Trenerzy siadali na dzieciach. Zabraniali im jeść i pić. Tak się utwardza charakter?
Gdzie zaczyna się i kończy rola sportowego trenera w kształtowaniu charakteru i sprawności dziecka? Czy trener ma prawo zabraniać: jedzenia, picia, wyjścia do toalety? Czy trener ma prawo siadać na 7-letnim dziecku podczas ćwiczeń rozciągających? Takie pytania rodzą się w związku z raportem dotyczącym nadużyć przez brytyjskich trenerów gimnastyki.
Wstrząsający raport opublikował brytyjski „The Guardian”. Jego autorką jest Anne Whyte, która postanowiła przeprowadzić niezależne śledztwo. Otrzymała około 400 zgłoszeń od osób, które trenują gimnastykę artystyczną. I wobec których trenerzy dopuścili się poważnych nadużyć w latach 2008-2016. Ich ofiary często nie miały więcej niż 12 lat. Trener jak kat? W raporcie znajdziemy informacje o tym, jak trenerzy kontrolowali wagę swych podopiecznych. W efekcie dochodziło do sytuacji, że dzieci ukrywały przekąski w płytkach sufitowych. A podczas wyjazdów na zawody czy obozy sportowe – pod łóżkami hotelowymi. Głód to nie jedyne wspomnienie pokrzywdzonych. To również pragnienie, którego nie można zaspokoić, bo trener zabrania sięgnąć po butelkę z wodą. To również brak prawa wyjścia do toalety. To również ból towarzyszący rozciąganiu podczas ćwiczeń. Według zeznań, podczas ćwiczeń trenerzy siadali na 7-letnich dziewczynkach. „Pomagając” w rozciąganiu mięśni, nie zwracając uwagi na łzy. Wysoka cena za sukces? Publikacja raportu wstrząsnęła całą Wielką Brytanią. Pojawiły się głosy, że metody trenerów okazały się skuteczne, bo przed 2008 rokiem zawodniczki nie zdobywały żadnych medali… W latach, których dotyczy raport, brytyjskie gimnastyczki zaczęły osiągać sukcesy. Jednak Sarah Powell, dyrektor wykonawczy British Gymnastics, jest zdruzgotana. Spotkała się z pokrzywdzonymi gimnastyczkami. Nie było to dla niej łatwe. „Było ciężko. Ponieważ można było zobaczyć, jak to na nie wpłynęło. Spojrzałam im w oczy i powiedziałam: przepraszam. To nie do przyjęcia. Jestem mamą i… sport nie powinien wyglądać w ten sposób”. Źródło: The Guardian Piszemy też o: Małpia ospa już w Polsce! Dzieci i ciężarne w grupie wysokiego ryzyka Ona ma 61 lat, on 24. Pobrali się i planują dziecko Katarzyna Sokołowska o późnym macierzyństwie: „Wierzę, że będę tańczyła na weselu syna”
Sporty zimowe dla dzieci – łyżwy, narty, snowboard
Nawet całkiem małe dzieci mogą z powodzeniem uprawiać sporty zimowe z korzyścią dla zdrowia i charakteru. Najważniejsze jest odpowiednie podejście oraz odpowiedni sprzęt, który ułatwi dziecku naukę, zamiast ją uprzykrzać. Zatem – jakie sporty zimowe mogą uprawiać dzieci?
Na alpejskich stokach sporo jest grup nawet czteroletnich dzieci szusujących za instruktorem. W Polsce zwykle później zarażamy dzieci pasją do zimowych sportów. Czas to zmienić! Przedszkolaki całkiem dobrze radzą sobie na stoku czy lodowisku. Bardzo szybko się uczą jazdy na nartach czy łyżwach. Trzeba tylko kupić lub wypożyczyć odpowiedni sprzęt i wiedzieć, jak zachęcić (a nie zniechęcić) małego sportowca. Efekt? Zadowolone i dumne z siebie dziecko. Sporty zimowe dla dzieci – jazda na łyżwach Łyżwy mają tę przewagę nad innymi sportami zimowymi, że... nie potrzeba do nich (przynajmniej w większych miastach) zimy. Na krytym lodowisku dziecko może jeździć nawet przez cały rok. Od jakiego wieku? Pierwsze kroki na łyżwach może postawić już cztero-,pięciolatek. Wcześniej to niewskazane ze względu na zbyt delikatne stawy (wtedy łatwiej o ich przeciążenie lub uraz). Co będzie potrzebne? Na początek łyżwy lepiej wypożyczyć. Zakup lepiej odłożyć, gdy będzie wiadomo, że jazda na łyżwach nie była kilkudniowym kaprysem. Kupując łyżwy, nie korzystaj z cenowych superokazji, bo tanie łyżwy są gorzej wykonane, szybciej się deformują i mogą stać się przyczyną kontuzji. Do nauki potrzebny też będzie kask i rękawiczki (dotknięcie lodu gołą dłonią jest nieprzyjemne). Jak wygląda nauka? Najpierw jest... nauka chodzenia po lodzie. Później – trening upadania i hamowania. Na kolejnych lekcjach jest nauka jazdy na łyżwach przodem, na jednej nodze, podskoków, wypadów. Dopiero później jazdy tyłem, po łuku, obrysie koła oraz spiral i obrotów. Na ile wynająć instruktora? Aby nauczyć się nie tylko jazdy, ale też np. skoków, potrzeba około dziewięciu miesięcy. Można wykupić indywidualne lekcje (od 100 zł za godzinę) lub grupowe (40–50 zł). Sporty zimowe dla dzieci – jazda na nartach Wcale nie trzeba wyjeżdżać w góry, by nauczyć się jazdy na nartach. W wielu miastach można znaleźć szkółki narciarskie, które korzystają z niewielkich stoków, np. w parkach. Od jakiego wieku? Prawdziwą naukę może rozpocząć cztero-, pięciolatek (choć zdarza się, że i niektóre sprawne trzylatki są już na nią gotowe). Co będzie potrzebne? Na początek sprzęt (narty, buty i kask) warto wypożyczyć. Najlepiej sprawdzą się narty carvingowe, bo łatwiej nimi skręcać. Sprawdź ich długość – po postawieniu powinny sięgać dziecku do brody. Nie wypożyczaj kijków – dzieciom o wiele łatwiej jeździ się bez nich. Rzeczą, w którą mimo wszystko warto zainwestować, są buty narciarskie (około 200-300 zł). Buty muszą być dopasowane (a nie na zapas). Kask jest obowiązkowy! Jak wygląda nauka? Na początku każdej lekcji jest rozgrzewka: dzięki temu mięśnie są sprawniejsze, a więc mniej narażone na kontuzje. Pierwszą rzeczą, jakiej trzeba się nauczyć, jest zachowanie bezpieczeństwa na stoku. Potem rozpoczyna się nauka... upadania. Jest bardzo ważna, bo dzięki niej wiadomo, w jaki sposób przewracać się, by nie zrobić sobie krzywdy. Początkowe etapy nauki obejmują też podchodzenie na nartach pod górkę, zjeżdżanie pługiem, hamowanie, a dopiero na samym końcu skręcanie. Później jest już tylko doskonalenie techniki jazdy. Na ile wynająć instruktora? Godzina nauki z instruktorem kosztuje około 100 zł, ośmiogodzinny kurs w szkółce narciarskiej – około 300 zł. Jak nauczyć dziecko jazdy na nartach? Na początek wystarczy 5–8 godzin nauki. Po takim czasie dziecko ma opanowane podstawy. Sporty zimowe dla dzieci – jazda na snowboardzie Jeżdżą na nim nie tylko dorośli i nastolatki, ale też całkiem małe dzieci! Nauka jazdy na snowbordzie nie jest skomplikowana, a do opanowania podstaw wystarczy kilka lekcji. Od jakiego wieku? Jazda na desce snowboardowej wymaga dobrego wyczucia równowagi i koordynacji ruchowej. Dlatego naukę lepiej rozpocząć u sześcio-, siedmiolatka. Łatwiej uczą się ci, którzy już wcześniej jeździli na nartach, ale nie jest to niezbędne. Co będzie potrzebne? Na początek wystarczy wypożyczyć deskę (deska snowboardowa dla dzieci ma sięgać dziecku do brody), choć w mniejszych ośrodkach może być z tym problem (dla małych dzieci jest niewielki wybór). Warto natomiast kupić buty (około 350 zł). Te z wypożyczalni mogą być zdeformowane, nie trzymają wtedy dobrze nogi i utrudniają naukę, a nawet zwiększają ryzyko kontuzji. Dla dziecka lepsze są nieco twardsze buty, bo mocniej utrzymują nogi. No i oczywiście obowiązkowo trzeba kupić kask – to podstawa bezpieczeństwa! Jak wygląda nauka? Przede wszystkim trzeba określić, która noga jest wiodąca (od tego zależy sposób zapięcia deski). Najlepiej zrobić test: wystarczy popchnąć kandydata na snowboardzistę delikatnie do tyłu. Ta noga, na którą stanie, jest nogą, która powinna być przypięta z przodu deski. Na początku lekcji robi się rozgrzewkę i poznaje zasady bezpieczeństwa obowiązujące na stoku. Później jest nauka samodzielnego zapinania deski i podchodzenia z nią pod górkę, nauka jak przyjąć prawidłową postawę podczas zjazdu (barki powinny być w pozycji równoległej do deski, kolana ugięte, ręce lekko uniesione, a głowa skierowana w stronę jazdy). W takiej pozycji najpierw kursant uczy się upadać, a gdy już opanuje tę sztukę, rozpoczyna swoje pierwsze próby zjazdu i hamowania. Dopiero później uczy się ześlizgu tyłem do jazdy – to trudny manewr, bo przy zachowaniu odpowiedniej postawy, trzeba jednocześnie cały czas patrzeć w dół stoku. Na samym końcu opanowuje się sztukę skręcania i jazdy na wyciągu – z jedną nogą przypiętą do deski. Na ile wynająć instruktora? Dzieciom zazwyczaj wystarcza 6-8 godzin pod okiem instruktora (ceny za naukę są podobne tych obowiązujących przy nartach, czyli ok. 100 zł), by opanować podstawy jazdy na snowboardzie (oczywiście warto je doskonalić). Konsultacja: Jacek Tascher – trener łyżwiarstwa, Maciej Czerwiński – instruktor narciarski, Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa PZN, Grzegorz Dąbrowski – instruktor snowboardu. Zobacz także: Zabawy na śniegu – 19 propozycji Jaki sport dla dziecka wybrać? Sporty walki dla dzieci
Hobby Horse: co to za sport? Marzy o nim coraz więcej dzieci!
Hobby Horse cieszy się ogromną popularnością w krajach skandynawskich, lecz galopem podbija również Polskę. Co to jest, na czym polega i ile kosztuje?
