Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T10:24:38.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Dziewczynki mogą wszystko”: ważna kampania LEGO
items: Kupiła synowi pod choinkę lalkę. Wylała się na nią fala krytyki
items: Mama przytuli, tata zapewni byt – reakcja Doroty Zawadzkiej na utrwalanie krzywdzących stereotypów
items: Ani chłopiec, ani dziewczynka... więc kto? [WIDEO]
items: Czy imię dziecka ma wpływ na jego karierę zawodową?
items: Pracująca mama = gorszy pracownik?
items: Zobacz, co o gender myśli ta dziewczynka
items: Tata robi błąd i nikt go nie ocenia... a mama?
items: 4 stereotypy z którymi walczą ojcowie
items: "Dzięki ci, feminizmie", czyli dlaczego feministki lepiej wychowują dzieci
items: Dziewczynka może być strażaczką!
items: Gender w przedszkolu? Sprawdzamy!
items: Lalka dla chłopca, pistolet dla dziewczynki?
items: O różnicach w wychowaniu dziewczynek i chłopców

„Dziewczynki mogą wszystko”: ważna kampania LEGO
type: item
date: 2022-03-09T10:54:53.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: klocki
subject: prezent dla dziewczynki
subject: stereotypy
description: Już 9 na 10 polskich dziewczynek wie, że stereotypy związane z płcią wcale nie muszą ograniczać ich marzeń. Pokazują to wyniki badań Instytutu Geeny Davis, które przeprowadzono na zlecenie Grupy LEGO w 7 krajach. To dobra wiadomość, zwłaszcza że my, dorośli, świadomie lub nie, często uczymy córki, że są pasje zarezerwowane wyłącznie dla chłopców...
encoded: Jak mówi Martyna Wojciechowska, podróżniczka, dziennikarka i ambasadorka kampanii „Dziewczynki mogą wszystko”: „Dzisiaj, wyraźniej niż kiedykolwiek wcześniej widzimy, że popularne stereotypy, takie jak "dziewczynki lubią róż", niekoniecznie mają wiele wspólnego z rzeczywistością. Owszem, część z nich lubi róż, ale inne wolą niebieski, zielony, żółty i czerwony”. Dodaje, że choć część dziewczynek lubi być księżniczkami – wiele z nich woli bawić się w gaszenie pożarów, odkrycia naukowe czy pełne emocji podróże w nieznane… Martyna Wojciechowska: „A dziewczynki mogą wszystko” Słynna podróżniczka wspomina, że kiedy jako mała dziewczynka mówiła o swoich marzeniach słyszała, że „to niemożliwe, dziewczynki nie robią takich rzeczy”. „A dziewczynki mogą wszystko. Mają w sobie siłę, odwagę i potrafią być przebojowe. Lubią bawić się lalkami, ale równie chętnie tworzą budowle z klocków i powinniśmy je do tego zachęcać, bo to jedna z najlepszych zabaw, które pozwala rozwijać kreatywność” – mówi Martyna Wojciechowska. Są rodzice, którzy lubią kiedy córki śpiewają, tańczą i gotują Okazuje się, że choć współczesne polskie dziewczynki nie wierzą w moc ograniczających je stereotypów – rodzice wciąż zachęcają je do typowo dziewczęcych aktywności. Dorośli lubią gdy ich córki interesują się: tańcem, śpiewem, przebierankami, gotowaniem, zabawą w dom. Według pomysłodawców kampanii LEGO „Dziewczynki mogą wszystko” – to schematy, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Ich celem jest (mniej lub bardziej świadome) ukierunkowywanie zainteresowań i postaw dziewczynek. Tak, by wchodziły one w określone, uznawane za kobiece, role społeczne. Może prowadzić to do ograniczenia kreatywności, a także do przedwczesnej rezygnacji z marzeń. Co na to psycholog? „W trakcie zabawy dzieci rozwijają wiele kluczowych umiejętności i zdobywają wiedzę o sobie i świecie. Dlatego tak ważne jest, by zabawa ta była różnorodna i nieograniczona stereotypami. Byśmy jako dorośli tworzyli nieoceniającą przestrzeń,…

