Najgorsze NOPy zdarzają się rzadko. Te objawy po szczepieniu to już alarm!
Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) to niepożądana reakcja organizmu na otrzymaną szczepionkę. W zdecydowanej większości są to łagodne przypadki w postaci zaczerwienia, opuchlizny, obrzęku w miejscu ukłucia. Może wystąpić także poważniejsza reakcja: omdlenie lub wysoka gorączka. Bardzo poważne NOP, np. poszczepienne zapalenie opon mózgowych, zdarzają się bardzo rzadko, raz na setki tysięcy szczepień. W Polsce prowadzi się rejestrację przypadków NOP.
NOP po szczepieniu może się zdarzyć. Czasem rodzice odmawiają szczepień, gdyż boją się niepożądanych odczynów poszczepiennych. W bardzo potocznej opinii są one utożsamiane z poważnymi powikłaniami, zagrażającymi zdrowiu dziecka. To w żaden sposób nie odpowiada stanowi faktycznemu opartemu na wiedzy medycznej i badaniach naukowych. Wyjaśniamy co to znaczy NOP, jak je odróżnić od zwykłej reakcji po szczepieniu, a także kiedy są niebezpieczne i co wtedy robić. Niepożądane odczyny poszczepienne: co to są NOP łagodne objawy poszczepienne poważne objawy NOP NOP po szczepionce MMR NOP po szczepionce 6w1 postępowanie w przypadku NOP zgłoszenie NOP zapobieganie NOP czytanie ulotek Co to są niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)? Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP od ang. adverse event following immunization – AEFI) to reakcje organizmu, które mogą pojawić się po każdym szczepieniu. Mogą być one spowodowane samą szczepionką, niewłaściwym jej podaniem lub nietypową reakcją układu odpornościowego dziecka, której wcześniej nie da się przewidzieć. Ale zaliczamy do nich także przypadkowo występujące objawy zaburzenia zdrowia występujące w tym samym czasie co szczepienie. Za niepożądany odczyn poszczepienny może być uznana każda reakcja organizmu, która pojawi się w czasie do 4 tygodni od podania szczepionki, a w przypadku szczepionki przeciw gruźlicy (BCG) – w ciągu 12 miesięcy od jej podania. W przypadku znakomitej większości szczepień nie występują żadne działania uboczne, a jeśli się pojawią jakieś niepożądane objawy poszczepienne, utrzymują się do 3-4 dni, są lekkie i przemijające. Zdarza się, że reakcja występująca po szczepieniu nie jest niepożądanym odczynem poszczepiennym, tylko zwykłą fizjologiczną reakcją po szczepieniu, która ma prawo się wydarzyć. Dobrym przykładem jest zmiana w postaci grudki, a potem strupka w miejscu podania szczepionki BCG. Może się utrzymywać nawet przez kilka miesięcy i jest prawidłową odpowiedzią na szczepienie. Niepożądane odczyny poszczepienne można podzielić na odczyny łagodne, poważne oraz ciężkie, które potencjalnie mogą nawet zagrażać życiu. Prawidłowo przeprowadzony wywiad lekarski przed podaniem szczepionki, jak i badanie dziecka, zmniejszają ryzyko wystąpienia odczynów poszczepiennych. Rodzic przed szczepieniem powinien zostać poinformowany przez lekarza o możliwości wystąpienia reakcji po szczepieniu i o tym, jak jej zapobiec. Programem Szczepień Ochronnych objętych jest w Polsce ok. 7-8 mln dzieci i młodzieży. Przy szczepionkach stosowanych w Polsce jeden NOP występuje przeciętnie raz na 10 tys. szczepień. Najczęściej ma postać łagodną. W 2018 roku zgłoszono 3,5 tys. NOP, z czego 80 proc. stanowiły odczyny łagodne. Niepożądane odczyny poszczepienne – łagodne objawy po szczepieniu Światowa Organizacja zdrowia i Brighton Collaboration (organizacja międzynarodowa ze Szwajcarii) zdefiniowały stany, które trzeba uznać za NOP. Niepożądany odczyn poszczepienny można podejrzewać, gdy w miejscu szczepienia występują duże odczyny miejscowe, zaczerwienienie, opuchlizna, obrzęk. Czasem dotyczy ono całego ramienia lub całej nóżki, w którą dziecko zostało zaszczepione. To może być miejscowy NOP. Najczęstsze odczyny poszczepienne to pojawiające się w miejscu ukłucia: zaczerwienienie, ból kończyny, obrzęk, w także powiększenie węzłów chłonnych. Znacznie rzadziej są to: gorączka (ok. 38 stopni Celsjusza), drażliwość, apatia, niepokój, płacz. Niepożądane odczyny poszczepienne – poważne objawy po szczepieniu Po szczepieniach, w bardzo rzadkich przypadkach, może dojść do poważnych odczynów poszczepiennych. Poważne NOP to: omdlenie lub zaburzenia przytomności, bąble pokrzywkowe lub uogólnione zaczerwienienie skóry, kłopoty z oddychaniem – pojawiają się w ciągu 30 minut po szczepieniu, świadczą o ciężkiej, natychmiastowej reakcji uczuleniowej, wysoka gorączka (powyżej 40 st. C) w ciągu 2 dni po szczepieniu, trudny do uspokojenia płacz (krzyk) trwający co najmniej 3 godziny w ciągu 2 dni po szczepieniu, znacznie zmniejszone napięcie mięśni (dziecko staje się wiotkie), utrudniony kontakt z dzieckiem lub bladość skóry (w ciągu 2 dni po szczepieniu), drgawki (w ciągu 2 dni po szczepieniu), zaburzenia przytomności lub wyraźna, niepokojąca zmiana zachowania dziecka (apatia, brak kontaktu), krew w stolcu lub wymioty zawierające żółć w ciągu miesiąca (a zwłaszcza w ciągu 7 dni) po podaniu szczepionki doustnej. Bardzo rzadko mogą wystąpić inne niepożądane odczyny poszczepienne, takie jak poszczepienne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=pkhrlximsl/fastid=ncuubvygzetiwmddsmubndmslnmm/nc=0/url=mamotoja.pl/zapalenie-opon-mozgowych-przyczyny-rodzaje-objawy-i-leczenie,choroby-i-dolegliwosci-malego-dziecka-artykul,24422,r1p1.html">zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny. Ciężkie NOP występują niezwykle rzadko i wynoszą ok. 0,1 proc. w odniesieniu do zgłoszonych NOP w danym roku. Ciężki odczyn poszczepienny, jakim jest wstrząs anafilaktyczny, występuje u 1-3 osób na jeden milion podanych dawek szczepionki. W ciągu ostatnich 20 lat w Polsce nie zanotowano zgonu, który mógłby mieć związek z podaniem szczepionki. NOP po szczepieniu MMR Po podaniu szczepionki MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) może wystąpić na ciele dziecka wysypka. Powinna ustąpić po maksymalnie 2 tygodniach i nie wymaga leczenia. Reakcje miejscowe po podaniu szczepionki MMR występują raz na 10 podanych dawek. Po szczepionce MMR mogą także wystąpić drgawki gorączkowe w okresie 5-14 dni od podania dawki. Częstotliwość występowania oceniana jest na jeden epizod na 3-4 tys. zaszczepionych dzieci. NOP po szczepionce 6w1 Szczepionka 6w1 zmniejsza liczbę potrzebnych wkłuć, a do tego chroni przed aż 6 chorobami: błonicą, tężcem, krztuścem, Hib, polio, WZW B (wirusowym zapaleniem wątroby typu B). NOP, czyli niepożądany odczyn poszczepienny, zdarza się rzadko. W przypadku szczepionek 6w1 występuje nawet rzadziej, ponieważ te szczepionki zawierają nowoczesny bezkomórkowy antygen krztuśca. Refundowane szczepionki z kolei zawierają całokomórkowy antygen krztuśca, co zwiększa ryzyko wystąpienia NOP. NOP po szczepieniu – co robić? Jeżeli podejrzewamy u dziecka wystąpienie NOP trzeba jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, a jeżeli jest taka potrzeba, wezwać pogotowie. Lekarz, po zbadaniu dziecka, w odpowiedni sposób zareaguje. Jeżeli będzie podejrzewać odczyn poszczepienny, to oprócz pomocy dziecku, wypełni formularz zgłoszenia NOP i przekaże go do sanepidu. Aby uśmierzyć ból w miejscu ukłucia, warto zrobić okład z roztworu sody oczyszczonej (łyżeczka sody na pół szklanki letniej wody). Nasączaj okład co pewien czas. Jeżeli wystąpi gorączka przekraczająca 38 stopni, podaj dziecku lek przeciwgorączkowy. Zwykle takie objawy, jak zaczerwienienie, bolesność, płacz, trwają zaledwie kilka godzin (maksymalnie 24-48 godzin). O każdym takim objawie poinformuj lekarza przy najbliższej wizycie. Może to mieć znacznie przy kolejnym szczepieniu. NOP może wystąpić po każdym rodzaju szczepionek: monowalentnych i skojarzonych. Liczba antygenów zawartych w szczepionce nie jest czynnikiem ryzyka występowania NOP-ów. Sposób postępowania z przypadku wystąpienia NOP: Zgłaszanie odczynów poszczepiennych Monitorowanie niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) jest kluczowym narzędziem służącym ocenie bezpieczeństwa szczepionek stosowanych w kraju. W Polsce od ponad 20 lat jest obowiązek zgłaszania przypadków wystąpienia NOP do Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych. Są one następnie przesyłane do Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny. Jeżeli badania potwierdzą szkodliwość szczepionki, PZH występuje o wycofanie z obrotu danej serii szczepionki. Zapobieganie niepożądanym odczynom poszczepiennym Dziecko przed szczepieniem powinno być zawsze dokładnie zbadane przez lekarza. Pediatra powinien zwrócić uwagę, czy u dziecka nie występują objawy infekcji. Nie powinno się szczepić dziecka, jeżeli: jest chore, ma gorączkę, kaszel, katar, zachowuje się inaczej niż zwykle. Ważny jest także wywiad z rodzicami. Istotne są informacje dotyczące rozwoju dziecka i historia jego zdrowia, np. czy w przeszłości dziecko nie miało drgawek, problemów neurologicznych lub innych niepożądanych objawów. Lekarz powinien przeprowadzić z rodzicami wywiad alergiczny, sprawdzając, czy dziecko nie jest na nic uczulone. Dopiero po tak dokładnym badaniu można podjąć decyzję, czy można szczepić dziecko, czy nie. NOP – przeczytaj ulotkę szczepionki Szczepionki, które dostają dzieci, są bardzo dokładnie badane, zanim znajdą się w aptekach i w czasie, gdy są używane. Nie każda szczepionka jest jednak dobra dla każdego dziecka. Dlatego przed zaszczepieniem warto dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do preparatu. Znajdziemy w niej informację, o tym, jakie są przeciwwskazania do szczepienia: trzeba sprawdzić, czy u naszego dziecka nie występują żadne z nich. Jeżeli mamy wątpliwości, porozmawiajmy na ten temat z pediatrą. Dopiero potem podejmijmy decyzję o szczepieniu. W ulotce znajdziemy też informacje o możliwych odczynach poszczepiennych. Tiomersal jest alergenem, który może powodować reakcje skórne, ale występują one bardzo rzadko. Od ponad 13 lat w Polsce obowiązuje zalecenie, aby w ulotce dołączonej do każdej szczepionki, która zawiera tiomersal umieszczona była informacja o możliwości wystąpienia reakcji uczuleniowej. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Czy szczepić dziecko MMR? A co z autyzmem? Czy szczepionki 5w1, 6w1 są bezpieczne? Czy szczepić dziecko przeciw grypie? Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Szczepionka na kleszcze: bardzo ważna dla dzieci przed wakacjami! Może uratować życie
Szczepionka przeciw kleszczom nie istnieje, można jednak zaszczepić dziecko na kleszczowe zapalenie mózgu. Kleszcze zakażone wirusem kleszczowego zapalenia mózgu mogą być wszędzie, choć najwięcej jest ich w Polsce w kilku województwach. Niestety wciąż nie ma szczepionki na roznoszoną przez kleszcze boreliozę.
Szczepionka przeciw kleszczom, a dokładniej przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, zalecana jest osobom, które spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu. Kleszcze zakażone wirusem kleszczowego zapalenia mózgu, które przenoszą tę chorobę, mogą być wszędzie. Jednak najwięcej zakażonych kleszczy znajduje się 4 województwach: podlaskim, mazursko–warmińskim, dolnośląskim, małopolskim. Zaszczep dziecko przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, jeśli wyjeżdża tam na wakacje − apelują lekarze. Spis treści: Szczepionka na kleszcze: przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu Szczepionka przeciw kleszczom – cena Kto powinien zaszczepić się przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu? Szczepienie na odkleszczowe zapalenie mózgu: jakie są skutki uboczne? Szczepionka na kleszcze przeciw boreliozie Co to jest kleszczowe zapalenie mózgu Jak chronić się przed kleszczowym zapaleniem mózgu Szczepionka na kleszcze: przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu Przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu można zaszczepić dziecko, które skończyło 1. rok życia. Pełną ochronę zapewnia przyjęcie trzech dawek szczepionki. Pierwszą z nich najlepiej przyjąć zimą, ale jeśli dziecko nie zostało zaszczepione, a wyjeżdżacie w rejony, gdzie jest dużo zakażonych kleszczy, warto podać szczepionkę przed wyjazdem. W Polsce szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu jest szczepieniem zalecanym, jest więc odpłatne. Szczepionka jest dostępna wyłącznie na receptę. Dostępne szczepionki na kleszczowe zapalenie mózgu to: Szczepionka ENCEPUR K (dawka 0,25 ml; od 1 roku do 11 lat) Szczepionka ENCEPUR Adults (dawka 0,5 ml; młodzież od 12 lat i dorośli) 3 dawki podawane w odstępach: pierwsza dawka, druga dawka po 1 do 3 miesiącach od pierwszej, trzecia dawka po 9-12 miesiącach od drugiej. Po podstawowym cyklu szczepienia odporność utrzymuje się co najmniej 3 lata. Szczepionka FSME-IMMUN Junior (dawka 0,25 ml; od 1 roku do 15 lat) Szczepionka FSME-IMMUN (dawka 0,5 ml; młodzież od 16 lat i dorośli) 3 dawki podawane w odstępach: pierwsza dawka, druga dawka po 1 do 3 miesiącach od pierwszej, trzecia dawka po 5-12 miesiącach od drugiej. Po podstawowym cyklu szczepienia odporność również utrzymuje się co najmniej 3 lata. Szczepionka na kleszczowe zapalenie mózgu – cena Ile kosztuje szczepionka na kleszcze? Koszt pojedynczej szczepionki na kleszczowe zapalenie opon mózgowych to około 90-130 zł. Cena może się różnić w różnych aptekach i miastach. Z reguły szczepionka dla dzieci jest nieco tańsza od tej dla dorosłych. Kto powinien zaczepić się przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu? Szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu zalecane jest: osobom, które przez długi czas przebywają na polach, łąkach, terenach leśnych osobom, które pracują w otoczeniu przyrody dzieciom, wyjeżdżającym na obozy lub kolonie letnie osobom, które uprawiają sport na świeżym powietrzu. Szczepienie na odkleszczowe zapalenie mózgu: jakie są skutki uboczne? Szczepionka na odkleszczowe zapalenie mózgu, podobnie jak każda inna szczepionka, może powodować skutki uboczne, chociaż większość z nich jest łagodna i przejściowa. Oto niektóre z możliwych skutków ubocznych po szczepieniu: Ból w miejscu wstrzyknięcia – jest to najczęstszy objaw, który może obejmować zaczerwienienie, obrzęk lub tkliwość. Gorączka – po szczepieniu może wystąpić niewielkie podwyższenie temperatury ciała. Zmęczenie – niektóre osoby mogą odczuwać ogólne zmęczenie po szczepieniu. Bóle głowy – ból głowy jest kolejnym możliwym objawem po szczepieniu. Bóle mięśniowe – mogą wystąpić bóle mięśni w ciągu kilku dni po szczepieniu. Reakcje alergiczne – chociaż są rzadkie, mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd lub w skrajnych przypadkach anafilaksja (wstrząs anafilaktyczny). Większość skutków ubocznych jest łagodna i ustępuje w ciągu kilku dni. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia ciężkich lub nietypowych objawów po szczepieniu. Szczepionka na odkleszczowe zapalenie mózgu jest uznawana za bezpieczną i skuteczną, a korzyści z jej przyjęcia zazwyczaj przewyższają ryzyko potencjalnych skutków ubocznych. Szczepionka na kleszcze przeciw boreliozie Badania nad szczepionką na przenoszoną przez kleszcze<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/borelioza-objawy-objawy-neurologiczne-objawy-po-latach-28618-r1/"> boreliozę na razie nie przyniosły efektów. Niestety na boreliozę nadal nie ma szczepionki, dlatego jeśli chcemy zaszczepić siebie lub dziecko przeciw kleszczom, mamy do dyspozycji tylko szczepionkę przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu. Obecnie trwają badania nad szczepionką o nazwie VLA15, opracowaną przez firmę Valneva. Dotychczasowe rezultaty są obiecujące, jednak badania muszą być przeprowadzone na większej liczbie osób. Jest nadzieja, że szczepionka przeciw boreliozie trafi na rynek w ciągu kilku najbliższych lat. Co to jest kleszczowe zapalenie mózgu? Kleszczowe zapalenie mózgu to bardzo ciężka choroba centralnego układu nerwowego. Zwykle rozwija się w ciągu 7-14 dni od czasu, gdy dziecko<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/kleszcze-jak-rozpoznac-ugryzienie-kleszcza-i-rumien-wedrujacy-17625-r1/"> ugryzie zakażony kleszcz. Początkowo zakażenie zwykle przebiega bezobjawowo lub objawy przypominają grypę. Jeśli nie dochodzi do zajęcia układu nerwowego, dziecko zdrowieje. Gdy jednak wirusy kleszczowego zapalenia mózgu przedostaną się do układu nerwowego, po kilku dniach rozwija się druga faza choroby. Dziecko może mieć: wysoką gorączkę, silne bóle głowy, drgawki, podwójne widzenie, spadek ciśnienia krwi, zaburzenia i utratę świadomości. Może też dojść do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu. Jak chronić się przed kleszczowym zapaleniem mózgu? Zakażone kleszcze mogą być wszędzie - w lesie, w parku, na trawie. Jednak najwięcej jest ich w lesie, szczególnie liściastym. Przed spacerem z dzieckiem do lasu: załóż dziecku ubrania z długim rękawem, spryskaj dziecko sprejami przeciw owadom. Po powrocie do domu: zrób dziecku prysznic, dokładnie obejrzyj cale ciało. Jeśli zauważysz kleszcza, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/jak-usunac-kleszcza-ze-skory-dziecka-938-r22/">usuń go bezpiecznie bez pęsety. Takie postępowanie jednak w 100 proc. nie chroni dziecka przed zakażeniem kleszczowym zapaleniem mózgu. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania jest szczepionka. Zobacz także: Larwa kleszcza może być niebezpieczna, a łatwo ją przeoczyć. Sprawdź, jak wygląda u dziecka Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj! Atakują chmarami, wchodzą do nosa i uszu. Chrońcie dzieci!
