Święta z moją rodziną to projekt zarządzania kryzysowego. Jestem zmęczona już na starcie
Święta z moją rodziną coraz częściej przypominają projekt zarządzania kryzysowego. Niby ma być magia, ciepło i bliskość, a ja czuję się bardziej jak koordynatorka akcji ratunkowej niż uczestniczka rodzinnego spotkania. Jestem zmęczona, jeszcze zanim usiądziemy do stołu.
Zamiast zapachu piernika – telefony. Zamiast spokoju – napięcie. Zamiast bycia razem – gaszenie pożarów, zanim jeszcze się pojawią. I dopiero od niedawna zaczęłam się przyglądać, dlaczego co roku wchodzę w ten sam wir. Kiedy zaczyna się świąteczny chaos? Co roku obiecuję sobie to samo: tym razem będzie spokojnie. Będzie czas na pierniczki, na zdjęcie przy choince, na tę słynną „magię”, którą znamy z reklam. A potem, gdzieś pomiędzy pierwszym telefonem od kogoś z rodziny („a o której u was?”, „to ja tylko zapytam…”, „a co mam przynieść?”), a pierwszą awarią domowej logistyki, dociera do mnie, że znowu wpadłam w tryb zadaniowy. Święta w mojej rodzinie nie przypominają filmu familijnego. Bardziej naradę sztabu kryzysowego – z podziałem ról, z emocjami w skali od 1 do 10, z listą zadań, których nikt nie chciał, ale ktoś musi je wykonać. I bardzo często tym „kimś” jestem ja. Dopiero teraz zaczynam rozumieć, że ten chaos nie bierze się znikąd. Każdy przychodzi ze swoją historią Święta są jak lupa. Pod nią powiększają się nie tylko relacje, ale też stare schematy, przyzwyczajenia i niewypowiedziane oczekiwania. Jedni chcą ciszy, inni głośnych rozmów. Jedni chcą tradycji „jak u mamy”, inni nowoczesnej Wigilii. Jedni wolą barszcz klarowny, inni zabielany. A ja stoję pośrodku i próbuję to wszystko pogodzić. Czasami mam wrażenie, że układam te święta jak puzzlową układankę, w której ktoś zgubił połowę elementów. Każdy z nas przychodzi ze swoim zmęczeniem, własnymi napięciami i swoim „nie umiem inaczej”. A kiedy to wszystko spotyka się przy jednym stole, nic dziwnego, że bywa głośno, chaotycznie, a czasem wręcz wybuchowo. Świąteczna koordynatorka, czyli rola, którą wzięłam na siebie Przez lata wchodziłam w tę rolę automatycznie. To ja łagodziłam konflikty. To ja przewidywałam, kto może się na kogo obrazić. To ja planowałam, jak posadzić wszystkich przy stole, żeby nikt nie poczuł się pominięty. Robiłam listy zakupów, delegowałam zadania, dbałam o emocje wszystkich dookoła. Rzadko ktoś pytał: „A czego ty potrzebujesz na święta?”. Może dlatego, że sama nigdy o tym nie mówiłam. Bycie koordynatorką kryzysową ma jedną wadę: kiedy jesteś dobra w gaszeniu pożarów, ludzie przyzwyczajają się, że robisz to bez wysiłku. A ty sama zaczynasz wierzyć, że tak właśnie trzeba. Że inaczej święta się „rozpadną”. Dzieci widzą więcej, niż nam się wydaje Z czasem zauważyłam coś jeszcze. Dzieci doskonale widzą ten napięty taniec między dorosłymi. Widzą, jak zaciskamy szczęki. Jak uśmiechy stają się coraz bardziej przyklejone. Jak nerwowe „dajcie spokój, to święta” wcale nie brzmi jak coś, co ma przynieść spokój. Dzieci chłoną święta nie tylko przez choinkę i prezenty, ale przez emocje krążące w powietrzu. Zrozumiałam to naprawdę dopiero wtedy, gdy jedno z moich dzieci zapytało: „Mamo, dlaczego na święta wszyscy są tacy spięci? Przecież ma być miło”. To pytanie wywróciło mi perspektywę. Postanowiłam oddać część kontroli. Pozwolić, żeby nie wszystko było idealnie. Żeby niektóre rzeczy po prostu się wydarzyły. Przestałam brać odpowiedzialność za cudze emocje i cudze oczekiwania. Zadałam sobie pytanie, które wcześniej nawet nie przychodziło mi do głowy: czy naprawdę muszę być centrum zarządzania kryzysowego, skoro święta są po to, żeby odpocząć, a nie prowadzić operację strategiczną? Zamiast perfekcji wybieram prostotę. Zamiast dwunastu potraw – kilka, które naprawdę lubimy. Zamiast mediacji – rozmowę. Zamiast napięcia – plan minimum, który zostawia przestrzeń na błędy, śmiech, przekomarzania i… oddech. Święta nie muszą być projektem Myślę, że w wielu domach jest podobnie. Że święta nie przypominają tych z reklam – i to jest w porządku. Bo najpiękniejsze momenty często dzieją się nie dzięki perfekcji, ale pomimo niej. W mojej rodzinie nadal bywa głośno. Ktoś się wzruszy, ktoś się obrazi, ktoś się spóźni. Ale ja już nie stoję z notatnikiem i nie próbuję wszystkiego spinać. Bo kiedy przestaję zarządzać innymi, dzieje się coś zaskakującego: zaczynam być obecna. Tu i teraz. Z tymi, których kocham – nawet jeśli bywają wyzwaniem. I może właśnie o to chodzi w świętach. Nie o idealny plan. Tylko o ludzi przy tym stole. I o nas samych, które w końcu możemy odetchnąć.
Rodzice bojkotują ten świąteczny zwyczaj rodem z PRL. „Nie zgadzam się na trucie”
Choć mamy rok 2025, w wielu domach i szkołach wciąż króluje zwyczaj, który pamięta czasy, gdy pomarańcza była luksusem, a czekolada – marzeniem. Mikołajki? To oczywiście tona słodyczy. Paczka od dziadków? Najlepiej reklamówka pełna batonów. Tyle że coraz więcej rodziców mówi wprost: dość.
Nie dlatego, że chcą zabrać dzieciom radość, ale dlatego, że nie chcą, by słodycze stały się świątecznym standardem. Bo może czas wreszcie przestać udawać, że cukier jest symbolem miłości? Paczki rodem z PRL, czyli „im bardziej słodko, tym lepiej” Słodycze jako prezent mają w Polsce długą tradycję. W latach, gdy półki świeciły pustkami, czekoladowy Mikołaj był dowodem troski i dobrobytu. Problem w tym, że dzisiaj słodycze nie są ani rzadkie, ani szczególnie wyjątkowe. Mimo to szkoły, przedszkola, organizacje, a nawet rodzina wciąż uparcie wręczają dzieciom kilogramy cukru, jakby świat zatrzymał się na obrazkach z kronik filmowych. Rodzice przyznają, że te paczki przestały mieć cokolwiek wspólnego z radością, a zaczęły przypominać taśmową produkcję. „Każde dziecko dostaje to samo”, „niech jest tanio i dużo” – to logika, którą wielu chce dziś kwestionować. Czy naprawdę w epoce rozmów o emocjach, relacjach i świadomym wychowaniu jedyną formą świątecznego upominku, na jaką potrafimy wpaść, pozostaje czekoladowy baton? Dorośli: „Nie chcę, by święta kojarzyły się z cukrową bombą” Coraz częściej rodzice przyznają, że słodycze nie są neutralnym prezentem. Nie chodzi jednak o zdrowie – nie o cukier, dietę czy kalorie. Chodzi o to, czego uczymy dzieci, kiedy co roku wręczamy im góry słodkości, jakby inaczej nie dało się okazać uczuć. Dla wielu z nich to sygnał: święta = jedzenie. Koniecznie słodkie. Koniecznie dużo. I jeszcze więcej. Czy taki przekaz naprawdę chcemy budować? Że na wyjątkowe okazje najlepszą odpowiedzią jest coś, co można kupić w każdym markecie za kilka złotych? Że radość równa się cukier? Rodzice mają dość. Chcą, by prezenty miały sens, by były wyrazem myślenia, a nie najłatwiejszej opcji z półki. Dziadkowie i szkoły w kontrze: „Przecież to tylko tradycja!” Największy rozdźwięk widać między pokoleniami. Dziadkowie często nie widzą problemu. Szkoły tłumaczą się budżetem. Organizatorzy mikołajek – że nie da się inaczej. Ale rodzice odpowiadają: można. Tylko trzeba chcieć. Mała książeczka, zestaw kredek, drobna gra, bilecik z życzeniami, ozdoba do powieszenia na choince. Cokolwiek, co nie jest kolejną tabliczką czekolady. Bo problem nie w tym, że słodycze są zakazane. Problem w tym, że stały się normą. Automatycznym wyborem. A automatyczne wybory nigdy nie niosą wartości. Nowe święta, nowe zwyczaje Rodzice chcą świąt, które naprawdę coś znaczą. Takich, w których prezent ma być symbolem relacji, a nie zapełnieniem torby. Takich, w których dorosły nie idzie na skróty, tylko zastanawia się, co sprawi dziecku radość – nie na pięć minut, ale na dłużej. To jest walka o sens. O kulturę obdarowywania. O to, by święta były świętami, a nie festiwalem taniej czekolady. Bo jeśli mamy budować nowe tradycje, to zróbmy to świadomie. Z sercem. A nie z reklamówką pełną batonów. Zobacz także: W tym roku robię „suche święta”. Ten nowy trend powinien zagościć w każdym domu
Matematyczka już zaplanowała sobie urlop przed świętami. „Zero szacunku dla dzieci”
Nie wierzę, że to znowu się dzieje, i to tuż przed świętami. Mam wrażenie, że w tej szkole coraz mniej osób myśli o dzieciach, a coraz więcej o własnej wygodzie.
Droga Redakcjo, mam już dość udawania, że wszystko jest w porządku. Od początku roku szkolnego co chwilę słyszymy, że lekcja odwołana, bo rada pedagogiczna, bo szkolenie, bo wycieczka innej klasy, bo ktoś nie ma zastępstwa. Dzieci wracają wcześniej do domu, a potem w dzienniku cisza i nikt nie nadrabia materiału. Niby drobiazg, niby jedna godzina, ale tych godzin zbiera się mnóstwo. Teraz okazuje się, że pani od matematyki zaplanowała urlop tydzień przed świętami. Ja rozumiem, że nauczyciel też człowiek, też może się rozchorować, też ma rodzinę. Tyle że tu nie chodzi o nagłą sytuację, tylko o planowany urlop w środku roku szkolnego. Dla mnie to jest po prostu brak szacunku dla dzieci. Urlop nauczyciela w trakcie roku szkolnego rozbija naukę dzieci Matematyka to nie jest przedmiot, który da się nadrobić w jeden wieczór. Moje dziecko ma sprawdziany, kartkówki, zadania domowe, a potem słyszę, że przez tydzień nie będzie lekcji, bo pani przedłuża sobie święta. Tak to wygląda z perspektywy rodzica. Program i tak jest napięty, dzieci ledwo nadążają. Wystarczy kilka brakujących lekcji i zaczynają się zaległości, stres, korepetycje. I zgadnijcie, kto to potem sprząta. Rodzice wieczorami, po pracy, tłumacząc ułamki i równania, bo w szkole „nie było czasu”. Najbardziej boli mnie to, że nikt nawet nie próbuje udawać, że to problem. Informacja przyszła jakby to była pogoda na jutro. A ja pytam: gdzie tu odpowiedzialność. Gdzie myślenie o tym, że dzieci mają prawo do normalnej nauki. Odwoływanie lekcji w szkołach stało się normą Mam wrażenie, że odwoływanie zajęć stało się czymś zwyczajnym, jakby nikogo już nie obchodziło, że szkoła ma uczyć. Wszyscy powtarzają, że dzieci są przemęczone, że mają za dużo, że trzeba je wspierać. A potem nagle znikają lekcje i dzieci zostają same z materiałem. W domu słyszę: „Mamo, nie rozumiem”, „Mamo, boję się sprawdzianu”, „Mamo, znowu nie było matmy”. I ja widzę, że to nie jest lenistwo dzieci, tylko chaos dorosłych. Wiem, że szkoły mają problemy kadrowe, wiem, że nauczyciele są zmęczeni. Ale w takim razie niech ktoś wreszcie powie to głośno i niech system to naprawi, zamiast udawać, że urlop przed świętami jest normalny. Rodzice zostają z problemem, a dzieci z zaległościami Najgorsze jest to, że konsekwencje spadają na uczniów. Dzieci nie mogą sobie zaplanować przerwy w nauce, one mają obowiązek być w szkole i wszystkiego się nauczyć. Jeśli im coś nie wyjdzie, nikt nie mówi: „trudno, pani była na urlopie, damy spokój”. Oceny zostają, presja zostaje. Dzieci zostają z myślą, że są gorsze, bo nie nadążają. Naprawdę czuję złość i bezsilność. Chcę, żeby ktoś wreszcie spojrzał na szkołę oczami rodziców i dzieci. Urlop w środku roku szkolnego, zaplanowany z wyprzedzeniem tuż przed świętami, to dla mnie jasny sygnał: dzieci są na końcu tej listy priorytetów. To jest coś, na co nie potrafię się zgodzić. Urszula Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „W grudniu świetlice powinny być czynne również w weekendy”. O nauczycielach nikt nie myśli
Usłyszałam na świetlicy rozmowę dzieci. „Mikołaj do mnie nie przyjdzie, bo mama nie ma pieniędzy”
Stałam przy drzwiach świetlicy, kiedy usłyszałam te słowa. Zwykła rozmowa, a jednak coś we mnie pękło. Przed świętami takie zdania wracają z podwójną siłą – przypominają, że nie dla wszystkich grudzień pachnie piernikami i spokojem.
Zerknęłam na zegarek. Było już późno, spóźniona jak zwykle, pędziłam po dziecko po pracy, z głową pełną listy zadań: zakupy, pranie, obiad, składka na klasowe mikołajki, bo przecież już końcówka listopada... Wbiegłam do szkoły, otworzyłam drzwi świetlicy i wtedy to usłyszałam. – A do mnie Mikołaj nie przyjdzie, bo mama nie ma pieniędzy. Głosik był cichy, bez żalu. Bardziej jakby mówił fakt, który jest oczywisty, jak to, że jutro też będzie środa. Drugie dziecko próbowało go pocieszyć: – To może coś znajdziesz pod poduszką. – Nie, u nas Mikołaj nie ma jak wejść. Nie mamy kominka. I nagle wszystko, co miałam w głowie – święta, obowiązki, terminy – straciło sens. Poczułam wstyd. I bezsilność. Bo przecież tak łatwo zapomnieć, że nie dla każdego grudzień to radość. Święta w świecie nierówności Nie wiem, czy to kwestia wieku, czy po prostu doświadczenia, ale coraz trudniej mi cieszyć się tym „świątecznym szałem”. Wystawy błyszczą, reklamy kuszą, a w świetlicach i domach dzieją się małe, ciche dramaty. Dzieci porównują się, opowiadają o prezentach, o planach na wyjazdy. I są takie, które milczą. – Widać to szczególnie przed świętami – mówiła mi później nauczycielka ze świetlicy. – Dzieci rozmawiają o paczkach, listach do Mikołaja, a niektóre tylko słuchają. Czasem próbują udawać, że też coś dostaną. Czasem wymyślają prezenty, których nie będzie. To właśnie wtedy, przy tych stołach z kredkami i papierem, widać, jak różne mamy światy. I jak bardzo nasze dzieci czują więcej, niż nam się wydaje. „Bo mama jest zmęczona” Kilka dni później znów czekałam w tej samej świetlicy. Dzieci kleiły aniołki z papieru. Słyszałam, jak dziewczynka pyta koleżankę: – A ty pomagasz mamie w kuchni? – Nie. Mama nie robi pierników. Mówi, że jest zmęczona. I znów te zwykłe słowa uderzyły mnie jak coś ważnego. Bo przecież to też obraz świąt – mam, które robią, co mogą, ale nie mają siły na magię. Mam, które nie kupią nowego obrusu, nie zapalą świeczek, nie wystawią karpia, bo same czują się jakby zgasły. To nie jest historia o braku prezentów. To historia o braku spokoju, o zmęczeniu i poczuciu winy, które zjada od środka. Dzieci słyszą więcej, niż myślimy Te rozmowy ze świetlicy wracają do mnie przed każdym grudniem. Kiedy widzę reklamy o „idealnych świętach”, myślę o tamtym chłopcu, który mówił o Mikołaju, i o dziewczynce, której mama była „zbyt zmęczona na pierniki”. Dzieci chłoną rzeczywistość jak gąbki. Wiedzą, kiedy rodzice martwią się o pieniądze. Czują napięcie. I czasem, zamiast cieszyć się na Wigilię, boją się, że nie zasłużyły na prezenty. A przecież one nie potrzebują wiele. Potrzebują poczucia, że są ważne. Że ktoś ich widzi, słyszy, przytula. Czego naprawdę potrzebują dzieci przed świętami Kiedy wróciłam do domu, długo siedziałam przy stole. Zastanawiałam się, jak opowiedzieć moim dzieciom, że święta to nie tylko paczki pod choinką. Że to też wdzięczność, bliskość, czas razem. Nie wiem, czy mi się udało. Ale wiem, że od tamtej pory staram się mniej kupować, a bardziej być. Bo czasem największym prezentem jest to, że ktoś w końcu ma czas – posłuchać, przytulić, po prostu pobyć. Świetlica, w której usłyszałam tamte słowa, przypomniała mi coś ważnego: dzieci uczą się świata nie z reklam i nie z książek. Uczą się z tego, co widzą w naszych oczach. A jeśli w nich jest spokój, to może nawet Mikołaj nie musi przychodzić.