zQ91H3-122986-6c14a26.jpg
width: 953
height: 521

Kupiła synowi pod choinkę lalkę. Wylała się na nią fala krytyki
type: item
date: 2021-12-29T09:31:53.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: lalka Barbie
subject: stereotypy
subject: zabawki dla chłopca
description: Gdy influencerka zdradziła obserwatorom, co jej syn dostanie od Mikołaja, wywołała skrajne emocje wśród internautów. Czy to rzeczywiście tak kontrowersyjny wybór?
encoded: Caitlin Fladager to 27-letnia mama z Vancouver. Kobieta na swoim profilu w mediach społecznościowych chętnie dzieli się informacjami o swoim życiu rodzinnym. Jej profil śledzi aż 600 tys. osób, a posty, które publikuje, często wzbudzają skraje emocje wśród internautów. Nie wszystkim poddają się metody wychowawcze młodej mamy. Nie inaczej było przed świętami, gdy influencerka podzieliła się z obserwatorami informacją, co kupiła w prezencie 6-letniemu synkowi. Prezent, który uszczęśliwi dziecko Caitlin Fladager, zamiast kupować typowe figurki wojowników, jak choćby modne Power Rangers, postanowiła kupić dokładnie to, o co poprosiło dziecko. Chłopiec uwielbia bawić się lalkami Barbie, dlatego mama postanowiła dać mu taki prezent, który go uszczęśliwi. Na kobietę natychmiast wylała się fala krytyki. Wielu osobom nie podobało się, że kupuje synowi zabawki „przeznaczone dla dziewczynek”. Nie brakowało też rodziców, którzy wyznali, że ich dzieci również nie bawią się zabawkami zgodnie z utartymi stereotypami. Pojawiły się także słowa podziwu i pochwały dla tak odważnej i odlotowej mamy. Lalka dla dziewczynki, samochodzik dla chłopca? Czy podział na zabawki dla dziewczynek i chłopców ma jeszcze sens? Psychologowie są zdecydowani w tym temacie. Stereotypy dotyczące kolorów, ubioru czy wyboru zabawek wynikają z wyborów rodziców, a nie preferencji dzieci. Dzieje się to już na etapie wybierania wyprawki czy malowania ścian w pokoju dziecięcym. Dzieci potrzebują zabawy zabawkami, które je zaciekawią i to powinno mieć największe znaczenie podczas podejmowania decyzji, jaką zabawkę kupujemy dziecku. Jeśli dziewczynka chce dostać koparkę, a chłopiec wózek dla lalek, rodzice nie powinni się bać takich dziecięcych wyborów. Źródło: The Sun Zobacz także: Komu lalkę, komu autko? - wywiad z psychologiem Powinnyśmy zabronić córkom oglądania bajek Disneya? To skomplikowane! Dziewczynka może być strażaczką!

gOj8vy-121918-572e425.jpg
width: 1720
height: 1236

Mama przytuli, tata zapewni byt – reakcja Doroty Zawadzkiej na utrwalanie krzywdzących stereotypów
type: item
date: 2021-09-21T07:20:47.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecko
subject: mama
subject: stereotypy
subject: tata
description: Dorota Zawadzka odniosła się do komentarza jednej z internautek. Superniania sprzeciwiła się stereotypowi, że mama zawsze lepiej zaopiekuje się dzieckiem niż jego tata.
encoded: Choć w dzisiejszych czasach wypierany zostaje model rodziny, w którym to kobieta jest od zajmowania się dziećmi, a mężczyzna od zarabiania, to w niektórych domach nadal pokutuje ten krzywdzący stereotyp. Zdarza się również, że niektóre osoby wciąż są przekonane, że to właśnie mama „zrobi wszystko lepiej” od taty. Krzywdzące stereotypy Dorota Zawadzka na swoim profilu na Facebooku odniosła się do komentarza jednej z internautek. Superniania przyznała, że „aż się zagotowała”, gdy przeczytała te słowa: Stanowisko Doroty Zawadzkiej na temat takich stereotypów jest bardzo stanowcze. Jest ona zdania, że kobiety, mówiąc i myśląc w ten właśnie sposób, dają mężczyznom jawne pozwolenie na to, by w mniejszym stopniu brali udział w wychowaniu dziecka, a wręcz same popychają ich do tego: „Dopóki kobiety tak będą mówić i myśleć NIC się nie zmieni. Kobiety będą nadal uważały i wierzyły, że »one lepiej«, a potem uwierzą i wykorzystają to mężczyźni. Bo »ona wie i zrobi lepiej«! Absolutnie się nie zgadzam z tym postem!”. Owszem, być może w niektórych przypadkach słowa autorki komentarza są uzasadnione, jednak z pewnością nie jest tak w każdej rodzinie. Przecież ojcowie nie są gorszymi rodzicami niż mamy! Co myślicie na ten temat? Jak wasi partnerzy radzą sobie w opiece nad maluchem? Zobacz także: Dziecko trafiło do szpitala z powodu uzależnienia od gry komputerowej Nauczycielka obcięła dziecku włosy bez zgody rodziców! Ojciec złożył pozew i żąda odszkodowania Tatuaże dla dzieci reklamują WYTATUOWANE NIEMOWLAKI!

