Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-03-18T13:07:00.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dzień wagarowicza 2026: kiedy jest i czy można nie iść do szkoły?
items: Matematyczka już zaplanowała sobie urlop przed świętami. „Zero szacunku dla dzieci”
items: „Nie potrafią trzymać ołówka ani iść do toalety”. Nauczyciele załamani współczesnymi dziećmi
items: Cezary Pazura nie chodzi na zebrania w szkole. „Edytka chodzi. Ja nie mam cierpliwości”
items: Dziecko urodzone w UK dostało jedynkę z angielskiego. „Szkoła nie przygotowuje do życia”
items: Prezenty na szkolne mikołajki za „symboliczną” stówkę. Rodzicom poprzewracało się w głowach
items: Dzieci ćwiczą do jasełek, zamiast wkuwać matematykę. Rodzice wściekli: „Kiedy nadrobią zaległości?”
items: Tak nauczyciele zawstydzają dzieci przy całej klasie. „Zaczynają się bóle brzucha i wybuchy złości”
items: W szkole mojego syna dzieci płaczą z powodu jednej rzeczy. I to wcale nie przez naukę
items: Groźna gra na WhatsApp zalewa podstawówki. Tak dzieci poniżają rówieśników
items: Już niedługo kolejne ferie w szkołach. „Jeszcze dłuższe niż zimowe”
items: Koniec z labą i uciekaniem ze sprawdzianów. MEN dokręci śrubę uczniom. „Kary do 50 tys. zł”
items: Moje dziecko nigdy nie było w świetlicy. Od tego jestem matką, by odbierać je po lekcjach
items: Świetlica 2025 – coś pękło. Nauczycielka: „Dzieci wolą nagrywać niż się bawić”
items: Panie w świetlicy nic nie robią? „Powinny malować, wycinać, lepić. Oczekuję minimum zaangażowania”
items: Nauczyciele odwołują lekcje o 6:30 rano. „To po co córka uczyła się do nocy?”
items: Mój syn zadał to 1 pytanie i już wiedziałam: musi natychmiast iść na lekcje z nowego przedmiotu
items: Barbara Nowacka namawia do nowego przedmiotu w szkołach: „Ochronimy dzieci przed szurią”
items: Matki szeptały o edukacji zdrowotnej. Gdy usłyszałam słowo na „h”, zrozumiałam: hodujemy pokolenie nieuków
items: Koniec z lekcjami po 45 minut. Dzieci posiedzą w szkole o wiele dłużej
items: Jestem nauczycielką i mam prośbę: przed szkołą nauczcie dzieci tej 1 rzeczy, bo będzie dramat
items: Szkoły żądają tej niewygodnej opłaty. Rodzice grzecznie płacą, choć wcale nie muszą
items: Zamkną szkoły na prawie miesiąc jeszcze w tym roku. To już przesądzone
items: Kalendarz roku szkolnego 2025/2026: nadchodzą zmiany. To nie tylko nowe ferie
items: Jakie są lekcje w 6. klasie? Od 1 września 2025 zniknie jeden przedmiot

Dzień wagarowicza 2026: kiedy jest i czy można nie iść do szkoły?
type: item
date: 2026-03-18T13:02:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
subject: uczeń
subject: wiosna
description: Dzień wagarowicza obchodzony jest w Polsce od lat – tego dnia ze szkoły uciekali zarówno nasi rodzice, jak i dziadkowie, choć może nie zawsze chcą się do tego przyznać. Podpowiadamy, kiedy jest dzień wagarowicza i podajemy kilka pomysłów na to, jak go spędzić – i to bez nieobecności i uwagi w dzienniku!
encoded: Uczniowie z chęcią dowiedzą się, kiedy jest dzień wagarowicza. W 2026 roku święto wypada dość niefortunnie. Poniżej wyjaśniamy, którego marca jest dzień wagarowicza i jak można obchodzić to święto. Czy można nie iść do szkoły w dzień wagarowicza? Wagary oznaczają nieusprawiedliwioną nieobecność w szkole. W niektórych przypadkach mogą nawet oznaczać wysoki mandat dla rodziców. Warto jednak pamiętać, że tego dnia nauczyciele zazwyczaj z przymrużeniem oka podchodzą do nauki. Spis treści: Dzień wagarowicza 2026 – kiedy jest i skąd się wziął? Czy w dzień wagarowicza można nie iść do szkoły? Pomysły na dzień wagarowicza Kiedy jest dzień wagarowicza 2026 i skąd się wziął ten zwyczaj? Dzień wagarowicza obchodzony jest 21 marca, czyli w pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. W 2026 roku święto to wypada w sobotę. Pochodzenie dnia wagarowicza nie jest dokładnie znane. Może jest to nawiązanie do dawnej tradycji, zgodnie z którą pierwszego dnia wiosny wszyscy wybierali się nad rzekę, gdzie odbywało się topienie marzanny? W ten sposób żegnano zimę i witano nadchodzącą wiosnę. Pierwsze wiosenne dni prawdopodobnie zachęcały dzieci do opuszczenia szkolnych ławek, a skoro nie można było udać się do domu (by nie podpaść rodzicom), czas ten spędzano na łonie natury. Dla uczniów początek wiosny to też dobry moment, gdy można już zacząć odliczanie do końca roku szkolnego. Tradycja wagarowania pierwszego dnia wiosny jest przekazywana z pokolenia na pokolenie od dziesiątek lat. Warto też podkreślić: dzień wagarowicza nie jest oficjalnym świętem i nie jest też dniem wolnym od nauki. Obecnie dzień wagarowicza obchodzony jest w Polsce i w niektórych regionach Litwy. Samo słowo „wagary” pochodzi od łacińskiego „vagari”, czyli „włóczyć się, błąkać, wałęsać”. Określenie to zostało rozpowszechnione w Polsce na przełomie XIX i XX wieku. Co ciekawe, początkowo używano określenia „wagusy” (mogliście na nie trafić, czytając „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego). Czy w dzień wagarowicza można nie iść do …

dzien-wagarowicza-0713c02.jpeg
width: 5471
height: 3647

Matematyczka już zaplanowała sobie urlop przed świętami. „Zero szacunku dla dzieci”
type: item
date: 2025-12-07T08:30:32.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: święta
subject: szkoła podstawowa
description: Nie wierzę, że to znowu się dzieje, i to tuż przed świętami. Mam wrażenie, że w tej szkole coraz mniej osób myśli o dzieciach, a coraz więcej o własnej wygodzie.
encoded: Droga Redakcjo, mam już dość udawania, że wszystko jest w porządku. Od początku roku szkolnego co chwilę słyszymy, że lekcja odwołana, bo rada pedagogiczna, bo szkolenie, bo wycieczka innej klasy, bo ktoś nie ma zastępstwa. Dzieci wracają wcześniej do domu, a potem w dzienniku cisza i nikt nie nadrabia materiału. Niby drobiazg, niby jedna godzina, ale tych godzin zbiera się mnóstwo. Teraz okazuje się, że pani od matematyki zaplanowała urlop tydzień przed świętami. Ja rozumiem, że nauczyciel też człowiek, też może się rozchorować, też ma rodzinę. Tyle że tu nie chodzi o nagłą sytuację, tylko o planowany urlop w środku roku szkolnego. Dla mnie to jest po prostu brak szacunku dla dzieci. Urlop nauczyciela w trakcie roku szkolnego rozbija naukę dzieci Matematyka to nie jest przedmiot, który da się nadrobić w jeden wieczór. Moje dziecko ma sprawdziany, kartkówki, zadania domowe, a potem słyszę, że przez tydzień nie będzie lekcji, bo pani przedłuża sobie święta. Tak to wygląda z perspektywy rodzica. Program i tak jest napięty, dzieci ledwo nadążają. Wystarczy kilka brakujących lekcji i zaczynają się zaległości, stres, korepetycje. I zgadnijcie, kto to potem sprząta. Rodzice wieczorami, po pracy, tłumacząc ułamki i równania, bo w szkole „nie było czasu”. Najbardziej boli mnie to, że nikt nawet nie próbuje udawać, że to problem. Informacja przyszła jakby to była pogoda na jutro. A ja pytam: gdzie tu odpowiedzialność. Gdzie myślenie o tym, że dzieci mają prawo do normalnej nauki. Odwoływanie lekcji w szkołach stało się normą Mam wrażenie, że odwoływanie zajęć stało się czymś zwyczajnym, jakby nikogo już nie obchodziło, że szkoła ma uczyć. Wszyscy powtarzają, że dzieci są przemęczone, że mają za dużo, że trzeba je wspierać. A potem nagle znikają lekcje i dzieci zostają same z materiałem. W domu słyszę: „Mamo, nie rozumiem”, „Mamo, boję się sprawdzianu”, „Mamo, znowu nie było matmy”. I ja widzę, że to nie jest lenistwo dzieci, tylko chaos dorosłych. Wiem, że szkoły mają proble…

