Jakub Rzeźniczak o wizycie w Izraelu. Naprawdę to napisał? Są podejrzenia, że ktoś włamał się na jego konto
Kiedy ciężko chory synek Magdy Stępień i Jakuba Rzeźniczaka walczy z nowotworem wątroby, jego rodzice wciąż zabierają publicznie głos. W sprawie leczenia maluszka lub swoich prywatnych relacji. Ich słowa budzą sporo emocji wśród internautów. Tak jak ostatnie wpisy piłkarza na Instagramie.
Wszystko zaczęło się od czarnego zdjęcia, które pojawiło się w miejscu zdjęcia profilowego Jakuba Rzeźniczaka. Niemal natychmiast internauci zaczęli pytać o małego Olivierka, podejrzewając najgorsze... Piłkarz odpisał, że z synkiem wszystko w porządku. Ale pisał też inne rzeczy, które sprawiły, że fani podejrzewają kogoś o włamanie się na jego konto. I podszywanie się pod piłkarza, który nie mógłby napisać o Magdzie Stępień, że „jest matką nie do ruszenia”. Jakub Rzeźniczak: kwadrans dla synka? W komentarzach piłkarz miał wyjawić pewne szczegóły dotyczące swojej ostatniej wizyty w Izraelu. Pojechał tam z obecną partnerką, Pauliną Nowicką. Wyznał, że choć do Izraela wybrał się na cztery dni, z małym Olivierem spędził zaledwie… kwadrans. Rzeźniczak nazwał Qczaja karłem? W odpowiedzi na uwagę, że to, co robi, jest „słabe”, piłkarz miał odpowiedzieć: „Ale co robię? Że mam dosyć? Że nie ma mnie? Że znikam? To słabe jest. Choroba dziecka to najgorsze co może być, a zamiast się na tym skupić, czytam komentarze jakichś karłów, że jestem frajerem. Super”. Przypomnijmy, że kilka dni temu to Qczaj nazwał Jakuba Rzeźniczaka „frajerem”… Ktoś się pod niego podszywał? Internauci w pewnym momencie zaczęli podejrzewać, że osoba, która pisze jako Kuba Rzeźniczak, to haker. Zaczęli pytać o to wprost, ale osoba pisząca z konta piłkarza zapewniała, że nie ma mowy o żadnym włamaniu. Ktoś wpadł na pomysł, że o tym, co się dzieje, powinna wiedzieć narzeczona Jakuba Rzeźniczaka. Nie dostał jednak odpowiedzi. Piszemy też o: Co Antoni Królikowski dał synkowi na Dzień Dziecka? Odwiedził go z uroczym prezentem Zaszła w dwie ciąże w odstępie tygodnia. Jak to możliwe? Wnuczek dostał imię po dziadku. Jego reakcja wyciska łzy!
Agnieszka Włodarczyk straciła przytomność. Teraz apeluje do innych, żeby się badali
Agnieszka Włodarczyk straciła przytomność i obudziła się cała we krwi. Teraz młoda mama apeluje do innych, by dbali o siebie i robili badania.
Aktorka w nocy z niedzieli na poniedziałek trafiła do szpitala. Całe zajście opisała na swoim profilu na Instagramie. Opublikowała również zdjęcie, na którym widać rozcięcia na twarzy i duży plaster na nosie. Swoim wpisem Agnieszka Włodarczyk chce ostrzec innych przed takimi niebezpiecznymi sytuacjami. Agnieszka Włodarczyk wylądowała w szpitalu Agnieszka Włodarczyk straciła przytomność we własnej łazience. Podczas wypadku miała jednak naprawdę dużo szczęścia. „To był zwykły dzień, rodzinna niedziela, nic nie zapowiadało tego, co stało się w nocy. Poszłam spać, obudził mnie Miluś na karmienie, więc dałam mu mleczko i zasnął. To było około pierwszej… Poszłam do toalety i nagle zabolał mnie brzuch do tego stopnia, że zrobiło mi się ciemno przed oczami i straciłam przytomność. Grzmotnęłam o podłogę” – zaczęła swój wpis mama Milana. Gdy aktorka odzyskała przytomność – była cała we krwi: „Obudziłam się we krwi, kręciło mi się w głowie, a serce waliło jak porąbane. Nie wiem, ile tam leżałam, mogło to chwilę trwać… Wystraszyłam się i zawołałam Roberta cichym głosem, żeby nie obudzić małego”. Z pomocą przyszedł partner aktorki, który wezwał pogotowie: „Pewnie był ostro przerażony, ale nie dał tego po sobie poznać, żebym nie wpadła w panik. »Nic się nie stało, to się zdarza« – powiedział, patrząc na moją zakrwawioną twarz. »Chyba masz złamany nos, ale nie przejmuj się tym, wszystko będzie dobrze«. Zadzwonił na pogotowie. Karetka przyjechała w ok. 15-20 min i zabrali mnie do szpitala…”. Aktorka apeluje: dbajcie o siebie! Agnieszka Włodarczyk przyznała, że podobnie jak większość z nas, nigdy nie była w takiej sytuacji. Zaapelowała również do wszystkich, by dbali o siebie: „Nigdy nie byłam w takiej sytuacji, nigdy nie straciłam przytomności. Jak sobie pomyślę, że mogłam uderzyć głową o róg kabiny prysznicowej, to mam ciarki na plecach. Mogło mnie tu nie być… Leżąc na SOR-ze ze złamanym nosem, dziękowałam Szefowi na górze, że mogę jeszcze pożyć. Teraz muszę zadbać o swoje zdrowie, bo uroda to sprawa drugorzędna. Życie jest nieprzewidywalne… Uważajcie na siebie”. Aktorka na swoim InstaStory dodała, że w szpitalu miała zrobioną tomografię, RTG, badania krwi i USG brzucha, jednak nie wie, co było powodem nagłej utraty przytomności. Z pewnością młoda mama będzie kontynuować badania. Sytuacja, która miała miejsce, jest również ważnym sygnałem dla innych, by się regularnie badać i dbać o siebie. Piszemy też o: Dziecko wypadło ojcu z rąk na balkonie hotelowym. Nie żyje Nowy program rządowy: niższe raty kredytów w zamian za rodzenie dzieci Seksualizacja dziecka, sadyzm czy… uśmiechnij się, to „tylko” przekłuwanie uszu?
Konferencja „Aby rodzina mogła być razem” – rola bliskości rodziny w czasie pobytu dziecka w szpitalu
Dzięki bliskości rodziców dzieci mogą szybciej wracać do zdrowia i lepiej znoszą leczenie. Rodzina z kolei, będąc blisko dziecka, lepiej radzi sobie ze wszystkimi wyzwaniami, które napotyka w trakcie procesu leczenia. Już niedługo odbędzie się bezpłatna konferencja o nieocenionej roli bliskości w trakcie leczenia małego pacjenta.
„Aby rodzina mogła być razem” jest jedną z misji Fundacji Ronalda McDonalda, a jednym z kluczowych elementów jej realizacji są Domy Ronalda McDonalda – bezpłatne, komfortowe hotele dla rodzin hospitalizowanych dzieci. Dzięki tej inicjatywie rodzice pacjentów, którzy mieszkają z dala od szpitali, mogą być przy swoich pociechach. Już 1 czerwca odbędzie się konferencja poświęcona zagadnieniu bliskości rodziców podczas leczenia małych pacjentów. W spotkaniu może wziąć udział każda chętna osoba. Bliskość rodziny podczas leczenia dziecka Dla dzieci w trakcie leczenia bliskość rodziny jest szalenie ważna: „Bliskość rodziny pomaga dzieciom szybciej wracać do zdrowia i lepiej znosić leczenie, a rodzinie lepiej radzić sobie z poczuciem niepewności i wszystkimi wyzwaniami w procesie leczenia” – podkreśla Katarzyna Rodziewicz, Prezes Zarządu i Dyrektor Wykonawcza Fundacji Wykonawcza Fundacji Ronalda McDonalda. Idea „Aby rodzina mogła być razem” polega na tworzeniu przestrzeni, dzięki której wszystkie potrzeby małego pacjenta i jego najbliższych będą mogły być zaspokojone. Chodzi o przestrzeń infrastrukturalną, ale również emocjonalną. „Fundacja, mówiąc »Aby rodzina mogła być razem«, mówi głosem dziecka i jego najbliższych, w ich imieniu i dla nich tworzy rozwiązania dla publicznej medycyny pediatrycznej” – wyjaśnia Katarzyna Rodziewicz. Konferencja „Aby rodzina mogła być razem” Z okazji 20-lecia Fundacji Ronalda McDonalda już 1 czerwca 2022 roku odbędzie się konferencja pod hasłem „Aby rodzina mogła być razem” – rola bliskości rodziny w czasie pobytu dziecka w szpitalu. Tematem spotkania będzie dyskusja o potrzebie realizowania nowoczesnej, prorodzinnej opieki zdrowotnej w czasie leczenia dziecka w szpitalu. Podczas konferencji zostaną podsumowane wyniki lat pracy nad poprawą warunków pobytu dzieci i ich rodziców podczas leczenia w szpitalach. Fundacja Ronalda McDonalda pokaże także najlepsze światowe modele Family-Centered Care (to właśnie do pojęcia Family-Centered Care z podręczników i opracowań do pediatrii nawiązuje tytuł konferencji). Problem braku bliskości podczas pobytu dziecka w szpitalu zostanie także ukazany oczami dzieci-pacjentów oraz ich rodziców. Wśród prelegentów znajdzie się między innymi Beverley H. Johnson, jedna z dwóch najbardziej doświadczonych osób w tym obszarze w Stanach Zjednoczonych, ekspertka z 30-letnią praktyką. Prezes Zarządu Institute for Patient and Family-Centered Care, autorka licznych opracowań, programów, doradczyni szpitali i organizacji pacjenckich. Weź udział w konferencji! Konferencja skierowana jest do trzech grup: środowiska naukowego, personelu medycznego oraz rodziców. Głos tych ostatnich w tej sprawie jest bardzo ważny. Konferencja odbędzie się w języku polskim. Udział w konferencji jest bezpłatny. Żeby wziąć udział, należy zarejestrować się TUTAJ. Na stronie frm.org.pl/konferencja znajdziesz więcej szczegółów na temat całego wydarzenia. Piszemy też o: Magda Stępień przekazała, że lekarze w Izraelu wykluczyli śmiertelny gen u Oliwiera! „Intuicja matki nigdy nie zawodzi” Noworodek w stanie agonalnym: „Damy radę maluchu, nie pozwolę ci odejść” Tajemnicza choroba wątroby u dzieci – kolejne przypadki w Polsce
Kielce: dziecko wypadło z okna na trzecim piętrze. Matka na chwilę zasnęła
W środę 11 maja w Kielcach 16-miesięczne dziecko wypadło z okna na trzecim piętrze. Pod numer alarmowy zadzwoniła kobieta, która zobaczyła chłopca na trawniku pod blokiem. Maluch był przytomny. To już czwarte dziecko, które wypadło z okna tej wiosny w Polsce. Jedyne, któremu udało się przeżyć.