By8OSk-120084-dbf0cf7.jpg
width: 1200
height: 862

Ani chłopiec, ani dziewczynka... więc kto? [WIDEO]
type: item
date: 2018-03-08T11:05:34.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: płeć dziecka
subject: stereotypy
description: Choć płeć dziecka zostaje określona w momencie poczęcia, to coraz więcej rodziców uważa, że to dziecko powinno samo wybrać, kim chce zostać w przyszłości...i nie o zawód chodzi.
encoded: Wielu rodziców czeka z niecierpliwością na informację czy urodzi się chłopiec, czy dziewczynka. Część z nich zgodnie z tradycją kupuje wyprawkę dla maluszka w określonym przez płeć kolorze. Coraz więcej rodziców i producentów odchodzi od różu i niebieskiego, a oglądając wyprawki można wybierać i przebierać w kolorach. Jednak są rodzice, którzy idą o krok dalej i w żaden sposób nie chcą wpływać na odczuwanie przez dziecko płci. Maluch taki wychowywany „neutralnie” w przyszłości sam wybierze, kim chce być. Różowa obsesja Przez lata królowały niebieski i różowy jako kolory odpowiednie dla płci malucha. Co ciekawsze ten kolorystyczny kult jest stosunkowo młody i zaczął się dopiero w latach 40. XX. Do lat 20. XX wieku wszystkie niemowlaki ubierano na biało, dopiero później pojawiły się sukienki i spodenki w innych kolorach, mowa tu oczywiście o różowym i niebieskim. Tyle że dziewczynki nosiły niebieskie ubranka, a chłopcy różowe. Dlaczego? Kolor niebieski nawiązuje do delikatności, dla chrześcijan wiąże się on z wizerunkiem Matki Boskiej i z tego powodu przypisano go dziewczynkom. Różowy zaś to subtelniejsza barwa czerwonego, koloru mocy, agresji, męskości. Gdy weszła moda na róż producenci (i rodzice) oszaleli. Przez lata mocno zarysowała się granica między rzeczami tylko dla dziewczynek a rzeczami tylko dla chłopców. Mama, która nie chciała ubierać dziewczynki w różowe falbanki, musiała ubrać córkę w chłopięce ubranie. Na szczęście trend się zmienił i można w sklepach dostać coraz więcej produktów dla dzieci w wersji unisex. Bez stereotypów = bez płci? Nie tylko o ubranka czy zabawki chodzi. Wiele badań dowodzi, że znając płeć dziecka, podświadomie zaczynamy inaczej traktować dziecko. Badacze zauważyli, że np. rodzice dopiero urodzonych dziewczynek określali córki przymiotnikami takimi jak: ładna, urocza, czarująca, delikatna, a rodzice synków: duży, silny, mocny, o wyraźnych rysach. Co ciekawe, rodzice delikatną nazywali nawet bardzo dużą i silną dziewczynkę, a drobni…

imgiGAsUo-b7a80d5.jpg
width: 1800
height: 1200

Czy imię dziecka ma wpływ na jego karierę zawodową?
type: item
date: 2017-10-17T13:16:26.000Z
creator: Katarzyna Rapczyńska-Lubieńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre imię dla dziecka
subject: kariera
subject: stereotypy
description: Imię nadane dziecku po urodzeniu jest jednym z najważniejszych elementów, tworzących jego wizerunek w dalszym etapie życia. Często rodzice myślą, że jeżeli nadadzą dziecku ekstrawaganckie imię, to ono na pewno zrobi karierę. W praktyce wygląda to jednak zupełnie inaczej.
encoded: Moda na określone imiona zmienia się średnio co kilka lat. Już od dłuższego czasu w naszym kraju panuje trend na staropolszczyznę. Antek, Jaś, Staś, Amelka, Marysia i Zosia, to tylko niektóre z popularnych imion, wciąż chętnie nadawanych dzieciom. Obok nich mamy zupełnie inną grupę imion, które zamiast ułatwiać życie ich posiadaczom, jedynie utrudniają budowanie relacji z otoczeniem. Oryginalne nie znaczy lepsze Brajan, Dżastin, Dżesika, Nikola i Vanessa to spolszczone odpowiedniki zagranicznych imion, nadawane dzieciom przez rodziców, którzy za wszelką cenę pragną podkreślić swój status społeczny. Być może wiąże się to z tym, że celebryci chętnie wybierali swoim dzieciom imiona, które mają wyróżnić je z tłumu. Słynnym przykładem są, chociażby Fabienne, Etiennette, Xavier oraz Vivienne Vienna, czyli dzieci Michała Wiśniewskiego, wokalisty zespołu Ich Troje. Z kolei ostatnio media rozpisywały się o Natalii Siwiec, która nazwała swoją córkę Mia. Osoby, które nie są związane ze światem mediów, próbują iść w ślady celebrytów, wierząc w to, że jeżeli ich dziecko będzie nosiło nietypowe imię, z pewnością zrobi karierę w show-biznesie. A przynajmniej zrobi wrażenie na przyszłym pracodawcy. Imię a kariera zawodowa Pomysłowość rodziców, którzy wymyślają wciąż nowe odmiany imion, nie zna granic. Okazuje się jednak, że nie jest ona w cenie, gdyż dzieci bywają wyśmiewane przez rówieśników, a nauczyciele szufladkują uczniów, którzy muszą zapracować na nową opinię. Wiele imion nadawanych w Polsce obciążonych jest negatywnymi stereotypami na temat ich właścicieli. Janusze, Grażyny i Seby to rzekomo osoby o prymitywnym zachowaniu, porównywane do bohaterów serialu „Świat według Kiepskich”. Z kolei Brajany, Dżastiny, Dżesiki, to imiona nadawane dzieciom przez osoby z niższych warstw społecznych, które chcą podnieść swój status. Krystyna Doroszewicz z Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej oraz Ewa Stanisławiak z Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, przeprowadziły badania…

