pod wpływem wilgoci (o którą przecież łatwo pod pieluszką) utworzy się bariera utrudniająca skórze oddychanie. Stąd tylko krok do kłopotliwego podrażnienia, którego skutkiem może być <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/odparzenia-pupy-u-niemowlaka-i-pieluszkowe-zapalenie-skory-25486-r1/">pieluszkowe zapalenie skóry u niemowlaka. Uwaga na dziewczynki! Dermatolodzy szczególnie przestrzegają przed stosowaniem mąki ziemniaczanej jako zasypki u dziewczynek. Gdy posypiesz nią skórę i przykryjesz pieluszką, istnieje ryzyko, że część mąki dostanie się do miejsc intymnych. Podczas mycia trudno się jej pozbyć, dlatego może stać się przyczyną infekcji (np. zapalenia cewki moczowej lub pęcherza). Czy odparzoną pupę myć w krochmalu? Kąpiel w krochmalu to stara jak świat metoda pielęgnacji. Szczególnie sprawdza się, gdy na skórze pojawiają się silne zmiany sączące (to zaawansowana postać odparzeń, czyli pieluszkowe zapalenie skóry). Krochmal może pomóc na odparzenia u niemowlaka, ale dermatolodzy przestrzegają przed kąpaniem w nim małego dziecka na własną rękę. Taką terapię powinien zalecić lekarz. Jak zrobić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/pielegnacja/krochmal-do-kapieli-jak-zrobic-kapiel-w-krochmalu-na-odparzenia-i-inne-problemy-27958-r1/">krochmal do kąpieli przy odparzeniach? Krochmal to płynny roztwór skrobi roślinnej, najczęściej ziemniaczanej. Robi się go podobnie jak kisiel – gotując mąkę ziemniaczaną w wodzie w takich proporcjach, aby powstały roztwór był rzadki. Jak kąpie się niemowlę w krochmalu? Krochmal – owszem – działa łagodząco, wysusza, zmniejsza stan zapalny i łagodzi swędzenie. Ale nieodpowiednie, np. zbyt długie stosowanie kąpieli w krochmalu, zamiast pomóc, może nasilić zmiany na skórze. Kąp dziecko jedynie dzień lub dwa, krótko – ok. 5 minut. Po kąpieli wilgotną skórę natłuść, aby nie doszło do jej zbytniego wysuszenia. Ale przede wszystkim najpierw z uciążliwymi odparzeniami wybierz się do pediatry lub dermatologa dziecięcego. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Nadmiar higieny też jest niedobry Jakie mydło do mycia rączek – radzi dermatolog
Kosmetyki do zadań specjalnych: na odparzenie, suchą skórę i krostki
Okres jesienno-zimowy to czas, gdy skóra maluszka wymaga szczególnej pielęgnacji i ochrony. W dodatku suche powietrze i zimny wiatr mogą zaostrzać problemy skórne. Jak sobie z tym radzić i jakich kosmetyków używać, aby zabezpieczyć skórę dziecka przed szkodliwym wpływem czynników środowiskowych?
Niepokojąca „tarka” na ciele, pieluszkowe odparzenie i atopowe zapalenie skóry. Problemy te, nie są obce młodym rodzicom. A, gdy na dworze szaleje wiatr i pada deszcz, czynniki te mogą dodatkowo podrażniać delikatną skórę dziecka. Zobacz, jak ją pielęgnować. Różne obszary skóry to różne problemy Opiekując się maluszkiem, doskonale wiesz, że różne problemy skórne wymagają różnych rozwiązań. W przypadku odparzenia na pupie, zanim założysz nową pieluszkę, pozwól skórze chwilę pooddychać, a następnie posmaruj ją specjalistycznym kremem z pantenolem, który złagodzi podrażnienia. Jeżeli skóra twojego dziecka jest skłonna do atopii, stosuj specjalistyczne kosmetyki kąpielowe oraz kremy pielęgnacyjne, które mają w składzie emolienty. Składniki te łagodzą wypryski i swędzenie, a także pomagają zwalczać szorstkość skóry (tzw. tarkę występującą głównie na ramionach i udach maluszka, której przyczyną jest nierozwinięty jeszcze płaszcz lipidowy skóry niemowlęcia). Kosmetyki z emolientami doskonale sprawdzają się również w okresie jesienno-zimowym, czyli wtedy gdy skóra dziecka częściej reaguje zaczerwienieniem, swędzeniem i wrażliwością. Gdy wybierasz się z dzieckiem na spacer – posmaruj jego buzię kojącym kremem S.O.S. NIVEA BABY. To emolient przeznaczony do skóry suchej, który ochroni ją przed wiatrem i zapobiegnie podrażnieniom. Zwróć szczególną uwagę na obszar policzków i noska, które są najbardziej wystawione na zimno. Jedno skuteczne rozwiązanie Skóra niemowlęcia jest bardzo delikatna, dlatego wymaga od nas szczególnej opieki. Stosowanie mydeł alkalicznych lub używanie samej wody, może ją wysuszać. Aby temu zapobiec należy używać specjalnych kosmetyków z emolientami, które nawilżają skórę i chronią ją przed podrażnieniami. Ale pamiętaj o nich nie tylko w trakcie kąpieli, ale również po. Gdy już wyjmiesz maluszka z wanny i osuszysz jego skórę ręcznikiem (wklepuj go w ciało, zamiast trzeć), zastosuj Kojący krem S.O.S. NIVEA BABY. Przeznaczony jest on do skóry suchej, ale także wrażliwej, podrażnionej, zaczerwienionej, ze skłonnością do atopii. Skutecznie koi, pomaga zapobiegać swędzeniu oraz łagodzi zaczerwienienia skóry całego ciała. Jest na tyle delikatny dla skóry dziecka, że może być stosowany już od 1 dnia życia. Dzięki unikalnej formule z masłem shea, lipidami Omega 6 i pantenolem natychmiastowo przynosi ulgę. Oprócz tego intensywnie odżywia skórę i zapobiega wysuszeniu skóry pozostawiając na niej film ochronny. Jego dodatkową zaletą jest to, że łatwo się rozprowadza i chroni skórę przed otarciami. Kojący krem S.O.S. NIVEA BABY nie zawiera parabenów, alkoholu, barwników, ani składników kompozycji zapachowych uważanych za alergizujące. Produkt powstał przy współpracy pediatrów i dermatologów. Jest dobrze tolerowany przez skórę maluszka, co zostało potwierdzone w badaniach klinicznych i dermatologicznych. Rekomendowany jest przez Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki. Chcesz wiedzieć więcej? Wejdź na: Klub NIVEA BABY
Syn urodził się ze znamieniem na twarzy. Matka zrobiła sobie takie samo
Gdy zobaczyła przerażenie lekarzy po narodzinach jej dziecka, wiedziała, że musi zrobić wszystko, by pomóc mu zaakceptować odmienny wygląd. Zdecydowała się na piękny gest!