Pierwsze skojarzenie, które pojawia się, gdy patrzymy na końską głowę na kiju, to krakowska tradycja Lajkonika lub popularnej dawniej zabawki dla małych dzieci. Okazuje się jednak, że konik na kiju to współcześnie o wiele więcej niż tylko zabawka. Hobby Horse: co to jest i skąd się wzięło? Hobby horse to sport. Zawody w hobby horsingu odbywają się od wielu lat, również w Polsce. Zawodnicy mają bardzo trudne zadanie: trzymając między nogami drążek, na który nasadzona jest końska głowa – muszą wykonywać zadania o różnym stopniu trudności. Najważniejsze to – jak najlepiej wejść w rolę konia i dżokeja jednocześnie. Hobby horing nie jest starą dyscypliną sportową. Jej korzeni należy szukać w krajach skandynawskich (głównie w Finlandii), gdzie powstała około 2011 roku. Półwysep Skandynawski to również miejsce międzynarodowych zawodów w hobby horsingu. O tym, aby wystartować w międzynarodowych zawodach Hobby Horse, marzy coraz więcej polskich dzieci. W naszym kraju są już instruktorzy tej dyscypliny, organizuje się też kolonie i półkolonie, podczas których dziewczynki i chłopcy uczą się jak uprawiać Hobby Horse. Na czym polega Hobby Horsing? Podczas zawodów Hobby Horse, zawodnicy rywalizują w 4 kategoriach: Skoki przez przeszkody – sięgające nawet 130 cm, Ujeżdżenie – opanowanie figur takich jak m.in. piaf, pasaż, piruet, trawers, renwers, łopatka, Cross – przeskakiwanie naturalnych przeszkód, jak np. kłody drewna lub pokonywanie ich w terenie, Western. Hobby horse ma więcej wspólnego z jeździectwem niż z zabawą konikiem na kiju, lubianą przez dwu- czy trzylatków. Zawodnicy muszą naprawdę sporo się namęczyć, by osiągnąć upragniony poziom i pokonać rywali. Do tego potrzebny jest trening, wymagający naprawdę niezłej kondycji. A także – głowa konia na kiju, najlepiej ręcznie wykonana. Niepowtarzalna, jedyna i ukochana. Gdzie kupić Hobby Horse i ile to kosztuje? Do Hobby Horse nie wystarczy stary drewniany drążek z głową konia, zniesiony ze strychu. Tu potrzebny jest unikatowy egzemplarz. Taki, który będzie traktowany niczym żywy koń, który ma prawo do najwyższej jakości derek i innych akcesoriów. Konik na kiju, stworzony z myślą o Hobby Horse, kosztuje od 220 do 400 zł. Jeśli chcemy sprowadzić egzemplarz z Finlandii, ojczyzny Hobby Horsingu, należy liczyć się z kosztem ok. 1000 zł. Uwaga: do ceny należy doliczyć również wartość ogłowia i derki (ok. 100 zł). Gdzie najlepiej kupić Hobby Horse? Na Allegro lub w specjalnym sklepie, których coraz więcej pojawia się w realu i w sieci. Wszystko zależy od tego, gdzie znajdziemy takiego Hobby Horse, który będzie naszym zdaniem idealny (zarówno pod względem „umaszczenia”, jak "charakteru", rozmiaru czy materiałów, z których został wykonany). View Burdaffi on the source website Zobacz także: Praktyczne sposoby na rozwijanie dziecięcych pasji Jaki sport dla dziecka wybrać i kto powinien o tym decydować? Gimnastyka jest dzieciom potrzebna
Buty na WF dla dzieci: za MARKOWE trampki i adidasy zapłacisz mniej niż 120 zł!
Idealne buty sportowe na WF muszą być wygodne i antypoślizgowe. Szkoła często też wymaga, by nie brudziły parkietu sali gimnastycznej. Markowe buty z białą podeszwą na WF można kupić w bardzo niskich cenach! Polecamy trampki na rzepy, za kostkę z gumką i na grubej podeszwie.
Buty na WF, jeśli spełnią kilka wymogów, będą też nadawały się do chodzenia po szkolnych korytarzach. To spora oszczędność, bo wystarczy kupić jedną parę butów zamiast dwóch. Mogą to być trampki lub obuwie sportowe typu adidas, najlepiej z białą podeszwą. Wybrałyśmy najlepsze buty na wf dla dzieci w niskich cenach. Spis treści: Buty na WF z białą podeszwą Buty na WF dla dzieci: lepsze trampki czy adidasy? Idealne buty na WF - przegląd: Buty sportowe Sprandi, 59,99 zł Adidas Roguera, 99,99 zł Adidasy Artengo na WF, 60 zł Buty sportowe Nike Pico na WF,119 zł Buty Adidas Tensaurus na WF, 108 zł Buty Adidas Altasport na WF, 99 zł Buty na WF – trampki Sprandi, 59,99 zł Buty na WF z białą podeszwą Buty na WF to buty typowo sportowe, czyli na elastycznej, niebrudzącej podłóg białej podeszwie. Idealnie by też było, gdyby amortyzowały wstrząsy i zapewniały stabilizację stopy podczas dynamicznych ruchów. Z tego względu zdecydowanie lepsze są adidasy (najlepiej markowe) niż trampki. Jednak jeśli kogoś nie stać na dobre adidasy, nie ma co dramatyzować – nasi rodzice całe dzieciństwo i lekcje WF przebiegali w trampkach :) Pamiętaj, że chociaż bardzo często WF w szkołach odbywa się w sali gimnastycznej, to w cieplejszej połowie roku dzieci wychodzą też na boisko, a w zatłoczonych szkołach czasami zajęcia odbywają się na korytarzach. Z tego powodu buty na WF powinny mieć uniwersalną podeszwę, która nie będzie się ślizgać ani na sportowym parkiecie, ani na szkolnym korytarzu i nawierzchni boiska. View Burdaffi on the source website Buty na WF dla dziecka: lepsze trampki czy adidasy? Kupno butów uniwersalnych, nadających się do chodzenia po szkole i do ćwiczenia na WF, to wygodne rozwiązanie. Warto jednak rozważyć zakup dwóch par butów: jednej pary na zajęcia sportowe i drugiej do chodzenia podczas pozostałych zajęć w szkole. Rozwiązanie to ma olbrzymią zaletę: dziecięce stopy będą miały w ciągu dnia urozmaicenie. To ważne dla rozwijających się nóg dziecka. Istotną wadą tego rozwiązania jest to, że uczeń musi przechowywać w szkole dwie pary butów zamiast jednej i musi pamiętać o zmianie obuwia na WF. Jeśli jednak sprytny rodzic kupi swojej pociesze trampki i adidasy na zajęcia sportowe, to nawet jak dziecko zapomni założyć adidasy na WF, świat się nie zawali. Największą wygodę dziecku zapewniają buty na rzepy albo z gumkami zamiast sznurowadeł. Szybciej się je zakłada i nie rozwiązują się podczas aktywności fizycznej. Najlepsze buty na WF dla dzieci: przegląd 1. Buty sportowe Sprandi, 59,99 Bardzo lekkie sneakersy dla dziewczynek. Zrobione z materiałów syntetycznych, ale tak skonstruowane, aby zapewnić stopie wentylację. Wygodne wkładanie zapewniają gumki zamiast sznurowadeł oraz rzep pozwalający dopasować but do tęgości stopy. Jasna podeszwa z podwyższonym czubkiem chroni but i nie brudzi podłóg. View Burdaffi on the source website 2. Buty na WF Adidas Roguera, 99,99 zł Dobrze stabilizujące stopę sportowe buty na grubej podeszwie (2 cm). Wykonane z materiałów syntetycznych, wiązane sznurówkami przewleczonymi przez 8 dziurek. Z przodu i z tyłu podeszwa podwyższona, dzięki czemu lepiej chroni buty podczas aktywności w różnych pozycjach. Jasny spód nie brudzi parkietów. View Burdaffi on the source website 3. Adidasy Artengo na WF, ok. 60 zł Buty na WF dla chłopców i dziewczynek. Cholewka z syntetycznej skóry z otworkami i językiem z tkaniny mesh ułatwiającymi odprowadzanie ciepła. Zapinane na dwa wygodne rzepy. Podeszwa z białego niebrudzącego kauczuku i pochłaniającej wstrząsy pianki Eva. Do uprawiania sportów i chodzenia po korytarzach. Rozmiary od 26 do 38. 4. Buty sportowe Nike Pico, 119 zł Buty zapinane na dwa wygodne rzepy, wykonane z syntetycznych materiałów. Choć spodnia część podeszwy jest granatowa, nie brudzi podłóg. Jest przy tym odporna na ścieranie. Miękka cholewka i trwała wkładka gwarantują wygodę i długie użytkowanie. View Burdaffi on the source website 6. Buty Adidas Tensaurus na WF, 108 zł Adidasy na WF zapinane na dwa rzepy. Cholewka wykonana z naturalnej powlekanej skóry. Wyściółka z materiału tekstylnego. Na zapiętkach uszka ułatwiające wsuwanie butów. Podeszwa dość gruba, wykonana z antypoślizgowej niebrudzącej gumy. Idealne na salę gimnastyczną i do chodzenia po szkolnych korytarzach. Różne rozmiary. View Burdaffi on the source website 7. Buty Adidas Altasport na WF, 99 zł Tradycyjne w kształcie adidasy na WF z syntetycznej skóry i z siateczkowym przewiewnym językiem. Zapinane na dwa wygodne i mocne rzepy. Wewnątrz profilowana wkładka EcoOrthoLite®. Dwukolorowa antypoślizgowa, niebrudząca podeszwa. Bardzo solidne i trwałe. Różne rozmiary. View Burdaffi on the source website 7. Buty na WF – trampki Sprandi, 59,99 zł Klasyczne trampki na na jasnej podeszwie i wiązane na sznurowadła. nadają się na WF i do chodzenia po korytarzach. Renomowana marka gwarantuje trwałość. Buty maja wyjmowaną wkładkę, która zwiększa komfort chodzenia. Trampki w klasycznym granatowym kolorze – naprawdę praktyczne, bo się nie brudzą tak, jak trampki białe. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Kiedy dziecko powinno nosić wkładki ortopedyczne? Hit sezonu 2020 - kolorowe sneakersy dla dzieci! 12 najmodniejszych par Sandałki profilaktyczne: te modele to HITY! (a jakich nie wolno kupować?)
Trudne dzieciństwo Igi Świątek: treningi w święta i odcięcie od świata to tylko początek
Iga Świątek pracowała na swój sportowy sukces od wczesnego dzieciństwa. Jako dziewczynka i nastolatka nie mogła liczyć na czas wolny ani bogate życie towarzyskie. Opłaciło się?
