Co zrobić, gdy dziecko tęskni? Bajka „Lulka i Pudełko Tęsknoty” działa jak lekarstwo
Dzieci tęsknią inaczej niż dorośli. Dla nas „jutro” to po prostu kolejny dzień, dla nich – cała wieczność. Dlatego tęsknota potrafi boleć, jakby ktoś wsadził do gardła mały, ciężki kamyk. Właśnie o tym opowiada najnowsza bajka z serii „Lulka z Księżyca”. I naprawdę działa jak lekarstwo.
Tęsknota w dziecięcym świecie Pamiętam, jak moja córka po raz pierwszy tęskniła za babcią. Wydawało mi się, że to tylko chwilowe marudzenie, ale jej łzy i to, jak mocno kurczowo ściskała ulubioną maskotkę, pokazały mi coś więcej. Dla dziecka brak ukochanej osoby to nie „krótkie czekanie”. To emocja, która potrafi przytłoczyć całym ciężarem. Dzieci często nie umieją jeszcze nazwać tego, co czują. Dlatego tęsknota może zamieniać się w złość, płacz albo wycofanie. A my, dorośli, nie zawsze wiemy, jak im wtedy pomóc. Lulka i jej magiczne Pudełko Tęsknoty Tu z pomocą przychodzi bajka „Lulka i Pudełko Tęsknoty”. To niezwykła opowieść o Hani, która czeka na babcię. Kiedy ta nie przyjeżdża, dziewczynka czuje w gardle ciężki kamyk. I właśnie wtedy pojawia się Lulka – mała, księżycowa bohaterka, która potrafi oswajać trudne emocje. W bajce Lulka pokazuje dziecku pudełko, do którego można wkładać wspomnienia i listy dla bliskiej osoby. Zamiast ciężkiego kamienia w sercu pojawia się światło – ciepłe i kojące. To przepiękna metafora, która uczy, że tęsknota nie musi być tylko bolesna. Może stać się okazją do przypominania sobie dobrych chwil i budowania wewnętrznej siły. Dlaczego ta bajka działa? „Lulka i Pudełko Tęsknoty” nie jest zwykłą bajką na dobranoc. To opowieść, która uczy dziecko radzenia sobie z emocjami. Pokazuje, że: tęsknota jest normalna i każdy jej doświadcza, można ją oswoić poprzez wspomnienia, oddech i symboliczne rytuały, wspólne czytanie bajki staje się dla dziecka bezpiecznym miejscem do mówienia o uczuciach. Rodzice, którzy już posłuchali tego odcinka, podkreślają, że bajka działa jak uspokajający rytuał. Dzieci łatwiej zasypiają, a ich smutek „topnieje” – dokładnie tak, jak w historii Hani. Lekarstwo na smutek, które znajdziesz pod ręką Nie zawsze możemy skrócić dziecku czas czekania. Ale możemy dać mu coś, co pomoże poradzić sobie z emocjami. Bajka „Lulka i Pudełko Tęsknoty” to właśnie taki prezent – jak lekarstwo na tęsknotę. Możesz posłuchać jej razem z dzieckiem przed snem, a potem zaproponować, żeby stworzyło własne „pudełko tęsknoty” w domu. To może być mała szkatułka, do której włoży rysunki, karteczki czy kamyczki – wszystko, co przypomina o bliskiej osobie. Bajka, która wspiera emocje najmłodszych Seria „Lulka z Księżyca” powstała po to, by pomagać dzieciom oswajać emocje: strach, złość, poczucie samotności czy właśnie tęsknotę. To nie tylko opowieści, ale też małe ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne. Całość zobaczysz tu: Dobranocki z Lulką. Może i Twoje dziecko dzięki tej bajce poczuje, że tęsknota nie musi boleć – że można ją przemienić w światło, które rozgrzewa serce.
Wypalone macierzyństwem. Dlaczego matki cierpią w ciszy?
Macierzyństwo potrafi wypalić jak najcięższa praca, a jednak wciąż boimy się o tym mówić. Za poczuciem winy i maską uśmiechu kryją się historie tysięcy kobiet, które nie mają już siły.
Byłam pewna, że dam radę. Że macierzyństwo, nawet w trudnych momentach, zawsze będzie źródłem siły i sensu. Tymczasem pewnego dnia obudziłam się i nie miałam siły wstać z łóżka. Nie chodziło o bezsenność czy przeziębienie. To było coś głębszego – jakby ktoś wyciągnął ze mnie całą energię. I wtedy po raz pierwszy pomyślałam: jestem wypalona. Wypalona macierzyństwem. Temat, którego się wstydzimy O wypaleniu zawodowym mówi się dziś głośno. Mamy raporty, badania, kampanie społeczne. Możemy przyznać, że praca nas przerosła i potrzebujemy przerwy. Ale czy któraś matka odważyła się powiedzieć: „Nie daję już rady. Macierzyństwo mnie wypaliło”? To wciąż tabu. Bo przecież matka powinna kochać bezwarunkowo, być cierpliwa, uśmiechnięta, wdzięczna za każdy dzień. A jeśli mówi inaczej – od razu pojawia się etykietka: wyrodna, niewdzięczna, egoistka. Dlatego milczymy. I to milczenie boli bardziej niż zmęczenie. Magda: „Chciałabym, żeby ktoś się mną zaopiekował” Magda jest mamą trójki dzieci. Działa na autopilocie i coraz częściej łapie się na tym, że nic nie sprawia jej radości. Jej historia pokazuje codzienne przeciążenie i brak wsparcia, które prowadzą do cichego wypalenia. – Mam wrażenie, że od pięciu lat nie spałam spokojnie ani jednej nocy. Rano działam jak robot – śniadanie, przedszkole, szkoła, praca, zakupy, kolacja, kąpiel. Wieczorem padam na sofę, a w głowie wciąż mam listę zadań. Kiedyś lubiłam się malować, spotykać z koleżankami. Dziś nawet nie wiem, co lubię. Najtrudniejsze jest to, że nikt nie pyta, jak ja się czuję. Słyszę tylko: ‘dzieci są zdrowe, dom stoi, to czego chcesz więcej?’