„Jak córka nie chce sprzątać, pakuję wszystko do wora i wyrzucam. Ma nauczkę”. Psychologowie mówią, czy to dobra metoda
Co jakiś czas słyszy się o mamuśkach, które próbują zaistnieć w sieci, przyznając na TikToku czy Instagramie, że gdy ich dzieci nie chcą sprzątać, pakują wszystkie ich rzeczy do worków i wyrzucają. Te nieco łaskawsze chowają w garażu czy piwnicy, aż dziecko „nauczy się porządku”. Zdaniem psychologów to naprawdę kiepska metoda wychowawcza.
Taką metodę stosują nie tylko mamy z internetu. Pewnie wielu z nas ma w swoim otoczeniu matki, które właśnie w ten sposób postanowiły wychowywać swoje dzieci. Może pamiętasz to z własnego dzieciństwa? A może sama jesteś tą mamą? Problem w tym, że nawet jeśli przez chwilę w pokoju dziecka zapanuje porządek, to na dłuższą metę dziecko niczego się nie nauczy. A dodatkowo: relacja dzieckiem z rodzicem zacznie słabnąć. Wyrzucanie rzeczy dziecka niczego nie uczy Wyrzucanie zabawek czy osobistych rzeczy dziecka rzadko okazuje się dobrą metodą wychowawczą. Choć rodzicowi może się wydawać, że w ten sposób daje dziecku ważną lekcję odpowiedzialności, w praktyce dziecko najczęściej zapamiętuje poczucie straty i niesprawiedliwości. Nie uczy się, jak organizować swoją przestrzeń ani dlaczego warto o nią dbać – skupia się raczej na unikaniu kary. Zresztą, jak Ty byś się czuła, gdyby ktoś wyrzucił Twój ulubiony kubek stojący na biurku albo sweter, który zamiast do szafy, trafił na oparcie krzesła? W przypadku kilkulatków warto pamiętać, że utrzymywanie porządku jest umiejętnością, której dopiero się uczą. Potrzebują prostych zasad, wsparcia i wspólnego sprzątania. Pomagają krótkie, codzienne rytuały, ograniczenie liczby zabawek na wierzchu oraz chwalenie za każdy przejaw samodzielności. Nastolatki z kolei potrzebują większej autonomii. Zamiast wkraczać do ich pokoju z workiem na rzeczy, lepiej wspólnie ustalić minimalne standardy dotyczące higieny i bezpieczeństwa oraz konsekwencje ich nieprzestrzegania. Dobrze, aby były one przewidywalne i logicznie związane z problemem, a nie polegały na odbieraniu cennych przedmiotów. Co ważne, dziecko powinno czuć, że ma wpływ na ustalanie zasad, bo dzięki temu łatwiej mu będzie ich przestrzegać. Jak poradzić sobie z bałaganem w pokoju dziecka? Wielu rodziców wpada w pułapkę: proszą o sprzątanie, dziecko odmawia, rodzic się złości, pojawiają się groźby („wyrzucę te zabawki”, „nic ci już nie kupię”), a w efekcie wszyscy są sfrustrowani, ale pokój nadal wygląda tak samo. Psychologowie zajmujący się rozwojem dzieci podkreślają, że utrzymywanie porządku nie jest cechą charakteru czy temperamentu, tylko umiejętnością, której trzeba się nauczyć. Dziecko nie rodzi się z poczuciem, że ubrania powinny trafić do kosza na pranie, a klocki do pudełka. Szczególnie młodsze dzieci potrzebują wielokrotnego ćwiczenia tej umiejętności, a nastolatki – jasnych granic i szacunku do ich przestrzeni. Jak nauczyć kilkulatka dbać o porządek: Małe dzieci często nie sprzątają nie dlatego, że „są leniwe” albo „robią rodzicowi na złość”, ale dlatego, że: mają trudność z kończeniem jednej aktywności i przechodzeniem do kolejnej, duża liczba zabawek je przytłacza, nie wiedzą, od czego zacząć, sprzątanie samo w sobie nie daje im takiej satysfakcji jak zabawa. By dziecko chciało sprzątać, postaw na metodę małych kroczków. Komunikuj się z dzieckiem: „Najpierw wrzucamy wszystkie klocki do pudełka”. „Teraz zbieramy samochodziki”. „Na koniec odkładamy książki na półkę”. Pomocne może być też sprzątanie razem z dzieckiem. Nie oznacza to, że rodzic robi wszystko za nie. To raczej nauka: pokazanie kolejności, sposobu organizacji i wyrobienie rutyny. Porządek w pokoju nastolatka: jak to osiągnąć? W przypadku nastolatków sytuacja wygląda inaczej. Ich pokój jest w pewnym stopniu ich prywatną przestrzenią i warto to respektować. Rodzic nie musi wymagać idealnego porządku, ale ma prawo oczekiwać podstawowych zasad dotyczących higieny i bezpieczeństwa. Można ustalić na przykład: brudne ubrania trafiają do kosza na pranie, naczynia nie zalegają w pokoju, podłoga musi być na tyle wolna, żeby można było przejść, śmieci są regularnie wynoszone. Reszta – ułożenie książek, sposób przechowywania rzeczy, dekoracje czy „artystyczny nieład” – może już należeć do dziecka. Porządek jest nawykiem, który rozwija się stopniowo. Najtrwalsze efekty przynosi budowanie poczucia odpowiedzialności i sprawczości dziecka, a nie wywoływanie lęku przed utratą jego własności. Dzięki temu dziecko uczy się dbać o swoją przestrzeń z własnej motywacji, a nie tylko po to, by uniknąć kary. Czytaj także: Tę 1 rzecz robi każde genialne dziecko. Od dziadków usłyszysz, że to porażka wychowawcza
Porządek to podstawa! Poznaj rady, jak go utrzymać
Czy porządek w domu przy małym dziecku jest możliwy? Oczywiście! Nie ma konieczności poświęcania całego dnia na sprzątanie, o ile wypracuje się kilka nawyków. Warto postawić na dobre sprzęty i opracować sprawnie działający system, dzięki którym opanujesz bałagan. Jak to zrobić? Podpowiadamy!