imge0rzV8-8ba92b6.jpg
width: 1152
height: 768

Pracująca mama = gorszy pracownik?
type: item
date: 2016-10-12T09:39:46.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mama wraca do pracy
subject: stereotypy
subject: zapracowana mama
description: Dlaczego nikt nie chce wierzyć, że matki świetnie sobie radzą i w domu i w pracy?
encoded: Powrót do pracy po długim urlopie macierzyńskim, czy wychowawczym, jest bardzo trudny dla kobiety. Oprócz problemów emocjonalnych związanych z pozostawieniem dziecka pod opieką babci/niani, dochodzi stres jak sobie poradzą w pracy po tak długiej przerwie. Na pewno nie pomaga w tym także podejście pracodawców, którzy niestety świeżo upieczoną mamę, traktują jak pracownika II kategorii. Zazwyczaj stereotypowo myśli się o niej: Będzie chodzić na zwolnienia. Będzie chciała wychodzić wcześniej z pracy. Nie będzie się w stanie skupić na pracy. Trudno będzie na niej polegać, bo nigdy nie wie, kiedy dziecko zachoruje. Nie będzie wyjeżdżać w delegacje i na szkolenia. Praca po godzinach – można zapomnieć o tym. Młoda kobieta = problemy. Zaraz zajdzie w ciążę i zniknie na 3 lata. Oczywiście nie bądźmy hipokrytami. Wiemy, że są mamy, które czasem wykorzystują sytuację rodzinną i pozwalają sobie na częste zwolnienia, wymuszając na lekarzach kilka kolejnych dni na opiekę nad dzieckiem. Większość kobiet powracających na rynek pracy, jest jednak tego zaprzeczeniem. Zatrudnienie takiej pracownicy może okazać się strzałem w dziesiątkę. Dlaczego? Czy znacie kogoś lepiej zorganizowanego niż mamę 2/3/4 dzieci? Logistykę taka kobieta ma w małym palcu! Czytaj: Mama zorganizowana Taka mama jest pracowita, szybka i efektywna. Nie będzie przesiadywać na kawce z koleżankami, bo najzwyczajniej w świecie będzie spieszyć do domu. Owszem, dzieci chorują, ale coraz więcej mam pracuje zdalnie, co nie ma znacznego wpływu na wykonywaną pracę. Mama która pozostaje w domu z dzieckiem, potrafi być efektywna on-line. Priorytety takiej kobiety są nastawione na efekt i sukces. Po długim czasie spędzonym z dzieckiem w domu, dąży do szybkich rezultatów w pracy. Ustalają we właściwy sposób priorytety i są na tym skoncentrowane. Kobieta, która już ma dzieci i wraca na rynek pracy, naprawdę nie robi tego tylko po to, by zajść w kolejną ciążę i kolejne 3 lata spędzić na zwolnieniach i urlopach. Warto walczyć ze …

imgRQj45c-6640652.jpg
width: 800
height: 800

Zobacz, co o gender myśli ta dziewczynka
type: item
date: 2016-10-06T09:31:00.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gender
subject: stereotypy
description: Oto lekcja gender, którą daje nam, dorosłym, mała dziewczynka. Posłuchajcie, co ma do powiedzenia na temat… napisów na koszulkach dla dzieci oferowanych w sklepach.
encoded: O gender trochę przycichło, ale trudno nie pamiętać tego, że jakiś czas temu wręcz nie było dnia, by nie odmieniano tego słowa przez wszystkie przypadki. Straszono nim jakby byłoby to diabłem wcielonym. A czym jest gender? Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definicję gender opisuje jako stworzone przez społeczeństwo role, zachowania, aktywności i atrybuty, jakie dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla kobiet i mężczyzn. Gender to dziedzina nauki, która bada różnice kulturowe między płciami, przygląda się również temu, jak handlowcy postrzegają rolę dziewczynek i chłopców. I jak postrzegają? Demaskuje ich pewna dziewczynka. Oskarżam was! Na kanale Youtube można obejrzeć film z jakiegoś sklepu. Zatytułowano go: "Dlaczego supermarkety myślą, że tylko chłopcy marzą o przygodach". Przy stoisku z ubraniami dla dzieci prawdopodobnie mama pyta swoją córkę, co myśli o koszulkach, które wiszą na wieszakach. Trudno nie zauważyć wzburzenia dziewczynki, która zwraca uwagę przede wszystkim na napisy na ubraniach. View oEmbed on the source website – Na koszulkach dla dziewczynek napisane jest: "Hej", "Czuję się wspaniale", "Piękne". A na koszulkach dla chłopców: "Myśl nieszablonowo", "Bohater", "Pustynne przygody czekają" – wymienia. – Co o tym myślisz – słyszymy pytanie. – To nie jest w porządku! – oburza się dziewczynka. – Widząc te napisy, każdy pomyśli, że dziewczynka powinna być po prostu ładna, a chłopcy być żądni przygody. A to błąd. Dlaczego ubrania dla chłopców i dziewcząt sprzedawane są oddzielnie? Byłoby dobrze, gdyby były takie same dla jednych i dla drugich. Bo co to znaczy, by myśleć nieszablonowo? To zachęta, by podążać za swoimi marzeniami, szukać przygód. To też rada, by nic cię nie zatrzymywało. A co znaczy to "hej" na koszulce dla dziewczynki? – Nie wiem – odpowiada mama. – Może ma zainspirować do tego, by powiedzieć... "hej"? Nie znajdujesz w tym napisie niczego inspirującego? – Nie, nie widzę. Która część w słowie "hej" ma mnie inspirować? – wzburza się d…