. A ja czasem chciałabym tylko, żeby ktoś się mną zaopiekował, choć przez chwilę. Jak psychologia definiuje wypalenie macierzyńskie? Psycholożka Wiktoria Król podkreśla, że samo pojęcie „wypalenie macierzyńskie” nie funkcjonuje w oficjalnej klasyfikacji medycznej. – Traktujemy je jako stan, a nie chorobę, ale stan, który może prowadzić np. do depresji. Już wiemy, że podobnie jak wypalenie zawodowe, staje się bardzo ważnym terminem określającym problem, który rozwija się w związku ze zmianami społecznymi, kulturowymi i psychicznymi – mówi ekspertka. Dodaje, że wypalenie różni się od zwykłego zmęczenia tym, że trwa długo i nieprzerwanie. – Zmęczenie to naturalny element codzienności mamy. Wypalenie oznacza, że kobieta nie ma już siły, by mierzyć się z zadaniami wobec dziecka. Karolina: „Pod spodem czuję się jak wypalona zapałka” – Zostałam sama w ciąży. Na początku mobilizowało mnie to, że muszę być dzielna dla córki. Ale po dwóch latach ciągłej walki – o pieniądze, o żłobek, o energię – czuję, jakbym już nie miała siły. Najgorsze są wieczory. Córka śpi, a ja siedzę na kanapie i mam pustkę w środku. Zdarza się, że płaczę bez powodu. Potem wstaję rano i zakładam maskę: uśmiech, cierpliwość, dobra zabawa. Ale pod spodem czuję się jak wypalona zapałka. Nikt nie przygotował mnie na to, że macierzyństwo może tak boleć samotnością. Karolina to jedna z tysięcy kobiet, które dźwigają samotne macierzyństwo. Jej opowieść pokazuje, jak mocno poczucie izolacji i brak partnera potęgują wypalenie. Jak rozpoznać pierwsze sygnały? – Przede wszystkim przewlekłe zmęczenie, ciągłe poczucie wyczerpania psychicznego i fizycznego. Kobiety często mówią: „czuję się jak wypluty balon, jak cień samej siebie”. Dochodzi utrata zainteresowań i ogólnej radości, poczucie przytłoczenia i częste zmiany nastrojów. Typowe są też problemy ze snem i apetytem, wycofanie z życia społecznego, izolowanie się od dziecka – wylicza psycholożka. Ewa: „Udaję przed wszystkimi, że daję radę” – Zawsze byłam cierpliwa, spokojna. Wydawało mi się, że wychowanie córki będzie naturalne. Aż stała się nastolatką i nagle wszystko się rozsypało. Córka zamknęła się w pokoju, przestała ze mną rozmawiać. Każde nasze spotkanie kończy się kłótnią. W pracy mam projekty, które mnie przerastają, w domu mur nie do przebicia. Zdarza się, że siedzę w samochodzie przed blokiem i nie mogę zebrać się, by wejść do środka. Udaję przed wszystkimi, że daję radę, ale w środku czuję tylko pustkę i wściekłość. Ewa, mama nastolatki, doświadcza wypalenia innego rodzaju – nie tyle wynikającego z opieki nad małym dzieckiem, ile z kryzysu w relacji i braku poczucia sensu. Skąd bierze się wstyd i poczucie winy? – Kobietom wciąż trudno przychodzi sięganie po pomoc, przyznanie się, że nie dają rady. To efekt wzorców kulturowych: „ja radziłam sobie sama” albo „inne matki dają radę”. Społecznie oczekuje się od kobiety, że będzie silna, piękna, kochająca i rozwijająca się zawodowo – dużo jak na jedną osobę – tłumaczy Wiktoria Król. Psycholożka dodaje, że matki często nadmiernie się krytykują i nie doceniają swojego wysiłku. – Pojawia się przekonanie: zawiodłam dziecko, jestem niewystarczająca. To rodzi poczucie winy i samotność. Konsekwencje wypalenia macierzyńskiego – Wypalenie, które nie jest leczone, może przerodzić się w depresję, ale też zaburzać więź między mamą a dzieckiem. Dziecko, którego potrzeby emocjonalne nie są zaspokajane, w przyszłości może mieć trudności w relacjach. Dla kobiety to często poczucie niskiej wartości i przekonanie: „coś jest ze mną nie tak” – wyjaśnia psycholożka. Co możemy zrobić? – Odpowiedzią jest wspierająca, nieoceniająca rozmowa i zachęcanie do szukania profesjonalnej pomocy. Mamy powinny czuć, że nie są gorsze, jeśli proszą o wsparcie. Najgorsze, co może je spotkać, to poczucie opuszczenia w tak trudnej sytuacji – podkreśla Wiktoria Król. Ekspertka wskazuje też praktyczne kroki: proś o pomoc – to nie słabość, to siła, pozwól sobie na odpoczynek – dzieci potrzebują matki żywej, nie perfekcyjnej, mów głośno o swoich granicach – to daje przykład także dzieciom, nie bój się terapii czy grup wsparcia – rozmowa naprawdę leczy. Nie jesteś sama Historie Magdy, Karoliny i Ewy są różne, ale łączy je jedno: wypalenie macierzyńskie nie wybiera. Dotyka matek młodych i dojrzałych, w związkach i samotnych, spełnionych zawodowo i tych na urlopie wychowawczym. Dziś wiem jedno – nie jesteśmy wyjątkami. Wypalenie macierzyńskie to nie wstyd, tylko sygnał, że potrzebujemy zmiany. Nie czyni nas złymi matkami. Wręcz przeciwnie – pokazuje, że jesteśmy ludźmi, którzy mają prawo do słabości. I wierzę, że im głośniej będziemy o tym mówić, tym mniej kobiet będzie cierpiało w ciszy.
Te cytaty o smutku i bólu działają cuda, gdy świat się wali: 35 pięknych zdań
Cytaty o smutku pomagają zrozumieć trudne emocje, które towarzyszą każdemu z nas. Smutek pojawia się nie tylko w ciężkich chwilach, ale i w codziennym życiu, gdy jesteśmy zmęczeni lub zmagamy się z przygnębieniem. Wielcy artyści od lat próbują uchwycić istotę tego uczucia, dzieląc się poruszającymi sentencjami o smutku i bólu. Oto najpiękniejsze z nich.