Wszystko na swoim miejscu Nic tak nie stwarza wizualnego bałaganu, jak porozrzucane po całym domu przedmioty – od podłogi po stół i kanapę. Jednak można zapanować nad rozgardiaszem, wydzielając dla każdej rzeczy jej miejsce. W tym celu sprawdzą się pudełka, koszyki czy zamykane szafki. Kiedy kupujesz akcesoria do karmienia, pluszaki, samochodziki czy lalki, z góry zaplanuj, gdzie będą przechowywane po zabawie. Dzięki temu sprzątanie ich zajmie dosłownie kilka chwil. Innym cennym nawykiem jest wykonywanie niektórych czynności od razu. Właśnie dlatego warto, żeby przy foteliku do karmienia zawsze były chusteczki do czyszczenia, aby od razu wytrzeć zabrudzenia, a kubek można od razu odłożyć do zmywarki lub umyć (zajmuje to kilka sekund!). Z kolei brudne ubranka czy śliniaczki można odkładać do osobnego kosza na pranie, tak by nie pomieszały się z czystymi rzeczami. W przeciwnym wypadku bałagan się nawarstwi, zniechęcając po całym dniu do sprzątania. Odkurzanie podłogi już nie będzie wyzwaniem Sprzątanie w domu przy maluchu wymaga trochę sprytu i zastosowania specjalnych rozwiązań. Chyba największym problemem jest utrzymanie czystości na podłodze. Każda mama zmaga się z okruchami wokół stołu czy innymi zabrudzeniami, a przy dziecku, które bawi się na podłodze, utrzymanie czystych powierzchni jest kluczową sprawą. Przy maluchu często jednak zdarza się, że zabieramy się za sprzątanie dopiero, gdy śpi, bo wtedy możemy to zrobić w spokoju. To dobry moment na odkurzenie podłogi, jednak głośny sprzęt może obudzić dziecko. Istnieje proste wyjście z tej sytuacji – odpowiednie, nowoczesne urządzenie, czyli cichy odkurzacz, dzięki któremu nie będziemy musiały się martwić o zakłócanie słodkich drzemek malucha. Jednym z najnowszych urządzeń ułatwiających codzienne sprzątanie jest odkurzacz <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=11BK5mMdz02kbap1FFbPi8QMLeTK4adICc1fZBKeHBb.p7/stparam=yghtklsscs/fastid=dsiosqpjvzmwmfauykyytigqjpoj/nc=0/url=ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1657.3167585LIQUIDTHREAD_PL/B24852262.286678367;dc_trk_aid=480415189;dc_trk_cid=140510871;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;gdpr=%24%7bGDPR%7d;gdpr_consent=%24%7bGDPR_CONSENT_755%7d" target="_blank" rel="noopener">Electrolux Pure D8.2 Silence. Dzięki specjalnie opracowanej technologii jest niezwykle wydajny, skuteczny, a przede wszystkim niezwykle cichy – emituje dźwięk na poziomie jedynie 57 dB, co umożliwia sprzątanie, nawet gdy obok śpi maluch. Sprzęt wyróżnia wygoda użytkowania oraz jego funkcjonalność – ma szczotkę, która automatycznie wykrywa rodzaj powierzchni i dostosowuje moc odkurzania. Dzięki temu możesz swobodnie odkurzyć różne powierzchnie bez konieczności zmiany ustawień. Dodatkowym ułatwieniem jest aż 12-metrowy zasięg pracy, który pozwoli odkurzyć cały dom bez zbędnego przepinania, a to oznacza sprawniejsze sprzątanie. Swobodne przenoszenie, płynne manewrowanie i ergonomiczny uchwyt sprawią, że odkurzanie nie będzie już przykrą koniecznością i stanie się bardziej efektywne. Czym jeszcze kierować się przy wyborze tego typu sprzętów domowego użytku? Warto zwrócić uwagę na filtrację, która jest kluczowa, jeśli mamy w domu małego alergika – w modelu Pure D8.2 Allergy został zastosowany antyalergiczny filtr oraz worki, które w 99,95% oczyszczają powietrze wylotowe z odkurzacza, ograniczając ryzyko alergii. Angażujemy wszystkich domowników! Odkurzanie to jeden z elementów sprzątania, jednak co z pozostałymi: myciem luster czy zmywaniem? Bardzo ważne i procentujące w przyszłości będzie zaangażowanie w porządki całej rodziny. Odpowiedzialność za utrzymanie porządku w domu nie może spaść na jedną osobę, szczególnie przy dzieciach, kiedy bałagan staje się wyzwaniem, dlatego każdy domownik powinien mieć z góry ustalone obowiązki. Już dwulatka można zaangażować w sprzątanie, robiąc z tej czynności zabawę. Wystarczy przygotować kilka pudełek na zabawki i pokazać maluchowi, które wrzucać do danego pojemnika. Starsze dziecko można zachęcić do porządków, naklejając na kosze czy szafki naklejki z oznaczeniami – pluszaki, samochodziki, lalki, kredki czy bloki rysunkowe. Dzięki temu utrzymywanie czystości stanie się nawykiem. Warto również przejrzeć posiadane rzeczy. Czy rzeczywiście są potrzebne? Często gromadzimy przedmioty, których tak naprawdę już nigdy nie użyjemy i niepotrzebnie upychamy je po szafkach. Warto się ich pozbyć, oddać je lub sprzedać. Takie systematyczne działania będą również z pożytkiem dla dziecka. Co jakiś czas może wybrać zabawki, którymi już się nie bawi i oddać potrzebującym dzieciom. Jeśli zdecydujemy się na takie rozwiązanie, będziemy uczyć naszego malucha m.in. empatii. Utrzymanie porządku w domu nie musi być trudne, o ile wypracujemy w sobie dobre nawyki, wykorzystamy siłę nowoczesnych rozwiązań i podzielimy obowiązki między członków rodziny. Tylko tyle i aż tyle! Materiał powstał z udziałem marki Electrolux View Ediplayer on the source website
To jedna z najważniejszych metod wychowawczych: znasz ją, ale dlaczego jej nie używasz?
W polskich domach dzieci bardzo mało pomagają w domowych obowiązkach. To nie dobrze − mówi psycholog Maria Rotkiel. Zobacz okiem specjalisty, dlaczego tak ważne jest od małego włączanie dziecka w sprzątanie.