Wszystko to działo się przy ul. Spółdzielczej. Na miejscu natychmiast pojawiło się pogotowie i policyjny radiowóz. Podczas gdy zespół medyków zajmował się (wciąż przytomnym) dzieckiem, policjanci pobiegli do mieszkania chłopca. Groźna drzemka Policjanci zastali w mieszkaniu 28-letnią mamę chłopca. Była trzeźwa. Ze wstępnych ustaleń wynika, że kiedy zasnęła – jej synek wspiął się na parapet i wypadł z okna… „Policjanci wykonują czynności pod kątem ewentualnego narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia” – poinformował podkom. Karol Macek, rzecznik prasowy kieleckiej policji. Dziecko po upadku z 3. piętra żyje! Choć może się to wydawać niewiarygodne – upadek z 3. piętra nie zabił chłopca. Medycy wstępnie wykluczyli również jakiekolwiek poważniejsze obrażenia. Karetka zabrała dziecko do szpitala w celu dokładnych badań, by potwierdzić, że jego życiu i zdrowiu nic nie grozi. Jednocześnie to ważna lekcja dla nas wszystkich – rodziców i opiekunów, którzy odpowiadają za bezpieczeństwo dzieci. Chwila nieuwagi czy utrata czujności naprawdę może doprowadzić do tragedii. Źródło: PAP Piszemy też o: Poszła do komunii jak do ślubu: szokujące zdjęcia dziewczynki Stanowisko Jakuba Rzeźniczaka w sprawie leczenia synka „Prywatna armia Putina” wdarła się na porodówkę i gwałciła matki w Bangi
Trzy szczęśliwe porody i dziewięcioro wycieńczonych dzieci. Szpital najbliżej granicy pomaga uciekającym z Ukrainy
W ostatni weekend w szpitalu w Przemyślu trzy kobiety z Ukrainy urodziły zdrowe dzieci. To chłopiec i dwie dziewczynki. Lekarze ze szpitala położonego najbliżej granicy z Ukrainą mają też pod opieką dziewięcioro wyczerpanych ukraińskich maluchów. Najmłodsze z nich ma kilka tygodni, najstarsze 6 lat.
Wojna, która trwa w Ukrainie, sprawiła, że wiele matek z dziećmi postanowiło wyjechać do krajów, w których będą bezpieczne. W Polsce czekały i czekają na nie nie tylko otwarte mieszkania, ale i oddziały szpitali. Są bezpieczne i zdrowe Trzy dzielne mamy powitały swoje dzieci w Szpitalu Wojewódzkim w Przemyślu (woj. podkarpackie). To szpital, który jest najbliżej polsko-ukraińskiej granicy. „Dzieci i matki czują się dobrze” – powiedział w rozmowie z PAP Paweł Bugira, rzecznik przemyskiego szpitala. Dodał też, że jako pierwszy przyszedł na świat chłopiec. Następnie urodziły się dwie dziewczynki. Wycieńczenie, biegunki, odwodnienie… Paweł Bugira powiadomił, że w placówce medycznej przebywają też wycieńczone dzieci z Ukrainy. Najmłodsze z nich to kilkutygodniowe maleństwo, najstarsze dziecko ma 6 lat. Wśród dziewięciorga małych pacjentów najczęstsze problemy ze zdrowiem to wyczerpanie organizmu, odwodnienie i silne biegunki. Na oddziale ginekologicznym przemyskiego szpitala przebywa obecnie sześć kobiet z Ukrainy. Szpital pomoże każdej osobie Rzecznik zapewnia, że szpital pomoże każdej osobie uciekającej przed wojną z Rosją. Aktualnie przebywają tam również uchodźcy z innych krajów, w tym Kenijka z 6-letnim synem, wycieńczonym i z raną twarzy. Nie brakuje również dorosłych Ukraińców, którzy bardzo potrzebują opieki medycznej. To m.in. kobieta w ciężkim stadium nowotworowym. W tej chwili szpital przemyski ma 30 proc. wolnych łóżek. Na wszelki wypadek przygotowywane są dwa dodatkowe oddziały. Na przyjęcie uchodźców przygotowane są również szpitale w Rzeszowie, Jarosławiu i Przeworsku. Źródło: PAP Piszemy też o: Policjant z Ukrainy z dzieckiem na rękach. Zrobił coś niesamowitego! (FILM) Anna Lewandowska mimo żałoby pomaga uchodźcom z Ukrainy Przychodzą na świat w schronach przeciwlotniczych. Dzieci wojny
„Mamy happy end”: 10-miesięczny Marcinek, zamiast w szpitalu, spędzi święta z rodzicami!
Jesienią lekarze i pielęgniarki z łódzkiego Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki poprosili media i Fundację Gajusz o pomoc. Chodziło o to, by wspólnie znaleźć rodzinę dla malutkiego Marcinka. Udało się!
Chłopczyk trafił do szpitala bardzo chory. Udało się go uratować, ale do pełni szczęścia brakowało jeszcze mamy i taty. Dzięki mediom i Fundacji Gajusz historia dziecka poruszyła wiele osób. Szczęśliwe zakończenie smutnej historii Marcinek urodził się 10 miesięcy temu. Jego biologiczna mama aż do porodu nie wiedziała, że jest w ciąży. Nie była pod opieką lekarską, nie robiła żadnych badań. Po tym jak chłopczyk przyszedł na świat, zrzekła się praw rodzicielskich. Okazało się, że dziecko ma niedrożność jelit. W ciągu pierwszych trzech miesięcy życia chłopiec przeszedł cztery zabiegi w obrębie jamy brzusznej. Potem pojawiły się groźne infekcje. A po nich – posocznica połączona z wielonarządową niewydolnością i zapaleniem opon mózgowych. Aby niemowlę przeżyło, konieczne było podłączenie go do aparatu ECMO, czyli sztucznego płucoserca. Udało się uratować mu życie. Lekarze i pielęgniarki nie wyobrażali sobie, by Marcinek trafił do domu dziecka. „Ciocie” postanowiły, że poruszą niebo i ziemię, by znaleźć mu rodzinę. Taką, która pokocha go z całą mocą. I to też się udało! Najpiękniejszy prezent na święta „Mamy happy end – po wielu miesiącach walki o zdrowie i życie Marcinka i naszego niepokoju, że będziemy musieli przekazać go do domu dziecka, na szczęście znalazły się osoby o wielkich sercach, które obdarowały chłopca miłością i dzięki temu znalazł przed świętami wspaniały dom – powiedziała dr Katarzyna Fortecka-Piestrzeniewicz z Kliniki Intensywnej Terapii i Wad Wrodzonych Noworodków ICZMP. Mimo że przed chłopcem jeszcze długa rehabilitacja – najgorsze ma już za sobą. Choć jeszcze nie umie jeść łyżeczką ani przez smoczek – rodzice nauczyli się karmić go przy pomocy zgłębnika żołądkowego (sondy). Lekarze zapewnili im medyczne wsparcie aż do chwili, gdy chłopiec osiągnie pełną sprawność. Rodzice: „Takiego szczęścia nie da się opisać” Stan zdrowia Marcinka pozwolił na wyjście ze szpitala – prosto do nowego domu, do rodziców, którzy już od dłuższego czasu angażowali się w opiekę nad chłopcem, spełnili wszystkie formalne wymogi i nie wyobrażają sobie już życia bez tego dzielnego wojownika. „Dzięki Marcinowi mamy najpiękniejsze święta. Takiego szczęścia nie da się opisać słowami. Marcin od razu doskonale odnalazł się w swoim nowym domu. Widzimy, jak bardzo potrzebował domowej atmosfery. Ciągle się uśmiecha, widać jego szczęście. Składamy wyrazy wielkiego uznania i szacunku dla całej kadry Instytutu. Dzięki pomocy wielu osób udało się, że Marcin jest z nami, o czym nigdy nie zapomnimy. Dziękujemy z całego serca" – napisali nowa mama i nowy tata Marcinka w liście, odczytanym podczas konferencji prasowej. Sami nie pojawili się, ponieważ… po prostu zostali w domu ze swoim synkiem. źródło: rmf24, Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki Zobacz także: Chłopiec, którego nikt nie przytulał: ma już 8 lat i wciąż szuka rodziny Najciekawsze tradycje bożonarodzeniowe na świecie Życzenia świąteczne na Boże Narodzenie – najpiękniejsze, poważne, religijne, SMS, śmieszne
Szpitalne oddziały dziecięce przepełnione. Najmłodsi pacjenci mają kilka miesięcy
Do szpitala trafia coraz więcej dzieci. Najmłodsze mają po kilka miesięcy. Lekarze nie są w stanie przewidzieć konsekwencji, z jakimi będą musiały mierzyć się maluchy po wyzdrowieniu.