Kalendarz szczepień dziecka 2024: szczepienia obowiązkowe i zalecane [Program Szczepień Ochronnych]
Kalendarz szczepień dziecka to spis wszystkich szczepień obowiązkowych i zalecanych dla dzieci przez Narodowy Instytut Zdrowia. Przedstawiamy aktualny harmonogram szczepień według wytycznych GIS (zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych na rok 2024).
Kalendarz szczepień dziecka publikuje każdego roku Narodowy Instytut Zdrowia — Państwowy Zakład Higieny. Znajdziesz w nim wszystkie szczepienia, które powinno przyjąć dziecko od urodzenia do 18. roku życia. Poniżej znajdziesz też informacje o szczepionkach przygotowane wspólnie z pediatrą. Kalendarz szczepień 2024: Kalendarz szczepień noworodka i niemowlaka Kalendarz szczepień wcześniaka Kalendarz szczepień 1-6 lat Kalendarz szczepień 6-19 lat Kalendarz szczepień dziecka 2024 Kalendarz szczepień uwzględnia wszystkie szczepienia, które oferowane są dzieciom w Polsce. Dzielą się one na szczepienia: obowiązkowe (są bezpłatne) – realizowane w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego bez dodatkowych opłat (w tabeli zaznaczone na czerwono) zalecane (odpłatne) – wskazane w celu rozszerzenia zakresu ochrony dziecka lub zmniejszenia liczby zastrzyków (np. szczepionka 6w1), ale nierefundowane z budżetu państwa. Rodzice muszą zakupić szczepionkę we własnym zakresie w punkcie szczepień lub w aptece na podstawie recepty wystawionej przez lekarza (w tabeli zaznaczone na żółto). W poniższych tabelach znajdziesz szczepienia obowiązkowe i zalecane, a także informacje, kiedy należy zaszczepić dziecko. Kalendarz szczepień noworodka i niemowlaka Do obowiązkowych szczepień dla noworodka podawanych tuż po narodzinach, należą szczepienie: przeciw gruźlicy szczepienie przeciw WZW B. W kolejnych miesiącach niemowlę będzie szczepione w 2. miesiącu życia, na przełomie 3. i 4. oraz 5. i 6. miesiąca, a także w 7. miesiącu życia. W poniższej tabeli znajdziesz dokładnie rozpisane szczepienia dla dzieci w 1. roku życia wraz z terminami, w których te szczepienia powinny się odbyć. Legenda: Od 7. miesiąca życia można zaszczepić dziecko przeciwko grypie. Szczepienie to należy do szczepień zalecanych, płatnych. Innym z zalecanych szczepień od 7. miesiąca życia jest szczepionka przeciw COVID-19. Wydrukuj kalendarz szczepień niemowląt z miejscem na własne notatki. * obowiązkowe dla dzieci urodzonych po 31.12.2020 r. Szczepionka doustna, preparat 3-dawkowy. 1. dawka po ukończeniu 6. tygodnia życia (nie później niż 12. tygodnia życia), kolejne dawki do ukończenia 22. tygodnia życia (schemat 3-dawkowy). W wyjątkowych sytuacjach ostatnia dawka przed ukończeniem 32. tygodnia życia. Odstępy między dawkami nie dłuższe niż 4 tygodnie. Dla dzieci urodzonych przed 1.01.2021 r. szczepienie przeciw rotawirusom jest szczepieniem zalecanym. Do wyboru szczepienie w schemacie 2- lub 3-dawkowym. ** od 2. miesiąca — można szczepić później, dawki podaje się według zaleceń producenta szczepionki Uwaga. Szczepionką zalecaną dla dzieci powyżej 6. miesiąca życia jest również szczepionka przeciw COVID. Szczepienie jest dobrowolne i bezpłatne. Maluchom w wieku od pół roku do 4. roku życia podawana jest szczepionka Corminanty (Pfizer), w specjalnej dawce pediatrycznej. Dzieci przyjmują 3 dawki - 2 w odstępie 3 tygodni i 3 dawki po 8 tygodniach od dnia przyjęcia drugiej dawki. Kalendarz szczepień wcześniaka Wszystkie szczepionki z obowiązkowego programu szczepień dla niemowląt (patrz wyżej) są podawane w tym samym czasie i według tego samego schematu również wcześniakom, z następującymi różnicami: WZW B – u dzieci z masą urodzeniową mniejszą niż 2000 g szczepienie przeciw WZW typu B stosuje się cztery dawki szczepionki w wieku 0, 1, 2 i 12 miesięcy. gruźlica (BCG) – szczepienie przeciw gruźlicy u wcześniaków wykonuje się, gdy osiągnie masę ciała powyżej 2000 g błonica, tężec i krztusiec – wcześniaki urodzone przed 37. tygodniem ciąży szczepione są DTaP, zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca pneumokoki – zamiast dwóch, wcześniaki otrzymują trzy dawki szczepionki podstawowej w 1. roku życia i 1 dawkę uzupełniającą w 2. roku życia. Szczepienie wcześniaka powinno odbywać się zgodnie z jego wiekiem chronologicznym (liczonym od dnia narodzin), przy czym zaleca się, aby pierwsze szczepienia (BCG, WZW typu B, DTaP, IPV, Hib, PCV) u dzieci urodzonych przed skończonym 32. tygodniem ciąży odbywały się jeszcze w szpitalu, jeśli pozwala na to zdrowie dziecka. Wydrukuj kalendarz szczepień wcześniaków z miejscem na własne notatki. Szczepienia po 1 roku życia (do 6 lat) Do 6. roku życia dziecko będzie otrzymywać dawki przypominające szczepień, które przyjęło w pierwszym roku. Po pierwszych urodzinach dziecko można także szczepić przeciw WZW typu A, ospie wietrznej czy odkleszczowemu zapaleniu mózgu. Legenda: Możesz też wydrukować kalendarz szczepień dla dzieci 1-6 lat z miejscem na własne notatki. * Pierwszą dawkę szczepionki można podać między 12. a 18. miesiącem życia; drugą dawkę po co najmniej 6 tygodniach. ** Szczepionka zalecana po 1. roku życia: w dowolnym okresie, po konsultacji z lekarzem (liczba dawek zależy od rodzaju szczepionki). *** dawkę przypominającą podaje się w 6. roku życia dla dzieci urodzonych w 2016 roku. Dzieci z roczników 2014 i 2015 powinny uzupełnić brakujące szczepienie jak najszybciej, nie później niż do ukończenia 19. roku życia **** Szczepionka przeciw grypie jest zalecana co roku, po konsultacji z lekarzem. Jednym z zalecanych szczepień dla dzieci jest szczepienie przeciw grypie. W Polsce dostępne są cztery rodzaje szczepionki przeciw tej chorobie, trzy w formie zastrzyków oraz szczepionka donosowa. Zapytaj lekarza, którą z nich może przyjąć twoje dziecko. Szczepienia dzieci 6-18 lat Dzieci w ramach obowiązkowych szczepień ochronnych otrzymują dawki przypominające szczepionek przeciw odrze, śwince i różyczce (6. rok życia) oraz błonicy, krztuścowi i tężcowi (6 lat). Zalecane szczepienie w tym czasie to m.in. szczepienie przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie dla dzieci po 11. roku życia (zarówno w przypadku chłopców jak i dziewczynek — kluczowe jest szczepienie przed rozpoczęciem współżycia). Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 849), obowiązkowe szczepienia ochronne u osoby, która ukończyła 6. rok życia, a nie osiągnęła pełnoletności, można przeprowadzić bez obecności osoby sprawującej prawną pieczę nad tą osobą albo opiekuna faktycznego, po uzyskaniu ich pisemnej zgody i informacji na temat uwarunkowań zdrowotnych mogących stanowić przeciwwskazanie do szczepień. Legenda: * Jeśli dziecko do tej pory nie było szczepione, po 1 r. życia można je zaszczepić w dowolnym czasie (2 dawki szczepionki) ** Do 10. roku życia – 2 dawki, po 10. roku życia – 3 dawki *** W dowolnym czasie – 3 dawki **** Dzieci do 9. r. ż., które wcześniej nie były szczepione przeciw grypie – 2 dawki szczepionki w odstępie min. 4 tygodni. Jeśli dziecko było wcześniej szczepione przeciw grypie – 1 dawka szczepionki. Wydrukuj kalendarz szczepień dla dzieci 6-18 lat z miejscem na własne notatki. Źródło: Kalendarz szczepień ochronnych dla dzieci i młodzieży 2024 Zobacz także: Co wiesz o szczepieniach – Quiz Pierwsze szczepienie dziecka Ospa w ciąży — czy jest groźna, czy można się zaszczepić? Konsultacja merytoryczna dr Paweł Grzesiowski Pediatra, immunolog, prezes Fundacji „Instytut Profilaktyki Zakażeń”, ekspert Naczelnej Rady Lekarskiej ds. COVID-19, autor wielu publikacji na temat profilaktyki, immunologii i szczepień
Szczepienia przeciw pneumokokom – o czym warto wiedzieć? Odpowiada lekarz pediatra
Podczas spotkania w ramach Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja rozmawialiśmy m.in. o tym, jak wygląda szczepienie przeciw pneumokokom. Poruszyliśmy kwestię odporności na antybiotyki oraz powikłań po chorobach pneumokokowych. Wątpliwości rozwiewała nasza ekspertka – dr. n. med. Aneta Górska-Kot. Zobacz wideo!
W ostatnich latach obserwujemy coraz większą liczbę zakażeń na choroby pneumokokowe. Najbardziej narażone są dzieci oraz osoby starsze. Skąd ten wzrostowy trend? Jak leczyć pacjentów zakażonych pneumokokami, jakich powikłań po chorobie można się spodziewać i dlaczego warto szczepić się przeciw pneumokokom? O to wszystko zapylaliśmy dr. n. med. Anetę Górską-Kot. Jak zapobiegać chorobie pneumokokowej? Ekspertka podkreśla, że samo leczenie, nawet jeśli jest prawidłowe, to często nie zdaje rezultatów. Dr Górska-Kot zachęca do szczepień, które chronią przed powikłaniami po chorobie pneumokokowej. Mimo całej baterii antybiotyków i leków, które stosujemy w leczeniu zakażeń zarówno nieinwazyjnych, jak i inwazyjnych, często ta choroba wymyka nam się spod kontroli. Mimo prawidłowego leczenia mamy jednak powikłania, więc wydaje się, że nie tędy powinniśmy iść. Nie w szukaniu nowych leków przeciwko pneumokokom, ale w zapobieganiu zachorowaniu na inwazyjną chorobę pneumokokową. Tu na szczęście mamy szczepienia. To szczepienia są rozwiązaniem i ochroną przed tymi wszystkimi powikłaniami i przed zakażeniami pneumokokowymi - mówi dr Aneta Górska-Kot. Szczepienia przeciw pneumokokom Skuteczną i bezpieczną metodą zapobiegania zakażeniom pneumokokowym są szczepienia ochronne. Dostępne szczepionki przeciw pneumokokom w Programie Szczepień Ochronnych stosowane u dzieci różnią się pod względem zawartości. To dlatego zawsze warto zapytać lekarza o rekomendację, dotyczącą wyboru szczepienia. Na dzień dzisiejszy na rynku mamy dwie szczepionki przeciwko pneumokokom. Taka, która chroni przed dziesięcioma sereotypami i taka, która chroni przed trzynastoma sereotypami. Ta z dziecięciowalentną szczepionką jest refundowana przez państwo i dostępna dla wszystkich polskich dzieci. Natomiast ta trzynastowalentna – tę szczepionkę trzeba kupić samemu, jeśli dziecko jest urodzone o czasie i jest zdrowe. Natomiast jest refundowana przez nasze państwo dla wcześniaków - dodaje ekspertka. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat choroby pneumokokowej, jej powikłań i możliwości leczenia? Zobacz nasze całe wideo!
Grypa – objawy u dzieci i dorosłych, przyczyny, leczenie
Grypa to groźna choroba, przed którą można chronić się w prosty sposób, dzięki szczepieniom. Pierwsze objawy grypy przypominają przeziębienie, ale przebieg choroby jest zdecydowanie cięższy. Czy jest się czego bać? Jak długo zaraża grypa? Co trzeba wiedzieć o grypie, jeśli spodziewasz się dziecka, masz dziecko albo obawiasz się, że i ciebie może dopaść ta choroba?