nauczycielka-4-2c5ccad.png
width: 1600
height: 1200

„Nie potrafią trzymać ołówka ani iść do toalety”. Nauczyciele załamani współczesnymi dziećmi
type: item
date: 2025-12-02T13:25:25.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: rozwój dziecka
subject: szkoła podstawowa
description: Nauczyciele ostrzegają: uczniowie szkół podstawowych nie radzą sobie z podstawowymi czynnościami. W oficjalnej rezolucji żądają zmian i wsparcia od władz oświatowych.
encoded: W Hesji, jednym z krajów związkowych Niemiec, niemal 1100 nauczycieli szkół podstawowych wystosowało dramatyczny apel do władz oświatowych. Ich rezolucja, przekazana do Ministerstwa Edukacji w Wiesbaden, ukazuje skalę problemów, z jakimi zmagają się dzieci oraz kadra pedagogiczna. Nauczyciele alarmują: dzieci nie radzą sobie z podstawami Sygnatariusze dokumentu podkreślają, że dzieci nie opanowują już podstawowych umiejętności, które jeszcze niedawno były oczywiste w edukacji wczesnoszkolnej. Uczniowie nie potrafią prawidłowo trzymać ołówka, efektywnie słuchać, wycinać, kleić ani nawet samodzielnie skorzystać z toalety. Wstrząsająca rezolucja: braki rozwojowe, lęki i chaos w klasie Heike Ackermann, wiceprzewodnicząca związku zawodowego GEW i współautorka rezolucji, w rozmowie z gazetą „Bild” ostrzega, że sytuacja jest krytyczna. Zwraca uwagę na niepokojące deficyty rozwojowe: dzieci mają problemy z koncentracją, nie potrafią znieść frustracji, rozwiązywać konfliktów ani nawet siedzieć prosto. Niektóre nie wiedzą, jak używać papieru toaletowego czy się ubierać. Autorzy dokumentu zauważają również pogłębiające się deficyty językowe i zaburzenia lękowe. Problemem staje się również utrzymywanie porządku, przestrzeganie zasad czy zwykłe zachowania społeczne. „Dzieci nie ponoszą winy za ten stan rzeczy” – podkreśla Ackermann, wskazując na odpowiedzialność polityków i społeczeństwa. Potrzebne pilne zmiany: mniejsze klasy i więcej wsparcia W rezolucji nauczyciele domagają się konkretnych zmian. Proponują wprowadzenie limitu maksymalnie 20 uczniów w klasie, zatrudnienie większej liczby wykwalifikowanych nauczycieli i psychologów oraz tworzenie zespołów multispecjalistycznych. Postulują też większe wsparcie instytucjonalne i zmianę podejścia ze strony władz. Według GEW szkoły podstawowe realizują coraz więcej zadań – od wychowania obywatelskiego, przez cyfryzację, po integrację – jednak nie mają ku temu odpowiednich warunków. Kadra pedagogiczna jest przeciążona i przemęczona.…

dzieci-w-szkole-3-5e7e028.png
width: 1600
height: 1200

Cezary Pazura nie chodzi na zebrania w szkole. „Edytka chodzi. Ja nie mam cierpliwości”
type: item
date: 2025-12-02T12:32:59.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
description: Cezary Pazura przestał chodzić na wywiadówki. W emocjonalnym wywiadzie ujawnia powód – nie wytrzymał zachowań innych rodziców. Aktor w mocnych słowach broni nauczycieli i ostrzega: ślepe zaufanie dziecku może je skrzywdzić.
encoded: Cezary Pazura, znany aktor i ojciec trojga dzieci, w rozmowie z Wirtualną Polską otwarcie przyznał, że przestał uczestniczyć w szkolnych wywiadówkach. Cezary Pazura ujawnia, dlaczego nie chodzi na wywiadówki Powodem tej decyzji nie były obowiązki zawodowe ani brak zainteresowania życiem szkolnym potomstwa, ale – jak zaznaczył – nieakceptowalne postawy niektórych rodziców obecnych na spotkaniach. Według Pazury to jego żona przejęła obowiązek uczestniczenia w zebraniach, ponieważ on sam nie mógł znieść atmosfery panującej na spotkaniach z rodzicami w szkole. „Edytka chodzi na wywiadówki. Nie mam cierpliwości” − przyznał. Aktor ostro o rodzicach: „Zapatrzeni w dzieci, nie widzą prawdy” W udzielonym wywiadzie aktor nie przebierał w słowach, krytykując zachowanie rodziców, którzy – jego zdaniem – bezkrytycznie akceptują wszystko, co mówią ich dzieci. Pazura zauważył, że zdarzają się sytuacje, gdy rodzice odrzucają informacje przekazywane przez nauczycieli, uparcie trzymając się wersji przedstawionej przez dziecko, niezależnie od jej prawdziwości. „Czasami rodzice są tak zapatrzeni w to, co mówi dziecko, że nie dociera do nich nic z zewnątrz. To jest też niedobrze dla dzieci. Jeżeli wychowamy dziecko w tym, że ono ma zawsze rację, to się dziecko wcześniej czy później zapędzi. Bo nie ma takich ludzi na świecie, którzy by mieli zawsze rację” − wyjaśnił. Jego wypowiedzi wskazują na głęboki niepokój związany z postępującym trendem ślepego zaufania wobec dzieci, który – jak podkreślił – może prowadzić do wypaczonego obrazu rzeczywistości i problemów wychowawczych. Wsparcie dla nauczycieli i gorzka prawda o wychowaniu Aktor, wychowany w rodzinie związanej z edukacją, przyznał, że rozumie trud pracy nauczycieli. Jego zdaniem pedagodzy coraz częściej stają się ofiarami niesłusznych oskarżeń, które wynikają z nieumiejętnego podejścia rodziców do wychowania. Pazura stwierdził, że mimo miłości i zaufania do własnych dzieci, rodzic powinien zachować zdrowy dystans i umiejętność kryty…

cezary-pazura-bdda74e.png
width: 1600
height: 1200

Dziecko urodzone w UK dostało jedynkę z angielskiego. „Szkoła nie przygotowuje do życia”
type: item
date: 2025-11-28T10:45:35.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: W szkolnym ocenianiu powinny być stałe zasady, których trzyma się każdy nauczyciel. Wpis jednej mamy na Threads pokazał jednak coś innego – okazuje się, że w szkole nie zawsze oceniana jest faktyczna wiedza uczniów.
encoded: Przeczytałam ten wpis dwa razy, potem trzeci, bo mój mózg długo nie chciał przyjąć go do wiadomości. „Z cyklu: Edukacja ma sens, tylko nikt go nie widzi. Moje dziecko, native speaker angielskiego, urodzone w UK, dostało jedynkę za odmianę ‘to be’. Pytam grzecznie nauczycielki skąd ten cud pedagogiczny – a pani z powagą: ‘Bo go nie było w szkole’”. Dalej autorka dopisała z goryczą, że mamy nowy tryb nauki: chorujesz = nie umiesz. Szczerze, trudno o lepszy skrót tego, co wielu rodziców widzi od lat, tylko zwykle brakuje nam słów, żeby to nazwać. Najbardziej porusza mnie nie sama jedynka. Ocen w dzienniku bywa sporo, czasem są za wysokie, czasem za niskie. Porusza mnie logika, która stoi za tą oceną. Jeśli wierzyć relacji mamy, nauczycielka nie oceniła wiedzy dziecka, tylko fakt jego nieobecności. To nie jest drobny szkolny zgrzyt. To sposób myślenia, który uderza w sens edukacji i w bezpieczeństwo dzieci. Bo jeśli szkoła uczy, że choroba jest winą, a absencja dowodem niewiedzy, to my jako rodzice mamy problem większy niż jedna jedynka. Ocena za nieobecność w szkole i co z tego wynika W komentarzach pod wpisem odezwało się wielu ludzi, w tym nauczyciele. Jedna z osób napisała krótko i celnie: „Niezależnie od tego, co mówi lub nie mówi statut, to wbrew prawu oświatowemu. Ocenę wystawia się tylko i wyłącznie za posiadaną wiedzę. Bez obecności w szkole nie da się sprawdzić czyjejś wiedzy”. I to jest sedno sprawy. Ocena ma odzwierciedlać poziom opanowania materiału, nie obecność w ławce. Jeśli ucznia nie było, to nie ma podstaw do wystawienia stopnia, bo nie przeprowadzono sprawdzianu. W praktyce wygląda to tak, że szkoła powinna dać dziecku możliwość zaliczenia materiału w innym terminie. To proste i ludzkie. Dzieci chorują. Są w szpitalu, mają gorsze dni, są różne sytuacje rodzinne. System, który karze za coś, na co dziecko nie ma wpływu, wychowuje nie do życia, tylko do poczucia winy. Cały wpis przeczytasz tutaj. Jak rozmawiać z nauczycielem, gdy ocena jest niesprawiedl…

nauczycielka-2-05abc7b.png
width: 1600
height: 1200

Prezenty na szkolne mikołajki za „symboliczną” stówkę. Rodzicom poprzewracało się w głowach
type: item
date: 2025-11-27T11:18:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mikołajki dla dzieci
subject: prezenty na mikołajki
subject: szkoła podstawowa
description: Gdy usłyszałam, że w naszej klasie „ustalono” prezenty na mikołajki za około 100 zł, poczułam w gardle gulę. Nagle zrozumiałam, że coś nam po drodze uciekło, tylko nie wiem, kiedy i dlaczego na to pozwoliliśmy.
encoded: Piszę do was jako mama ucznia z podstawówki, która ostatnio ma wrażenie, że świat stanął na głowie. Zbliżają się szkolne mikołajki, dzieci zacierają ręce, a rodzice w naszej klasie… też zacierają ręce, tylko z zupełnie innego powodu. Na grupie padła „propozycja”, żeby w tym roku zrobić dzieciom prezenty po mniej więcej 100 zł. I to nie tak, że ktoś zapytał, kto jest za, kto przeciw, tylko od razu zrobiono z tego fakt dokonany. Ktoś napisał: „ustalamy stówkę” i tyle. Nikt nie protestował, bo chyba nie wypada. Prezenty na mikołajki w szkole coraz droższe Nie zrozumcie mnie źle. Ja lubię sprawiać mojemu dziecku radość. Cieszę się, gdy dostaje coś fajnego, co mu się przyda. Tylko że szkolne mikołajki zawsze kojarzyły mi się z drobnym gestem, miłym symbolem, a nie z małą wersją świątecznego wyścigu. Dzieci mają poczuć, że ktoś o nich pamięta, że jest wspólnota, że razem robimy coś przyjemnego. A tymczasem robi się z tego kolejna okazja do wydawania pieniędzy na pokaz. Najbardziej boli mnie to, że ta „symboliczna stówka” dla wielu nie jest symboliczna. Nie każdy ma luz w portfelu. Nie każdy chce ciągle dorzucać do klasowych zbiórek, kiermaszy, wyjść, składek na wszystko. My już teraz mamy co chwilę jakąś składkę, a tu nagle kolejny wydatek, bo przecież mikołajki muszą być „godne”. Tylko co to znaczy „godne”. Dla kogo. Dla dzieci czy dla rodziców, żeby potem ktoś mógł powiedzieć, że klasa stanęła na wysokości zadania. Składka 100 zł na szkolne mikołajki i presja rodziców Wiem, że zaraz usłyszę, że przesadzam. Że przecież dziecko nie może odstawać. No właśnie. Ta presja jest najgorsza. Jeśli ktoś powie, że może zróbmy tańsze prezenty, od razu pojawia się tekst o „skąpstwie” albo o tym, że „nie róbmy dzieciom przykrości”. Tylko kto robi przykrość. Dziecko nie wymyśliło ceny, dziecko nawet by o niej nie pomyślało. To my, dorośli, nakręcamy tę maszynę. Czego uczą dzieci zbyt drogie prezenty na mikołajki? Zadaję sobie pytanie, czego dzieci mają się z tego nauczyć. Że wartość sp…

