Czy tata może być w ciąży? Tak! Szczęśliwy chłopiec ma już 2 lata
Hudson przyszedł na świat dwa lata temu i jest dziś szczęśliwym chłopcem. Nie byłoby w tym nic zaskakującego, poza tym, że urodził go tata. Jak to możliwe?
Bennett Kaspar-Williams z Los Angeles (USA) zawsze marzył o posiadaniu dzieci. Jego marzenia mogły się ziścić, kiedy w 2017 roku poznał swojego obecnego partnera, a od 3 lat męża, Malika. Para rozważała adopcję, jednak po przemyśleniu wielu za i przeciw zdecydowali się na wspólne dziecko. Dziś Hudson ma już 2 latka! Transpłciowy tata Bennett Kaspar-Williams jest osoba transpłciową i w 2014 roku rozpoczął proces korekty płci: miał wykonany szereg operacji zmieniających wygląd oraz stosował terapię hormonalną. Jednak nie zdecydował się na pełną tranzycję, czyli nadal posiadał żeńskie ograny rozrodcze. Aby zajść w ciążę, przerwał terapię hormonalną i już w 2020 roku nosił pod swoim sercem synka. Szczęśliwa rodzina Bennett Kaspar-Williams i jego mąż Malik Kaspar-Williams nie ukrywają swojego szczęścia i chętnie relacjonują swoje życie w mediach społecznościowych. Pokazując i normalizując życie osób nieheteronormatywnych, nie tylko zyskali wielką popularność, ale przede wszystkim swoim życiem pokazują, że w żaden sposób nie różnią się od innych szczęśliwych rodzin. Hudson jest wesołym chłopcem, lubi zabawę z ojcami i jest zafascynowany przyrodą. Wszystkiego najlepszego z okazji zbliżających się urodzin! Źródło: Instagram @bennettonpurpose, @hudsonsdads Piszemy też o: Matka pojechała do kochanka, zostawiając dzieci same w domu. Gdy wróciła, już ich nie było Dziwne znaki na ręce dziecka – ojciec był w szoku, gdy odkrył prawdę Podczas zabawy psia smycz okręciła się wokół szyi dwulatki. Dziewczynka zaczęła się dusić
Tata pozwala na więcej niż mama? Akurat taka zabawa może być niebezpieczna!
Internetowym hitem okazał się filmik, w którym pozostawiona pod opieką taty dwójka maluszków bawi się w najlepsze. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że podczas zajmowania się dziećmi tata… uciął sobie drzemkę. To, co się wydarzyło, może przysporzyć niejedną mamę o zawrót głowy!
Wiele osób z rozbawieniem ogląda filmik, na którym dwójka małych dzieci z zapałem rysuje czarnym flamastrem po sobie i po śpiącym tacie. Maluszki, jak i śpiący bez koszulki tata mają popisane twarze, brzuchy, ręce. Czy na pewno są powody do śmiechu? Rakotwórcze substancje i związki endokrynnie czynne Pewnie niejedna mama przyzna, że ojcowie często pozwalają na więcej i bardziej pobłażliwie traktują wybryki swoich pociech. Jednak w tym przypadku takie zabawy są niebezpieczne. I nie chodzi tu o to, że trudno zmyć ślady flamastra z delikatnej skóry dziecka. Niestety, substancje zawarte we flamastrach, a tak naprawdę substancje zawarte we wszystkich produktach przeznaczonych dla dzieci powyżej 3. roku życia tj. kredki, farby, flamastry i inne artykuły szkolne, odzież, sprzęt sportowy nie są objęte dyrektywami w sprawie bezpieczeństwa zabawek. W związku z tym, w przedmiotach, którymi bawi się twoje dziecko, może być wiele szkodliwych i niebezpiecznych substancji (takich jak metale ciężkie, niektóre ftalany, bisfenol A czy fosforowe związki organiczne opóźniające palność). Długotrwała ekspozycja na niebezpieczne substancje może negatywie wpłynąć na układ hormonalny lub przyczynić się do pojawienia się raka. Źródło: Instagram/@ baby.bebek.video, ekonsument.pl Piszemy też o: Dziewczynki zderzyły się głowami na WF-ie. Po kilku godzinach jedna z nich omal nie straciła życia. Szkoła umywa ręce Ciężarna sama przyjechała do szpitala, urodziła przed wejściem Szczecin: nie żyje dziecko pozostawione w aucie podczas upału