Oddziały dla dzieci w polskich szpitalach są przepełnione. Lekarze informują o rosnącej liczbie przypadków maluchów zakażonych koronawirusem. Wcześniej dzieci przechodziły zakażenie w łagodny sposób, teraz jednak sytuacja całkiem się zmieniła. W Dziecięcym Szpitalu Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego aktualnie przebywa 22 dzieci zakażonych SARS CoV-2. Liczba małych pacjentów rośnie. Coraz więcej dzieci z pełnoobjawowym COVID-19 „Wcześniej młodzi pacjenci przechodzili zakażenie łagodnie, najczęściej przyczyną hospitalizacji było współistnienie zakażenia SARS CoV-2 i innej choroby dziecka. W ostatnich tygodniach obserwujemy zmianę w przebiegu zakażenia u dzieci – coraz częściej spotykamy się z pełnoobjawowym COVID-19” – powiedział w rozmowie z Polską Agencją Prasową dr Michał Wronowski z Dziecięcego Szpitala Klinicznego UCK WUM w Warszawie. „Najmłodszymi z naszych pacjentów, wymagającymi wspomagania oddechowego, także w warunkach oddziału intensywnej terapii, były kilkumiesięczne niemowlęta” – dodał lekarz. Dr Michał Wronowski zaznaczył, że były to dzieci zakażone koronawirusem, ale też maluchy dodatkowo zakażone wirusem RSV. Konsekwencje zakażenia Specjalista wypowiedział się na temat konsekwencji, jakie niesie za sobą zakażenie koronawirusem dla małych dzieci. „Trudno powiedzieć, jakie są dalsze rokowania, co do zdrowia dzieci, które przebyły ciężki COVID-19. Nie wiemy, czy będą mierzyły się z długoterminowymi powikłaniami. Najważniejsze jest jednak to, że przeżyły. Zakażeni przez bliskich lub nauczycieli Najmłodsze dzieci zakażają zazwyczaj rodzice lub inni członkowie rodziny, natomiast źródłem zakażenia u starszych dzieci są rówieśnicy i nauczyciele. „Z tego, co mi opowiadają moi pacjenci, wynika, że przestrzeganie reżimu prawidłowego noszenia maseczki w szkole jest rzadkością. Niestety, także wśród nauczycieli zdarzają się przypadki niewywiązywania się z tego obowiązku – mieliśmy kilku pacjentów zakażonych najpewniej przez nauczyciela” – dodał pediatra. Co ze szczepieniami? Zdaniem lekarza główną przyczyną tego, że do szpitali masowo trafiają małe dzieci, jest brak szczepień wśród najmłodszej grupy pacjentów. „Trafił do nas 14-letni chłopiec z ciężkim COVID-19. Pomimo intensywnego leczenia w klinice pediatrycznej u chłopca doszło do niewydolności oddechowej – dziecko przez miesiąc przebywało na oddziale intensywnej terapii, szczęśliwie pacjent przeżył” – powiedział dr Wronowski. „Jego matka też chorowała, oboje byli niezaszczepieni, choć ich zakażenie wystąpiło, gdy szczepienia były dostępne – także dla grupy wiekowej dziecka. Czynnikiem ryzyka u naszego pacjenta była otyłość, jednakże należy pamiętać, że inne choroby przewlekłe też zwiększają ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19” – dodał. Lekarz dodał, że mama dziecka przyznała, iż niezaszczepienie się było błędem. Zrobiła to, gdy zobaczyła swoje duszące się dziecko. Zobacz także: Lekarz mówi wprost: dziecko z RSV i z dusznością umrze, jeśli nie trafi do szpitala Lockdown pozbawił dzieci odporności, a w szpitalach brakuje łóżek Włocławek: szpital nie przyjmuje dzieci! Powód: przekroczenie liczby miejsc na oddziale pediatrycznym…
Ogromny wzrost zachorowań wśród dzieci. W Centrum Zdrowia Matki Polki brakuje łóżek!
Nastąpił wzrost infekcji niecovidowych u dzieci. Maluchy zmagają się przede wszystkim z grypą, zapaleniem oskrzeli i grypą jelitową.
Lekarze zmagają się z falą zachorowań wśród dzieci. Maluchy chorują częściej niż przed pandemią COVID-19. Na oddziałach brakuje miejsc dla najmłodszych, niektóre dzieci muszą leżeć na szpitalnym korytarzu. Szalenie ważne jest więc, by rodzice przestrzegali zasad, które pomogą ograniczyć zachorowania: między innymi, żeby nie wysyłali malucha z katarem lub kaszlem do przedszkola, bo takie nieodpowiedzialne zachowanie sprzyja roznoszeniu się infekcji wśród najmłodszych. Fala zachorowań wśród dzieci Lekarze z Centrum Zdrowia Matki Polki alarmują, że w największym w całym regionie szpitalu pediatrycznym bardzo wyraźnie widać falę zachorowań wśród dzieci. Jak podaje TVN24, właściwie na każdym oddziale są zajęte łóżka. „Zachorowań mamy obecnie trzykrotnie więcej, niż rok temu o tej porze. Nie mamy już wolnych miejsc na oddziale” – powiedziała w rozmowie z TVN24 Anna Socha-Banasiak z Kliniki Gastroenterologii, Alergologii i Pediatrii w Instytucie Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. Brak miejsc dla dzieci na oddziałach szpitalnych Na oddziałach szpitalnych jest bardzo tłoczno. Na niektórych wszystkie łóżka przeznaczone dla najmłodszych pacjentów są zajęte. Nie oznacza to jednak, że dzieci nie mogą liczyć na pomoc. Lekarze starają się, by mali pacjenci jak najszybciej mogli opuścić placówkę, co pozwoli zwolnić miejsce dla kolejnych maluchów. „To oczywiście nie oznacza, że chore dzieci nie doczekają się przyjęcia. Musimy niestety liczyć się z tym, że będziemy musieli kłaść pacjentów na korytarzu” – wyjaśnia Anna Socha-Banasiak. Zdaniem specjalistów zachorowań może być jeszcze więcej, a sytuacja w szpitalach jeszcze trudniejsza. „Może niepokoić fakt, że wcześniej szczyt zachorowań przypadał na listopad, a nie na październik. Dlatego nie wykluczamy, że sytuacja na naszym oddziale może stać się jeszcze trudniejsza” – dodaje lekarka. Dzieci chorują częściej niż wcześniej W tym roku dzieci chorują częściej niż jesienią 2020 roku. Wynika to z faktu, że rok temu maluchy często wraz ze swoimi rodzicami przebywały w izolacji, a więc była mniejsza szansa na zachorowanie. „Rok temu dzieci, wraz z rodzicami, najczęściej przebywały w izolacji w związku z pandemią koronawirusa. Szans na zachorowanie było mniej niż w czasie normalnego funkcjonowania” – mówi profesor Elżbieta Czkwianianc. Elżbieta Czkwianianc zabrała także głos na temat negatywnego wpływu izolacji na odporność organizmu. Aktualnie jest również więcej zachorowań wśród najmłodszych niż w okresie jesiennym w 2019 roku, czyli przed rozpoczęciem pandemii koronawirusa. „Izolacja negatywnie wpłynęła na zdolność naszych organizmów do radzenia sobie z infekcjami. Efekt tego obserwujemy obecnie na naszym oddziale”. Zobacz także: W czwartej fali koronawirusa zachoruje więcej dzieci. Zarażać będą się młodzi i zdrowi Córka Joanny Koroniewskiej wytrzymała jeden dzień w przedszkolu. Już zachorowała Mama ostrzega przed powikłaniami po COVID-19 u dzieci. „Byliśmy przerażeni!”
Meghan Markle trafiła do szpitala! Czy już rodzi?
Meghan Markle jest już w zaawansowanej ciąży, a według zagranicznych mediów – poród ma nastąpić lada moment. Księżna Sussex była widziana w drodze do szpitala.
Meghan Markle wkrótce po raz drugi zostanie mamą. Cały świat z zapartym tchem czeka na powiększenie się rodziny. Jak donosi „New Idea”, księżna Sussex, która jest w zaawansowanej ciąży, trafiła ostatnio do szpitala. Choć poród miał się odbyć dopiero w czerwcu, możliwe jest, że rozwiązanie nastąpi przed terminem. Wcześniejszy poród Meghan Markle? Z uwagi na swój stan (mówi się, że Meghan jest w tzw. ciąży geriatrycznej) księżna nie towarzyszyła mężowi w uroczystościach pogrzebowych księcia Filipa. Książę Harry bardzo szybko wrócił do domu po pogrzebie dziadka – nie został nawet, by towarzyszyć królowej Elżbiecie ll w dniu jej 95. urodzin. Harry chciał jak najszybciej wrócić do swojej ciężarnej żony. Światowe media zaczęły wtedy spekulować, że drugie dziecko pary przyjdzie na świat lada moment. Według doniesień „New Idea” do szpitala Santa Barbara Cottage w Montecito przyjechała kobieta, która do złudzenia przypominała Meghan Markle. Co więcej, przybyła ona na miejsce dużym czarnym samochodem, co jest kolejnym dowodem na to, że mogła być to żona księcia Harry’ego. Według informatora „New Idea” szpital Santa Barbara Cottage uważany jest za najlepszy w mieście. Jest to bardzo luksusowa i jedna z najlepiej strzeżonych placówek w okolicy. Personel przyzwyczajony jest do dyskrecji, ponieważ często przyjmuje znane i bogate osoby. Planowany poród domowy Meghan Markle planowała poród domowy, jednak być może ze względów zdrowotnych musiała trafić do szpitala. Podobna sytuacja miała miejsce podczas jej pierwszego porodu. Wtedy również, za namową lekarzy, urodziła w placówce medycznej. Jak donosi informator „New Idea”, możliwe także, że plany Meghan Markle w kwestii domowego porodu wcale nie uległy zmianie, a kobieta pojechała do szpitala, by po prostu sprawdzić, czy ciąża przebiega prawidłowo. Zobacz także: Anna Starmach spakowana do szpitala. Prosi o pomoc w sprawie wyprawki! Anna Lewandowska świętuje 4. urodziny Klary. Na bogato! Aleksandra Domańska zlinczowana za plotki o ciąży: „Ludzie martwią się przez nią o pracę”
Coraz więcej dzieci z COVID-19 w szpitalach, chorują niemowlęta i maluchy! Uważaj na TE OBJAWY!
Niemowlęta, dzieci żłobkowe i wczesnoprzedszkolne coraz częściej chorują na COVID-19. Nawet 75 proc. płuc zajęte przez wirusa - koronawirus w wariancie brytyjskim nie jest łaskawy dla dzieci. Coraz więcej z nich trafia do szpitala.