Iga Świątek odniosła spektakularny sukces, ale jej życie to także mnóstwo wyrzeczeń i trudnych momentów. Zwłaszcza jako dziecko musiała dotkliwie odczuwać odizolowanie od rówieśników oraz brak czasu na cokolwiek innego poza szkołą i tenisem. Dzieciństwo Igi Świątek: dla wielu rodziców to nie do pomyślenia! Zwycięstwa w światowej klasy turniejach to efekt wieloletniej, katorżniczej pracy. Iga Świątek musiała poświęcić tenisowi swój wolny czas, relacje z rówieśnikami i po prostu – dzieciństwo. Przyznała to zresztą mama tenisistki, opowiadając o trudnych momentach córki w wywiadzie dla Super Expressu: „[Iga] wielokrotnie wspominała, że była pozbawiona życia towarzyskiego, bo była trzymana w sportowej bańce. Trenowała codziennie, w niedziele i święta też.” Zaangażowanie w sport musiało się też odbić na obecnościach w szkole, choć mama Igi Świątek zarzeka się, że córka nigdy nie miała problemów z nauką, bo jest bardzo inteligentna: „Trzeba sobie uświadomić, że kiedy wyjeżdżała na paromiesięczne tury, z frekwencją w szkole nie mogło być dobrze.” Najbardziej smuci jednak fakt, że nieletnia tenisistka, pozbawiona kontaktów z koleżankami i kolegami, musiała się jeszcze dodatkowo zmagać z frustracją i trudnymi emocjami, jakie niesie ze sobą zawodowy sport: „Sport wyczynowy to dziedzina, która poza stanami euforii wprowadza stany depresyjne i epizody gorszych nastrojów. Sinusoida stanów emocjonalnych jest tutaj olbrzymia, bo to dziedzina życia wiążąca się z adrenaliną. Najcięższe momenty były wtedy, gdy Iga została wyłączona ze względu na kontuzję. Podczas rehabilitacji i leczenia była uwiązana w domu i musiała przez to przejść.” – powiedziała mama Igi Świątek. A gdy tenisistka grała w ważnych turniejach, nie mogła liczyć nawet na obecność mamy, bo to by ją... rozpraszało. Czy sportowa kariera, nawet na najwyższym poziomie, warta jest takich wyrzeczeń? Zobacz też: Jaki sport wybrać dla dziecka i kto powinien o tym decydować? Na czym polega gimnastyka korekcyjna? Pierwsza lekcja pływania – co jest potrzebne dziecku?
Co zrobić, by maluch pokochał sport? 4 pomysły na aktywności z dzieckiem
Dni są coraz dłuższe i cieplejsze, rośliny wypuściły pąki, a ptaki nie ustają w koncertowaniu. Słowem – wiosna w pełni. To doskonały czas, aby nie tylko wymienić garderobę na lżejszą, ale również wyciągnąć rolki, rowery czy buty do biegania i… wyjść z domu. Nawet z maluchem. Jak spędzać czas aktywnie i z dzieckiem na świeżym powietrzu, by obie strony miały z tego radość? Podpowiadamy jak to zrobić - nie tylko wiosną!
Wielu rodzicom, zwłaszcza tym regularnie uprawiającym sport, może się wydawać, że pojawienie się na świecie dziecka całkowicie pozbawi ich możliwości aktywnego spędzania czasu. Tymczasem sport i rodzicielstwo da się pogodzić! A przynajmniej sport na świeżym powietrzu… Idealnym rozwiązaniem dla rodzin, które kochają ruch lub poszukują wygodnego sposobu przemieszczania się w mieście i okolicy będzie wielofunkcyjna przyczepka sportowa dla dziecka. Zwłaszcza teraz, gdy z uwagi na pandemię, plany wyjazdowe i rekreacyjne realizowane są zwykle w bezpośredniej bliskości domu. Aktywnie całą rodziną Nie jest tajemnicą, że dzieci uczą się świata przez obserwację. Jeśli więc widzą uśmiechniętych, wysportowanych rodziców, naturalnym jest, że same zechcą kiedyś próbować różnych aktywności. Dlatego warto dawać „sportowy przykład” od samego początku. Wybór odpowiedniego modelu przyczepki sportowej sprawi, że możliwości będą niemal nieograniczone. Wyjątkowo wszechstronna przyczepka 4-w-1 Thule Chariot pozwala zachować aktywność i dzielić się z dziećmi swoimi pasjami. To stylowy towarzysz treningów zarówno w mieście, jak i w terenie. Niezależnie od tego, czy wybieracie się na spacer, jogging, rower czy chcecie pobiegać na nartach. Od czego najlepiej zacząć przygodę ze sportem? Zabierz malucha na wspólny... 1: jogging Bieganie, to – zaraz po spacerze – jedna z najbardziej naturalnych i najprostszych form aktywności. Nawet jeśli jesteście początkujący lub dopiero zastanawiacie się nad rozpoczęciem biegowej przygody, warto zadbać, aby waszemu maluchowi było w tym czasie wygodnie. Dla niego to również niezwykła atrakcja! Dziecku z pewnością spodoba się oglądanie świata z innej perspektywy. Obrazy za oknem będą zmieniać się szybciej, a podskoki na wyboistych dróżkach dodadzą całej przygodzie nie lada uroku. W przyczepce Thule Chariot to nie tylko możliwe, ale przede wszystkim przyjemne i bezpieczne dla maluszka oraz wygodne dla rodziców! 2: rolki Rodzice, którzy uprawiają ten sport wiedzą najlepiej, jak dynamicznie i szybko można przemieszczać się na kilku małych kółkach. Ci, którzy dopiero zaczynają, mogą zaś potraktować przyczepkę sportową jako swego rodzaju wsparcie w pierwszych jazdach. Niemniej kluczowe jest zwrócenie uwagi na komfort dziecka, które przy tym rodzaju aktywności znacznie bardziej odczuje nierówności terenu. Gdy przemieszczamy się na rolkach, tempo jazdy jest znacznie szybsze niż podczas biegania. I choć maluch z pewnością doceni atrakcje w postaci ewentualnych górek i podskoków, warto mieć pewność, że nie stanie mu się krzywda. System amortyzacji zastosowany w przyczepkach Thule Chariot to gwarancja bezpieczeństwa. Dodatkowy zaś komfort podczas jazdy zwiększają ergonomiczne fotele. 3: rower Jest formą aktywności dostępną właściwie dla każdego. To nie tylko trening kondycyjny, przyjemność dla oka i wyższy poziom hormonów szczęścia. A dla dziecka? Okazja do poznania świata nieco bardziej oddalonego od domu niż najbliższy plac zabaw, lub… drzemki na świeżym powietrzu w komfortowych warunkach nawet w razie niepogody! Dodatkowo fakt, że może jechać wspólnie z bratem, przyjacielem albo np. psem stanowi wartość dodaną całej podróży! Niezależnie od tego, czy postawicie na miejskie wycieczki, czy też eksplorowanie okolicznych lasów, odpowiednio przygotujcie przyczepkę, w której podróżować będzie dziecko. Wycieczka rowerowa bowiem bywa dłuższa niż wyjście na jogging czy rolki, jednocześnie maluch intensywniej odczuwać może przejazdy przez dołki a nawet zwykłe podjazdy na krawężnik. I pamiętajcie, że zawsze dobrym pomysłem zwieńczającym przejażdżkę jest rodzinny piknik. 4: narty Choć pozornie nie jest to forma aktywności dostępna na co dzień dla każdego, wielu rodziców po pojawieniu się na świecie malucha często rezygnuje z tej przyjemności, ze względu na brak zaplecza technicznego. Na szczęście to już nie będzie przeszkodą. Model Thule Chariot wyposażony jest w mechanizm pozwalający zastąpić duże, tylne koła kompletem 2 nart. Dzięki temu wózek przekształca się w sanie, które można holować za sobą podpinając odpowiednią uprząż wokół pasa. To rozwiązanie sprawia, że maluch będzie miał zapewniony komfort i ciepło, a wy będziecie mogli cieszyć się zimową aurą w pełni. Nawet wiosną, jeśli niestraszna wam wyprawa w góry. Jeśli więc pora roku i aura wam odpowiada, śmiało możecie przygodę ze sportem zacząć od nart. Maluchowi spodobają się nowe, nieznane obrazki za oknem i jest spora szansa, że również zostanie amatorem białego szaleństwa i biegówek! Wielofunkcyjna przyczepka sportowa – wygodna i praktyczna przepustka do aktywnego rodzicielstwa Decydując się na zakup przyczepki 4-w-1 Thule Chariot, de facto dostajecie w pakiecie 4 różne urządzenia, umożliwiające wszechstronną aktywność sportową: przyczepkę rowerową, wózek spacerowy, wózek do biegania czy sanki do holowania na nartach. Wytrzymała konstrukcja sprawia, że produkt doskonale znosi codzienne użytkowanie oraz zmieniające się warunki pogodowe. Będziecie zawsze przygotowani na wspólne wyprawy – od przejażdżki do czy z przedszkola czy sklepu z warzywami, przez wycieczkę do parku, aż wreszcie po zdobywanie górskich szlaków. Dlaczego warto postawić na wielofunkcyjną przyczepkę sportową Thule Chariot? Zastosowany w niej system Thule VersaWing umożliwia szybką i prostą adaptację do różnych aktywności niezależnie od użytego zestawu. Dodatkowo przyczepka Thule Chariot składa się w prosty sposób, co ułatwia transport. Możecie więc bez problemu ją przewozić i zwiedzać w ten sposób nie tylko najbliższą okolicę. Przyczepka wyposażona jest w siedzenie z regulowanym oparciem, które wygodnie składa się jedną ręką. Podwójne siedzenia są regulowane niezależnie od siebie, nawet do pozycji półleżącej. Komfort dziecku zapewnia również wysokiej jakości adaptacyjna amortyzacja, dzięki której przyczepka amortyzuje się w zależności od wagi dziecka. Regulowane zawieszenie, w pełni wyściełane siedzenia oraz kabina Climate Control Cockpit z regulowanymi wlotami powietrza czy funkcjonalną osłoną przeciwsłoneczną zapewniają przyjemną i płynną jazdę. Dodatkowo w modelu Thule Chariot Sport wentylacja jest wzmożona poprzez możliwość odpięcia bocznych paneli. Wszystkie modele wyposażone są także w odpowiednie zabezpieczenia przed deszczem, czy intensywnym słońcem. Ergonomiczny, regulowany uchwyt zapewnia rodzicom maksymalną wygodę, a ręczne hamulce tarczowe zwiększają kontrolę na stromej nawierzchni i podczas biegu. W zestawie znajduje się także tylne światło zapewniające dodatkową widoczność i bezpieczeństwo. To, co z pewnością docenią rodzice, to również wewnętrzny organizer oraz miejsce do przechowywania bagażu z opcją składania, by zwiększyć ilość miejsca na nogi podczas biegu. Thule Chariot to komfort dziecka , ale przede wszystkim – jego bezpieczeństwo i spokój rodzica. Przyczepka spełnia wszystkie wymagania rynku, dodatkowo przeszła rygorystyczne testy wewnętrzne w Thule Test Center w Hillerstorp w Szwecji. Artykuł powstał z udziałem marki Thule
Jak nauczyć dziecko jeździć na rowerze? [sprawdzone metody]
Podpowiadamy, jak pomóc dziecku szybko i bez stresu nauczyć się jeździć na rowerze z pedałami. Najważniejsza zasada: nic na siłę!