Dzieci ćwiczą do jasełek, zamiast wkuwać matematykę. Rodzice wściekli: „Kiedy nadrobią zaległości?”
W redakcji dostajemy co roku podobne listy, ale ten jest wyjątkowo gorący. Mama ucznia z podstawówki pisze wprost: przygotowania do jasełek pożerają lekcje, a dzieci, zamiast liczyć, śpiewają kolędy. Tak nie powinno być.
List, który trafił do naszej skrzynki, jest pełen emocji. Autorka poruszyła temat, który doprowadza ją do szału. „Od końca listopada mam wrażenie, że szkoła przestaje uczyć, a zaczyna występować” – pisze. I dodaje: „Wszystko jest podporządkowane jasełkom i przygotowaniom do świąt. Próby odbywają się na zajęciach, dzieci na lekcjach śpiewają kolędy”. Mama nie ma nic przeciwko tradycji i świątecznym występom. Podkreśla to kilka razy, jakby chciała uprzedzić zarzut, że „czepia się dla zasady”. „Nie jestem przeciwna jasełkom. Sama je lubiłam, kiedy byłam dzieckiem. Ale teraz to wygląda tak, jakby matematyka i polski musiały zejść na dalszy plan, bo scena jest ważniejsza” – czytamy dalej. „Na matematyce śpiewają kolędy” Najmocniejsze zdania z listu dotyczą tego, co dzieje się na lekcjach. „Syn wraca do domu i mówi, że na matematyce pani puściła kolędy, bo dzieci miały poćwiczyć śpiew. Pytam więc: kiedy oni nadrobią zaległości” – pisze mama. I dodaje: „Nikt nie myśli, że potem będą w tyle z materiałem. Styczeń przyjdzie szybko, a tabliczka mnożenia sama nie wskoczy do głowy”. To ważny głos, bo pokazuje nie tylko zmęczenie rodziców, ale też lęk o realne konsekwencje. Dzieci w grudniu mają mniej sprawdzianów, lekcje bywają skracane, tempo siada. Potem nagle robi się „normalnie”, a materiał leci jak pendolino. Znamy ten scenariusz z wielu domów. Mama pisze też o chaosie organizacyjnym. „Raz mamy informację, że lekcje są normalnie, a rano przychodzi wiadomość o odwołaniu dwóch godzin, bo będzie próba. Nauczyciele już chyba poczuli świąteczny klimat” – dodaje. W jej słowach pobrzmiewa coś więcej niż irytacja. To poczucie, że rodzice zostają z tym sami. Jasełka w szkole też są ważne Trudno się z tą mamą nie zgodzić. Szkoła ma uczyć, dawać rytm, wspierać dzieci. Gdy świąteczne przygotowania zaczynają wypierać program, brakuje równowagi. A dzieciom naprawdę łatwo potem poczuć, że „nie ogarniają”, choć to nie ich wina. Jednocześnie świąteczne aktywności nie są pustym dodatkiem. To element wspólnoty, trening odwagi, pracy w grupie, odpowiedzialności za rolę. Dla niektórych dzieci występ jest pierwszym momentem, kiedy czują się widziane, docenione, potrzebne. Scena bywa dla nich lekcją, której nie da się zrobić z podręcznika. Właśnie dlatego warto szukać złotego środka. Jasełka nie muszą oznaczać chaosu. Można planować próby po lekcjach albo w wyznaczonych blokach, zamiast odwoływać matematykę. Można jasno komunikować rodzicom plan tygodnia i trzymać się go. Można też odpuścić perfekcję występu. To ma być szkolne wydarzenie, nie produkcja na miarę teatru muzycznego. Złoty środek jest możliwy Na końcu listu mama pisze: „Chciałabym, żeby ktoś wreszcie powiedział, że szkoła ma i uczyć, i świętować, ale rozsądnie”. I to jest chyba najważniejsze zdanie. Rozsądek nie unieważnia tradycji, tylko ją ratuje przed przesadą. Jeśli w waszych szkołach też zaczął się już maraton prób, warto rozmawiać z wychowawcą, z dyrekcją, pytać o plan, sugerować rozwiązania. Nie w tonie wojny, tylko wspólnego szukania równowagi. Dzieci nie powinny wybierać między kolędą a ułamkami. Mogą mieć jedno i drugie, byle w odpowiednich proporcjach. Zobacz też: To najbardziej szkodliwy styl wychowania: rodzice mają 6 cech. „Często odmawiają”
Boże Ciało 2025: ta jedna tradycja zniknęła z polskich wsi. Oto jak polowano na czarownice
Boże Ciało to jedno z ważniejszych świąt w kalendarzu liturgicznym. W tym dniu w każdej parafii odbywają się procesje eucharystyczne szlakiem udekorowanych kwiatami ołtarzy. Jednak obchody Bożego Ciała rozpoczęły się od skandalu! W świecie rządzonym przez mężczyzn pomysłodawczynią Bożego Ciała była… kobieta.
Co roku wierni kościoła katolickiego celebrują uroczystości Bożego Ciała. Święto ma wielowiekową tradycję, jednak w czasie, gdy je ustanowiono, nie wszyscy wierni byli zachwyceni taką formą wyznania wiary. Sprawdź, czy wiesz wszystko o historii i zwyczajach Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Spis treści: Kiedy wypada Boże Ciało w 2025 roku? Boże Ciało – co to za święto? Boże Ciało – jak się je obchodzi? Boże Ciało – historia Boże Ciało: ciekawostki Kiedy wypada Boże Ciało w 2025 roku? Boże Ciało wypada zawsze w czwartek, w dzień ustanowienia sakramentu eucharystii. Jednak data tego święta jest ruchoma — wynika to z tego, że Boże Ciało wypada 60 dni po Wielkanocy (a Wielkanoc to święto ruchome). W Polsce Boże Ciało ma rangę uroczystości nakazanej, co oznacza, że wierni są zobowiązani do uczestnictwa w mszy świętej. Tego dnia odbywają się tradycyjne procesje eucharystyczne, które przechodzą ulicami miast i wsi, zatrzymując się przy czterech ołtarzach, symbolizujących cztery Ewangelie. Dla wielu osób udział w tych uroczystościach to nie tylko religijny obowiązek, ale również okazja do pielęgnowania rodzinnych i lokalnych tradycji. Boże Ciało jest dniem ustawowo wolnym od pracy, co oznacza, że zarówno pracownicy większości branż, jak i uczniowie szkół oraz przedszkoli, mają wolne. W związku z tym wiele osób planuje w tym czasie krótkie wyjazdy lub rodzinne spotkania. Święto zawsze wypada w czwartek, co stwarza idealną okazję do zorganizowania długiego weekendu. Wystarczy wziąć jeden dzień urlopu – w piątek, 20 czerwca – aby cieszyć się czterodniowym wypoczynkiem. Dla wielu osób to doskonały moment na odpoczynek od codziennych obowiązków, krótki wypad za miasto lub spędzenie czasu w gronie najbliższych. Tego typu przedłużone weekendy cieszą się w Polsce dużą popularnością i są chętnie wykorzystywane zarówno przez osoby pracujące zawodowo, jak i rodziny z dziećmi. Uwaga. Dyrekcja szkoły i przedszkola może ustanowić dzień wolny od zajęć w piątek, 20 czerwca. Niewykluczone, że twoje dziecko w tym dniu będzie wymagało opieki w domu. Boże Ciało – co to za święto? Boże Ciało to potoczna nazwa Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Święto zostało ustanowione w celu uczczenia Jezusa obecnego w Eucharystii, a jego najstarsza nazwa brzmiała: „festum Eucharistiae”, czyli właśnie święto Eucharystii. W kościele katolickim Boże Ciało to uroczysty dzień, w którym to wierni podczas procesji zbiorowo wyznają swoją wiarę w Boga ukrytego w Hostii Świętej. Boże ciało to ruchome święto w liturgii kościoła katolickiego, które w Polsce obchodzone jest w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego, czyli 7 dni po Zielonych Świątkach i 60 dni po Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Boże Ciało – jak się je obchodzi? W tym dniu w każdej parafii odbywają się procesje eucharystyczne z Najświętszym Sakramentem. Przestrzeń, którą wyznaczała trasa procesji, uznawana była za wolną od wszelkiego zła. Wierni idą szlakiem przystrojonych specjalnie na tę okoliczność ołtarzy. Przy każdym z nich procesja zatrzymuje się na modlitwę. Nad Hostią, niesioną przez księdza na czele procesji, wierni niosą baldachim (to nawiązanie do dawnej tradycji, zgodnie z którą baldachim noszono nad wyjątkowo ważnymi osobistościami). Przed księdzem idą dziewczynki sypiące płatki kwiatów. Zgodnie z ludową tradycją jest to także czas święcenia wianuszków z ziół i kwiatów polnych. Dawniej wierzono, że poświęcone rośliny oraz ziemia mają magiczną moc chroniącą przed chorobami. W tym też celu z mijanych ołtarzy do dziś zabierają do domu gałązki (brzozy, jesionu, lipy), wierząc, że przez kontakt z sacrum mają one moc. Sadząc je w obejściu, od wieków uważano, że w ten sposób chroni się rodzinę i gospodarstwo przed zgubną siłą żywiołów: ognia (pożar), wody (powódź), powietrza (zaraza). Uroczystości kościelne mają na celu uczczenie Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Wierni w modlitwie i skupieniu celebrują cud przemiany chleba i wina w ciało i krew Jezusa Chrystusa. Boże ciało – historia Pomysłodawczynią tej uroczystości była św. Julianna z Cornillion, przełożona sióstr augustianek w klasztorze w Mont Cornillion w Belgii. W 1245 roku św. Julianna doznała objawień, w których Chrystus wyznał, że chce, aby ustanowiono dzień, w którym wszyscy wierni będą rozważać i kontemplować Jego obecność ukrytą pod postacią chleba i wina. W 1264 r. papież Urban IV bullą „Transiturus de hoc Mundo” ustanowił święto Bożego Ciała. Jednak pierwsze obchody tego święta miały miejsce dopiero w 1317 r. dzięki papieżowi Janowi XXII. W Polsce po raz pierwszy święto Bożego Ciała odbyło się z inicjatywy biskupa krakowskiego Nankera w 1320 r., a na początku XV wieku uroczystość ta w większości polskich diecezji była uznawana za jedno z głównych świąt roku kościelnego. Co ciekawe, jedne z pierwszych procesji odbyły się na terenach dzisiejszej Polski: w Płocku i we Wrocławiu już w XIV wieku. Natomiast tradycja procesji eucharystycznych do czterech ołtarzy symbolizujących cztery Ewangelie pojawiła się później i pierwsze wzmianki pochodzą z XVI wieku z niemieckiej Kolonii. Boże Ciało: ciekawostki Czy wiesz, że: Boże ciało obchodzone jest w czwartek na pamiątkę Wielkiego Czwartku, kiedy to Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii, ofiarując swoje mistyczne Ciało i Krew. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się z inicjatywy św. Julianna z Cornillion i biskupa Liege Roberta z Thourotte (przyszłego papieża Urbana IV) w 1246 roku. Nie spotkała się ona z przychylnością wyższego duchowieństwa i teologów, którzy potępili tę formę okazywania wiary w Chrystusa, a samą świętą, podejrzaną o herezję, przenieśli do placówki karnej. Teksty liturgiczne związane z obchodami Bożego Ciała napisał św. Tomasza z Akwinu na polecenie papieża Urbana IV. Cud w Bolsenie: W 1263 pielgrzymujący do Rzymu ksiądz Piotr z Pragi odprawiał mszę w Bolsenie. W pewnym momencie trzymana przez niego Hostia zaczęła krwawić. Papież Urban IV uznał, że miał miejsce cud eucharystyczny i rok później ogłosił nowe święto: Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, Obchody Bożego Ciała w Hiszpanii odegrały ogromną rolę w kształtowaniu się teatru hiszpańskiego. Oktawa Bożego Ciała (czyli 8 dni, począwszy od dnia Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa), uznawana była za czas wzmożonej działalności czarownic; czarownice miały wówczas odbierać krowom mleko, zsyłać choroby na zwierzęta gospodarskie (za czarownicę uznawano również kobietę, która w wigilię Bożego Ciała przychodziła coś pożyczyć). Wierzono też, że ksiądz, patrząc przez monstrancję na wiernych biorących udział w procesji, potrafił rozpoznać wśród kobiet czarownicę. Dziś już raczej nikt nie szuka czarownic wśród wiernych. Zobacz też: Biblia to kopalnia imiona dla dzieci. Znalazłam święte imię dla synka i codziennie się nim zachwycam Dzień Ojca 2025: kiedy wypada w Polsce i na świecie, obchody Imiona świętych: święte imiona męskie i żeńskie i ich znaczenie
To nie żart: Dzień Ojca wymyśliła kobieta! Sprawdź, kiedy wypada w Polsce
Zastanawiasz się, kiedy wypada Dzień Ojca? Choć zwykle kojarzy się z końcem roku szkolnego, w 2025 święto taty przypada nieco wcześniej. Warto jednak pamiętać, że w różnych krajach data obchodów będzie inna. W wielu miejscach na świecie Dzień Ojca to święto ruchome.