mikolajki-w-szkole-2-0190dcf.png
width: 1600
height: 1200

Dzieci ćwiczą do jasełek, zamiast wkuwać matematykę. Rodzice wściekli: „Kiedy nadrobią zaległości?”
type: item
date: 2025-11-27T09:42:28.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: święta
subject: szkoła podstawowa
description: W redakcji dostajemy co roku podobne listy, ale ten jest wyjątkowo gorący. Mama ucznia z podstawówki pisze wprost: przygotowania do jasełek pożerają lekcje, a dzieci, zamiast liczyć, śpiewają kolędy. Tak nie powinno być.
encoded: List, który trafił do naszej skrzynki, jest pełen emocji. Autorka poruszyła temat, który doprowadza ją do szału. „Od końca listopada mam wrażenie, że szkoła przestaje uczyć, a zaczyna występować” – pisze. I dodaje: „Wszystko jest podporządkowane jasełkom i przygotowaniom do świąt. Próby odbywają się na zajęciach, dzieci na lekcjach śpiewają kolędy”. Mama nie ma nic przeciwko tradycji i świątecznym występom. Podkreśla to kilka razy, jakby chciała uprzedzić zarzut, że „czepia się dla zasady”. „Nie jestem przeciwna jasełkom. Sama je lubiłam, kiedy byłam dzieckiem. Ale teraz to wygląda tak, jakby matematyka i polski musiały zejść na dalszy plan, bo scena jest ważniejsza” – czytamy dalej. „Na matematyce śpiewają kolędy” Najmocniejsze zdania z listu dotyczą tego, co dzieje się na lekcjach. „Syn wraca do domu i mówi, że na matematyce pani puściła kolędy, bo dzieci miały poćwiczyć śpiew. Pytam więc: kiedy oni nadrobią zaległości” – pisze mama. I dodaje: „Nikt nie myśli, że potem będą w tyle z materiałem. Styczeń przyjdzie szybko, a tabliczka mnożenia sama nie wskoczy do głowy”. To ważny głos, bo pokazuje nie tylko zmęczenie rodziców, ale też lęk o realne konsekwencje. Dzieci w grudniu mają mniej sprawdzianów, lekcje bywają skracane, tempo siada. Potem nagle robi się „normalnie”, a materiał leci jak pendolino. Znamy ten scenariusz z wielu domów. Mama pisze też o chaosie organizacyjnym. „Raz mamy informację, że lekcje są normalnie, a rano przychodzi wiadomość o odwołaniu dwóch godzin, bo będzie próba. Nauczyciele już chyba poczuli świąteczny klimat” – dodaje. W jej słowach pobrzmiewa coś więcej niż irytacja. To poczucie, że rodzice zostają z tym sami. Jasełka w szkole też są ważne Trudno się z tą mamą nie zgodzić. Szkoła ma uczyć, dawać rytm, wspierać dzieci. Gdy świąteczne przygotowania zaczynają wypierać program, brakuje równowagi. A dzieciom naprawdę łatwo potem poczuć, że „nie ogarniają”, choć to nie ich wina. Jednocześnie świąteczne aktywności nie są pustym dodatkiem. To…

jaselka-w-szkole-fd28cf0.png
width: 1600
height: 1200

Tak nauczyciele zawstydzają dzieci przy całej klasie. „Zaczynają się bóle brzucha i wybuchy złości”
type: item
date: 2025-11-27T09:03:05.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
description: List od naszej czytelniczki pokazuje, jak jedno zdanie rzucone na forum klasy potrafi być jak plama, której długo nie da się sprać. Mama opisuje, że po publicznym upokorzeniu syn zaczął reagować lękiem i złością, a szkoła przestała być dla niego bezpieczna.
encoded: „Mamo, ja nie chcę już tam chodzić” – tak, według mamy, zaczął mówić jej syn po sprawdzianie z polskiego. W liście kobieta opisuje sytuację, która wydarzyła się na oczach całej klasy. „Nie piszcie tak jak Józio”. Jedno zdanie, a w domu lawina „Nauczycielka oddała prace, zatrzymała się na sprawdzianie mojego syna i powiedziała głośno: ‘Nie piszcie tak jak Józio’. Potem zaczęła wyliczać, co zrobił źle. Wszyscy patrzyli na niego jak na winnego czegoś strasznego”. Chłopiec miał dostać informację zwrotną, a dostał etykietkę. Mama pisze wprost, że to było „karygodne zachowanie”, bo skrytykowanie pracy przy całej klasie nie tylko boli, lecz też odbiera dziecku zaufanie do szkoły. „On wrócił do domu czerwony na twarzy, milczący. Następnego dnia zaczął narzekać na ból brzucha. Potem pojawiły się wybuchy złości, których wcześniej nie było. Jak mam mu wytłumaczyć, że szkoła jest fajna, skoro ktoś go tam ośmiesza?”. W takich historiach najbardziej uderza to, że upokorzenie nie musi być wielkie i teatralne. Wystarczy jedno wtrącenie. Dla dorosłego to może być „motywowanie”, dla dziecka sygnał: jesteś gorszy, jesteś przykładem błędu. I nawet jeśli klasa po chwili o tym zapomina, w głowie ucznia ten komentarz zostaje na długo. Publiczne porównywanie. Najczęstsza broń, która trafia w samoocenę Autorka listu podkreśla też, że podobnych momentów w szkole jest więcej, często mają formę niby-żartu albo „dyscypliny”. Wskazuje, że nauczyciele czasem nie zauważają, że mówią do dzieci z pozycji siły. I że te słowa nie wiszą w powietrzu, tylko spadają na konkretnego ucznia. Jakie zachowania potrafią zawstydzać dzieci najbardziej? Z rozmów z rodzicami wynika, że wciąż powtarzają się takie teksty jak: „Zobacz, Kasia umie, a ty dalej nic”. „Taki duży, a zachowujesz się jak maluch”. „Nie odzywaj się, bo tylko przeszkadzasz”. „Kto się nie nauczył, niech wstanie”. Najgorsze są porównania, które robi się publicznie. Dorosłym może się wydawać, że to „mobilizuje klasę”, w praktyce uruchamia rywaliza…

zawstydzanie-dziecka-w-szkole-a486d02.png
width: 1600
height: 1200

W szkole mojego syna dzieci płaczą z powodu jednej rzeczy. I to wcale nie przez naukę
type: item
date: 2025-11-22T17:00:09.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Uczeń
subject: szkoła podstawowa
description: Myślałam, że szkoła to stresujące miejsce głównie przez kartkówki i sprawdziany. Ale prawdziwe łzy dzieci wylewają się z zupełnie innego powodu i o tym nikt głośno nie mówi.
encoded: Kiedy odbierałam syna ze szkoły, zobaczyłam, jak jego kolega stoi przy szafkach i ociera łzy. Obok dwie dziewczynki śmiały się pod nosem, pokazując coś na telefonie. Wydawało mi się, że to drobiazg, dziecięca sprzeczka, która za chwilę się skończy. Ale kilka dni później usłyszałam od mojego syna: – Mamo, on nie chce już chodzić do szkoły. Powiedział, że ma dosyć. I wtedy coś we mnie pękło. Nie kartkówki, nie zadania, tylko... dzieci Kiedy rozmawiam z innymi rodzicami, wszyscy powtarzają to samo: nasze dzieci coraz częściej wracają ze szkoły z ciężarem na sercu. Ale nie z powodu ocen, nie przez ilość zadań, tylko przez ludzi, którzy siedzą obok nich w ławkach. – Wiesz, mamo, oni śmieją się, jak ktoś źle odpowie. Albo jak ktoś ma „dziwne” buty – opowiadał mi mój syn. W jego klasie temat telefonów i marek stał się wyznacznikiem wartości. Kto ma iPhone’a – jest kimś. Kto nie – jest nikim. Nie pomagają tłumaczenia nauczycieli ani apele o empatię. Bo dziś dzieci mierzą się nie tylko z testami z matematyki, ale też z testem akceptacji. I często go nie zdają. „Płacze, bo nie ma z kim siedzieć” Najbardziej poruszyło mnie zdanie jednej mamy na zebraniu: – Mój syn płacze co rano, bo nikt nie chce z nim siedzieć w ławce. W klasie czwartej, gdzie dzieci dopiero zaczynają budować swoje tożsamości, odrzucenie boli najbardziej. Czasem wystarczy jedno słowo, jedno zdjęcie wrzucone do grupy klasowej, by rozpętała się fala śmiechu i wstydu. A dorośli? Często bagatelizują. – Dzieci muszą się nauczyć życia – słyszę od innych rodziców. Tylko że to „życie” coraz częściej wygląda jak miniprzedsmak toksycznych relacji, które potem będą ciągnąć się latami. Telefon – nowa granica między „lepszymi” a „gorszymi” Kiedyś najważniejsze było, kto szybciej biega albo kto potrafi ładnie rysować. Dziś liczy się to, kto ma AirPods’y, smartwatcha i jaki model telefonu. W szkolnych korytarzach słychać już nie tylko rozmowy, ale i dźwięki powiadomień z TikToka. Dzieci porównują się nieustannie. – Mamo, dl…