Carolina Giraldelli z Brazylii dowiedziała się o tym, że jej syn nie wygląda tak, jak większość dzieci już w dniu narodzin. Gdy lekarze zobaczyli chłopca po raz pierwszy, nie kryli zdumienia. Matka nie chciała jednak, by znamię, które zajmowało większą część twarzy chłopca, stało się jego piętnem. Postanowiła zrobić co tylko w jej mocy, by syn dorastał w przekonaniu, że jest normalny i w pełni wartościowy. Wiedziała jednak, że może spotykać się z różnymi reakcjami ludzi. Żeby przekonać się, z czym będzie musiał się mierzyć, sama zrobiła sobie podobne znamię. Matka namalowała sobie znamię, by upodobnić się do syna Gdy na świat przyszedł syn 26-letniej Caroliny, od początku musiała radzić sobie z różnymi reakcjami ludzi na jego wygląd. Nie godziła się jednak na to, by chłopiec dorastał w przekonaniu, że jest gorszy. Pewnego dnia wymyśliła, że zrobi sobie podobne znamię, by bardziej wczuć się w sytuację syna i nauczy się, jak może mu pomóc zaakceptować odmienność. Poprosiła swoją przyjaciółkę, by zrobiła jej makijaż imitujący znamię podobne do tego, jakie nosił jej syn. Oczywiście nie zostało ono na jej twarzy na stałe, ale spędziła w takim makijażu jeden pełen dzień, robiąc zakupy, spotykając się z ludźmi w pracy i na mieście. Ten eksperyment był jej bardzo potrzebny, dzięki niemu zrozumiała, jak w przyszłości może czuć się jej syn i co może zrobić, by nie czuł wstydu i zakłopotania z powodu odmiennego wyglądu. Co ciekawe, przyznała, że gdy makijaż był już gotowy, poczuła się najpiękniejszą kobietą na świcie. Przyznała też: „tak bardzo kocham jego znamię; tak bardzo, że chciałam w końcu choć na moment mieć podobne na sobie”. Reakcja chłopca na twarz mamy ze znamieniem była bardzo wzruszająca. Jak tylko ją zobaczył, bardzo się ucieszył. Prawdopodobnie nie rozumiał wszystkiego, bo ma dopiero rok, ale dla niego jego mama jest najpiękniejsza, tak samo jak on dla niej. I żadne znamię tego nie zmieni. Źródło: huffingtonpost.co.uk, instagram Zobacz też: Znaki na skórze dziecka Znamiona u noworodka 6 najczęstszych znamion u dzieci
Naczyniak na skórze dziecka. Jak go usunąć - radzi dermatolog? [WYWIAD]
Czerwona plama na skórze lub wystający, podbiegnięty krwią bąbel, tak wygląda naczyniak krwionośny. Zapytaliśmy dermatologa, jak usunąć tego typu zmianę na skórze i czy zawsze trzeba to robić.