Dzień Ojca nie jest tak popularny jak Dzień Matki, dlatego wiele osób ma problem z podaniem dokładnej daty tego święta. Zwłaszcza że placówki na przełomie maja i czerwca organizują obchody obu tych świąt. Wtedy młodsze dzieci szkolne i przedszkolaki zapraszają rodziców na Dzień Rodziny. Warto jednak w czerwcu, w tym szczególnym dniu, skupić się na tacie i pokazać mu, jak wiele znaczy. Poniżej znajdziesz niezwykłą historię Dnia Ojca oraz daty obchodów tego święta w różnych częściach świata. Opisujemy także tradycje związane z tym dniem, byś mógł lepiej zrozumieć, jak świętują ojcowie na całym świecie. Spis treści: Kiedy jest Dzień Ojca w Polsce? Dzień Ojca na świecie nawet w grudniu Pomysły na święto taty - jakie są tradycje? Prezenty na Dzień Ojca - dużo inspiracji Wyjątkowa historia o Dniu Ojca i rodzinie Smart Kiedy jest Dzień Ojca w Polsce? Dzień Ojca w Polsce jest obchodzony co roku 23 czerwca. W 2025 roku święto tatusiów wypada w poniedziałek (dokładnie 4 dni przed końcem roku szkolnego). Oznacza to, że rodzinne świętowanie możecie zaplanować na weekend poprzedzający ten dzień. Co ciekawe, 23 czerwca wypada również Dzień Wędkarza (dla dzieci pasjonatów wędkarstwa może to być wskazówką, jak obchodzić Dzień Ojca). Dzień Ojca na świecie nawet w grudniu Dzień taty świętujemy w Polsce od ponad 50 lat – pierwszy polski Dzień Ojca obchodziliśmy w 1965 roku. Tego samego dnia świętują jeszcze tylko w jednym kraju na świecie – w Nikaragui. Dzień Ojca w innych krajach wypada w różnych terminach. W niektórych państwach ten dzień świętem ruchomym, w innych obchodzi się go w marcu, czerwcu lub nawet w listopadzie. Kiedy świętuje się Dzień Ojca na świecie? We Włoszech, Portugalii i Hiszpanii Dzień Ojca wypada 19 marca – w imieniny Józefa, ziemskiego opiekuna Jezusa, w Australii – tatusiowie świętują w drugą niedzielę czerwca, na Litwie – w pierwszą niedzielę czerwca, w Estonii – Dzień Ojca obchodzony jest tego samego dnia co Dzień Flagi — estońscy ojcowie od 2008 roku świętują w drugą niedzielę listopada, w Niemczech – Dzień Ojca wypada w dniu Wniebowstąpienia Pańskiego (39. dzień po Niedzieli Wielkanocnej − w 2025 to 29 maja), w krajach skandynawskich – Dzień Ojca obchodzony jest w drugą niedzielę listopada. Wyjątkiem jest Dania, tam Dzień Ojca obchodzony jest 5 czerwca, w Argentynie, Chile, Meksyku, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Czechach, Holandii, Wielkiej Brytanii, Bułgarii, Szwajcarii, Turcji, Francji, na Węgrzech i w Ukrainie Dzień Ojca jest świętem ruchomym i świętuje się go w trzecią niedzielę czerwca, W Tajlandii Dzień Ojca świętuje się w 5 grudnia (ponieważ właśnie wtedy obchodzone są urodziny tajlandzkiego króla). Pomysły na święto taty: jakie są tradycje? Jak obchodzić Dzień Taty? To zależy od kraju, choć cel zawsze jest ten sam – podziękować ojcom za ich obecność w naszym życiu, miłość, troskę i wsparcie. W Polsce zwyczajowo z okazji tego święta składamy ojcom życzenia i wręczamy drobne prezenty. Coraz częściej w przedszkolach i szkołach Dzień Ojca obchodzony jest razem z Dniem Matki, na przełomie maja i czerwca. Najmłodsi właśnie wtedy przygotowują wierszyki, piosenki oraz prace plastyczne, które wręczają swoim rodzicom. Niektóre kraje mają jednak swoje oryginalne zwyczaje związane z dniem taty. W Korei życzenia ojcom, ale także osobom starszym, składa się w Dniu Rodziny. Zgodnie z tradycją wręczane są czerwone goździki. W Holandii ojcowie w dniu swojego święta dostają przygotowane przez dzieci śniadanie do łóżka, a wieczorem udają się wraz z dziećmi w odwiedziny do swoich ojców. W Chinach Dzień Ojca obchodzony jest 8 sierpnia, ponieważ podwójna ósemka „ba-ba” brzmi podobnie jak tata. W Australii z okazji Dnia Ojca organizowany jest ogólnokrajowy konkurs na Najlepszego Ojca Roku. W Rumunii Dzień Ojca jest dniem wolnym od pracy. To jedyny kraj w Unii Europejskiej, który święto taty uznaje za święto państwowe. Daty, w które wypada Dzień Ojca w różnych częściach świata, można wykorzystać, by zrobić tego dnia niespodziankę swemu tacie – np. mocno się do niego przytulić i życzyć wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Ojca w... Hiszpanii. Meksyku czy USA. Prezenty na Dzień Ojca: dużo inspiracji Dzień Ojca to moment, w którym warto zatrzymać się na chwilę i podziękować tacie za wszystko, co dla nas robi. To wcale nie musi być skomplikowany prezent – możecie zrobić go razem lub nauczyć się wierszyka. Oto nasze pomysły na drobny upominek dla taty: Ręcznie robiona karta z życzeniami – wystarczy kilka kreatywnych pomysłów i kolorowych materiałów, aby stworzyć coś wyjątkowego. Rączki na pamiątkę – czyli odcisk dłoni dziecka na kartce, oprawiony w ramkę. To piękny, osobisty prezent, który tata będzie mógł zachować na zawsze jako wspomnienie z tego wyjątkowego dnia. Wasze zdjęcia w ramce – wybierz wspólne zdjęcie i opraw je w ramkę, aby tata miał pamiątkę na zawsze. Dzień relaksu – przygotuj dla taty "voucher" na dzień odpoczynku – bez obowiązków, z ulubionymi filmami i przekąskami. Ten pomysł możecie zrealizować w weekend. Pobawcie się w szefa kuchni – przygotuj dla taty jego ulubioną kolację lub śniadanie do łóżka. Możecie przygotować także pudełko z pysznym lunchem i miłą karteczką w środku. Proste "Kochamy Ci Wierszyk lub piosenka – naucz się razem z rodzeństwem krótkiego wierszyka lub zaśpiewajcie dla taty piosenkę. Zestaw na relaks – przygotuj koszyk z aromatycznymi herbatami, książką i miękkim kocem dla taty, by mógł zrelaksować się po pracy. Koszulka dla taty ze śmiesznym napisem lub waszym zdjęciem – zaprojektuj koszulkę, która będzie przypominać o wspólnych chwilach. Taki pomysł możecie zrealizować z użyciem kubka. Oto pomysły na śmieszne napisy: „Nie mam czasu na odpoczynek, ale mam czas na kawałek ciasta!” „Nie jestem idealnym tatą, ale jestem wystarczająco dobry, żeby dostać kawę!” „Tata - ojciec roku. Każdego roku.” „Mam super moce – potrafię rozwiązywać zagadki dziecięce i szukać zgubionych skarpetek.” „Tata na etacie – superbohater po godzinach.” „Zawsze mam rację... chyba, że moja córka ma inne zdanie.” „Tata – mistrz w zabawie i zasypianiu na kanapie!” Te krótkie hasła z przymrużeniem oka możecie umieści na kubku lub samodzielnie wydrukowanym plakacie. Razem z mamą pobawcie się w grafików, oprawcie swoje dzieło i gotowe! Do plakatu możecie dołączyć kartkę z życzeniami. Wyjątkowa historia o Dniu Ojca i rodzinie Smart Świętowanie Dnia Ojca zapoczątkowano w Stanach Zjednoczonych po tym, jak olbrzymim sukcesem okazały się obchody Dnia Matki. Dzień Ojca po raz pierwszy obchodzono w 1910 roku w Spokane, małym miasteczku w stanie Waszyngton. Święto zorganizowała Sonora Smart Dodd, córka weterana wojny secesyjnej, która chciała uhonorować swojego ojca, Williama Smarta. Po śmierci żony mężczyzna samotnie wychowywał sześcioro dzieci, a dorosła już Sonora dostrzegała ogromny trud, jaki włożył w ich wychowanie. Kobieta zachęciła mieszkańców miasteczka do uhonorowania wszystkich ojców, a dzień stał się lokalnym świętem. Od kiedy Amerykanie świętują Dzień Taty? Pierwsze obchody miały miejsce 19 czerwca 1910 roku. Początkowo było to wydarzenie lokalne, ale z czasem Dzień Ojca zyskał na popularności wśród Amerykanów. Dopiero w 1972 roku, ponad 60 lat później, prezydent Richard Nixon oficjalnie ustanowił to święto, obchodzone w trzecią niedzielę czerwca. Zobacz także: Cytaty o tacie: mądre, wzruszające i śmieszne. Te sentencje zrobią furorę w Dzień Ojca Najpiękniejsze cytaty o narodzinach dziecka wzruszają do łez. Zapomnij o zwykłych gratulacjach Wiersze dla mamy: wzruszające życzenia na Dzień Matki. Te o miłości i sercu mamy są najpiękniejsze!
Zaskakujące tradycje wielkanocne w Polsce. Mało kto wie, skąd się wziął śmigus
Pisanki, zajączki z czekolady i Lany Poniedziałek to najbardziej znane tradycje wielkanocne. Jednak nie tylko one sprawiają, że Wielkanoc to jedno z najbardziej barwnych, radosnych i rodzinnych świąt w roku. Istnieje wiele zwyczajów wielkanocnych, w tym także regionalnych, które są chętnie kultywowane.
Tradycje wielkanocne sprawiają, że uroczystość Wielkiej Nocy to jedno z najpiękniejszych świąt. To czas, kiedy mistyczne wyczekiwanie na Zmartwychwstania Pana łączy się z budzeniem przyrody do życia, a obrzędy liturgiczne przeplatają się z ludową tradycją. Najważniejszą rolę w wielu polskich domach odgrywa śniadanie wielkanocne. Ale nie tylko Wielka Niedziela obfituje w tradycje. Poniżej 22 zwyczaje wielkanocnych w Polsce − to tradycje, którymi warto zainteresować dzieci. Spis treści: Jakie są tradycje wielkanocne w Polsce? Wiosenne porządki Środa Popielcowa Niedziela Palmowa Ozdabianie jajek Święcenie pokarmów Koszyczek wielkanocny Lany Poniedziałek Zajączek Jakie są regionalne tradycje wielkanocne w Polsce? Kaszubski śmigus Kujawskie kraszanki Łowickie kotki Małopolskie pucheroki Podkarpackie Turki Podlaskie bitki na jajka Śląskie kulanie jajec z górki Śniadanie wielkanocne: najważniejsze tradycje Jakie są tradycje wielkanocne w Polsce? Świętom Wielkiej Nocy towarzyszy wiele obrzędów i zwyczajów. Także tych mniej oczywistych. Oto najbardziej popularne tradycje wielkanocne w punktach: 1. Wiosenne porządki Wielu osobom okres wielkanocny nieodłącznie kojarzy się z porządkami. I słusznie. Jest to jeszcze przedchrześcijański zwyczaj mający na celu przygotowanie domostw na nadejście wiosny. Silnie zakorzenione w naszej kulturze wiosenne pucowanie, zamiatanie i mycie oraz porządkowanie zaległych spraw ma wymiar symboliczny. W wierzeniach ludowych usuwając brud, kurz i inne nieczystości, usuwamy choroby, złe siły i moce nieczyste. 2. Środa Popielcowa Środa Wstępna (to staropolskie określenie Środy Popielcowej) kończy zapusty, czyli ostatnie dni karnawału. W kościele rozpoczyna się czterdziestodniowy Wielki Post, w trakcie którego chrześcijanie przygotowują się duchowo do obchodów Świąt Wielkanocnych. W Środę Popielcową katolików obowiązuje zakaz spożywania mięs i tłuszczów odzwierzęcych oraz ograniczenie się do 3 posiłków dzienne, z których tylko jeden może w pełni zaspokoić głód. Post nie dotyczy dzieci, osób starczych i kobiet w ciąży. 3. Niedziela Palmowa Na pamiątkę przybycia Jezusa do Jerozolimy obchodzona jest Niedziela Męki Pańskiej, inaczej nazywana także Niedzielą Palmową, Kwietną lub Wierzbną. W tym dniu w kościołach święci się palmy wielkanocne – symbol odradzającego się życia. Odbywają się także procesje oraz regionalne konkursy na największą lub najpiękniejszą palmę wielkanocną. W zależności od regionu Polski można wyróżnić odmienne sposoby wykonania i dekoracji palm wielkanocnych np. palmy wileńskie, góralskie, podhalańskie, kurpiowskie. Niedziela Palmowa jest ruchomym świętem, które rozpoczyna Wielki Tydzień. Obecnie można kupić gotowe palmy wielkanocne wykonane z żywych lub suszonych roślin, albo zrobić ją samodzielnie. 4. Ozdabianie jajek Wielkanoc nieodłącznie jest związana z jajkiem – symbolem nowego życia, odrodzenia i zmartwychwstania. Jedną z najczęściej kultywowanych tradycji wielkanocnych jest ozdabianie i dekorowanie jaj kurzych, gęsich, kaczych, a nawet przepiórczych. W zależności od regionu Polski, a także indywidualnych umiejętności, można wyróżnić: pisanki dla dzieci, czyli jaja, na których maluje się wzór woskiem, a następnie gotuje się w naturalnym barwniku; drapanki, czyli barwione jaja ozdobione, jak sama nazwa wskazuje, wydrapanym motywem dekoracyjnym; kraszanki, czyli jednobarwne jaja tradycyjnie gotowane w naturalnych wywarach roślinnych w celu uzyskania odpowiedniego koloru; oklejanki lub naklejanki, czyli jajka tradycyjnie dekorowane sitowiem, suszonymi płatkami kwiatów, papierem, a nawet włóczką; nalepianki, czyli jaja dekorowane wycinkami z papieru. Motyw ten jest charakterystyczny dla okolic Łowicza; ażurki, czyli wydmuszki, w których wykonuje się dekoracyjne nawiercenia. Jajka można ozdabiać według własnego uznania, można też skorzystać z gotowych pomysłów na zdobienie jajek. Wspólne dekorowanie jaj z pewnością będzie wspaniałą zabawą dla dzieci i dorosłych! 5. Święcenie pokarmów Wielka Sobota to dzień oczekiwania na Zmartwychwstanie Chrystusa. Zgodnie z tradycją chrześcijańską w tym dniu zostają pobłogosławione i pokropione wodą święconą wszystkie rodzaje potraw, które znajdą się na wielkanocnym stole w Wielką Niedzielę. Święconka to ogólna nazwa pokarmów, które zostają umieszczone w koszyczku wielkanocnym. Tradycyjnie są to: babka wielkanocna; baranek z cukru, ciasta, masła lub marcepanu; chleb; chrzan; jajko; sól; wędliny. To, co zostaje poświęcone, nie jest przypadkowe – bardzo ważna jest symbolika pokarmów w koszyczku wielkanocnym. 6. Koszyczek wielkanocny Tradycyjny koszyczek wielkanocny wykonany jest z wikliny i bogato dekorowany bukszpanem symbolizującym życie wieczne. Zgodnie ze zwyczajem koszyczek wielkanocny wyścieła się białą, często haftowaną lub koronkową serwetką, na którą kładzie się pokarmy przeznaczone do poświęcenia. Nierzadko w koszyczku można znaleźć czekoladowe jajka lub najbardziej ukochane przez dzieci zabawki. Dlatego też wiele osób decyduje się na przygotowanie osobnego koszyczka wielkanocnego dla dzieci. 7. Lany poniedziałek Lany poniedziałek, zwany inaczej śmigusem-dyngusem, to słowiański zwyczaj świętowania przesilenia wiosennego i celebracja budzącej się do życia przyrody. Dawny zwyczaj smagania się witkami (śmigus) oraz oblewania się zimną wodą (dyngus) symbolizował wypędzanie chorób z ciała i oczyszczenie się z brudu. Wierzono także, że oblewanie się wodą sprzyja płodności, stąd też zwyczajowo oblewano panny. Wraz z upowszechnieniem się chrześcijaństwa na ziemiach polskich przejęta została symbolika wody jako oczyszczenia się z grzechu. 8. Zajączek Zgodnie z tradycją ludową zając jest symbolem płodności, a także zwiastuje szybkie nadejście wiosny. To także element świeckiej tradycji, która na ziemie polskie przybyła z Niemiec. Na Śląsku, Pomorzu czy Wielkopolsce w pierwszy dzień świąt zajączek wielkanocny przynosi dzieciom czekoladowe jajka oraz inne drobne upominki. Zobacz też: Prezent na Wielkanoc dla dziecka: dla dziewczynki i chłopca (fajne wielkanocne gadżety) Jakie są regionalne tradycje wielkanocne w Polsce? Święta wielkanocne to symboliczny triumf życia nad śmiercią, dobra nad złem. Jednak staropolskie tradycje wielkanocne przybierają różną formę w zależności od regionu Polski. Najbardziej interesujące ciekawostki i zwyczaje wielkanocne to: 1. Kaszubski śmigus Zgodnie z tradycją w Poniedziałek Wielkanocny smagano się po łydkach gałązkami jałowca lub brzozy. Wierzono, że uderzanie miało wypędzić złe moce, dostarczyć siły witalne i pozytywnie wpłynąć na płodność. Słowo „śmigus” pierwotnie oznaczało smaganie gałązką (od niemieckiego słowa „schmagustern”). 2. Kujawskie kraszanki Nazwa kraszanka pochodzi od słowa „krasić”, o oznacza farbowanie jaj na jeden kolor. Ubarwione na żółto, brązowo, czerwono lub czarno jajka dekoruje się wzorami wyskrobanymi ostrym narzędziem np. dłutkiem. Do barwienia jaj tradycyjnie wykorzystuje się naturalne barwniki takie jak: sok z buraków, łupiny z cebuli, płatki nagietka, wywar z kory dębowej, czy pędów młodego żyta. 3. Łowickie kotki Na ziemiach łowickich istnieje zwyczaj zjadania wierzbowych kotków z gałązek, z których wykonana jest wielkanocna palma. Aby bazie posiadały specjalne właściwości, muszą być wcześniej poświęcone. Wierzono, że dopiero wtedy nabierają magicznej mocy, która skutecznie chroni przed chorobami gardła, a także bólami głowy i brzucha. 4. Małopolskie pucherloki W niektórych małopolskich wsiach w Niedzielę Palmową można zobaczyć chłopców z pomalowanymi na czarno twarzami i z wysokimi, kolorowymi czapkami na głowach. Zwyczaj ten pochodzi z XVI wieku, kiedy to uczniowie deklamowali wiersze, które miały uświetnić uroczystość. Nazwa pucherloki pochodzi od łacińskiego słowa „puer”, czyli chłopiec. Dziś pucherloki mają charakter zabawowy, humorystyczny. 5. Podkarpackie Turki Zwyczaj ten związany jest z tradycją straży przy Grobie Pańskim. Strażnicy pełniący wartę wyróżniają się tureckimi strojami, egzotycznymi turbanami, czy zakrzywionymi szablami. Prawdopodobnie zwyczaj ten został zapoczątkowany na Wielkanoc w 1684 roku, kiedy to przyodziani w wojenne zdobycze chłopi wrócili do domu po wojnie z Turkami. 6. Podlaskie bitki na jajka Zabawa w bitki-wybitki polega na stukaniu się uprzednio ugotowanymi na twardo jajkami. Wygrywa ta osoba, która jako pierwsza stłucze jajko przeciwnika. W nagrodę zabiera oba jaja i może kontynuować zabawę w bitki-wybitki z kolejną osobą. Tradycja ta jest nadal chętnie kultywowanym zwyczajem na Podlasiu. 7. Śląskie kulanie jajec z górki Na Śląsku, tak jak na wschodzie Polski, popularne są wielkanocne zabawy wielkanocne. Na Śląsku popularne są drużynowe zabawy w toczeniu jajkiem po pochyłościach. Jedną z takich zabaw jest kulanie jaj po desce do otworu, zwanego ducką, która nazywa się: kulaniem jajec z górki. Śniadanie wielkanocne: najważniejsze tradycje Śniadanie wielkanocne w Polsce jest jednym z najważniejszych posiłków, które celebruje się w gronie rodziny i bliskich. Wiele tradycji związanych z tym wydarzeniem ma korzenie w religijnych obrzędach oraz w lokalnych zwyczajach. Oto niektóre z nich: Święcenie pokarmów: W Wielką Sobotę w wielu parafiach odbywa się obrzęd święcenia pokarmów. W koszyczkach przynoszone są różnorodne potrawy, takie jak jajka, chleb, wędlina, sól, pieprz, chrzan oraz ciasta. Święcone pokarmy są symbolem nowego życia i zmartwychwstania. Spożywa się je dopiero na śniadaniu wielkanocnym w niedzielę rano. Zajączek i jajka: Jajka, które są symbolem nowego życia, często są malowane i dekorowane. W niektórych regionach Polski praktykuje się ich zdobienie metodą pisanek lub kraszanek. Zajączek wielkanocny również stał się popularnym symbolem, szczególnie wśród dzieci. Wielkanocne potrawy: Na stole wielkanocnym pojawiają się tradycyjne potrawy, takie jak żurek z białą kiełbasą, barszcz biały, pasztet, sałatka jarzynowa, a także różnego rodzaju wędliny i pieczywo. W wielu domach nie może zabraknąć mazurka, sernika oraz babki wielkanocnej. Rodzinne spotkania: Śniadanie wielkanocne to czas, kiedy rodziny gromadzą się przy wspólnym stole. To moment radości, refleksji, a także dzielenia się tradycjami i opowieściami. Dzielenie się jajkiem: Po modlitwie i błogosławieństwie tradycyjnie dzieli się jajkiem, składając sobie nawzajem życzenia. Jest to symbol pojednania i miłości w rodzinie. Ozdoby wielkanocne: Stół wielkanocny często zdobiony jest wiosennymi dekoracjami, takimi jak bukiety z gałązek, wiosennych kwiatów (np. tulipanów, narcyzów) oraz kolorowe serwetki i obrusy. Rytuały związane z jedzeniem: Niektóre rodziny mają swoje unikalne rytuały, które mogą obejmować np. modlitwy przed posiłkiem, czy tradycyjne pieczenie ciast, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Śniadanie wielkanocne to nie tylko posiłek, ale także czas na wspólne przeżywanie tradycji, radości i nadziei, które niesie ze sobą Zmartwychwstanie Jezusa. Źródło: Muzeum Historii Polski muzhp.pl, naludowo.pl Zobacz także: Jak zrobić baranka wielkanocnego: 8 prostych sposobów Ozdoby wielkanocne dla dzieci [RĘCZNIE ROBIONE – DIY] Wielkanoc – ciekawostki dla dzieci. Zwyczaje wielkanocne w Polsce i na świecie
Zaskakująca historia święta 8 marca: kto wymyślił Międzynarodowy Dzień Kobiet?