Odnalazłyśmy wyjątkowe cytaty o smutku, które ukazują nie tylko to uczucie, ale również trudne doświadczenia życiowe. Wybrane sentencje opisują ból, rozczarowanie i nieustanne poczucie samotności. Każdy z nas czasami odczuwa ciężar, źle się czuje – ma ochotę schować się pod kołdrą i wylać morze łez. Smutek jest na zawsze wpisany w nasze życiorysy, a ta świadomość może podnieść na duchu. Sprawdź wyjątkowe złote myśli o trudnych emocjach, które pomogą ci zrozumieć, że nie jesteś sam w swoich uczuciach. Spis treści: Cytaty o smutku i bólu Cytaty o smutku i rozczarowaniu Cytaty o samotności i smutku Krótkie cytaty o smutku Cytaty o smutku i bólu Poniższe cytaty o smutku i bólu mogą pomóc ci zrozumieć trudne momenty w życiu. Kiedy wszystko wydaje się być w ciemnych barwach, warto poszukać życiowych mądrości wśród znanych złotych myśli. Czasem znajdziesz w nich rozwiązania, na które sami nigdy byśmy nie wpadli. Ból trzeba przetrawić, ale to właśnie w smutku może kryć się siła do dalszego działania i odkrywania siebie. Oto one: „Smutek: apetyt, którego nie zaspokaja żaden ból.” – Emil Cioran „To, co doprowadza nas do łez, doprowadzi nas do łaski. Nasz ból nigdy się nie marnuje.” – Bob Goff „Każdy człowiek ma swoje sekretne bóle, których świat nie zna, a bardzo często nazywamy zimnym człowieka, gdy jest po prostu smutny.” – Henry Wadsworth Longfellow „Wiesz... gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...” – Antoine de Saint-Exupéry, „Mały Książę” „Czasem płaczemy nie dlatego, że jesteśmy słabi, lecz dlatego, że byliśmy zbyt długo silni.” William Shakespeare „Ból jest jedyną rzeczą, która sprawia, że jesteśmy jeszcze ludźmi.” – Kenzaburō Ōe „Nie ma nic bardziej przerażającego niż odkrycie, że twój ból jest jedynie początkiem jeszcze większego bólu.” – Edward St. Aubyn „Nie jesteśmy w stanie docenić radości, jeśli nie znamy smutku.” – David Gemmell „Ból, który odczuwasz dziś, jest siłą, którą odczujesz jutro.” – Al Pacino „Najgłębsze smutki rodzą się z najpiękniejszych chwil, które już nie istnieją.” – Autor nieznany „Smutek jest jak ocean, musisz nauczyć się pływać, a nie obawiać się wielkich fal.” – Autor nieznany Cytaty o smutku i rozczarowaniu Rozczarowanie często idzie w parze ze smutkiem. Te cytaty o smutku i rozczarowaniu opisują połączenie tych dwóch trudnych emocji. „Wiele osób żyje, ale nie dotykając cudu życia.” – Thich Nhat Hanh „Przeciwieństwem miłości jest obojętność.” – Shane Parrish „Życie składa się z tak wielu zespawanych ze sobą rozstań.” – Charles Dickens „Każde rozstanie nosi w sobie obietnicę nowego początku” - Paulo Coelho „Smutno jest, gdy ktoś, kogo kochasz, nie kocha ciebie” – Gabriele D’Annunzio „Bycie nieszczęśliwym w miłości to jedno, ale bycie rozczarowanym przez swoje marzenia to zupełnie inna historia.” – Emily Dickinson „Rozczarowanie jest cieniem, który podąża za każdą nadzieją.” – Autor nieznany Cytaty o samotności i smutku Smutek może towarzyszyć samotności. Poniższe cytaty o smutku i samotności opisują momenty, w których możemy mierzyć się z takimi emocjami. „Kiedyś myślałem, że najgorszą rzeczą w życiu jest skończenie w samotności, tak nie jest. Najgorsze w życiu jest to, że trafisz do ludzi, którzy sprawiają, że czujesz się samotny.” – Robin Williams „Kiedy jesteś smutny, musisz mieszać się z tłumem. Samotność karmi mroczne myśli.” – Théophile Gautier „Mury, które budujemy wokół nas, aby powstrzymać smutek, również chronią przed radością.” – Jim Rohn „Smutek bierze się z samotności serca.” – Monteskiusz „Ja też nie lubię, gdy płaczę i ktoś się przyczepia. Już sobie idę. Płakać trzeba w spokoju. Tylko wtedy ma się z tego radość…” – Janusz Leon Wiśniewski „Smutne są tylko te dni, które nie zostały jeszcze rozświetlone uśmiechem.” – Leszek Żądło „Ból jest jedyną prawdziwą rzeczą, która odcina nas od wszystkich innych ludzi.” – Haruki Murakami Krótkie cytaty o smutku Nasze krótkie cytaty o smutku to zbiór aforyzmów wybitnych pisarzy, filozofów i artystów, którym w kilku prostych słowach udało się oddać istotę tej emocji. „Łzy pochodzą z serca, a nie z mózgu.” – Leonardo da Vinci „Nie smuć się. Wszystko, co stracisz, przybiera inną formę.” – Rumi „Najzabawniejsi są najsmutniejsi.” – Konfucjusz „Smutek będzie trwał wiecznie.” – Vincent van Gogh „Smutek odlatuje na skrzydłach czasu.” – Jean de La Fontaine „Łzy to słowa, których serce nie może wyrazić.” – Gerard Way „Czysty smutek jest tak samo niemożliwy, jak czysta radość.” – Lew Tołstoj „Smutek jest poezją, gdy jest bez powodu.” – Xavier Forneret „Ból jest nieunikniony, cierpienie opcjonalne.” – Haruki Murakami "Smutek jest cieniem radości. Nie da się mieć jednego bez drugiego." – Autor nieznany Jeśli chcesz wyrazić burzliwe emocje, zapoznaj się z wyjątkowymi cytatami o życiu i wzruszającymi sentencjami o szczęściu. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Te dwa imiona dla córeczki oznaczają czyste szczęście. Tylko dla silnych i przebojowych dziewczynek! Przysłowia o mamie: piękne aforyzmy inne niż wszystkie. Proste słowa dla matki i córki Przysłowia o miesiącach: wesołe powiedzenia i rymowanki dla dzieci są pełne mądrości
Cytaty o tęsknocie – sentencje, które mówią więcej niż słowa
Cytaty o tęsknocie opisują uczucia, który czasem trudno wyrazić słowami. Jeśli szukasz sposobu na zrozumienie i opisanie tego, co czujesz w związku z przeżywaną rozłąką lub stratą, to jesteś w dobrym miejscu. Nasz zbiór aforyzmów o tęsknocie rozczuli twoje serce.