Nauka jazdy na rowerze to niełatwa sprawa. Opanowanie tak skomplikowanych czynności, jak jednoczesne pedałowanie, utrzymywanie równowagi, omijanie przeszkód, orientacji co do kierunku jazdy, to dla dziecka spore wyzwanie. Jednak wkrótce z pewnością się tego nauczy i będzie się cieszyć przyjemnością, jaką można czerpać z jazdy na rowerze. Kiedy zacząć naukę jazdy na rowerze? Metody nauki jazdy na rowerze Czy warto kupić rowerek biegowy? Jaki rower z pedałami kupić dziecku? Kiedy zacząć naukę jazdy na rowerze? Dziecko może rozpocząć naukę około czwartego-piątego roku życia. To najlepszy wiek, bo właśnie wtedy kończy się kształtować poczucie równowagi, wzrasta także koordynacja ruchowa. Poza tym maluch potrafi się na dłużej skupić i nie rozprasza się z byle powodu. Są jednak dzieci, które nie potrafią nauczyć się jazdy na dwóch kółkach jeszcze w wieku sześciu, siedmiu lat. I nie ma w tym nic niepokojącego: wszytko zależy od koordynacji i skupienia. Pamiętaj, że każdy umiejętności zdobywa indywidualnie. Świetnym pomysłem są rowerki biegowe dla najmłodszych. Już dwu-trzylatek może zacząć ćwiczyć równowagę, odpychając się nóżkami na takim rowerku. Metody nauki jazdy na rowerze Maluch, który opanował jazdę, a rowerku biegowym znacznie szybciej podłapie jak pedałować i hamować, bo równowagę na jednośladzie ma już opanowaną. Jeśli malec jeździł do tej pory na 3 lub 4 kółkach, może być troszkę trudniej, ale nie ma co się zniechęcać. Przede wszystkim dziecka nie wolno zmuszać, malec musi być chętny, najedzony i wyspany. Po drugie warto, by sam rowerek zachęcał malucha. Dzieci są szczęśliwe, jeśli same mogą wybrać rower lub dostały wymarzony jednoślad w prezencie. Rower nie może być zbyt ciężki, a jeśli jest to rower używany, powinien być dobrze naoliwiony. Najlepiej na początek wybrać prosty odcinek, bez zbędnych przeszkód, by maluch skupił się po prostu na jeździe przed siebie. Wiele osób zaczyna od niezbyt stromego zbocza, po którym zjazd będzie łatwiejszy. Gdy malec złapie równowagę i pedałowanie, warto w kolejnym etapie poćwiczyć hamowanie i zatrzymywanie się, a następnie samodzielne startowanie na rowerze. Omijanie przeszkód, skręcanie czy zawracanie to już wyższa szkoła. Pamiętaj, by na początku maluch robił duże, szerokie zakręty (to dla niego znacznie bezpieczniejsze i łatwiejsze). Metoda na kij Stara metoda, na którą większość z nas się uczyła był: kij od szczotki, dziś można kupić specjalne kije w zestawie z pierwszym rowerem lub dokupić oddzielenie. Możesz też po prostu trzymać za siodełko. Kiedy dziecko już zacznie jechać, przez cały czas je zabezpieczaj przed przewróceniem się. Kiedy zauważysz, że coraz lepiej utrzymuje równowagę, pozwól mu przez krótkie momenty na samodzielną jazdę (jeśli jednak się boi, nie mów, że go puszczasz). Bądź jednak blisko, by móc w każdej chwili chwycić malucha. Metoda ta, choć skuteczna może opóźniać naukę samodzielnej jazdy, gdyż dziecko nie uczy się samodzielnie kontrolować przechyłów i balansować ciałem. Bez pedałów Inną metodą jest odkręcenie pedałów od docelowego rowerku i pozwolić dziecku jeździć tak, jak na rowerku biegowym. Nie jest to jednak konieczne, ale pozwoli dziecku oswoić się z rowerem, nauczyć panowania nad kierownicą, skrętami. Boczne kółka Inną metodą stosowaną przez rodziców jest podwyższenie bocznych kółek, tak by rowerek nie stał prosto. Jeśli mały kolarz się przechyli - nie upadnie, ale będzie miał szanse balansowania i wyczucia równowagi na rowerze, Wykaż się cierpliwością podczas nauki jazdy na rowerze Podczas nauki dziecka niezwykle ważne jest, by osoba ucząca dziecko miała dużo cierpliwości. To, że chcesz zapewnić dziecku bezpieczeństwo to jedno, ale także musisz zadbać o komfort psychiczny. Jeśli maluch jest zmęczony - odpuść, nie namawiaj i nie zmuszaj, bo winnym wypadku osiągniesz przeciwny efekt i zniechęcisz dziecko. Pamiętaj, że każde dziecko ma inny temperament i jedne będzie bardziej uparte, inne będzie się bardziej przejmować niepowodzeniami. Dostosuj taktykę do charakteru malucha. Chwal i dodawaj otuchy, nigdy nie wyśmiewaj i nie krzycz. Nie wszystkie dzieci są gotowe na jednoślad w tym samym czasie, wiele zależy od równowagi dziecka, jeśli nie idzie - może następnym razem się uda! Rowerek biegowy dla dziecka Rowerki te zostały stworzone z myślą o dzieciach, które są za małe, aby jeździć na tradycyjnym rowerze. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/ranking-rowerkow-biegowych-dla-najmlodszych-zdjecia-4517-r3/">Rowerek biegowy świetnie wprowadzi dziecko w świat jazdy na rowerze. Maluch uczy się kontrolować kierownicę, utrzymywania równowagi. Nabiera pewności siebie i coraz szybciej i mocniej zaczynają się odpytać, podnosząc nawet nóżki. Na najmniejszych rowerkach biegowych mogą już próbować jeździć dzieci o wzroście ok. 80 cm. Prosty jednoślad bez pedałów sprawia, że dzieci całą energię nóg wykorzystują na odpychanie się oraz na podpieranie i hamowanie. Konieczność kręcenia pedałami nie będzie zakłócała nauki balansowania. Jaki rower z pedałami kupić dziecku? Jako pierwszy rower z pedałami warto wybrać rowerek na 14-calowych kołach, ale pięcio-, sześciolatka (w zależności od wzrostu) może być to już 16-calowe koła. Najlepiej wybrać się z maluchem do sklepu i się przymierzyć do sprzętu, bo niezwykle ważne jest, by rower był nie tylko wygodny i w miarę lekki, ale i bardzo podobał się dziecku. Na początek siodełko powinno być tak ustawione, by dziecko swobodnie opierał stopy o pedał w najniższym położeniu. Kierownicę ustaw tak, by smyk bez problemu do niej sięgał, nie wyginając pleców w pałąk. Na co jeszcze zwrócić uwagę? Siodełko – wygodne, z amortyzacją. Kierownica dostosowana do wzrostu dziecka. Kółeczka – koniecznie odkręcane, by maluch szybko spróbował jazdy bez nich. Hamulec ręczny musi z łatwością poddawać się dziecięcej rączce. Koła dobieraj do wzrostu, a nie wieku malca. Pedały – stopy muszą się na nich swobodnie opierać. Pamiętaj także o kasku, to obowiązkowy element wyposażenia małego rowerzysty. View Burdaffi on the source website Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/kiedy-hulajnoga-moze-szkodzic-26880-r1/">Czy warto kupić hulajnogę? Wielu rodziców zapomina o jednym niezwykle istotnym szczególe <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/nauka-baletu-dla-3-latkow-zalety-tej-aktywnosci-dla-najmlodszych-26091-r1/">Dlaczego warto zapisać 3-latkę na balet? Jest wiele powodów! Jak wspierać zdolności dziecka?