O sytuacji najmłodszych pacjentów opowiedziała w „Gazecie Wyborczej" dr Lidia Stopyra, szefowa oddziału chorób infekcyjnych i pediatrii szpitala im. Żeromskiego w Krakowie: „Trafiają do nas dzieci z ciężkim zapaleniem krtani, dusznością, zapaleniem płuc. Na badaniach obrazowych widzimy, że niektóre dzieci mają zajęte przez wirusa nawet 75 proc. płuc”. Na ciężki przebieg zakażenia koronawirusem narażone są nie tylko dzieci z chorobami współtowarzyszącymi, ale także te, które ich nie mają. Zmieniły się też objawy koronawirusa u dzieci. Teraz najczęstszym objawem COVID-19 jest u nich zapalenie krtani. Lekarze mówią, że pozytywny test na koronawirusa wychodzi u ok. 90 proc. dzieci trafiających do szpitala z zapaleniem krtani. Szpitale pediatryczne na granicy wydolności „Jesteśmy na granicy wydolności. Brakuje miejsc dla zakażonych koronawirusem, sytuacja jest coraz trudniejsza" - przyznaje dr Stopyra. Coraz częściej dzieci potrzebują tlenoterapii i leczenia remdesivirem. Którego - jak zauważa lekarka - brakuje. Duże zmiany w płucach mogą powodować bezdech, dlatego dzieci muszą być pod obserwacją przez całą dobę. W Faktach przytoczono historię 2-latka, który wygrał z wirusem, ale był pod respiratorem. 10 dni w śpiączce. COVID-19 u dzieci występuje coraz częściej Dr Aneta Górska-Kot, ordynatorka oddziału pediatrycznego szpitala dziecięcego przy ul. Niekłańskiej w Warszawie, też zauważa wzrost zakażeń wśród dzieci: „Wszystkim przyjmowanym do szpitala robimy wymazy. Przez cały zeszły rok mieliśmy ok. 100 dodatnich wyników u dzieci i ich rodziców. A w tym roku tylko od początku marca – 90" - mówiła w „Gazecie Wyborczej". Ministerstwo Zdrowia także informowało o coraz cięższym przebiegu COVID-19 u dzieci: „Mamy przeznaczonych ponad 900 łóżek dla tych małych pacjentów, ponad 400 w tej chwili jest zajętych przez dzieci chorujące na covid-19” – poinformował w piątek (19.03.2021) rzecznik Ministerstwa Zdrowia. „Widzimy, że covid-19 coraz częściej dotyka dzieci i to nie w sposób bezobjawowy. Widzimy, że ta wersja brytyjska koronawirusa jest zakaźna i powoduje objawy także u dzieci” - dodał Wojciech Andrusiewicz. Coraz więcej powikłań Jeszcze trudniejsza sytuacja w przypadku dzieci to zespół pocovidowy (PIMS). Najczęściej dotyka dzieci zdrowe, bez chorób współistniejących, które przechodziły COVID-19 łagodnie lub bezobjawowo. „Najwięcej przypadków pojawia się ok. dwóch tygodni po szczycie epidemii, który wydaje się być właśnie teraz, więc wkrótce spodziewamy się wysypu takich przypadków" - zauważa dr Górska-Kot. Pojawia się wysoka gorączka, silne osłabienie, stan zapalny, nadwrażliwość na dotyk, ból brzucha, biegunka, a następnie duszności i zapalenie płuc. PIMS zajmuje też układ krążenia: „Bardzo często dzieci wpadają we wstrząs kardiogenny. Ciśnienie leci na łeb na szyję i dzieci lądują na oddziale intensywnej terapii" - relacjonuje ordynatorka. Źródło: krakow.wyborcza.pl, wyborcza.pl, Fakty, natemat.pl, tokfm.pl Zobacz także: Szczepionka na Covid-19: testy na 12-latkach już trwają, wkrótce testy na niemowlętach Przeziębienie, grypa, koronawirus – jak rozpoznać, co dolega dziecku Koronawirus u dzieci: jak wygląda wysypka przy Covid-19?
Przez koronawirusowe procedury kobieta rodziła W HOLU szpitala
W Brzesku kobieta zaczęła rodzić w szpitalnym holu. Cała sytuacja była spowodowana utrudnieniami związanymi z koronawirusem. Rodząca nie mogła wejść do szpitala, ponieważ SOR był zajęty zakażonymi pacjentami.
Z powodu pandemii koronawirusa utrudnione jest normalne funkcjonowanie, rząd wprowadza ciągle nowe obostrzenia. Aktualna sytuacja miała także bardzo duży wpływ na poród, który odbył się ostatnio w Brzesku. Paradoksalnie, z uwagi na bezpieczeństwo rodzącej kobiety, jej poród rozpoczął się i trwał w szpitalnym holu. Poród w szpitalnym holu Kobieta, która zaczęła rodzić, miała problem, by dotrzeć na oddział położniczy szpitala w Brzesku. Nie mogła wejść od strony SOR-u, ponieważ przebywała tam pacjentka zakażona koronawirusem. Ze względów bezpieczeństwa rodzącą kobietę skierowano do głównego wejścia szpitala. Zostało ono otwarte specjalnie dla niej, ponieważ w nocy normalnie jest nieczynne. Maluszkowi spieszyło się jednak na świat i kobieta nie zdążyła tam dotrzeć – zaczęła rodzić w szpitalnym holu. Rodząca nie była jednak pozostawiona sama sobie – otrzymała pomoc od pielęgniarki całodobowej. W tym czasie zjawiły się także pielęgniarki z oddziału położniczego i „przejęły” przyszłą mamę. Niecodzienne porody Poród przebiegł bez komplikacji, a jego końcowa faza odbyła się już na oddziale położniczym. Dziecko urodziło się zdrowe. „Takie szybkie porody zdarzają się niezbyt często, ale jednak co jakiś czas w doniesieniach medialnych pojawiają się informacje o takich porodach. W naszym szpitalu kilka lat temu również miała miejsce podobna sytuacja, kiedy pacjentka urodziła w windzie, w drodze na oddział – powiedziała portalowi informatorbrzeski.pl rzecznik prasowy SPZOZ Brzesko Monika Mikołajek-Burek. Źródło: se.pl, informatorbrzeski.pl Zobacz także: Gdzie rodzić: ranking szpitali położniczych Ciężarna w trakcie kwarantanny urodziła martwe dziecko. Mimo skurczów i bólu odesłano ją ze szpitala z kwitkiem ​Jego córki umierały w szpitalu, nie mógł ich pożegnać. Zrozpaczona mama daremnie błagała o pomoc
Dramat Klaudii El Dursi: jej synek wymagał natychmiastowej hospitalizacji!
W ostatni weekend Klaudia El Dursi przeżyła dramatyczne chwile. Modelka bała się o zdrowie swojego synka do tego stopnia, że chciała pilnie wracać z Zanzibaru do Polski. Teraz prowadząca „Hotel Paradise” zdradziła, jak czuje się jej synek. Podziękowała także fanom za wsparcie.
W ostatni weekend Klaudia El Dursi dodała na Instagramie wpis, w którym prosiła fanów o pomoc w powrocie do Polski. Powodem tej nagłej decyzji był stan zdrowia jej synka – zagrażało mu niebezpieczeństwo, a jego mama była wręcz przerażona całą sytuacją. Chłopiec wymagał nagłej hospitalizacji. Ostatecznie Klaudia nie wyjaśniła, o co dokładnie chodziło, ale wiemy, że mały Jaś czuje się już lepiej. Uspokajając wpis Modelka podziękowała swoim fanom za wsparcie: „Kochani! Po sytuacji związanej z niespodziewaną wizytą w szpitalu i perturbacjami zdrowotnymi mojego Jasia otrzymałam od Was setki wiadomości ze wsparciem i mnóstwem dobrej energii, za co bardzo dziekuje” Prowadząca „Hotel Paradise” zdradziła także, jak aktualnie czuje się jej synek: „czuję się w obowiązku uspokoić Was, że na całe szczęście wszystko już się unormowało. W szpitalu zapewniono nam należytą opiekę, mieliśmy również wsparcie polskich lekarzy, którzy są tutaj na Zanzibarze, za co jestem ogromnie wdzięczna. Janek czuje się już znacznie lepiej ???? Jeszcze raz bardzo Wam dziękuję ????”. Wspierające komentarze fanów Pod postem pojawiło się wiele komentarzy od fanów: „Dużo zdrówka dla Jasia ❤️???? silny chłopak zawsze sobie poradzi ????????” „Dużo zdrówka dla Jasia ????” „Dużo dużo zdrówka dla Was ????????❤️???? Jaś jesteś mega silny dzielny ????????????????????️‍♀️” „Życzę dużo zdrowia i przesyłam mnóstwo pozytywnej energii❤️. Buziaki ????????!” [pisownia komentarzy oryginalna - przyp.red.] Źródło: Instagram Zobacz także: Depresja Meghan Markle: dlaczego pseudoeksperci lekceważą śmiertelną chorobę? Klaudia Halejcio nazywa siebie „hipopotamem”. Internautki oburzone: „może dojść do nieszczęścia!" Henio Majdan już TRENUJE z tatą. Będzie nowy mistrz świata?
Kiedy skończy się pandemia? Eksperci podali daty!
Czy koronawirus kiedyś zniknie, czy będziemy musieli nauczyć się z nim żyć? Według prognoz ekspertów i wirusologów – możliwe są dwa warianty: ten bardziej optymistyczny i ten najgorszy.
Od kilku tygodni regularnie pobijamy nowe rekordy zachorowań na COVID-19. Kiedy skończy się pandemia? Na to pytanie odpowiadają analitycy z firmy ExMetrix, którzy analizują dane o pandemii w Polsce, a także dr Tomasz Dzieciątkowski oraz prof. Krzysztof Pyrć. Eksperci są zgodni - wiele zależy od tempa wynalezienia skutecznej szczepionki na COVID-19. Czy pandemia skończy się w 2021 roku? Według dr Dzieciątkowskiego wersja optymistyczna zakłada, że na początku 2021 pojawi się skuteczna szczepionka. W tej sytuacji pandemia powinna wygasnąć pod koniec przyszłego roku. Ale jeśli wynalezienie skutecznej szczepionki nie dojdzie do skutku, pandemia może trwać jeszcze nawet 2 lub 3 lata. „W tym czasie musimy zachowywać dystans społeczny i nosić maseczki” - przestrzega dr Dzieciątkowski. Jak długo potrwa pandemia? Mówią eksperci z ExMetrix Firma Exmetrix podała ostatnio najnowszą prognozę co do rozwoju pandemii. Poprzednie prognozy tej firmy sprawdzały się aż w 95,1%. Niestety eksperci potwierdzają nasze obawy: w najbliższych dniach liczby nadal będą rosnąć, a kolejne rekordy są nadal przed nami. „Martwimy się, czy służba zdrowia wytrzyma napór pacjentów z COVID-19. Nie chodzi o liczbę respiratorów czy miejsca w szpitalach, ale o liczbę personelu potrzebnego do zajęcia się ciężej chorymi. Tu widzę największe ryzyko” - mówił Ryszard Łukoś, główny analityk ExMetrix w rozmowie z serwisem WP. Koronawirus może zostać z nami nawet przez 3 lata Krzysztof Pyrć z Uniwersytetu Jagiellońskiego również potwierdza teorię o tym, że koronawirus może być obecny w naszym życiu jeszcze przez nawet 3 lata. „Patrząc historycznie, pandemie trwają dwa lata, ale jak ta dynamika będzie wyglądała przy dużej ingerencji w jej przebieg, jest niewiadomą” - powiedział prof. Pyrć w rozmowie z Rzeczpospolitą. Źródło: gs24.pl, Wirtualna Polska, Rzeczpospolita Zobacz też: PILNE: Wraca RYGOR! Zakaz imprez, nauczanie zdalne, miasta wojewódzkie w strefach czerwonych! Na Stadionie Narodowym powstaje szpital tymczasowy. Będą też chłodnie dla zmarłych Profesor z 20-letnim stażem o COVID-19: Tak powszechnej i PODSTĘPNEJ choroby jeszcze nie widziałem
Z gorączką u dziecka powinno się jechać do szpitala, jeśli ma wybroczyny, drgawki, nie skończyło jeszcze 6 miesięcy. W zależności od innych objawów gorączkujące dziecko może być leczone w domu, powinno być zbadane przez lekarza lub wymaga wizyty w szpitalu. Do szpitala trzeba też jechać, kiedy np. niemowlę poniżej 6. miesiąca życia stale wymiotuje, a starsze ma duszności.