Pustka lub smutek towarzyszące tęsknocie mogą utrudniać normalne funkcjonowanie. Szczególnie, jeśli nie potrafimy wyrazić tego, co czujemy. Z pomocą w takiej sytuacji mogą przyjść wybrane przez nas cytaty o tęsknocie. Wielcy pisarze i myśliciele od wieków próbowali zrozumieć i opisać ten stan, niekiedy właśnie temu poświęcali nawet swoje największe dzieła. Spis treści: Cytaty o tęsknocie za kimś Cytaty o tęsknocie i miłości Smutne cytaty o tęsknocie Cytaty o samotności i tęsknocie Cytaty o rozstaniu i tęsknocie Cytaty o tęsknocie za kimś Tęsknota za kimś może towarzyszyć nam przy rozłące z bliską osobą lub jej stracie. Każdy z nas doświadcza jej w życiu choć raz. Nasze cytaty o tęsknocie za kimś pomogą ci zwerbalizować swoje uczucia. „Tęsknię za nim tak bardzo, że aż boli” – Suzanne Collins „To najgorszy rodzaj tęsknoty. Kiedy ten ktoś jest tuż przy tobie, a ty i tak za nim tęsknisz” – Pittacus Lore „Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie...” – Janusz Leon Wiśniewski „Zabawne, że można tęsknić za kimś na zapas, jeszcze wtedy, gdy wciąż siedzi przy tym samym stole” – Cora Carmack „Czy można tęsknić za kimś, kogo się w ogóle nie znało? Albo zazdrościć ludziom, którzy może nie istnieją?” – Nicholas Evans „Najgorszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jeśli za kimś tęsknisz albo kogoś potrzebujesz, jest pokazać im to” – Sarah Dessen Cytaty o tęsknocie i miłości Najczęściej tęsknimy za ukochaną osobą, np. po rozstaniu. Ale tęsknić można również za miłością niespełnioną lub za miłością minioną. W takich momentach warto przystanąć na chwilę i pokusić się o odrobinę refleksji. Pomóc w niej mogą cytaty o tęsknocie i miłości, które znajdziesz poniżej. „Tęsknota jest najdokładniejszym sposobem pomiaru siły miłości” – Paweł Grzonka „Miłość jest tym, za czym najbardziej tęsknimy i co najbardziej chcielibyśmy ofiarować” – Khalil Gibran „Książki potrafią wspaniale opisać tęsknotę, miłość, ale nie mogą zastąpić żywych ludzi” – Cornelia Funke „Więc ta rozpacz, ten ból pełen tęsknoty – to była miłość” – Agatha Christie „Miłość jest pięknym uczuciem, najpiękniejsze jednak to tęsknota, wypływająca z miłości” – L. Szeligowski „Nie ma nic bardziej niesprawiedliwego niż nieodwzajemniona tęsknota. To nawet gorsze niż nieodwzajemniona miłość. Znacznie gorsze.” – Janusz Leon Wiśniewski „Tęsknota to cień miłości, dlatego można uciec od wszystkiego, ale nie od tęsknoty, ona już zawsze będzie podążać za tobą jak cień” – Piotr Adamczyk Smutne cytaty o tęsknocie Tęsknocie zwykle towarzyszy uczucie smutku. Oto smutne cytaty o tęsknocie, które pozwolą lepiej zrozumieć własne uczucia. „Gdy tak myślę, to tak rozpaczliwie tęsknię za tobą, że chce mi się płakać. I nie jestem pewien, czy z tego smutku, że tak tęsknię, czy z tej radości, że mogę tęsknić” – Janusz Leon Wiśniewski „Utraciliśmy raj. Pozostała tęsknota. Dlatego, jakkolwiek może to brzmieć smutno i tragicznie, wybetonowany świat obecnie jest naszym naturalnym środowiskiem, choć nie za bardzo się do niego nadajemy” –Ryś Kulik „Można powtarzać sobie: lubię być sam, wolę być sam, wcale nie potrzebuję bliskości innych ludzi. Lecz cena, jaką przychodzi za to płacić, objawia się smutkiem, wewnętrzną pustką i dojmującą, choć trudną do nazwania tęsknotą” – Jacek Krzysztofowicz „Tęsknota za tym, czego nie można mieć, prowadzi do nieszczęścia i szaleństwa” – Cassandra Clare Cytaty o samotności i tęsknocie Można tęsknić za miejscem, rzeczą lub osobą. Gdy tęsknimy za kimś, często czujemy się samotni. Czasem mamy wrażenie, że nie rozumiemy otaczającego nas świata. Aforyzmy o poczuciu osamotnienia i tęsknocie za bliską nam osobą możemy znaleźć w wielu książkach, piosenkach czy wierszach. Oto wybrane przez nas cytaty o samotności i tęsknocie. „Tęsknota lepsza jest od samotności, bo w tęsknocie jest się we dwoje, choć tej drugiej osoby w tej chwili nie ma.” – Piotr Adamczyk „Tęsknię za tą dziewczyną, którą byłam przy niej, tęsknie za tymi wszystkimi ludźmi, którymi byliśmy. Już nigdy nimi nie będziemy. Ona zabrała ich wszystkich ze sobą” – Jandy Nelson „Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez ciebie…” – Janusz Leon Wiśniewski Cytaty o rozstaniu i tęsknocie Rozstania są wpisane w nasze życie. Ale z niektórymi trudno się pogodzić. Stąd uczucie tęsknoty do osób, z którymi z różnych powodów musieliśmy się rozstać. Tęsknimy za pierwszą miłością, ale też za ukochanym psem czy miejscem, w którym dawno nie byliśmy... Oto wybrane przez nas cytaty o rozstaniu i tęsknocie. „Człowiek nie tęskni, jeśli zapomniał, jak się kocha” – Dennis Lehane „Czy można umrzeć z tęsknoty i rozpaczy? Czy można rozpaść się na kawałki i nadal żyć?” – Elsebeth Egholm „Nawet jeśli wszystko jest stracone i przepadło na zawsze, pozostaje tęsknota” – Charles Frazier „Na tym polegał problem z przyzwyczajaniem się do ludzi – odchodzili i trzeba było za nimi tęsknić” – Aryn Kyle „Zawsze, kiedy wokół mnie zapada cisza, zawsze, kiedy jestem sama, tęsknię za tobą” – Liza Marklund „Bo jak długo można tęsknić za człowiekiem, o którym wiesz, że już nigdy do ciebie nie wróci?” – Wojciech Tochman „Tęsknię za nim tak bardzo, że aż boli” – Suzanne Collins Zobacz także: Cytaty o śmierci, które pomogą ukoić ból Cytaty o rozstaniu - sentencje, by poradzić sobie w tym trudnym czasie Cytaty o smutku, czyli sentencje, które warto znać
Olejki marki Kanaste – pomoc w walce z jesienną chandrą
Jeśli wraz z nadejściem jesieni czujesz zmęczenie i ogólne pogorszenie nastroju, nie jesteś sama. To, co potocznie nazywamy jesienną chandrą, przez lekarzy określane jest jako zespół objawów osłabienia organizmu, które są związane ze zmianą pór roku. W walce z jesienną chandrą może pomóc olejek CBD Kanaste.