Dowiedz się, dlaczego małego człowieka rozpiera energia i jaką rolę w jego rozwoju odgrywa ruch. Poznaj też najpopularniejsze rodzaje gimnastyki dla dzieci i wybierz tę aktywność, na której twoja pociecha skorzysta najbardziej
Gimnastyka dla dzieci to, ogólnie rzecz ujmując, zajęcia ruchowe przeznaczone dla najmłodszych. Choć rzadko są wyszczególniane jako oddzielna pozycja w ofercie przedszkoli, to każde z nich daje dzieciom możliwość zabaw ruchowych zarówno pod dachem, jak i na świeżym powietrzu. Bo ruch jest w rozwoju dziecka tak samo niezbędny jak zdrowe żywienie, miłość i poczucie bezpieczeństwa. Przeczytaj także: Kiedy i na jakie zajęcia sportowe zapisać dziecko? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Czy rozwój twojego dziecka jest prawidłowy? Sprawdź! Czytaj więcej Dlaczego ruch jest ważny? Zauważyłaś, jak zachowują się dzieci? Nigdy nie stoją w miejscu, zawsze się wiercą, a idąc podskakują i podbiegają, machają rękami, kręcą się w kółko. Gdyby osoba dorosła tak się zachowywała, uznalibyśmy ją za niespełna rozumu. Jednak u dzieci nas to nie dziwi. I słusznie, bo w ten sposób mały człowiek realizuje swoją naturalną potrzebę ruchu, zwaną czasami "głodem ruchu". Aktywne zabawy są dla przedszkolaka szalenie ważne. Dzięki nim poznaje swoje ciało, ustala granice swoich możliwości, rozwija wiarę we własne siły, poznaje świat. To czas, gdy dziecko nabywa umiejętności, które w późniejszym życiu będzie jedynie doskonalić. Poprzez ruch dzieci ustalają też swoją pozycję w grupie. Funkcje aktywności fizycznej Szeroko pojęta gimnastyka (zabawy ruchowe, sporty itp.) spełnia kilka ważnych funkcji w rozwoju dziecka: Stymulacja. Ruch pobudza rozwój organizmu. Dzięki niemu wzmacniają się mięśnie, ścięgna, więzadła i kości. Sprawniej zaczyna działać układ krążeniowo-oddechowy oraz trawienny. Ruch stymuluje do rozwoju także układ nerwowy – kształtują się i doskonalą ośrodki w mózgu odpowiadające za poczucie równowagi i koordynację ruchową. Adaptacja. Poprzez aktywność ruchową (zwłaszcza tę na świeżym powietrzu) organizm dziecka uczy się przystosowywania się do zmieniających się warunków atmosferycznych i zmiennej temperatury. Hartuje się, czyli zwiększa swoją tolerancję na różne bodźce, w tym na stres. Kompensacja. Ruch równoważy czynniki korzystne i niekorzystne, tworząc idealne warunki do rozwoju dziecka. Korektywa. W szczególnych przypadkach (np. schorzenia, nieprawidłowości rozwojowe) ruch spełnia funkcję leczniczą, przywracając dziecku sprawność lub ograniczając skutki różnych chorób. Jak powinna wyglądać gimnastyka dla dzieci Ideałem byłoby, gdy każde dziecko miało zapewnioną możliwość ruchowej zabawy kilka razy dziennie przez 20-30 minut za każdym razem. Przedszkolak ma jeszcze ograniczone zdolności koncentracji, dlatego gimnastyka powinna mieć formę zabawy angażującej dziecko w wykonywanie różnych czynności – nie może polegać na monotonnym wykonywaniu konkretnych ćwiczeń. Zadania ruchowe trzeba dobierać tak, aby były dla dziecka atrakcyjne, sprawiały mu przyjemność i radość. Nie powinny budzić niechęci ani sprawiać, że dziecko poczuje się źle. W czasie gimnastyki warto zaangażować dziecko w różnorodne aktywności, dzięki czemu będzie ono kształtowało siłę i elastyczność mięśni oraz sprawność układu krążenia i oddechowego. Takie zabawy noszą wtedy znamiona gimnastyki ogólnorozwojowej, czy nie są ukierunkowane na kształtowanie konkretnych cech sprawności, ale na harmonijny rozwój ciała dziecka. Gimnastyka korekcyjna Stosuje się ją w przypadku np. wad postawy, m.in. przy płaskostopiu, koślawości kolan, skrzywieniach kręgosłupa. Ćwiczenia dobiera się wtedy do typu wady, a ich celem jest jej zlikwidowanie lub ograniczenie niekorzystnym zmian w budowie ciała dziecka. Najlepsze rezultaty daje indywidualna praca fizjoterapeuty z dzieckiem oraz wykonywanie w domu zaleconych przez niego ćwiczeń. Ruch pełni więc w tym przypadku funkcję leczniczą. O tym, jak długo dziecko powinno uczestniczyć w gimnastyce korekcyjnej, zadecyduje lekarz i fizjoterapeuta. Inne rodzaje aktywności Przedszkolaka można zapisać na dodatkowe zajęcia ruchowe. Wśród dziewczynek popularne są lekcje baletowe i taneczne, chłopcy często interesują się sportami walki. Warto posłać pociechę na takie zajęcia, nawet jeśli znudzą mu się po pewnym czasie. Dzieci często zmieniają sportowe zainteresowania i nie ma w tym nic dziwnego. Jest za to duża szansa, że jeśli spróbują różnych rodzajów zajęć, w końcu znajda takie, które będą dla nich najbardziej interesujące. Każdy rodzaj sportu rozwija nieco inne cechy. Gimnastyka artystyczna będzie wspierała poprawę elastyczności ciała, sporty walki dodatkowo rozwiną siłę mięśni, a piłka nożna wzmocni układ krążenia i oddechowy. Zresztą w przypadku dzieci w wieku przedszkolnym podczas treningów w dużej mierze rozwija się przede wszystkim sprawność ogólną i uczy je czerpania radości z aktywności fizycznej – jest to po prostu w dużej mierze najzwyklejsza gimnastyka dla dzieci. Jej celem jest to, aby malec regularnie się ruszał i nauczył, że ruch to fajna sprawa. Zatem gdy dziecko rezygnuje z jednych zajęć na rzecz innych, nie ma się czym martwić – ono tylko na tym skorzysta! Pamiętaj też, że nie każdy jest sprawny fizycznie i ma predyspozycje do sportu, a przynajmniej nie do każdego. Dlatego nie zmuszaj pociechy do aktywności, która go nie pociąga. Może twój syn lub córka nie pokocha karate, ale z radością będzie chodzić na taniec nowoczesny albo grać w ping-ponga. Pozwól mu samodzielnie wybrać, co chce robić. Aktywna rodzina Jeśli chcesz, aby twoje dziecko wyrosło na zdrowego człowieka, który będzie dbał o siebie regularnie, podejmując aktywność fizyczną, nie wystarczy, że zapiszesz je na zajęcia ruchowe. To ty musisz dać dziecku przykład! Pokaż mu, że sama lubisz ruch, że regularnie ćwiczysz. I rób to razem z dzieckiem. Możecie organizować sobie podczas spacerów różne zabawy: przeskakiwać przez patyki, układać slalomy z szyszek lub kamyków i biegać między nimi, na zmianę zawisać na drążkach w osiedlowych siłowniach pod chmurką. Tak spędzony czas zaprocentuje podwójnie – dziecko będzie szczęśliwe, że poświęcasz mu swoją uwagę i nauczy się czerpać radość z ćwiczeń fizycznych.
Joga dla dzieci: co daje, przykłady ćwiczeń [NAJLEPSZE ASANY]
Joga dla dzieci to nie tylko ćwiczenia, ale i świetna zabawa. Dla dzieci polecane są zwłaszcza asany zwierzęce. Jak wykonywać te pozycje? Zobacz przykłady ćwiczeń.
Trudne dzieciństwo Luki Modricia, czyli jak sport daje siłę [WIDEO]
Warto od małego zachęcać dzieci do aktywności fizycznej. Historia życia najlepszego piłkarza Mundialu 2018, kapitana reprezentacji Chorwacji to najlepszy na to dowód.
Reprezentacja Chorwacji to absolutna gwiazda Mundialu 2018 roku. Drużyna Luki Modricia doszła do finału, zachwycając umiejętnościami sportowymi, ale też wielkim zapałem do walki. Jednak serca wszystkim skradł kapitan drużyny - mały, niepozorny, do końca wierzący w swój zespół. Modrić nigdy się nie poddaje, ale też od małego musiał być twardy i dzielny, gdyż jego dzieciństwo pełne było dramatycznych momentów. Ucieczką od nich zawsze była piłka. Wrażliwy Luka W niewielkiej, 4-milionowej Chorwacji, radość z tytułu zdobycia wicemistrzostwa świata w piłce nożnej nie mija. Takiego sukscesu nikt się nie spodziewał, Chorwacja znalazła się na ustach wszystkich. Na powitanie drużyny, do stolicy Zagrzebia zjechało się setki tysięcy ludzi – 23-osobową reprezentację witało około pół miliona fanów. Kiedy na scenie umieszczonej w centrum stolicy piłkarze fetowali zwycięstwo z mieszkańcami, wśród tłumu, z bezgranicznym uwielbieniem wpatrzonego w swoich bohaterów, stał chłopiec z zespołem Downa. Jak donosi CBSsports, nastolatek od dawna marzył o poznaniu Modricia, na co dzień grającego w Realu Madryt. Kapitan reprezentacji wyciągnął rękę do stojącego pod sceną chłopca i wciągnął go na scenę. Następnie objął go ramieniem. Wzruszający moment, pokazujący jak wrażliwym człowiekiem jest kapitan piłkarzy Chorwacji. Najlepsi biorą się z biedy Życie, a już zwłaszcza dzieciństwo Luki Modricia, to gotowy scenariusz filmowy. Kiedy urodził się 32 lata temu w nadmorskim Zadarze była to jeszcze Jugosławia. Już rok później zaczął się tragiczny w skutkach rozpad kraju. Przez Bałkany przetoczyła się wojna domowa, pochłaniająca dziesiątki tysięcy istnień ludzkich. W sieci można obejrzeć niezwykły film pokazujący jak mały, kilkuletni Modrić przemierza pasmo górskie, broniąc stada przed wilkami. To niezwykłe nagranie odnalazło BBC. Widać na nim drobniutkiego, malutkiego chłopczyka, który uzbrojony w cienki patyk, skacze z kamienia na kamień i pilnuje pasących się w okolicy kóz i owiec. Zawiewa wiatr, chłopiec ma na sobie za dużą kurtkę. Pavle Balenovic, reżyser, który na początku lat 90-tych kręcił dokumenty na Bałkanach, twierdzi, że odnalazł filmy pokazujące życie rodziny Modriciów. Reżyser podczas kręcenia zdjęć o chorwackich góralach miał zaprzyjaźnić się ze Stipem Modriciem – ojcem Luki i całą jego rodziną, która żyła u podnóża szczytów. "Rodzina Modriciów to byli bardzo skromni i przyzwoici ludzie" – mówi Balenović. Filmowiec twierdzi, że w filmie są sceny z rodziną Modriciów i z małym Luką. Widoczny na filmie z 1990 roku 5-latek, który pasie kozy, to właśnie przyszły największy piłkarz Chorwacji. Reżyser mówi, że sceny z chłopcem nie znalazły się ostatecznie w wyemitowanym filmie. Chorwaccy reporterzy twierdzą, że opowieść reżysera brzmi prawdopodobnie. Rodzina Modriciów mieszkała w tej części gór. Gdy w 1991 roku wybuchła wojna, ich dom został zniszczony i musieli uciekać. View oEmbed on the source website "Nie przestawajcie marzyć" "To był niezwykle bolesny okres, nie tylko dla mnie, ale także dla mojej rodziny, przyjaciół i całej Chorwacji" - wspominał dzieciństwo w wywiadzie dla "The Telegraph". "Trudno mi o tym mówić, dzisiaj to już niczemu nie służy. Ta sytuacja sprawiła, że jestem dużo silniejszy, ale nie chcę ciągle się z tym mierzyć. Chcę pójść do przodu, teraz już nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć i jestem gotowy na każdą ewentualność". Ucieczką od dramatycznej rzeczywistości zawsze była dla niego piłka. Początkowo grał wyłącznie na ulicy, potem ojciec zapisał go do szkółki piłkarskiej. Dopiero za kilka lat Luka zacznie się wspinać po futbolowych szczeblach. Nie będzie mu łatwo – jest drobny, ma zaledwie 172 cm wzrostu. Raz po raz będzie słyszał: na granie w piłkę jesteś za mały, zajmij się lepiej czymś innym. Wiele lat później, podczas konferencji prasowej przed wielkim finałem mistrzostw świata, jeden z dziennikarzy zada mu pytanie: - Co dzisiaj odpowiesz osobom, które chciały cię skreślić z listy zawodników, bo byłeś za mały? - Powiem tylko: nigdy się nie poddawajcie i nie przestawajcie marzyć - odpowie. Po Mundialu 2018 Modrić wrócił do swojego kraju z tytułem najlepszego piłkarza świata. Dzisiaj ma status bohatera narodowego Chorwacji. Jej reprezentacja urzekła cały świat wspaniałą grą, a jej kapitan niezłomną siłą charakteru. Modrić to wspaniały dowód, jak sport może dawać siłę i być szansą na uwolnienie się od trudnego dzieciństwa. Sport daje zdrowie i kształtuje charakter. Nie zapominajmy o tym i zachęcajmy do niego nasze dzieci od małego. Naprawdę warto! Starcie się, aby wasze dzieci od najmłodszych lat były aktywne fizycznie? Napiszcie w komentarzach co myślicie o sporcie w życiu dziecka. Źródło: sportbible.com,nczas.com, wp. RealMadryt.pl Zobacz też: Znany piłkarz zrezygnował z kariery, by uratować chorego siostrzeńca Robert Lewandowski dołączył do Beckhama i Messi'ego, ambasadorów UNICEF Nie możesz namówić dziecka, by jadło warzywa? Teraz zrobi to za ciebie Messi! [WIDEO]
Ania Lewandowska już trenuje małą Klarę!