Grypę często porównuje się do przeziębienia. To duży błąd, bo to jednak poważna choroba, która może doprowadzić do groźnych powikłań. Dlatego trzeba znać jej objawy, wiedzieć, kiedy zgłosić się do lekarza i odpowiednio ją leczyć. Wyjaśniamy: Jak groźna jest grypa Ptasia grypa, świńska – która gorsza? Czym się różnią wirusy grypy? Jak rozpoznać objawy grypy? Jak można się zarazić? Grypa a przeziębienie – różnice Leczenie grypy Jak długo zaraża grypa? Czy można karmić piersią? Jak się chronić przed grypą? Szczepienia przeciw grypie Jak groźna jest grypa? Z większością chorych grypa obchodzi się łagodnie, jeśli ją odpowiednio leczą. Ale dzieci poniżej 6. roku życia, niektórzy dorośli i osoby starsze są bardziej narażone na powikłania. Dochodzi do nich, gdy układ odpornościowy nie działa sprawnie lub źle grypę leczymy. Powikłania po grypie u dzieci często wywołują bakterie. Dziecko zamiast zdrowieć, czuje się coraz gorzej i pojawiają się kolejne objawy. Bakterie mogą być m.in. przyczyną zapalenia płuc, ucha środkowego czy zatok, ale też zapalenia mięśnia sercowego. Niebezpieczna może być również grypa podczas ciąży. Świńska, ptasia – która gorsza? Grypę wywołują różne wirusy, dlatego czasem słyszymy, że w tym sezonie mamy epidemię świńskiej grypy, a w innym pojawia się np. grypa ptasia. Ale nawet na zwykłą grypę bez żadnego zwierzęcego określenia można ciężko chorować. Wirusy wywołujące chorobę dzielą się na trzy grupy: A – zakaża ludzi i zwierzęta, często wywołuje epidemie, B – zakaża tylko ludzi, szczególnie dzieci i młodzież, C – ma mniejsze znaczenie dla ludzi. Wirus grypy ulega różnym mutacjom, które oznacza się odpowiednimi symbolami, np. A/H1N1, A/H5N1. To właśnie ze względu na istnienie różnych szczepów, na grypę zachorować mogą nawet ci, którzy się przed nią zaszczepili. Jest to możliwe, ponieważ szczepionki dla mieszkańców Europy produkuje się z 3 szczepów grypy, które powodowały zachorowania kilka miesięcy wcześniej w krajach na półkuli południowej. Nie mamy jednak gwarancji, że nie pojawi się u nas jeszcze inny wariant tej choroby. Specjaliści od szczepień mówią jednak, że osoby zaszczepione przechodzą chorobę lżej. Czym się różnią wirusy grypy? W przypadku wirusa świńskiej grypy (A/H1N1) objawy choroby są podobne do zwykłej odmiany grypy. Zachorowania nie powinny bagatelizować szczególnie osoby młode. Powszechnie uważa się, że grypa jest dla nich mniej groźna. Okazuje się jednak, że wirus A/H1N1 właśnie u nich częściej wywołuje infekcje. Starsi ludzie mają wobec niego śladową odporność, bo był już kiedyś przyczyną masowych zachorowań. Ptasia grypa (najczęściej wywołuje ją wirus A/H5N1), o której zwykle głośno jest w mediach, nie zdarza się natomiast wśród ludzi w Europie. Często mamy za to do czynienia z wirusem grypy typu B, który szerzy się szczególnie wśród dzieci i młodzieży. Wywołana przez niego infekcja ma zwykle łagodniejszy przebieg. I co ciekawe – jego nietypowym objawem może być swędząca wysypka. Jak rozpoznać objawy grypy? Pierwsze objawy grypy mogą przypominać przeziębienie, ale w porównaniu z infekcją przeziębieniową grypa trwa dłużej i ma bardzo burzliwy przebieg. Atakuje górne drogi oddechowe. Do objawów grypy należy: gorączka, ból gardła, ból głowy, katar z płynną wydzieliną, uczucie zatkanego nosa, bóle mięśni i stawów. Grypę u dzieci rozpoczyna zwykle kaszel (nie ma kataru). Maluch może wymiotować, mieć biegunkę i skarżyć się na ból gardła. Dziecko z podejrzeniem grypy powinien zbadać lekarz. Jak można się zarazić? Zwykle grypą zarażamy się od chorej osoby, która kaszląc lub kichając, rozsiewa zarazki w powietrzu. Niestety unikanie ludzi w sezonie grypowym nie daje gwarancji, że nie zachorujemy. Zarazić można się nawet przez dotykanie miejsc, na których osiadły zarazki. Wirus grypy może przetrwać na klamkach lub poręczach nawet całą dobę. Wystarczy, że po naciśnięciu przycisku w windzie, który wcześniej dotykał chory, potrzemy oko lub dotkniemy ust – i może on wniknąć do organizmu. To dlatego grypa nazywana bywa często chorobą brudnych rąk. Grypa a przeziębienie – różnice Leczenie grypy – co robić, jeśli zachoruję? Jeśli zauważysz u siebie przynajmniej 2 objawy grypy, weź środki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, i dużo odpoczywaj. Jeśli możesz, zamknij się w pokoju i unikaj kontaktów z innymi domownikami. Taki scenariusz zwykle jest mało realny, zwłaszcza gdy w domu jest małe dziecko. Jeśli nikt nie może pomóc w opiece nad nim, staraj się nie zarazić dziecka chorobą. Kichając i kaszląc, zasłaniając usta i nos jednorazowymi chusteczkami albo zakładaj specjalną maseczkę, którą można kupić w aptece. Chusteczki wyrzucaj od razu po użyciu, a maseczkę często zmieniaj i myj ręce. Pij dużo wody, lekko osłodzonej sokiem, np. żurawinowym (jest bogaty w witaminę C), aby uzupełnić utratę płynów. Zaznacz kubek, z którego pijesz, by nikt poza tobą go nie używał. Jak długo zaraża grypa? Grypa to podstępna choroba, którą można zarażać innych nawet na 1 dzień przed poczuciem pierwszych objawów. Po wystąpieniu objawów można zarażać grypą jeszcze od 3 do nawet 10 dni. Najbardziej zaraża grypą osoba, po 2-3 dniach od zakażenia. Dlatego tak ważne jest, by nie lekceważyć objawów grypy – nie tylko ze względu na własne zdrowie, ale i zdrowie innych. Grypa i karmienie piersią? Jesteś chora na grypę? Nie wiesz, co robić? Tak – możesz karmić piersią. Wraz z pokarmem nie przekażesz dziecku wirusa, ale możesz wzmocnić jego odporność potrzebną do zwalczenia infekcji. Jeśli jednak bardzo źle się czujesz i masz możliwość zamknięcia się w oddzielnym pokoju, aby spokojnie zdrowieć, możesz odciągać pokarm, który ktoś poda maluszkowi w butelce. Jak nie zachorować na grypę? Gdy wokół coraz więcej ludzi choruje, staraj się: unikać dużych skupisk ludzkich, jedź (jeśli to możliwe) raczej samochodem niż autobusem, rób zakupy przez internet, a nie w sklepie, po powrocie do domu, zanim dasz buziaka stęsknionemu maluchowi, umyj ręce. Myj ręce ciepłą wodą z mydłem, co najmniej 15–20 sekund, przede wszystkim po kasłaniu i kichaniu, unikaj dotykania oczu, nosa i ust (drogi rozprzestrzeniania się drobnoustrojów). Szczepienia na grypę Przeciw grypie możesz się zaszczepić – odporność osiąga się zwykle po ok. 7. dniach. W ten sposób można chronić przed zachorowaniem także dzieci powyżej 6. miesiąca życia. Szczepionkę przeciwgrypową mogą przyjmować nawet kobiety w ciąży (sprawdź, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/ciaza-a-szczepienia-ochronne-26673-r1/">jakie szczepienia w ciąży warto rozważyć). Decyzję o szczepieniu dziecka i osoby dorosłej, a także ciężarnej, zawsze jednak powinien potwierdzić lekarz. Zobacz też: Metoda kokona – ochroni dziecko przed grypą Ten lek ma moc – najlepszy domowy syrop na kaszel i infekcje Tak objawia się grypa u dziecka
Kiedy nie zaleca się szczepić dziecka? Przeciwwskazania do szczepień
Czy katar i podwyższona temperatura to objawy, które uniemożliwiają wykonanie szczepienia u dziecka? Czy istnieją uniwersalne przeciwwskazania? Na te i wiele innych pytań odpowiada w naszym wideo ekspertka – dr Aneta Górska-Kot.
Jak stwierdziła specjalista, wydaje się, że lekarze zbyt często nie kwalifikują dzieci do szczepień. Dlaczego tak się dzieje? Może to wynikać m.in. z przekonania, że przewlekający się katar czy łagodna infekcja wirusowa według wielu jest przeciwwskazaniem do szczepienia, co nie jest zgodne z obowiązującymi zaleceniami. Dowiedz się, w jakich sytuacjach nie należy szczepić dziecka, a w jakich jest to dla niego w pełni bezpieczne. Czy łagodniejsze reakcje alergiczne, zwłaszcza w postaci wysypki na skórze, stanowią przeciwwskazanie do szczepienia dziecka? Według ACIP, czyli Komitetu Doradczego ds. Szczepień Ochronnych funkcjonującego w USA, odczyny poszczepienne dzieli się na trzy grupy: 1. odczyny miejscowe, czyli to wszystko co się dzieje wokół miejsca podania szczepionki, 2. odczyny ogólnoustrojowe np. gorączka, 3. odczyny alergiczne, przy czym tu mamy na myśli ciężkie odczyny alergiczne, łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. – Zarówno odczyny miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, jeśli nie miały one ciężkiego przebiegu, nie są przeciwwskazaniami do podania kolejnej dawki szczepionki. Pamiętajmy jedną ważną rzecz: to, że po szczepionce A wystąpił odczyn poszczepienny, nie oznacza, że przy kolejnej dawce szczepionki A również wystąpi. To absolutnie nie ma związku. Tak samo, jeśli po szczepionce A nie wystąpił odczyn poszczepienny, nie oznacza to, że po kolejnej dawce szczepionki A, też nie wystąpi. To wszystko jest „jak los chciał” tak naprawdę i warto o tym pamiętać – podkreśla dr Aneta Górska-Kot. Ekspertka podkreśla także, by rozważyć bilans korzyści i strat. Jeśli po jednej stronie mamy gorączkę trwającą dobę czy dwie, rozdrażnienie dziecka, obrzęk w miejscu podania szczepionki, a na drugiej szali mamy ryzyko zachorowania na poważną chorobę, przed którą może nas uchronić szczepienie, odpowiedź wydaje się być oczywista. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz nasze wideo.
Jak przebiega wizyta szczepienna w przychodni? Odpowiada ekspert
Podczas kolejnego spotkania w ramach Warsztatów Mamo, To Ja rozmawialiśmy m.in. o tym, jak wygląda szczepienie i o czym najczęściej zapominają rodzice podczas takiej wizyty. Wątpliwości rozwiewała nasza ekspertka – dr Justyna Tymińska. Zobacz nasze wideo!
Szczepienie zwykle przeprowadzane jest w pomieszczeniu odizolowanym od reszty przychodni. Poprzedza je badanie lekarskie, które powszechnie nazywane jest kwalifikacją do szczepienia. Czy wiesz, jak krok po kroku przebiega procedura szczepienia? W rozmowie ze specjalistką odpowiadamy na najczęstsze pytania rodziców, które pojawiają się w związku z nimi. Jak dobrze przygotować się do szczepienia? Ekspertka podkreśliła, że ważnym elementem jest książeczka zdrowia, gdyż to właśnie w niej znajdują się informacje na temat: wykonanych wcześniej szczepionek, dat szczepień oraz preparatów, jakimi zostały one wykonane. – Każdy preparat ma swój schemat, czyli ustaloną przez producenta liczbę dawek szczepionki, ale też odstępy między tymi dawkami. Więc aby móc prawidłowo zakwalifikować dziecko do szczepienia, ta wiedza jest nam niezbędna. Bez książeczki zdrowia nie jesteśmy w stanie zaszczepić. To, co jeszcze trzeba zrobić przed wizytą, to zastanowić się i podjąć decyzję, jakim preparatem chcemy zaszczepić dziecko – podkreśliła dr Tymińska. W jaki sposób finansowane są szczepienia? Ponadto specjalistka przypomniała, że w Polsce mamy 3 sposoby realizacji programu szczepień ochronnych. Po pierwsze — rodzice mogą wszystkie szczepienia wykonać bezpłatnie, preparatami finansowanymi przez Ministerstwo Zdrowia. Mogą też część preparatów wybrać z tych finansowanych przez Ministerstwo Zdrowia, a za część zapłacić, czyli wybrać wariant częściowo bezpłatny i płatny. Opiekunowie mogą podjąć decyzję o samodzielnym finansowaniu szczepienia. Czy szczepienia u niemowląt i starszych dzieci wyglądają tak samo? Jakich szczepionek rodzice obawiają się najbardziej? Dowiedz się więcej – zobacz nasze wideo!
Szczepienia przeciw pneumokokom – o co najczęściej pytają rodzice?
Jak działa szczepionka przeciw pneumokokom? Jakie choroby mogą wywołać te bakterie? Na te pytania oraz wiele innych odpowiada ekspert Warsztatów Mamo, To Ja – dr Aneta Górska-Kot, pediatra. Zobacz nasze wideo!
Szczepionka przeciw pneumokokom chroni przed zakażeniami dróg oddechowych. Najczęściej występującą, nieinwazyjną infekcją jest zapalenie ucha środkowego. Należy zdawać sobie jednak sprawę, że bakterie mogą wywoływać także groźne choroby, które wymagają hospitalizacji. Właśnie dlatego to szczepienie jest obowiązkowe i refundowane. Dlaczego warto szczepić dzieci przeciw pneumokokom? Pneumokoki to bakterie, które zwykle bytują w jamie nosowo-gardłowej człowieka, nie wywołując u niego choroby. Jeśli jednak odporność słabnie i następuje czas wzmożonych infekcji wirusowych, patogeny przedostają się do dalszych odcinków dróg oddechowych, wywołują zakażenia. – Szczepienie chroni przed tymi rodzajami pneumokoków, które mogą wywołać groźną chorobę u dziecka, czyli chorobę pneumokokową. Ona może mieć niejako dwie postacie. Choroba inwazyjna, jak sama nazwa mówi, jest to groźna choroba, i tu rozumiemy pod tym pojęciem takie choroby jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, sepsę i ciężkie zapalenie płuc, które wymagają hospitalizacji. I mogą być też tzw. zakażenia nieinwazyjne, czyli te łagodne infekcje dróg oddechowych typu infekcja ucha, zatok, zwykłe przeziębienie, zapalenie oskrzeli – podkreśla dr Aneta Górska-Kot. Aby uchronić dzieci przed pneumokokami, należy je zaszczepić. Opiekunowie mogą zdecydować się na refundowaną, 10-walentną szczepionkę (PCV-10), która chroni przed dziesięcioma najbardziej zjadliwymi serotypami. Szerszą ochronę daje jednak szczepionka 13-walentna. Czy szczepionki przeciw pneumokokom są bezpieczne? Jakie jest ryzyko niepożądanego odczynu poszczepiennego (NOP-u)? Dowiedz się więcej, oglądając nasze wideo.
Szczepienia – fakty i mity. Jak zapewnić dzieciom najlepszą ochronę?
Na kolejnym spotkaniu Warsztatów Mamo, To Ja rozmawiamy z dr Justyną Tymińską na temat szczepień. Obalamy mity i potwierdzamy fakty, aby rodzice mogli podjąć właściwą decyzję i zapewnić tym samym najlepszą ochronę swoim dzieciom. Zobacz nasze wideo!
Rodzice maluszków nierzadko mają wątpliwości co do tego, jakimi preparatami szczepić dzieci, a także, kiedy to robić – czy np. warto czekać aż ich układ odpornościowy „dojrzeje”. Należy pamiętać, że o wszystkich obawach warto porozmawiać w gabinecie z lekarzem, zamiast szukać odpowiedzi na forach czy grupach społecznościowych. Niektóre mity obalamy z pediatrą w naszej rozmowie. Szczepienia przeciążają układ immunologiczny? Czy to kolejny mit? – Nic bardziej mylnego. Noworodek już od pierwszych chwil życia jest gotów do tego, żeby walczyć z infekcjami. Mechanizm działania układu immunologicznego polega na tym, że organizm identyfikuje antygen, wtedy układ immunologiczny uczy się, jak ten antygen wygląda i wytwarza przeciwko niemu przeciwciała do walki z chorobą. Antygenem może być wirus, bakteria, mogą być też produkty tych drobnoustrojów i proszę mi wierzyć, że układ immunologiczny dziecka jest w stanie odpowiedzieć w jednym momencie aż na milion antygenów. W związku z tym szczepionki nie są w stanie przeciążyć układu immunologicznego. One angażują mniej niż jeden promil zdolności reagowania układu odpornościowego dziecka – podkreśla dr Justyna Tymińska. Czy szczepienia skojarzone nie są dobrym pomysłem i za bardzo przeciążają organizm dziecka? Ekspertka przypomniała, że są one efektem rozwoju medycyny. Kiedyś na każdą chorobę musieliśmy szczepić się osobno, dzisiaj można robić to podczas jednego ukłucia. Tym samym dziecko nie musi tak często przebywać w placówce, a mniejsza liczba iniekcji jest dla niego mniej stresująca. Tym samym to kolejny mit, który nadal funkcjonuje powszechnie i który działa na niekorzyść najmłodszych. Jakie są inne, znane fakty i mity na temat szczepień? Zobacz nasze wideo!