Gorączka u dziecka zazwyczaj nie wymaga wizyty w szpitalu, jednak są sytuacje, kiedy wizyta na SOR-ze jest konieczna. Dotyczy to m.in. noworodków, dzieci z wysoką gorączką, u których doszło do odwodnienia lub pojawiły się wybroczyny albo drgawki gorączkowe. Spis treści: Wysoka gorączka u dziecka - kiedy do szpitala? Drgawki gorączkowe Wybroczyny przy gorączce Gdy dziecko „leje się przez ręce” Kiedy jeszcze trzeba jechać z dzieckiem do szpitala? Wysoka gorączka u dziecka - kiedy do szpitala? O gorączce u dziecka mówimy, kiedy temperatura jego ciała sięga powyżej 38 st. C. Wysoka gorączka to u niemowlęcia powyżej 39°C, u starszego dziecka powyżej 39,5°C. Może być objawem poważnej infekcji bakteryjnej, np. wywołanej bakteriami z grupy pneumokoków lub meningokoków. Zostań z dzieckiem w domu, jeśli: dziecko mimo gorączki dobrze się czuje, je, pije, jest z nim dobry kontakt. Idź do lekarza, jeśli: gorączkuje małe dziecko poniżej 1. roku życia, a także ma inne objawy infekcji: nie chce jeść, ma biegunkę, boli je gardło, infekcja trwa dłużej niż 2-3 dni. Jedź do szpitala, jeśli: wysoką gorączkę ma noworodek oraz niemowlę w pierwszych sześciu miesiącach życia. To też konieczne, jeśli starsze niemowlę i małe dziecko ma gorączkę, której towarzyszą inne niepokojące objawy, jak: odmowa jedzenia i picia wymioty biegunka drgawki gorączkowe apatia duże pobudzenie wybroczyny na skórze. Te objawy są szczególnie niebezpieczne: Drgawki gorączkowe - jedź z dzieckiem do szpitala Jeśli dziecko ma drgawki gorączkowe, podaj mu środek przeciwgorączkowy (paracetamol, ibuprofen) i jedź z nim do szpitala. Wizyta w szpitalu jest konieczna, ponieważ dziecko musi mieć wykonane badania. Przyczyną drgawek może być np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wybroczyny przy gorączce - natychmiast do szpitala Wybroczyny na skórze wyglądają inaczej niż typowa wysypka, taka jak przy alergii czy ospie wietrznej. Wybroczyny to drobne punkciki, które później zaczynają się zlewać w duże plamy. Zwykle pojawiają się przy wysokiej gorączce. Ich obecność może świadczyć o sepsie (groźnym dla życia uogólnionym zakażeniu organizmu), dlatego natychmiast jedź z dzieckiem do szpitala. Uwaga: wybroczyny od zwykłej wysypki można odróżnić, wykonując tzw. test szklanki. Po przyciśnięciu szklanki do skóry wybroczyny nie bledną. Gdy dziecko „leje się przez ręce” Gdy dziecko ma wysoką gorączkę, ale oprócz „normalnych” objawów infekcji, zachowuje się inaczej niż zwykle, nie ma z nim kontaktu, wydaje się nieobecne, „leje się przez ręce”: jak najszybciej jedź do szpitala. Kiedy do szpitala z dzieckiem? Dziecko wymaga wizyty w szpitalu także kiedy ma: silną biegunkę - jeśli biegunkę ma niemowlę w pierwszych trzech miesiącach życia, jak najszybciej zadzwoń do lekarza: dziecko może szybko się odwodnić. O odwodnieniu świadczy: zapadnięte ciemiączko, senność, przesuszenie śluzówek, płacz bez łez, ciemny kolor moczu, rzadkie susianie, mała elastyczność skóry (po lekkim uszczypnięciu fałd od razu nie opada). Dzwoń lub jedź do lekarza, gdy starsze dziecko ma silną biegunkę lub trwa ona dłużej niż sześć godzin, nie chce pić ani jeść, gorączkuje, wymiotuje albo w kupce pojawia się krew. Jeśli widzisz, że dziecko jest odwodnione, jedź do szpitala. intensywne wymioty - jeśli dziecko zwymiotowało raz, a przy tym czuje się dobrze, zostań w domu. Wymioty zdarzają się nawet noworodkom. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wymioty u dziecka powtarzają się. Być może będzie konieczne przeprowadzenie badań lub sprawdzenie, czy dziecko nie ma alergii. Jedź z dzieckiem do szpitala, jeżeli wymioty powtarzają się, a dziecko ma mniej niż pół roku. To konieczne też, jeśli starsze dziecko ma też biegunkę i gorączkę (może się odwodnić). silny kaszel, problemy ze złapaniem powietrza - jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, jeśli dziecko kaszle tak intensywnie, że sinieją mu usta, oddycha szybko, z dużym wysiłkiem. Niemowlę zwykle wtedy porusza skrzydełkami nosa, starsze dziecko wciąga przestrzenie międzyżebrowe. Gdy kaszel jest suchy, szczekający, może być spowodowany ostrym zapaleniem krtani lub atakiem astmy. Jedź z dzieckiem do szpitala, jeśli dziecko oprócz silnego kaszlu ma inne objawy: gorączkę, silne osłabienie. uraz głowy, który powoduje dziwne zachowanie - jeśli dziecko uderzyło się w głowę, ale poza tym czuje się dobrze, jest z nim kontakt, nie straciło przytomności, zostań z nim w domu. Na bolesne miejsce zrób zimny okład. Jedź szybko do lekarza lub wezwij pogotowie, jeśli dziecko po uderzeniu w głowę straciło przytomność, jest senne, wymiotuje, ma nieobecny wyraz twarzy (wpatruje się w dal), wolniej mówi lub – odwrotnie – jest nienaturalnie pobudzone. Jest to konieczne, nawet jeśli takie objawy pojawią się 1-2 dni po urazie. Powodem może być wstrząs mózgu. silną reakcję alergiczną - pokrzywka obejmująca całe ciało, obrzęk krtani, duszność - jeśli dziecko ma takie objawy, jak najszybciej jedź z nim do szpitala lub wezwij pogotowie. Taka reakcja może się zdarzyć po kontakcie z alergenem, na który malec jest silnie uczulony, a szczególnie po ugryzieniu przez pszczołę lub osę (jeśli dziecko jest uczulone na jej jad). Zobacz też: Zwolnienie na dziecko w szpitalu: komu przysługuje i na jakich zasadach? Rodzic przy dziecku w szpitalu - przywilej czy norma? Zanim do dziecka przyjedzie pogotowie Konsultacja merytoryczna lek. med. Wojciech Trzeciakowski Pediatra, specjalista neonatologii, pracuje na Oddziale Neonatologii (część Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego) w Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim
Maja miała tylko chrypę, teraz jest w śpiączce. Rodzice walczą: „Jest światełko w tunelu”
Maja była zdrowym dzieckiem, gdy z podejrzeniem zapalenia krtani trafiła do szpitala. Z dnia na dzień przestała chodzić i jeść samodzielnie, od kilku miesięcy jest w stanie wegetatywnym. Rodzice jednak nie przestają walczyć o jej powrót do zdrowia, a teraz pojawiła się na to wyjątkowa szansa.
Maja nie wstaje, nie mówi i wymaga karmienia, jej stan określany jest jako wegetatywny. Wszystko zaczęło się pod koniec zeszłego roku, gdy Maja zachorowała i z podejrzeniem zapalenia krtani trafiła do warszawskiego szpitala. Wyszła stamtąd całkiem odmieniona: niesamodzielna i niesprawna. Rodzice Mai nie przestają walczyć o jej zdrowie. Maja jest w stanie wegetatywnym, ale pojawiła się szansa na wyzdrowienie Kiedy 5-letnia Maja zaczęła się gorzej czuć i narzekać na chrypę, jej rodzice nie podejrzewali, jak tragicznie skończy się ta historia. Nawet podczas pobytu w szpitalu i rutynowych badań mieli kontakt z córką, ale po bardzo niespokojnej nocy Maja zaczęła się dusić i lekarze rozpoczęli reanimację. Mama Mai była wtedy w 34. tygodniu ciąży z bliźniakami, trudno sobie wyobrazić, jak musiała się czuć w tych dramatycznych chwilach. Maję wprowadzono w stan śpiączki farmakologicznej, ale dziewczynka już się z niej nie wybudziła. Powód: niedotlenienie środkowego układu nerwowego podczas reanimacji. Od grudnia zeszłego roku Maja przebywa w Klinice Budzik. W tym czasie na świat przyszło jej rodzeństwo, na które Maja tak czekała. Jak pomóc Mai odzyskać zdrowie? Obecnie stan zdrowia Mai jest stabilny, ale dziewczynka wciąż nie chodzi i nie mówi. Jej mama, Paulina Waarbroek, regularnie zamieszcza w sieci zdjęcia Majeczki oraz jej siostry i brata. Niedawno obserwatorzy Pauliny na Instagramie słusznie zauważyli, że w oczach Mai widać zmianę − rehabilitacja przynosi efekty! Wierzy w to również mama Mai, która zdradziła w rozmowie z WP, że córka „dała jej kilka znaków”. Jednocześnie pojawiła się szansa, że Maja odzyska dawną sprawność i wróci do rzeczywistości, a pomóc ma specjalna komora hiperbaryczna. W czasie terapii pacjentowi podawany jest czysty tlen pod ciśnieniem 3 atmosfer, co pobudza komórki do wzrostu i odnowy. Rodzice Mai prowadzą zbiórkę na ten nowoczesny sprzęt, każdy może ich wesprzeć. Zobacz też: To niesamowite! Kobieta w śpiączce urodziła dziecko Kolejny cud w Klinice Budzik: Natalka wybudziła się ze śpiączki! Joanna Luberadzka: pomoc państwa dla niepełnosprawnych dzieci jest za mała
W takich warunkach rodzą Polki za granicą!
Mama pochwaliła się, jak karmiono ją w szpitalu po porodzie. Jest czego zazdrościć, też tak chcemy!