Naczyniak na skórze dziecka może być powodem do niepokoju. Szczególnie, gdy jest rozległy lub zaczyna krwawić. Tego typu zmiany na skórze dziecka zna dobrze (i często usuwa) dr Bartosz Pawlikowski, dermatolog i pediatra z Kliniki Medevac w Łodzi. Czytaj rozmowę z ekspertem: Co to jest naczyniak? Naczyniak to zmiana, którą charakteryzuje łagodny rozrost komórek śródbłonka naczyń, pojawia się przy urodzeniu lub w ciągu pierwszych 2 miesięcy życia. Nie znamy do końca przyczyny pojawiania się naczyniaków. Z pewnością duże znaczenie ma zaburzony wzrost fibroblastów (komórek skóry właściwej), komórek śródbłonka naczyń i kolagenu typu IV (występuje w mikrowłóknach międzytkankowych). Czy dużo dzieci ma naczyniaki? Naczyniaki występują u ok. 5-19% dzieci. Pięciokrotnie częściej dotyczą dziewczynek niż chłopców. Często mają je też wcześniaki o wadze urodzeniowej poniżej 1500g. Naczyniaki mnogie obserwuje się w 15-30% przypadków. Gdzie na skórze najczęściej pojawia się naczyniak? W 50% przypadków zmiany lokalizują się na głowie lub szyi. Naczyniaki mogą występować wszędzie, choć umiejscowienie na błonach śluzowych należy do rzadkości. Przeczytaj: Znaki na skórze niemowlaka Czy to prawda, że naczyniak przechodzi różne etapy rozwoju? Rzeczywiście tak jest. Naczyniaki przechodzą kolejne stadia rozwojowe: Po narodzinach skóra noworodka może wyglądać prawidłowo lub mogą być widoczne objawy poprzedzające pojawienie się naczyniaka, np. lekkie odbarwienia (jak w znamieniu bladym), plamy rumieniowe, owrzodzenia skóry, ogniska teleangiektazji (poszerzone drobne naczynia krwionośne). W fazie wzrostu naczyniaka, która rozpoczyna się w pierwszych 2 miesiącach życia, pojawia się szybko rosnąca plama naczyniowa. Okres wzrostu trwa 6-15 miesięcy. Później występuje faza stabilizacji. Ostatnią fazą jest inwolucja, czyli faza zaniku naczyniaka. Uważa się, że wszystkie naczyniaki typu "truskawkowego" ulegają samoistnemu zanikowi. Naczyniak może ustąpić bez śladu, czasami pozostawia zanik skóry, odbarwienia, teleangiektazje. Zanik naczyniaka w 50% następuje przed upływem 5 r.ż., w 70% zmiany ustępują przed 7 r. ż. i 90% przed 9 r.ż. Jednak nie zawsze naczyniak znika sam? Wielu rodziców zmaga się z decyzją, czy usuwać zmianę, czy może zaczekać aż sama się wchłonie. Są jednak sytuacje, w których nawet wiek maluszka nie pozostawia wątpliwości, np. kiedy naczyniak zaczyna podkrwawiać lub zlokalizowany jest w nietypowym miejscu, stanowiąc zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania innego narządu, np. oka. Niedawno trafiła do mnie mama 2-letniej dziewczynki, z naczyniakiem zlokalizowanym w okolicy oczka, który często podkrwawiał (krwawienie było trudne do opanowania). Zastosowano leczenie laserowe. Oto efekty zabiegu laserowego u 2-letniej dziewczynki z truskawkowym naczyniakiem: zdj. archiwum prywatne, Bartosz Pawlikowski Na czym polega laserowe usuwanie naczyniaka? Zabieg laserowy polega na nieinwazyjnym naświetleniu tkanki naczyniaka silnym światłem widzialnym lub promieniowaniem elektromagnetycznym. Energia jest pochłaniana przez hemoglobinę erytrocytów, dochodzi do wydzielenia się pewnej ilości energii cieplnej i tym samym zamknięcia naczyniaka. Czasami stosuje się terapię łączoną, częściowo zamyka się naczyniaka laserem, by pozostałość bezpieczniej usunąć chirurgicznie. Laser zastosowany umiejętnie nie pozostawia śladów w postaci blizn. Rozległe zmiany na skórze można naświetlać laserem etapowo i rozłożyć w ten sposób proces leczenia na kilka wizyt. Pojedyncze, drobne naczyniaki zamykane są w czasie jednej wizyty w ciągu kilku minut. Usunięcie chirurgiczne stosuje się w przypadkach bardzo zaawansowanych naczyniaków jamistych, szczególnie tych zagrażających dalszemu prawidłowemu rozwojowi dziecka. Czy do takiego zabiegu podaje się znieczulenie miejscowe? Niestety do zabiegów naczyniowych nie stosuje się miejscowych środków znieczulających, które z racji właściwości obkurczają naczynia. Na pocieszenie powiem, że zabiegi laserowe, owszem, powodują pewien dyskomfort, ale nie są tak bolesne jak dawniej. Zabieg laserowy kosztuje ok. 600 zł. Jakie jeszcze metody stosuje się do usuwania naczyniaków? Stosowane obecnie metody leczenia naczyniaków to: doogniskowe iniekcje kortykosteroidów układowa kortykosteridoterapia interferon podskórnie opatrunki uciskowe chirurgiczne usunięcie zmiany naświetlanie laserem pulsacyjno-barwnikowym (PDL), neodymowo-yagowym (Nd-YAG 1064 nm), KTP 532 nm krioterapia radioterapia embolizacja (zamknięcie naczynia) – w wybranych przypadkach Jakie są rodzaje naczyniaków? Naczyniaki występują w następujących typach klinicznych: Powierzchowny – stanowi 50-60% wszystkich naczyniaków. Głęboki (jamisty) – w postaci guzów o ciemnoniebieskim zabarwieniu z obecnością teleangiektazji. Mieszany – o składowej powierzchownej i głębokiej. Rozsiany – (rozsiana naczyniakowatość noworodków) – liczne drobne (1 do 2 cm średnicy) naczyniaki z wysokim ryzykiem rozwoju zmian w narządach wewnętrznych (wątroby, przewodu pokarmowego, mózgu). Przeczytaj także: Do kogo będzie podobne twoje dziecko? Jak wychować dziecko bez kompleksów na punkcie wyglądu? Co możesz zrobić, by twoje dziecko było ładne? Konsultacja merytoryczna dr Bartosz Pawlikowski Dermatolog, wenerolog, specjalista medycyny estetycznej, prowadzi w Łodzi Klinikę Pawlikowski
Uwaga! Lekarze alarmują: chusteczki nawilżane mogą zaszkodzić dziecku!