Czy można się szczepić na grypę w ciąży – zalecenia na sezon 2022/2023
Grypa stanowi zagrożenia dla kobiet w ciąży. Przyszłe mamy przechodzą grypę ciężej i częściej dochodzi u nich do powikłań. Jednym ze skutecznych sposobów ochrony przed grypą są szczepienia. Czy kobieta w ciąży może zaszczepić się przeciwko grypie? Sprawdź, jakie są aktualne zalecenia dla ciężarnych.
Szczepienie na grypę jest szczepieniem zalecanym dla kobiet w ciąży. Jest bezpieczne zarówno dla płodu, jak i dla przyszłej mamy. Przyjęcie szczepionki szczególnie zaleca się tym ciężarnym, które mają kontakt z wieloma osobami. Od września 2020 roku szczepienie na grypę jest refundowane dla wszystkich przyszłych mam. Tak też będzie w sezonie 2022/2023. Zaszczepić można się w każdym momencie ciąży. Sprawdź, co warto wiedzieć na ten temat. Spis treści: Szczepienia na grypę w ciąży - dlaczego warto? Kiedy zaszczepić się na grypę w ciąży? Szczepienie na grypę w ciąży: jaką szczepionkę wybrać? Szczepienie na grypę w ciąży: objawy po szczepieniu Szczepienie na grypę w ciąży a skutki uboczne​​​​​​​ Szczepienie na grypę w ciąży - dlaczego warto? Kobiety w ciąży należą do grupy osób znacznie bardziej narażonych na powikłania po grypie. Ciąża sama w sobie stanowi bowiem obciążenie dla organizmu, a grypa może dodatkowo obciążyć serce i płuca ciężarnej. Organizm, który dba o rozwijający się w nim płód, nie ma tyle siły, by skutecznie walczyć z grypą, jeśli dojdzie do zachorowania. W ciąży słabnie zdolność do obrony przed wirusem grypy. To skutek zmniejszonej odpowiedzi immunologicznej organizmu ciężarnej, dzięki której jej układ immunologiczny nie atakuje płodu. Ewentualne zachorowanie na grypę dotyka nie tylko ciężarną, ale również rozwijający się w jej łonie płód. Przechorowanie grypy w ciąży może doprowadzić do poronienia lub przedwczesnego porodu. Skutki grypy w ciąży mogą być widoczne także po przyjściu dziecka na świat. Noworodek może mieć niską masę urodzeniowa. Zaszczepić powinny się szczególnie te kobiety, które na co dzień mają kontakt z dużą liczbą osób, np. pracują w służbie zdrowia lub w szkolnictwie. Kiedy zaszczepić się na grypę w ciąży? Szczepienie przeciw grypie można wykonać w ciąży w dowolnym trymestrze, ale nie później niż na dwa tygodnie przed porodem. Specjaliści są zdania, że czas szczepienia powinien być uzależniony od dostępności szczepionki i nie należy go opóźniać. Szczepienie na grypę zaleca się wszystkim kobietom w ciąży, niezależnie od wieku ciąży, jednak 2. i 3. trymestr jest optymalnym okresem – to wtedy najczęściej dochodzi do hospitalizacji ciężarnych w przypadku zakażenia wirusem grypy. Warto wiedzieć, że szczepienie nie wyklucza możliwości zakażenia grypą, ale jeśli już do niego dojdzie, choroba będzie miała łagodniejszy przebieg, a powikłania pogrypowe nie wystąpią. Czy można jednocześnie zaszczepić się na COVID i grypę, będąc w ciąży? Szczepienia na COVID w ciąży również należą do szczepień zalecanych ciężarnym. Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Pediatrii (American Academy of Pediatrics), Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób (Centers for Disease Control and Prevention) oraz wytycznymi kilku krajów w Europie dotyczącymi podawania szczepionek przeciw grypie ze szczepionkami przeciw COVID-19, nie ma konieczności zachowania określonego odstępu czasu pomiędzy tymi szczepieniami. Dotyczy to zarówno szczepień dzieci, jak i szczepień dorosłych. Eksperci w tej kwestii nie robią wyjątku dla kobiet w ciąży, zatem: TAK, można w czasie jednej wizyty w punkcie szczepień przyjąć obie szczepionki, ale najlepiej każdą w inną rękę. W razie jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem szczepienia. Szczepienie na grypę w ciąży: jaką szczepionkę wybrać? Co zawiera szczepionka na grypę? Te preparaty, które są dostępne w Polsce, należą do „nieżywych” i posiadają małą część wirusa lub tylko jego białka zewnętrzne. Nie mogą wywołać grypy, ponieważ taki wirus nie jest zdolny do zakażenia. Szczepionka jest ważna tylko jeden sezon, ponieważ każdego roku pojawiają się nowe wirusy. W sezonie 2022/2023 w Polsce dostępne są następujące szczepionki na grypę: Vaxigrip Tetra: szczepionka przeciw grypie inaktywowana. Zawiera oczyszczone antygeny powierzchniowe 4 wirusów grypy. Przygotowana w postaci zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowo lub podskórnie, dawka: 0,5 ml. 100 proc. refundacji dla ciężarnych. Influvac Tetra: szczepionka przeciw grypie, inaktywowana. Zawiera jako antygen wirion 4 wirusów grypy. przygotowana w postaci zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowo lub podskórnie, dawka: 0,5 ml. 00 proc. refundacji dla ciężarnych. Fluenz Tetra – szczepionka żywa, donosowa, refundowana w 50 proc. tylko dla dzieci od 6. miesiąca do 18. roku życia. Antygenami są atenuowane (osłabione) wirusy grypy tak „obrobione”, aby rozmnażały się tylko w niższej temperaturze ok. 25°C, co powoduje, że replikują się w jamie nosowej, a nie replikują w płucach. Podaje się ją do nosa, po 0,1 ml preparatu do każdej dziurki nosa. Wbrew temu, co możesz sądzić, katar lub lekka infekcja nie stanowią przeciwwskazania do szczepienia na grypę. Tyczy się to również kaszlu, biegunki, alergii, karmienia piersią i przyjmowania antybiotyków. Wcześniej skonsultuj jednak wszystkie swoje wątpliwości z lekarzem. Szczepienie na grypę w ciąży: objawy po szczepieniu Po przyjęciu szczepionki na grypę, mogą pojawić się u objawy niepożądane, między innymi grypopodobne, np. gorączka, ból głowy, bóle mięśni, złe samopoczucie. Trwają one maksymalnie 2 dni. Pozostałe objawy niepożądane po szczepieniu to: zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, kaszel, świszczący oddech, uczucie ucisku w klatce piersiowej. Zazwyczaj są one łagodne i nie jest konieczne ich leczenie. Szczepienie na grypę w ciąży a skutki uboczne Szczepionka przeciw grypie jest szczepionką inaktywowaną (nie zawiera żywego wirusa), jest więc bezpieczna. W ciąży nie można się zaszczepić tzw. żywą szczepionką, bo istnieje teoretyczne ryzyko przeniesienia drobnoustroju na płód. Natomiast szczepionki inaktywowane, czyli przygotowane z drobnoustrojów zabitych, nie powodują powikłań ani u ciężarnej, ani u płodu. Uwaga! To mit, że szczepienie na grypę powoduje groźne skutki uboczne. Szczepionka na grypę nie może wywołać zachorowania na grypę. Nie jest również prawdą, że szczepienia przeciw grypie nie chronią przed tą chorobą. Źródło: Państwowy Zakład Higieny, A. S. Nitsch-Osuch, D. Bomba-Opoń, M. Jasik, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2020; 5(3): 105-111, Polskie Towarzystwo Wakcynologii Zobacz także: Przeziębienie w ciąży: domowe sposoby, inhalacje i dozwolone leki Leki na przeziębienie w ciąży – co można bezpiecznie stosować w ciąży? Grypa w ciąży: jak się przed nią chronić? Konsultacja merytoryczna dr n. med. Bożena Kowalska-Raczyńska Specjalistka ginekologii i położnictwa, pracuje w klinice leczenia niepłodności Bocian
Sukces czy porażka: jak wygląda sytuacja w zakresie szczepień ochronnych w Polsce?
Cztery uczelnie – Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Akademia Leona Koźmińskiego i Uniwersytet SWPS zorganizowały konferencję naukową w ramach Projektu „Budowanie zaufania do szczepień ochronnych z wykorzystaniem najnowszych narzędzi komunikacji i wpływu społecznego”. Mamotoja.pl było patronem medialnym konferencji.
Podczas czterech paneli dyskusyjnych eksperci, naukowcy, lekarze, psycholodzy, przedstawiciele instytucji publicznych dyskutowali na temat szans i wyzwań stojących przed system szczepień w Polsce. Szczepienia to najskuteczniejsza ochrona Nie da się zaprzeczyć faktom – szczepienia ochronne są najefektywniejszą metodą zwalczania chorób zakaźnych. Podnoszenie zaufania do szczepień, które przekłada się na poziom wyszczepienia populacji, jest więc kluczowym wyzwaniem stojącym przed wszystkimi odpowiedzialnymi za zdrowie publiczne w Polsce. Dużym sukcesem i krokiem w dobrym kierunku było wprowadzenie szczepień w aptekach – podkreślił prof. Jarosław Pinkas, Konsultant Krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego. Niemniej, mimo szeroko prowadzonej kampanii medialnej, Polska należy do krajów o najniższym poziomie wszczepienia przeciw COVID-19 w Europie (niespełna 60% populacji zostało w pełni zaszczepionych). Co roku w naszym kraju przeciw wirusowi grypy szczepi się jedynie 4-6% osób. Według danych PZH-NIPZ liczba uchyleń od szczepień obowiązkowych wśród dzieci w okresie od 2016 do 2020 roku wzrosła 2-krotnie z 23 tys. do 50.5 tys. „Szczepienia przeciwko grypie u pracodawców bardzo zmniejszają absencję w pracy, ta sama prawidłowość dotyczy szczepień rotawirusowych” – mówił prof. Marcin Czech. Z danych uzyskanych przez Warszawski Uniwersytet Medyczny wynika, że postawy mieszkańców Polski wobec szczepień nie są spójne. Może to w przyszłości spowodować dalszy spadek poziomu wyszczepienia populacji, a w dalszej perspektywie wzrost zagrożenia epidemiologicznego. W ramach panelu prowadzonego przez Uniwersytet SWPS zastanawiano się nad przyczynami postaw wobec szczepień. Pierwszym skojarzeniem, jakie większość Polaków wypowiada po haśle „szczepienia”, jest „koronawirus”. I choć rzeczywiście od końca 2020 roku szczepienia przeciwko COVID-19 stały się jednym z bardzo ważnych elementów debaty publicznej, to przecież rosnąca liczba osób uchylających się od szczepień na takie choroby jak odra czy krztusiec była ważną kwestią społeczną już przed marcem 2020 roku. Jednym z kluczowych wyzwań stojących przed system szczepień w Polsce jest walka z fake newsami, podkreślali eksperci Akademii Leona Koźmińskiego. Czy dezinformację naukową można interpretować w kategoriach cyberwojny? Czy jest to zagrożenie porównywalne z katastrofą klimatyczną, bądź rozwojem technik AI? Jaką rolę odgrywają w tym procesie media społecznościowe? To pytania, z którymi musimy się jak najszybciej zmierzyć. Mimo wszystko wysoka wyszczepialność w Polsce to sukces wszystkich profesjonalistów medycznych i osób działających na rzecz zdrowia publicznego. Wciąż zdecydowana większość Polaków dokonuje właściwych wyborów zdrowotnych. To optymistyczny wniosek płynący z konferencji CMKP, WUM, SWPS i ALK. Jednak nic nie jest dane raz na zawsze – pojawiające się wyzwania powinny mobilizować lekarzy, naukowców, edukatorów, przedstawicieli administracji publicznej do szukania nowych sposobów dotarcia z komunikatem zachęcającym do szczepień i podejmowania zdecydowanych działań na rzecz walki z dezinformacją.
Wizyta szczepienna: o co warto zapytać? [PRZEBIEG + SZCZEPIENIA]
Podczas wizyty szczepiennej lekarz lub lekarka sprawdzi, czy niemowlę prawidłowo przybiera na wadze i czy dobrze się rozwija. Dowiedz się, kiedy powinna odbyć się pierwsza wizyta szczepienna, jak wygląda przebieg wizyty kontrolnej twojego maluszka i o co może cię zapytać pediatra.