„Mama nóżka do góry, córeczka nóżka do góry”
W domu Lewandowskich sport jest ważnym elementem każdego dnia. Tata jeden z lepszych piłkarzy na świecie, mama mistrzyni karate i trenerka fitness, mała Klara musi się więc przyzwyczajać do aktywnego trybu życia. Tym bardziej, że Ania ma pragnienie, by zaszczepić w córce miłość do sportu już od najmłodszych lat. Już teraz zabiera ją na treningi. Na swoim profilu na Instagramie wrzuciła nawet zdjęcie, jak obie ćwiczą. Jest naprawdę urocze! Klara Lewandowska już naśladuje mamę podczas treningów Ania pochwaliła się zabawnym zdjęciem, na którym widać, jak kilkumiesięczna Klara próbuje wykonać takie samo ćwiczenie, jak mama. Trenerka podpisała je „Mama nóżka do góry, córeczka nóżka do góry”. Zobaczcie: Ania ma świadomość tego, jak duży wpływ na jej życie mieli przede wszystkim jej rodzice. Sama stara się więc być jak najlepszym przykładem dla córki, by też odpowiednio wpływać na jej rozwój. Trenerka wyznała pod zdjęciem: „Patrząc z dzisiejszej perspektywy, wiele z tego co mam zawdzięczam ludziom, którzy byli dla mnie INSPIRACJĄ. Nauczyciele w szkole motywujący mnie do nauki, trener ulepszający każde uderzenie i technikę w karate, wykładowcy na studiach zwracający uwagę na najważniejszych aspektach diety i mój mąż, który zawsze we mnie wierzył. Ale najważniejszą inspiracją pozostaną RODZICE”. Jak zachęcić dziecko do aktywności fizycznej? Anna Lewandowska przyznaje, że „dobre nawyki należy wyrabiać od najmłodszych lat”. Jak to robić? Oczywiście najlepiej własnym przykładem. Dziecko nie będzie chciało samo spędzać czasu aktywnie, jeśli rodzice będą przesiadywali całymi dniami na kanapie przed telewizorem. To, co robimy, jest przecież dla dziecka dużo większą zachętą do naśladowania, niż to, co mówimy, że jest dobre, sami tego nie robiąc. Ania postanowiła więc dawać przykład dziecku swoją aktywnością. Dla takiej małej dziewczynki ruch to przecież zabawa, a może zaprocentować w przyszłości dużo lepszym zdrowiem. Wy też staracie się pokazywać dziecku, jak ważna i przyjemna jest aktywność fizyczna? Są jakieś sporty, które wspólnie uwielbiacie? Pochwalcie się! Zobacz też: Odważnie! Izabela Zwierzyńska pokazała goły brzuch niecałe 3 tygodnie po porodzie Źródło: Instagram
Czego dzieci się uczą, gdy uprawiają sport? Sprawdź!
Chętnie zapisujemy przedszkolaki na basen, tenis, piłkę nożną i taniec. Chcemy, żeby zapoznały się z daną dyscypliną sportu i posiadły inne cenne umiejętności. Zobacz, jakie!
Mało kogo dziwi dzisiaj widok 4-latka w stroju do judo albo innego malucha w uprzęży do wspinaczki. Tak żyjemy i włączamy dzieci we własne pasje albo przynajmniej staramy się, żeby nasze dzieci miały więcej możliwości niż my w ich wieku. Bo sport to nie tylko ćwiczenie mięśni. To cała kultura bycia zdrowym i aktywnym. A także bezcenna szkoła charakteru, która zaprocentuje w dalszym życiu. Sport uczy dzieci zdrowej rywalizacji Bycie dobrym w sporcie jest jednym z najważniejszych elementów działania drużyny sportowej. Ta umiejętność jest ważna także poza kortem czy boiskiem. Konkurencja w szkołach i pracy jest bardzo realna. Niektóre dzieci mają gen wygrywania z wdziękiem i pokorą, ale sport to nie tylko sukcesy. W drużynie mogą na ulgowych zasadach przećwiczyć zarówno zwycięstwa, jak i porażki. Sport uczy dzieci współpracy Choć niektóre dyscypliny uprawia się indywidualnie, sporty zespołowe pomogą dziecku nauczyć się odpowiedzialności za innych. Poprzez sporty zespołowe dzieciaki zdają sobie sprawę, że są częścią jakiejś grupy i że wysiłki każdego poszczególnego jej członka się sumują. Ich prywatne lepsze lub gorsze momenty mogą zaowocować zwycięstwem lub porażką całej drużyny. Sport uczy dzieci przestrzegania zasad Każda gra odbywa się według swojego własnego zestawu reguł, a każde dziecko w niej uczestniczące musi znać, zrozumieć i przestrzegać tych zasad. Inaczej nie ma szans na sukces. Nauka reguł piłki nożnej czy koszykówki to coś więcej niż zapamiętanie, który to spalony. To także nauka cierpliwości i uczciwości. Sport uczy dzieci komunikacji Kiedy na boisku szukasz kogoś, do kogo możesz podać piłkę, musisz polegać na swojej drużynie i się z nią porozumiewać. Komunikacja zarówno werbalna, jak i niewerbalna, to ogromna część życia, nie tylko sportu. Dzieciaki grając na boisku, mogą nauczyć się wyrażać siebie, słuchać innych i korzystać z języka ciała w sposób skuteczny i odpowiedni. Sport uczy dzieci przyjmowania uwag i krytyki Trener sportowy na pewno będzie miał jakieś uwagi, poprosi któregoś z zawodników, żeby zrobił coś na rzecz całego zespołu albo wyznaczy do gry zawodnika, który dotąd siedział na ławce rezerwowych. Dziecko w ten sposób uczy się przyjmować polecenia, z którymi może się zgadzać bądź nie zgadzać. Ale prędzej czy później będzie musiało zmierzyć się z czyjąś krytyką własnego zachowania. Trener sportowy wygłosi krytykę konstruktywną, której celem jest poprawa gry. Sport uczy dzieci cierpliwości w drodze do bycia mistrzem Ćwiczenie czyni mistrza - dorośli to wiedzą, a dzieci muszą tę wiedzę dopiero przyswoić. Nie można być dobrym w sporcie, jeżeli się nie ćwiczy. Wrodzony talent może pomóc w byciu naprawdę świetnym zawodnikiem, ale nie zastąpi regularnego ćwiczenia. Sport uczy dzieci osiągać cele W każdym sporcie jest jakiś cel - żeby być najszybszym na całym basenie, żeby skoczyć dalej niż kolega itd. Dzieci, trenując, uczą się jak pracować, żeby osiągać swoje cele. To cenna umiejętność dla przyszłego ucznia i pracownika. Sport to ćwiczenia dla ciała i ducha Sport to świetny sposób dla dzieci, aby zużyć swoją energię na zewnątrz, uwolnić trochę endorfin i utrzymać dobrą kondycję. Te pierwsze zajęcia sportowe to wczesna nauka o tym, jak należy traktować swoje ciało i jak dobrze można się poczuć, będąc aktywnym. W przyszłości może zainspirować młodego człowieka do prowadzenia aktywnego trybu życia. Sport uczy dziecko zarządzania czasem Uprawianie jakiegoś sportu oznacza chodzenie na trening co najmniej raz w tygodniu, a bywa, że są to 2,3, a nawet 4 popołudnia. Rodzice muszą to wkomponować w rodzinny grafik, a dziecko musi się nauczyć, jak łączyć swoją pasję z pierwszymi obowiązkami, np. odrabianiem pracy domowej. Sport uczy, że wygrywanie to nie wszystko Są dzieci, którym sprawia przyjemność samo granie i nie przeszkadza im, że w zawodach zawsze są na 4. miejscu. Ale te dzieci są w mniejszości. Większość chce wygrać zawody albo mecz. Sport uczy ich, że wygrywanie to nie wszystko i jest to dobra lekcja. To nic, że wiele razy wrócą do domu przybite. Dzięki temu dowiedzą się, jak dużo znaczy ćwiczenie, danie z siebie wszystkiego i osiągnięcie tego, co tylko możliwe. Czytaj też: Czy sport jest bezpieczny dla dziecka? Czy zapisać dziecko na piłkę nożną? Zobacz film
Czy zapisać dziecko na piłkę nożną? – zobacz film
O karierze piłkarskiej marzy niejeden chłopak i niejedna dziewczynka. Ale aby taką karierę zrobić, trzeba zacząć trenować od małego. Zresztą na treningi piłki nożnej warto zapisać dziecko nie (tylko) z powodów ambicjonalnych. Dlaczego? Zobacz film z treningu Akademii Piłkarskiej Legia Warszawa.
Kiedy przyjechałam na trening piłkarski maluchów, zrozumiałam, dlaczego dzieci tak chętnie na te zajęcia przychodzą. Nie tylko dlatego, że mają szansę się wyszaleć (każde dziecko ma ogromną potrzebę ruchu, która jest powoli zabijana przez siedzenie przed komputerem czy telewizorem), ale przede wszystkim dlatego, że na treningach panuje świetna atmosfera: maluchy są dopingowane, chwalone i... rozśmieszane przez trenerów. Jest też oczywiście na treningach ciężka praca, ale zawsze z uśmiechem! Dlatego jeśli twoje dziecko lubi grę w piłkę, chętnie się rusza (albo odwrotnie potrzebuje więcej ruchu, choć o tym nie wie), zaprowadź je na trening piłki nożnej. Przekonasz się, że warto. Zrób test: Czy twoje dziecko jest uzależnione od komputera? Co daje trenowanie futbolu? Treningi piłki nożnej uczą dziecko przede wszystkim współpracy w grupie, bo futbol to przecież gra zespołowa. Zajęcia pomagają w ogólnym rozwoju ruchowym, ćwiczą koordynację, zachęcają dziecko do aktywności fizycznej. Maluchy poznają na treningach zasady gry (i zasadę fair play), a także... zdrowe nawyki (np. taki, że organizm podczas wysiłku potrzebuje odpowiedniego nawadniania). Zobacz kody rabatowe w Presto na odzież i akcesoria sportowe Dla kogo są treningi piłki nożnej? Tak naprawdę na piłkę można zapisać każde dziecko (na zajęcia w Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa przyjmuje się dzieci już od 3. roku życia). Niepotrzebne są jakieś specjalne predyspozycje, umiejętności – te dopiero pojawiają się po pewnym czasie. Na początek dla dziecka to ma być przede wszystkim świetna zabawa i porządna nauka podstaw gry. Zobacz film: Jak trenować z dzieckiem futbol?
Czy twoje dziecko powinno trenować tenis? – zobacz film
Myślisz o tym, by zapisać swoje dziecko na zajęcia sportowe? Świetna decyzja, bo dzieci w dzisiejszych czasach mają zbyt mało ruchu. Tylko, jaką dyscyplinę wybrać? Zobacz film, jak trenują dzieci w tenisowej szkółce Legii. Kto wie, może właśnie ten rodzaj sportu spodoba się twojemu dziecku.