Wielu rodziców nie wyobraża sobie dziecięcej pielęgnacji bez chusteczek nawilżanych. Okazuje się, że część z nich nie nadaje się do pielęgnacji delikatnej skóry dziecka!
Chusteczki nawilżane są dla wielu rodziców niezastąpione. Rodzice wykorzystują je do wycierania pupy malucha przy zmianie pieluszki, wycierania brudnych rączek i buzi, a nawet do sprzątania. Niestety, nie wszystkie chusteczki dostępne na rynku są bezpieczne. Choć może się wydawać, że to tylko "mokra chusteczka", w jej składzie znajdziemy nie tylko wodę. Konserwanty w chusteczkach nawilżanych mogą uczulać Środki chemiczne wykorzystywane w chusteczkach mogą podrażniać skórę. Nie ma zbyt wielu badań o szkodliwości chusteczek, jednak dr Mary Wu Chang z Uniwersytetu Connecticut dzięki swoim badaniom wyróżniła jeden składnik, który jest odpowiedzialny za czerwoną, swędzącą skórę, uczulenia i wysypki. Dr Chang wraz z zespołem pediatrów i dermatologów badali dzieci, u których wystąpiły reakcje alergiczne. Po licznych badaniach lekarze wyodrębnili jeden składnik, konserwant metyloizotiazolinon, zabezpieczający chusteczki przed bakteriami. Jego stężenie w produkcie nie powinno przekraczać 0,001%, jednak nawet ta dawka może wywoływać reakcje alergiczne. W przypadku dzieci badanych przez dr Chang, zaprzestanie używania szkodliwych chusteczek było jedynym sposobem pozbycia się wysypki i zaczerwienienia. Po czym poznać bezpieczne chusteczki nawilżane? Chusteczki nawilżane odpowiednie dla niemowląt i małych dzieci nie powinny zawierać konserwantów. Przed zakupem zawsze czytaj skład. Jeśli zobaczysz w składzie chusteczek metyloizotiazolinon (lub methylparaben), nie kupuj ich do pielęgnacji dziecka. Chociaż każde chusteczki zawierają konserwanty, ten jeden może wywoływać silne reakcje alergiczne. Czytaj także: Chusteczki nawilżane – wybierz najlepsze dla swojego dziecka źródło: healtheternally.com
Stany przejściowe w pierwszych dobach życia dziecka – czy jest się czym martwić?
Spadek masy ciała po urodzeniu, żółtaczka fizjologiczna, a może czarna kupka? Zauważyłaś któryś z tych stanów u swojego dziecka? Sprawdź, czy jest się czym martwić.
Po kilku dniach po urodzeniu maluszek straciła na wadze, zrobił czarną jak smoła kupkę, a może usłyszałaś od lekarza, że ma żółtaczkę fizjologiczną? Czy powinnaś martwić się o stan zdrowia swojego dziecka? Stany przejściowe w pierwszych dniach życia noworodka Stany przejściowe to fizjologiczne zmiany w organizmie noworodka, które mają charakter adaptacyjny, czyli pozwalają maluchowi przystosować się do życia poza brzuchem mamy. Występują w pierwszych kilku dobach życia dziecka i wkrótce ustępują samoistnie. I najważniejsze: są zupełnie normalne, nie musisz więc martwić się o zdrowie swojego maleństwa. Jakie stany przejściowe możesz zaobserwować u swojego dziecka? Spadek masy ciała Urodziłaś ponad 3,5 kg szczęścia, a tu nagle kilka dni po porodzie maluszek zaczyna tracić na wadze? Spokojnie, to całkowicie normalne. Maluszek waży mniej głównie ze względu na utratę wody przez wydalanie moczu i kupki, a także z powodu ogólnych procesów metabolicznych. Fizjologiczny spadek masy ciała nie powinien być większy niż 10 procent wagi urodzeniowej. Najmniej maluch będzie ważył w 3-4 dobie życia, po czym jego masa ciała się ustabilizuje i zacznie wzrastać. Żółtaczka fizjologiczna Na samą myśl o tym, że twoje dziecko może mieć żółtaczkę, robi ci się słabo? Spokojnie! Żółtaczka fizjologiczna to nie to samo co „zwykła” żółtaczka i jest normalnym stanem, który pojawia się ok. 3-4 doby życia u ok. 70 procent noworodków i mija po kilku dniach. Skąd bierze się żółtaczka fizjologiczna? Kiedy maluszek był jeszcze w twoim łonie, w jego krwi znajdowała się bardzo duża ilość czerwonych krwinek. Dzięki nim brzdąc mógł maksymalnie korzystać z tlenu, który mu dostarczałaś. Teraz, gdy może już sam oddychać, „dodatkowe” krwinki nie są mu już potrzebne, dlatego rozpadają się, a w efekcie tego procesu wytwarza się bilirubina, która nadaje skórze żółty odcień. Czarna kupka Taki kolor kupki zazwyczaj budzi niepokój młodych rodziców, jednak pierwsza kupka noworodka, czyli tzw. smółka, właśnie tak wygląda. Jej ciemnozielony, prawie czarny kolor jest z wynikiem beztelnowej przemiany żółci. Smółka może zawierać pozostałości wód płodowych, złuszczony nabłonek skóry dziecka, śluz oraz inne substancje pochodzące np. z rozwijających się narządów. Od teraz przez kilkanaście miesięcy życia malucha niezbędne będą pieluszki. Już na początku warto wybrać