„Wszystko jest na mojej głowie, mąż mnie nie wspiera” – pisze mama [WIDEO]
Szukaj pomocy, sama długo nie dasz rady i pamiętaj, że bez zaangażowania partnera, dziecko będzie miało problem z utworzeniem więzi z tatą - mówi dr Magdalena Śniegulska.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl „Jak mogę pomóc?”, w którym psycholog odpowiada na problemy naszych czytelniczek, poruszyliśmy sprawę braku wsparcia ze strony partnera w opiece nad dzieckiem. Jedna z młodych mam pisze: „Nie radzę sobie już. Cały czas wszystko jest na mojej głowie, mąż mnie nie wspiera. (...) Całymi dniami siedzę w domu z dzieckiem, nie mogę nigdzie wyjść, bo muszę gotować, sprzątać, a później znowu sprzątać i tak w kółko. Mam tego dość i jego dość”. Bez pomocy nie dasz rady Psycholog Magdalena Śniegulska podkreśla, że jak się tworzy rodzinę, to obie strony muszą się na pewne rzeczy zgadzać i nie może być tak, że po jakimś czasie wszystkie obowiązki spadają tylko na kobietę. „Istotne jest pokazanie mężowi, jak dużo jest obowiązków przy małym dziecku” – mówi. Jak zauważa psycholog, może być tak, że partner ma kłopot z okazywaniem wsparcia, może być to dla niego za trudne i nie mieć pomysłu jak to zmienić. Dlatego szukajmy pomocy na zewnątrz, u innych kobiet, przyjaciół, krewnych, znajomych. „Jeżeli nie dostaję wsparcia od swojego partnera, to nie oznacza to, że nie mogę szukać go dalej. Wręcz przeciwnie – szukajmy go dalej, bo bez pomocy tak długo się nie da. Nie da się rady samemu dźwigać takiego obowiązku dalej” - radzi psycholog. Potrzeba czasu na zbudowanie relacji ojca z dzieckiem Jak zaznacza dr Śniegulska, dla rozwoju dziecka bardzo ważny jest kontakt z innymi osobami. „Z perspektywy dziecka, to ważne, aby to środowisko było jak najszersze, żeby było jak najwięcej osób, z którymi dziecko też ma kontakt” – mówi. Zaangażowanie ojca w obowiązku domowe pomaga zbudować jego relacje z dzieckiem. Tymczasem - zwraca uwagę psycholog - u niektórych ojców pojawia się niekiedy obawa, że włączając się w obowiązki domowe, stracą na swojej męskości. Dr Śniegulska radzi zawrócić z takiego toru myślenia. Jak argumentuje, rola ojca bardzo zmieniła się, badania pokazują, że jego osoba nie jest bez znaczenia dla rozwoju i wychowania dziecka. Ponadto, jak mówi, zaangażowanie w obowiązki domowe i bycie przy dziecku ułatwia budowanie relacji. „Więź nie pojawi się nagle, znikąd, wymaga czasu, dziecko musi tatę poznać i zobaczyć go w różnych kontekstach. Żeby mogło później czerpać z tej relacji, to musi się ona w ogóle stworzyć” – argumentuje. Dr Magdalena Śniegulska – psycholog, psychoterapeuta, wykładowca na Uniwersytecie Szkoły Wyższej i Psychologii Społecznej oraz w Szkole Edukacji Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności oraz Uniwersytetu Warszawskiego. Czy w początkach swojego macierzyństwa także przeżywałyście takie trudne momenty jak nasza czytelniczka? Podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach! Dołącz do naszej społeczności mam na Facebooku #MamaBezPorównania - MTJ. Tu się nie porównujemy, nie oceniamy, nie wstydzimy przyznawać do potknięć. Jesteśmy sobą i właśnie takie jesteśmy najlepsze. Czekamy na ciebie! Artykuł opublikowany w ramach akcji #MamaBezPorównania Zobacz też: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO] Też masz już dość? Dołącz do nas! Akcja #MamaBezPorównania Współczesne modele polskich rodzin: który pasuje do was?
Skoczył z 2-latką na bungee. Dziecko nie miało żadnych zabezpieczeń! [WIDEO]
Swoim nieodpowiedzialnym zachowaniem pochwalił się w sieci. Internauci są oburzeni!