Rodzina to gra zespołowa, jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Także w takich uciążliwych, codziennych drobiazgach jak sprzątanie. W końcu samo się nie zrobi. Warto, aby każdy, mama, tata, ale i dzieci, dołożyli swoją cegiełkę do utrzymania porządku. Jednak badania pokazują, że raczej tak nie jest. Tylko 12 proc. dzieci pomaga w domu Z ankiety przeprowadzonej na zlecenie marki Indesit wynika, że tylko 12 proc. dzieci regularnie pomaga w obowiązkach domowych. Większość nie jest uczona systematycznego zaangażowania. 55 proc. ankietowanych rodziców deklaruje, że ich dzieci pomagają w obowiązkach domowych „czasami” − wynika z raportu „Podział obowiązków w polskich gospodarstwach domowych”. A w jakich sytuacjach dzieci pomagają rodzicom? W ponad połowie przypadków „zawsze, gdy rodzice o to poproszą”. 26 proc. badanych angażuje dzieci po skończeniu ich innych obowiązków np. szkolnych, a 22 proc. pozwala zdecydować dzieciom. Obowiązki domowe: róbmy to częściej z dziećmi „W polskich rodzinach zaangażowanie dzieci w codzienne obowiązki jest zbyt małe” − komentuje wyniki badań psycholog i terapeutka rodzinna Maria Rotkiel. Jej zdaniem regularna pomoc dzieci w domowych pracach to jedna z najważniejszych metod wychowawczych. Psycholog tłumaczy, że nie włączając malucha w systematyczną pomoc w sprzątaniu, uczymy je, że inni zajmują się domem i rodzinnymi obowiązkami. A to powoduje, że dziecko: zwalnia się z poczucia odpowiedzialności za rodzinne życie, rozleniwia, wyklucza z domowej codzienności. Przedszkolak musi mieć zadanie „Każde dziecko już od wieku przedszkolnego powinno mieć swoje domowe zadania” − powiedziała psycholog. Oczywiście obowiązki muszą być dopasowane do wieku malucha, dlatego warto zacząć od: uczenia dzieci sprzątania zabawek, obowiązki nie powinny być zbyt trudne do wykonania, zabierać zbyt wiele czasu. Wraz z wiekiem powinnaś włączać dziecko w pomoc przy: sprzątaniu mieszkania, nakrywaniu do stołu przed posiłkiem, prostych domowych czynnościach. „Ważne jest to, aby dziecko od początku uczyło się tego, że zajmowanie się domem to przyjemność i wspólna odpowiedzialność” − podkreśliła Rotkiel. Dlatego warto zadbać o miłą atmosferę podczas takiej pracy, malutką nagrodę dla dziecka za wykonanie swoich obowiązków i pamiętać o pochwale − radzi psycholog. View Burdaffi on the source website Czym skorupka za młodu... Reguły, jakie panują w twoim domu wpływają też na charakter dziecka. Od tego zależy, jak będzie w dorosłym życiu budowało i pielęgnowało relacje z bliskimi osobami, jaki będzie miało stosunek do pracy i jakości jej wykonywania. Włączając dziecko w domowe obowiązki, uczysz je: odpowiedzialności za rodzinę, dobrej organizacji czasu, planowania, współdziałania, empatii, sumienności, słowności, konsekwencji, pracowitości, czystości. „Jeżeli chcemy wychować dziecko na osobę godną zaufania, pomocną, odpowiedzialną, doceniająca pracę innych, dbającą o bliskie osoby i potrafiąca dawać im wsparcie to włączajmy dzieci w domowe obowiązki” − apeluje psycholog Maria Rotkiel. Bez mycia naczyń nie ma sukcesu Angażujmy nasze dzieci do codziennych zadań. Może to być świetna inwestycja w ich przyszłość. Kilka tygodni temu pisałyśmy w mamotoja.pl o badaniach mówiących o tym, jakie cechy dziecka świadczą o tym, czy odniesie w życiu dorosłym sukces. Okazuje się, że dowodem na to jest nawet zmywanie naczyń przez malucha. To jak traktuje swoje zadania domowe, przekłada się na sposób myślenia o świecie. Za poczuciem „mam pracę do zrobienia" idzie przekonanie, że każdy z członków rodziny (zespołu) musi wnieść swój wkład, aby ona dobrze funkcjonowała. Dlatego nie oszczędzajmy naszych maluchów i dawajmy im trochę pracy! Źródło: mat. prasowe
”Mama i tata to nie są roboty” - z tą piosenką maluch chętniej posprząta zabawki
Zamiast ciągłego i często bezskutecznego tłumaczenia, że trzeba sprzątać zabawki naucz swojego malucha piosenki o sprzątaniu domu. O wiele szybciej trafi do dziecka niż tysiące twoich słów. I można przy tym pośpiewać!
Piosenka o sprzątaniu domu opowiada o tym, że pranie, prasowanie i sprzątanie mieszkania „same się nie zrobią” i że wszyscy w domu powinni dbać o porządek w domu. Dzieci też! Zaśpiewajcie razem ten hit przedszkolaków! "Mama i tata to nie są roboty" - tekst piosenki W mediach społecznościowych, m.in. na You Tubie możesz zobaczyć, jak maluchy śpiewają piosenkę o sprzątaniu domu. Melodia jest łatwa do zapamiętania, podobnie jak jej słowa. „Mama i tata to nie są roboty, zawijaj rękawy bierz się do roboty! Samo się nie zrobi pranie, prasowanie i mycie podłogi i kurzy ścieranie. Same się ubrania nie poukładają i same talerze się nie pozmywają. Mama i tata.... twoje łózko nie chce samo się pościelić, a chwasty w ogródku same się wypielić. Mama i tata... Skoro wszyscy razem w domu tym mieszkają, wszyscy niech tak samo o porządek dbają. Mama i tata ... Samo się nie zrobi pranie, prasowanie i mycie podłogi i kurzy ścieranie. Skoro wszyscy razem w domu tym mieszkają, wszyscy niech tak samo o porządek dbają" "Mama i tata to nie są roboty" - wideo View oEmbed on the source website Bałagan w całym domu Padasz na twarz pod koniec dnia, a w całym domu gdzie nie spojrzysz leżą porozrzucane dziecięce zabawki. Brzmi znajomo? Nie ma co ukrywać - bałagan po zabawie dzieci to jedna z tych słabszych stron macierzyństwa. Jak nauczyć malucha sprzątania zabawek, tak aby z czasem potrafił trzymać porządek i pomagał w obowiązkach domowych? Jest na to kilka sposobów, a podobno tajemnica sukcesu tkwi w tym, aby zacząć to jak najwcześniej. Może warto zacząć od tej prostej piosenki? Jak zachęcić dziecko do sprzątania zabawek? Aby nauczyć dziecko porządku, najlepiej zacznij od nauki sprzątania zabawek. Maluch, który wie, że wszystkie rzeczy mają swoje miejsce i powinny na nie wrócić, chętniej je posprząta. Warto tak urządzić mieszkanie, aby dziecku łatwo było zabawki odkładać na miejsce. Wygospodaruj: szufladę, półkę czy kilka pudeł, aby dziecko wiedziało, gdzie znajdują się jego rzeczy; miejsca te powinny być łatwo dostępne; oznacz pudła czy szuflady kolorem, kształtem, naklej na nie obrazki, tak aby dziecko wiedziało, że np. na pudle z klockami jest domek, a miś na pojemniku na pluszaki. 