imgXAvHei-0d71c48.jpg
width: 2421
height: 1063

Tata robi błąd i nikt go nie ocenia... a mama?
type: item
date: 2016-08-25T09:27:00.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mama
subject: przewijanie dziecka
subject: stereotypy
subject: tata
description: Dlaczego mężczyźni mogą popełniać błędy, a kobiety od razu są oceniane? Opowieść tej mamy daje wiele do myślenia.
encoded: Mamy zawsze czują na sobie oceniający wzrok innych. Sąsiadek, pań z pobliskiego sklepu, słowem innych kobiet. Mężczyźni nie mają aż tak dużej tendencji do oceniania postępowań innych, zwłaszcza kobiet. Czemu jednak płeć piękna za te same przewinienia krytykuje matki, a jest w stanie odpuścić ojcom? Constance Hall - blogerka, opisała zdarzenie które przydarzyło jej się osobiście. Matka czwórki dzieci ma świadomość pewnych stereotypów rządzących światem, niemniej jednak czasem się przeciw nim buntuje. "Byłam na śniadaniu w kawiarni z przyjaciółmi i synkiem. Kiedy poszłam do łazienki zmienić mu pieluszkę, okazało się, że nie ma stolika do przewijania. Ponieważ kafejka była w parku, wyszłam więc na zewnątrz i zmieniłam dziecku pieluszkę kładąc go na trawie. Po chwili podeszła do mnie jakaś kobieta i powiedziała: Widziałam że przewijałaś tu dziecko, czy następnym razem możesz użyć stolika do przewijania? Gdy jej odpowiedziałam, że nie znalazłam takiego w kawiarni dodała, że jest taki, tylko w innej części budynku. Poczułam się głupio i dlatego, że nie znalazłam tego miejsca i dlatego, że obca osoba zwraca mi uwagę. Podziękowałam jej za podpowiedź. W następny weekend poszliśmy do parku całą rodziną. Poprosiłam mojego męża, by tym razem on zmienił dziecku pieluchę, więc położył dziecko na trawie i zaczął przewijać. Obok siedziała grupka mam, które... były zachwycone moim mężem. Z daleka było słychać ochy i achy, jak wspaniale sobie radzi i jakim jest świetnym ojcem. Nikt go nie skrytykował, nikt nie kazał mu iść do toalety. To za co ja oberwałam, mojego męża uczyniło królem parku. Tak samo jest, gdy odbieramy dzieci. Na mnie wiecznie spóźnioną i zalataną wszyscy patrzą z wyraźną niechęcią. Kiedy mój mąż odbiera dzieci, nawet gdy jest spóźniony, wszyscy patrzą z podziwem. Dlaczego od ojców wymaga się dużo mniej niż od mam, które muszą być perfekcyjne? Nie twierdzę, że mamy nie podziwiać ich za to, jak dobrymi ojcami są, ale zadbajmy też o mamy! Spójrzmy innymi oczami na kob…

imgHCpNCW-2ed730a.jpg
width: 1000
height: 665

4 stereotypy z którymi walczą ojcowie
type: item
date: 2016-06-23T12:12:46.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobry tata
subject: ojciec
subject: stereotypy
description: Czy ojcowie mają takie same prawa jak matki? O niektóre muszą powalczyć!
encoded: Mężczyźni, którzy chcą świadomie uczestniczyć w życiu dzieci, niestety muszą o to zawalczyć. Są często dyskryminowani, choć nieświadomie, przez lekarzy, czy nauczycieli. Jedni machną ręką i pogodzą się z tym, że tak już jest. Ci, którzy poczują się zranieni, powinni tupnąć nogą i powiedzieć – nie zgadzamy się na to! David - tata, który zdecydował się powiedzieć o tym, jak czuje się dyskryminowany napisał tak: - Jestem ojcem dwójki dzieci. Rano budzę je, ubieram, karmię i odprowadzam do szkoły. Zawsze staram się wracać z pracy w porze wieczornej kąpieli i czytania bajek. Mimo to, ludzie postrzegają mnie przez pryzmat stereotypów. 1. Szkoła nie informuje ojca o wynikach pracy dziecka Zazwyczaj matka otrzymuje wszelkie powiadomienia ze szkoły. Dlaczego, skoro oboje rodziców podaje adres mailowy? David blisko rok walczył w sekretariacie, by wszystkie informacje o edukacji jego dziecka, a także okresowe informacji o jego stanie zdrowia, były wysyłane do obojga rodziców. 2. Na imprezy dla dzieci nie chodzą tylko mamy Spotkania poza szkołą są świetne dla dzieci, pogłębiają wtedy znajomości, otwierają się na rówieśników. Ojcowie rzadko są powiadamiani o takich imprezach, gdyż szkolna administracja nie wysyła do nich powiadomień, z góry zakładając, że nie będą oni brać udziału w przygotowaniach. Mało tego, gdy David pojawia się na takich spotkaniach, padają pytania typu: Gdzie jest ich mama?, albo zdziwienie: To Pan przyszedł? 3. Tylko mamy mogą rozmawiać o rodzicielstwie? Oczekiwania ludzi są strasznie schematyczne. Mamy w czasie spotkania dyskutują o dzieciach, ojcowie mają obowiązek rozmawiania o sporcie i i pracy. Dlaczego ojcowie nie mogą także włączyć się do dyskusji matek? Przecież są na bieżąco ze sprawami dzieci. Przeczytaj: Po co dziecku ojciec? Wyjaśnia psycholog, Jarek Żyliński 4. Tata, który spędza czas z dziećmi, nie robi kariery na serio? To kolejny stereotyp. Jeżeli tata czynnie uczestniczy w życiu dzieci, czy to oznacza, że nie może spełniać się zawodowo? Ni…