Dzień kobiet 8 marca to święto znane niemal na całym świecie. Historia Dnia Kobiet sięga początków XX wieku – chociaż niektórzy historycy uważają, że może mieć jeszcze wcześniejszą genezę. Opowiedz dziecku, skąd się wziął Dzień Kobiet, jak się go obchodzi w Polsce i na świecie, i że wbrew pozorom wcale nie jest to komunistyczne święto.
Międzynarodowy Dzień Kobiet obchodzony jest 8 marca. Choć tego dnia większość kobiet, dziewczyn i dziewczynek chętnie przyjmuje życzenia, historia święta jest nieco zapomniana. Narosło też wokół niego sporo mitów. Chociaż Dzień Kobiet był częstym elementem propagandy i kronik filmowych z okresu PRL – geneza święta sięga wcześniejszych czasów. Tłumacząc dziecku, skąd się wzięło to święto, warto zwracać uwagę, że jego pochodzenie związane jest z ruchami feministycznymi i emancypacją z początków XX wieku. Czy wiesz, że w 2025 roku Dzień Kobiet będzie obchodzony już po raz 114? Coraz częściej obchodzi się także Dzień Kobiet w przedszkolu i Dzień Kobiet w szkole. Spis treści: Historia Dnia Kobiet Dzień Kobiet – tradycja 8 marca Dzień Kobiet: co to za święto na świecie? Dzień Kobiet w Polsce Historia Dnia Kobiet Zastanawiasz się, kto wymyślił Dzień Kobiet? Historia powstania Dnia Kobiet ma związek z ruchami sufrażystek i walką o prawa kobiet. Chociaż niektórzy historycy uważają, że tradycja tego święta sięga aż czasów starożytnych, największy związek z obecnym Dniem Kobiet mają wydarzenia z 28 lutego 1909. To właśnie wtedy Socjalistyczna Partia Ameryki postanowiła upamiętnić protest zorganizowany rok wcześniej – 8 marca 1908. Domagano się wtedy równych praw zarobkowych i politycznych dla kobiet, odbywały się strajki pracownic branży włókienniczej. Oficjalnie Międzynarodowy Dzień Kobiet został ustanowiony rok później – 8 marca 1910 roku. Po raz pierwszy faktycznie świętowano i prowadzono obchody w 1911 roku w Austrii, Danii, Niemczech i Szwajcarii. Na przestrzeni kolejnych lat manifestacje, w których opowiadano się za prawami kobiet, łączono także z protestami antywojennymi. Od tamtych czasów Dzień Kobiet uznawany jest przez wszystkie kraje należące do Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). W 2025 roku obchodzimy więc 114. Międzynarodowy Dzień Kobiet. Dzień Kobiet – tradycja Warto pamiętać o tym, że tradycja obchodzenia Dnia Kobiet powstała na gruncie walki o równouprawnienie kobiet – równe traktowanie bez względu na płeć. Dlatego wręczanie prezentów z okazji Dnia Kobiet, kojarzonych z tradycyjnie wykonywanymi przez kobiety obowiązkami, nie jest mile widziane. Z tego względu lepiej nie obdarowywać pań np. akcesoriami kuchennymi. Tradycyjnie w Dniu Kobiet wręczano paniom kwiaty. Za czasów PRL-u najpopularniejszymi kwiatami były goździki. Kobiety otrzymywały też czasami rajstopy, mydło czy ręcznik zaliczane w tamtych czasach do towarów luksusowych, a obchodzenie Dnia Kobiet było w zakładach pracy... obowiązkowe. Aby z klasą uhonorować kobiety w dniu ich święta, najważniejsze jest, aby nie robić tego z przymusu, a wręczanie upominków nie było nacechowane sztucznością czy ośmieszaniem. Obecnie najpopularniejszym upominkiem w dalszym ciągu są kwiaty, a nawet właśnie goździki, ale też róże i tulipany. Popularne są także drobne słodycze. Międzynarodowy Dzień Kobiet, obchodzony 8 marca, ma różnorodne tradycje i obyczaje w różnych krajach. Oto niektóre z nich: Kwiaty i prezenty: W wielu krajach, w tym w Polsce, popularnym zwyczajem jest obdarowywanie kobiet kwiatami, zwłaszcza tulipanami i goździkami. Mężczyźni często wręczają kobietom także drobne upominki. Spotkania i wydarzenia: Wiele organizacji i instytucji organizuje różne wydarzenia, takie jak konferencje, warsztaty czy spotkania, mające na celu promowanie praw kobiet i równouprawnienia. Demonstracje i marsze: W niektórych krajach odbywają się marsze i demonstracje na rzecz praw kobiet, równości płci oraz walki z przemocą wobec kobiet. Działania edukacyjne: W szkołach i instytucjach edukacyjnych organizowane są lekcje i warsztaty, które mają na celu uświadamianie młodym ludziom znaczenia równości płci i praw kobiet. Spotkania rodzinne: W niektórych kulturach Międzynarodowy Dzień Kobiet jest okazją do rodzinnych spotkań i wspólnego świętowania, gdzie kobiety są doceniane przez swoje rodziny. Media i kampanie społeczne: Wiele mediów oraz organizacji pozarządowych prowadzi kampanie mające na celu zwrócenie uwagi na problemy, z jakimi borykają się kobiety na całym świecie. Pomimo że Dzień Kobiet jest obchodzony na całym świecie, jego forma i znaczenie mogą się różnić w zależności od lokalnych tradycji i kontekstu kulturowego. 8 marca Dzień Kobiet: co to za święto na świecie? Dzień Kobiet na świecie obchodzony jest w ok. 30 krajach. Nie w każdym z nich obchody przypadają 8 marca. W niektórych krajach świętuje się dłużej niż jeden dzień. W Armenii obchodzi się Miesiąc Kobiet, który trwa od 8 marca do 7 kwietnia. Ostatni dzień tego miesiąca jest Dniem Piękna i Macierzyństwa. We Włoszech świętowanie zaczyna się tydzień wcześniej. Wtedy na murach i płotach zawisają plakaty i ulotki związane z Dniem Kobiet. Natomiast 8 marca we Włoszech panie otrzymują od panów gałązki akacji srebrzystej, ale co ciekawe kobiety sobie nawzajem też dają kwiaty w prezencie. Z kolei w Wietnamie dwa dni kojarzone są ze świętem kobiet: 8 marca oraz 20 października. W Portugalii i Rumunii kobiety świętują Dzień Kobiet we własnym gronie, organizując sobie „babskie spotkania”. W Wielkiej Brytanii Dzień Kobiet jest dniem, w którym odbywają się wykłady i prelekcje związane z emancypacją kobiet oraz ich historycznymi osiągnięciami. W niektórych częściach świata świętuje się w mniej typowy sposób. W prowincji Guangdong w Chinach mężczyźni organizują wycieczki górskie... w makijażu i butach na wysokim obcasie. Chińczycy oferują także kobietom aż pół dnia wolnego z okazji ich święta. W wielu miejscach na świecie takich jak Pakistan, Arabia Saudyjska czy Chile Dzień Kobiet wykorzystywany jest jako okazja do organizacji manifestacji w interesie praw kobiet. Panie walczą o równe płace, zaostrzenie kar wobec sprawców przemocy domowej, a także o prawo do decydowania o sobie i swoim ciele. W Iranie obchodzenie Dnia Kobiet jest zabronione. Ma to związek z rewolucją kulturową, a właściwie z jej cofnięciem, które dokonało się w 1979 roku. Od tego czasu prawa kobiet w tym kraju są ponownie coraz bardziej ograniczane. Dzień Kobiet w Polsce Dzień Kobiet w Polsce nie jest dniem wolnym od pracy, choć takim przywilejem cieszą się kobiety na Białorusi, Ukrainie i w Rosji. Polki są w miejscach pracy najczęściej obdarowywane symbolicznym kwiatem, czasami otrzymują też drobne upominki – słodycze, kosmetyki. Nieco inaczej Dzień Kobiet obchodzony jest w polskich rodzinach. Mamy, babcie, córki i wnuczki w tym dniu dostają od mężczyzn najczęściej kwiaty, ale bywa, że obdarowywane są innymi upominkami zamiast kwiatów. Najpopularniejszymi prezentami na Dzień Kobiet jest: biżuteria, perfumy, voucher do SPA, ale równie dobrze można ukochanym kobietom sprezentować coś innego, np. coś związanego z ich pasjami: farby do malowania, sportowy zegarek, zestaw narzędzi ogrodniczych, bilety do teatru itp. W wielu polskich szkołach świętuje się 8 marca – chłopcy wręczają wtedy kwiaty swoim koleżankom, a także nauczycielkom. To miła tradycja, o której warto opowiedzieć dzieciom. Można także urozmaicić ten dzień o własnoręczne laurki lub zorganizować zabawy na Dzień Kobiet. Zobacz też: Wierszyki na Dzień Kobiet dla dzieci: wiersze o kobietach na wesoło i krótkie rymowanki Cytaty o kobietach: mądre, piękne, krótkie i dłuższe Mądre życzenia urodzinowe dla nastolatków: na 16 i 17 urodziny. Gotowe życzenia dla 13-latki i 14-latki
Czy 1 i 2 listopada jest wolny? Czy Wszystkich Świętych jest wolne od szkoły i pracy?
Nie wszyscy wiedzą, czy 1 listopada to dzień wolny od szkoły. Niektórzy zastanawiają się także, czy 2 listopada trzeba iść do pracy. W 2024 roku dzień Wszystkich Świętych wypada w piątek, a Zaduszki w sobotę. Czy to dni wolne w szkole?
Dzień Wszystkich Świętych obchodzimy zawsze 1 listopada. Dzień Zaduszny z kolei nazywany jest również Zaduszkami lub Świętem Zmarłych. Przypada 2 listopada, czyli dzień po uroczystości Wszystkich Świętych. W Zaduszki wierni modlą się za zmarłych, których dusze przebywają w czyśćcu, odbywając pokutę. Czy w związku z tym 1 listopada jest wolne w szkole, a 2 listopada 2024 jest dniem wolnym od pracy? Czy 1 listopada jest wolny w szkole? Tak, 1 listopada to dzień ustawowo wolny w szkole, nie odbywają się wtedy lekcje ani żadne inne zajęcia i nie działają świetlice szkolne. Co więcej, w Dzień Wszystkich Świętych zamknięte są wszystkie urzędy i instytucje publiczne. 1 listopada sklepy nie będą otwarte. W 2024 roku 1 listopada wypada w piątek, uczniów czeka zatem przedłużony weekend. Czy 2 listopada jest wolne? Zaduszki to święto kościelne, dlatego w przeciwieństwie do Wszystkich Świętych Dzień Zaduszny nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. w 2024 roku jednak 2 listopada wypada w sobotę, a więc większość pracowników ma wtedy wolne, a uczniowie nie idą do szkoły. 2 listopada działają sklepy i centra handlowe. Czy 2 listopada to dzień wolny od szkoły? Zaduszki, czyli 2 listopada, to w tym roku dzień wolny od szkoły, ponieważ wypada w weekend. Jeśli zaś zgodnie z kalendarzem Zaduszki przypadałyby na dzień powszedni, oficjalnie byłby to dzień, w którym odbywają się zajęcia szkolne. Ale uwaga: dyrektor szkoły może ustanowić 2 listopada dniem wolnym, nawet jeżeli wypadnie w środku tygodnia (w ramach przysługującej mu puli tzw. dni dyrektorskich do wykorzystania w ciągu całego roku). W 2024 roku 1 listopada przypada w piątek, a 2 listopada w sobotę. W niektórych szkołach dyrektorzy już na początku roku szkolnego ogłosili, że dniami wolnymi od lekcji są nie tylko 1 i 2 listopada, ale i 31 października (czwartek). Część uczniów czeka więc długi weekend, bo będą mieli wolne w Halloween. Zobacz także: Bal Wszystkich Świętych dla dzieci: pomysły na zabawy i konkursy. Jaki strój wybrać? Wszystkich Świętych a dzieci: jak przygotować dziecko na dzień Wszystkich Świętych? Jak przebrać dziecko za świętego – dużo propozycji strojów na Bal Wszystkich Świętych!
Światowy Dzień Uśmiechu 2024: data, pomysły na zabawy i ciekawostki o uśmiechu
Dzień Uśmiechu to ruchome święto, chętnie obchodzone nie tylko przez dzieci, ale i dorosłych na całym świecie. I nic dziwnego, w końcu to doskonała okazja do wspólnej zabawy i przypomnienia sobie, jak ważny jest uśmiech. Sprawdź, kiedy wypada Dzień Uśmiechu w 2024 roku i jak można go obchodzić (w domu, w szkole, w przedszkolu).