5 praktycznych rad, jak pomóc dziecku w nauce porządkowania: nauka sprzątania ma sens, gdy dziecko wie, że obowiązki nie dotyczą tylko jego; sprzątaj razem z dzieckiem – na początku będziesz robiła to głównie sama z małą pomocą, z czasem wystarczy, że będziesz obserwować i chwalić z boku; nie zmuszaj, lecz tłumacz – dlaczego sprzątanie jest konieczne; wyjaśnij, że w czystym pokoju milej się bawić, łatwiej znaleźć potrzebne zabawki; pokaż skutki bałaganu – udowodnij, jak długo szuka się autka albo ukochanego misia, gdy nie zostały odłożone na swoje miejsce, np. do pudła; daj przykład – jeżeli kładziesz swoją książkę na podłodze, malec nie rozumie, dlaczego on musi sprzątać, a mama nie; opowiedz bajkę na ten temat – przygody bohaterów pomagają maluchowi poradzić sobie z nowym zadaniem. PAMIĘTAJ, że półtoraroczne dziecko samo nie uporządkuje swojego pokoju. Ono nawet nie rozumie jeszcze pojęcia bałagan. Zacznij więc od wprowadzenia prostych zasad. Pilnuj, aby dziecko bawiło się naraz tylko kilkoma zabawkami. Łatwiej mu będzie odłożyć na miejsce parę autek, niż sprzątnąć całe ich pudło. Niech maluch od małego poznaje obowiązki domowe Obowiązki domowe mogą mieć już nawet 4-latki. Jak podkreślają eksperci, dzięki nim dziecko czuje się ważne, potrzebne i... jest z siebie bardzo dumne. Jeżeli chcesz przyzwyczaić swoje dziecko do jakichś czynności, pamiętaj o kilku ważnych rzeczach: dostosuj je do wieku; dziecięce obowiązki muszą być przede wszystkim bezpieczne dla malca, nie wchodzi w grę np. prasowanie ubrań; bądź konsekwentna i cierpliwa; ustal z dzieckiem np. w jaki dzień będzie ci pomagało przy praniu; nie denerwuj się jak będzie przy tym na początku więcej twojej pracy niż jego pomocy; zachęcaj, nie odmawiaj, nawet jeżeli dziecko wykona coś nieporadnie, pozwól mu na to; chwal - częste pochwały są najlepszym sposobem na to, by twoje dziecko polubiło czynności, którymi musi czy też powinno się zająć. [CMS_PAGE_BREAK] "Mama i tata to nie są roboty" - tekst piosenki [GRAFIKA] Śpiewaj razem z dzieckiem piosenkę - klikając grafikę możecie jeszcze szybciej przyswoić jej słowa! Napiszcie w komentarzach, w jaki sposób zachęcacie swoje maluchy do pomocy w domu? Czy macie swoje patenty na nauczenie malucha sprzątania po zabawie? Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Zobacz też: Skąd się biorą bałaganiarze Zabawki i zabawy wspomagające integrację sensoryczną DIY: Jak zrobić fajną zabawkę dla dzieci w minutę? (FILM)
Zabawa w sprzątanie jest super! Co możesz zrobić, żeby nauczyć malucha dbania o porządek?
Choć tobie codzienne porządki może nie sprawiają frajdy, twój maluch może je uwielbiać, jeśli tylko zostanie odpowiednio poprowadzony. O czym warto pamiętać?
Naukę dobrych nawyków warto rozpocząć jak najwcześniej. Wiecie, „czym skorupka za młodu nasiąknie…”:) Ile dziecko powinno mieć lat, by było gotowe na edukację w zakresie utrzymywania porządku i co może zachęcić je do samodzielnego sprzątania? Podpowiadamy! Nauka przez zabawę to klucz do sukcesu! Na szczęście, jeśli chodzi o uczenie dziecka tego, by dbało o ład w mieszkaniu, zabawa jest doskonałą metodą. Dokładniej zabawa w sprzątanie! Sklepy z zabawkami uginają się od zabawkowych odkurzaczy, desek do prasowania, żelazek, mopów czy nawet całych zestawów sprzątających, miotełek, zmiotek i szufelek. I to nieprawda, że tylko małe dziewczynki lubią tego typu akcesoria. Chłopcom sprawiają one również dużo frajdy. Poza tym, drogie mamy, jeśli uważacie, że mężczyźni również powinni sięgać po odkurzacz czy zmiotkę i cenicie swoich mężów za to, że dzielą się z wami obowiązkami domowymi, starajcie się, by i wasi synowie w przyszłości nie stronili od sprzątania. Dlaczego warto kupować dzieciom zabawki do sprzątania? Maluchy uwielbiają naśladować rodziców. Najbardziej cieszą się, kiedy mogą robić coś wspólnie z wami. U nas w domu żadna bajka czy gra nie jest w stanie wygrać ze wspólnym ścieraniem kurzy. Moja dwulatka doskonale radzi sobie z tą czynnością i choć wiadomo, że efekt jej pracy nie jest wymarzony, to jednak ten rytuał sprzątania coraz mocniej zapada w jej pamięć, z czego bardzo się cieszę. A ona jest dumna z tego, że może robić to, co mama (być prawie jak mama) i otrzymywać pochwały, że tak pięknie pomaga. Uważam, że czas spędzony na wspólnym sprzątaniu może być równie ważny dla budowania naszej więzi, jak wspólna zabawa. A przecież dla niej i tak każde takie wycieranie kurzy jest zabawą. I to jaką fajną! Kiedy warto zacząć uczyć dzieci sprzątania? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Tak naprawdę odkąd tylko zaczynają bawić się jakimiś zabawkami, powinny widzieć, że po skończonej zabawie należy je wszystkie zebrać i odłożyć na miejsce. Z czasem powinny też zacząć w tym uczestniczyć. Według naukowców naukę różnych czynności należy rozpoczynać w odpowiednim wieku. Zbyt wczesna edukacja w zakresie, którego dziecko nie rozumie, nie przyniesie pożądanych efektów. Jeśli chodzi o sprzątanie, zbadano, że najlepiej zacząć naukę u dwulatków. Czy wasze dwulatki mają już własne odkurzacze lub mopy? Naprawdę polecam. Oczywiście operowanie prawdziwym odkurzaczem też jest fajne, ale nieco męczące, kiedy chcemy sami szybko ogarnąć mieszkanie, a dziecko wyrywa nam rurę i chce odkurzać. Lepiej jest, gdy każdy ma swój sprzęt, wtedy można pracować równocześnie i sprzątanie idzie szybciej :) Jeśli jeszcze tego nie praktykujecie, polecamy spróbować! Zobacz też: Jak zapanować nad chaosem w pokoju dziecka? Nie da się? A jednak! Negocjacje o sprzątanie - genialny filmik z 3-latką Sprzątanie z dzieckiem to syzyfowa praca. Oto dowód!