Problemy-szkolne-a453baf.jpg
width: 1600
height: 1200

Groźna gra na WhatsApp zalewa podstawówki. Tak dzieci poniżają rówieśników
type: item
date: 2025-11-18T11:39:28.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo w Internecie
subject: smartfon dla dziecka
subject: szkoła podstawowa
description: Na szkolnych grupach WhatsApp rozgrywa się niepokojąca gra. Zaczyna się od tego, że dzieci wybierają sobie ofiarę... Wielu rodziców nie ma o tym pojęcia.
encoded: W polskich szkołach podstawowych rozprzestrzenia się niebezpieczna forma przemocy emocjonalnej. Gra „wisielec”, o której informuje reporter „Dzień Dobry TVN” Bartek Dajnowski, staje się codziennością na klasowych grupach WhatsApp i Messenger. Czym jest gra wisielec i dlaczego budzi grozę? Mechanizm gry jest prosty, ale może mieć przykre skutki: dzieci wybierają jedną osobę, która przez tydzień staje się celem hejtu, ignorowania i publicznego ośmieszania. Padają pytania w stylu: „Kogo nie lubimy w tym tygodniu?” czy „Kto dzisiaj ma być wisielcem?”. To nie jest niewinna zabawa. To lincz emocjonalny, którego ofiarą padają nawet najmłodsi uczniowie. Dzieci w wieku 7–10 lat, które powinny uczyć się współpracy i empatii, uczestniczą w przemocy psychicznej, która może zostawić trwałe ślady. Co gorsza, ofiary często nie mówią o swoich doświadczeniach dorosłym – wstydzą się, myślą, że zasłużyły. Jak działa szkolna grupa WhatsApp i co może się na niej wydarzyć? Szkolne grupy komunikacyjne na WhatsApp i Messenger z założenia miały ułatwiać życie – dzielenie się informacjami o zadaniach domowych, planowanych wydarzeniach czy zagubionych rzeczach. W rzeczywistości stały się areną, na której rozgrywa się dramat wielu dzieci. Z pozoru zwykłe rozmowy szybko przeradzają się w falę złośliwości, ironii i wykluczania. Dzieci podejmują decyzje, kto ma zostać „wisielcem”, a potem przez cały tydzień wykluczają go z dyskusji, drwią, obrażają. Dajnowski opublikował screeny z takich rozmów – widać na nich, jak dzieci bezrefleksyjnie pytają, komu dziś „dokuczyć dla zabawy”. Rodzice często nie mają pojęcia, co dzieje się w cyfrowym świecie ich dzieci. Tymczasem to właśnie tam toczy się ich codzienność – z całym bagażem emocji, które trudno udźwignąć nawet dorosłym. Jakie są sygnały, że dziecko padło ofiarą? Rodzice muszą być wyjątkowo czujni. Pierwszymi sygnałami są zmiany w zachowaniu dziecka: wycofanie, niechęć do szkoły, rozdrażnienie, unikanie rozmów. Czasem dziecko chowa telefon, nerwowo …

gra-na-whatsapp-1bafbdb.png
width: 1600
height: 1200

Już niedługo kolejne ferie w szkołach. „Jeszcze dłuższe niż zimowe”
type: item
date: 2025-11-18T10:25:01.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: ferie zimowe
subject: szkoła podstawowa
description: Uczniowie mogą wkrótce liczyć nawet na 18 dni wolnego od szkoły. Wszystko zależy od decyzji dyrektora i wykorzystania tzw. dni dyrektorskich. To więcej niż ferie!
encoded: Zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Edukacji Narodowej z 2017 roku dyrektorzy szkół i placówek edukacyjnych w Polsce otrzymali uprawnienia do ustalania dodatkowych dni wolnych od zajęć dydaktyczno-wychowawczych. To oznacza, że uczniowie mogą zyskać znacznie więcej wolnego, niż przewiduje standardowy kalendarz roku szkolnego. Decyzja MEN: dni dyrektorskie mogą przedłużyć wolne Dyrektorzy mogą wyznaczyć tzw. dni dyrektorskie w liczbie zależnej od typu szkoły. Szkoły podstawowe mają limit 8 dni wolnych, licea i technika oraz szkoły branżowe I i II stopnia, szkoły policealne i centra kształcenia zawodowego – 10 dni, a szkoły specjalne przysposabiające do pracy – 4 dni. Dni te mogą zostać rozdysponowane w ciągu roku szkolnego według decyzji dyrektora, po zasięgnięciu opinii odpowiednich organów szkolnych. Kiedy uczniowie nie pójdą do szkoły? Kluczowe daty Przełom grudnia i stycznia 2025/2026 daje unikalną możliwość wydłużenia przerwy świątecznej. Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego opublikowanym przez MEN, zimowa przerwa świąteczna potrwa od 22 do 31 grudnia. 1 stycznia to dzień ustawowo wolny (Nowy Rok), natomiast 3 i 4 stycznia przypadają na weekend. 6 stycznia to Święto Trzech Króli – również dzień wolny od pracy i szkoły. Dniami, które normalnie wypadałyby jako szkolne, są 2 i 5 stycznia. Jeżeli dyrektorzy zdecydują się na ogłoszenie tych dni wolnymi w ramach dostępnych dni dyrektorskich, uczniowie będą mogli cieszyć się nieprzerwaną przerwą trwającą aż 18 dni. Jakie szkoły mogą skorzystać z dodatkowych dni wolnych? Z przywileju mogą skorzystać wszystkie typy szkół działające w polskim systemie edukacyjnym. W szczególności: szkoły podstawowe (limit: 8 dni wolnych), licea ogólnokształcące, technika, branżowe szkoły I i II stopnia (limit: 10 dni), szkoły policealne i centra kształcenia zawodowego (limit: 10 dni), szkoły specjalne przysposabiające do pracy (limit: 4 dni). Dzięki temu rozwiązaniu, dyrektorzy mają realny wpływ na organizację czasu pracy szkoły i mogą …

ferie-swiateczne-8fb61c0.jpg
width: 1600
height: 1200

Koniec z labą i uciekaniem ze sprawdzianów. MEN dokręci śrubę uczniom. „Kary do 50 tys. zł”
type: item
date: 2025-11-18T09:22:14.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: Już wkrótce uczniowie mogą spodziewać się surowych zasad w szkołach. Ministerstwo Edukacji planuje radykalne zmiany w przepisach – nieobecności będą miały poważne konsekwencje, a rodzice mogą zapłacić nawet 50 tysięcy złotych kary.
encoded: Ministerstwo Edukacji Narodowej pracuje nad nowelizacją ustawy o systemie oświaty, której celem jest zaostrzenie podejścia do obowiązku szkolnego. Zdaniem resortu obecne przepisy są zbyt liberalne – uczeń może być nieobecny na połowie zajęć w roku szkolnym i mimo to zostać klasyfikowanym. MEN zaostrza przepisy dotyczące frekwencji Zastępca dyrektora Departamentu Kształcenia Ogólnego Tomasz Głowacki podczas posiedzenia podkomisji ds. młodzieży zwrócił uwagę, że obecne regulacje pozwalają na zbyt szeroki margines nieobecności: „Teraz w zasadzie można być nieobecnym co drugi dzień. Czy tak dalej powinno być?”. Podobne stanowisko zajęła ministra edukacji Barbara Nowacka, która w Radiu Zet pytała: „Co to za szkoła, do której można chodzić co drugi dzień i być klasyfikowanym?”. Jej zdaniem takie sytuacje są przejawem „absolutnych wagarów”. Jakie limity nieobecności wprowadzi nowe prawo? Projekt nowelizacji przewiduje znaczące zmiany w limitach nieobecności. Dotychczas uczeń mógł opuścić 50% zajęć w skali roku bez większych konsekwencji. Nowe przepisy mają wprowadzić dwa progi: maksymalnie 50% nieusprawiedliwionych nieobecności w ciągu miesiąca, maksymalnie 25% nieusprawiedliwionych nieobecności w ciągu roku. Jeśli uczeń przekroczy limit roczny, nie zostanie sklasyfikowany i nie będzie dopuszczony do egzaminu klasyfikacyjnego. Takie zmiany mają ograniczyć możliwość nadużywania prawa do usprawiedliwień. Co grozi uczniom i rodzicom za łamanie zasad? Obecnie, gdy uczeń nie realizuje obowiązku szkolnego, możliwe jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec jego rodziców. W skrajnych przypadkach, jak poinformował Tomasz Głowacki, rodzice mogą zostać ukarani grzywną sięgającą nawet 50 tysięcy złotych. Nowe przepisy utrzymują tę odpowiedzialność, a dodatkowo wprowadzają obowiązek podania powodu każdej usprawiedliwionej nieobecności. Rodzic będzie musiał poinformować szkołę, dlaczego dziecko było nieobecne – np. podać, że było chore. Nie będzie wymagane ujawnienie szczegółów do…