takie, które są nie tylko bardzo chłonne i nie przeciekają, lecz także są delikatne dla skóry dziecka i dobrze dopasowują się do jego ciała. Szeroki wybór takich pieluszek znajdziesz w ofercie marki Dada. Zmiany skórne Na skórze noworodka możesz zauważyć także różne zmiany skórne, takie jak np. krostki (wyglądające jak potówki). Powstają one zazwyczaj na skutek działania hormonów matki i znikają kilka dni po porodzie. Ze zdziwieniem może odkryjesz też, że twoje maleństwo jest… pokryte drobnymi włoskami! Jest to tzw. meszek płodowy, który również wkrótce zniknie. Powiększone gruczoły piersiowe I nie chodzi tu o piersi mamy, ale… noworodka i to zarówno dziewczynki, jak i chłopca! Jest to spowodowane hormonami mamy, które przez łożysko przeniknęły do organizmu dziecka. Ponadto u córeczki możesz zaobserwować obrzmienie sromu i wydzielinę z pochwy. To wszystko minie, gdy tylko w organizmie maluszka zostanie przywrócona równowaga hormonalna. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Zimowa pielęgnacja niemowlęcia od A do Z
Gdy zimą na dworze hula zimny wiatr, a temperatura spada poniżej zera, w domu jest całkiem odwrotnie – przytulnie i ciepło. Taka „huśtawka” warunków nie wpływa korzystnie na stan skóry dziecka, dlatego warto wiedzieć, w jaki sposób zadbać o nią skutecznie i bezpiecznie.
Skóra niemowlęcia, podobnie jak wiele innych organów (skóra to przecież także organ – i to największy w całym organizmie człowieka) w momencie przyjścia dziecka na świat nie jest jeszcze w pełni dojrzała. Musi minąć kilka lat, aż będzie tak „sprawna”, jak skóra osoby dorosłej. Z tego powodu jest o wiele bardziej narażona na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. Zastanówcie się – jeśli zimą skórę dorosłego przesusza np. centralne ogrzewanie, to co ma „powiedzieć” skóra maleńkiego bobasa? A jak dorosła skóra potrafi pękać na mrozie, to co się może stać ze skórą niemowlęcia? Dlatego tak ważne jest, żeby wiedzieć jak pielęgnować młodą skórę. A to naprawdę nic trudnego! Mamy dla was garść wskazówek o czym pamiętać i na co zwracać uwagę. Gotowi? Zatem zaczynamy nasz minialfabet pielęgnacji. A jak Atopia Coraz więcej niemowląt cierpi z powodu atopowego zapalenia skóry lub innych alergicznych zmian. Należy pamiętać, że taka skóra musi być stale odpowiednio nawodniona, a suche powietrze w mieszkaniu ją przesusza. Dlatego zimną należy ją częściej nawilżać lub natłuszczać. B jak Butki na zimę Jeśli malec jeszcze nie chodzi, powinny być po prostu ciepłe i wykonane z materiałów przepuszczających powietrze. Jeśli zaś stawia już samodzielne kroki, muszą mieć dodatkowo grubą i elastyczną podeszwę oraz sztywny zapiętek i usztywnioną kostkę. C jak Czapeczka Bez niej ani rusz, bo brak nakrycia głowy to pierwszy krok do przeziębienia. Czapka dla niemowlaka musi być ciepła, przewiewna oraz szczelnie zakrywać uszy i czoło – inaczej trudno uniknąć infekcji. D jak D3 (witamina) Naturalnie witamina D3 jest „wytwarzana” przez organizm człowieka pod wpływem promieniowania UV. Dlatego nie wolno chować dziecka przed słońcem. Kilkanaście minut dziennie wystarczy, by wspomóc układ kostny, a w przyszłości także zęby. F jak Filtr Zimą słońce opala równie mocno, jak latem, ponieważ doskonale odbija się od śniegu. Dlatego najmłodsze niemowlęta należy ukryć pod budką wózka, a starszym zaaplikować na odkryte powierzchnie skóry krem z filtrem dedykowany najmłodszym. H jak Hartowanie Wzmacnianie organizmu poprzez przyzwyczajanie go do zimna to doskonała gimnastyka dla układu odpornościowego i naczyń krwionośnych. Jak hartować? Np. mocząc stópki dziecka raz w temperaturze ok. 37-39°C, raz w 10°C. K jak Krem ochronny do buzi „Zimowy” krem nie powinien zawierać wody, ponieważ potęguje ona działanie chłodu. Jaki krem wybrać? Najlepiej taki na każdą pogodę, który chroni przed zimnem i mrozem (preparaty nawilżające w tym wypadku się nie sprawdzą). Krem należy nałożyć na buzię dziecka ok. 15 minut przed wyjściem z domu, żeby zdążył się wchłonąć i skutecznie zabezpieczył młodą skórę. N jak nawilżanie i/lub natłuszczanie Centralne ogrzewanie w domu sprzyja wysuszaniu skóry. Aby temu zapobiec, warto po każdej kąpieli (a także, jeśli to konieczne, kilkakrotnie w ciągu dnia) smarować ją preparatem nawilżającym dostosowanym do wieku dziecka. Jeśli zaś dziecko ma wyjątkowo suchą skórę, ulgę przyniosą jej preparaty o działaniu natłuszczającym. O jak Odmrożenia Niestety sporadycznie mogą się przydarzyć, zwłaszcza u biegającego już