Odejście słonecznego lata i nadejście deszczowej jesieni oznacza dla naszego organizmu ogromne obciążenie. Z powodu niskich temperatur, złej pogody i niebezpiecznego dla naszego zdrowia smogu, rzadziej przebywamy na świeżym powietrzu i na łonie natury. Jesień oznacza również znaczną zmianę sposobu odżywiania. Latem nasze talerze pełne są świeżych warzyw i owoców, a chłodne dni wzmagają nasz apetyt na dania ciężkie i tłuste, czyli tzw. comfort food. Olejek CBD w walce z chandrą Na pogorszenie naszego funkcjonowania ogromny wpływ ma również brak światła. Po wspaniałych, długich letnich dniach, pełnych spotkań i wszelkiego rodzaju aktywności towarzyskich i sportowych, nadszedł czas ograniczonej ilości światła. Nikomu nie trzeba tłumaczyć, jak ciężkie są dni, kiedy wychodzimy i wracamy z pracy po ciemku. Długotrwały deficyt światła może doprowadzić nawet do choroby zwanej SAD (Seasonal Affective Disorder), czyli choroby afektywnej sezonowej, znanej powszechnie jako depresja sezonowa. Objawy jesiennej chandry to: problemy ze snem; zmęczenie; zwiększony apetyt; rozdrażnienie; apatia; wahania nastroju; trudności z koncentracją i podejmowaniem decyzji. Jeśli szukasz sposobu, by wspomóc swój organizm w walce z jesiennym przesileniem, sięgnij po olejek CBD Kanaste. To bezpieczny i całkowicie naturalny sposób na wprowadzenie harmonii w codziennym funkcjonowaniu przy zachowaniu pełnej jasności umysłu. Jest pozyskiwany z roślin konopi, nie powoduje odurzenia a jedynie uczucie uspokojenia, wyciszenia, lepszy wypoczynek, łagodzenie ból i poczucie większego komfortu we własnym ciele. Jeśli natomiast szukasz sposobu, by odciążyć głowę i wesprzeć swoje finanse, firma Kanaste oferuje możliwość subskrypcji. Dzięki temu nie trzeba pamiętać o comiesięcznym zamawianiu olejków, a do tego firma Kanaste oferuje stałą 25% zniżkę na wszystkie produkty. Olejki CBD Kanaste są dostępne w różnych smakach (naturalny, waniliowy i miętowo-czekoladowy, kokosowy i limonkowy). Każdy ze smaków posiada różne stężenie CBD (330 mg, 550 mg, 1100 mg, 2200 mg). Początkującym zaleca się rozpoczęcie od najniższej dawki i stopniowo zwiększać ją do uzyskania zadowalających efektów. Cena: 99zł – 429zł. Kanaste to polska marka premium produktów CBD pozwalających żyć w równowadze. W jej asortymencie można znaleźć olejki CBD powstające z surowców z polskich upraw (bez GMO i pestycydów), podane certyfikowanej analizie laboratoryjnej, dzięki czemu są w pełni bezpieczne, idealne także dla wegan. Zobacz także: 10 sposobów na chandrę Seks dobry na jesienną depresję Jeszcze smutek, czy już depresja? Sprawdź, jak to odróżnić
Jak pomóc dręczonemu dziecku? Poradnik dla rodziców dzieci upokarzanych przez rówieśników
Trudno o klasę, w której nie ma przynajmniej jednego poniżanego przez inne dzieci ucznia. Coraz częściej można usłyszeć, że już przedszkolaki stają się ofiarami innych maluchów. Co mają robić rodzice, których dzieci są notorycznie wyśmiewane lub poniżane w szkole albo przedszkolu?
Mimo że o dręczeniu i wyśmiewaniu dzieci mówi się coraz głośniej – problem nie znika, a wręcz przeciwnie. Dlaczego? – My, rodzice, zamiast budować poczucie wartości u swych pociech, często nieświadomie wychowujemy narcyzów – tłumaczy psycholog Monika Rościszewska-Woźniak, prezeska Fundacji Rozwoju Dzieci. – A w przedszkolu i szkole wychowawcy punktują swych ulubieńców. Dają im przewagę nad mniej zdolnymi lub mniej przebojowymi uczniami. Efekt? Podział na ładnych i brzydkich, bogatych i biednych, zdolnych i tych, którzy nie nadają się do niczego… Ta segregacja potrafi mieć wpływ na zachowanie już 5-letnich przedszkolaków, nie mówiąc o uczniach podstawówki. Jak mają zachować się rodzice w obliczu tragedii dziecka, które jest wyszydzane przez rówieśników? Ponieważ jest: „brzydkie”, „za grube” lub „za chude” albo ubrane znów w tę samą kurtkę lub spodnie? Rodzicu, wysłuchaj i… nie radź Zanim skargi dziecka sprawią, że zaczniesz zamartwiać się o jego sytuację – porozmawiajcie spokojnie o wydarzeniach, które wywołały jego niepokój, żal lub rozpacz. Być może (och, oby tak było!) twój wrażliwy maluch wcale nie jest dręczony, a czuje się tak z zupełnie innego powodu. Dotyczyć to może zwłaszcza tych dzieci, które dopiero zaczynają wchodzić w świat społecznych relacji. – Może okazać się, że przedszkolak czuje się źle w grupie, ponieważ nie biega tak szybko jak kolega – podpowiada psycholog Monika Rościszewska-Woźniak. – Albo męczy go wyrażanie złości przez koleżankę lub przestraszają bójki na przerwach. By upewnić się co do okoliczności, przez które nasze dziecko czuje dyskomfort: wsłuchajmy się w to, co i jak mówi na ten temat. Zdaniem psychologów podczas takiej rozmowy nie powinniśmy udzielać dziecku żadnych rad. – Zdecydowanie lepiej zapytać dziecko: co czułeś, co zrobiłaś, jak myślisz, co tam się stało? Albo: a kto w grupie/klasie wydaje ci się fajny? Z kim lubisz się bawić? – wylicza Monika Woźniak. – Spróbujmy naprowadzić na szukanie rozwiązań problemu, unikając podawania „jedynych słusznych” rozwiązań. Zwłaszcza zaczynających się od: powinnaś..., zrób tak... Wiem, to trudne, ale spróbujmy. Rozmawiaj z nauczycielką, nie z rodzicami małych dręczycieli Kiedy okaże się, że dziecko jest dręczone przez kolegę, koleżankę lub grupę rówieśników – rodzice chcą zareagować jak najszybciej. Niestety często decydują się na rozmowę z rodzicami dzieci, które śmieją się lub szydzą z ich pociechy. Lub – co gorsza – z samymi małymi dręczycielami. Taka rozmowa często powoduje dodatkowe napięcie. Łatwo o utratę kontroli, a awantura lub nawet jedno słowo (wypowiedziane lub usłyszane) za dużo – w niczym nikomu nie pomogą. – Warto pamiętać, że nie mamy żadnych praw do korygowania cudzych dzieci – podkreśla nasza ekspertka. Zdecydowanie lepiej porozmawiać z wychowawczynią lub wychowawcą dziecka. Nauczyciele muszą wiedzieć, że przedszkolak lub uczeń czuje się nękany. Powinni też wiedzieć, że rodzice oczekują od nich, by przyjrzeli się sytuacji dziecka w grupie – zarówno podczas zajęć, jak i w czasie przerw (w przypadku przedszkolaków – podczas zabawy, pracy w grupie, spacerów). Dobry nauczyciel zrobi wszystko, by pomóc swemu uczniowi. Jeśli całkowicie zlekceważy jego problem – warto zastanowić się nad przeniesieniem dziecka do innego przedszkola lub szkoły. Dręczone dziecko gaśnie w oczach? Sam psycholog może nie dać rady… Patrząc na cierpienie poniżanego dziecka, rodzice często zaczynają szukać dobrego psychologa, który pomoże maluchowi uporać się ze złymi emocjami. Tymczasem wielu dobrych psychologów uważa, że rodzice, którzy czują się bezradni, sami powinni rozważyć skorzystanie ze wsparcia. To żaden wstyd. – Dobry psycholog zawsze zaczyna od rozmowy z rodzicami – podkreśla nasza ekspertka. – Jako mama i psycholog nie mam wątpliwości, że najwięcej zależy od nas, rodziców – dodaje. Rodzicielska frustracja i obawy o to, że ukochane dziecko może okazać się „słabe”, to coś, o czym z pewnością warto porozmawiać ze specjalistą. Rodzice powinni włączyć się w autentyczne budowanie własnej wartości syna lub córki. Oraz nauczyć się wspierać dziecko tak, by umiało być pewne siebie bez żadnej agresji. I miało poczucie swojej sprawczości. Poczucie własnej wartości i doświadczenie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami są jak zbroja i tarcza, które chronią przed okrucieństwem świata. Obowiązkiem dorosłych jest zapewnić dzieciom ten oręż – inaczej inne dzieci mogą zmienić życie naszych pociech w piekło. Zobacz także: Dziecko płacze w przedszkolu – adaptacja przedszkolna bywa trudna [WYWIAD Z PSYCHOLOGIEM] Jakie cechy powinien mieć dobry nauczyciel? 5 cech idealnego belfra Cechy dobrej nauczycielki wychowania przedszkolnego
Jeszcze smutek, czy już depresja? Sprawdź, jak to odróżnić
Dopada cię przygnębienie, od kilku dni jesteś nie w sosie, jest ci smutno. Czy to już depresja, czy tylko gorszy okres? Sprawdź, kiedy smutek staje się niebezpieczny.