W pierwszym półroczu życia dziecka pediatra będzie oglądać je mniej więcej co 6 tygodni – podczas tzw. wizyt szczepiennych. Szczepienie to jednak niejedyny powód, dla którego niemowlę powinno regularnie pokazywać się u pediatry. Częste wizyty w gabinecie w pierwszym roku życia dziecka – kiedy jego rozwój przebiega najszybciej – pomogą ocenić, czy dziecko rozwija się prawidłowo, albo czy nie ujawniają się szczepionek podaje się podczas jednej wizyty. choroby wrodzone bądź wady anatomiczne. Dowiedz się, kiedy wypada pierwsza wizyta szczepienna i ile Wizyta szczepienna: przebieg o co warto zapytać szczepienia Przebieg wizyty szczepiennej Pierwsza wizyta szczepienna niemowlaka ma miejsce około 6. tygodnia życia. Aby zminimalizować ryzyko zakażenia, wszystkie wizyty szczepienne są połączone z ogólnym badaniem dziecka i oceną stanu zdrowia. W trakcie badania lekarz lub lekarka będzie: Mierzyć dziecko – w pierwszych miesiącach pomiar długości ciała jest tylko orientacyjny, ponieważ niemowlęciu nie powinno się na siłę prostować nóżek (istnieje ryzyko uszkodzenia stawu biodrowego). Ważyć niemowlę – będziesz musiała rozebrać niemowlę do pieluszki i położyć je na wadze niemowlęcej. Weź ze sobą pieluszkę tetrową, którą będziesz mogła przykryć zimną wagę. Sprawdzać obwód klatki piersiowej i głowy. Obwód główki noworodka zwykle wynosi między 33-38 cm, natomiast klatki piersiowej odpowiednio 1-2 cm mniej. Przez pierwsze 3 miesiące ta różnica zostaje zachowana, dopiero później obwód klatki zaczyna przyrastać szybciej. Obserwacja proporcji między obwodami klatki piersiowej i główki może wiele powiedzieć lekarzowi lub lekarce o rozwoju fizycznym dziecka. Zbyt duży obwód głowy mógłby świadczyć o wodogłowiu, a zbyt mały np. o zbyt szybkim zrastaniem się szwów czaszkowych, co groziłoby zwiększeniem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i zablokowaniem rozwoju mózgu. Nanosić wymiary na siatki centylowe w książeczce zdrowia dziecka (czy wiesz, co to są centyle?). Słuchać serduszka – zaburzenia pracy serca u niemowląt mogą świadczyć o wadach w budowie serca i zawsze są powodem do dokładniejszych badań: echa serca i EKG. Sprawdzać, czy dziecko wodzi wzrokiem za przedmiotem i czy nawiązuje kontakt wzrokowy – to pierwsze ważne umiejętności dziecka, świadczące o prawidłowym rozwoju. Mierzyć wielkość ciemiączka – nie musi tego robić z linijką w ręce, po prostu sprawdzi, ile opuszek palców mieści się na ciemiączku dziecka. Ten pomiar też zapisze do książeczki, aby w kolejnych miesiącach móc sprawdzać, czy ciemiączko zarasta się w odpowiednim tempie. Oglądać brzuszek dziecka – zbyt napięty może świadczyć o problemach z gazami, zbyt rozlany, tzw. żabi, może być jednym z objawów krzywicy. Jeżeli lekarz stwierdzi, że dziecko ma zbyt słabe mięśnie brzuszka, zaleci częstsze kładzenie dziecka na brzuszku. To ważny trening wzmacniający całe ciało i profilaktyka krzywego kręgosłupa. Sprawdzać obecność odruchów noworodkowych (np. odruchu stąpania, czy odruch Babińskiego). Ich występowanie, a potem stopniowe zanikanie świadczy o prawidłowym rozwoju dziecka. Co ważne, odruchy noworodkowe powinny zanikać w określonym czasie i kolejności. Sprawdzać, czy dziecku może być podana szczepionka. Przeziębienie, gorączka albo podejrzenie poważniejszej infekcji może być przyczyną przesunięcia szczepienia. Lepiej jednak nie przesuwać terminów szczepień na własną rękę – lekarze zalecają szczepienia według kalendarza szczepień. W trakcie pierwszego wywiadu lekarskiego zapyta także o to: czy karmisz naturalnie, czy mieszanką modyfikowaną (to ważna informacja dla lekarza – dzieci karmione mieszanką nie potrzebują dodatkowego podawania witaminy D), jak przebiegał poród, w którym tygodniu nastąpił, w jaki sposób doszło do rozwiązania (poród naturalny lub cesarskie cięcie). O co warto zapytać? Wizyta kontrolna to dobra okazja, by rozwiać swoje obawy i wątpliwości. Nie wahaj się pytać o wszystko, co cię niepokoi w związku z rozwojem i zachowaniem dziecka. Jak często dziecko powinno jeść? Noworodki jedzą na okrągło, nawet co godzinę. To normalne, ale również normalne jest to, że takie ciągłe dopominanie się o jedzenie może niepokoić – warto porozmawiać z lekarzem, czy jego zdaniem dziecko dostaje odpowiednią ilość pokarmu i czy dobrze przyrasta na wadze. Jak układać dziecko na brzuszku? Poproś lekarza, aby pokazać ci, jakie pozycje są bezpieczne i wskazane dla noworodka. Jak często dziecko powinno brudzić pieluszki? Niemowlę karmione wyłącznie piersią może robić nawet kilkanaście kupek dziennie i nie świadczy to o biegunce. Może też odwrotnie – robić kupkę raz na tydzień – i to też nie będzie świadczyło o zaparciu. W obu dolegliwościach ważna jest nie tyle częstotliwość wypróżnień, ile konsystencja kupki. Jeżeli cię ona niepokoi, zabierz do przychodni pełną pieluszkę i pokaż ją pediatrze – dla niego to ważna informacja o zdrowiu dziecka. Jak rozpoznać, czy to kolka? Nie każdy płacz jest kolką – większość dzieci płacze wieczorami np. ze zmęczenia lub całodziennego przeładowania bodźcami. Porozmawiaj z lekarzem, jak zmniejszyć czas płaczu u dziecka i jakie sposoby mogą pomóc w razie wystąpienia kolki. Jak powinien wyglądać rozwój dziecka w kolejnych miesiącach? Dowiedz się, czego możesz się spodziewać w najbliższym czasie. Ile szczepionek podaje się na jednej wizycie? To ile szczepionek zostanie podane dziecku, zależy od tego, czy rodzić zdecyduje się na szczepienia obowiązkowe, czy także na zalecane. Na pierwszej wizycie szczepiennej, czyli około 2. miesiąca życia maluszka zostaną podane szczepionki przeciwko: WZW B, DTP (błonicy, tężcowi i krztuścowi), Hib (Haemophilus influenzae), rotawirusom, pneumokokom i dodatkowo (szczepienie płatne) przeciw meningokokom. Możesz zdecydować się na szczepionkę „5 w 1” lub „6 w 1”. Na drugiej wizycie szczepiennej (między 3. a 4. miesiącem życia maluszka) podaje się cztery szczepionki przeciw: DTP (błonicy, tężcowi i krztuścowi), Hib (Haemophilus influenzae), rotawirusom, pneumokokom, polio. Na trzeciej wizycie szczepiennej, która przypada między 5. a 6. miesiącem życia niemowlaka, podaje się dwie dawki przypominające przeciw: DTP (błonicy, tężcowi i krztuścowi), Hib (Haemophilus influenzae), rotawirusom, pneumokokom. Gdy niemowlę skończy 7. miesiąc życia, należy podać dawkę przypominającą przeciwko WZW B. Można także zaszczepić dziecko przeciwko grypie (jest to szczepienie zalecane). Zobacz także: Pediatra czy lekarz rodzinny dla noworodka? Kiedy wybrać pediatrę? Prawa dziecka w szpitalu: obecność rodzica, nocowanie z dzieckiem Pierwsza wizyta u pediatry – kiedy i jak się przygotować?
Zapowiedź konferencji w ramach projektu: „Budowanie zaufania do szczepień ochronnych z wykorzystaniem najnowszych narzędzi komunikacji i wpływu społecznego”
Zapraszamy do udziału online w bezpłatnej konferencji naukowej organizowanej w ramach Projektu „Budowanie zaufania do szczepień ochronnych z wykorzystaniem najnowszych narzędzi komunikacji i wpływu społecznego”, kierowanej do ekspertów ze środowisk naukowych, akademickich, medycznych, psychologii społecznej, nowoczesnych technologii w zakresie medycyny, mediów oraz innych osób zainteresowanych tą tematyką.
Wydarzenie odbędzie się 20 września 2022 roku, w godzinach 9:00 – 16:00. Udział online nie wymaga rejestracji, a zapis video na żywo dostępny będzie na stronie Projektu: www.medfake.pl. Konferencja będzie składała się z czterech paneli dyskusyjnych, tworzących interdyscyplinarną platformę wymiany informacji, łączącą medycynę, psychologię społeczną oraz nowoczesne technologie. Problematyka dyskusji dotyczyć będzie zagadnień związanych z komunikacją i promocją wiedzy opartej o dowody naukowe oraz promowaniem zdolności weryfikacji informacji medialnych poprzez konsultacje z autorytetami w danej dziedzinie. Wskazane zagadnienia są niezwykle istotne, w obliczu trendu malejącego zaufania społecznego wobec osiągnięć medycyny w zakresie szczepień ochronnych, wynikającego z dostępu do nieprawdziwych informacji typu „fake news”, dystrybuowanych przez nierzetelne źródła. W jakim stopniu dezinformacja naukowa stanowi jedno z kluczowych wyzwań ludzkości, a w jakim to przejściowy problem z zakresu komunikacji i mediów? Coraz więcej pacjentów odmawia szczepień podstawowych. Czym kierują się „antyszczepionkowcy” i jakich argumentów używać, aby skutecznie porozumieć się z tą grupą społeczną? Dlaczego kwestia szczepień podlega polityzacji? Te i inne tematy podejmowane są przez środowisko naukowe i stanowią przedmiot dyskusji w ramach Projektu Med-Fake, który zaprezentowany zostanie podczas konferencji. Zakres merytoryczny konferencji będzie podzielony na cztery główne obszary: Program szczepień ochronnych – analiza stanu faktycznego, szanse i wyzwania Szczepienia i społeczeństwo: moralność, wpływ społeczny i myślenie spiskowe Jak współcześnie skutecznie promować szczepienia? Dezinformacja naukowa – zagrożenie cywilizacyjne, czy chwilowy epizod? Głównym celem projektu jest podniesienie zaufania do szczepień ochronnych w Polsce poprzez opracowanie narzędzi skłaniających pacjentów do odrzucenia nieprawdziwych twierdzeń medycznych w zakresie szczepień. Organizatorami jest konsorcjum uczelni: Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, Uniwersytet SWPS, Warszawski Uniwersytet Medyczny oraz Akademia Leona Koźmińskiego w Warszawie. Projekt finansowany jest przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu „Społeczny i gospodarczy rozwój Polski w warunkach globalizujących się rynków” Gospostrateg II. Podczas wydarzenia, równolegle, będzie się odbywała również konferencja prasowa, gdzie przekazane zostaną aktualne informacje, dotyczące tematyki szczepień ochronnych. Do udziału w konferencji prasowej zapraszamy dziennikarzy. Zgłoszenie wymaga przesłania prośby o akredytację dziennikarską. Strona projektu: www.medfake.pl Rejestracja i akredytacje dziennikarskie: konferencja@szczepienia-cmkp.pl
Szczepienie – najważniejszy krok do ochrony przeciwko grypie
Co roku na grypę choruje w Polsce ponad milion osób. Sezon zachorowań zaczyna się w październiku, a kończy w kwietniu. Jak uniknąć problemów? Już teraz powinniśmy podjąć działania profilaktyczne, spośród których najważniejsze jest szczepienie.
Wirusem grypy łatwo się zakazić. Przenosi się drogą kropelkową oraz przez dotyk powierzchni skażonej. Noszenie maseczek, częste mycie rąk i niedotykanie twarzy, kiedy jesteśmy poza domem, ograniczają ryzyko zakażenia tylko do pewnego stopnia. Całkowite uniknięcie kontaktu z wirusem nie jest możliwe, dlatego warto zawczasu uodpornić się na niego dzięki szczepieniu. Szczepienia zapobiegają zachorowaniom w 40‒70% w zależności od sezonu grypowego i populacji osób szczepionych. Ta forma profilaktyki chroni również przed powikłaniami pogrypowymi. Szczepienie refundowane tylko dla wybranych W nadchodzącym sezonie Narodowy Fundusz Zdrowia zdecydował o 100% refundacji szczepień na grypę jedynie dla dwóch grup: seniorów powyżej 75 roku życia oraz kobiet w ciąży. Na stronie Ministerstwa Zdrowia poinformowano, że zabezpieczono około 2 mln szczepionek przeciw grypie. Tymczasem co roku w Polsce na grypę choruje ponad milion osób. W sezonie 2021/22 zaszczepiło się przeciw niej 7% Polaków. To bardzo mało w porównaniu na przykład z krajami Europy Zachodniej. „Szczepionka chroni przed zachorowaniem, co jest ważne u osób ze zwiększonym ryzykiem powikłań pogrypowych. W ciągu ostatnich 2 lat zachorowań na grypę było mniej i tym samym spadła odporność populacyjna. Natomiast w tym sezonie zachorowań może być wyjątkowo dużo, co właśnie obserwujemy na półkuli południowej. Dlatego powinniśmy się szczepić, aby przygotować się na sezon grypowy” – tłumaczy dr n. med. Bożena Jachimczak. Czy szczepionki na grypę są bezpieczne? Szczepionki przeciw grypie nie wywołują grypy. Preparaty stosowane u osób dorosłych zawierają nieaktywne cząstki wirusa grypy lub tylko jego białka powierzchniowe, całkowicie inaktywowane i niezdolne do namnażania. Po ich zastosowaniu możliwe jest natomiast chwilowe pogorszenie samopoczucia, niewielka gorączka czy zaczerwienienie w miejscu podania – to typowe odczyny poszczepienne, nieoznaczające rozwoju choroby. Szczepienia nabierają szczególnego znaczenia w kontekście sytuacji pandemicznej. Zima 2022/2023 to kolejny sezon współwystępowania wirusowych infekcji dróg oddechowych, w tym grypy z SARS-COV-2. Obie choroby w początkowej fazie trudno od siebie odróżnić. Szczepienie przeciw grypie może ułatwić różnicowanie zachorowań na grypę oraz Covid-19 i szybsze podjęcie odpowiedniego leczenia. Szczepionki coraz lepsze Dostępne szczepionki na grypę są coraz lepsze. „Medycyna stale się rozwija. Prowadzimy badania kliniczne, które służą temu, żeby powstały szczepionki, które mają np. mniejsze niepożądane odczyny poszczepienne lub przedłużony efekt działania” – tłumaczy Anita Szczęsna, dyrektor regionalna Pratia. Ośrodki badań klinicznych Pratia mają bogate doświadczenie w stosowaniu innowacyjnych szczepionek w każdej grupie wiekowej. Aktualnie prowadzą nabór do programów badających innowacyjne szczepionki przeciwko grypie. Idealny moment na szczepienie jest teraz Po podaniu szczepionki odporność rozwija się w ciągu dwóch-trzech tygodni. Dlatego przełom lata i jesieni jest najlepszym momentem, aby się zaszczepić.
Szczepienia na COVID dla dzieci – będzie można zaszczepić nawet niemowlęta
W USA zatwierdzono szczepionkę przeciwko COVID-19 dla nowej grupy wiekowej. Preparat firm Pfizer i Moderna mogą otrzymywać dzieci od 6 miesiąca życia. Podawanie szczepionki tak małym dzieciom zarekomendowali też naukowcy z Centrów ds. Kontroli i Zapobiegania Chorób.
Do tej pory w USA i Europie, także w Polsce, szczepić przeciwko COVID-19 można było dzieci od 5. roku życia. Młodsze dzieci pozostawały niezabezpieczone przed ciężkim przebiegiem i powikłaniami zakażenia nowym koronawirusem. Od teraz szczepienia na COVID dla dzieci w USA obejmą wszystkie dzieci poza tymi poniżej 6 miesiąca życia. Dzieci europejskie muszą jeszcze poczekać na dopuszczenie preparatu w Europie. Szczepienia na COVID dla dzieci uratują najmłodszych Choć COVID u dzieci zwykle przebiega łagodniej niż u dorosłych, to nie można u nich wykluczyć powikłania w postaci PIMS, a nawet zgonu z powodu koronawirusa. W USA jest aż 20 milionów dzieci do 4 roku życia. W czasie pandemii 480 z nich zmarło z powodu COVID-19. Od początku pandemii w USA do szpitali trafiło 45 tys. dzieci poniżej 5. roku życia, a jedna czwarta z nich musiała zostać przyjęta na oddziały intensywnej terapii. Szczepionki zatwierdzone dla tej grupy wiekowej wywołują odpowiedź immunologiczną podobną do tej u młodych osób dorosłych, co pozwala chronić najmłodsze dzieci przed powikłaniami i hospitalizacją. Dopuszczenie preparatów Pfizera i Moderny do szczepienia u dzieci od 6. miesiąca życia zarekomendowali doradcy Komitetu ds. Zdrowia Publicznego (CDC) po przeanalizowaniu wyników badań. Preparaty dopuściła do użytku w USA Agencja ds. Żywności i Leków (FDA). Specjaliści stwierdzili, że obie szczepionki są bezpieczne dla dzieci. Jak mają być podawane szczepienia na COVID dla dzieci od 6. miesiąca życia? Dopuszczone do użytku u najmłodszych dzieci preparaty mogą być podawane: szczepionka dla dzieci na COVID firmy Pfizer – od 6. miesiąca życia do 4. roku życia, szczepionka dla dzieci na COVID firmy Moderna – od 6. miesiąca życia do 5. roku życia. Aby uzyskać najsilniejsze możliwe zabezpieczenie przed COVID: szczepionkę dla dzieci na COVID firmy Pfizer należy podać dzieciom w trzech dawkach, szczepionkę dla dzieci na COVID firmy Moderna wystarczy podać w dwóch dawkach w odstępie 4 tygodni. Szczepienia dla dzieci na COVID od 6. miesiąca życia w USA ruszyły 21 czerwca 2022 roku. W Europie najprawdopodobniej oba preparaty zostaną dopuszczone do użytku jesienią. Przeczytaj też: Czy szczepić dzieci na COVID? Jak zarejestrować dziecko na szczepienie przeciwko COVID Skutki uboczne szczepienia dzieci na COVID
Antybiotyk a szczepienie u dziecka – czy antybiotyki osłabiają skuteczność szczepionek?
Do tej pory nie uznawano antybiotykoterapii za czynnik osłabiający skuteczność szczepień. Nowe doniesienia wyraźnie pokazują jednak, że antybiotyki i szczepienie dziecka nie idą ze sobą w parze. Sprawdź, dlaczego.