Myślisz, że twój kilkulatek jest jeszcze za mały, by trenować tenis? Błąd! Przygodę z tenisem może rozpocząć już trzylatek (zapisy tak małych dzieci prowadzi np. Legia Tennis Schools). Trening jest dostosowany do małych dzieci Dzieci grają na mniejszym korcie, z niższymi siatkami. Odpowiednio jest także dobrany sprzęt dla takich maluchów: kilkulatki mają mniejsze rakietki i piłki tenisowe, które odbijają się niżej i wolniej. Dzięki temu nauka tenisa jest dla dziecka przyjemna i zachęca je do podejmowania dalszych prób. Trening tenisa to wszechstronny rozwój Dzieci nie tylko trenują uderzenia, ale także wykonują szereg ćwiczeń, które przyczyniają się do ogólnego ich rozwoju. Poza tym dzięki regularnym treningom dziecko staje się bardziej zdyscyplinowane i łatwiej później radzi sobie z obowiązkami w szkole. Zobacz też: 6 rodzajów zajęć sportowych – wybierz najlepsze dla swojego dziecka Tenis to sport dla ruchliwych dzieci Bo wymaga ogromnych pokładów energii. Za piłką trzeba się nabiegać, już po godzinie treningu dzieci są mokre! Pamiętaj też, żeby treningi traktować jaką fajny rodzaj ruchu, a nie początek zawodniczej kariery dziecka. Bo jak widać na naszym filmie dzieci niekoniecznie marzą, by zostać wielkimi tenisistami :) Liczy się ruch Jeśli chcesz zapisać dziecko na treningi tenisa, wykonaj z nim kilka ćwiczeń, dzięki którym zorientujesz się, czy dziecko w ogóle ma ochotę na taki rodzaj aktywności. Jak wykonać takie ćwiczenia, zobacz na specjalnie przygotowanym filmie: 5 ćwiczeń tenisowych dla dziecka
6 rodzajów zajęć sportowych – wybierz najlepsze dla swojego dziecka
Nie mamy zamiaru udowadniać, że ruch to zdrowie, bo o tym wiedzą nawet małe dzieci. Czy wiesz jednak, że sport może pomóc pokonać problemy dziecka, i to nie tylko te zdrowotne, ale także wychowawcze? Nie wierzysz? No to przekonaj się sama.
Kupując rolki dla dziecka warto sprawdzić, czym powinnyśmy się kierować, aby nasz maluch mógł aktywnie i bezpiecznie spędzać czas na świeżym powietrzu.
Co zrobić, kiedy twoje dziecko wpadnie na pomysł, że chciałoby się nauczyć jeździć na rolkach i poprosi o ich zakup? Stworzyliśmy we współpracy z ekspertem sklepu internetowego agito.pl mini przewodnik, na co zwracać uwagę kupując pierwsze rolki dla dziecka. Jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka na rolkach? Zanim twoja pociecha opanuje jazdę na rolkach, na pewno zaliczy pierwsze upadki, dlatego kupując rolki od razu zakup kask na głowę i ochraniacze na kolana i łokcie. W sklepach dostępne są ochraniacze i kaski w różnych wzorach i kolorach, które z pewnością spodobają się twojemu małemu rolkarzowi. - Pierwszą rzeczą, o jakiej powinni pomyśleć rodzice w momencie zakupu rolek, to wyposażenie w zestaw ochraniaczy oraz kask – mówi Agnieszka Grzeszczak-Kupnicka ze sklepu Agito.pl. Ochraniacze kupujemy parami lub od razu cały komplet. Dostępne są w różnych rozmiarach. Możemy zabezpieczyć łokcie, dłonie i nadgarstki, kolana oraz oczywiście głowę.- dodaje. Polecamy: Jak wybrać kask rowerowy? - FILM Jak dobrać rozmiar rolek do stopy dziecka? Prawidłowo dobrane buty muszą stabilizować stopę, staw skokowy i kostkę. Noga nie powinna przesuwać się wewnątrz buta. Nie kupujmy rolek na wyrost, szczególnie w przypadku małych dzieci, ponieważ „latająca” w bucie noga jest podatna na kontuzje. Jeśli chcesz zakupić rolki na więcej niż jeden sezon wybierz rolki z regulacją rozmiarów. Jak dobrać ten odpowiedni rozmiar? Najłatwiej użyć do tego kartki papieru i długopisu. Odrysujmy kontur stopy i zmierzmy odległość między piętą a dużym palcem. Lepiej posługiwać się długością stopy, a nie rozmiarem, gdyż te mogą się różnić w zależności od producenta. Jaki model rolek wybrać? Warto sięgnąć po modele rolek z miękkimi butami, zwanymi też skarpetami, które są umiejscowione w kompozytowej cholewie. Miękki but jest wygodny, ściśle przylega do nogi i wpływa na kontrolę jazdy. - Sztywna konstrukcja to szkielet całej rolki, który chroni przed urazem najbardziej newralgiczne miejsca – śródstopie i kostkę. Producenci stosują różne zapięcia, najczęściej spotykanym jest sznurowanie. Pozwala ono utrzymać nogę w bezpiecznej pozycji i precyzyjnie zabezpieczyć kostkę. Często, jego uzupełnieniem jest klamra lub rzep – dodatkowy pas bezpieczeństwa dla rolkarzy – podpowiada Agnieszka Grzeszczak-Kupnicka z Agito.pl. Miękki but nie tylko chroni przed urazami, ale też zapewnia lepszą cyrkulację powietrza i odprowadzanie potu. Jak dobrać rozmiar kółek w rolkach do wieku dziecka? Kółka, zaraz po bucie też powinny być dopasowane do wieku i umiejętności jazdy dziecka. Mogą mieć średnicę od 47 do 110 mm oraz twardość od 74A do 101A. Im większe kółka oraz im większa twardość, tym gorsza przyczepność, ale większa prędkość jazdy. Dla dzieci polecane są więc mniejsze i bardziej miękkie, tak by jeździło się wygodnie i niezbyt szybko. Do jazdy rekreacyjnej wybierzmy takie o parametrach pośrednich - średnicy około 70 - 72 mm oraz twardości około 80A - 82A. Przy zakupie warto też zwrócić uwagę na łożyska i płozę. Łożyska znajdują się wewnątrz kółek i są oznaczone symbolami ABEC, ILQ lub SG wraz z nieparzystymi liczbami. Im wyższa liczba, tym szybsze kółka. Płozy mogą być natomiast kompozytowe, aluminiowe lub karbonowe. Dwa pierwsze typy są najczęściej spotykane i polecane. Kompozytowe dobrze amortyzują drgania, a aluminiowe są lżejsze i lepiej absorbują energię wprawiając koła w ruch. Oprócz materiału, na komfort jazdy wpływa tez wysokość, na jakiej znajdują się płozy. Im bliżej ziemi, tym pewniej i stabilniej będzie się czuć nasze dziecko. Zobacz także: Wybieramy rower dla dziecka - FILM [CMS_PAGE_BREAK] Jak nauczyć się hamować na rolkach? Kolejna, ważna zasada. Zanim nauczymy dziecko szybko i pewnie jeździć, zadbajmy o umiejętność hamowania i bezpiecznego wytracania prędkości. Zdecydowanie łatwiej nauczyć się jeździć na rolkach, niż hamować. Na samym początku niezastąpiony będzie hamulec, zamontowany na prawej rolce. Ścierający się materiał ułatwia zmniejszanie prędkości i dodaje pewności siebie początkującym rolkarzom. Później można uczyć dziecko hamowania rolkami, ustawiając stopy w kształcie litery „T” lub nagłym skrętem. To jednak bardziej zaawansowane techniki, które powinniśmy wprowadzać dopiero wtedy, gdy dziecko bardzo pewnie i rozsądnie korzysta z łyżworolek. Agnieszka Grzesczak-Kupnicka z Agito.pl poleca sprzęt dla młodych rolkarzy: - Przy wyborze rolek dla dzieci, warto zaufać sprawdzonym markom. Dużą popularnością cieszą się rolki Laubr, Spokey, Broyx i Rollerblade z regulacją rozmiaru. Wybierając pierwsze rolki dla malucha nie warto oszczędzać. Warto pamiętać, że sprzęt dobrej jakości jest bardziej bezpieczny i będzie służył przez kilka sezonów – u dzieci aż do wyrośnięcia. Łyżworolki Spokey Silverado Junior, 30-33 pomarańczowe Łyżworolki dla najmłodszych z możliwością regulacji rozmiaru między 30, a 33 cm. Zostały wyposażone w niewielkie, wolniejsze kółka o średnicy 64 mm i twardości 82A. Płozy ABEC1 są także dość wolne, dzięki czemu początkujący rolkarz nie będzie się mógł bardzo mocno rozpędzić. Spokey Silverado Junior to idealne rolki do nauki jazdy dla najmłodszych. Wyróżniają się kolorowym. Cena w Agito.pl ok. 131 zł. Łyżworolki Broyx Delta X-RR692-RO, M 36-39 szaro-fioletowe Nowocześnie wyglądające łyżworolki z regulacją rozmiaru między 22,4, a 24,2 cm i miękkim butem. Rolki zostały wyposażone w kółka 72 mm, szybkie łożyska ABEC5 oraz aluminiową płozę wykonaną w systemie 3D. Rolki posiadają dodatkowy system High-Protection, zabezpieczający staw skokowy. Do stabilizacji nogi w bucie służy wiązanie, klamra oraz rzep. Cena w Agito.pl ok. 129 zł.
Zastanawiasz się, jaką hulajnogę wybrać dla swojego dziecka? My zrobiłyśmy dla was przegląd i wybrałyśmy najciekawsze modele.
Pomagamy wybrać rower dla dziecka. Sprawdź, na co zwrócić uwagę przed zakupem, jak dobrać rower do wieku dziecka i nie przepłacić.