frekwencja-4a6e82a.jpg
width: 1600
height: 1200

Moje dziecko nigdy nie było w świetlicy. Od tego jestem matką, by odbierać je po lekcjach
type: item
date: 2025-11-16T09:00:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła podstawowa
description: Wiem, że wiele osób mnie skrytykuje, ale trudno – mam swoje zdanie. Uważam, że dziecko powinno po szkole wracać do domu, a nie siedzieć godzinami w świetlicy pod opieką obcych ludzi.
encoded: Zawsze byłam zdania, że dziecko potrzebuje przede wszystkim bliskości rodzica. Szkoła to dla niego już wystarczający wysiłek i stres. Po kilku godzinach lekcji powinno mieć czas na odpoczynek, rozmowę, wspólny obiad i chwilę czułości, a nie kolejne godziny w grupie dzieci, gdzie nikt nie ma dla niego czasu. Dziecko potrzebuje matki, nie opiekunki Nie rozumiem, jak można zostawiać swoje dziecko w świetlicy do szesnastej czy siedemnastej, tłumacząc się pracą. Dla mnie to niepojęte. Przecież rodzicielstwo to odpowiedzialność – skoro zdecydowaliśmy się na dziecko, to znaczy, że musimy dopasować swoje życie do niego, a nie odwrotnie. Sama pracuję, ale zawsze potrafiłam tak zorganizować dzień, żeby być przy szkole, gdy dzwoni ostatni dzwonek. Wystarczy trochę dobrej woli. Świetlica to przechowalnia, nie miejsce rozwoju Nie chcę nikogo obrażać, ale moje doświadczenia ze świetlicą są bardzo złe. Gdy córka była w pierwszej klasie, raz musiałam zostawić ją tam na godzinę. Wróciła znudzona, zła i zmęczona. Powiedziała, że panie siedzą przy biurkach, a dzieci hałasują, biegają i oglądają telewizję. Nie było tam ani spokoju, ani zajęć, które miałyby jakąkolwiek wartość. Nie chcę, żeby moje dziecko spędzało popołudnia w miejscu, gdzie nikt nie ma czasu go wysłuchać. W domu mogę jej pomóc w lekcjach, porozmawiać o tym, co się działo, wyjść na spacer. W świetlicy nikt tego nie zrobi. Dzieci są tam anonimowe, traktowane jak grupa do przypilnowania. Może kiedyś świetlice były inne, bardziej domowe, ale dziś to po prostu darmowa opieka dla zapracowanych. Praca pracą, ale dziecko ma pierwszeństwo Słyszę często: „Nie każdy ma taką możliwość”. Rozumiem, że życie bywa trudne, że kredyty, że obowiązki. Ale naprawdę wierzę, że przy odrobinie chęci można inaczej. Czasem wystarczy poprosić dziadków o pomoc, dogadać się z sąsiadką albo wziąć pracę w innym wymiarze godzin. Znam mamy, które potrafią poświęcić każdą wolną chwilę swojemu dziecku, a znam i takie, które wolą zostać dłużej w biurze, …

dzieci-w-swietlicy-4e26730.jpg
width: 1600
height: 1200

Świetlica 2025 – coś pękło. Nauczycielka: „Dzieci wolą nagrywać niż się bawić”
type: item
date: 2025-11-14T09:42:35.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
description: Jeszcze kilka lat temu na szkolnych świetlicach słychać było śmiech, szelest kart do gry i dźwięk klocków spadających na podłogę. Dziś coraz częściej panuje tam cisza przerywana tylko… dźwiękiem włączonego telefonu. „Dzieci wolą nagrywać niż się bawić” – mówi nauczycielka z warszawskiej podstawówki. I nie jest w tym odosobniona.
encoded: Zabawki są, ale nikt ich nie rusza Weszłam ostatnio do świetlicy mojej córki po lekcjach. Zabawki leżały porozrzucane po kątach, ale nikt się nimi nie interesował. Kilkoro dzieci siedziało na krzesłach, każde wpatrzone w ekran. Jedno nagrywało filmik, drugie przeglądało TikToka, trzecie ustawiało kadr, by „zrobić vloga o nudnym dniu”. Gdzieś obok dwie dziewczynki siedziały z zeszytami, ale nie po to, by odrabiać lekcje – planowały, o czym będzie ich kolejny odcinek. Pomyślałam wtedy: coś pękło. Nie w dzieciach – w nas, dorosłych. W sposobie, w jaki pozwoliliśmy, by świat ekranów zajął przestrzeń dzieciństwa. Świetlica jak studio nagraniowe – Kiedyś dzieci grały w planszówki, układały puzzle, rysowały. Teraz coraz częściej proszą o gniazdko, żeby podładować telefon – mówi pani Ewa, nauczycielka ze świetlicy w dużej podstawówce na Mazowszu. – Czasem próbuję je zachęcić: „Zagrajmy w coś, zróbmy teatrzyk”. A one pytają: „Możemy to nagrać?”. Dzieci nie chcą już po prostu być razem. Chcą, by ich bycie miało „zasięg”. Nikt nie siedzi i nie rozmawia, jeśli nie ma z tego kontentu. Zamiast spontaniczności – reżyseria. Zamiast zabawy – nagranie. I nie, to nie jest wina dzieci. To efekt świata, w którym żyją – świata, w którym kamera jest zawsze włączona, a cisza staje się nieznośna. Pokolenie, które nie potrafi się nudzić „To pokolenie nie potrafi się nudzić” – usłyszałam od innej nauczycielki, która pracuje w świetlicy już od 20 lat. – Kiedyś dzieci wymyślały zabawy z niczego. Kawałek sznurka, kartka papieru, kredki. Teraz gdy mają chwilę bez ekranu, są jak zagubione. Pytają: „Co mamy robić?”. To zdanie zostało ze mną na długo. Bo czy nie my, dorośli, nauczyliśmy ich, że każda chwila musi być produktywna, że nawet zabawa ma się „opłacać”? Że cisza to strata czasu, a nuda – coś, czego należy unikać jak wirusa? Nagrywają, zamiast przeżywać Niektóre dzieci potrafią ustawić lepsze światło niż niejeden dorosły. Wiedzą, jak mówić do kamery, jak ułożyć ręce, by wyglądały naturalnie.…

Swietlica-2025-7d993d1.jpg
width: 1600
height: 1200

Panie w świetlicy nic nie robią? „Powinny malować, wycinać, lepić. Oczekuję minimum zaangażowania”
type: item
date: 2025-11-13T13:09:20.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła podstawowa
description: Moja córka codziennie wraca ze świetlicy znudzona i rozczarowana. Patrzy w ścianę, zamiast rozwijać swoje zdolności, a ja nie potrafię już spokojnie na to patrzeć.
encoded: Piszę ten list, bo jestem naprawdę zła i rozczarowana. My, rodzice, pracujemy, często nie mamy wyjścia i musimy zostawić dzieci w świetlicy po lekcjach. Ale to nie znaczy, że mają tam siedzieć bez celu, w ciszy, patrząc w sufit. Świetlica to nie przechowalnia dzieci Moja córka spędza w świetlicy codziennie prawie trzy godziny i mówi, że nic się nie dzieje. Panie tylko siedzą przy biurku, rozmawiają między sobą albo coś przeglądają w telefonie. Dzieci mogą co najwyżej porysować na kartce lub posiedzieć cicho przy stoliku. Pod ścianą stoi cały regał materiałów plastycznych i gier, które poprzynosili rodzice, ale chyba nikomu nie chce się tego ruszyć. Nie wymagam cudów, ale świetlica powinna być miejscem, gdzie dzieci czują się dobrze, mogą się rozwijać, porozmawiać, zrobić coś twórczego. Tymczasem mam wrażenie, że to zwykła przechowalnia, gdzie najważniejsze jest, żeby było cicho i żeby nikt nie przeszkadzał. W innych szkołach potrafią – czemu u nas nie? Rozmawiałam z innymi mamami i aż mnie ściska w środku, gdy słyszę, co dzieje się w innych szkołach. Tam dzieci szyją, robią prace plastyczne, mają mini konkursy, a nawet uczą się grać w gry logiczne. Panie z pomysłem organizują im czas, chwalą, wieszają rysunki na ścianach. A u nas? Puste ściany, brak kolorów, brak życia. Córka kiedyś lubiła malować i wycinać. Teraz już nawet nie chce sięgać po kredki, bo mówi, że w świetlicy to „głupie”, że pani powiedziała, żeby nie robiły bałaganu. Dla mnie to bardzo przykre. Przecież dzieci uczą się przez zabawę, przez działanie, przez wspólne tworzenie. Jak mają rozwijać wyobraźnię, skoro przez kilka godzin tylko snują się po sali? Oczekuję minimum zaangażowania Nie chodzi o to, żeby panie codziennie robiły wielkie wydarzenia. Wystarczy trochę chęci. Wystarczy, żeby raz na tydzień zorganizować konkurs plastyczny, puścić dzieciom muzykę, pozwolić im coś ulepić, coś stworzyć. Dla nich to ogromna frajda, dla rodziców – poczucie, że dziecko spędza czas wartościowo. Rozumiem, że panie…