W pierwszym i drugim roku życia, zgodnie z kalendarzem szczepień 2023, dziecko powinno przyjąć wiele szczepionek obowiązkowych. Aby podać szczepionkę, lekarz musi najpierw zakwalifikować dziecko do szczepienia. Z tego względu konieczna jest wcześniejsza wizyta u pediatry, który sprawdza stan zdrowia dziecka i wydaje zgodę na szczepienie. Jeśli dziecko ma infekcję wymagającą leczenia antybiotykiem, lekarz odracza szczepienie do czasu wyzdrowienia dziecka. Niestety okazuje się, że osłabienie dziecka po antybiotyku może niekorzystnie wpływać na skuteczność podawanych później szczepionek. Antybiotyki a szczepienie dziecka Antybiotyki przyjmowane bezpośrednio przed szczepieniem zmniejszają skuteczność szczepionek. W dodatku, im więcej cykli leczenia antybiotykami przeszło dziecko, tym bardziej spada skuteczność szczepień wykonywanych po wyzdrowieniu. Lekarze zastanawiają się nawet, czy antybiotyki nie są powodem wzrostu notowanych w ostatnich latach przypadków krztuśca u dzieci. W czasopiśmie naukowym „Pediatrics” opublikowano wyniki badań wykonanych pod kierunkiem prof. Michaela Pichichero z Rochester General Hospital Research Institute w Nowym Jorku. Przebadano próbki krwi pobrane od 560 dzieci w wieku 0-2 lata. W badanej grupie 342 maluchy w przeszłości przeszły łącznie 1700 kuracji antybiotykami, pozostałe 218 dzieci nigdy wcześniej nie otrzymywały antybiotyku. W obu grupach dzieci zmierzono poziom przeciwciał przeciwko błonicy, krztuścowi i tężcowi (DTaP), polio (IPV), Haemophilus influenzae typu b (Hib) i pneumokokom (PCV). Wyniki obu grup porównano. Okazało się, że każdy cykl antybiotykoterapii obniża o 5-11 proc. stężenie przeciwciał we krwi dziecka. W drugim roku życia, po podaniu szczepienia przypominającego, spadek ten wynosi jeszcze więcej – od 12 do 21 proc. Nie wszystkie antybiotyki wpływają tak samo na szczepienie Gdy naukowcy przyjrzeli się rodzajom antybiotyków, jakie podawano dzieciom, okazało się, że największy spadek odporności poszczepiennej powodują antybiotyki o szerokim spektrum działania, np. cefalosporyny, amoksycylina z dodatkiem kwasu klawulonowego. Antybiotyki celowane, np. penicylina, znacznie mniej zaburzają odporność po szczepieniu . Co ciekawe, uzyskano też inne ważne informacje. Okazało się, że im dłuższe leczenie antybiotykami, tym większy spadek poziomu przeciwciał po szczepieniu. Antybiotykoterapia trwająca 10 dni wywołuje większy spadek poziomu przeciwciał niż terapia antybiotykiem trwająca 5 dni. Po pięciodniowym podawaniu dziecku antybiotyków w zasadzie nie następował spadek przeciwciał. Antybiotyki a spadek odporności po szczepieniu – przyczyny „Myśmy wprawdzie od dawna wiedzieli, że antybiotyki mogą powodować dysfunkcje flory jelitowej, były znane skutki długofalowe, populacyjne antybiotyków – np. te, że osoby je przyjmujące są bardziej narażone na alergie, astmę, choroby cywilizacyjne etc. Natomiast to proste badanie wykazało, że skuteczność popularnych szczepionek, które wykonuje się dzieciom w pierwszym i drugim roku życia była osłabiona u tych, które otrzymały kuracje antybiotykowe” – powiedział dr Wojciech Feleszko, pediatra, pulmonolog immunolog z WUM. Okazuje się, że niszczący wpływ antybiotyków na korzystne bakterie jelitowe u dzieci może mieć związek z osłabioną reakcją organizmu dziecka na podanie szczepionek. „Dzisiaj jesteśmy świadomi tego, że ten aktywny metabolizm, te mikroorganizmy, bakterie, które nam towarzyszą, jak poważny efekt ogólnoustrojowy one wywierają – skomentował dr Wojciech Feleszko. Źródło: pulsmedycyny.pl, Antibiotic Use and Vaccine Antibody Levels Zobacz też: Jak przygotować dziecko do szczepienia Żywe szczepionki – co to takiego? Co wiesz o szczepieniach? – Quiz
Gorączka u niemowlaka po szczepieniu: ile trwa, o czym świadczy, kiedy ją zbijać?
Gorączka u niemowlaka po szczepieniu może pojawić się jako reakcja na składniki zawarte w szczepionce. Z reguły nie powinna być powodem do niepokoju. Sprawdź, jak pomóc dziecku, które ma gorączkę po szczepieniu.
Szczepionki pomagają wyeliminować wiele poważnych chorób zakaźnych i związanych z nimi powikłań. Są jednak czynnikiem, który dość mocno ingeruje w organizm dziecka. Jednym z takich objawów jest pojawiająca się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/goraczka-u-niemowlaka-jak-zbijac-goraczke-u-niemowlat-5640-r1/">gorączka u niemowlaka pojawiająca się po szczepieniu. Wyjaśniamy, jak długo może utrzymywać się podwyższona temperatura po podaniu szczepionki i jak sobie z nią radzić. Spis treści: Gorączka u niemowlaka po szczepieniu: przyczyny Ile dni po szczepieniu może wystąpić gorączka u niemowlaka? Kiedy zbijać gorączkę u niemowlaka po szczepieniu? Gorączka u niemowlaka po szczepieniu: co podać? Gorączka u niemowlaka po szczepieniu: przyczyny Wielu rodziców obawia się wystąpienia po zaszczepieniu dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/internetowa-szkola-rodzenia/o-szczepieniach/niepozadane-odczyny-poszczepienne-czy-twoje-dziecko-je-ma-14920-r1/">niepożądanego odczynu poszczepiennego (NOP), dlatego każda, nawet niewielka gorączka, może ich przerazić. Zwykle nie ma jednak powodu do niepokoju. Do nieznacznego podwyższenia temperatury ciała u dziecka może dojść szczególnie podczas pierwszych szczepień niemowlęcych. Niewysoka gorączka jest uznawana za naturalną reakcję organizmu na zmodyfikowane fragmenty drobnoustrojów lub same ich białka, które dostały się do niego wraz ze szczepionką. Aby je pokonać, organizm produkuje odpowiednie przeciwciała i nabywa dzięki temu odporności. Towarzyszy temu wzrost temperatury ciała. Czasami lekarze twierdzą nawet, że gorączka poszczepienna to pożądany odczyn poszczepienny. Wzrost temperatury ciała jest znakiem, że organizm dziecka reaguje na szczepionkę i buduje swoją odporność. Gorączka po szczepieniu nie występuje w każdym przypadku. Bywa, ze dziecko bardzo dobrze znosi kolejne wizyty szczepienne i nigdy nie pojawia się u niego ten objaw. Ile dni po szczepieniu może wystąpić u niemowlaka gorączka? Gorączka lub stan podgorączkowy zwykle pojawiają się u niemowlęcia w ciągu pierwszej doby od podania szczepionki. Niewielka gorączka może utrzymywać się nawet przez dwie doby. Niepokojącym objawem może być naprawdę wysoka temperatura lub taka, która trwa dłużej niż dwa dni. Wówczas niezwłocznie należy udać się z dzieckiem do lekarza. Kiedy zbijać gorączkę u niemowlaka po szczepieniu? Jeśli niemowlę ma tylko stan podgorączkowy po szczepieniu, czyli temperaturę do 37,9 stopni Celsjusza, nie podaje mu się leków przeciwgorączkowych. Wystarczy obserwować dziecko. Temperaturę należy obniżać, jeśli przekroczy 38 stopni C. Gorączka u niemowlaka po szczepieniu: co podać? Na gorączkę u niemowlęcia po szczepieniu podaje się, podobnie jak w innych przypadkach, paracetamol lub ibuprofen. Paracetamol można stosować już od pierwszego miesiąca życia, ibuprofen – u starszych niemowląt, które skończyły trzeci miesiąc. Gdy dziecko gorączkuje, należy zadbać również, aby dużo piło. Wraz z potem, który wydziela się w trakcie gorączki, organizm pozbywa się wody, którą należy uzupełniać, żeby nie doszło do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/odwodnienie-u-dziecka-5421-r1/">odwodnienia. Dodatkowo można wspomóc się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/domowe-sposoby-na-goraczke-28144-r1/">domowymi sposobami na gorączkę, które przyniosą dziecku ulgę. Są to między innymi chłodne okłady oraz kąpiele w wodzie o temperaturze około 1-2 stopnie niższej niż temperatura ciała. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/goraczka-u-dziecka-tego-nie-rob-19228-r1/">Gorączka u dziecka: przyczyny, objawy, jak zbić temperaturę u dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/czy-noworodek-goraczkuje-13635-r1/">Gorączka u noworodka – jak ją rozpoznać i co podawać? Przyczyny, objawy, leki <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/czy-goraczka-u-dziecka-bez-innych-objawow-jest-niepokojaca-28477-r1/">Gorączka u dziecka bez innych objawów: przyczyny, postępowanie Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Odra po szczepieniu: czy „mała odra” zdarza się u dzieci? Czy szczepionka chroni przed zachorowaniem?
Odra po szczepieniu to łagodna postać tej choroby. Szczepienie przeciwko odrze, śwince i różyczce chroni przed zachorowaniem, ale uwaga: między 5. a 12. dobą po szczepionce MMR dziecko może mieć objawy odry. Lekarze nazywają ten stan „małą odrą”. Wyjaśniamy, czy na jakie objawy zwrócić uwagę i czy wysypka poszczepienna to powód do niepokoju.
Odra po szczepieniu wywołuje niepokój rodziców. Chociaż szczepionka MMR, czyli potrójnie skojarzone szczepienie przeciw odrze, śwince i różyczce, to bezpieczny preparat, niektórzy zastanawiają się, czy po szczepieniu można zachorować na odrę. Szczepionka MMR chroni przed zachorowaniem lub zapewnia łagodny przebieg trzech chorób zakaźnych wieku dziecięcego. Objawy poszczepienne mogą się jednak pojawić. Czy szczepionka na odrę chroni przed zachorowaniem? Szczepionka MMR chroni przed zachorowaniem na odrę, świnkę i różyczkę lub łagodzi ewentualny przebieg choroby. Podaje się ją dziecku zwykle w 12.-14. miesiącu życia. Po doszczepieniu, gdy dziecko ma 6 lat, szczepionka uodparnia na te trzy choroby już do końca życia. To, co najbardziej niepokoi rodziców, to fakt, że po szczepieniu na odrę, świnkę i różyczkę mogą wystąpić objawy poszczepienne: stan podgorączkowy lub niewysoka gorączka (5-10 proc. dzieci), która pojawia się zazwyczaj w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni; wysypka na skórze (5 proc. dzieci), która pojawia się zazwyczaj w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni; plamki na skórze, tzw. wybroczyny (pojawiają się niezwykle rzadko) – mogą wystąpić w ciągu 2 miesięcy po szczepieniu, widać je na skórze przez około 2 tygodnie. Czy to oznacza, że po szczepieniu dziecko przechodzi odrę? Pediatrzy nazywają te objawy „małą odrą”, bo rzeczywiście przypominają złagodzone objawy tej choroby. Jednak zarówno wysypka, jak i plamki na skórze nie są powodem do niepokoju! Ich pojawienie się na skórze wraz z towarzyszącą gorączką należy uznać za typowy objaw poszczepienny. Jeśli jednak stan dziecka się pogarsza, koniecznie skonsultuj się z pediatrą! Typowe objawy poszczepienne po szczepionce MMR Oto częste objawy po szczepieniu przeciwko śwince, odrze i różyczce – świadczą o prawidłowym przebiegu procesu, podczas którego dziecko nabiera odporności. Szybko mijają i nie powinny budzić niepokoju: zaczerwienienie, ból, obrzęk w miejscu podania szczepionki; trwające krótko uczucie palenia lub kłucia w miejscu podania szczepionki. Jeśli dziecko ma objawy poszczepienne, nie wpadaj w panikę. Najlepszym dowodem bezpieczeństwa szczepionki przeciw odrze podawanej jako szczepionka MMR jest fakt, że dotychczas podano ponad 575 mln dawek tej szczepionki na całym świecie! Zobacz też: Rumień zakaźny: objawy i leczenie Świnka: objawy, leczenie i powikłania Co może oznaczać wysypka na twarzy dziecka? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Pierwsze szczepienie dziecka – kiedy się odbywa, na co uodparnia dziecko?
Pierwsze szczepienie dziecka wykonuje się już w szpitalu krótko po porodzie. Pierwsze szczepienie po wyjściu do domu odbywa się miedzy 5 a 8 tygodniem życia. Pośpiech ten podyktowany jest tym, aby chronić dziecko przed groźnymi dla niego chorobami.
Pierwsze szczepienie dziecka, które odbywa się krótko po narodzinach, jest obowiązkowe i bezpłatne. Polega na podaniu dwóch szczepionek. Obie noworodek otrzymuje jednocześnie, jedną po drugiej lub w niewielkim odstępie czasu. Mama nie musi w żaden sposób dziecka przygotowywać do szczepienia. Lekarze i pielęgniarki zajmują się tym samodzielnie. Natomiast pierwsze szczepienie po wyjściu ze szpitala odbywa się w gabinecie pediatry podczas wizyty kontrolnej w drugim miesiącu życia dziecka. Ono także jest bezpłatne i obowiązkowe. Noworodek otrzymuje szczepionki, które mają chronić go aż przed 7 chorobami. Do tej wizyty trzeba dziecko przygotować. Pierwsze szczepienie dziecka w szpitalu Wkrótce po narodzinach dziecku podaje się dwie szczepionki, które chronią przed zachorowaniem na gruźlicę i wirusowe zapalenie wątroby. Obie podaje się w formie zastrzyku. Jedną szczepionkę podaje się w ramię, drugą często wstrzykuje się w udo noworodka. Pierwsze szczepienie dziecka – BCG (przeciwko gruźlicy) Pierwsze szczepienie dziecka przeciwko gruźlicy, zwane jest szczepieniem BCG noworodka. Szczepionka zawiera żywy, ale pozbawiony zjadliwości prątek gruźlicy. Szczepionkę BCG podaje się nie później niż 12 godzin po szczepieniu WZW B. Z pierwszego szczepienia dziecka przeciwko gruźlicy rezygnuje się tylko, gdy dziecko urodziło się z masą ciała poniżej 2000 g, dotyczy to również wcześniaków lub dzieci z zaburzeniami odporności. Wcześniaki i dzieci ze zbyt niską masą urodzeniową szczepi się tak szybko, jak osiągną wagę 2 kg. Szczepionkę podaje się w zastrzyku, który jest wykonywany w lewe ramię dziecka. Objawy po pierwszym szczepieniu dziecka BCG Po szczepieniu BCG powstaje bąbel o średnicy do 10 mm, który szybko znika. Po 2-3 dniach powstaje kolejny, wypełniony mętnawym płynem. Gdy zasycha, tworzy się strupek. Po 2-4 tygodniach w miejscu szczepienia powstaje rodzaj nacieku z krostką na szczycie, który przekształca się w owrzodzenie do 10 mm średnicy. W 2-3 miesiące po szczepieniu powstaje zagojona blizna o średnicy nie mniejszej niż 3 mm. Pierwsze szczepienie dziecka – WZW B Pierwsze szczepienie przeciwko żółtaczce typu B, zwane szczepieniem WZW B, rozpoczyna cykl szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionka WZW B należy do szczepionek nieżywych – zawiera tylko fragment wirusa. Pierwsze szczepienie dziecka przeciwko żółtaczce typu B wykonuje się w pierwszych 12 godzinach życia dziecka, a maksymalnie do 24 godzin od porodu. Preparat podaje się w tym samym czasie, co szczepionkę BCG. Kolejne dawki preparatu dziecko otrzymuje po 4-6 tygodniach, a trzecią – po 6 miesiącach od dawki pierwszej. Schemat taki daje 90-95 proc. skuteczności. Po szczepieniu na WZW B zwykle u dziecka nie występują żadne objawy. W przeciwieństwie do szczepionki BCG pierwsze szczepienie dziecka na WZW B wykonuje się w pierwszej dobie także u wcześniaków i dzieci z niską masą urodzeniową (poniżej 2 kg), jednak nie wlicza się go do cyklu szczepień. W przypadku tych dzieci schemat wygląda następująco: 1 dawka – od razu po urodzeniu 2 dawka – po ukończeniu 1 miesiąca życia 3 dawka – po miesiącu od drugiej 4 dawka – po 6 miesiącach Jeśli dziecko urodziło się z matki, która ma we krwi antygen Hbs, dziecku podaje się jednorazowo, poza pierwszą szczepionką, gotowe przeciwciała anty-HBs (immunoglobuliny anty- Hbs). Pierwsze szczepienie dziecka po wyjściu ze szpitala Pierwsze szczepienie, na które rodzice muszą zgłosić się z dzieckiem, to szczepienie w 2 miesiącu życia. Odbywa się ono podczas pierwszej kontrolnej wizyty u pediatry. Do obowiązkowych i bezpłatnych szczepionek podawanych w 2 miesiącu życia należą: szczepionka WZW B – druga dawka szczepionka DTP (błonica, tężec, krztusiec) (3 w 1) – I dawka szczepionka przeciwko Hib – I dawka (chroni przed chorobami wywiływanymi Haemophilus influenzae typu B) szczepienie przeciw pneumokokom – I dawka szczepionka przeciwko rotawirusom – I dawka Dziecko może otrzymać także szczepionkę zalecaną, za która rodzice muszą zapłacić, jeśli się na nią zdecydują. Dzieciom w wieku 5-8 tygodni zaleca się dodatkowo przyjęcie szczepionki przeciwko meningokokom. Pierwsze szczepienie dziecka po wyjściu ze szpitala może wiązać się zatem z 5 lub nawet 6 wstrzyknięciami. Jeśli rodzic zdecyduje się ograniczyć liczbę wkłuć, może zapłacić za szczepionkę 5w1 lub szczepionkę 6w1, które pozwalają zmniejszyć liczbę wkłuć do 2 lub 3. Jak przygotować dziecko na pierwsze szczepienie w 2 miesiącu życia? Na wizytę szczepienną dobrze jest ubrać dziecko w ubranka, które łatwo zdjąć do szczepienia. Warto mieć także ze sobą: pieluchę, chusteczki nawilżane, smoczek, jeśli dziecko go używa. Trzeba też zabrać ze sobą książeczkę zdrowia dziecka. Dziecko musi być zdrowe, dlatego na wszelki wypadek, pediatra przed szczepieniem zawsze ogląda noworodka i przeprowadza wywiad z rodzicem. Lekarza trzeba poinformować, jeśli w ciągu kilku dni przed szczepieniem dziecko miało podwyższona temperaturę ciała, pojawiła się u niego biegunka, kaszel, katar lub złe samopoczucie. Objawy po pierwszym szczepieniu Większość dzieci dobrze znosi szczepienie, choć może u nich wystąpić zaczerwienienie i bolesność w miejscu wkłucia lub przejściowo pogorszone samopoczucie. U części dzieci mogą wystąpić niepożądane odczyny poszczepienne (NOP), do których zalicza się reakcje organizmu występujące w ciągu 72 godzin po szczepieniu. Do lekarza należy się zgłosić na konsultację, gdy u dziecka wystąpią następujące objawy po szczepieniu: wysoka gorączka wysypka nieprzerwany płacz (minimum przez 3 godziny) duży obrzęk i bolesność w miejscu podania preparatu trudności z oddychaniem drgawki lub inne niepokojące objawy. Zobacz też: Kalendarz szczepień dzieci od 0 do 19 lat Przeciwwskazania do szczepienia Niepożądane odczyny poszczepienne - co to jest, kiedy reagować
Jak zarejestrować dziecko na szczepienie na COVID-19? [INSTRUKCJA]
Rejestracji dziecka na szczepienie na COVID można dokonać w bardzo prosty sposób: korzystając z profilu e-pacjenta na stronie gov.pl, dzwoniąc na infolinię lub wysyłając SMS-a. Tłumaczymy krok po kroku, jak umówić dziecko na szczepienie przeciwko koronawirusowi SARS-CoV-2.