Zakup roweru dla dziecka, zwłaszcza tego pierwszego, zawsze jest dużym wyzwaniem. Musi spełniać on przecież co najmniej kilka funkcji: Powinien być: bezpieczny, solidny, wygodny, dostosowany do wzrostu dziecka, lekki i ładny, żeby zachęcać dziecko do nauki samodzielnej jazdy. Spis treści: Jak wybrać rower dla dziecka? Rowerek biegowy Rowerek trzykołowy Rower tradycyjny dwukołowy Rower górski dziecięcy Na co zwrócić uwagę przy zakupie Kiedy pierwszy przegląd? Jak wybrać rower dla dziecka? To, jaki typ roweru będzie najlepszy, zależy zarówno od wieku jak i wzrostu pociechy. Młodsze dzieciaki są nieco mniej sprawne, więc warto dać im rower, z którym sobie poradzą. Dlatego dla dwu- i trzylatka polecamy rower biegowy dwukołowy lub trzykołowy. Początkujący trzy- lub czterolatek szybko nauczy się jazdy na rowerze trzykołowym. A starsze dziecko może już zacząć naukę jazdy na rowerze dwukołowym i z czasem przesiąść się na dziecięcy rower górski. Ogólne zasady wyboru roweru widać w poniższej tabeli. Pamiętaj, że to tylko sugestie i zawsze warto dobrać i model i wielkość ramy oraz kół do sprawności i wzrostu dziecka. Rowerek biegowy Na rowerku biegowym czyli na laufradzie bez problemu pojeździ już przeciętnie sprawny dwulatek. Mniej sprawne dziecko bezpieczniej poczuje się na rowerku biegowym trójkołowym, który jest bardziej stabilny. Rowery biegowe nie posiadają pedałów, a jeździ się na nich odpychając się nogami. Dziecko w ten sposób uczy się utrzymywania równowagi oraz posługiwania się kierownicą. To doskonałe przygotowanie do jazdy na prawdziwych dwóch kołach! View Burdaffi on the source website Rowerek trzykołowy Rowerek trójkołowy jest najczęściej wybieranym przez rodziców typem roweru dla trzylatków. Niektóre rowerki trójkołowe można sprawić także młodszym dzieciom – zwłaszcza te z możliwością pchania malca na pojeździe. W większości modeli trójkołowców pedały montuje się w przedniej osi, co prawdę mówiąc nie jest zbyt komfortowe. Ważne jest, aby taki rower miał przednie koło wyraźnie większe od tylnych, co ułatwi maluchowi jazdę. Trójkołowiec sprawdzi się w przypadku dziecka, które wcześniej nie jeździło na laufradzie, gdyż jest bardzo stabilny. Etap rowerka trzykołowego w nauce jazdy można pominąć. Sprawnego czterolatka z doświadczeniem jazdy na laufradzie warto od razu "wsadzić" na dwa koła. View Burdaffi on the source website Rower tradycyjny dwukołowy Tradycyjny rower dwukołowy warto zafundować pięciolatkowi. Sprawny czterolatek też może zacząć na nim naukę jazdy. Być może na początku przydadzą się wam dopinane boczne koła. Masz w domu pięciolatka lub sprawnego czterolatka z dużym doświadczeniem w jeździe na laufradzie? Czas wsadzić w rower "patyk" i pobiegać za dzieckiem! Kupując tradycyjny rower dla dziecka trzeba go dopasować rozmiarem. Najlepiej jest przymierzyć pociechę do pojazdu: niech stanie nad nim okrakiem. Zobacz ile miejsca jest miedzy kroczem dziecka a ramą roweru. Dobrze, aby zostawało tam więcej niż 5-6 cm, co pomoże uniknąć nieprzyjemnych potłuczeń, gdy pociecha zeskoczy z siodełka z nogami po bokach roweru. Na co jeszcze zwrócić uwagę, podpowiadamy nieco niżej. Rower górski dziecięcy Rowery górskie są specyficzne. Mają dość nisko umieszczona kierownicę, co wymusza pochyloną do przodu sylwetkę. Z tego względu nie nadają się dla początkujących, a więc do nauki jazdy na rowerze. Polecamy je przeciętnie sprawnym dzieciom od 6. roku życia, które już potrafią jeździć na dwóch kołach. Są oczywiście wyjątki! Bardzo sprawny cztero- czy pięciolatek, który już śmiga na rowerze jak szatan, może się przesiadać na rower górski. Zwłaszcza, jeśli ma ochotę na towarzyszenie rodzicom podczas wypraw rowerowych w teren. Takiemu sprytnemu malcowi nie sprawi problemu nauka posługiwania się przerzutkami – w dziecięcych rowerach jest ich mniej. Gdy posiądzie tę sprawność, bez problemu pokona nieutwardzone ścieżki nawet w pofałdowanym terenie. View Burdaffi on the source website Na co zwrócić uwagę przy zakupie 1. Obejrzyj ramę roweru Rower, na którym dziecko ma jeździć, powinien mieć znacznie obniżoną ramę. To pozwala podczas upadku uniknąć uderzenia w nią kroczem. Niska rama znacznie ułatwia też wsiadanie na rower o schodzenie z niego, co zwłaszcza przy pierwszych próbach bywa dla dziecka sporą trudnością. 2. Obejrzyj konstrukcję roweru Powinna być solidna. Najtańsze modele rowerów może i pozwalają zaoszczędzić kilkadziesiąt czy nawet kilkaset złotych, najczęściej jednak szybko się niszczą, bo przy upadku koło czy rama wygina się albo odpadają niektóre części roweru (np. oświetlenie). Warto więc przy wyborze roweru dla dziecka postawić na jakość, a nie na niską cenę. W tym przypadku to się bardzo opłaca. 3. Sprawdź hamulce roweru Hamulce roweru muszą chodzić bardzo lekko – by dziecko nie musiało używać dużej siły do ich naciskania. Jednocześnie powinny być bardzo skuteczne, tzn. nawet przy lekkim ich naciśnięciu rower musi już hamować. Dzięki temu dziecko będzie bezpieczne na drodze. 4. Dobierz wielkość roweru do dziecka Gdy dziecko usiądzie na siodełku w najniższej pozycji, jego stopy powinny całą powierzchnią dotykać ziemi (kolana mogą być lekko ugięte), a po oparciu ich na pedałach ręce malca muszą swobodnie sięgać kierownicy. Wielkość kółek nie ma już takiego znaczenia, bo producenci dobierają je do pozostałych parametrów (wysokości i długości roweru). A gdy kupisz już rower, zrób pierwszy przegląd Powinien się odbyć natychmiast po kupnie roweru! Przede wszystkim, by sprawdzić, czy wszystkie części są solidnie złożone – wystarczy niedokręcona śrubka i dziecko może się przewrócić. Poza tym w serwisie fachowiec dostosuje wysokość siodełka do wzrostu dziecka, wypróbuje hamulce i ewentualnie je jeszcze dokręci, sprawdzi także, czy wszystkie części są dobrze nasmarowane (wtedy rower łatwiej prowadzić i nie niszczy się on z powodu tarcia). Taki przegląd w dobrych sklepach jest wykonywany automatycznie, bez dodatkowej opłaty. Po nim serwisant wystawia gwarancję. Zobacz też: Jak nauczyć dziecko jazdy na rowerze? Z dziećmi na rowery - porady policjanta
Piłka nożna: 11 powodów, dlaczego warto oglądać mecze z dzieckiem
Twoje dziecko szykuje się do oglądania meczów? Albo chce się dołączyć do taty? Super! Sprawdź, dlaczego warto je do tego zachęcać.
Te mamy, które nie są kibicami futbolu, mogą zapytać "Po co miałabym to robić, skoro mecze mnie nudzą i zupełnie nie rozumiem, dlaczego aż tylu facetów biega za jedną piłką?" Odpowiadamy: z co najmniej tylu powodów, ilu jest zawodników w drużynie! Oto dlaczego warto oglądać z dzieckiem piłkę nożną: 1. Piłka nożna zbliża tatę i dziecko Nie każdy ojciec zajmuje się swoim dzieckiem codziennie, bo wiadomo... praca. Lepiej nie przepuścić okazji, bo korzystają z niej wszyscy: dziecko może nacieszyć się ojcem i mieć satysfakcję, że uczestniczy w jego dorosłych sprawach, tata spędza czas z dzieckiem w sposób, który lubi (a przy okazji może błysnąć wiedzą i podzielić się swoją pasją), a ty - o ile oczywiście mecz cię nie wciągnie - masz okazję zająć się wreszcie sobą (Pachnąca kąpiel? Książka?). 2. Wspólne przeżywanie emocji podczas meczu Futbol wciąga jak mało co. Zawodnik odbiera komuś piłkę, podaje innemu, biegną w stronę bramki przeciwników. Będzie gol, czy nie będzie? Jeeeeeest!!! Oooo, jednak nie, piłka trafiła w słupek... Trudno, za chwile będzie kolejna akcja. 3. Tata i dziecko trzymają sztamę Podczas oglądania piłki nożnej, tata i dziecko kibicują tej samej drużynie, tym samym się martwią, to samo przeżywają i z tego samego się cieszą. Są drużyną! 4. Dziecko może wreszcie pokrzyczeć i poskakać z radości na kanapie Szaleństwo podczas oglądania piłki nożnej to wielka frajda, więc nie zabraniaj tego dziecku. Bo czy da się spokojnie patrzeć, gdy ukochana drużyna strzela gola? Pewnie tak, ale po co, skoro to tylko połowa radości? 5. Malowanie twarzy na mecz to frajda Malowanie twarzy na mecz piłki nożnej to przyjemność doceniają nawet dorośli. Dziecko z radości wyskoczy ze skóry! Żeby nie skończyło się swędzącą wysypką, zadbaj o to, by farbki do twarzy były dobrej jakości. 6. Dziecko poznaje nowe pojęcia ze świata piłki nożnej Dowiaduje się, co to jest aut, rzut rożny, karny, żółta i czerwona kartka. 7. Dziecko poznaje nazwy krajów dzięki piłce nożnej Ukraina, Niemcy, Rosja, Włochy... całkiem sporo jak na małe dziecko, prawda? Z dzieckiem, które poznało nazwę jakiegoś państwa, można pogadać nie tylko o jego piłkarzach: przy jakiejś innej okazji (bo podczas meczu raczej to się nie uda), opowiedzieć u, że Włochy słyną z makaronu, pizzy, przepięknych budowli itd. Mały kibic ma też okazje poznać hymny innych krajów, zobaczyć jak wyglądają ich powiewające na trybunach flagi, słyszy, jak brzmią obce nazwiska... 8. Piłka nożna uczy współpracy Nawet najlepszy piłkarz na świecie nie wygra meczu sam. Musi współpracować z kolegami z drużyny i od jakości tej współpracy zależy wynik meczu. To ważna lekcja! 9. Piłka nożna uczy zasady fair play Nie każde zagranie jest uczciwe, są rzeczy, których nie wolno robić i już. Nie można np. złośliwie faulować, bo to nieuczciwe, niebezpieczne i niesportowe. 10. Dzięki piłce nożnej zyskujesz nowe narzędzie wychowawcze Gdy dziecko zaczyna za bardzo rozkręcać się z marudzeniem, zawsze możesz pokazać mu żółtą kartkę ;-) 11. Dziecko chce grać w piłkę nożną Jeśli wspólne oglądanie meczu zaowocuje wyprawą na pobliski trawnik, ustawieniem bramki z butelek mineralnej i zabawą na świeżym powietrzu - BINGO! "Kiwając się" z tatą, celując do bramki, czy po prostu biegając za piłką maluch (nieważne jakiej płci) rozwija mięśnie, refleks itd. Jeżeli będzie robił to regularnie, na pewno nie wyrośnie na otyłego dzieciaka, który godzinami tkwi przed telewizorem albo komputerem i dostaje zadyszki podczas byle spaceru. I o to właśnie chodzi, prawda? Zobacz też: Tata uczy dziecko innych rzeczy niż mama Czego dzieci uczą się, uprawiając sport? Sprawdź! Najlepszy sport dla dziecka, czyli jaki?