swietlica-ed75338.png
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele odwołują lekcje o 6:30 rano. „To po co córka uczyła się do nocy?”
type: item
date: 2025-11-12T12:22:14.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
description: Coraz więcej rodziców zwraca uwagę na problem odwoływania lekcji w ostatniej chwili. Pani Monika napisała do redakcji z prośbą o poruszenie tematu, który frustruje nie tylko uczniów, ale i ich rodziców.
encoded: „Nie wiem, jak to jest w innych szkołach, ale u nas to jakaś plaga” – zaczyna swój list pani Monika, mama 11-letniej Zosi. „Córka do północy powtarzało materiał z historii, bo nauczyciel zapowiedział sprawdzian. Wstaje zmęczona, szykuje się do szkoły, a o 6:30 rano dostajemy wiadomość w dzienniku, że lekcja się nie odbędzie. Bo nauczyciel jest chory, bo coś wypadło, bo nie ma zastępstwa. Ja wszystko rozumiem, ale dlaczego tak późno?”. „O 6:30 dostajemy wiadomość, że lekcja się nie odbędzie” Rodzice, tacy jak pani Monika, czują się coraz bardziej bezradni wobec sytuacji, w której plan lekcji przestaje mieć znaczenie. Dzieci spędzają wieczory na nauce, rezygnują z odpoczynku, a rano dowiadują się, że ich wysiłek poszedł na marne. „To zwyczajnie demotywujące” – pisze kobieta. „Zosia coraz częściej mówi, że nie ma sensu się uczyć na bieżąco, bo i tak nie wiadomo, co się wydarzy”. Zmęczenie i chaos wśród uczniów Z punktu widzenia ucznia taki brak stabilności to nie tylko rozczarowanie, ale też duży stres. W jednej chwili okazuje się, że plan dnia zmienia się całkowicie – jedne lekcje wypadają, inne zostają przesunięte, a czasem uczniowie spędzają godziny w szkole bez zajęć. „Dzieci siedzą w świetlicy, bo ktoś nie przyszedł. Czasami jedna klasa ma wolne, a inna przychodzi normalnie. Dla nas, rodziców, to też problem, bo nie zawsze da się nagle zorganizować opiekę” – tłumaczy pani Monika. Psychologowie szkolni podkreślają, że uczniowie potrzebują przewidywalności. Stały rytm dnia i pewność, że ich wysiłek przyniesie efekt, pomagają im utrzymać motywację. Jeśli uczeń kilkakrotnie doświadczy sytuacji, w której przygotowuje się na próżno, może zrezygnować z nauki albo odkładać wszystko na ostatnią chwilę. Potrzebny szacunek dla czasu ucznia i rodzica Pani Monika nie oczekuje niemożliwego. W liście napisała, że rozumie choroby i nagłe sytuacje, ale apeluje o zdrowy rozsądek. „Niech szkoły wprowadzą jakieś minimum – np. że informacja o odwołaniu zajęć musi się pojawić wieczorem…

nauczyciele-odwoluja-lekcje-e428755.png
width: 1600
height: 1200

Mój syn zadał to 1 pytanie i już wiedziałam: musi natychmiast iść na lekcje z nowego przedmiotu
type: item
date: 2025-08-30T12:24:43.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: szkoła podstawowa
description: Czasem jedno zdanie dziecka potrafi wywrócić nasz świat do góry nogami. Tak było w moim przypadku, kiedy mój dziewięcioletni syn zapytał mnie o coś, co brzmiało zabawnie, ale w głębi serca poczułam, że to sygnał alarmowy.
encoded: Pytanie, które otworzyło mi oczy To był zwyczajny wieczór. Kolacja, krótka rozmowa o szkole, planowanie następnego dnia. I nagle, jak grom z jasnego nieba, padło pytanie: „Mamo, czy dziewczyny mają piersi, bo im w ciele rośnie więcej żeber?”. Zamarłam. Uśmiechnęłam się, bo brzmiało to jak niewinna dziecięca ciekawość, ale wewnątrz poczułam, że to moment przełomowy. Uświadomiłam sobie wtedy, że moje dziecko wchodzi w etap, w którym naturalnie zaczyna interesować się ciałem, różnicami między płciami i dojrzewaniem. I że to ja powinnam mu na te pytania odpowiadać. Tyle że… nie zawsze czuję się w tym pewnie. Mogę wyjaśnić podstawowe rzeczy, ale są tematy, które budzą we mnie wahanie. Jak rozmawiać o intymności, o tym, skąd się biorą dzieci? I co, jeśli moje odpowiedzi nie będą wystarczająco dobre, a on znajdzie „wiedzę” w internecie, pełną uproszczeń i błędów? Dlaczego edukacja zdrowotna to realne wsparcie dla rodziców? Wtedy zrozumiałam, że edukacja zdrowotna w szkołach to nie luksus, tylko konieczność. Wielu rodziców, tak jak ja, potrafi porozmawiać o tym, że dziewczyny mają miesiączkę, a chłopcy mutację głosu, ale kiedy w grę wchodzą bardziej delikatne kwestie, zaczynamy się gubić. Część mam i ojców po prostu nie ma czasu – codzienne obowiązki, praca, dom. Inni nie mają wiedzy, a jeszcze inni odwagi, by stanąć twarzą w twarz z pytaniami dzieci bez rumieńców na twarzy. Specjaliści, którzy prowadzą takie zajęcia, mają narzędzia i doświadczenie, by mówić o tych tematach wprost, ale bez skrępowania. Mogą wytłumaczyć, jak działa ciało, jakie zmiany zachodzą w okresie dojrzewania, jak dbać o higienę i zdrowie psychiczne. To nie jest odebranie rodzicom roli – to wsparcie, które daje nam szansę, by nasze dzieci nie były zdane wyłącznie na rówieśników czy wyszukiwarkę w telefonie. Pomyślałam wtedy, że moje dziecko zasługuje na rzetelną wiedzę i że szkoła może być miejscem, w którym ją otrzyma. Miejscem, które oszczędzi mu wstydu i niepewności, a mnie – poczucia winy, że nie p…

edukacja-zdrowotna-6-150b456.jpeg
width: 5293
height: 3840

Barbara Nowacka namawia do nowego przedmiotu w szkołach: „Ochronimy dzieci przed szurią”
type: item
date: 2025-08-29T14:34:08.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: szkoła podstawowa
subject: zdrowie dziecka
description: Barbara Nowacka nie owijała w bawełnę. Ministra edukacji zachęcała rodziców, żeby zapisywali swoje dzieci na nowy przedmiot – edukację zdrowotną, która od września 2025 roku zagości w polskich szkołach.
encoded: Edukacja zdrowotna – nowy przedmiot od 2025 roku Słuchając rozmowy z Barbarą Nowacką w Polsat News, miałam wrażenie, że wreszcie ktoś mówi o szkole tak, jak my – rodzice – od dawna marzyliśmy. Ministra podkreślała, że edukacja zdrowotna nie będzie obowiązkowa, ale już teraz apeluje, żeby wszyscy, którym zależy na zdrowiu psychicznym i fizycznym dzieci, zapisali je na te zajęcia. Zmiana ma wejść w życie od 1 września 2025 roku i zapowiada się jak coś, co naprawdę może przygotować młodych ludzi do życia w dzisiejszym świecie. Na czym to będzie polegać? Uczniowie dostaną solidną dawkę wiedzy o odżywianiu, ruchu, medycynie prewencyjnej, zdrowiu psychicznym czy dojrzewaniu. Nowacka nie kryła, że chodzi też o ochronę młodych przed dezinformacją i tym, co określiła jednym słowem – „szurią”. I muszę przyznać, że trudno się z nią nie zgodzić. W dobie internetu, gdzie fake newsy rozchodzą się szybciej niż rzetelna informacja, dzieci i nastolatki potrzebują bezpiecznego miejsca, w którym usłyszą prawdę od specjalistów. Dlaczego ten przedmiot jest potrzebny? Pamiętam swoje szkolne czasy – nikt z nami nie rozmawiał o psychice, nikt nie tłumaczył, jak działa nasze ciało w okresie dojrzewania. Większość z nas wiedzę zdobywała po omacku, z podsłuchanych rozmów albo z kolorowych gazet. Dziś dzieci mają dostęp do tysięcy źródeł, ale nie zawsze potrafią odróżnić prawdę od manipulacji. Barbara Nowacka zaznaczyła, że edukacja zdrowotna to nie ideologia, a praktyczne umiejętności. To uświadamianie, jak dbać o siebie, jak odczytywać sygnały organizmu, jak reagować, gdy ktoś w otoczeniu ma kryzys psychiczny. I to jest absolutnie kluczowe. Nieprzypadkowo w jej wypowiedziach pojawiło się odniesienie do poprzednika w ministerstwie, Przemysława Czarnka. To właśnie on próbował minimalizować znaczenie tematów związanych z seksualnością czy zdrowiem psychicznym. Nowacka mówi wprost: możemy zaklinać rzeczywistość, ale prawda jest taka, że dzieci dojrzewają i potrzebują rzetelnej wiedzy. Rodzice ma…

edukacja-zdrowotna-8-abde87e.jpeg
width: 5568
height: 3712

Matki szeptały o edukacji zdrowotnej. Gdy usłyszałam słowo na „h”, zrozumiałam: hodujemy pokolenie nieuków
type: item
date: 2025-08-25T09:04:14.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: edukacja seksualna
subject: szkoła podstawowa
description: Od września do szkół wchodzi edukacja zdrowotna, jednak nie wszyscy rodzice patrzą na te zajęcia z entuzjazmem. List, który dotarł do naszej redakcji, pokazuje, jak wiele jeszcze przed nami – i jak bardzo potrzebujemy rozmowy o świadomości i otwartości.
encoded: „Nie chcę, żeby moja córka o tym słyszała” Autorka listu opisała sytuację, której była świadkiem w osiedlowym sklepie. Dwie matki wymieniały się opiniami na temat nowych lekcji edukacji zdrowotnej. „Jedna z nich stwierdziła, że absolutnie nie zapisze swojej córki na te zajęcia. Powtarzała, że to deprawacja, że będą dzieci uczyć o homoseksualistach. Zrozumiałam, że w jej oczach to coś złego, coś, przed czym trzeba chronić dziecko” – relacjonuje nasza czytelniczka. Jak przyznaje, najbardziej uderzyło ją jedno zdanie: że dziewczynka nie powinna w ogóle słyszeć o takich tematach, a jeśli już, to dopiero w dorosłości. „To przerażające, że rodzice myślą w ten sposób” Druga kobieta w rozmowie odważyła się zadać pytanie: „To kiedy w takim razie z nią porozmawiasz?”. Na co usłyszała odpowiedź: „Może jak będzie dorosła”. Autorka listu nie kryje zażenowania. „Byłam wstrząśnięta. Jak można odsuwać podstawowe rozmowy o zdrowiu, dojrzewaniu, orientacji czy relacjach aż do momentu, gdy dziecko wejdzie w dorosłość? Przecież wtedy na naukę będzie za późno” – pisze. Jej zdaniem, brak rzetelnej edukacji nie sprawi, że temat przestanie istnieć. Wręcz przeciwnie – dzieci będą czerpały informacje z internetu, rówieśniczych plotek czy mediów społecznościowych. A to prosta droga do stereotypów, uprzedzeń i lęku przed innością. „Hodujemy pokolenie nieuków” Autorka listu podsumowała swoje emocje w mocnych słowach: „Kiedy usłyszałam słowo na h, wypowiedziane z takim przekąsem, dotarło do mnie, że naprawdę hodujemy pokolenie nieuków. Jeśli rodzice sami są pełni niewiedzy i uprzedzeń, to jak mają przygotować swoje dzieci do życia we współczesnym świecie?”. Kobieta apeluje do innych matek i ojców: zamiast zabraniać, warto włączyć się w edukację. Zainteresować się programem zajęć, porozmawiać z nauczycielami, a przede wszystkim – rozmawiać z własnymi dziećmi. Bo jak pisze: „Nie chodzi o to, żeby komuś coś narzucać. Chodzi o to, żeby młodzi ludzie wiedzieli, jak dbać o siebie i jak szanować innych…