W grudniu 2021 ruszyła możliwość rejestracji na szczepienie przeciwko COVID dzieci od 5. roku życia. W styczniu 2022 Ministerstwo Zdrowia poinformowało o skierowaniach na dawkę przypominającą szczepionki dla dzieci w wieku 12-15 lat. Nadal jest też możliwość szczepienia starszych dzieci, które do tej pory jeszcze nie otrzymały szczepionki. Wyjaśniamy, jak krok po kroku można zapisać dziecko na szczepienie na COVID. Jak zarejestrować dziecko na szczepienie przeciwko COVID? Zarejestrowanie dziecka na szczepienie na COVID-19 zajmuje tylko kilka minut. Nie wymaga wychodzenia z domu. Po udanej rejestracji otrzymasz potwierdzenie zapisu na szczepienie wraz z datą i wyznaczonym miejscem. Dzień przed szczepieniem wysyłany jest również SMS, który przypomina o wizycie. Rodzic może zarejestrować dziecko na szczepienie na COVID-19 na kilka sposobów: przez internet poprzez portal e-pacjenta na stronie gov.pl: pacjent.gov.pl (należy wpisać numer PESEL i nazwisko dziecka, podać numer telefonu kontaktowego i wybrać termin szczepienia). wysyłając wiadomości SMS na numer 664 908 556 lub880 333 333o treści: SzczepimySie; dzwoniąc na bezpłatną infolinię Narodowego Programu Szczepień pod numerem 989; kontaktując się z wybranym punktem szczepień (osobiście lub telefonicznie); Aby anulować szczepienie lub zmienić jego termin, należy zadzwonić na infolinię 989 albo skontaktować się telefonicznie lub mailowo z wybranym punktem szczepień. Skierowanie na szczepienie na COVID-19 dla dziecka Dzieciom w wieku 5 lat i starszym wystawiono e-skierowania. To, czy twoje dziecko ma skierowanie na szczepienie, możesz sprawdzić na portalu pacjenta w Internetowym Koncie Pacjenta (IKP) tego rodzica, który zgłosił dziecko do ubezpieczenia zdrowotnego. Można też sprawdzić skierowanie telefonicznie, dzwoniąc pod numer 989 (to bezpłatna całodobowa infolinia). Jeśli dziecko nie ma e-skierowania na szczepienie, może wystawić je lekarz w punkcie szczepień. Jedyny warunek jest taki, że dziecko musi mieć ukończone 5 lat. Kto może zarejestrować dziecko na szczepienie? Dziecko na szczepienie może zarejestrować rodzic lub opiekun prawny. Zgoda na szczepienie dziecka przeciw COVID-19 W przypadku wszystkich osób poniżej 18. roku życia, które chcą się zaszczepić przeciw COVID-19, wymagana jest zgoda rodzica. U osób powyżej 16. roku życia rodzic musi wyrazić zgodę na szczepienie, jednak nie musi towarzyszyć dziecku w punkcie szczepień. Podczas szczepienia dzieci poniżej 16. roku życia konieczna jest zarówno zgoda rodzica, jak i jego obecność podczas podawania dziecku szczepionki. Wypełnienie kwestionariusza ​W przypadku szczepienia dziecka poniżej 12. roku życia podczas wizyty musi być obecny rodzic bądź opiekun prawny. Przed wizytą opiekun musi wypełnić kwestionariusz wstępnego wywiadu przesiewowego. Można go wcześniej wydrukować. Kwestionariusz musi zostać wypełniony i podpisany przez opiekuna prawnego dziecka. Aby dziecko mogło przyjąć szczepionkę, musi zostać zakwalifikowane do szczepienia przez lekarza. Na podstawie kwestionariusza lekarz zdecyduje, czy dziecko może zostać zaszczepione danego dnia. Jeśli nastolatek nie będzie miał ze sobą wypełnionego i podpisanego kwestionariusza, otrzyma go w punkcie szczepień, jednak konieczna będzie wtedy również obecność jego opiekuna prawnego. Wymóg ten dotyczy także osób powyżej 16. roku życia. Dzieci są szczepione szczepionką firmy Pfizer, która została dopuszczona przez Europejską Agencję Leków do użytku u osób powyżej 5. roku życia. Po każdej dawce szczepionki dziecko otrzymuje zaświadczenie o przebytym szczepieniu na COVID. Czy dziecko można zaszczepić w tym samym punkcie co rodziców? Niekoniecznie. Punktów, w których będą szczepione dzieci poniżej 12. roku życia, będzie mniej, ze względu na wymóg obecności lekarza – dziecko do szczepienia musi kwalifikować lekarz, w przypadku dorosłych może to być też pielęgniarka. W związku z tym na razie szczepienia dzieci będą przeprowadzone w ok. 8 tysiącach punktów szczepień. Zobacz także: Większość Polaków chce zaszczepić dziecko przeciw COVID-19 Dlaczego szczepienia zalecane (w tym przeciwko meningokokom) są ważne w dobie pandemii COVID-19? Testy szczepionki na COVID-19 na dzieciach: 9-letnie bliźniaczki czują się dobrze
Szczepienie 3 dawką na COVID dla dzieci w wieku 12-18 lat
W Polsce ruszyły zapisy na szczepienia trzecią dawką dla dzieci w wieku 12-18 lat. Choć wciąż czekamy na rekomendację Europejskiej Agencji Leków, trzecia dawka dla tej grupy wiekowej jest zalecana m.in. przez amerykańską FDA. Szczepienia przypominające młodzieży wprowadzają też inne kraje. Kiedy dawka przypominająca będzie dostępna dla dzieci powyżej 12. roku życia? Jak wygląda szczepienie trzecią dawką w tej grupie wiekowej?
Przyjęcie trzeciej dawki szczepionki na COVID-19 zwiększa skuteczność ochrony dzieci przed ciężkim przebiegiem tej choroby aż do 75 procent w przypadku mutacji Omikron (to ona odpowiada w tej chwili za większość zachorowań w Europie i Polsce). Po upływie pięciu miesięcy od przyjęcia drugiej dawki skuteczność ta spada do 35 procent. Z tego względu niebawem ruszą szczepienia trzecią dawką (tzw. dawką przypominającą lub boosterem) dla dzieci w Polsce. Spis treści: Trzecia dawka dla dzieci w wieku 12-18 lat – od kiedy? Apel w sprawie trzeciej dawki dla dzieci Jaka dawka przypominająca dla dzieci powyżej 12 lat? Jak wygląda szczepienie dzieci trzecią dawką? Dawka przypominająca dla dzieci – wątpliwości WHO Trzecia dawka dla dzieci w wieku 12-18 lat – od kiedy? Od 25 stycznia 2022 roku Ministerstwo Zdrowia wystawia skierowania na trzecią dawkę szczepionki dla dzieci w wieku 16-18 lat. Dla dzieci w wieku 12-15 lat – skierowania są wystawiane od 28 stycznia. Szczepienia w tej grupie wiekowej rozpoczynają się, choć Europejska Agencja Leków (EMA) nie wydała jeszcze w tej sprawie rekomendacji. Jak wcześniejsze rozpoczęcie szczepień argumentuje rząd: „Europejska Agencja Leków, mimo takiej zapowiedzi, nie wydała jeszcze rekomendacji w sprawie szczepienia dawką przypominającą młodzieży – stwierdził rzecznik resortu zdrowia. „Mając jednak na uwadze zalecenie zespołu ds. szczepień ochronnych przy ministrze zdrowia, uwzględniające stanowisko amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zdecydowaliśmy, że 25 stycznia 2022 r. rozpocznie się proces zapisów na dawkę przypominającą dla osób zaszczepionych dwoma dawkami, które ukończyły 16. rok życia. Wszystkie e-skierowania są już wystawione” – wyjaśniał Wojciech Andrusiewicz 24.01.2022. Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła podanie dawki przypominającej nastolatkom powyżej 12. roku życia, a także dzieciom powyżej 5. roku życia, których organizm ma obniżoną odporność. Powodem decyzji był między innymi fakt, że dawka przypominająca szczepionki daje lepszą ochronę przeciwko nowym wariantom koronawirusa (zwłaszcza przeciw Omikronowi). W USA trzecia dawka szczepionki dla dzieci jest już dopuszczona w trzech grupach wiekowych: 16-18 lat – można ją podawać wszystkim dzieciom po 5 miesiącach od drugiej dawki, 12-15 lat – można ją podawać wszystkim dzieciom po 5 miesiącach od drugiej dawki, 5-11 lat – można ją podawać dzieciom z obniżoną odpornością po 5 miesiącach od drugiej dawki. Apel w sprawie trzeciej dawki dla dzieci Rzecznik ministerstwa zdrowia informował, że liczba szczepień w grupie wiekowej 5-11 lat spada. Zapewniał też, że przyjęcie szczepionki może być dla dziecka mniejszym dyskomfortem niż konieczność częstego wykonywania testu na COVID. Resort zdrowia szacuje, że w Polsce zaszczepionych jest ok. 1 mln 100 tys. dzieci i młodzieży w wieku między 12 a 18 lat. W grupie wiekowej 12-17 lat szczepionkę otrzymało 46 procent dzieci, ale w całej grupie 5-17 lat zaszczepiono mniej niż połowę dzieci. To nie napawa optymizmem. Dla zapewnienia ochrony konieczne jest zaszczepienie większej liczby dzieci, a także podanie trzeciej dawki szczepionki na COVID. „Jeżeli chcemy, by nasze dzieci chodziły do szkoły, by nie były kierowane na kwarantannę – szczepmy nasze dzieci” – podkreślał Wojciech Andrusiewicz. Jaka dawka przypominająca dla dzieci powyżej 12 lat? Dla grupy wiekowej 12-18 lat dostępny jest tylko jeden preparat – Comirnaty (Pfizer/BioNTech). Przez producenta szczepionki firmy Pfizer/BioNTech zostały przedstawione wyniki badań dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa trzeciej dawki przypominającej w grupie wiekowej od 12 do 18 lat. Jak wygląda szczepienie dzieci trzecią dawką? Przed przyjęciem dawki przypominającej konieczne będzie zachowanie odstępu co najmniej pięciu miesięcy po ukończeniu pełnego (dwudawkowego) schematu szczepienia przeciw COVID-19. Na Internetowym Koncie Pacjenta dziecka widoczne jest e-skierowanie na szczepienie. Dziecko można zarejestrować na szczepienie: kontaktując się z wybranym punktem szczepień: Znajdź punkt szczepień; przez bezpłatną infolinię Narodowego Programu Szczepień: 989; wysyłając SMS na numer 664 908 556 lub 880 333 333 o treści: SzczepimySie; poprzez e-rejestrację dostępną na stronie głównej pacjent.gov.pl. Wybierz szybką ścieżkę e-rejestracji, wpisz numer PESEL Twojego dziecka i jego nazwisko, podaj numer telefonu, na który odbierać będziesz potwierdzenia, i wybierz termin szczepienia. Przed szczepieniem należy za dziecko wypełnić kwestionariusz wstępnego wywiadu przesiewowego. Szczepienia będą odbywały się w istniejącej bazie punktów szczepień populacyjnych i powszechnych oraz na terenie placówek oświatowych (tryb mobilny), czyli tak samo jak w przypadku poprzednich dawek. Dawka przypominająca dla dzieci – wątpliwości WHO Jak donosi „The New York Times” główny naukowiec WHO, Soumya Swaminathan, zwróciła uwagę, że choć odporność nabyta w wyniku szczepienia z czasem słabnie, potrzeba więcej badań, aby ocenić, czy młodzież potrzebuje dawek przypominających. „Obecnie nie ma dowodów wskazujących, że zdrowe dzieci i nastolatkowie potrzebują dawek przypominających szczepionki na COVID-19” – powiedziała ekspertka. Grupa specjalistów WHO ma odbyć spotkanie w sprawie stosowania dawek przypominających. Zobacz także: Omikron u dzieci – jak się objawia? Czy szczepić dzieci na COVID? Jak zarejestrować dziecko na szczepienie przeciwko COVID Skutki uboczne szczepienia dzieci na COVID
Meningokoki – dlaczego ważne są szczepienia przeciwko wszystkim typom?
Jako pediatra, prawie codziennie spotykam się z rodzicami zainteresowanymi zaszczepieniem ich pociech przeciwko groźnym meningokokom. Najczęściej słyszeli już o chorobie wywoływanej przez te bakterie (zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych lub posocznicy, czyli sepsie), i wiedzą, że skutki tych schorzeń są bardzo poważne. Niestety, bardzo często ci sami rodzice są zdziwieni, gdy proponuję im dwie różne szczepionki – przeciwko serogrupom B i serogrupom ACWY oraz że zachęcam, by podać je równocześnie. Chciałbym wytłumaczyć dlaczego to jest standardowe postępowanie na całym świecie.