O tym, że szpitale za granicą oferują rodzącym mamom często nieporównywalnie lepsze warunki niż u nas w kraju, wiadomo nie od dziś. To, co pokazała ta młoda mama to jeszcze jeden tego dowód. Do wyboru chińszczyzna, dania wegetariańskie Wraz z otwarciem się Unii Europejskiej na możliwość pracy Polaków za granicą, bardzo wiele kobiet z naszego kraju emigrowało, głównie do Wielkiej Brytanii. Wiele z nich urodziło dziecko na obczyźnie i bardzo sobie chwali warunki, w jakich witały swoje maleństwo na świecie. Polityka społeczna w kraju emigracji to główny powód, dla którego tak wiele Polek decyduje się na poród poza granicami kraju. Owoce, chińszczyzna ze świeżymi warzywami, wielozbożowe pieczywo, pudding i duża porcja ciasta – to nie restauracyjne menu, a posiłek, jaki otrzymała pani Justyna w szpitalu po narodzinach córki. Tyle że nie w polskim, a w niemieckim. - Pojechałam tam urodzić, bo widziałam, co spotkało moje koleżanki na porodówce - mówi kobieta. Nie chciałam błagać o wszystko Pani Justyna mieszka w Polsce przy granicy z Niemcami. – Gdy zaszłam w ciążę, słyszałam wiele historii, jak wygląda poród w polskim szpitalu. Trzeba błagać o znieczulenie, a jedzenie… suchy chleb i parówka. Dlatego postanowiłam urodzić w Niemczech – powiedziała. Dziś jej córeczka ma już trzy miesiące. – Porcje były tak duże, że część oddawałam mężowi. W przypadku obiadu były dwa dania do wyboru. Można także zgłosić, że nie je się mięsa i dostaje się posiłki wegetariańskie – opowiada. Dyrektor decyduje co jest na talerzu Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl talerz dla karmiącej mamy Czytaj więcej W Polsce o takim wyżywieniu kobiety raczej mogą tylko pomarzyć. We wrześniu publikowałyśmy w mamotoja.pl raport Najwyższej Izby Kontroli o jakości posiłków w naszych szpitalach, w tym porodówkach. – Królują pasztety, kiełbasy, parówki i tłuste wędliny. Do tego margaryna i zupy ze znikomą wartością odżywczą. A przecież kobieta po porodzie zamiast niskiej jakości jedzenia powinna otrzymywać lekkostrawne dania, bogate w witaminy – powiedziała dietetyczka Anna Ślusarczyk. – Pamiętam, że pierwszy posiłek, jaki dostałam po porodzie, to było jajko na twardo i kukurydza z puszki. Oddałam i poprosiłam męża, by kupił mi jogurt – dodaje. Raport Najwyższej Izby Kontroli pokazał tragiczny stan wyżywienia w polskich szpitalach. "Ciężkostrawne, przygotowane z kiepskiej jakości produktów – jednym słowem niezdrowe. Posiłki podawane w państwowych szpitalach negatywnie wpływają na stan zdrowia pacjentów – czytamy w raporcie. Do stanu szpitalnych stołówek odniósł się minister zdrowia. Zdaniem szefa resortu Łukasza Szumowskiego, "kuchnia szpitalna, to jak będzie robiona, w dużym stopniu zależy od dyrekcji”. Podkreślił, że są szpitale, gdzie jedzenie jest na dobrym poziomie i takie, gdzie jest fatalne. - Dyrektorzy muszą wykazać się większą inicjatywą, by żywienie było odpowiednie - ocenił. Napiszcie w komentarzach, jakie jest wasze doświadczenie z jedzeniem szpitalnym. Źródło: wp Zobacz też: Szpitalne posiłki dla dzieci są jeszcze gorsze niż dla dorosłych! 8 produktów, które powinny znaleźć się w diecie mamy Paulina Sykut-Jeżyna rozszerza dietę córeczki i… sama też stosuje dietę niemowlęcą!
Chcesz być w szpitalu przy dziecku – zobacz ile zapłacisz wg cennika!
Rodzice nadal płacą za pobyt przy dziecku w szpitalu - mimo zapowiedzi zniesienia takich opłat. Niektóre z nich dysponują nawet szczegółowym cennikiem za...miesiąc pobytu rodzica.
Jak ujawnił "Dziennik Łódzki", prawie wszystkie tamtejsze szpitale dziecięce pobierają od rodziców opłaty za pobyt przy chorym dziecku. Podobnie jest w innych miastach. Są nawet poddawane miesięczne stawki - wychodzi ponad 200 zł od rodzica. Szpitale nie mają wyjścia Opłaty za pobyt rodzica przy dziecku w szpitalu mają być zniesione. Od kilku miesięcy nad zmianami w przepisach pracuje resort zdrowia. Ale do tej pory ustawy nie ma, a rzeczywistość szpitalna jest taka, że rodzice płacą. Dyrektorzy tłumaczą, że pieniądze brać muszą, bo NFZ nie zwraca im kosztów pobytu rodzica w szpitalu. Łóżko za 15 zł W Uniwersyteckim Centrum Pediatrycznym im. Konopnickiej w Łodzi udostępnienie rodzicowi łóżka w boksie indywidualnym z sanitariatem kosztuje 15 zł na dobę. Za "zwykłe" łóżko szpitalne rodzic zapłaci 10 zł. W Instytucie Centrum Zdrowia Matki Polki łóżko w izolatce kosztuje rodzica 25 zł (do czwartej doby), od piątej doby płaci za nie 15 zł. W Centrum Leczenia Chorób Płuc i Rehabilitacji za dobę przy dziecku rodzic musi zapłacić 16 zł. W Dziecięcym Szpitalu Klinicznym im. Józefa Brudzińskiego w Warszawie opłata za dobę wynosi 15,92 zł. Za tydzień 78,02 zł a za miesiąc 238,85 zł. Trzeba zapłacić za prąd, pościel, sanitariaty Szpitale same ustalają opłaty za pobyt rodzica przy chorym dziecku. W jaki sposób wyliczają kwoty? Często według własnego uznania, na podstawie wyliczeniami kosztów eksploatacji pomieszczeń i urządzeń szpitala, zużycia prądu, wody oraz koniecznego dodatkowego zaopatrzenia oddziału w pościel, środki czystości. - Opłata ustalona jest za każdą rozpoczętą dobę pobytu osoby bliskiej i zawiera opłatę za pościel, zużycie mediów, środki czystości. Doba rozpoczyna się od godziny 15 – napisano na stronach szpitala w Warszawie. Wszyscy czekają na ustawę Zniesienie opłat w szpitalach zapowiadał już kilka miesięcy temu minister zdrowia, który stwierdził, że takie opłaty są niezgodne z prawem. Okazuje się, że jednak zgodne z prawem były, dlatego teraz jest już projekt zmiany w ustawie o prawach pacjenta, która wprowadza odpowiednie zapisy. Zgodnie z nimi szpital nie będzie miał prawa pobierania opłat za pobyt wraz z dzieckiem w szpitalu. Projekt zmian ustawy wprost wskazuje, że z tytułu opieki sprawowanej nad dzieckiem w szpitalu rodzice albo opiekunowie nie mogą być obciążeni opłatą. Niestety martwić może tempo prac nad nowelizacją przepisów. Zmiany zapowiadano w kwietniu i na razie nie ma żadnych informacji, aby miały być finiszowane. - Nowelizacja jest w trakcie przygotowywania, ma ucywilizować warunki przebywania rodzica z dzieckiem, zlikwidować opłaty za sam pobyt rodzica. Dodatkowy pokój czy obiad - to może być dodatkowo płatne, ale sam pobyt oczywiście nie - mówił wtedy minister zdrowia Łukasz Szumowski. Rodzic w szpitalu bardzo potrzebny Być może lepszym sposobem na uregulowanie obecnego stanu byłoby rozwiązanie takie jakie zastosowano w szpitalu SPZOZ w Kędzierzynie – Koźlu, który kilka miesięcy temu zrezygnował z pobierania opłat. Ordynator oddziału pediatrycznego w SPZOZ w Kędzierzynie-Koźlu Danuta Gmyrek argumentowała, że rodzice stanowią nieocenioną pomoc - zapewniają hospitalizowanym dzieciom poczucie bezpieczeństwa i pomagają personelowi w czynnościach przy dziecku i tak naprawdę sprawują nie do przeceniania rolę w procesie dochodzenia dziecka do zdrowia. Może warto byłoby ten sposób myślenia skopiować i w innych szpitalach? Napiszcie w komentarzach, co sądzicie o opłatach za pobyt rodzica w szpitalu przy dziecku. Źródło: wp.pl Zobacz też: Kuriozalna opłata za obdrapane krzesło – tak wygląda pobyt rodzica w szpitalu z dzieckiem Dziecko w szpitalu - jak przetrwać pobyt? Szpital w Grodzisku Maz. zabiera chore dzieci w podóż do 6 krain i ... w kosmos [WIDEO]
Oleśnica: oddajcie nam dziecko! - błagają rodzice
Toczą rozpaczliwą walkę o powrót synka do domu. Maluszek ma dopiero 2 miesiące. Kochają, tęsknią, cierpią. Dla nas najważniejsze jest dobro dziecka - odpowiadają służby. Czy na pewno?