szkraba. Narażone na nie miejsca to m.in. koniuszki palców czy uszu. Odmrożone miejsca stają się białe lub szare i bardzo zimne. Aby pomóc malcowi, nie wolno tych części ciała zamoczyć w gorącej kąpieli, bo zbyt gwałtowna zmiana temperatury może doprowadzić do uszkodzenia skóry – trzeba zanurzyć je w wodzie mającej ok. 37°C lub przyłożyć do nich letnie okłady. P jak Pieluszka i Pupa Schowana szczelnie pod pieluszką skóra na pupie może szybko ulec podrażnieniu, dlatego przy każdej zmianie pieluszki należy posmarować ją kremem przeciw odparzeniom. Ważna jest także sama pieluszka – musi być odpowiednio dopasowana do ciała dziecka (nie za luźna i nie za ścisła), wykonana z materiałów przepuszczających powietrze i delikatna do skóry. Liczy się także chłonność – malec nie może mieć mokro, ponieważ może to nawet doprowadzić do infekcji. P jak Przegrzewanie Zbyt ciepłe ubranie malca może doprowadzić do przegrzania organizmu, a ono znowu wcale nie chroni przed infekcją – wręcz przeciwnie – może ją wywołać. Dlaczego? Bo maluch, któremu jest za gorąco mocno się poci, a mokra skóra łatwo ulega wychłodzeniu. Efekt? Przeziębienie gotowe! Przegrzanie może także wywołać potówki na skórze maleństwa. T jak Temperatura Dla niemowlęcia do 6. miesiąca życia granicą jest -5°C, dla starszaka -8°C. Należy mieć także na uwadze, że wiatr potęguje odczucie chłodu, więc liczy się nie tylko wskazania słupka rtęci. U jak Ubranie na cebulkę Maleństwo należy ubierać na cebulkę. Jak? Warstwę podstawową mogą tworzyć bawełniane śpioszki oraz ciepły kaftanik, a okrycie wierzchnie kombinezon oraz śpiworek lub kocyk. To ważne, bo powietrze między warstwami izoluje od chłodu. W jak Werandowanie Organizm malca należy powoli uczyć tolerancji niskich temperatur, stąd zaleca się rozpoczęcie „przygody z zimą” od werandowania. Kolejnym etapem jest spacer właściwy – te pierwsze powinny trwać ok. 15 min, następne pół godziny i tak dalej, aż ich czas wydłuży się do kilku godzin dziennie. W jak Wietrzenie mieszkania Optymalna dla zdrowia temperatura to 20°-22°C. Mieszkanie należy wietrzyć zwłaszcza przed snem, ponieważ świeże powietrze nawilża błony śluzowe, ułatwia oddychanie i „wymiata” z pomieszczenia zarazki. Jak wietrzyć skutecznie? Otwierać okno szeroko na 5 minut co godzinę. Z jak Zimno mi Aby sprawdzić, czy dziecku nie jest za ciepło/zimno, należy dotknąć jego karku. Spocony to znak, że maluch jest przegrzany, zimny – że marznie. Dotykanie rączek czy stópek nie ma sensu, ponieważ są one chłodniejsze od reszty ciała.
Delikatna skóra maluszka ma swoje wymagania w zakresie pielęgnacji. Pod tym hasłem rozumiemy jednak nie tylko zabiegi pielęgnacyjne z użyciem dedykowanych tak młodej skórze kosmetyków, ale także troskę o garderobę dziecka. Ma ona bowiem duży wpływ na stan skóry, a co za tym idzie, zdrowie maleństwa.
Kompletowanie wyprawki przed narodzinami dziecka to chyba jedna z najprzyjemniejszych „konieczności”, prawda? Ubranka dla bobasów potrafią być przecież naprawdę śliczne i urocze, a co za tym idzie wręcz krzyczą „kup mnie”. Ale czy naprawdę takiemu maluszkowi potrzebnych jest po kilkanaście par pajacyków, body, kaftaników, spodenek czy sukieneczek? Oczywiście, że nie. Dziecko rośnie naprawdę „jak na drożdżach” i zdarza się, że coś, co w jednym tygodniu pasowało jak ulał, w drugim jest za małe. Dlatego rodzice nie powinni stawiać na ilość, a na jakość i nie tracić głowy przed sklepowymi półkami z ubrankami. Potrzeby ważniejsze niż trendy Ubranka dziecka powinny być ładne – tego nie negujemy, ale przede wszystkim liczy się ich „wnętrze”, a nie wygląd zewnętrzny. Dlatego kompletując garderobę pociechy, mama i tata muszą pamiętać o kilku zasadach: Materiał – najlepiej sprawdza się lekka bawełna, ponieważ jest naturalna, przepuszcza powietrze i rzadko uczula. Jeśli chodzi o grubsze tkaniny, to u dzieci sprawdzi się polar (welur jest mniej przewiewny). W szafie dziecka, przynajmniej w pierwszych latach życia, nie ma miejsca na nylon, poliester, wiskozę czy gruby len, ponieważ mogą podrażniać. Uwaga także na sztuczne barwniki – mogą być alergenami! Krój – ubranka mają być wygodne dla dziecka i nie sprawiać kłopotów rodzicom. Dlatego najlepsze są śpioszki i pajacyki rozpinane z boku na całej długości. Szwy w ciuszkach nie mogą być ostre, uwaga także na drobne guziczki czy zatrzaski na plecach (mogą uwierać podczas snu). Rozmiar – ubranka, które krępują ruchy, mogą utrudniać m.in. prawidłowy rozwój bioderek. Nie mogą być jednocześnie za