Bałagan po zabawie? Znalazłam na to sposób, który moje dziecko uwielbia
Znasz to uczucie, kiedy twój salon zamienia się w salę zabaw, a wszędzie dookoła leżą porozrzucane zabawki? Jeśli tak, to witaj w klubie. Dzieci są prawdziwymi ekspertami od robienia bałaganu, a nam rodzicom trudno jest nad tym zapanować. Ale ja znalazłam na to sposób. Jest nim rewelacyjny Zbieracz klocków od Mega Bloks, który ułatwia sprzątanie po zabawie. Dzięki niemu nie muszę już walczyć o każdy kawałek przestrzeni, a maluch sam garnie się do sprzątania!
Dbanie o porządek w domu jest niezwykle istotne, bo uczy odpowiedzialności i szacunku do posiadanych przedmiotów. Dlatego warto uczyć dziecko sprzątania zabawek i przygotowywać je do odpowiedzialnego życia już od najmłodszych lat. Taka postawa z pewnością zaowocuje, gdy maluch stanie się dorosłym i niezależnym człowiekiem. Jak zachęcić dziecko do sprzątania zabawek? Zobacz jak działa Zbieracz klocków od Mega Bloks i zamień pozornie niefajną czynność w prawdziwą rozrywkę! Bałagan w pokoju? Jest na to sposób! Zanim podejmiesz wyzwanie, jakim jest okiełznanie przestrzeni wokół siebie, opracuj sobie własny system. Jeśli o mnie chodzi, to zauważyłam, że najtrudniej jest sprzątać drobne elementy, takie jak małe samochodziki czy klocki, które niemal codziennie są porozrzucane po dywanie. Dobrym sposobem jest poukładanie zabawek tematycznie w oddzielnych, pojemnikach, najlepiej plastikowych, żeby było widać, co znajduje się w środku. Małe samochodziki trzymam właśnie w takich pojemnikach, a większe zabawki w specjalnym, dużym koszu. Jako zwolenniczka minimalizmu, staram się także podpatrywać, czym najczęściej bawi się moje dziecko. Dzięki temu wiem, które rzeczy mogę odłożyć do szafy. Za jakiś czas, te mniej używane zabawki będzie można wyciągnąć ponownie, a maluch będzie się czuł, jakby zyskał zupełnie nowe przedmioty! Jak zachęcić dziecko do sprzątania zabawek? Jeśli chodzi o sprzątanie zabawek – staram się pokazywać córce, jak należy to robić, ale w żadnym razie jej nie wyręczam. Często dzieci uwielbiają naśladować dorosłych, więc możesz to wykorzystać i zachęcić twoje dziecko do naśladowania ciebie – na przykład w trakcie sprzątania. Możesz np. umówić się z maluchem, że najpierw sprzątanie zabawki, które są koloru czerwonego, potem zielonego, białego itd. Każde odnalezienie wskazanego przez Ciebie przedmiotu będzie napawało go dumą. Jak widać, jest wiele sposób na zrobienie porządku w domu. Jednak naszym hitem zdecydowanie jest Zbieracz klocków Mega Bloks, który pomaga w sprzątaniu klocków. Córka uwielbia go nie tylko dlatego, że pojazd jest świetnym miejscem na przechowywanie rozsypanych klocków, ale także dlatego, że sam zbiera je z podłogi. Jak działa Zbieracz klocków? Najważniejsze to nie bać się uczyć swego malucha sprzątania. Im szybciej zaczniesz, tym lepiej dla twojego dziecka. Wspólne sprzątanie potraktuj to jako sposób na dobrą zabawę z maluszkiem. Możesz wykorzystać do tego Zbieracz klocków Mega Bloks, który sprawi, że problem bałaganu zniknie na dobre. Z jego pomocą sprzątanie zmieni się w prawdziwą zabawę! To wspaniały wielki wózek, który zapewnia nie tylko mnóstwo zabawy w budowanie i jeżdżenie, ale także zbiera klocki! W zestawie znajduje się 20 klocków w rozmiarze idealnym dla małych rączek. Wszystkie mogą być przechowywane wewnątrz pojazdu. Wózek ma też wyjmowaną rączkę, dzięki której maluszek łatwo będzie ciągnął za sobą pojazd, a wraz z nim swoje konstrukcje. Co więcej, stanowi on równocześnie platformę do budowania! Najbardziej ekscytującą funkcją jest jednak to, że pojazd samodzielnie zbiera klocki, które spotka na swojej drodze, i umieszcza je w specjalnym obrotowym bębnie – zupełnie tak, jakby sprzątał! Odkryj jeszcze więcej zabawek! Zajrzyj na: Mega Bloks
Jak zostać minimalistą z dwójką dzieci - sprawdzam!
Pewnie, że marzy mi się prostsze życie. Pewnie, że chciałabym mieszkać w domu z Instagrama. Ale mieszkam w domu z dwójką dzieci… Skoro tak, przynajmniej sprawdzę, jak się u nas przyjmie minimalizm.