imgfmefAB-a0b9785.jpg
width: 1200
height: 800

"Dzięki ci, feminizmie", czyli dlaczego feministki lepiej wychowują dzieci
type: item
date: 2016-05-31T09:55:43.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: feminizm
subject: gender
subject: mama nieidealna
subject: stereotypy
subject: supermama
subject: wychowywanie dziecka
description: "Kobiety mają ciała, żeby produkować dzieci" – te słowa wywołały falę oburzenia. Przeczytaj, jak odnosi się do nich mama dwójki dzieci i feministka, Sandhya Menon.
encoded: "Feminizm to nadużywany termin. Kobiety mają ciała, żeby produkować dzieci. Nie chcę być mężczyzną. Chcę któregoś dnia gotować obiad dla męża i dzieci. Nie chcę być zawodową feministką" – to te słowa wypowiedziane przez modelkę i aktorkę Lisę Haydon wywołały w Internecie burzę. Sandhya Menon, mama 2 dzieci, bardzo trafnie opisała, dlaczego Haydon jest w błędzie. Przeczytajcie wpis Menon: "Negowanie feminizmu głęboko mnie rani. Czym jest zawód feministki? Dobrze tam płacą? Gdzie mogę się zapisać? Po udzielonym wywiadzie, Haydon napisała na swoim Instagramie (który jest już skasowany) coś, czym się pogrążyła jeszcze bardziej: To ważne, żeby nie zapomnieć, że jesteśmy kobietami stworzonymi do najwspanialszej roli – do powoływania na świat nowego życia. To coś, z czego powinnyśmy być dumne! Naszą prawdziwą siłą jest dar, którego mężczyźni nigdy nie będą mieć. Nasze ciała tworzą życie. Jeśli feministki mają z tym problem, to nie feminizm jest ich prawdziwym zmartwieniem... To natura! Lisa Haydon, rozumiem to. Mylisz się. Ale to rozumiem. Lata temu, zanim wiedziałam, że chcę mieć dziecko, przeczytałam książkę Adrienne Rich. Podczas pierwszej ciąży, powrót do tej książki pomógł mi zrozumieć, że to, czego od siebie wymagałam, było tak naprawdę tym, czego wymagali ode mnie inni. Podobnie jak Haydon, uczyłam się czym jest "macierzyństwo" przez wszystkie stereotypy, którymi byłam otoczona. Po lekturze tej książki, zaczęłam obserwować moje własne doświadczenie. Teraz jestem samotną mamą 6-latka i 7-latki. Jestem ich głównym wzorem do naśladowania. Nie jestem idealna, ale próbuję. Niezależnie od tego, co pokazują reklamy i filmy, moje dzieci widzą, że wykonuję "męskie" prace tak samo, jak "kobiecie". Widzą, że nikt nie dba o to, kto wykonuje jakąś pracę, dopóki robi to dobrze. (...) Lisa Haydon i ja korzystamy z wolności, którą mamy dzięki feminizmowi. Na jej Instagramie widzimy, jak podróżuje po świecie, pracuje, żeby zarobić własne pieniądze, wypowiada się krytycznie w przestr…

imgYwxzZg-32d0928.jpg
width: 1600
height: 1200

Dziewczynka może być strażaczką!
type: item
date: 2016-05-31T07:49:51.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: gender
subject: stereotypy
description: Czterdzieści minut potrzebowała Joanna Piotrowska, prezeska Fundacji Feminoteka, by pokazać pięciolatkom, że mogą być, kim tylko chcą. Nie tylko nauczycielkami, fryzjerkami czy księżniczkami. Mogą być też np. strażaczkami. Rozmawiamy o stereotypach płciowych.
encoded: Trudno nie zacząć od pytania o gender. Nadal błędnie odczytujemy to słowo. Gdy dziecko przychodzi na świat, to rodzice zwykle wiedzą, czy urodziła się dziewczynka, czy chłopiec. To płeć biologiczna. Oprócz niej jest jeszcze płeć społeczno-kulturowa, czyli właśnie gender (z ang. płeć). Gdy kobieta jest w ciąży, często odpowiada na pytanie, czy spodziewa się córki czy syna. Te niewinne pytanie jest emanacją oczekiwań społeczeństwa, które płciom przypisuje konkretne role. Zresztą różne badania potwierdzają, że rodzice, gdy dowiedzą się, jakiej płci będzie dziecko, inaczej zwracają się do przyszłej dziewczynki, a inaczej do chłopca. Gender pokazuje, że kobiety nie rodzą się z naturalnymi skłonnościami do sprzątania i gotowania, a mężczyźni – do polowania czy majstrowania w aucie. Te role narzuca nam społeczeństwo. Oczywiście jest część dziewczynek i chłopców, którym to się podoba, ale nie jest tak, że wszyscy chłopcy kochają auta, a wszystkie dziewczynki lubią różowy. To dorośli mówią dzieciom, że mają się tak a tak zachowywać i że taki a taki kolor przypisany jest do danej płci. Zresztą to się zmienia, bo kiedyś niebieski był dziewczyński, a różowy chłopacki. Dzieci tego nie wiedzą, ale szybko od nas to przejmują. Ograniczając dzieciom wybór, działamy na ich niekorzyść. Ma Pani na myśli wybór zawodu? Chętniej uczymy się, gdy mamy motywację, jak coś nas pasjonuje. Jeżeli dziewczynka interesuje się motoryzacją, mogłaby rozwijać się w tym kierunku i w przyszłości zostać np. projektantką samochodów. Jeśli jednak usłyszy, że to zajęcie nie jest dla dziewczynek, to może się zamknąć na to, co ją interesowało. Tak samo jest z chłopcami. Być może dlatego nie narodził się jeszcze drugi Janusz Korczak, bo chłopcy słyszą, że zajmowanie się dziećmi jest niemęskie, to zadanie kobiet. Kto studiuje na kierunkach humanistycznych? Kobiety! Nie dlatego, że chłopców to nie interesuje, tylko na pewnym etapie socjalizacji daliśmy im do zrozumienia, że to nie jest zawód dla nich. Na Zachodzi…