Wiele mówi się o depresji poporodowej, ale depresja to problem, który może dotknąć nas na każdym etapie macierzyństwa. jak sobie wtedy pomóc? Każdemu zdarzają się gorsze dni. Takie, kiedy jakoś nam smutno, chcielibyśmy zaszyć się pod kołdrą i przespać cały dzień. Jakoś nic nie cieszy, pogoda nie taka, w pracy problemy, znowu pokłóciłaś się z mężem... Czujesz, że masz chandrę, ale nie wiesz, czy to nie są początki depresji. Jak odróżnić zły nastrój od depresji? Depresja coraz częstsza Szacuje się, że w Polsce obecnie ok. 8 milionów Polaków cierpi na zaburzenia psychiczne, z czego ok. 1,5 mln na depresję. Liczba zachorowań na depresję wzrasta – co do tego nie ma złudzeń. Zdaniem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 2030 roku choroba ta będzie najczęstszym zaburzeniem na świecie. Mimo skali problemu, wiele osób nie wie, czym naprawdę jest depresja i określa tym mianem także stany przygnębienia, chwilowego pogorszenia nastroju, okresów wzmożonego napięcia czy stresu. Warto poznać prawdziwe objawy depresji, żeby nie przegapić momentu, w którym konieczna jest pomoc specjalisty. Zły nastrój czy depresja? O depresji możemy mówić, kiedy zaobserwujemy u siebie lub znajomej osoby następujące objawy: zły nastrój utrzymuje się od przynajmniej 2 tygodni częste wahania nastroju wycofanie się z życiowych aktywności brak odczuwania przyjemności brak chęci i motywacji do działania drażliwość, złość zaburzenia pamięci i koncentracji bóle głowy, brzucha zaburzenia snu (nadmierna senność lub bezsenność) nudności zaburzenia apetytu Depresja: kiedy do specjalisty? - Trudno jednoznacznie stwierdzić, kiedy należy interweniować i rozpocząć terapię – wyjaśnia dr Magdalena Nowicka, psycholog różnic indywidualnych z Uniwersytetu SWPS. - Depresja może minąć nieleczona, z reguły jednak powraca w postaci kolejnych epizodów. Nawet jeśli ustąpi bez podjęcia leczenia farmakologicznego czy pomocy psychologicznej, kolejne epizody zwiększają szansę, że pojawią się następne. Odpowiednim momentem, by zareagować, szukać profesjonalnej pomocy i podjąć leczenie może być uświadomienie sobie, że od dłuższego czasu ma się problem z wykonywaniem codziennych czynności - dbaniem o higienę osobistą, wychodzeniem z własnego pokoju, mieszkania i kontaktowaniem się z innymi ludźmi – tłumaczy psycholog. Jak nie dać się depresji? Depresja to problem naszych czasów, który będzie przybierał na sile. Według teorii socjobiologicznych, depresja jest formą reakcji adaptacyjnej, która nakazuje zwolnić, po to, żeby organizm zregenerował siły, których mu zabrakło. - Przez zawrotne tempo życia przestajemy dostrzegać rzeczy, które sprawiają nam radość – mówi dr Nowicka. - Funkcjonując w ciągłym pędzie, nie możemy pozwolić sobie na dłuższy odpoczynek, bo sądzimy, że powinniśmy skupić się na karierze, zarobkach i konsumpcji. W pewnym momencie doprowadzamy do stanu, w którym nasz organizm odmawia posłuszeństwa i odczuwa potrzebę wytchnienia- tłumaczy. Pomocne w uchronieniu się przed depresją, oprócz zwolnienia tempa życia - zdaniem dr Nowickiej - jest przestrzeganie następujących rzeczy: ustabilizowanie rytmu snu i czuwania unikanie przestymulowania bodźcami zdrowe odżywianie i ruch szeroka sieć wsparcia społecznego Pamiętajmy, że smutek czy zły nastrój nie jest niczym niepokojącym, to normalna część życia. Jeśli jednak utrzymuje się dłużej, a poza tym obserwujemy u siebie inne wyżej wymienione objawy depresji, to dzwonek alarmowy, że należy szukać pomocy specjalisty – lekarza psychiatry i psychoterapeuty. Jeśli nie wiesz, gdzie się udać, porozmawiaj najpierw z lekarzem pierwszego kontaktu. Zobacz też: Depresja: 5 nieoczywistych rzeczy, przed którymi lepiej mieć się na baczności <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/depresja-w-ciazy-dotyka-az-25-proc-przyszlych-mam-24448-r1/">Depresja w ciąży: objawy, wpływ na dziecko, leczenie Psycholog mówi: 2 tygodnie smutku to może być depresja
Smutek po odstawieniu dziecka od piersi? To może być depresja
To, że nigdy nie słyszałaś o depresji po odstawieniu dziecka od piersi, nie znaczy, że takie zjawisko nie istnieje. Istnieje i warto o nim wiedzieć nieco więcej.