Mały Wiktor urodził się w kwietniu. Pod koniec miesiąca, rodzice byli z synkiem na kontrolnych badaniach w szpitalu w Oleśnicy. Tam dowiedzieli się, że są nieodpowiedzialnymi rodzicami, bo dziecko jest w złym stanie zdrowia, ma niedowagę. Uruchomiono procedurę odebrania dziecka. Sąd zdecydował o przeniesieniu chłopczyka do domu dziecka. "Tęsknimy za naszym dzieckiem" Mama i tata chłopczyka, Karolina i Kamil Rzymkowscy, to młodzi rodzice, jeszcze bez doświadczenia. Ale bardzo kochają, tęsknią i nie mogą pogodzić się z tym co się stało. Maluszek miał zaledwie kilkanaście dni, gdy byli z nim na kontroli w szpitalu. Podczas badań stwierdzono zły stan zdrowia i niedowagę u Wiktora. Rodzice wrócili do domu już bez synka. "Dla nas najważniejsze jest dobro dziecka. W naszej ocenie nie było ono wystarczająco zadbane" - powiedział dyrektor szpitala w Oleśnicy Kamil Dybizbański na antenie TVP 3, która relacjonuje dramat rodziców. Jego zdaniem, pielęgniarki słusznie zawiadomiły sąd. Dziecko przewieziono do ośrodka w Krzydlinie Małej. Dyrektor szpitala dodał też, że niepokój personelu budziło także zachowanie rodziców dziecka. Co konkretnie, nie powiedział. "Bezprawnie odebrano nam syna" Rodzice z zarzutami się nie zgadzają i rozpoczęli rozpaczliwą walkę o powrót Wiktora do domu. Czują się bardzo skrzywdzenie i nie zagadzają się z decyzją sądu. Nagłośnili sprawę, licząc na pomoc mediów. Wrocławska telewizja wyemitowała o nich reportaż. "Czujemy się skrzywdzeni. Tęsknimy za naszym dzieckiem. Bezprawnie odebrano nam syna" - mówią. "Ordynatorka zgłosiła do sądu, że my dziecko głodzimy, że jest zaniedbane, że my jesteśmy dla niego niebezpieczni" - relacjonują na antenie. O umieszczeniu chłopca w domu dziecka w Krzydlinie Małej zdecydował Sąd Rejonowy w Oleśnicy. "Sąd Rejonowy w Oleśnicy wydał decyzję, na podstawie której umieścił małoletniego w instytucji zwanej opieką zastępczą. Powodem był stan zdrowia dziecka" - napisała w oświadczeniu rzeczniczka Sądu Okręgowego Sylwia Jastrzemska. Zarówno sąd, jak i szpital, podkreślają, że nie chcą pozbywać młodych rodziców praw rodzicielskich. "Nawet rozmowa nie była przeprowadzona z rodzicami" Pani Karolina i Kamil nie są osamotnieni w swojej walce. W ich obronie stanęła Helsińska Fundacja Praw Człowieka. "Wszystkie te instytucje sprawiły, że nie mamy zaufania, że dziecko nie zostało prawidłowo zabrane, nawet rozmowa nie była przeprowadzona z rodzicami" - powiedziała Wioletta Piórek z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Rodzice Wiktora złożyli zażalenie na decyzję sądu. Teraz widują synka 3 razy w tygodniu po pół godziny. Kiedy można odebrać dziecko? W Polsce odbiera się rodzicom około 1800 dzieci rocznie. Decyzję o tym podejmuje sąd. Rodzice niezgadzający się z orzeczeniem mogą interweniować m.in. u Rzecznika Praw Dziecka (strona internetowa brpd.gov.pl) albo poprosić o wsparcie w ośrodku pomocy społecznej. Ustawowo istnieje tylko kilka wyraźnych przesłanek do odebrania dziecka ustawowym opiekunom. Są nimi: choroba psychiczna rodzica/ów; uzależnienie rodzica/ów od alkoholu, narkotyków, leków, hazardu; długotrwała choroba rodzica/ów uniemożliwiającą mu normalne funkcjonowanie; przebywanie rodzica/ów w więzieniu; przemoc fizyczna i psychiczna w rodzinie; zmuszanie dziecka do pracy; nakłanianie dziecka do przestępstwa lub prostytucji; rażące zaniedbywanie obowiązków wobec dziecka - jego głodzenie, pozostawianie samego w domu na długi czas; rozwiązłość rodzica. Czy w historii pani Karoliny i Kamila służby postąpiły prawidłowo? Czy wykorzystały wcześniej wszystkie możliwe środki, zanim uruchomiono tak ostateczny krok, jak odebranie dziecka rodzicom? Czy była z nimi rozmowa, podjęta próba uświadomienia na czym polega opieka nad dzieckiem? Pamiętajmy, że są to młodzi, niedoświadczeni rodzice, co też mogło mieć wpływ na sposób ich opieki nad synkiem. Zabranie dziecka z rodzinnego domu i umieszczenie go w domu dziecka lub rodzinie zastępczej to zawsze jest bardzo dramatyczne rozwiązanie. Psychologdzy dziecięcy podkreślają, że powinno do tego dochodzić tylko wówczas, gdy naprawdę nie ma innego rozwiązania problemu. Tym bardziej bulwersują pojawiające się co jakiś czas i nagłaśniane w mediach sprawy rodzin, gdzie do zabrania dzieci doszło w dwuznacznych okolicznościach, bez wyraźnych wskazań i powodów. Pozostaje do dyskusji, czy sądy nadzbyt pochopnie zabierają dzieci biednym, nieporadnym życiowo rodzicom. Znany był tragiczny przypadek, sprzed 4 lat, 16-letniego Sebastaina spod Suwałk, który popełnił samobójstwo, gdy dowiedział się, że zostanie odebrany matce. Sąd zdecydował, że chłopak miał trafić do placówki opiekuńczo-wychowawczej. "Zawiedli ludzie, nie przepisy" - tak to skomentował Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak. Czy tragiczna historia rodziców z Oleśnicy walczących o odzyskanie swojego synka, też jest takim przpadkiem? Powiedzicie, jakie jest wasze zdanie? Podzielcie się nim w komentarzach. Źródło: Gazeta pomorska, onet dziecko Zobacz też: Odebrano rodzicom dziecko, bo jego ojciec... pochwalił mleko modyfikowane 6 mitów o karmieniu butelką Oto Polska: dziecko od 2 lat mieszka w szpitalu! I nikt z tym nic nie robi
Zestawów z McDonalda nie ma w szpitalnym menu i nie będzie!
Niektórzy rodzice karmią swoje chore dzieci fast foodami, co wpływa na pogorszenie ich stanu zdrowia. Szpital dziecięcy w Poznaniu wydał zakaz dożywiania dzieci w ten sposób na oddziale. Czy inne szpitale pójdą ich przykładem?
Szpital dziecięcy przy ulicy Krysiewicza w Poznaniu. Oddział dzieci starszych. Leżą tam osoby, które mają alergie, choroby przewodu pokarmowego i oddechowego. Teoretycznie każda z nich jest na specjalnej diecie dostosowanej do ich choroby (to część leczenia). W praktyce jednak wszystkie żywią się tak samo – jedzeniem z McDonalda, który powstał tuż przy szpitalu. Rodzice dostawcy O stałe, świeże dostawy hamburgerów, frytek czy kurczaków z zestawów Happy Meal dbają rodzice chorych dzieci. Według personelu szpitalnego, zdarzało się, że co trzecie dziecko na oddziale wcinało fast foody, ignorując posiłki szpitalne. Niektórzy rodzice wychodzili nawet w nocy po frytki dla swoich milusińskich. To się jednak skończyło. Zobacz także: Alergii i astmie sprzyjają fast foody: najnowsze doniesienia! Wojna na oddziale Wojnę śmieciowemu jedzeniu wypowiedziała ordynator oddziału, dr Grażyna Sierakowska-Urbańska. Poparł ją cały personel szpitala. Na drzwiach oddziału wywieszono kartkę: "Prosimy o nieprzynoszenie jedzenia z McDonalda!". To jednak nie wszystko. Rodzice przyłapani na dokarmianiu w ten sposób dzieci będą musieli wyrzucić jedzenie do kosza lub zjeść posiłek osobiście. Lekarze i pielęgniarki próbują rozmawiać z rodzicami o skutkach ich nieodpowiedzialnego zachowania. Tłumaczą, że dzieci dostają silne antybiotyki i inne leki, które zaburzają florę bakteryjną. Potrawy smażone, wysokoprzetworzone nie służą dzieciom, a nawet pogarszają ich stan. Bywa, że z powodu złej diety dzieci muszą być dłużej hospitalizowane. Jestem na tak, ale... Większość rodziców rozumie argumenty lekarzy i stara się stosować do ich zaleceń. Przyznają, że nie wiedzieli wcześniej, że przyczyniają się do pogorszenia stanu zdrowia swoich dzieci. Zdarzają się jednak i tacy, dla których dobre samopoczucie ich podopiecznych jest ważniejsze... niż zdrowie. Lekarze podkreślają, że nie wypowiadają wojny McDonaldowi w ogóle, tylko na swoim oddziale. – Wszystko jest dla ludzi, jeśli ktoś chce zjeść obiad w restauracji, może to zrobić. Sama czasem wstępuję tam na kawę, ale moim obowiązkiem, jako lekarza, jest chronić dzieci na oddziale – tłumaczy ordynator Grażyna Sierakowska-Urbańska. Polecamy: Dałam życie, umrę z głodu
Tak powinien wyglądać każdy szpital dziecięcy!
15 artystów sprawiło, że Królewski Szpital Dziecięcy w Londynie wygląda jak kraina z bajki. A właściwie z wielu bajek.
Popsute dziecko - felieton matki po wizycie w szpitalu
O służbie zdrowia, która nie zawsze leczy tak, jakbyśmy chcieli, popsutym dziecku i jeszcze bardziej popsutej matce.