imgikuZzk-d0e3269.jpg
width: 1024
height: 813

Gender w przedszkolu? Sprawdzamy!
type: item
date: 2014-04-14T08:53:04.000Z
creator: Magda Klimkowska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: gender
subject: stereotypy
description: „Przebrali chłopca za dziewczynkę!”, „Rodzice z Rybnika buntują się przeciw ideologii gender”, „Szokująca indoktrynacja maluchów”... Dawno nie było takiej afery wokół przedszkolaków. Czy jest się czego bać? Sprawdziliśmy. W warszawskim przedszkolu.
encoded: Kiedy mówię „przedszkole”, myślę „pani Ala”. Pani Ala to przedszkolanka, którą pokochały moje dzieci. To osoba, którą najczęściej prosiłam o rady w sprawach wychowawczych. Jej myślenie i sposób rozmawiania z najmłodszymi przekonywał nie tylko maluchy, ale też ich rodziców i dziadków. Pani Ala pracuje z dziećmi od ponad 40 lat! Pracowała w placówkach w różnych miastach, w przedszkolach państwowych, założyła też domowe. Teraz pracuje w prywatnym prowadzonym przez jej córkę. Oprócz setek kochających ją wychowanków ma czwórkę dzieci i ośmioro wnucząt. O niej pomyślałam, gdy wybuchła ta awantura wokół gender i przedszkolaków. Przeczytaj koniecznie: Co to znaczy gender? Program o równości „Równościowe przedszkole” to program, który wywołał burzę. Dlaczego? Zajrzymy do programu. Czytamy w nim, że wyjaśnia on dorosłym pracującym z dziećmi, jak unikać stereotypów płciowych, jakie przekazy wzmacniać, a jakie osłabiać, na co zwrócić uwagę dzieci, jak dostosować gry, zabawy i ćwiczenia, by nie utrwalać płciowych stereotypów. Co w tym złego? Komu zależy na tym, by stereotypy jednak funkcjonowały? Ja nie lubię stereotypów, nie chcę, by moje dzieci nimi przesiąkały. Ale wróćmy do programu. Jego autorki piszą, że powstał ponieważ „równe traktowanie, szacunek dla równości ludzi, w tym dla równości płci nie jest normą w naszym społeczeństwie”. Dalej zaznaczają, że „program do edukacji przedszkolnej (...) jest nietypową propozycją. Nie można według niego, krok po kroku, prowadzić zajęć dla dzieci przez cały rok. Nie ma też takiej potrzeby”. Reasumując, walczy ze stereotypami, uczy równego traktowania dziewczynek i chłopców. Nikt nie pyta o gender O to, czy w przedszkolu, w którym teraz pracuje moja znajoma, prowadzony jest program „Równościowe przedszkole”, nikt z rodziców nie pytał. Byłam pierwsza. – Ten program nie jest u nas realizowany. Jest, jak wiele innych, nieobowiązkowy. Ale przecież o płci, o stereotypach płciowych i tak rozmawiamy – tłumaczy pani Ala. – Od wielu lat to robi…