Może pojawić się wkrótce po odstawieniu dziecka od piersi, ale czasami atakuje kilka miesięcy po nim. Poznaj najczęstsze objawy choroby, o której się właściwie nie mówi – o depresji mam, które przestały karmić piersią. Depresja po odstawieniu dziecka od piersi – na czym polega Mimo tego, że nigdy o tej depresji nie słyszałaś, to być może spotkałaś się z innymi określeniem, np. trudne czy ciężkie chwile po odstawieniu dziecka. Trzeba sobie powiedzieć jasno: to zbyt łagodne stwierdzenie, gdyż depresja kobiet, które odstawiły dziecko od piersi, jest jednostką chorobową. Oczywiście nie musi się przytrafić każdej młodej mamie, ale część z nich jej doświadczy. Zobacz: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/koniec-karmienia-piersia-jak-bezstresowo-odstawic-dziecko-od-piersi-19085-r1/">Jak bezstresowo odstawić dziecko od piersi Przyczyną choroby mogą być wahania hormonalne (spadek poziomu oksytocyny i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/prolaktyna-normy-prolaktyny-objawy-hiperprolaktynemii-8857-r1/">prolaktyny), ale i stres. Do jej objawów zalicza się: płaczliwość, poirytowanie, utratę przyjemności płynącą z rzeczy, które tę przyjemność sprawiały, chroniczne zmęczenie, utratę masy ciała, kłopoty z koncentracją, napady lęku, nocne poty. Zobacz także: Rozmowa o depresji poporodowej Kiedy szukać pomocy Lekkie uczucie smutku czy straty to normalna sprawa po odstawieniu dziecka od piersi. Jeśli jednak wyżej wymienione objawy są tak nasilone, że utrudniają normalne funkcjonowanie, nie ma na co czekać – trzeba iść do lekarza (pierwszego kontaktu, ginekologa lub psychiatry) i opowiedzieć o swoim samopoczuciu. Być może warto zasugerować depresję po odstawieniu dziecka od piersi. Na czym polega leczenie Decyzję podejmie lekarz. Kobieta może zostać wysłana na psychoterapię, może otrzymać leki lub kurację hormonalną. Czasami łączy się te trzy sposoby działania. To, co możesz zrobić sama, jeszcze przed wizytą u lekarza, to jak najczęstsze podejmowanie aktywności fizycznej. Chodź regularnie na szybkie spacery, możesz zacząć biegać albo zapisać się na fitness. Ruch działa antydepresyjnie i nie ma skutków ubocznych. Źródło: parents.com Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zakupy/biustonosz-do-karmienia-8-modeli-od-19-zl-do-245-zl-27162-r1/">Biustonosze do karmienia piersią <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/karmienie/podczas-karmienia-butelka-dziecko-musi-byc-ulozone-symetrycznie-27660-r1/">Najlepsza pozycja do podawania butelki dziecku
Pierwsze godziny po porodzie: cierpienie i samotność matki
Ta mama tym jednym zdjęciem pokazała wiele prawdy o tym, jak wyglądają pierwsze godziny po porodzie - jesteśmy samotne, zdane tylko na siebie i pełne słabości.
To zdjęcie zrobiło na mnie duże wrażenie. Przebija z niego cierpienie, pustka i samotność. Nie ma idealnej sceny szczęśliwej mamy trzymającej przy piersi narodzone dziecko. Kobieta siedzi na ubikacji, załatwia się i jest to być może jedyny moment, kiedy może pozwolić sobie na chwilę słabości. Ukryła twarz w dłoni. Płacze... Fala skrajnych emocji "To zdjęcie dokładnie podsumowuje pierwsze 48 godzin po porodzie. Podczas gdy poród był dla mnie dość łatwy, po porodzie moja kobieca natura pchała mnie w zupełnie innym kierunku, do najciemniejszych głębin pod względem fizycznym, emocjonalnym i psychicznym" - opisała kobieta. To zatrzymany kadr z pierwszych godzin mamy Kayly Gonzales i jej nowo narodzonego synka. Poród był błyskawiczny, trwał 72 minuty i Kayly bardzo cierpi. Ma tak obolałe biodro, że właściwie nie może chodzić. Ból promieniuje na całą nogę, czuje skurcze tak silne, jakby znowu miała rodzić. Jest cały czas oszołomiona, że poród skończył się tak szybko, jak się zaczął. Nie czuje jeszcze więzi z dzieckiem. Pisze, że wydaję się jej być "dziwne i obce". Mama cierpi z tego powodu, jest to dla niej obce uczucie, rodziła już wcześniej i fala miłości przychodziła natychmiast. Na dodatek nie ma jeszcze mleka w piersiach, a synek jest głodny i niecierpliwi się. Jest samotna. Partner musiał zająć się starszymi dziećmi, a zwłaszcza najmłodszą córeczką, która niewiele jeszcze rozumie z całej tej sytuacji i chciałaby nadal mieć mamę blisko siebie. "Mój partner wywoził naszą córkę z domu, by odwrócić jej uwagę od przygnębiającego widoku mnie, trzymającej drugie dziecko, kiedy wszystko, czego chciała to trzymanie właśnie jej" – powiedziała Kayly. Mama cierpi, cierpią też jej dzieci To już piąty poród Kayly Gonzales, jednak każdy z nich był inny i wcale nie łatwiejszy od poprzedniego. Kiedy ma się kilkoro dzieci, każde kolejne narodziny rodzeństwa to trudny czas dla dzieci, wymagający od rodziców jeszcze większej siły. "Jedno z moich dzieci obudziło się, zdając sobie sprawę, że nowe dziecko zostaje z nami naprawdę. Płakało przez większość dnia. Rozpoczęła się karuzela hormonalna i ja też spędziłam większość dnia na płaczu. Bardzo tęskniłam za moimi starszymi córkami"- opisuje swoje cierpienie mama. Jest pełna wyrzutów sumienia, że jest w tak słabej kondycji psychicznej. Tłumaczy się nawet z tego, że na chwilę odłożyła maleństwo do leżaczka, stojącego obok. "Od jego narodzin stosowałam kontakt "skóra do skóry". Obawiałam się, że nie będzie spokojny wystarczająco długo, abym umyła moje zmęczone, obolałe ciało"- zwierza się. "Mając 4 dzieci, byłam na to przygotowana. Mam wsparcie, realistyczne oczekiwania. Ale te dni są ciężkie, nie da się tego obejść" - wypowiada gorzką prawdę. Każde słowa wypowiedziane przez Kayly mają swoją moc. Mamy wrażenie, że opisała to, co po narodzeniu drugiego dziecka, czuje większość mam. Ból, samotność, zagubienie i duża niewiadoma, jak sobie ze wszystkim poradzą... Zobacz też: Jak nie pomylić baby bluesa z depresją poporodową Wyprawka noworodka - 9 niezbędnych ubranek Tak macierzyństwo zmieni twoje ciało - przerażające czy piękne - film
Depresja: 5 nieoczywistych rzeczy, przed którymi lepiej mieć się na baczności
Nawet, kiedy dni stają się coraz dłuższe, a słońce dodaje nam energii, życie może nas przygnębiać. Uważaj na te czynniki sprzyjające wystąpieniu obniżonego nastroju, a nawet depresji.