- To dziecko jest popsute! Nie umie mówić. Trzeba zgłosić się z nim do laryngologa! Wiesz chociaż, kto to laryngolog?! - pyta dyżurna lekarka moją kilkuletnią córkę. - To dziecko ma imię! Nazywa się Nel i jest moją córką, która słyszy te słowa tak samo, jak ja! - wołam ... niestety tylko w myślach. Drugi dzień stycznia był dość wietrzny i zimny. Zaczynało się ściemniać, kiedy dojechałyśmy do szpitala. Jeszcze tylko pozostało nam (graniczące z cudem) znalezienie miejsca parkingowego pod szpitalem i już byłyśmy gotowe na spędzenie kilku godzin na szpitalnym ostrym dyżurze. Otwierając drzwi nowego szpitalnego oddziału dziecięcego, pełnego ciepłych barw i dziecięcych rysunków, myślałam, że zmieniło się coś więcej niż tylko kolor farby na ścianach. Tak, poza odmalowaniem wstawiono wielkie akwarium, które jak magnes przyciąga i uspokaja zapłakane maluchy. Myślałam, że zmianom w wyglądzie szpitali towarzyszą zmiany w podejściu pracowników służby zdrowia do pacjenta (przynajmniej tego najmłodszego). Wciąż naiwnie wierzę w ludzi, chcę widzieć w nich dobro. Wierzę, że ktoś pracujący z chorymi dziećmi robi to z pasji i chęci pomocy drugiemu człowiekowi. Pomagać powinno się jednak całościowo, nie tylko lecząc fizyczne rany, ale również obniżając (a przynajmniej próbując) poziom stresu u chorego dziecka. Jak bardzo błędne jest moje podeście, uświadomiły mi słowa lekarki, do której zgłosiłam się z podejrzeniem złamania palca u mojej córki, a wyszłam z diagnozą "popsute dziecko wymagające konsultacji laryngologicznej". Jak popsuło się moje dziecko... Patrzyłam na przerażoną kilkulatkę stojącą z palcem wielkości małego balonika i koloru śliwki w zupełnie obcym pomieszczeniu z ludźmi w nieskazitelnie białych strojach niczym kosmici, którzy delikatnie obracając się na swoich obrotowych krzesłach w prawo i lewo, w prawo i w lewo – zupełnie jakby ktoś ich zahipnotyzował – wyrzucają z siebie słowa: Co się stało? Pytają, więc zaczynam opowiadać, co sprawiło, że palec mojej córki zmienił się z malutkiego paluszka w wielki krzywy palec niczym paluch wiedźmy z bajki o "Jasiu i Małgosi". - A dziecko nie umie powiedzieć? Umie - nie umie, czy to ma teraz znaczenie? - myślę i milknę. Karcący ton głosu lekarki sprawił, że sama zmieniłam się w przestraszoną kilkulatkę. Najchętniej wyjąkałabym: „Nnnnie wiem, czy umie" i uciekła. Ale jestem matką, powinnam być lwicą i walczyć. Zamiast tego stoję i słucham, jak kobieta w białym stroju zaczyna wyśmiewać moje dziecko. - Nie umie mówić! Popsuta, widzi Pani? - zwraca się do pielęgniarki i ciągnie dalej – Co za popsute dziecko! Ujmuj się za innymi, zwłaszcza jeżeli nie mogą ująć się sami za sobą Dlaczego nie reaguję? Bo potok słów, który by się ze mnie wylał, gdybym tylko otworzyła usta, zalałby lekarkę tak bardzo, że nie byłaby w stanie już zdiagnozować dziecka? A może dlatego, że boję się, żeby na tym nie ucierpiała Nel? Ale przecież ona już cierpi! Chyba zbyt mocno wpajano mi w dzieciństwie uprzejmość dla innych. Ilu z nas przeżyło takie sytuacje, kiedy powinno się za kimś ująć, ale tego nie zrobiło? "Ujmuj się za innymi, zwłaszcza jeżeli nie mogą ująć się sami za sobą" - pisze Regina Brett, autorka książki "Bóg nigdy nie mruga". Siedząc w miękkim welurowym fotelu z kubkiem przyjemnie pachnącej, jeszcze parującej kawy odtwarzam po raz kolejny całą szpitalną sytuację. Próbuję zrozumieć, dlaczego osoba niosąca pomoc dzieciom, wyśmiewa je, dlaczego lekarz zszywający brodę mojej drugiej córki nie słuchał jej próśb i krzyków, tylko kazał mi się na niej położyć, by zablokować jej ruchy moim ciałem? Dlaczego, gdy powinnam zareagować, nie zrobiłam tego? Dlaczego nie mówię tego, co myślę i nie walczę o prawa innych, gdy oni sami nie są w stanie się bronić? A ty czy zawsze stajesz po właściwej stronie? Czy reagujesz, gdy ktoś ze znajomych opowiada rasistowskie czy seksistowskie żarty? Czy powstrzymujesz matkę krzyczącą na ulicy na dziecko? Czy twój bunt jest jedynie wewnętrzny? A może stać cię, żeby uwolnić go i pokazać innym swój sprzeciw? Zobacz też: Mam chore dziecko – niech świat się dostosuje!
Dzień dobry, krówko! Figury zwierząt we wrocławskim szpitalu
Małych pacjentów jednego z wrocławskich szpitali będzie witać... wielka krowa. To dopiero początek kolorowych niespodzianek, jakie tam na nich czekają. Wszystko to dzięki wspólnej pracy dzieci, polskiej malarki Justyny Grzebieniowskiej oraz włoskiego artysty Gregorio Mancino.
Naturalnej wielkości krowa we wszystkich kolorach tęczy stanie przy głównym wejściu do pawilonu pediatrycznego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego przy ul. Koszarowej we Wrocławiu. Dzięki niej maluchy będą mogły już od progu poczuć się lepiej. – Gdy jeszcze przed ozdobieniem postawiliśmy ją na próbę przy drzwiach, wchodzące do szpitala dzieci natychmiast się rozchmurzały. Poklepywały ją, przytulały, a nawet próbowały wydoić. Teraz, gdy jest kolorowa, spodoba się im jeszcze bardziej – mówi Urszula Małecka, rzecznik prasowy placówki. Pomyślano także o dzieciach, które przyjadą do szpitala karetką: przywita je słoń z uniesioną trąbą. Na korytarzach, w sali rehabilitacyjnej i w innych miejscach będzie można zobaczyć także m.in. niedźwiedzia, tygrysa i osiołka. Musi tylko wyschnąć na nich farba. Na tym nie koniec niespodzianek: jeden z korytarzy zmienił się w wielobarwną dżunglę, pełną żyraf, nosorożców, ptaków, kwiatów i motyli. Czytaj także: Dziecko w szpitalu Wspólne malowanie w szpitalu Ta bajkowa sceneria powstała w ciągu jednego dnia. Wyczarowały ją dzieci (mali pacjenci szpitala oraz uczniowie z jednej z wrocławskich podstawówek ) wraz z polską malarką Justyną Grzebieniowską i włoskim artystą-performerem Gregorio Mancino, który zmienia oddziały pediatryczne w bajkowe krainy w szpitalach na całym świecie (także w Polsce – wcześniej w Łodzi i w Warszawie). – Dlaczego to robię? Lubię dzieci i chcę sprawiać, by się uśmiechały. Lubię też z nimi pracować, bo są świetnymi artystami – mówi. – Angażując dzieci w proces twórczy sprawiamy im radość – dodaje Justyna Grzebieniowska. – W przypadku małych pacjentów ta radość jest podwójna: są szczęśliwe, że w tym uczestniczą, a potem cieszą się efektem. Patrząc na zwierzęta i kolorowe obrazy mogą choć na chwilę oderwać się od choroby. To dopiero początek Siedmioletnia Hania, mała artystka i pacjentka, pierwszy raz uczestniczyła w podobnej akcji. Ozdobiła ścianę kwiatkiem – Od razu zrobiło się weselej – mówi. – Gdy tu przyszłyśmy, pomyślałam "Boże, ale ponuro!" Było schludnie i jasno, ale nijako. Nie to, co teraz – uśmiecha się jej mama. Na razie pomalowano korytarz między oddziałami, na których mali pacjenci spędzają najwięcej czasu: rehabilitacyjnym i psychiatrycznym. – To dopiero początek! – obiecuje Urszula Małecka. Przeczytaj także: Co potrafi zdziałać śmiech
Dziecko w szpitalu - jak przetrwać pobyt?
Czasami konieczny jest pobyt malucha w szpitalu. Co wtedy robić, co zabrać, jak zachować spokój?
Lęk przed szpitalem i lekarzem - skuteczne rady
Kontakt z lekarzem i pobyt w szpitalu są czasem konieczne, choć dla większości dzieci taka wizyta wiąże się z ogromnym stresem. Jak postępować, by złagodzić lęk przed szpitalem i ułatwić rozłąkę z rodzicami?
Dzieci w starszym wieku, które pamiętają wszystkie nieprzyjemne sytuacje związane z pobytem u lekarza (np. badania, zastrzyki, pobieranie krwi), boją się kolejnych wizyt. Aby nie potęgować strachu dziecka, należy przede wszystkim podejść ze zrozumieniem do jego lęków i nie bagatelizować ich. Przed każdą kolejną wizytą trzeba dziecko nastawić psychicznie, opowiadać o spotkaniu z lekarzem i przedstawić możliwy scenariusz wydarzeń. Bardzo ważne są częste rozmowy na ten temat, odpowiadanie na każde pytanie, czytanie książek i oglądanie obrazków lekarzy i pielęgniarek, a także zabawa w lekarza, aby dziecko przywykło do tego tematu. Przy każdej wizycie trzeba dziecku okazać maksymalnie dużo wsparcia, zapewniając jak największe poczucie bezpieczeństwa. Dobrze jest wziąć dziecku jego ulubioną zabawkę, która może się okazać dla niego dużym wsparciem psychicznym. Dobry skutek przynosi też obietnica dziecku jakiejś nagrody po wizycie u lekarza. Pobyt dziecka w szpitalu Pobyt dziecka w szpitalu jest zawsze koniecznością i wiąże się z dużym stresem, lękiem i poczuciem osamotnienia. Źródłem lęku jest zazwyczaj brak wiedzy i wyobrażeń na temat szpitala i tego, co tam się dzieje. Dlatego, aby zmniejszyć negatywne uczucie, należy dziecko jak najlepiej przygotować na czekające go przeżycia. Pierwszym krokiem jest wyczerpująca rozmowa (do której dziecko może wracać przez kilka kolejnych dni), w czasie której rodzice powinni wytłumaczyć dziecku: co to jest szpital, co się tam robi, po co dzieci tam chodzą. Trzeba się postarać wytworzyć dobre nastawienie dziecka do szpitala i znajdujących się tam lekarzy i pielęgniarek. Trzeba również nastawić swoje dziecko, że rodzice najprawdopodobniej nie będą mu towarzyszyć cały czas i będzie musiało pobyć tylko z personelem medycznym i z innymi dziećmi które też tam poszły żeby się wyleczyć; ale również trzeba podkreślić, że rodzice na pewno wrócą i zabiorą je z powrotem do domu jak tylko wyzdrowieje.[CMS_PAGE_BREAK] Porozmawiaj o strachu Rozmowa zawsze powinna być spokojna i dostosowana do charakteru i temperamentu dziecka. Trzeba spokojnie i szczerze odpowiadać na wszystkie pytania. Nie wolno kłamać obiecując, że na przykład nie będzie bolało i będzie tam miło, ponieważ niedotrzymanie obietnice bardzo podważają zaufanie dziecka i budzą żal do rodziców jak i lekarzy, z którymi będzie musiało w najbliższym czasie obcować. Dobrze, gdy rozmowie towarzyszy zabawa w szpital, która unaocznia dziecku realia tam panujące. Dobrym pomysłem jest, aby dziecko wzięło ze sobą do szpitala swoją ulubioną zabawkę, dzięki czemu będzie się tam czuło bezpieczniej i mniej samotnie. Można też obiecać miłą niespodziankę po powrocie ze szpitala – dziecko będzie skupione na niespodziance i nie będzie tak dużo będzie myśleć o przykrościach związanych ze szpitalem i strachem. Reakcje rodziców są ważne Przy wizycie u lekarza, czy pobycie w szpitalu ważne jest również zachowanie i nastawienie rodziców. Powinni oni w każdej sytuacji zachowywać się spokojnie, bez nerwów i starać się być jak najbardziej pogodnymi. Dziecko, widząc jak jego mama i tata reagują bez strachu na czekający kontakt z lekarzami, również poczuje się pewniejsze siebie i strach się zmniejszy. Na pociechę można dodać, że coraz więcej szpitali dla dzieci dostosowuje swoje warunki do pobytu w nich dzieci nie tylko pod kątem lecznictwa ale także pod kątem ich samopoczucia psychicznego. Wnętrza sal szpitalnych są kolorowe, są kąciki do zabawy, znajdują się również pokoje, w których rodzice mogą przebywać wraz z dziećmi do końca ich pobytu w szpitalu.