Pracować mniej, wydawać mniej, mieć mniej - pod tymi hasłam minimalistów podpisuję się obiema rękami. Od siebie dorzucam - sprzątać mniej i krzyczeć mniej. Na dzieci. Nie, żeby były z nimi szczególne problemy. Problemy są zwykłe, ale dokuczliwe: wieczny bałagan w pokoju, zaciekła niechęć do ubierania się, podbieranie moich kosmetyków itp. Minimalista bez nerwów Może gdyby ograniczyć im ilośc zabawek, przynajmniej pierwszy problem by się rozwiązał? Zatem wkraczam do dziecięcego pokoju, ale już na progu natykam się na pierwszą przeszkodę: rowerek córki. Stoi na honorowym miejscu - w samym wejściu, za to córki brak. Coś mi jednak podpowiada, że tu była. Wszędzie leżą jakieś strzępy - ni to papier, ni materiał, przedziwna substancja. W dodatku mokra! Odsuwam rowerek i idę po śladzie. Pełno wszędzie tych strzępów, ale przy drzwiach namierzam pewne zagęszczenie. W dodatku słychać, jak coś mlaszcze. Zaglądam za drzwi, a tam moja dziewczynka we własnej osobie żuje biblioteczkę. Wyciągnęła książki brata, usunęła część kartek i sprawdza, czy dobre. No, przecież już wiesz, że niedobre - postrzępiłaś tak całego Brzechwę! Biorę głęboki oddech i trzymam. Przy wydechu myślę sobie, że może to nawet niezły pomysł, żeby się tych książek trochę pozbyć. Zgromadziliśmy ich tyle, że starczyłoby na osiedlową biblioteczkę i dawno się już nie mieszczą na półkach. Wołam syna i mówię, że książki trzeba oddać na szkolną zbiórkę do szpitali. Pani psycholog ostrzegała co prawda, że takie nagłe akcje nie przysporzą dzieciom inteligencji emocjonalnej, ale ja tu walczę o minimalizm we własnym domu, inteligencję chwilowo pomijam. Minimalista bez książek Syn jest urodzonym minimalistą, do książek przywiązania nie ma. W zasadzie, mógłby oddać wszystko, z wyjątkiem siostry i jednego znaleźnego patyka, którym lubi „łowić ryby” z balkonu. Reszta jest mu obojętna, dlatego zamaszystym gestem zrzuca z półki, jak leci: Pinokia, Alicję w Krainie Czarów, Tuwima, Lecha Janerkę. Wyławiam z papierowej sterty „Puszkę Cacuszko” i mówię, że nie oddam. Syn nie rozumie: jak to? przecież sama chciałaś! No, chciałam, chciałam, ale to przecież „Puszka Cacuszko” - książka taka sobie, ale ile wspomnień, zobacz, jaka pomięta. Nic nie pamięta - to moje wspomnienia. To ja czytałam „Puszkę” po sto razy, jak był mały. To ja musiałam wydobyć spod ziemi drugi egzemplarz, gdy S. wykończył pierwszy. Minimalista bez sentymentów Minimaliści ostrzegali, że najtrudniej się pozbyć „przedmiotów sentymentalnych”. Mieli rację, ale co mi z tego! Z wytypowanych przez syna do oddania prawie wszystkich książek jestem w stanie przystać na rozstanie się z trzema. Na siłę dorzucam czwartą, ale to nie poprawia sytuacji na półkach ani w dziecięcym pokoju. Odkładam książki i postanawiam rozprawić się z zabawkami. Do nich nie czuję żadnych sentymentów. Syn powiedział, żebym robiła, co chcę. Po akcji z książkami się znudził i poszedł na balkon - wiadomo po co. Żadnych przeszkód na horyzoncie! Łapię jak popadnie niepasujące do niczego kuleczki, wstążeczki, klocuszki, jakieś broszurki, jakieś figurki. I wyrzucam. Jestem jak sześcioręka bogini, nic mnie nie powstrzyma! Minimalista bez sensu Akurat! Powstrzyma i to szybko znajomy odgłos dobiegający spod dziecięcej (wciąż bogatej) biblioteczki. Dyskretnie przysłonięta drzwiami siedzi nad workiem pełnym zgromadzonych przeze mnie skarbów i żuje jakąś tasiemkę. Widzę, że polowanie na niepotrzebne zabawki pochłonęło mnie tak bardzo, że przegapiłam, jak rozprawiła się z dinozaurem z gąbki i paroma innymi rzeczami. Próbuję odebrać córce worek, ale nie chce oddać. Kiedy tak krzyczy, rozglądam się po pokoju, który teraz wygląda, jakby przejechał po nim buldożer. Miało być proste życie, a tymczasem zgotowałam sobie jeden wielki bałagan, piekło brukowane dobrymi chęciami… Zrezygnowana zarządzam wyjście na rower. Prosto, w duchu minimalizmu i może uda mi się wysłać do męża smsa, żeby po cichu wyniósł ten nieszczęsny worek do śmietnika. Czytaj też: Porozumieć się bez przemocy... z dwulatką Nie zagracaj domu! Te rzeczy przestaną ci być potrzebne po porodzie Kiedy spać, kochać się, pracować? Testujemy ekspercki plan dnia
Małe dziecko, duży bałagan! Jak sobie z tym poradzić?
Toniesz w bałaganie, odkąd na świecie pojawiło się twoje dziecko? Nie ty jedna! Bałagan potrafi wyprowadzić z równowagi świętego, zwłaszcza, kiedy trzeba go sprzątać w kółko. Podpowiadamy, jak robić to z głową. Przeczytaj nasze rady, jak okiełznać bałagan!
Porozrzucane zabawki, plamy z jogurtu i mleka, zniszczone książki – przechodzą przez to wszyscy rodzice. Jedni radzą sobie z tym lepiej, inni... potrzebują drobnej pomocy. Gotowe do dzieła? Sprzątamy! Zabawki i akcesoria Tutaj zasada jest prosta – im mniej, tym lepiej. Przyjrzyj się dokładnie wszystkim dziecięcym gadżetom, które posiadasz. Oceń, których tak naprawdę potrzebujesz i używasz. Czy na pewno są ci niezbędne 4 grzebyczki, popsuta karuzelka, 30 smoczków, 2 laktatory? Zostaw tylko te rzeczy, które faktycznie Ci służą na danym etapie. Resztę oddaj, schowaj – jeżeli nadadzą się na przyszłość – lub wyrzuć. To samo zrób z zabawkami. Zostaw tylko te, którym dziecko się bawi. Zabawki, do których dziecko jeszcze nie dorosło, spakuj i schowaj. Wyjmiesz je, kiedy dziecko będzie odpowiednio duże. Sprawne zabawki, którymi maluch już się nie bawi, oddaj młodszym dzieciom. Jeżeli takich nie znasz, zanieś je do pobliskiego domu samotnej matki, ośrodka pomocy społecznej. Zabawki zepsute, połamane i takie, których na pewno nie da się naprawić, wyrzuć. Ubranka Za małe ubranka, które nie są zniszczone, spakuj i podaj dalej (chyba, że planujesz kolejne dziecko). Zniszczone wrzuć do kubła PCK. Za duże schowaj na górnej półce i raz na miesiąc sprawdzaj, czy któreś już się nadaje. W szafie dziecka zostaw tylko te ubranka, których właśnie używasz. Plamy, plamy, plamy Bałagan, który dziecko robi przy jedzeniu to prawdziwa próba cierpliwości dla rodzica. Zwłaszcza, jeśli zdecydowałaś się je karmić metodą BLW. Tu, niestety, nie ma mądrych. Trzeba przeczekać ten etap i na bieżąco sprzątać to, co dziecko nabrudzi. W pobliżu krzesełka dziecka połóż zapas czystych ścierek i paczkę mokrych chusteczek. Będzie Ci łatwiej rozprawiać się z brudem na bieżąco. Zwróć uwagę na brudne rączki, które lubią zostawiać ślady na meblach! Stałe miejsce Wyznacz dziecku stałe miejsce zabawy. Urządź mu jego własny kącik, gdzie może rozrzucać klocki i wysypać wszystkie miśki na podłogę. Dzięki temu dziecko nie będzie roznosić zabawek po całym domu. Ucz je także sprzątać zabawki po skończonej zabawie. Z początku może to nie przynosić wyraźnych efektów. Im więcej razy powtórzycie to "zadanie", tym większa szansa na sukces. Powodzenia!