luźne, żeby się nie fałdowały i nie uwierały. UWAGA: co prawda pieluszka to nie garderoba, ale ponieważ to ona styka się ze skórą malca praktycznie przez 24 godziny, także musi być odpowiednio dobrana. Tu także liczy się materiał, krój i jakość! Pranie i prasowanie pod specjalnym nadzorem Delikatna skóra maluszka łatwo wchłania substancje, z którymi ma kontakt. Dlatego coś, co dla dorosłego może być w pełni neutralne i bezpieczne, na skórze malca może wywołać podrażnienia. Dlatego mama i tata muszę mieć świadomość, że: Konieczne jest pranie każdego nowego ubranka, ręcznika czy pościeli. Nim trafią one do szafy dziecka, przebywają długą drogę i osadzają się na nich rozmaite zanieczyszczenia, a nawet chorobotwórcze drobnoustroje. Trzeba się ich pozbyć. Należy prasować każde nowe ubranko, a także każde wyprane, co najmniej do skończenia przez bobasa trzech miesięcy. Wysoka temperatura niszczy zarazki i sprawia, że są sterylnie czyste. W taki sam sposób należy prać i prasować także inne tkaniny, z którymi styka się skóra dziecka, np. pościel w łóżku rodziców. Dziecięcych ubranek nie wolno prać w „dorosłych” detergentach. Mają one zbyt silny skład, co jest prostą drogą do problemów natury dermatologicznej. Dlatego należy stosować takie produkty, na których jest informacja, że są one odpowiednie od pierwszych dni życia dziecka. Najlepiej, aby wybrany środek miał też pozytywną opinię jednego z uznanych ośrodków badawczych. Nie wolno łączyć „dorosłego” detergentu z płynem czy proszkiem dedykowanym najmłodszym. Składniki piorące zawarte w zwykłych proszkach czy płynach wiążą się z włóknami i nawet po podwójnym płukaniu pozostają w tkaninie. Takie mieszanie sprawia, że zastosowanie produktu dla dzieci staje się niestety bezużyteczne. Odplamiacz także musi być w wersji „baby”. Każdy wie, że maluszki są ekspertami w brudzeniu ubranek, więc w sytuacji, gdy proszek nie radzi sobie z uporczywymi plamami, konieczne może być zastosowanie odplamiacza. Należy oczywiście wybrać odplamiacz przeznaczony do ubranek dziecięcych, którego skład został opracowany w taki sposób, aby jednocześnie dbać o skórę bobasa. Zapach nie jest najważniejszy. Specjalne środki do prania dla dzieci nie zawierają silnych środków zapachowych – podobnie jak nie zawierają sztucznych barwników, enzymów chemicznych czy rozjaśniaczy optycznych. W ten sposób chronią wrażliwą skórę dziecka przed drażniącymi składnikami, które za pośrednictwem tkaniny mogłyby przenikać wgłąb organizmu. Dwukrotne płukanie nie sprawi, że z ubranka skutecznie zostaną wypłukane drobinki „zwykłego” proszku, w którym prane są ubranka maluszka. To więc to żadna alternatywa. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Różnice w budowie skóry dziecka i dorosłego
Skóra, tak jak inne organy człowieka, w momencie jego przyjścia na świat nie jest w pełni dojrzała. Stąd istotne różnice między skórą malucha a rodzica – zarówno w budowie, jak i funkcjonowaniu. Warto je poznać.
Skóra dorosłego człowieka waży do 4 kg, ma powierzchnię ok. 2m2 i grubość od pół milimetra do pół centymetra w zależności od miejsca na ciele. To "granica" miedzy środowiskiem zewnętrznym a tym co dzieje się w organizmie. Podstawowe zadania skóry to zatem ochrona przed szkodliwymi czynnikami fizycznymi, takimi jak promieniowanie UV i biologicznymi, jak np. bakterie i wirusy. To również największy narząd zmysłu, który odbiera całą swoją powierzchnią bodźce ze świata zewnętrznego. Co jeszcze warto wiedzieć o skórze? Pełni ona rolę termoregulacyjną, poprzez wydzielanie potu. Ponadto to miejsce wytwarzania witaminy D (powstaje ona pod wpływem słońca), metabolizmu białek, lipidów i węglowodanów oraz istotny narząd z punktu widzenia prawidłowego działania układu immunologicznego. To skóra produkuje również melaninę – barwnik nadający jej opalony odcień (uwaga: opalenizna to zawsze łagodna forma poparzenia skóry). Młoda vs dojrzała Skóra dziecka, podobnie jak ta rodzica, składa się z naskórka pokrytego płaszczem lipidowym skóry właściwej oraz tkanki podskórnej. Zawiera naczynia krwionośne i chłonne oraz zakończenia włókien nerwowych. Jest jednak nawet kilka razy cieńsza, a co za tym idzie dużo wrażliwsza niż skóra osoby dorosłej. Co je różni? Wielkość powierzchni, dojrzałość poszczególnych warstw, rozmieszczenie i wielkość gruczołów oraz typ owłosienia. Precyzując, wygląda to tak: Różnice anatomiczne to przede wszystkim: niedojrzała skóra właściwa, nieaktywne gruczoły łojowe, wyższy stosunek powierzchni do