Uśmiech jest oznaką radości i szczęścia u wszystkich ludzi na świecie. Chociaż Światowy Dzień Uśmiechu najczęściej jest obchodzony przez dzieci, to jest to również doskonała okazja, by spędzić ten dzień na wspólnej zabawie w rodzinnym gronie. Sprawdź nasze pomysły na wspólne zabawy z okazji Dnia Uśmiechu. I pamiętaj, że „Uśmiech jest najprawdziwszym, kiedy jednocześnie uśmiechają się oczy” (ksiądz Jan Twardowski) oraz że „Uśmiech bywa aktem męstwa, smutek to słabość i postawa zbyt wygodna. Być radosnym i dobrym, kiedy świat jest smutny i zły, to dopiero odwaga” (Małgorzata Musierowicz). Spis treści: Kiedy jest obchodzony Światowy Dzień Uśmiechu? (+ ciekawostki na temat uśmiechu) Światowy Dzień Uśmiechu: pochodzenie Dzień Uśmiechu: jak się go obchodzi? Kiedy jest obchodzony Światowy Dzień Uśmiechu? (+ ciekawostki na temat uśmiechu) To święto jest obchodzone zawsze w pierwszy piątek października. Za każdym razem jest więc doskonałą okazją do rozpoczęcia weekendu z uśmiechem od ucha do ucha. W 2024 roku wypada ono 4 października. Ciekawostki na temat uśmiechu Jak rozpoznać szczery uśmiech? Gdy ktoś uśmiecha się szczerze, uśmiechają się nie tylko jego usta, ale i oczy. Tylko autentyczny uśmiech angażuje mięśnie okrężne oczu (a nie tylko mięśnie jarzmowe, dzięki którym unosimy kąciki ust). Jeśli podczas uśmiechu, nie widać tzw. kurzych łapek — osoba tylko udaje, że się uśmiecha. Dlaczego warto się uśmiechać, gdy chcemy poprawić sobie nastrój? Naukowcy udowodnili, że gdy uśmiechamy się, nawet gdy nie mamy ku temu powodów — nasz nastrój automatycznie poprawia się. Szeroki uśmiech to sposób na dłuższe życie. Ludzie, którzy się uśmiechają, żyją dłużej. Do takich wniosków doszli naukowcy, którzy sprawdzili długość życia bejsbolistów ze zdjęcia pamiątkowego. Ci, którzy szeroko się uśmiechali — żyli średnio o 7 lat dłużej niż ci, którzy nie uśmiechali się wcale lub tylko lekko unosili kąciki ust. Jak to możliwe? Uśmiech to lekarstwo na stres (który jak wiadomo, nie sprzyja zdrowiu) oraz niezawodny środek na odporność. Uśmiech sprawia, że jesteśmy piękniejsi. Uśmiechnięte osoby uchodzą za atrakcyjniejsze od tych, które mają smutny lub poważny wyraz twarzy. Wyniki badań dowiodły, że szczery uśmiech to coś, co podnosi atrakcyjność bardziej niż makijaż. Psycholodzy specjalizujący się w kwestiach relacji romantycznych nie mają wątpliwości: mężczyzn najbardziej pociągają szczęśliwe (uśmiechnięte) kobiety. Istnieje aż 19 rodzajów uśmiechów. Światowy Dzień Uśmiechu: pochodzenie Nie byłoby Dnia Uśmiechu, gdyby nie ta uśmiechnięta buźka! Popularna emotka została stworzona w 1963 roku przez Harveya Balla na zlecenie State Mutual Life Assurance Company. Z czasem piktogram przedstawiający uśmiechniętą buźkę stał się najbardziej rozpoznawalnym na świecie symbolem dobrej woli, radości i szczęścia. Po 36 latach Harvey Ball zainicjował święto, które ma zachęcać wszystkich ludzi do częstszego uśmiechania się i spełniania dobrych uczynków. Po raz pierwszy Dzień Uśmiechu był obchodzony 1 października 1999 roku w miejscowości Worcester (USA). Jednak dzięki zainteresowaniu mediów święto zaczęto obchodzić na całym świecie. Dzień Uśmiechu: jak się go obchodzi? Dzień Uśmiechu najczęściej jest obchodzony w przedszkolu i w szkole. To wyjątkowa okazja do porozmawiania z dziećmi o emocjach lub przeczytania bajki o uśmiechu. W wielu przedszkolach tego dnia „biletem wstępu” jest uśmiechnięta buzia, która uprawnia dzieci do brania udziału w licznych konkursach organizowanych tego dnia. A jakie zabawy i inne atrakcje można zorganizować najmłodszym z okazji Dnia Uśmiechu? Prace plastyczne na DzieńUśmiechu Emoji Smile: wspólne tworzenie wielkiej wesołej buźki, np. wyklejanie papierem lub plasteliną gotowego szablonu, ułożenie jej z kasztanów. Co sprawia, że się uśmiecham: rysowanie przedmiotu lub osoby, która wywołuje uśmiech na naszej twarzy. Autoportret: uśmiechnięta buzia. Uśmiechnięta maska: przygotowanie uśmiechniętych ust lub buźki, a następnie umocowanie jej na patyczku. Dekorowanie żółtych balonów i wspólna zabawa nimi. Drużynowe zabawy ruchowe na Dzień Uśmiechu Dzieci dzieli się np. na cztery drużyny pięcioosobowe, a każda drużyna to jeden kolor (do oznakowania można wykorzystać nalepki lub szarfy). W zabawach zespołowych wygrywają wszystkie dzieci! Na podłodze kładzie się hula hop w kolorach drużyn. Gdy gra muzyka, dzieci biegają po sali, a gdy przestaje grać, dzieci ustawiają się wkoło hula hop. Na podłodze ustawia się tor przeszkód. Zadaniem dzieci jest pokonanie trasy z uśmiechem na buzi. Na ścianie przymocowuje się tarczę z uśmiechniętą buźką, zadaniem dzieci jest trafienie w tarczę piłeczką. Na podłodze kładzie się wcześniej przygotowane dwie duże buźki: smutną i wesołą. Na smutnej buzi położone zostają woreczki korekcyjne. Zadaniem dzieci jest przenieść je na wesołą buźkę przy pomocy stóp. Inne zabawy na Dzień Uśmiechu Wspólne słuchanie i zabawa do piosenek np. Dzień dobry, czy Przywitajmy się wesoło. Zjedzenie kawałka cytryny z uśmiechem na buzi. Wspólne pozowanie do zdjęć z uśmiechem na buzi z wykorzystaniem wykonanych samodzielnie uśmiechów. Dzieci siadają w kole i opowiadają swoje najśmieszniejsze przygody. Tańce-wygibańce przy wesołej muzyce. Malowanie na buzi dzieci rzeczy, które wywołują ich uśmiech np. w motylki, serduszka, pająki, wąsy, inne. Zobacz także: Życzenia na Dzień Nauczyciela od przedszkolaków: proste do zapamiętania, rymowane Światowy Dzień Jabłka: kiedy wypada, jak się go obchodzi, jaka jest historia tego dnia? Międzynarodowy Dzień Kropki: co to za święto, jak się je obchodzi?
Święta nakazane 2024: jakie są i kiedy wypadają? Daty świąt nakazanych
Święta nakazane to m.in. Objawienie Pańskie i Boże Narodzenie. Czy wiesz, kiedy wypadają wszystkie święta nakazane w 2024 roku? Ich daty są jasno określone w Kodeksie prawa kanonicznego. Dowiedz się, kiedy wierni mają obowiązek udziału we mszy świętej.
Święta nakazane w Kościele katolickim to takie dni, w których wierni są zobowiązani uczestniczyć w obrzędach liturgicznych. Sprawdź, jakie są święta nakazane i kiedy wypadają w 2024 roku. Spis treści: Święta nakazane w Kościele katolickim Święta nakazane – daty Inne ważne święta w Kościele katolickim Święta nakazane w Kościele katolickim Wyznanie katolickie zobowiązuje do obchodzenia tzw. świąt nakazanych. W dni, w które wypadają te święta, każdy katolik powinien uczestniczyć we mszy świętej. Prócz tego należy powstrzymywać się od prac niekoniecznych (zwolnieni z tego obowiązku są osoby, które nie mogą zrezygnować z obowiązku pracy). Wyjątkowy charakter świąt nakazanych ma odróżniać je od zwykłych dni oraz dni, w których odpoczywamy od obowiązków służbowych (lub szkolnych). Większość z nas w te dni ma wolne od szkoły i pracy. Święta nakazane w Kościele katolickim – daty Do świąt nakazanych w 2024 roku należą: Święto Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, Nowy Rok – 1 stycznia, Objawienie Pańskie – 6 stycznia, Wniebowstąpienie Pańskie (święto ruchome, obchodzone w VII Niedzielę Wielkanocy) – 9 maja, Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało (święto ruchome) – 30 maja (święto ruchome), Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Matki Boskiej Zielnej – 15 sierpnia, Wszystkich Świętych – 1 listopada, Boże Narodzenie – 25 grudnia. Zgodnie z Kodeksem prawa kanonicznego wierni mają obowiązek uczestnictwa w Eucharystii w dniu święta lub wieczorem dnia poprzedniego. Jeśli z przyczyn niezależnych, losowych uczestniczenie we mszy jest niemożliwe, zaleca się modlitwę indywidualną lub w gronie najbliższych. Niektórych dziwi fakt, że świętem nakazanym nie jest np. 3 maja. Mimo to wielu katolików w ten dzień idzie do kościoła, by uczestniczyć we mszy świętej. Eucharystia 3 maja odprawiana jest w nawiązaniu do uroczystości duchowo-patriotycznych: Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, obrony Jasnej Góry w 1655, powierzenia Polski opiece Maryi przez króla Jana Kazimierza oraz rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Choć na liście świąt nakazanych nie ma Wielkanocy — w Kościele jest to najważniejsze święto liturgiczne, przed którym każdy katolik powinien przystąpić do sakramentu pokuty, by w Niedzielę Wielkanocną przyjąć Komunię świętą. Pozostałe ważne święta w Kościele katolickim W te święta nie ma obowiązku uczestniczenia w liturgii, jednak biskupi zalecają, aby w ten dzień także wziąć udział we mszy świętej: Ofiarowanie Pańskie, Matki Boskiej Gromnicznej – 2 lutego, Uroczystość św. Józefa – 19 marca, Poniedziałek Wielkanocny (święto ruchome) – 1 kwietnia, Uroczystość św. Piotra i Pawła – 29 czerwca, Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – 8 grudnia, Boże Narodzenie (drugi dzień) – 26 grudnia. Zobacz też: Czy katolik może obchodzić Halloween? Ksiądz Skrzypczak wyjaśnia Nowe przepisy kościelne dotyczące zawierania małżeństw Chrzest dziecka: absolutnie wszystko, co musisz wiedzieć, by ochrzcić dziecko
Adwent: co to jest, kiedy się zaczyna i kończy w 2023 roku? Zwyczaje i symbole adwentu
Co to jest adwent? Najprościej mówiąc, to wyjątkowy dla katolików czas poprzedzający święta Bożego Narodzenia. Obejmuje on cztery niedziele przypadające przed 25 grudnia. Adwent dla osób wierzących stanowi czas duchowych przygotowań. A jednak osoby niewierzące również chętnie korzystają z niektórych symboli i zwyczajów adwentowych, np. stawiają na stole wieniec i pieką pierniczki.
Adwent dla chrześcijan to wyjątkowy czas przygotowań do świąt wspominających narodzenie Pana Jezusa. Cztery tygodnie, które pozostały do Wigilii, nie oznaczają jednak postu, a radosne oczekiwanie na Boże Narodzenie. Z adwentem związane są też pewne zwyczaje i symbole. Niektórzy przygotowują sobie liczne postanowienia adwentowe, które mają zamiar wypełniać przez cały grudzień, aż do świąt. Spis treści: Co to jest adwent? Ile trwa adwent? Co oznaczają cztery niedziele adwentu? Postanowienia adwentowe Jakie są symbole adwentu? Zwyczaje adwentowe Czy podczas adwentu można się bawić? Co to jest adwent? Słowo „adwent” oznacza „przyjście” (od łac. adventus). O tym, co to jest adwent, mówi również inne tłumaczenie tego słowa, czyli: „zbliżanie się”. Chrześcijanie w adwencie oczekują nie tylko na święta upamiętniające narodziny Jezusa, lecz także na powtórne jego przyjście, które ma nastąpić zgodnie z biblijną zapowiedzią. W kościele katolickim kapłan podczas mszy ma fioletowy ornat, a w kościołach ewangelickich materiałem w tym kolorze przykrywa się ołtarz. Wyjątek pojawia się w trzecią niedzielę adwentu – wówczas ksiądz zakłada ornat w kolorze różowym. Ile trwa adwent? Adwent zaczyna się dokładnie w niedzielę poprzedzającą trzy kolejne niedziele przed Bożym Narodzeniem, a kończy w Wigilię o zmierzchu. Niektórzy uważają, że adwent trwa od 1 do 24 grudnia, ale nie zawsze musi tak być. Jest to po prostu okres mieszczący cztery niedziele przed 25 grudnia (czyli Bożego Narodzenia). Kiedy zaczyna się adwent 2023? Pierwsza niedziela adwentu w 2023 wypada 3 grudnia. I potrwa — zgodnie z tradycją — do 24 grudnia. Zgodnie z tradycją skończy się wraz z chwilą, gdy zasiądziemy z bliskimi do wigilijnej wieczerzy. Dlaczego adwent trwa cztery tygodnie? W V w. n. e. adwent trwał 40 dni, jednak w VI wieku jeden z papieży uznał, że wystarczy obchodzić adwent przez 4 tygodnie. Być może dlatego, by oczekiwanie na Boże Narodzenie było krótsze, a przez to bardziej intensywnie przeżywane? Jak śpiewamy w jednej z kolęd, Jezus jest zbawcą "cztery tysiące lat oczekiwanym" – być może też stąd wzięła się początkowa liczba 40 dni, a następnie 4 tygodnie adwentu. Zgodnie z przyjętym zwyczajem — jeden tydzień miałby symbolizować jedno tysiąclecie oczekiwania na narodzenie Jezusa. Co oznaczają cztery niedziele adwentu? Każda z czterech niedziel adwentu oznacza etap oczekiwania na narodzenie Jezusa. I niedziela adwentu — dzień, w którym rozpoczyna się adwent, wierni zapalają wówczas pierwszą z czterech świec adwentowych, zwaną Świecą Nadziei (lub Świecą Proroka), wspominamy wówczas proroków, którzy zapowiedzieli przyjście Chrystusa na ziemię, II niedziela adwentu — poświęcona jest miejscu, w którym Jezus przyszedł na świat, czyli Betlejem; zapala się wówczas świecę zwaną Świecą Pokoju (lub Świecą Betlejem), III niedziela adwentu — zwana Gaudate (czyli: Radujcie się), zapala się wówczas Świecę Radości, zwaną też Świecą Pasterzy, IV niedziela adwentu — upamiętnia aniołów, którzy objawili się przy narodzeniu Jezusa, w ten dzień zapala się czwartą, ostatnią świecę, zwaną Świecą Miłości lub Świecą Aniołów. Postanowienia adwentowe Adwent jako czas oczekiwania i refleksji jest dla wielu dobrym momentem do zmiany niechlubnych przyzwyczajeń i trenowania silnej woli. Postanowienia adwentowe bardzo mogą w tym pomóc. Do najpopularniejszych należą: ograniczanie korzystania z telefonu i internetu, zrezygnowanie z drobnych przyjemności, np. słodyczy, unikanie używek, dbanie o lepsze wykorzystywanie czasu, o bliższe relacje z rodziną. W niektórych szkołach ciekawe zadania adwentowe na każdy dzień proponują pedagodzy i psycholodzy szkolni. Np. dziś przytul mocno swoje dziecko i powiedz mu, jak bardzo je kochasz. Jakie są symbole adwentu? Adwent z racji tego, że jest symbolicznym oczekiwaniem na powtórne przyjście Chrystusa, obfituje w symbole. Najpopularniejszym z nich jest wieniec adwentowy, który stoi na stole w wielu domach. Innym symbolem adwentowym jest lampion, który zabiera się ze sobą na msze zwane roratami. Podczas adwentu kolorem, który dominuje w kościele, jest fiolet. Jakie jeszcze są symbole adwentu? Można do nich zaliczyć również wszystkie dobre uczynki, o które postaramy się podczas oczekiwania na Boże Narodzenie. Ale najbardziej uwielbianym przez dzieci symbolem jest kalendarz adwentowy, który kryje w sobie różne smakołyki i drobne upominki (choć od kilku lat coraz bardziej popularne stają się też kalendarze z zadaniami). View Burdaffi on the source website Zwyczaje adwentowe Głównym zwyczajem adwentowym praktykowanym w kościele katolickim są roraty. To specjalne msze odbywające się wcześnie rano od poniedziałku do soboty. Ponieważ odprawiane są o świcie, zwykle chodzi się na nie z lampionem adwentowym albo świecą, zwaną roratką. W niektórych parafiach roraty odprawiane są wieczorami. Prócz tego, już na kilka tygodni przed adwentem w sklepach stacjonarnych i internetowych pojawiają się oferty kalendarzy adwentowych dla dzieci i dorosłych. Składają się one z tylu upominków-niespodzianek, ile dni liczy adwent. Mogą być to czekoladki, ale też zabawki (np. figurki z popularnych bajek dla dzieci) lub kosmetyki. A w przypadku książek — opowieści na każdy adwentowy dzień. W związku z tym, że początek adwentu ma miejsce w okolicach mikołajek — kalendarze adwentowe coraz częściej pełnią funkcję mikołajkowego upominku. Wśród świeckich zwyczajów adwentowych króluje pieczenie pierniczków, które warto robić już na początku grudnia, by na święta były idealnie miękkie i smaczne. W pewnym sensie zwyczajem adwentowym jest też przygotowywanie ozdób choinkowych. W niepamięć odchodzi powoli zwyczaj adwentowy określany jako „szara godzina” – czas, kiedy zapadający zmrok wyznaczał moment, gdy domownicy zbierali się, by rozmawiać, słuchać opowieści, śpiewać lub czytać na głos książki. Jednym z dawniejszych zwyczajów adwentowych jest również gra na ligawach (drewnianych instrumentach w kształcie długiej trąby). W wielu miejscowościach w czasie adwentu organizowane są koncerty, podczas których zebrani mogą posłuchać gry na ligawach. Zobacz także: 9 sposobów, by umilić dziecku oczekiwanie na święta Czy podczas adwentu można się bawić? Choć mówi się o ostatkach przed adwentem, sam adwent nie oznacza postu. Tym samym nie ma więc oficjalnego zakazu uczestniczenia np. w imprezach tanecznych. Pójście na taką zabawę nie jest grzechem zgodnie z nauczaniem kościoła katolickiego. Ważne jednak, by pamiętać, że ma to być przede wszystkim czas refleksji i zastanowienia się nad tym, co jest naprawdę ważne. Mamy się radować, ponieważ wyczekiwane święta Bożego Narodzenia są przecież bardzo radosne. Zobacz też: Jak zrobić wieniec adwentowy: instrukcja krok po kroku Bajka o Adwencie: „Jak anioł wybierał zwierzęta do żłóbka” Lampiony adwentowe: bardzo łatwe do zrobienia z dzieckiem
Wszystkich Świętych czy Dzień Zmarłych: jakie święto obchodzimy 1 listopada?