slowo-na-h-389a1a9.jpeg
width: 6720
height: 4480

Koniec z lekcjami po 45 minut. Dzieci posiedzą w szkole o wiele dłużej
type: item
date: 2025-08-18T08:26:34.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: przyroda
subject: szkoła podstawowa
description: Już wkrótce szkolna codzienność zmieni się nie do poznania – z planów częściowo znikną tradycyjne lekcje po 45 minut. Zamiast tego uczniowie będą spędzać trzy godziny na jednym przedmiocie, a przyroda wróci w zupełnie nowej odsłonie.
encoded: Reforma, która ma zerwać z rutyną Kiedy usłyszałam o tej zmianie, od razu przypomniały mi się własne szkolne czasy. Dzwonek co 45 minut, szybkie przerwy, bieganie z klasy do klasy i poczucie, że zamiast nauki, większość energii traciliśmy na organizację dnia. Teraz Ministerstwo Edukacji chce to przerwać i dać uczniom szansę na prawdziwe doświadczenie nauki. Od września 2026 roku w klasach 4-6 przyroda zyska zupełnie nową formę. Zamiast dwóch czy trzech osobnych godzin tygodniowo (przyroda w czwartej klasie, biologia i geografia w piątej i szóstej), dzieci będą miały jeden blok zajęć – około trzech godzin w całości poświęconych eksperymentom, projektom i obserwacjom w terenie. Brzmi ambitnie, a jednocześnie rewolucyjnie. To już nie będzie tylko „odklepanie” tematu z podręcznika, ale praktyczne poznawanie świata, które ma zostać w głowie na dłużej. Dzieci spędzą więcej czasu na lekcji Rodzice mogą się obawiać, że taki blok to dla dziecka za dużo. Sama też w pierwszej chwili pomyślałam: trzy godziny w jednej sali? To brzmi jak tortura. Ale szybko pojawiło się drugie pytanie – a co, jeśli wcale nie chodzi o siedzenie w ławce? Nowy program zakłada, że dzieci będą wychodzić poza klasę, obserwować przyrodę na żywo, pracować w grupach i realizować projekty krok po kroku. To oznacza, że uczeń, zamiast przeskakiwać z jednego tematu na drugi, zyska czas, żeby faktycznie zrozumieć, co bada. Nie będzie więc powtarzanego od lat schematu: trochę o fotosyntezie, dzwonek, trochę o ekosystemach, dzwonek. Zamiast tego – pełna ścieżka myślenia, od teorii po praktykę. Nie zmienia to jednak faktu, że dzieci będą więcej czasu spędzać na lekcji. Nauczyciele dostają jednak zadanie takiej organizacji, żeby było to angażujące, a nie męczące. To będzie sprawdzian nie tylko dla uczniów, ale też dla całego systemu. Szansa czy ryzyko? Widzę w tym ogromną szansę, ale też potencjalne zagrożenie. Z jednej strony – dzieci mogą wreszcie poczuć, że szkoła nie jest tylko obowiązkiem, ale miejscem, gdzie…

przyroda-a9f050d.jpeg
width: 5616
height: 3744

Jestem nauczycielką i mam prośbę: przed szkołą nauczcie dzieci tej 1 rzeczy, bo będzie dramat
type: item
date: 2025-08-16T08:13:37.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: samodzielność dziecka
subject: szkoła podstawowa
description: „Siedem lat to nie za wcześnie, żeby dziecko umiało zawiązać buty” – napisała do naszej redakcji doświadczona nauczycielka z klas I–III. Jej apel nie jest kolejnym głosem o podręcznikach czy wyprawkach. To konkretna i poruszająca prośba do rodziców, którzy właśnie przygotowują dzieci do rozpoczęcia szkoły.
encoded: Szok już na wejściu. Bo mama zawsze pomagała Pani Monika, nauczycielka z ponad 20-letnim doświadczeniem, w liście do naszej redakcji opisała sytuację, którą obserwuje co roku we wrześniu. Dzieci trafiają do szkoły podekscytowane, czasem przestraszone, ale bardzo często – kompletnie nieprzygotowane do samodzielności. I nie chodzi o to, że nie znają literek czy nie potrafią pisać swojego imienia. Problem zaczyna się znacznie wcześniej – od butów. „W pierwszym tygodniu szkoły najwięcej czasu spędzam na... wiązaniu sznurowadeł. Dosłownie. Kiedy dzieci mają zajęcia na sali gimnastycznej lub wychodzimy na boisko, okazuje się, że 7-latek nie potrafi sam założyć butów na zmianę, a o zawiązaniu ich nawet nie ma mowy. Część z nich nie zna też zasady, że po wejściu do szkoły zmieniamy obuwie” – pisze nauczycielka. Najbardziej poruszające są jednak momenty, kiedy dzieci nie wiedzą, jak samodzielnie skorzystać z toalety. „Czasem trzeba pomóc w zapięciu spodni, czasem dziecko się popłacze, bo w domu zawsze był ktoś, kto pomógł. W szkole – mimo że jesteśmy – nie zawsze zdążymy być wszędzie naraz. Warto to zrozumieć” – dodaje nauczycielka. Lista rzeczy, które naprawdę warto przećwiczyć W swoim liście pani Monika nie oskarża rodziców. Przeciwnie – prosi, by spojrzeli na start szkoły nie tylko jako na początek nauki, ale przede wszystkim jako moment, w którym dziecko zostaje samo, choćby na kilka godzin. Bez mamy i taty. A wtedy warto, żeby znało kilka prostych, życiowych zasad: Zakładanie i zdejmowanie kurtki czy bluzy. Dziecko powinno wiedzieć, jak odwiesić ubranie na wieszak i rozpoznać swoje rzeczy. Korzystanie z toalety. Nie chodzi o sprawy fizjologiczne, ale o to, żeby dziecko umiało zamknąć drzwi, zapiąć spodnie, umyć ręce i wiedziało, że może poprosić o pomoc, jeśli coś się stanie. Wiązanie butów. Najlepiej już w przedszkolu zacząć ćwiczyć tę umiejętność – albo wybrać buty na rzepy, jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe. Samodzielne jedzenie i otwieranie opakowań. Kanapki w p…

samodzielnosc-w-szkole-6c34dd3.jpeg
width: 5657
height: 3764

Szkoły żądają tej niewygodnej opłaty. Rodzice grzecznie płacą, choć wcale nie muszą
type: item
date: 2025-08-14T07:22:42.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: szkoła podstawowa
description: Nie każdy chce i może płacić kolejną szkolną składkę, a jednak większość to robi, bo... uważa, że to obowiązkowe. Tymczasem nikt nie może zmusić rodzica do płacenia, nawet uparty klasowy skarbnik.
encoded: Co roku na początku września w szkolnych grupach rodziców nieustannie pada to samo ponaglenie: „Prosimy o pilną wpłatę na radę rodziców?”. Większość z nas odruchowo sięga po portfel (lub robi przelew), choć tak naprawdę nikt nie może nas do tego zmusić. Składka, która wygląda na obowiązkową, ale nią nie jest Od lat, kiedy moje dzieci zaczęły chodzić do szkoły, we wrześniu przychodził ten sam moment: wychowawca na zebraniu ogłaszał wysokość składki na radę rodziców. Kwota bywała różna – od kilkudziesięciu do nawet kilkuset złotych – w zależności od szkoły i ustaleń. Podawano też numer konta i informację, że najlepiej zapłacić jak najszybciej. U rodziców, którzy mieli więcej niż jedno dziecko, suma rosła w tempie, które przyprawiało o zawrót głowy. Dopiero po kilku latach dowiedziałam się, że ta opłata wcale nie jest obowiązkowa. Prawo oświatowe jasno mówi, że rada rodziców może zbierać fundusze, ale tylko w formie dobrowolnych składek. Nie istnieje żaden przepis, który zobowiązywałby rodzica do ich uiszczenia. Nikt nie może nas wpisać na listę „dłużników” ani domagać się wpłaty pod groźbą konsekwencji dla dziecka. Dlaczego tak chętnie płacimy? Wielu rodziców decyduje się zapłacić, bo chce wspierać szkołę. Te pieniądze często idą na dodatkowe wyposażenie klas, nagrody dla uczniów czy organizację wycieczek. Problem w tym, że sposób zbierania składek bywa mało subtelny – na zebraniach podaje się listy, a kto nie wpłacił, szybko staje się „tym, który nie pomaga”. Bywa też, że w klasowych komunikatorach pojawiają się przypomnienia od skarbników w tonie, który trudno zignorować. I to już wcale nie jest fajne. Ile naprawdę kosztuje dobrowolna składka? Kiedy policzyłam wszystkie wpłaty z ostatnich lat, okazało się, że łącznie wyszło dobrych kilkaset złotych. W klasach moich dzieci składka wynosiła po 150 zł rocznie, ale wiele zależy od szkoły, wewnętrznych ustaleń, no i od liczby dzieci. Jeśli ktoś rozkłada wpłatę na raty, łatwiej przeoczyć, ile wychodzi w skali roku, ale w …