imgZI7HMO-e65106d.jpg
width: 600
height: 435

Lalka dla chłopca, pistolet dla dziewczynki?
type: item
date: 2007-06-13T09:31:32.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: płeć dziecka
subject: stereotypy
subject: zabawki
description: Kupienie córeczce autka, a synkowi Barbie, to świetny pomysł. To nie pomyłka ani żart. Argumentów za takim rozwiązaniem jest więcej niż myślisz.
encoded: Zabawki nie mają płci. Na placu zabaw gangi chłopców strzelają z patyków, a dziewczynki robią ciasta z piasku? Idealny prezent dla małej panienki to lala w wózku, a dla chłopczyka – zdalnie sterowane autko? Tak może być, ale nie musi. Obalamy mity o dziecięcych zabawach. Wbrew streotypom Choć każda z płci ma swoje ulubione zabawy, to sporo dziewczynek woli autka od barbie. Są też chłopcy pasjonujący się mieszaniem w garnuszkach dla lalek. Nie niepokój się tym. Być może właśnie te zabawy akurat teraz najbardziej odpowiadają twojemu dziecku. A przy okazji uczą go nieoczywistych dla jego płci umiejętności, które w przyszłości mogą okazać się bardzo przydatne. Pozwól maluchowi bawić się zgodnie z jego temperamentem i rozwijać różnorodne talenty. Nie jesteś przekonana, czy to jest dobre? Boisz się, co powiedzą inni? Przyjrzyjmy się zatem najczęstszym stereotypom związanym z płcią. Wrażliwy chłopiec wyrośnie na ciapę Fałsz. Wyrośnie na wrażliwego mężczyznę – o ile mu na to pozwolisz. Typ brutala odszedł do lamusa, dziś kobiety cenią w mężczyznach umiejętność wyrażania uczuć. Nie zabijaj tych cech w swoim synku! Nasza rada: Nie ucz chłopca, że płacz, lęk, smutek są tym, co „mężczyźnie nie przystoi”. Powinien umieć wyrażać uczucia. Ojcowie zwykle obawiają się, że maluch, który nie potrafi lub nie chce się bić, stanie się obiektem drwin. Nie musi, jeśli nauczysz go rozwiązywać konflikty przez negocjowanie. W grupie może wtedy stać się niezastąpionym opiekunem i pocieszycielem. Dziewczynki nie powinny bawić się w wojnę Fałsz. Taka zabawa pomaga w rozładowaniu agresji, nawet jeśli dziewczynka celująca patykiem i wrzeszcząca: „Giniesz!” nie pasuje do wzorca „małej damy”. Jeśli jej tego zabronisz, pozbawisz swoją córeczkę okazji do wyrażania negatywnych uczuć. Może to mieć przykre konsekwencje w przyszłości, bo te emocje łatwo skierować przeciw sobie. Nasza rada: Uważnie obserwuj zabawy w wojnę, podwórkowe bandy i podchody. Nie dopuść, by przerodziły się w znęcanie nad słabszymi…

imgitNRGU-bebb352.jpg
width: 1024
height: 768

O różnicach w wychowaniu dziewczynek i chłopców
type: item
date: 2007-06-13T09:27:16.000Z
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: stereotypy
subject: wychowanie córki
subject: wychowanie syna
description: Marzyłaś o córeczce czy synku? A może aż do porodu nie chciałaś znać płci maleństwa? Czyżbyś obawiała się, że ta wiadomość może inaczej nastawić Cię do bycia mamą? Przeczytaj o stereotypach w wychowaniu dzieci.
encoded: Obserwując w szpitalu nowo narodzone maluszki, pewnie zauważyłaś, że chłopcy i dziewczynki zachowują się nieco inaczej. Dziewczynki szybciej szukają wzrokiem twarzy mamy, silniej reagują na hałas i ostre światło, są też wrażliwsze na dotyk. Płaczących chłopców zaś trudniej jest uspokoić, choć szybciej zainteresują się grzechotką lub pozytywką nad łóżeczkiem. Czy to możliwe, by płeć miała znaczenie już u tak malutkich dzieci? Psycholodzy podkreślają, że w tej kwestii istotny jest nie tylko temperament. Jak zatem wytłumaczyć fakt, że chłopcy rosną zwykle szybciej, są silniejsi, chętniej niż ich równolatki chwytają różne przedmioty i obracają je w rączkach? A potem budują z klocków wysokie wieże, podczas gdy dziewczynki wolą niższe. Dlaczego jako przedszkolaki zwykle ignorują nowe dziecko w grupie, a ich koleżanki od razu próbują się zaprzyjaźnić? Skąd te różnice Poza cechami fizycznymi i działaniem innych hormonów maluchy odmiennej płci różni też... budowa mózgu. W ostatnich latach wiedza na temat funkcjonowania układu nerwowego rozwinęła się na tyle, że nikt już nie kwestionuje tego, co odkryto. Otóż, choć nie brzmi to najlepiej, mózg chłopca rozwija się inaczej niż dziewczynki. W efekcie najczęściej prawa półkula ma więcej połączeń wewnętrznych, za to mniej połączeń z półkulą lewą. To istotne? Owszem, bo różne części mózgu odpowiadają za odmienne funkcje. Właśnie te różnice mogą wpływać na częstsze występowanie uzdolnień matematycznych i technicznych u chłopców, zaś u dziewczynek – lepsze zdolności językowe. Z drugiej strony, jak wynika z badań, rodzice częściej mówią do córek. Odmienność chłopięcego mózgu ma też zalety. Prawa, sprawniejsza półkula odpowiada za chęć do działania. Możesz więc liczyć na to, że z czasem Twojemu synkowi łatwiej będzie podjąć „męską decyzję”. Niestety, decyzja ta bywa szybsza niż myśl, co wyjaśnia, dlaczego to właśnie chłopcy wciąż pakują się w tarapaty. Błękit i róż Gdyby wszystko, co męskie i kobiece, dało się sprowadzić do odkryć neur…

imgpZuzn2-ae16028.jpg
width: 1086
height: 768