1 listopada – niby wszyscy wiemy, co to za święto, ale bywa, że określamy je błędną nazwą. Wyjaśniamy, jak dokładnie nazywa się to święto, czym różni się 1 listopada od 2 listopada i dlaczego oba święta w pewnym sensie połączyły się w jedno.
1 listopada w kalendarzu zaznaczony jest na czerwono, co oznacza, że jest dniem wolnym od pracy i szkoły. Tego dnia zamknięte są sklepy. Większość z nas odwiedzi tego dnia groby bliskich, nie raz pokonując nawet setki kilometrów. Czy 1 listopada to Wszystkich Świętych, czy Święto Zmarłych? Czy zgodnie z tradycją, powinniśmy iść na cmentarz 1 czy 2 listopada? A może w oba te dni? Spis treści: 1 listopada: co to za święto? Czym różni się 1 listopada od 2 listopada? Jak obchodzi się 1 listopada? 1 listopada: co to za święto? Zgodnie z kalendarzem liturgicznym Kościoła katolickiego, 1 listopada przypada Uroczystość Wszystkich Świętych. Kim są ci święci? To wszyscy chrześcijanie, którzy zostali kanonizowani lub beatyfikowani na przestrzeni wieków. Czym różni się kanonizacja od beatyfikacji? Najprościej mówiąc – zasięgiem kultu, ponieważ kanonizacja pozwala na kult w Kościele lokalnym (czyli w naszym przypadku w Polsce), beatyfikacja – na kult w Kościele powszechnym, czyli na całym świecie. Szacuje się, że w ciągu dwudziestu wieków chrześcijaństwa na listę świętych trafiło około 10 tysięcy kanonizowanych i beatyfikowanych. Ich liczba nie jest jednak dokładnie znana i stale rośnie. Na przykład papież Franciszek w czasie swego pontyfikatu ogłosił aż 898 nazwisk nowych świętych. Lista ta wciąż jest otwarta, ponieważ zgodnie z wiarą Kościoła – każdy z nas może zostać świętym, dając swym życiem szczególne świadectwo cnót. Dlaczego więc 1 listopada bywa nazywany Dniem Zmarłych lub Świętem Zmarłych? Ponieważ w czasach PRL władzom kraju zależało na świeckim, a nie kościelnym charakterze tego święta. Można powiedzieć, że w języku potocznym wciąż „pokutuje” określanie katolickiego święta nazwą świecką. Nawiasem mówiąc, święto to swoimi korzeniami sięga czasów pogańskich. Dawno temu, właśnie na początku listopada nasi pogańscy przodkowie również odwiedzali groby swoich bliskich. Nosili na cmentarze jedzenie, wierząc, że podczas „jesiennych Dziadów” ci, co odeszli, wracają na ziemię. Czym różni się 1 listopada od 2 listopada? Jak już to ustaliliśmy, 1 listopada to Uroczystość Wszystkich Świętych (w skrócie: Wszystkich Świętych). Natomiast 2 listopada to Dzień Zaduszny (tzw. Zaduszki), który zgodnie z tradycją Kościoła poświęcony jest wszystkim zmarłym (innym niż święci). O ile 1 listopada jest dniem wolnym od pracy i szkoły – 2 listopada to już zwykła, „czarna” kartka w kalendarzu. Tak było również za czasów PRL. Aktualnie 2 listopada na grobach wciąż płoną znicze i leżą nowe wiązanki, ale dla wielu z nas jest już „po świętach”. Zwłaszcza gdy cmentarze, na których leżą nasi bliscy, są daleko od miejscowości, w których pracujemy, uczymy się, mieszkamy. Oczywiście część osób również 2 listopada wybierze się na cmentarz, ale dopiero po pracy, lekcjach lub innych, codziennych obowiązkach. Jak obchodzi się 1 listopada? Choć teoretycznie rzecz biorąc, uroczyste odwiedziny na cmentarzach powinny odbywać się dopiero w Zaduszki – na groby bliskich udajemy się 1 listopada. Wielu z nas już wcześniej przygotowuje się do tego dnia, robiąc porządki na cmentarzu, kupując znicze, wiązanki czy kwiaty. Tak, by 1 listopada już nie krzątać się przy mogiłach, a spokojnie zadumać się i pomodlić, zapalić znicze, położyć kwiaty. Kwiaty i ogień, które niesiemy na cmentarze to symbol życia (choć paradoksalnie w XXI wieku dotyczy to również sztucznych kwiatów i elektrycznych światełek w nagrobnych lampkach). Na cmentarzach w całej Polsce 1 listopada odbywają się nabożeństwa – msze połączone z procesjami. Udział w takiej mszy dla wielu katolików jest bardzo ważną częścią obchodzenia Wszystkich Świętych. Tego dnia w radiu trudno o wesołą muzykę, dominują nastrojowe utwory skłaniające do wspomnień. Mimo tłumu na cmentarzach – rzadko słychać śmiech czy głośne rozmowy. Dominuje nastrój powagi. Pewnym wyjątkiem jeszcze do niedawna były okolice grobów Romów, których tradycja nakazuje ucztę na cmentarzu, choćby i zakrapianą. Można powiedzieć, że to w romskiej kulturze najdłużej przetrwał pogański zwyczaj noszenia na cmentarz jedzenia i picia – na Podlasiu i Mazowszu praktykowany przez katolików jeszcze w XIX wieku. I to do niego nawiązuje tradycja kupowania pod cmentarzem szczególnie w Warszawie pańskiej skórki czy obwarzanków. 1 listopada i dni, które poprzedzają Wszystkich Świętych, to czas wzmożonego ruchu na drogach. Każdego roku właśnie dlatego policja organizuje ogólnopolską Akcję Znicz. W ubiegłym roku w weekend poprzedzający 1 listopada miało miejsce 286 wypadków. Zginęło 25, rannych zostało 326 osób. Policja zatrzymała ponad 6,5 tys. nietrzeźwych kierowców. Źródła: J. Komorowska: Socjologiczne aspekty zwyczajów Święta Zmarłych, „Przegląd Socjologiczny” 1979, nr 31 Ks. H. Misztal: Beatyfikacja i kanonizacja. „Niedziela” 2010, nr 13 Franciszek rekordzistą kanonizacji, www.ekai.pl [dostęp" 25.10.2022] P. Stanford, How many saints are there?, Guardian [dostęp: 25.10.2022] Zobacz też: Wszystkich Świętych a dzieci: jak przygotować dziecko na dzień Wszystkich Świętych? Czy 2 listopada jest wolny? Czy w Zaduszki idzie się do szkoły i pracy? Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci?
Czy 31 października 2023 jest wolny? Czy szkoły są otwarte, czy zamknięte przed Wszystkich Świętych?
Wiadomo, że 1 listopada jest dniem wolnym od szkoły i od pracy. Co jednak z dniem poprzedzającym to święto? Tłumaczymy, czy 31 października jest dniem wolnym od zajęć lekcyjnych. Niektórych uczniów czeka bardzo długi weekend.
Zbliża się uroczystość Wszystkich Świętych, którą obchodzimy 1 listopada. Jest to dzień ustawowo wolny zarówno od pracy, jak i od szkoły. Tego dnia nieczynne są również urzędy oraz sklepy. W 2023 roku święto to wypada w środę. A co z wtorkiem, 31 października? Sklepy tego dnia będą czynne, zakłady pracy też, ale... By ustrzec się niespodzianek, sprawdź, czy 31 października w szkole twojego dziecka są lekcje, czy może zaplanowano dni dyrektorskie. W niektórych placówkach wolny jest nie tylko 31 października, ale i 30 października. Spis treści: 31 października: czy jest wolny, czy są lekcje? Czy 31 października świetlice szkolne mają wolne? Czy 2 listopada jest wolny od zajęć? 31 października: czy jest wolny, czy są lekcje? Choć 31 października oficjalnie nie jest dniem wolnym od szkoły (ani od pracy), to w części placówek uczniowie tego dnia nie będą mieć zajęć lekcyjnych. Część dyrektorów wykorzysta bowiem dzień wolny z puli tzw. dni dyrektorskich. Są szkoły, w których zajęcia nie będą odbywać się również w poniedziałek, 30 października. W pozostałych placówkach uczniowie będą mogli normalnie pojawić się w szkole. Czy 31 października świetlice szkolne mają wolne? Co jednak w sytuacji, gdy dziecko 31 października nie ma zajęć dydaktycznych (czyli ma wolne), a rodzice muszą tego dnia iść do pracy? Czy szkoły będą otwarte? Owszem. To, że uczniowie nie mają lekcji danego dnia, nie oznacza wcale, że placówki będą nieczynne. W takiej sytuacji szkoła musi zapewnić uczniom opiekę 31 października – świetlice szkolne będą pełnić dyżury, by zaopiekować się uczniami. Jeśli lekcji nie ma również 30 października (poniedziałek) – szkoła także tego dnia powinna zapewnić miejsce dla dziecka w świetlicy. Rodzice o potrzebie zaopiekowania się dzieckiem 30 lub 31 października powinni poinformować wychowawcę lub złożyć odpowiedni wniosek (jeśli wymaga tego konkretna placówka). Czy 2 listopada jest wolny od zajęć? Jeśli chodzi o Zaduszki, czyli 2 listopada, nie jest to dzień wolny, czyli zaznaczony w kalendarzu na czerwono. Zarówno szkoły, jak i zakłady pracy oraz sklepy funkcjonują tak, jak w dzień powszedni. Ale uwaga: ten dzień w szkole twojego dziecka również może być wolny jako jeden z dni dyrektorskich. Daty dni dyrektorskich ustalane są na początku roku szkolnego i podane na stronie internetowej szkoły. Jeśli 2 listopada w szkole twojego dziecka nie ma lekcji, a ty nie masz urlopu – masz prawo skorzystać z opieki gwarantowanej przez szkolną świetlicę. Zobacz także: Czy 2 listopada jest wolny od szkoły? Kalendarz roku szkolnego 2023/2024: dni wolne od szkoły, ferie, święta Wszystkich Świętych a dzieci: jak przygotować dziecko na dzień Wszystkich Świętych?
Halloween: ciekawostki dla dzieci i dorosłych. Czy na pewno wiesz już wszystko na temat tego święta?
Ciekawostki o Halloween to doskonały sposób, aby zapoznać się z dawnymi zwyczajami Celtów, które mimo upływu czasu nadal są kultywowane. Skąd wzięła się nazwa Halloween? Co symbolizuje pająk? Czy jest coś takiego jak lęk przed Halloween?Dlaczego tej nocy ludzie przebierają się za straszydła? Poznaj aż 25 ciekawostek na temat Halloween.
Ciekawostki o Halloween mogą zaskoczyć niejedną osobę. Czy wiesz o tym, że w dawnych czasach w zabawę „cukierek alb psikus” bawili się przede wszystkim dorośli? Poznaj ciekawostki na temat Halloween i dowiedz się, kto wędruje po świecie z nadgryzioną rzepą w dłoni. Ciekawostki o Halloween: Słowo Halloween to akronim pochodzący od pierwszej, jeszcze średniowiecznej nazwy święta: All Hallows’ Eve lub All Hallows’ E’en, czyli Wigilia Wszystkich Świętych. Halloween ma pochodzenie celtyckie, ale spopularyzowali je Irlandczycy, którzy w latach 1845-1849 masowo migrowali do USA z powodu tzw. wielkiego głodu. Halloween jest związane z obrzędami wyznaczającymi koniec lata i zakończenie zbiorów. W ludowych wierzeniach potomków Celtów w święto Samhain znikały granice między światem żywych a zaświatami. Wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa celtycki obrzęd Samhain zaczął zanikać. W 837 roku papież Grzegorz IV ustanowił Dzień Wszystkich Świętych, który obchodzony jest 1 listopada. Halloween to zaraz za Bożym Narodzeniem najpopularniejsze i najbardziej komercyjne święto. Pomarańczowy i czarny to kolory Halloween. Czarny symbolizuje śmierć i zapowiada zimę, a pomarańczowy zakończenie zbiorów i lata. Meksykańskie Día de los Muertos to nie to samo co Halloween. Meksykanie celebrują śmierć, Amerykanie oswajają swój lęk przed nią. Halloween nieodłącznie wiąże się z lampkami. Pierwsze z nich były wykonane z wydrążonej rzepy, brukwi, ziemniaków lub buraków. Dopiero gdy Irlandczycy przybyli do USA, rzepa została zastąpiona łatwiej dostępną, większą i lepszą w obróbce dynią. Jack O’Lantern to nazwa halloweenowych lampionów. Nazwa ta jest związana z legendą o Jacku O’Lantern, który był bardzo chciwym i leniwym oszustem. Pewnego dnia diabeł zaproponował Jackowi pieniądze za duszę. Jack się zgodził i podstępem uwięził przemienionego w monetę diabła w swojej sakiewce. Mimo swojej przebiegłości Jack zmarł 31 października. Ze względu na swoje uczynki Jack nie mógł dostać się ani do nieba, ani do piekła. Dlatego do dziś błąka się po świecie, trzymając w dłoni nadgryzioną rzepę z żarzącym się węgielkiem, którą oświeca sobie drogę. Dyniowy lampion, a w zasadzie światełka lub ogniki, symbolizują dusze osób zmarłych, które nie zaznały spokoju po śmierci i nadal tułają się po świecie. Dynia to owoc. 1053,5 kg – tyle waży najcięższa i największa dynia na świecie. Szczęśliwy hodowca mieszka w Szwajcarii. Zabawa „cukierek albo psikus” (ang. trick or treat) praktykowana jest dopiero od początków XX wieku. Początkowo biedni ludzie odwiedzali domy zamożnych sąsiadów, by dostać kawałek ciasta. W zamian za jedzenie obiecywali modlić się za wszystkich zmarłych w rodzinie. Pierwsza parada halloweenowa odbyła się w 1920 roku, ale jej uczestnicy musieli sobie sami przygotować przebrania, ponieważ... ... stroje halloweenowe pojawiły się w latach 30. XX wieku. Przebrania halloweenowe, jakie dziś znamy, czerpią swoje inspiracje z literatury i filmu. Współcześnie „cukierek albo psikus” to najpopularniejsza zabawa halloweenowa. Dzieci chodzą od domu do domu, zbierając cukierki i inne słodkości. Pająk, nieodłączny symbol Halloween, to zgodnie z ludowym przekazem dusza bliskiej osoby. Sowy i nietoperze – skrzydlate symbole Halloween – od wieków utożsamiane były ze stworzeniami diabelskimi. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że prowadziły nocny tryb życia. Czarny kot, kojarzony z ulubionym zwierzęciem każdej czarownicy, również przywodził na myśl wszystko, co złe, ciemne i plugawe (oraz przynoszące pecha). Celtowie wierzyli, że jeśli będą ubierać się w łachmany, przebierać się za strachy, maszkary, to istoty z zaświatów ich nie rozpoznają, a więc będą bezpieczni. Samfianofobia (ang. samhainophobia) to lęk przed Halloween. Z Halloween kojarzą się wielkie, pękate, pomarańczowe dynie. Jednak, w zależności od odmiany, występują one także w kolorze zielonym, białym i czerwonym. Dawniej wierzono, że osoba urodzona w Halloween ma zdolności telepatyczne. Co może sprawić, że Halloween będzie jeszcze bardziej straszne? Pełnia księżyca. Taka sytuacja zdarzyła się w 1925, 1944, 1955, 1974 i 2020 roku. Specjaliści od finansów i inwestycji mają pewność, że koniec października i początek listopada to najlepszy czas na inwestycje – zjawisko to nosi miano „Efekt Halloween”. Zobacz też: Szybkie przebrania na Halloween: dla dzieci i nie tylko [7 propozycji kostiumów] Paznokcie na Halloween: jak je pomalować? Efektowne wzorki i inspiracje Życzenia na Halloween i strasznie fajne halloweenowe wierszyki
Noc Świętojańska: kwiat paproci oraz inne ciekawostki, tradycje i zwyczaje
Kwiat paproci (lub białej piwonii), puszczanie wianków na wodzie, skoki przez ogniska... Noc Świętojańska to najkrótsza noc w roku i jedno z najważniejszych świąt Słowian. Współcześnie nadal je celebrujemy, jednak nawiązanie do dawnych zwyczajów i tradycji nie oddaje już magii i dawnych wierzeń. Tłumaczymy, jak obchodzono Noc Świętojańską przed wiekami.