skladka-na-rade-rodzicow-f5bda6b.jpeg
width: 6850
height: 4573

Zamkną szkoły na prawie miesiąc jeszcze w tym roku. To już przesądzone
type: item
date: 2025-08-08T10:18:18.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: rok szkolny
subject: szkoła podstawowa
description: Jeszcze w tym roku uczniów czeka prawdziwa rewolucja w szkolnym kalendarzu. Wolne od zajęć potrwa niemal miesiąc, a to dopiero początek długich przerw, które planowane są także na wiosnę.
encoded: Ferie świąteczne 2025/2026 Gdy zobaczyłam tegoroczny rozkład dni wolnych w szkołach, przecierałam oczy ze zdumienia. Od 19 grudnia 2025 roku aż do 7 stycznia 2026 uczniowie będą mogli cieszyć się przerwą świąteczno-noworoczną, która potrwa niemal trzy tygodnie. Tak, 18 dni! Więc tak naprawdę mówimy o prawie miesiącu poza szkolnymi ławkami. Dla dzieci – czysta radość. Więcej czasu na zabawę, spotkania z rodziną, ferie w górach czy leniwe poranki bez dzwonka na ósmą. W moim domu już widzę błysk w oczach najmłodszych, gdy mówią o planach na grudzień. Jednak z punktu widzenia pracującego rodzica to nie jest wcale taka prosta sytuacja. Bo jak tu zorganizować opiekę i atrakcje przez tak długi czas, jeśli urlopu w pracy zostało ledwie kilka dni? Rodzic w trybie logistyka Z doświadczenia wiem, że długie przerwy szkolne potrafią wywrócić codzienny grafik do góry nogami. Nie każdy może liczyć na pomoc dziadków czy elastyczny grafik w pracy. Już teraz słyszę od znajomych, że zaczynają szukać półkolonii, zimowych warsztatów czy nawet prywatnych opiekunów. Ceny takich rozwiązań potrafią jednak zwalić z nóg – szczególnie w okresie świątecznym, kiedy wszystko kosztuje więcej. Pamiętam, jak kilka lat temu musiałam niemal żonglować kalendarzem, ustalając, kto zajmie się dziećmi, gdy szkoła była zamknięta. Tym razem skala jest większa, bo trzy tygodnie wolnego oznaczają niemal pół miesiąca planowania alternatywnych zajęć. A gdy doliczymy jeszcze ferie zimowe w styczniu i lutym, to wyzwanie staje się naprawdę poważne. A potem jeszcze Wielkanoc Jakby tego było mało, w roku szkolnym 2025/2026 będzie jeszcze długa przerwa wielkanocna – od 2 do 7 kwietnia 2026. W praktyce oznacza to, że wiosną znów czeka nas prawie tydzień organizacyjnej gimnastyki. Oczywiście dla dzieci to świetna wiadomość – więcej czasu na świąteczne przygotowania, spotkania z rodziną, a może i wypad w plener. Dla rodziców – kolejna runda z kalendarzem i szukanie rozwiązań, żeby pogodzić pracę z opieką. Patrząc na ten …

ferie-swiateczne-df8eeb7.jpeg
width: 5496
height: 3664

Kalendarz roku szkolnego 2025/2026: nadchodzą zmiany. To nie tylko nowe ferie
type: item
date: 2025-07-30T08:45:43.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: kalendarz
subject: przedszkola
subject: rok szkolny
subject: szkoła podstawowa
subject: szkoła średnia
description: Nowy rok szkolny jeszcze się nie zaczął, a już wywołuje burzę. Powód? Zmiany w kalendarzu. Dla jednych to dobra wiadomość, dla innych – niepotrzebny kłopot. A dziwne ferie to dopiero początek.
encoded: Choć jeszcze żyjemy wakacyjnym rytmem, powoli trzeba zacząć myśleć o wrześniu. A jest o czym, bo nadchodzący rok szkolny przyniesie kilka istotnych zmian, które odczują zarówno uczniowie, jak i ich rodzice. Nowe terminy ferii, korekty w planie lekcji i zupełnie nowy przedmiot – to tylko początek. Ferie zimowe 2026 – już nie cztery, a trzy tury Największą nowością jest zmiana organizacji ferii zimowych. Ministerstwo Edukacji zdecydowało się zrezygnować z dotychczasowego systemu. Od teraz ferie będą odbywać się w trzech turach: 19 stycznia – 1 lutego 2026: wolne będą miały województwa mazowieckie, pomorskie, podlaskie, świętokrzyskie i warmińsko-mazurskie. 2 – 15 lutego 2026: odpoczną uczniowie z woj. dolnośląskiego, kujawsko-pomorskiego, łódzkiego, zachodniopomorskiego, małopolskiego i opolskiego. 16 lutego – 1 marca 2026: ferie przypadają na podkarpackie, lubelskie, wielkopolskie, lubuskie i śląskie. Nowy podział ma pomóc w lepszym rozłożeniu ruchu turystycznego oraz w organizacji pracy szkół w tym okresie. Rok szkolny 2025/2026. Daty do zaznaczenia w kalendarzu Start nowego roku szkolnego to poniedziałek, 1 września 2025. Zakończenie zajęć – dla większości uczniów – przypadnie na 26 czerwca 2026. Nieco wcześniej, bo 24 kwietnia, rok szkolny zakończą maturzyści i uczniowie ostatnich klas techników oraz szkół branżowych II stopnia. Jak w tym roku wypadają przerwy świąteczne? Według kalendarza MEN: zimowa przerwa świąteczna potrwa od 22 do 31 grudnia 2025 W wielu szkołach przerwa potrwa aż do 6 stycznia, ale o tym, czy w dodatkowe dni będzie wolne, zdecyduje dyrektor każdej placówki. wiosenna przerwa świąteczna zacznie się 2 kwietnia i potrwa do 7 kwietnia 2026 roku. To dobry moment, by zacząć planować rodzinny wypoczynek! Religia, WF i coś zupełnie nowego Od września wchodzi w życie kilka istotnych zmian dotyczących planu lekcji. Religia będzie odbywać się raz w tygodniu – i to wyłącznie jako pierwsza albo ostatnia lekcja. Podobnie z przedmiotem etyka. Ma to ogranicz…

kalendarz-roku-szkolnego-20252026-1-70d200a.jpg
width: 1200
height: 900

Jakie są lekcje w 6. klasie? Od 1 września 2025 zniknie jeden przedmiot
type: item
date: 2025-06-17T09:55:00.000Z
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Uczeń
subject: Wychowanie
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
subject: wyprawka szkolna
description: Przedmioty w 6 klasie to przede wszystkim kontynuacja nauki z wcześniejszych lat, dlatego wyprawka szkolna będzie podobna do tej z poprzedniego roku. Jednak w tym roku pojawi się ważna zmiana – jeden z dotychczasowych przedmiotów zniknie, a zastąpi go nowość.
encoded: Jakie są przedmioty w 6 klasie? To pytanie często zadają uczniowie, którzy przygotowują się do nowego roku szkolnego, a także ich rodzice. Szósta klasa to moment, kiedy robi się trochę poważniej – materiału jest więcej, a lekcje bywają bardziej wymagające. To etap, gdy uczniowie nie tylko utrwalają wiedzę z poprzednich lat, ale też zaczynają zagłębiać się w nowe, bardziej szczegółowe zagadnienia. Sprawdź, ile przedmiotów i jakie zmiany czekają szóstoklasistów już od września. Spis treści: Ile zajęć mają szóstoklasiści? Jakie są przedmioty w 6 klasie? Jakie trzeba kupić zeszyty do 6 klasy? Czego uczą się dzieci w 6 klasie? Ile zajęć mają szóstoklasiści? W 6 klasie szkoły podstawowej nie pojawiają się nowe przedmioty. Uczniowie kontynuują te same lekcje, co w klasie piątej – z tą różnicą, że materiał staje się bardziej szczegółowy i wymagający. Jedyną zmianą jest to, że zamiast wychowania do życia w rodzinie pojawia się edukacja zdrowotna. Tyle przedmiotów dzieci będą miały w 6 klasie W 6 klasie jest 14-15 przedmiotów. Dzieci mają najwięcej zajęć z języka polskiego (czytania jest więc sporo, mimo okrojonej liczby obowiązkowych lektur do 6 klasy) a w następnej kolejności: matematyki i wychowania fizycznego. Liczba przedmiotów zależy od liczby języków obcych nauczanych w danej szkole. Niektórzy spędzą w szkole więcej czasu Osobną kwestią są lekcje religii i etyki – udział w nich jest dobrowolny. Obecnie te zajęcia nie są obowiązkowe, a od 1 września 2024 roku oceny z religii i etyki nie będą wliczane do średniej – ani na półrocze, ani na koniec roku. Nieobowiązkowe są również zajęcia z wychowania do życia w rodzinie. Od 1 września 2025 roku przedmiot ten ma zniknąć z planu lekcji, a jego miejsce zajmie edukacja zdrowotna – także w wymiarze jednej godziny tygodniowo i również jako zajęcia dla chętnych. Jakie są przedmioty w 6 klasie? W roku szkolnym 2025/2026 uczniowie 6 klasy szkoły podstawowej mają 32 godziny lekcyjne tygodniowo. Większość przedmiotów to kontynuacja z …

AdobeStock300399191-3109e90.jpeg
width: 4000
height: 2667