Znasz to uczucie, kiedy wchodzisz do dziecięcego pokoju i niemal nie jesteś w stanie dostrzec w nim swojego dziecka wśród wszystkich zabawek? Dzieci są prawdziwymi ekspertami od robienia bałaganu. Rodzice z kolei doskonale znają się na sprzątaniu. Jak to połączyć?
Niektórzy rodzice myślą: „mój skarb jest jeszcze taki malutki”, co doskonale usprawiedliwia i tłumaczy ich sprzątanie po zabawach dziecka. Jeśli jednak twój skarb potrafi już sam chodzić, sięgnąć po swoją zabawkę i rzucić ją na podłogę, to znaczy, że opanował umiejętności, które może wykorzystać nie tylko do zabawy ale także do sprzątania po sobie. Wykorzystaj to i bądź dobrym wzorem dla swojego dziecka. Pokaż jak należy to zrobić ale go nie wyręczaj. W tego typu sytuacjach z pomocą przychodzi naśladowanie. To, według wielu psychologów dziecięcych naturalna forma kształtowania wielu umiejętności. Zamiast więc wyręczać, wprowadzać surowe reguły czy karać za ich nie przestrzeganie zrób coś co zachęci twoje dziecko do naśladowania ciebie. Kilka pomysłów na wspólną zabawę w sprzątanie 1. Włącz muzykę, w rytm której będziecie poruszać się po pokoju, zbierając zabawki jak grzyby po deszczu. Możecie je odkładać na miejsce przy akompaniamencie radosnych podskoków! Zacznij sprzątać, tańcząc i podskakując, a na pewno nie będziesz musieć długo czekać, by Twoje dziecko do Ciebie dołączyło. 2. Postaw szkraba na swoich stopach i udawaj, że jesteście robotem, który przemieszcza się krok za krokiem i usuwa wszystkie przeszkody poprzez chwyt, lokalizowanie miejsca, odniesienie. Radość malucha gwarantowana! 3. Dwulatek będzie zachwycony, jeśli wręczysz mu zabawkę, która pomoże w zbieraniu klocków. W ofercie Mega Bloks® możesz znaleźć np. kolorowy wózek – pojazd-zbieraczek – który nie tylko jest świetnym miejscem na przechowywanie rozsypanych klocków, ale także sam zbiera je z podłogi. 4. Doceń sukcesy swojego dziecka. Każde odnalezienie wskazanego przez Ciebie przedmiotu będzie napawało go dumą. Prosząc o odnalezienie wszystkich czerwonych klocków, misia, auta czy laleczki pozwalasz by Twoje dziecko miało poczucie, że potrafi coś dobrze zrobić. Zaowocuje to pojawieniem się myśli „potrafię znaleźć każdy przedmiot” … a stąd już mały krok by budować pozytywny obraz siebie. 5. Pomocne może okazać się wprowadzenie sygnału, który zawsze będzie oznaczał rozpoczęcie sprzątania. Dzieci uwielbiają powtarzające się rytuały. To one są gwarantem przewidywalności świata a co za tym poczucia pewności siebie i bezpieczeństwa. Szczególnie dobrze, może sprawdzić się rozpoczynania każdego sprzątania wspólnym nuceniem dowolnie sformułowanego zdania. Czasem wystarcza śpiewanie zwykłego wyrażenia „sprzątamy po sobie”. 6. Maluchy uwielbiają oznaczenia i łatwy dostęp. Skorzystaj z gotowych worków, pudełek albo zbudujcie własny kosz z klocków – specjalnie na misie, auta czy kolorowanki. Na każdym przyklejcie znaczek informujący i przypominający, do czego on służy. Reszta zrobi się prawie sama :) Najważniejsze: Nie bój się uczyć swego malucha sprzątania i nie zwlekaj. Im szybciej zaczniesz, tym lepiej dla twojego dziecka. Wspólne sprzątanie potraktuj jak sposób na dobrą zabawę z maluszkiem. Oboje to polubicie! :) autor: Marta Żysko-Pałuba, psycholog
Negocjacje o sprzątanie – genialny filmik z 3-latką!
„Dziś nie mam siły, dobra?” – obejrzyj prześmieszną rozmowę taty i córki! On – przekonuje do sprzątania. Ona – do zabawy w chowanego. Kto lepiej negocjuje?
Niech was nie zwiodą te śliczne loczki i buzia aniołka. Ta słodka kilkulatka to twarda negocjatorka! Najpierw tłumaczy tacie, dlaczego – z zupełnie obiektywnych powodów – nie może spełnić jego prośby: "Nie mogę sprzątać, bo mówię, że boli mnie noga i ręce mnie bolą, i brzuch! Nie mogę się schylać!" Następnie zgrabnie zmienia temat: „Pobawimy się w chowanego?" By na końcu przejść do ataku: "Mam trochę siłę, ale jak będziesz mi mówił, co mam zrobić, to nie będę się z tobą bawić!" Czy znajdzie się tata, który po takiej negocjacji miałby jeszcze odwagę mówić córeczce o sprzątaniu? Nie mam siły sprzątać :D Ta mała jest genialna ;) Posted by Realistic.pl on 6 marca 2015
Naucz dziecko sprzątania zabawek. To możliwe!
Jeżeli patrzysz na podłogę usłaną klockami i zupełnie nie wiesz, co zrobić, by dziecko je sprzątnęło, nie załamuj się. Każde dziecko można nauczyć sprzątania zabawek. Pierwsza tajemnica sukcesu to: im wcześniej zaczniesz, tym lepiej.