Noc Świętojańska to celebracja natury i żywiołów, magii, płodności, a także czas wróżb. Chociaż dla nas, współczesnych, słowiańskie tradycje i obrzędy nie mają aż takiego znaczenia jak dawniej, może warto pamiętać, że nadal jesteśmy częścią przyrody i otaczającego nas świata? Spis treści: Noc Świętojańska: co to jest? Noc Świętojańska: słowiańskie zwyczaje i obrzędy Noc Świętojańska: współczesne tradycje Noc Świętojańska: co to jest? Zgodnie z tradycją słowiańską Noc Świętojańska zwana była Nocą Kupały, palinocką lub sobótką i obchodzona była w noc przesilenia letniego, czyli podczas najkrótszej nocy w roku (z 21 na 22 czerwca). Jednak wraz z pojawieniem się chrześcijaństwa i umocnienia nowej religii na ziemiach polskich pogańska Noc Kupały została powiązana z chrześcijańskimi obchodami wigilii św. Jana Chrzciciela (23 czerwca) i z biegiem czasu zmieniła nazwę na Noc Świętojańską. Co ciekawe, wyjaśnienie, skąd wzięła się nazwa 'Noc Kupały', ginie w mrokach dziejów i do dziś nie wiadomo, czy nazwa odwołuje się do jednego ze słowiańskich bóstw, czy może do słowa „kąpiel”. Najkrótsza noc była powszechnie obchodzona przez wszystkich Słowian, a także ludy bałtyckie, germańskie i celtyckie i ugrofińskie. W wierzeniach Słowian Noc Kupały, czyli współczesna nam Noc Świętojańska, była świętem celebrowanym przede wszystkim przez młode, niezamężne kobiety i dziewczęta. Przy ogniskach tańczono, śpiewano i wróżono przyszłość. Noc Świętojańska: słowiańskie zwyczaje i obrzędy Noc Świętojańska to czas przepełniony magią, nieodłącznie związany z wiarą w moc ognia i słońca (symbole męskości), wody i księżyca (symbole kobiecości) oraz ziół. To radosne, przepełnione zabawą święto było celebracją płodności i cielesności. W czasie tej wyjątkowej nocy wszelkie zabawy miały swoje znaczenie. Oto niektóre z nich: Poszukiwanie kwiatu paproci – odnalezienie kwiatu, który kwitł tylko w jedną noc w roku, miało gwarantować spełnienie i dobrobyt, a odnaleźć go mogła tylko osoba prawa i o czystym sercu. Ówcześnie kobiecość była utożsamiana z roślinnością, dlatego przypuszcza się, że rozkwitający kwiat paproci był metaforą rozbudzającej się seksualności kobiet i obietnicy miłosnego spełnienia podczas społecznie akceptowanych tej nocy schadzek w lesie. Poszukiwanie białej piwonii – są źródła, według których lud wierzył, że moc kwiatu paproci w noc świętojańską ma również kwiat białej piwonii. By go odszukać, wystarczyło wyjść do ogrodu, nie musząc zapuszczać się w leśne knieje. Przepasywanie się bylicą – bylica, zwana najważniejszym zielem świętojańskim, słynęła wśród ludu z tego, że odpędzała czarownice i inne złe moce. Dlatego dziewczęta i kobiety w dzień i noc św. Jana przepasywały się bylicą, by roślina nabrała magicznych właściwości (m.in. pomagała przy porodach). Skakanie przez ogień – wierzono, że ogień ma moc oczyszczającą, chroni przed chorobami i złymi mocami. Obrzęd miał także zapewnić płodność. Puszczanie wianków na wodzie – panny plotły wianki z ziół i polnych kwiatów, umieszczały w nich płonącą świeczkę, a następnie puszczały je z nurtem rzeki lub strumienia. Wierzono, że ten, który wyłowił wianek panny, miał się niebawem stać jej mężem. Jeśli wianek popłynął w dal, to był to znak, że ślubu w najbliższej przyszłości nie będzie. Świeczka, która zgasła, wróżyła staropanieństwo. Rzucanie ziół w ogień – zgodnie z tradycją, gdy noc dobiegała końca, przy ogniskach zjawiały się zjawy, demony i duchy. Dlatego podczas świętowania rzucano w ogień magiczne zioła, które miały odpędzić złe moce. Kąpiel w wodzie – wierzono, że do Nocy Świętojańskiej nie można się kąpać, ponieważ można narazić się na bliskie spotkanie ze złymi bóstwami: utopcami, wodnikami, rusałkami i mamunami. Dopiero w noc przesilenia woda stawała się nie tylko bezpieczna, ale nabierała magicznych właściwości: oczyszczała zarówno ciało, jak i duszę. Noc Świętojańska: współczesne tradycje Współcześnie słowiańska Noc Świętojańska jest utożsamiana z pradawnymi walentynkami. Jednak słowiańskie tradycje powoli zanikają, a najczęściej pojawiającym się motywem nawiązującym do dawnego święta są rozpalane tej nocy ogniska i zabawy nad wodą. Dziś Noc Świętojańska ma najczęściej charakter komercyjny i jest świętowana w formie festynów, dyskotek lub pokazów świetlnych jako nawiązanie do idei przesilenia letniego, czyli wiary w zwycięstwo światła nad ciemnością. Źródła: Słownik stereotypów i symboli ludowych, Rośliny, Kwiaty, Lublin 2019 R. Pilarek: Świat roślin w obrzędowości świętojańskiej na podstawie źródeł etnograficznych z przełomu XIX i XX wieku w: Nie tylko o wsi. Łódź 2013 Z. Gloger: Rok polski w życiu, tradycyi i pieśni. Warszawa 1900 Zobacz także: Dzień Pustej Klasy 2023: co to za święto, skąd się wzięło + pomysły na ten dzień Dzień Ojca 2023 – w Polsce i na świecie (daty, jak się obchodzi) Ocena z zachowania – jak jest oceniane zachowanie w szkole? Kryteria, skróty, odwołanie
6 sposobów, by spędzić święta spokojnie i rodzinnie
Zastanawiasz się, w jaki sposób spędzić święta w radości i z uważnością na bliskich? Chcesz cieszyć się wspólnymi chwilami w bliskości i bez pośpiechu? Podpowiadamy, jakie aktywności sprawdzą się podczas rodzinnych świąt – tak by był to czas, w którym stworzycie piękne wspomnienia na lata!
Niech te święta będą magiczne! Oto 6 wskazówek, które mogą sprawdzić się w tym czasie także u was: 1. Pamiętaj, że „świętowanie” każdy rozumie po swojemu Chociaż po grudniowym szaleństwie przygotowań, dla wielu dorosłych spełnieniem marzeń w święta jest pyszne jedzenie i odpoczynek, warto przy tym uwzględnić, czego potrzebują najmłodsi. Należy pamiętać, że dzieci uwielbiają, gdy coś się dzieje. Tym samym spędzanie świąt na długich rozmowach przy stole, to zupełnie nie dla nich… Planując rodzinne chwile, zastanów się, jak pogodzić potrzeby wszystkich domowników. Dla ruchliwych wymyśl ruchowe atrakcje dla najmłodszych, które pozwolą im spożytkować energię, zarówno podczas zabawy w domu, jak i na zewnątrz. Zrób to z wyprzedzeniem, bo w okolicy świąt będzie prawdopodobnie niewiele sił i czasu, by zrobić to... kreatywnie. Unikniesz tym sposobem frustracji i niezadowolenia maluchów, dbając, by święta były spokojne i rodzinne. 2. Czasami sprawdzi się powolna rozrywka… W dobrą atmosferę wprawią także atrakcje te mniej „energetyczne”. Chociaż dzieci uwielbiają się ruszać, to po takich zabawach potrzebują również chwili oddechu. Wtedy sprawdzi się np. wspólne czytanie, oglądanie świątecznej bajki lub filmu czy granie w gry planszowe. Takie aktywności z pewnością zapewnią wam świąteczny nastrój i pomogą stworzyć piękne wspomnienia. 3. Mogą być też ulubione zabawy Planując święta, chcemy by było wyjątkowo. Warto jednak pamiętać, że spokój i bliskość zapewnią także te najzwyklejsze formy spędzania wspólnego czasu. Jeśli masz dużo na głowie, to nie musisz wymyślać nic nadzwyczajnego – będzie dobrze, jeśli wspólnie pobawicie się w odgrywanie ról, stworzycie kreatywne konstrukcje z klocków lub ułożycie puzzle. Pamiętaj, te święta będą piękne, bo najważniejsze, że będziecie w nie razem! Szukasz klocków? Podczas świąt świetnie sprawdzą się zestawy LEGO – od lat zachwycają dzieci w różnym wieku. Zobacz, jakie przypadną wam do gustu! Może to będzie zestaw: Dzikie zwierzęta Azji, a może Pociąg parowy lub Remiza strażacka i helikopter? 4. A może wybierzcie coś na sportowo? Jeśli jednak jesteście rodziną, która lubi ruch, to z pewnością sprawdzą się u was zabawy, które pozwolą wam poruszyć ciało. Mogą być w ruchu, ale jednak na spokojnie – wtedy np. możecie wybrać się na spacer z podziwianiem świątecznych dekoracji. Gwarantujemy, że również wasza okolica będzie odmieniona i magiczna w tym okresie! Może też być bardziej w stronę natury – wybierzcie się do lasu i zobaczcie, czy spotkacie jakieś zwierzęta, porównajcie, co się zmieniło o tej porze roku albo… zróbcie bitwę na śnieżki, jeśli oczywiście spadnie śnieg! 5. Czy da się jeszcze bardziej rodzinnie? Podczas świąt możecie również przeglądać stare zdjęcia, stworzyć drzewo genealogiczne czy po prostu rozmawiać – opowieści z dzieciństwa z pewnością sprawią wam dużo frajdy. 6. Niech zagości magia świąt! Możecie postawić też na atrakcje, które sprawdzą się tylko właśnie w tym okresie. Oglądanie szopek, kolędowanie lub świąteczne karaoke, biwakowanie pod choinką bądź quiz świąteczny z wiedzy o… świętach? Każda z nich z pewnością będzie ciekawą odmianą od codziennych zabaw. To tylko niektóre sposoby, które pozwalają spędzić święta z rodziną w dobrej atmosferze! Gwarantujemy, że rozmowa o oczekiwaniach i potrzebach z rodziną pomoże je spędzić spokojnie i rodzinnie. Materiał powstał z udziałem LEGO
Potrawy świąteczne z różnych krajów – przepisy nie tylko wigilijne
Zastanawialiście się, co jedzą na Wigilię i Boże Narodzenie w różnych krajach na świecie. Sprawdzamy, jakie potrawy wigilijne i świąteczne mają Niemcy, Australijczycy lub Węgrzy. Polecamy przepisy świąteczne z różnych stron świata.
Chcesz dowiedzieć się, co jedzą mieszkańcy innych krajów podczas świąt Bożego Narodzenia? Zerknij na zdjęcia i opisy potraw świątecznych z całego świata. Być może któreś z tych dań okaże się inspiracją do tego, by podczas zbliżających się świąt spróbować tradycyjnych bożonarodzeniowych przysmaków z różnych części świata?
Adwentowe pierniczki – przepis na pierniczki, które umilą czekanie na święta
Pachnące korzennymi przyprawami i miodem gwiazdki, serduszka oraz choinki... z pewnością umilą dzieciom oczekiwanie na nadejście Świętego Mikołaja i Wigilię. Możecie upiec ich więcej i pysznymi słodkimi ozdobami udekorować choinkę lub stroik na stole. Możecie też razem z mlekiem nakarmić nimi św. Mikołaja.
Zgodnie z tradycją, pierniki i pierniczki na wigilię i Boże Narodzenie piekło się w adwencie. Czas od upieczenia do świąt sprawiał, że stawały się jeszcze lepsze. A zapach korzennych przypraw roznosił się po domu, nie mieszając się z wonią gotowanej kapusty czy smażonej ryby... Współcześnie również nie trzeba czekać z pieczeniem pierników na ostatnią chwilę — sprawdź, które z nich mogą okazać się świątecznym przebojem w waszej rodzinie. Składniki na pierniczki adwentowe: 20 dag płynnego miodu (jeśli jest skrystalizowany — lekko podgrzej miód w rondelku) 1/2 kg mąki (najlepiej tortowej 450) 15 dag cukru pudru 1 czubata łyżeczka sody 2 łyżeczki przyprawy do piernika 150 dag masła 1 średnie jajko dodatkowo: lukier biały lub kolorowy
Kalendarz adwentowy 2022: TOP propozycje dla całej rodziny
Kalendarz adwentowy to wspaniały pomysł na to, by umilić sobie i bliskim czekania na święta Bożego Narodzenia. Przedstawiamy kalendarze adwentowe na 2022 roku, które będą idealne dla całej rodziny.
Wspólne oczekiwanie na święta jest czymś wspaniałym, a jeśli można to robić, otwierając codziennie okienko z kalendarza adwentowego – jest jeszcze milej. Takie kalendarze zazwyczaj rodzice kupują tylko swoim dzieciom. Można jednak podarować też kalendarz adwentowy każdemu członkowi rodziny i wspólnie celebrować kolejny dzień czekania na święta. Wśród naszych propozycji znalazły się kalendarze idealne dla mamy, taty, babci czy dziadka. Spis treści: Kalendarz adwentowy ze skarpetkami Kalendarz adwentowy z herbatą Kalendarz adwentowy ze słodyczami Kinder Kalendarz adwentowy ze świecami Kalendarz adwentowy z kosmetykami Nivea Kalendarz adwentowy z puzzlami Kalendarz adwentowy z kulami do kąpieli Kalendarz adwentowy ze skarpetkami Ten kalendarz adwentowy zawiera 24 pary skarpetek. Będą idealne na zimowe wieczory. Można nim obdarować dorosłych członków rodziny lub starsze dziecko. Wystarczy dobrać rozmiar skarpetek. Są takie, które pasują na większe stopy rodziców, i takie, które będą dobre dla dziecka. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy z herbatą Kolejny kalendarz jest z pyszną herbatą na każdy dzień oczekiwania na święta. Dobry pomysł na upominek dla kochającej herbatę babci. Pozwoli celebrować zimowe wieczory, delektując się tym pysznym napojem. W kalendarzu są aż 24 rodzaje herbat. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy ze słodyczami Kinder Słodkości uwielbiają wszyscy – i dzieci, i dorośli. Ten kalendarz zawiera pyszne niespodzianki: Kinder jajko niespodzianka, Kinder czekoladki, Kinder Schoko-Bons, Figurka Kinder, Kinder jajeczka. Czy to tylko dobry pomysł na kalendarz dla dziecka? Oczywiście, że nie. Wszyscy miłośnicy słodyczy będą nim uszczęśliwieni. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy ze świecami Adwentowe wieczory przy pięknie pachnących świecach będą naprawdę bardzo wyjątkowe. Świeczki nadadzą piękny zapach w całym pomieszczeniu i wprawią nie tylko obdarowaną nimi mamę czy babcię w świąteczny nastrój. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy z kosmetykami Nivea Kto w waszej rodzinie będzie miał ochotę otwierać okienka w kosmetycznym kalendarzu? Kosmetyki Nivea będą idealne dla miłośnika pielęgnacji! Zestaw zawiera różnorodne kosmetyki do pielęgnacji ciała, twarzy i włosów, a także akcesoria przydatne w codziennych zabiegach pielęgnacyjnych. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy z puzzlami A może zimowe wieczory poświęcić na układanie tych wyjątkowych puzzli? Puzzle mają nowoczesne i ciekawe wzory, od nostalgicznych scen po hipnotyzujące nadruki. Pięknie ilustrowane elementy są zaprojektowane tak, aby idealnie do siebie pasowały. Z ich układania będą mieć frajdę zarówno dzieci, jak i dorośli. View Burdaffi on the source website Kalendarz adwentowy z kulami do kąpieli Kalendarz adwentowy Technic Relax and Pamper Toiletry to zestaw produktów do kąpieli. W środku znajdują się mydełka, musujące kule i sole do kąpieli. 24 produkty umilą oczekiwanie na Boże Narodzenie i będą świetnym upominkiem na każdy dzień np. dla pragnącej relaksu mamy. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Jak zrobić kalendarz adwentowy? Mamy dla was 7 inspiracji Co do kalendarza adwentowego: pomysły na prezenty dla dzieci [zabawki i zadania] Kalendarz adwentowy z zabawkami dla dzieci 2022: kalendarz z LEGO, Barbie i Krainą Lodu
Ostatki przed adwentem: kiedy wypadają, z czym się wiążą?
Ostatki przed adwentem nieodłącznie wiążą się z andrzejkami. I chociaż w czasie adwentu nie obowiązuje post, to zgodnie ze zwyczajem jest to ostatni moment na uczestnictwo w hucznych, tanecznych zabawach. Czy wiesz, kiedy wypadają ostatki adwentowe w 2022 roku?
Ostatki przed adwentem, zwane także ostatkami adwentowymi to potoczna nazwa okresu poprzedzającego czas oczekiwania na Boże Narodzenie. Zwyczajowo jednak ostatki, czyli zapusty są hucznym zakończeniem karnawału i zapowiedzią wielkiego postu. Kiedy są ostatki przed adwentem? Ostatki przed adwentem przypadają na ostatnie dni listopada. W 2022 roku adwent rozpoczyna się już w niedzielę 27.11, czyli na cztery tygodnie przed Wigilią Bożego Narodzenia. Zgodnie z tradycją ludową ostatki przed adwentem są związane z andrzejkami, czyli czasem zabawy, wróżb i magii, które obchodzi się z 29 na 30 listopada. Ostatki przed adwentem: z czym się wiążą? Ostatki adwentowe to ostatni moment na huczne zabawy andrzejkowe przed zbliżającym się oczekiwaniem na Boże Narodzenie. Kościół katolicki nie zakazuje już urządzania i uczestniczenia w imprezach w czasie adwentu, nie obowiązuje także post. Jednak zwyczajowo czas poprzedzającym Boże Narodzenie nadal ma charakter pokutny, dlatego też nie wypada w tym czasie uczestniczyć w imprezach czy chodzić na koncerty. Stąd też dni poprzedzające adwent związane są z zabawą. Zobacz też: Kalendarz adwentowy z zabawkami dla dzieci 2022: kalendarz z LEGO, Barbie i Krainą Lodu Kalendarz adwentowy dla chłopca: najlepsze kalendarze z Lego, Playmobil i Hot Wheels [6 HITÓW] Co do kalendarza adwentowego: pomysły na prezenty dla dzieci [zabawki i zadania]
Jak zrobić kotylion na Święto Niepodległości –​ wzory na prosty kotylion DIY
Kotylion, czy też tzw. kokarda narodowa, to tradycyjna ozdoba na Święto Niepodległości. Jak zrobić kotylion narodowy biało-czerwony samodzielnie z łatwo dostępnych materiałów? To wcale nie takie trudne!