Zima, jesień, deszcz i brak światła to nie jedyne powody, które mogą sprawiać, że brakuje nam radości życia i chęci do opuszczania domu. Nawet wiosną możemy czuć się parszywie, a letnie dni, niosące obietnicę zwolnienia tempa i błogiego lenistwa, mogą okazać się skąpane w smutku. Depresja jest bardzo poważną chorobą, która wymaga leczenia. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nią od 1,2 -1,5 miliona osób. Nie można tego bagatelizować, przygnębienie to nie zawsze tylko spadek nastroju, który można skwitować stwierdzeniem: "Trzeba wziąć się w garść". Depresja czy smutek? Każdy z nas miewa gorsze dni, bywa przygnębiony czy smutny, ale depresja jest inna: przygnębienie nie mija, odbiera chęć i siły do działania, cierpiący na nią nie może zmusić się do wykonania nawet najprostszych czynności, takich jak wstanie z łóżka. Jeśli od jakiegoś czasu czujesz, że jesteś w dołku i ten stan przeszkadza ci normalnie funkcjonować, pracować, zajmować się dziećmi, idź do lekarza. Już dwa tygodnie takiego stanu powinny cię zaniepokoić! Depresja może być wywołana przez wiele czynników, od sytuacji życiowych po skłonności genetyczne. Przyczyny nie są do końca jasne. Może ją wywołać trudne doświadczenie, takie jak śmierć kogoś bliskiego, inna choroba, zażywane leki. Częstą przyczyną wystąpienia depresji są też zaburzenia hormonalne, takie jak te u kobiet po porodzie, u których diagnozuje się depresję poporodową. Są też inne, mniej oczywiste, powody, które mogą działać jak katalizator. 5 czynników sprzyjających wystąpieniu depresji: 1. Pora roku Przywykliśmy do mówienia, że jesień jest przygnębiająca porą roku. Nie wszyscy jednak wiedzą, że nie jest to tylko powiedzenie! Od 4-6 proc. ludzi jest bardzo podatnych na ciężkie sezonowe zaburzenia nastroju (SAD) wywołane przez zimno, ciemne, krótkie dni itd. Kolejne 10-20 proc. cierpi na lekką formę tych zaburzeń lub reaguje silnym przygnębieniem na złą pogodę. W sezonowych zaburzeniach nastroju depresja pojawia się najczęściej jesienią – w październiku lub listopadzie i utrzymuje się aż do wiosny, kiedy dni stają się dłuższe. Jednak jak twierdzą specjaliści, SAD może wystąpić także latem – może go wywołać nadmierne ciepło i wilgotność, zmiany w codziennej rutynie, a nawet problemy z samooceną i z akceptacją własnego ciała. 2. Miasto Złe wiadomości dla miłośników dużych miast! Naukowcy uważają, że miejsce zamieszkania ma wpływ na to, jak się czujemy. Z badania, którego wyniki opublikowano w magazynie "Nature" w 2011 roku wynika, że zaburzenia nastroju są częstsze u mieszkańców miast. Przyczyny upatruje się w szybkim tempie życia i stresie. Ocenia się, że ryzyko wystąpienia zaburzeń nastroju u mieszczuchów jest aż o 39 proc. większe niż u mieszkańców spokojnych miejsc. Przebywanie na łonie natury – zdaniem naukowców z Uniwersytetu w Essex ma zbawienny wpływ na nasze zdrowe psychiczne i dobre samopoczucie. 3. Brak snu Osoby cierpiące na depresję mają często problemy z bezsennością, ale też ciągłe niewyspanie może prowadzić do depresji. Brak snu sprawia też, że jesteśmy rozdrażnieni, spięci i zmęczeni. To wszystko niestety nie wpływa korzystnie na nasze samopoczucie i zdrowie psychiczne. Pamiętaj, że środki nasenne nie rozwiązują problemu, są tylko doraźnym rozwiązaniem. 4. Problemy z tarczycą Podobne objawy do depresji daje niedoczynność tarczycy. Jeśli cierpisz na wahania nastrojów, problemy z koncentracją, brak siły na robienie zwykłych rzeczy, koniecznie sprawdź poziom hormonów tarczycy. Możliwe, że nie jest to tylko depresja i potrzebujesz też leków na tarczycę! 5. Internet Coraz trudniej nam przebywać offline – jeśli nie siedzimy przy komputerach, to skrolujemy telefony i klikamy w tablety. Uzależnienie od internetu to poważna sprawa – naukowcy odkryli, że wśród osób wykazujących objawy uzależnienia od sieci występuje więcej przypadków średniej do głębokiej depresji. Być może dzieje się tak dlatego, że internet odciąga nas od życia towarzyskiego w realnym świecie, przez dłuższy czas stwarzając pozory prowadzenia go w internecie, ale na dłuższą metę to się nie sprawdza: ludzie potrzebują fizycznej obecności innych ludzi. Kolejnym czynnikiem mogącym powodować przygnębienie jest oglądanie w mediach społecznościowych ślicznych migawek z idealnego na pozór życia innych ludzi – tych wszystkich podróży, uroczych dzieci, pysznych kolacji, kochających mężów. Internet ma też swoją ciemną stronę. Depresja to coś więcej niż utrzymujący się smutek. Zagraża życiu. Jeśli podejrzewasz, że możesz cierpieć na depresję, porozmawiaj z lekarzem pierwszego kontaktu lub umów wizytę u psychiatry. Zrób to teraz. Nie czekaj kolejnego dnia. Zobacz też: 5 pytań o baby blues i depresję poporodową Mama zagubiona, zmęczona czy w depresji? Kompulsywne jedzenie, alkohol - jak wyciszamy nerwy?
Ilustrator John Saddington proponuje metodę "na sushi". A jaka jest Twoja?
Gdy ktoś jest smutny, staramy się pocieszyć go na różne sposoby. Mówimy na przykład, że wcale nie jest tak źle, powtarzamy "Uszy go góry", próbujemy odwrócić uwagę, podajemy ciepłe kakao albo jedzenie, które poprawia humor... Ilustrator John Saddington ma swoją propozycję: Rozłóż koc i połóż na nim smutną osobę. Owiń ją kocem jakbyś chciał z niej zrobić sushi. Ułóż ją w wygodnym miejscu. Przytul. Włącz jej ulubiony film. Nakarm smakołykami. Upewnij się, że jest dobrze nawodniona ( i podaj picie) - łzy odwadniają. How to take care of a sad person (10 steps) Opublikowany przez Bored Panda Parenting na 1 kwietnia 2016 A jak Ty pocieszasz swoje dziecko, gdy jest smutne? Jak sama lubisz być pocieszana? Co pomaga Ci wtedy najbardziej? Co tylko Cię denerwuje? Czekamy na Twój komentarz. Przeczytaj także: Możesz nauczyć dziecko optymizmu