Chcesz uczyć dziecko porządku, zacznij od nauki sprzątania zabawek. I to jak najwcześniej. Maluch, który wie, że wszystkie rzeczy mają swoje miejsce i powinny na nie wrócić, chętniej je posprząta. Jak zorganizować pokój dziecka? Nawet w najmniejszym mieszkaniu można wygospodarować kącik, szufladę, półkę czy kilka pudeł, by dziecko wiedziało, gdzie znajdują się jego rzeczy. Miejsca te powinny być łatwo dostępne. Dobrze też, gdy pudła, szuflady różnią się kolorem lub kształtem albo są na nich obrazki, które pełnią rolę etykiet, np. domek na pudle z klockami, a miś na pojemniku na pluszaki. Zobacz też: Pokoik malucha - rady architekta Kiedy dziecko samo będzie porządkować zabawki? Nie licz jednak na to, że półtoraroczne dziecko samo uporządkuje swój pokój. On nawet nie rozumie jeszcze pojęcia: bałagan. Zacznij więc od wprowadzenia prostych zasad. Pilnuj, by dziecko bawiło się naraz tylko kilkoma zabawkami. Łatwiej mu będzie odłożyć na miejsce parę autek, niż sprzątnąć całe ich pudło rozsypane na podłodze. Dodatkowo zbyt duża ilość zabawek w zasięgu wzroku nie pozwoli dziecku skupić się na tym, czym się bawi. Dlatego przed rozpoczęciem kolejnej zabawy sprzątnijcie rzeczy z podłogi. Ale spytaj, czy dziecko nie chciałoby pokazać np. swojej budowli z klocków czy układanki tacie, gdy wróci z pracy. Przesuńcie ją wtedy na bok. Czy można się bawić w sprzątanie? Nauka sprzątania przestanie być łatwa, gdy dziecko pozna ulubione słowo dwulatków: „Nie”. Jeżeli na twoje prośby reaguje odmową, spróbuj zrobić ze sprzątania zabawę. Możecie np. urządzić wyścigi – kto pierwszy wrzuci zabawki do pojemnika. Potem koniecznie pochwal zwycięzcę. Zobacz też: W co się bawić z dzieckiem w 2. i 3. roku życia? Jak namówić dziecko na porządki? Małe dzieci same z siebie nie umieją sprzątać. Trzeba ich tego uczyć. Co może przynieść rezultat? Zachęcanie dziecka, by pomogło dorosłemu. Rodzic pokazuje, jak się sprząta, mówi, co teraz robi i próbuje włączyć dziecko do zajęć w formie zabawy. Porządkowanie nie może kojarzyć się z karą czy nerwami, bo nieprzyjemnych sytuacji maluch będzie unikać. Kiedy widzimy, że jest zmęczony, śpiący i próba wspólnego sprzątania może spotkać się z odmową, nie ryzykujmy. Wtedy przypomnijmy tylko, że zabawki muszą trafić na swoje miejsce i zróbmy to sami, wyjaśniając, co robimy: „O, miś musi iść spać. Auta muszą wjechać do garażu...”. Uczyć sprzątania warto spokojnie, systematycznie i cierpliwie. A jak to jest trudne, najlepiej wiedzą rodzice nastolatków... 5 praktycznych rad, jak pomóc dziecku w nauce porządkowania Nauka sprzątania ma sens, gdy dziecko wie, że obowiązki nie dotyczą tylko jego. Sprzątaj razem z dzieckiem – na początku będziesz robiła to głównie sama z małą pomocą. Ale kiedy twoja pociecha nauczy się porządku, wystarczy, że będziesz obserwować i chwalić z boku. Nie zmuszaj, lecz tłumacz – dlaczego sprzątanie jest konieczne. Wyjaśnij, że w czystym pokoju milej się bawić, łatwiej znaleźć potrzebne zabawki. Pokaż skutki bałaganu – udowodnij, jak długo szuka się autka albo ukochanego misia, gdy nie zostały odłożone na swoje miejsce, np. do pudła. Daj przykład – jeżeli kładziesz swoją książkę na podłodze, malec nie rozumie, dlaczego on musi sprzątać, a mama nie. Opowiedz bajkę na ten temat – przygody bohaterów pomagają maluchowi poradzić sobie z nowym zadaniem. Zobacz też: Jak karać i nagradzać dziecko - wywiad z psychologiem Konsultacja: Katarzyna Floryan, psycholog, w Uniwersytecie dla Rodziców w Warszawie prowadzi terapię dzieci i wspiera rodziców w trudnościach wychowawczych
W przypadku dzieci dobra zabawa oznacza zwykle bałagan. Warto jednak od początku uczyć dziecko sprzątania zabawek. Podpowiadamy, jak to zrobić skutecznie.
Małe dziecko, nawet już dwuletnie, nie widzi, że jest bałagan. Nie zna jeszcze takiego pojęcia. Mimo to warto je namawiać do porządkowania zabawek. Choćby dlatego, że to bardzo kształcące zajęcie - uczy na przykład klasyfikowania! Misie kładziemy na tej półce, samochody na tamtej, klocki do skrzyni czerwonej, a piłeczki do zielonej... Jeśli chcesz nauczyć dziecko sprzątania, to... Po pierwsze: Bawcie się jedną zabawką na raz Wprowadź zasadę, że bawicie się tylko jedną zabawką na raz (lub grupą zabawek, np. zestawem do budowania, zestawem dla lalek itp.). Aby rozpocząć zabawę, trzeba najpierw skończyć poprzednią, czyli posprzątać. Tłumacz: „Za chwilkę będziemy układać układankę, ale najpierw schowamy klocki”. Nie ustępuj, nawet jeśli dziecku to się nie podoba. Zobacz pomysły na zabawy dla dzieci w wieku 24-36 miesięcy Po drugie: Ogranicz ilość zabawek Dziecku łatwiej odłożyć na półkę dwie większe lalki niż dziesięć malutkich. Sprzątanie zabawek jest wtedy mniej męczące, a zarazem możliwe do wykonania już dla dwuletniego dziecka. Poznaj też 7 zabawek wszech czasów Po trzecie: Przygotuj pojemniki na zabawki Zadbaj o pojemniki, w których maluch będzie przechowywać misie, klocki, samochodziki. Nie ma sensu codziennie układać ich pieczołowicie na półce. Zabawki edukacyjne dla 2 latka - opinie Po czwarte: Bawcie się w sprzątanie Dwulatki uwielbiają słowo „nie”. Dlatego najlepszym sposobem na zachęcenie do sprzątania jest zabawa w... sprzątanie. Wiele maluchów lubi, gdy to zabawki proszą o postawienie ich na półce. Mów, np.: „Zobacz, lala taka smutna. Chce wrócić na półkę, tam jest jej domek... Świetnie! Lala dziękuje Zosi. A teraz klocki tęsknią za domem. Zobacz, jakie mają smutne minki: Zosiu, wrzuć nas do naszego pudełka, proszą klocki - itd." Sprawdź też: 8 sposobów na ataki histerii u dziecka Po piąte: Zachowaj cierpliwość Nie licz, że będzie łatwo. Ale nie ustępuj. Pomóż dziecku dyskretnie w porządkach i bądź wyrozumiała. Chwal najdrobniejszy wysiłek dziecka! Zrób test i zobacz, co musi umieć dwulatek