Kotylion narodowy to idealna ozdoba na Dzień Niepodległości, którą możesz wykonać w domu razem z dzieckiem! W ten sposób można przemycać najmłodszym wiedzę o historii kraju poprzez zabawę. Zrobienie wspólnie kotyliona to idealny sposób na naukę patriotyzmu bez wielkich słów, za to ze wspólnie spędzonym czasem! Zobacz, jak szybko mogą powstać kotyliony DIY i noś je dumnie na ulicy w narodowe święta! Czym jest kotylion i jak wygląda? Kotylion to kokarda wzorowana na orderach w kolorach narodowych, czyli w przypadku naszego kraju – biało-czerwonych. Specjaliści twierdzą, że kotylion powinno się nazywać kokardą narodową, gdyż był i jest noszony podczas ważnych wydarzeń, np. rewolucji, powstań, wojen, świąt narodowych. Powinno się go nosić po prawej stronie. Kotylion nazywany jest także rozetą (z fr. rosette, czyli różyczka, mała róża), gdyż na początku miał kształt małej, stylizowanej róży. Później takie kokardki przypinano do piersi osób tańczących kotylion (fr. cotillon) i stąd wzięła się ta druga, bardziej popularna jego nazwa. Najczęściej kotylion przypinany jest do wierzchniego ubrania (najprościej zrobić to za pomocą agrafki) przy okazji takich świąt jak: Święto Niepodległości 11 Listopada, Konstytucji 3 Maja, a także szkolnych akademii i wieców wyborczych. Oto krótka instrukcja, jak krok po kroku zrobisz z dzieckiem: kotylion z papieru kotylion z bibuły kotylion ze wstążki kotylion z serduszek Kotylion narodowy z papieru Do jego wykonania potrzebujesz: papier w białym kolorze, papier w kolorze czerwonym, kawałek sztywnego papieru lub tektury w białym kolorze, klej, nożyczki, agrafkę potrzebną do przypięcia kotyliona. Sposób wykonania kotylionu z papieru: 1. Z białego i czerwonego papieru wytnij 2 kółeczka i po kilka cienkich paseczków. 2. Sklej paseczki na końcach, aby tworzyły małe pętelki. 3. Przyklej paseczki w odpowiednich kolorach do odpowiednich kółeczek tak, aby tworzyły „słoneczka”. 4. Sklej ze sobą powstały w ten sposób biały i czerwony kotylion. 5. Na środku kotyliona przyklej okrągły kawałek białej tekturki. Możesz ozdobić go także rysunkiem flagi, orła, napisem bądź naklejką z patriotycznym motywem. 6. Od tyłu przyklej dwie wstążeczki papieru i agrafkę, którą przyczepisz kotylion do ubrania. Kotylion z bibuły lub papilotek na babeczki Kotylion z bibuły to najprostszy sposób wykonania kotyliona. Wystarczy wyciąć kółko z białego brystolu, a wokół niego przykleić falbankę z czerwonej bibuły. Jeszcze prostszy sposób, to zrobienie kotyliona narodowego z papilotek. Jeśli tylko zdarzyło wam się piec babeczki, prawdopodobnie potrzebne materiały macie już w domu. Do zrobienia kotyliona potrzebujesz: papilotek na babeczki (najlepiej białych i czerwonych, ale wystarczą też same białe), kawałka sztywnego białego papieru, czerwonego flamastra (jeśli nie masz czerwonych papilotek), kleju, nożyczek, agrafki, cyrkla (opcjonalnie). Sposób wykonania kotyliona z papilotek: 1. Ze sztywnego papieru wytnij dwa kółeczka o średnicy środka papilotki. Możesz wyrysować je za pomocą cyrkla. 2. Jeśli nie posiadasz czerwonej papilotki, pokoloruj jedną białą czerwonym flamastrem. 3. Do jednego kółeczka ze sztywnego papieru przymocuj agrafkę. 3. Zmniejsz wielkość czerwonej papilotki, odcinając jej brzegi – ok. 2 cm. 4. Naklej czerwoną papilotkę na białą tak, aby tworzyły razem biało-czerwony kotylion. 5. Białe kółeczko z agrafką (zabezpieczone drugim białym kółeczkiem), przyklej z tyłu kotyliona. 6. Środek ozdoby możesz udekorować wydrukowanym i wyciętym z papieru albo narysowanym orłem. Instrukcję krok po kroku znajdziesz w poniższym wideo: View Ediplayer on the source website Kotylion ze wstążki Do jego wykonania potrzebujesz: czerwoną wstążkę – szerokości ok. 2 cm i długości 155 cm, białą wstążkę – szerokości ok. 2 cm i długości 95 cm, kawałek sztywnego papieru lub tektury w kolorze białym, klej, nożyczki, agrafkę. Sposób wykonania kotyliona ze wstążki: Wytnij z papieru 2 okręgi – większy o szerokości 2,5 cm i średnicy 9 cm i mniejszy o szerokości 2 cm i średnicy 6 cm. Następnie wytnij z tektury koło o średnicy 2,5 cm. Przewlecz przez większy okrąg na okrętkę czerwoną wstążkę. Przez mniejszy okrąg przewlecz na okrętkę białą wstążkę. Naklej biały okrąg na czerwony. Pośrodku kotyliona naklej białe kółko. Pozostałe kawałki wstążeczki umocuj (za pomocą agrafki) na dole kokardy. Instrukcję krok po kroku znajdziesz w poniższym wideo: View Ediplayer on the source website Kotylion z serduszek Aby zrobić kotylion z serduszek, musicie wyciąć trzy serduszka z czerwonego papieru oraz trzy serduszka z białego papieru, a następnie skleić je ze sobą, by delikatnie na siebie nachodziły. Na samym środku naklejcie czerwone kółko, a od spodu kotylionu podklejcie białą i czerwoną wstążkę. Gotowe! Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/nauka-patriotyzmu-ojczyzna-patriotyzm-a-dziecko-dzien-niepodleglosci-16467-r1/">11 listopada – Święto Niepodległości ważne także dla dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/hymn-polski-historia-i-pelen-tekst-27704-r1/">Hymn Polski: pełny tekst „Mazurka Dąbrowskiego”. W oryginalnej wersji hymn miał aż sześć zwrotek! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/piosenki-patriotyczne-dla-calej-rodziny-18622-r1/">Piosenki patriotyczne dla całej rodziny [Teksty do druku]
11 listopada – co się wydarzyło tego dnia?
Co się wydarzyło 11 listopada i dlaczego tego dnia obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości? Odpowiedzi na te pytania powinna umieć udzielić każda osoba mieszkająca w Polsce. Sprawdź, czy znasz najważniejsze informacje dotyczące historii swojej ojczyzny.
Dnia 11 listopada obchodzone jest święto odzyskania przez Polskę niepodległości. Na ustalenie wspólnej dla wszystkich Polaków i Polek daty Narodowego Święta Niepodległości trzeba było jednak czekać aż 19 lat. Dlaczego 11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości? 11 listopada to umowna data, która ma także znaczenie symboliczne. 11 listopada 1918 roku został podpisany kończący I Wojnę Światową rozejm w Compiègne we Francji. Ta data jednak została ustanowiona dopiero 23 kwietnia 1937 roku. 11 listopada – najważniejsze informacje W 1795 roku miał miejsce III rozbiór, w którym wzięły udział trzy kraje – Austria, Prusy i Rosja. Polska zniknęła z map Europy na 123 lata. Dopiero w 1918 roku, w związku z korzystną dla Polaków sytuacją polityczną możliwe było odzyskanie niepodległości. W listopadzie Warszawa była jeszcze pod panowaniem niemieckim, ale dużą rolę ogrywała Rada Regencyjna – organ władzy Królestwa Polskiego, która już 23 października 1918 roku powołała rząd polski. W związku z upadkiem Austro-Węgier 28 października 1918 roku w Krakowie (który był pod zaborem austriackim) ogłoszono Polską Komisję Likwidacyjną (PKL) i rozpoczęto formować władze polskie na terenie Galicji. W nocy z 6 na 7 listopada w Lublinie został powołany Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej, na którego czele stanął Ignacy Daszyński. Tzw. rząd lubelski rozwiązał Radę Regencyjną. 11 listopada rząd Ignacego Daszyńskiego przekazał władzę Józefowi Piłsudskiemu. Naczelnikiem Państwa w latach 1918-20, a później pierwszym marszałkiem Polski był Józef Piłsudski. Za Ojców Niepodległości uważa się: Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego, Ignacego Paderewskiego, Wincentego Witosa, Ignacego Daszyńskiego, Wojciecha Korfantego i Józefa Hallera. Walki związane z ustalaniem granic Polski trwały do 1921 roku. Współcześnie w uroczystościach z okazji obchodów Narodowego Święta Niepodległości biorą udział najwyższe władze państwowe. Obchody odbywają się na placu marsz. Józefa Piłsudskiego w Warszawie, przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Zobacz także: Święto Niepodległości: symbole narodowe – film dla dzieci Jak obchodzimy Święto Niepodległości, co trzeba wiedzieć o 11 listopada? 11 listopada – Święto Niepodległości ważne także dla dzieci
Kalendarz adwentowy dla dzieci 2022: pomysły na kalendarze do kupienia lub zrobienia
Kalendarz adwentowy dla dzieci powinien być niebanalny – dlatego przygotowałyśmy najlepsze pomysły na przeróżne kalendarze, które umilą maluchowi oczekiwanie na święta. Znajdziesz tu zarówno kalendarze adwentowe do kupienia, jak i te do zrobienia samodzielnie w domu. Jest z czego wybierać!
Kalendarz adwentowy dla dzieci to świetne rozwiązanie, które skraca zniecierpliwionemu maluchowi czekanie na święta. Kalendarze nie są jednak zarezerwowane tylko dla domu! W zależności od liczby dzieci w klasie czy też grupie kalendarz adwentowy może być też dobrym pomysłem na zabawę do szkoły. Sprawdziłyśmy, co ciekawego można znaleźć w sklepach, ale podsuwamy też pomysły na kalendarze adwentowe DIY. Poniżej znajdziesz aż 8 pomysłów na oryginalne kalendarze: do zrobienia i do kupienia. Spis treści: Czego uczy kalendarz adwentowy dla dzieci? Kiedy przygotować kalendarz adwentowy dla dzieci? Kalendarze adwentowe dla dzieci – pomysły i nasz ranking: Kalendarz adwentowy Deku: choinka i 24 woreczki na prezenty Kalendarz adwentowy Little Dutch drewniany Kalendarz adwentowy Meri Meri Zimowa Kraina Kalendarz adwentowy Eurographics puzzle Kalendarz adwentowy Psi Patrol (2022) Kalendarz adwentowy dla dzieci DIY – galeria świąteczna Kalendarz adwentowy dla dzieci DIY z rolek po papierze toaletowym Czego uczy kalendarz adwentowy dla dzieci? Kalendarz adwentowy przyda się wszystkim zniecierpliwiony maluchom, które wciąż dopytują o wizytę Mikołaja i prezenty pod choinką, ale może być także okazją do wyjaśnienia dziecku, czym jest Adwent. Jakie jeszcze korzyści daje dziecku kalendarz? Umila czekanie – pokazuje, że czekanie, nawet bardzo długie, może być przyjemne. Dzięki kalendarzowi każdy dzień niesie ze sobą niespodziankę, atrakcję, zadanie do wykonania. Fizycznie pokazuje czas – dziecko nie do końca jeszcze rozumie, czym jest dzień, tydzień, miesiąc. Dzięki kalendarzowi czas nabiera realnych kształtów. Można go dotknąć, zobaczyć, ile okienek jest jeszcze do otwarcia, i ile dni zostało jeszcze do świąt. Daje okazję rodzinie, by była razem – kiedyś podczas adwentu domownicy spędzali ze sobą czas, wykonując dekoracje na choinkę. Teraz zdarza się to rzadziej. Może zapoczątkujecie rodzinną świąteczną tradycję i przygotujecie dla dziecka kalendarz adwentowy DIY, by potem razem z maluchem każdego dnia odkrywać niespodzianki, które się w nim znalazły. Kiedy przygotować kalendarz adwentowy dla dzieci? Pierwszy dzień adwentu zawsze przypada w niedzielę, cztery tygodnie przed 25 grudnia (okres adwentu musi obejmować cztery kolejne niedziele). Dlatego kalendarz adwentowy dla dzieci powinien być przygotowany na czwartą niedzielę poprzedzającą święta Bożego Narodzenia. Tego dnia podaruj go dziecku, bo wtedy zaczyna się adwent. Jeśli chcesz wykonać go własnoręcznie, powinien zawierać 24 niespodzianki (po jednej na każdy dzień). Ostatnią dziecko otworzy w Wigilię. Pomysły na kalendarze adwentowe dla dzieci 2022 [NASZ RANKING] Kalendarz adwentowy może być znacznie ciekawszy niż popularne pudełka czekoladek. Możesz do niego włożyć małe spersonalizowane prezenty albo nawet zadania adwentowe dla dzieci, które rozwiążecie razem z dzieckiem. Polecamy te kalendarze do samodzielnego wypełnienia zadaniami, zabawkami, słodyczami: 1. Kalendarz adwentowy Deku: choinka i 24 woreczki na prezenty Drewniana choinka a na jej gałęziach 24 ciemnoczerwone woreczki, do których można włożyć drobne upominki, np. spineczki do włosów, resoraka, czekoladkę. Choinka ma wysokość 51 cm. W przeciwieństwie do wielu innych kalendarzy adwentowych dla dzieci – może się sprawdzić świetnie nie tylko w ciągu jednego adwentu. View Burdaffi on the source website 2. Kalendarz adwentowy Little Dutch drewniany Zaśnieżone kamienice, uśmiechnięte dzieci na łyżwach, choinki, bałwanek… To tylko niektóre z 24 drewnianych elementów, które znajdziecie w kalendarzu adwentowym firmy Little Dutch na 2022 rok. Każda niespodzianka opakowana jest jak najprawdziwszy gwiazdkowy prezent… Drewno, z którego zostały wykonane figurki posiada certyfikat FSC. View Burdaffi on the source website 3. Kalendarz adwentowy Meri Meri Zimowa Kraina Kalendarz adwentowy w postaci rozkładanej kartki z 24 niezwykłymi dekoracjami? Czemu nie! To opcja dla wielbicielek pełnych uroku zabawek i dekoracji w subtelnych kolorach. View Burdaffi on the source website 4. Kalendarz adwentowy Eurographics puzzle Ten kalendarz adwentowy zawiera puzzle, dzięki którym można ułożyć trzy świąteczne układanki: małego labradora buszującego wśród prezentów, choinę za oknem oraz św. Mikołaja. Trzeba przyznać, że nastrój tych obrazków sprawia, że już nie można doczekać się Gwiazdki... View Burdaffi on the source website 5. Kalendarz adwentowy Psi Patrol (2022) Kalendarz adwentowy z figurkami i akcesoriami prosto z Zatoki Przygód? Świetny pomysł, zwłaszcza jeśli chcemy sprawić fanom Psiego Patrolu prawdziwą radość. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website 6. Pomysły na kalendarz adwentowy dla dzieci – galeria świąteczna To może być piękna dekoracja na ścianie waszego salonu, która umili całej rodzinie oczekiwanie na święta. Wystarczy znaleźć odpowiednią gałąź, sznurek, papierowe torebki, woreczki, serwetki i 24 malutkie prezenty, które zapakujesz dla dziecka. 7. Jak zrobić kalendarz adwentowy dla dzieci z rolek po papierze toaletowym? Kolejny kalendarz do własnoręcznego wykonania przez ambitnych rodziców. Nie wymaga specjalnych zdolności plastycznych. Jedyna trudność polega na zgromadzeniu odpowiednio wcześniej zapasu 24 rolek po papierze toaletowym. Dodatkowo potrzebne będą: ozdobny papier, klej, taśma dwustronna, cyferki no i oczywiście 24 drobiazgi, które zechcesz podarować dziecku. Zapoznaj się z naszymi filmami instruktażowymi o kalendarzach adwentowych DIY: Jak zrobić kalendarz adwentowy – krasnoludki? Jak zrobić złoty kalendarz adwentowy dla dzieci? Jak zrobić kalendarz adwentowy z puszek? Zobacz też: Kalendarz adwentowy Lego – fajne zestawy do zabaw tematycznych Kalendarz adwentowy z zabawkami – 6 propozycji Kalendarz adwentowy dla chłopca – wybór redakcji