objętości, nadrekatywne włókna nerwowe, gęściej rozmieszczone, ale słabiej działające gruczoły potowe, mniejsza ilość lipidów w skórze. Różnice fizjologiczne obejmują zaś: mniej sprawną termoregulację wynikającą z ograniczonego funkcjonowania gruczołów potowych, niższą produkcję melaniny, zwiększoną podatność na zakażenia (np. bakteryjne czy grzybicze) ze względu na większą przepuszczalność naskórka, większą przeznaskórkową utratę wody a jednocześnie wchłanialność szkodliwych czynników zewnętrznych. Uwaga: skóra dziecka łatwo wchłania substancje stosowane zewnętrznie, zwłaszcza, jeśli są aplikowane na spore obszary ciała malucha. Dlatego tak ważne jest, jakich produktów do pielęgnacji używają rodzice. "Dorosłe" preparaty są nieodpowiednie dla dziecka, chyba że mają skład biorący pod uwagę konkretne wymagania niedojrzałej skóry. Przykładem produktu o doskonałych podwójnych właściwościach nawilżających, jednocześnie wspierających procesy regeneracyjne jest Bepanthen Derm Krem, który zawiera unikalną kombinację składników. Lanolina nawilża oraz zmniejsza przeznaskórkową utratę wody a prowitamina B5, dzięki właściwościom higroskopijnym, wiąże wodę w skórze oraz wspiera proces powstawania lipidów, a więc skutecznie wpiera proces naturalnej regeneracji. Co ważne, produkt łatwo się wchłania, nie ma tłustej konsystencji i może być stosowany od pierwszych dni życia, dlatego jest doskonałym preparatem dla całej rodziny. Bepanthen Derm krem to emolient do codziennej pielęgnacji suchych i wrażliwych obszarów skóry: buzi, policzków, rączek, łokci i kolan dziecka. Dodatkowo jest idealny przy pielęgnacji skóry po ekspozycji na słońce.
Skóra dziecka rozwija się do 3. roku życia
Skóra dziecka jest delikatna, wrażliwa i podatna na podrażnienia. Dlatego tak ważne jest, aby dbać o nią w szczególny sposób. Skóra jest naturalną barierą ochroną, ale u małego dziecka nie jest ona jeszcze w pełni rozwinięta. Jak pielęgnować skórę dziecka i jaki ma ona wpływ na zdrowie?
Skóra dziecka rozwija się do 3. roku życia. W tym czasie jest w większym stopniu narażona na podrażnienia i jest bardzo delikatna. Pierwsze krostki i zaczerwienienia na skórze najczęściej tłumaczymy niewłaściwą dietą mamy karmiącej lub źle dobranym mlekiem modyfikowanym. Tymczasem przyczyna może leżeć zupełnie gdzie indziej. Odpowiednie środki czystości, proszki i płyny do prania to podstawa, aby skóra małego dziecka mogła się prawidłowo rozwijać. Wyprawka dla dziecka a proszek do prania Kompletując wyprawkę dla noworodka i robiąc późniejsze zakupy dla niemowlaka i dziecka, czasami zapominamy jak duże znaczenie ma na tej liście proszek lub płyn do prania. Skupiamy swoją uwagę na ubrankach – swoją drogą materiał, z którego są zrobione również ma bardzo duże znaczenie, kolor to rzecz drugorzędna – pieluchach, smoczkach, mydełkach, zabawkach. Proszek, o ile stosujemy ten przeznaczony do delikatnej skóry dziecka, po kilku pierwszych miesiącach życia malucha, zamieniamy na ten, z którego sami korzystamy. Tymczasem skóra dziecka rozwija się do 3. roku życia. Jej warstwa ochronna jest znacznie cieńsza, niż w przypadku osoby dorosłej. Rola skóry w organizmie Podstawową rolą skóry jest ochrona narządów wewnętrznych przed urazami, działaniem promieni UV i substancjami chemicznymi. Co więcej, skóra pozwala również odbierać dotyk i uczestniczy między innymi w syntezie witaminy D. Jak jest zbudowana skóra dziecka? Skóra dziecka nie jest w pełni rozwinięta. Dlatego nie spełnia wszystkich swoich funkcji. Skóra osoby dorosłej jest znacznie grubsza i dlatego stanowi barierę ochronną dla szkodliwych substancji, które mogą przeniknąć do krwiobiegu. Skóra dziecka jest cieńsza, mniej odporna i bardziej podatna na działanie substancji szkodliwych, bakterii i wirusów. Chroń skórę swojego dziecka Widząc pierwsze zaczerwienienia na skórze dziecka, warto się zastanowić czy korzystamy z odpowiednich środków higienicznych. Zwykłe substancje piorące pozostają w tkaninach, nawet po wielokrotnym płukaniu, podrażniają skórę dziecka. Maluch wierci się i płacze, gdyż nie potrafi w inny sposób przekazać, że coś go swędzi i boli. Delikatne płyny i proszki do prania, przeznaczone specjalnie dla dzieci, nie pozostają na ubraniach i są całkowicie bezpieczne. Skóra dziecka nie jest podrażniona, jest gładka i miękka. Co więcej, może swobodnie się rozwijać mając pewność, że nie jest narażona na działanie szkodliwych substancji. Więcej o ochronie skóry twoje dziecka znajdziesz na www.lovela.pl