Meningokoki to grupa bakterii o różnych serogrupach, czyli gatunkach. W Polsce występują serogrupy A, B, C, Y i W, a najczęstsza to z „grupa B”– odpowiadała za ok. 55% potwierdzonych przypadków w 2020r1. Rodzice najczęściej słyszeli o szczepionce przeciwko tej serogrupie, gdyż w poprzednich latach wyemitowano wiele reklam poświęconych meningokokom B i ukazały się liczne artykuły w prasie dla rodziców. Słyszeli np. w telewizji, że zapalenie opon mózgowych potrafi doprowadzić do zgonu dziecka w ciągu 24 godzin od pojawiania się pierwszych objawów – co potwierdzam. Jako przykład podam Anglię, gdzie w latach 2008-2015 65% zgonów wywołanych przez meningokoki miało miejsce w tym oknie czasowym2. Taki piorunujący przebieg choroby, na początku z niejednoznacznymi objawami, np. sennością czy gorączką, powoduje, że ta choroba jest wyjątkowo groźna. Największe szanse na przeżycie mają te osoby, które otrzymują specjalistyczną opiekę w bardzo krótkim czasie. Dzięki wspomnianym akcjom informacyjnym zwiększono wyszczepialność w naszym kraju. W efekcie widzimy spadek zachorowań z roku na rok1. Niestety, statystyki KOROUN* (monitoruje m.in. epidemiologię bakteryjnych zakażeń ośrodkowego układu nerwowego w Polsce) pokazują niepokojący trend – coraz większy udział innych serogrup meningokoków w potwierdzonych zakażeniach, szczególnie serogrupy ‘W’. W 2014r. odpowiadała ona za ok. 2% potwierdzonych zakażeń w naszym kraju, natomiast w 2020r. wskaźnik ten był już na poziomie 19%1. Dlaczego jest to znaczące? Meningokoki serogrupy ‘W’ mają tendencję do wywoływania nietypowego przebiegu choroby, z wyższą śmiertelnością niż pozostałe meningokoki. W badaniu z Niderlandów oszacowano, że ta serogrupa odpowiadała za 68% wszystkich zgonów wywołanych przez meningokoki w latach 2015-20183. Zaszczepienie dziecka przeciwko wszystkim występującym w Polsce typom meningokoków daje mu największy poziom bezpieczeństwa, ale to nie jest jedyna grupa pacjentów, którą chcemy zabezpieczyć. Nie u każdego, kto miałby kontakt z tą bakterią, pojawi się ostra choroba. Często stajemy się nosicielami tego patogenu, który bytuje w naszych drogach oddechowych nie wywołując choroby. Nie bada się zdrowych osób pod kątem nosicielstwa meningokoków. Będąc nosicielem, na pierwszy rzut oka zdrowa osoba może przenieść bakterię na dziecko lub osobę w podeszłym wieku, z ryzykiem wywołania ostrej choroby. Grupy wiekowe, w których jest największe prawdopodobieństwo zarażenia innych, to nastolatkowie i młodzi dorośli. Dane naukowe z całego świata pokazują, że szczepiąc te grupy, zmniejsza się nosicielstwo tej bakterii, co w efekcie redukuje ryzyko zarażenia nieuodpornionej osoby. Podsumowując, zachęcam do szczepienia przeciwko wszystkim serogrupom meningokoków, i to nie tylko u najmłodszych, ale także pozostałych członków rodziny. Ponadto u osób wcześniej nieszczepionych, bez względu na wiek, można równocześnie podać obie szczepionki przeciwko grupom B oraz ACWY w celu ochrony nie tylko osoby szczepionej, ale i także innych w otoczeniu. KOROUN* - Krajowy Ośrodek Referencyjny ds. Diagnostyki Bakteryjnych Zakażeń Ośrodkowego Układu Nerwowego autor: dr Okruciński Bibliografia: 1. Dane z KOROUN 2020, opublikowane 24.03.2021, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=xgogkknnkz/fastid=bmvdbicdogekkzahphvjqyxjzbkr/nc=0/url=koroun.nil.gov.pl/wp-content/uploads/2021/03/Inwazyjna-choroba-meningokokowa-IChM-w-Polsce-w-2020-roku.pdf" target="_blank" rel="noopener">koroun.nil.gov.pl/wp-content/uploads/2021/03/Inwazyjna-choroba-meningokokowa-IChM-w-Polsce-w-2020-roku.pdf dostęp 05.2021 2. Beebeejaun K, Parikh SR, Campbell H, Gray S, Borrow R, Ramsay ME, Ladhani SN. Invasive meningococcal disease: Timing and cause of death in England, 2008-2015. J Infect. 2020 Mar;80(3):286-290. doi: 10.1016/j.jinf.2019.12.008. Epub 2020 Jan 2. PMID: 31904388. 3. Loenenbach AD, van der Ende A, de Melker HE, Sanders EAM, Knol MJ. The Clinical Picture and Severity of Invasive Meningococcal Disease Serogroup W Compared With Other Serogroups in the Netherlands, 2015-2018. Clin Infect Dis. 2020 May 6;70(10):2036-2044. doi: 10.1093/cid/ciz578. PMID: 31556938; PMCID: PMC7201410. Artykuł sponsorowany przez Pfizer Polska Sp. z o.o. PP-NIM-POL-0090 View Ediplayer on the source website
Dlaczego szczepienia zalecane (w tym przeciwko meningokokom) są ważne w dobie pandemii COVID-19?
W codziennej pracy w poradni pediatrycznej podczas pandemii zauważyłem niepokojącą tendencję, że mniej rodziców decydowało się na szczepienia obowiązkowe i zalecane. Rozumiem ich lęk związany z pandemią gdyż w przychodniach mogą przebywać osoby chore więc niektórzy myślą, że można „odrobić” zaległe szczepienia gdy sytuacja epidemiologiczna się unormuje. Skutki takich opóźnień mogą być groźne, jak przedstawię na przykładzie meningokoków.
Czym są meningokoki? To grupa bakterii, które bytują w ludzkim nosie i gardle. Szacuje się, że 10-35%1 osób jest nosicielem tej bakterii, najczęściej nie wywołując choroby u nosiciela. Największa grupa nosicieli są nastolatkowie i młodzi dorośli2. Jeżeli przedostaną się do osoby nieuodpornionej drogą kropelkową lub poprzez kontakt ze śliną, szczególnie u tych w skrajności wieku (niemowlęta i dzieci do drugiego roku życia oraz osoby starsze), mogą wywołać piorunującą infekcję – sepsę lub zapalenie opon mózgowych. Z przykrością piszę, że 65% zgonów w przebiegu meningokokowego zapalenia opon mózgowych następuje w ciągu pierwszych 24 godzin od pojawienia się objawów3. U niektórych konieczna jest amputacja palców lub kończyn, a u ozdrowieńców częste są długotrwałe powikłania neurologiczne i psychiatryczne, w tym padaczka, głuchota, ślepota lub obniżenie ilorazu inteligencji4. Co do szczegółów, w Polsce występuje kilka serogrup meningokoków. Serogrupa to ‘B’ odpowiada za ponad połowę wszystkich potwierdzonych przypadków w naszym kraju5. Pozostałe serogrupy – A, C, Y i W, są również groźne, szczególnie serogrupa ‘W’ która wywołuje nietypowy przebieg choroby z większym odsetkiem zgonów6. Polskie statystyki pokazują, że od kilku lat grupa ‘W’ odpowiada za co raz więcej potwierdzonych przypadków zapaleń opon mózgowych, szczególnie u dzieci poniżej pierwszego roku życia5. Istnieje możliwość zabezpieczenia pacjenta przeciwko wszystkim tym serogrupom meningokoków – na polskim rynku są dwie szczepionki, które podane razem dają istotną ochronę przeciwko tym bakteriom. Można je podać od drugiego miesiąca życia by chronić najmłodszych, do czego gorąco zachęcam wszystkich rodziców. Dzieci poniżej drugiego roku życia odpowiadały za 1/5 wszystkich potwierdzonych przypadków meningokokowego zapalenia opon mózgowych w Polsce w 2020r.5, dlatego ich ochrona jest kluczowa. Zachęcam także do zaszczepienia starszych dzieci i dorosłych, gdyż istnieją dane naukowe, że w krajach, gdzie wprowadzono powszechne szczepienia przeciwko meningokokom u nastolatków, zaobserwowano zmniejszenie liczby przypadków w całej populacji, w tym u osób nieszczepionych7. W trakcie pandemii COVID-19 warto zadbać o ochronę najbliższych szczególnie, że ta ochrona jest nie tylko tymczasowa, lecz liczą się lata ochrony. Gdy osoba staje się nosicielem meningokoka, może nieświadomie zarażać innych przez lata, w tym najmłodszych dzieci w rodzinie. Na szczęście Polskie dane epidemiologiczne5 wskazują, że w 2020 roku zaobserwowano zmniejszenie ilości przypadków zapaleń opon mózgowych w porównaniu z poprzednimi latami, prawdopodobnie związane z restrykcjami. Mimo tego, ta choroba została z nami i powinniśmy zaopatrzyć się i nasze dzieci w szczepienia, które im zapobiegają, gdyż prawdopodobnie nigdy nie wrócimy do tak surowych restrykcji jak z 2020r. Proponuję udać się na wizytę do swojego pediatry lub lekarza rodzinnego, by omówić szczepienia zalecane i zapytać jakie szczepionki można podać by zapobiec zarażenia meningokokami. autor: dr Okruciński Bibliografia: 1. Caugant DA, Maiden MC. Meningococcal carriage and disease--population biology and evolution. Vaccine. 2009 Jun 24;27 Suppl 2(4):B64-70. doi: 10.1016/j.vaccine.2009.04.061. Epub 2009 May 21. PMID: 19464092; PMCID: PMC2719693. 2. Burman C, Serra L, Nuttens C, Presa J, Balmer P, York L. Meningococcal disease in adolescents and young adults: a review of the rationale for prevention through vaccination. Hum Vaccin Immunother. 2019;15(2):459-469. doi: 10.1080/21645515.2018.1528831. Epub 2018 Oct 29. PMID: 30273506; PMCID: PMC6422514. 3. Beebeejaun K, Parikh SR, Campbell H, Gray S, Borrow R, Ramsay ME, Ladhani SN. Invasive meningococcal disease: Timing and cause of death in England, 2008-2015. J Infect. 2020 Mar;80(3):286-290. doi: 10.1016/j.jinf.2019.12.008. Epub 2020 Jan 2. PMID: 31904388. 4. Christie D, Rashid H, El-Bashir H, Sweeney F, Shore T, Booy R, Viner RM. Impact of meningitis on intelligence and development: A systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2017 Aug 24;12(8):e0175024. doi: 10.1371/journal.pone.0175024. PMID: 28837564; PMCID: PMC5570486. 5. Dane z KOROUN 2020, opublikowane 24.03.2021, koroun.nil.gov.pl/wp-content/uploads/2021/03/Inwazyjna-choroba-meningokokowa-IChM-w-Polsce-w-2020-roku.pdf dostęp 05.2021 6. Loenenbach AD, van der Ende A, de Melker HE, Sanders EAM, Knol MJ. The Clinical Picture and Severity of Invasive Meningococcal Disease Serogroup W Compared With Other Serogroups in the Netherlands, 2015-2018. Clin Infect Dis. 2020 May 6;70(10):2036-2044. doi: 10.1093/cid/ciz578. PMID: 31556938; PMCID: PMC7201410. 7. Dane z Public Health England, 2019, Artykuł sponsorowany przez Pfizer Polska Sp. z o.o. PP-NIM-POL-0089 View Ediplayer on the source website
Te bakterie są groźne nie tylko dla dzieci… Jak ustrzec się przed pneumokokami?
Pneumokok to bakteria gram dodatnia, inaczej nazywana dwoinką zapalenia płuc. Posiada ok. 100 serotypów, czyli rodzajów, ale tylko 20 z nich jest chorobotwórczych i zdolnych zaszkodzić człowiekowi. W jaki sposób możemy się chronić przed pneumokokami? Czy są one groźne tylko dla maluszków?
WHO zaleciło jak największej ilości osób szczepienie m.in. przeciw pneumokokom. Jest to istotne, gdyż warto pamiętać, że podobnie jak koronawirus SARS-CoV-2, wywołują one zakażenia dróg oddechowych, które chociaż mogą mieć łagodny przebieg, mogą również zakończyć się groźnym i wymagającym hospitalizacji pobytem w szpitalu. – Zakażenia pneumokokami dotyczą najsłabszych członków naszej populacji, czyli maluchów do 2. roku życia, gdyż ich układ immunologiczny jest niedojrzały, oraz seniorów, gdyż z kolei u nich układ ten już się starzeje i staje się niewydolny. Dlatego właśnie te dwie grupy społeczne są najbardziej zagrożone inwazyjną chorobą pneumokokową – podkreśla dr Aneta Górska-Kot, ordynator Oddziału Pediatrycznego Szpitala Dziecięcego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Zastanawiasz się, czy warto się zaszczepić? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie czy też nie.
Ojciec zaszczepił syna wbrew woli matki. Decyzja sądu jest niekorzystna dla ojca
Ojciec zaszczepił syna przeciw COVID-19 wbrew woli matki chłopca. 12-latek nie chciał jednak przyjąć kolejnej dawki szczepionki, na co nalegał jego tata. Co zdecydował sąd?
Ostatnio w mediach zrobiło się głośno o rodzicach, którzy mają odmienne zdanie w sprawie zaszczepienia swojego dziecka przeciwko COVID-19. Rodzice 12-letniego chłopca są rozwiedzeni, jednak oboje mają pełne prawa rodzicielskie. Spór rozwiązał sąd. Szczepienie wbrew woli matki Tomasz Czajkowski – ojciec nastolatka – w czerwcu zabrał syna na szczepienie. Chłopak przyjął wtedy pierwszą dawkę szczepionki przeciwko COVID-19. Ojciec twierdzi, że chłopak był całkowicie uświadomiony o skutkach choroby wywołanej przez koronawirusa i pozytywnym wpływie przyjęcia szczepionki. Decyzja ta była jednak sprzeczna z poglądami mamy 12-latka. „Jak pojawiła się pierwsza możliwość, żeby zaszczepić syna, uznałem, że to naprawdę super wiadomość. I poleciałem w trzeci czy czwarty dzień, kiedy otworzyły się terminy dla dzieci 12-letnich. Jakie było moje zdziwienie, kiedy matka stwierdziła, że nie wyraża zgody na kolejną dawkę” – powiedział tata nastolatka w programie „Uwaga! TVN”. „Syn dostał tylko jedną szczepionkę. Matka nie zgodziła się na drugie szczepienie. Jest zadeklarowanym antyszczepionkowcem” – wyjaśnił pan Tomasz. „Sam wierzę w naukę, dorobek cywilizacji, dlatego jestem przekonany, że to jest dobre dla dziecka. A co najważniejsze – on sam chciał się zaszczepić. Uważał, że to jest słuszne” – dodał mężczyzna. Spór zakończył się w sądzie Rodzice chłopca nie mogli się dogadać w kwestii zaszczepienia swojego dziecka, dlatego cała sprawa trafiła do sądu. „Sąd pierwszej instancji, który rozpoznawał wniosek, po wysłuchaniu dziecka i przesłuchaniu stron podjął decyzję zgodną z wolą dziecka. Chłopiec nie wyraził zgody na szczepienie drugą dawką” – powiedziała Sylwia Jastrzemska, rzecznik prasowy Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Z decyzją sądu nie zgodził się jednak tata chłopca, który twierdzi, że 12-latkowi brakuje kompetencji do podejmowania takich decyzji. Tata nastolatka złożył apelację do sądu. Chłopak zachorował na koronawirusa „Wolałbym, żeby sąd podjął decyzję w tej sprawie, a nie żebym ja musiał decydować, bo to byłoby niekorzystne. Skłóciłbym siebie z rodzicami” – tłumaczył nastolatek w rozmowie z reporterką „Uwaga! TVN”. W międzyczasie 12-latek, jego mama oraz przyrodni brat zachorowali na koronawirusa. Wpłynęło to na zmianę zdania chłopaka w kwestii szczepień. „Teraz wydaje mi się, że warto się zaszczepić” – przyznał nastolatek. Źródło: Uwaga! TVN Zobacz także: Starachowice: niezaszczepione małżeństwo zmarło na COVID-19. Chcieli leczyć się w domu, osierocili syna Będzie trzecia dawka szczepienia na COVID dla dzieci w wieku 12-18 lat 38-letnia ciężarna zmarła na COVID-19. Udało się uratować dziecko