Mohd Redha Rozlan jest znanym w Malezji miłośnikiem sportów ekstremalnych i gwiazdą reality show. Wiele kontrowersji wzbudził jego ostatni skok na bungee. Zapewne nie byłoby, by w nim nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że mężczyzna skoczył trzymając na rękach 2-letnią córeczkę, bez żadnych zabezpieczeń. Ekstremalna zabawa Mohd Redha Rozlan wykonał skok z 60-metrowego mostu w miejscowości Kuala Kubu Bharu, oddalonego o 70 kilometrów od Malezyjskiej stolicy. Zawisnął na linie z córką na rękach nad kamienistym korytem rzeki. Choć mężczyzna miał kask i uprząż, to dziecko było tylko trzymane na rękach, nie widać także kasku. Rozlan twierdzi, że nie ma sobie nic do zarzucenia. Mężczyzna wyjaśnia, że dziewczynka chciała sama skoczyć, twierdzi także, że miała kask i uprząż, które były słabo widoczne na filmiku. Co więcej, dziecko chciało skoczyć ponownie, ale "odpowiedzialny " tata odmówił. Przekonajcie się sami, jak wyglądał ten skok, widzicie zabezpieczenia? W internecie zawrzało. Pod filmikiem nie brakuje krytycznych komentarzy. Internauci zarzucają nieodpowiedzialność zarówno ojcu, jak i organizatorom tego skoku. Wszystko dla lajków Niestety w sieci nie brakuje podobnych filmików z ekstremalnymi ewolucjami z udziałem dzieci. Budzą one duże zainteresowanie właśnie ze względu na maluchy. Dzieci są zupełnie nieświadome zagrożeń i najpewniej chcą po prostu robić to, co robi rodzić. Najpewniej także nie wiedzą, ze stają się gwiazdami internetu. W tym konkretnym przypadku niewykluczone, że zostaną postawione zarzuty. Specjaliści wyjaśniają, że nie tylko chodzi o narażenie zdrowia i życia, ale także o stan psychiczny dziecka. Prawnicy specjalizujący się w prawach człowieka komentują, że zarówno ojciec, jak i firma wypożyczająca sprzęt, która umożliwiła skok z dzieckiem, mają się czego obawiać. Na Instagramie firmy Rentas Adventures możemy zobaczyć, że nie było to pierwsze dziecko narażone na niebezpieczeństwo. Wielu takich rodziców uważa, że niebezpieczne zabawy z dzieckiem są zabawne i nigdy nie naraziliby własnego dziecka na niebezpieczeństwo. Pamiętajmy także, że nie tylko chodzi o skoki na bungee. Maluchom przychodzą do głowy najdziwniejsze pomysły i często nie jesteś w stanie ich przewidzieć. Dla małego dziecka wszytko jest interesujące, dlatego nawet na chwilę nie wolno tracić go z oczu. Maluch jeszcze nie potrafi ocenić niebezpieczeństwa. Może nagle podbiec pod rozbujaną huśtawkę, czy włożyć kawałek szkła do buzi. Pamiętajmy, że to rolą rodzica jest chronić dziecko, a nie w imię własnej dobrej zabawy narażać jego zdrowie i życie! Co sądzicie o wyczynach tego taty? Napiszcie w komentarzach. Źródło: sg.theasianparent.com, Instagram Zobacz także: Śmieszne ale niebezpieczne, czyli jak się NIE bawić z dzieckiem Taka zabawa może skończyć się tragedią! Szczególnie dla małych dzieci 23 pomysły na szalone zabawy ruchowe
Skandaliczne zachowanie kierowcy. Wyrzucił z autobusu ojca z dziećmi!
Obudzony ojciec złożył skargę w Zarządzie Transportu Miejskiego. Czy kierowca ma prawo wyprosić dzieci tylko dlatego, że są... dziećmi?
To, co spotkało pana Jakuba, podzieliło internautów. Jedni bronią zbulwersowanego ojca i żądają wyjaśnień od kierowcy, drudzy przyznają rację kierowcy. O czym mowa? Kierowca wyprosił ojca z autobusu "Dzieci zaczęły, jak to dzieci lubią czasem zrobić, płakać i krzyczeć, i nie dały się uspokoić (z pewnością wpływ na tę sytuację miało to, że nie było miejsc siedzących i nikt nam nie ustąpił, ale to już nie Państwa wina). Kierowca zatrzymał autobus na przystanku i kazał nam wysiąść" – napisał na facebookowym profilu Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie Jakub Głuszak, tata dwóch maluchów. Przeczytajcie jego wpis: Kto ma rację: ojciec czy kierowca? Wpis podzielił internautów. Dla jednych zachowanie kierowcy było w pełni zrozumiałe – ojciec powinien uspokoić dzieci i nic dziwnego, że kierowca, z myślą o innych pasażerach i własnym komforcie, wyprosił go z pojazdu. "Kurde no, ja jeżdżę komunikacją miejską z psem. I nawet pies potrafi siedzieć cicho w jednym miejscu, nie drzeć japy, nie zaczepiać nikogo. Pies. Więc nie wiem, jakim cudem, niektórym nie idzie wytłumaczenie dziecku, że ma być spokojne" – napisała jedna z internautek. Dla drugich to oburzenie pana Jakuba jest uzasadnione – dzieci są tylko dziećmi, okazują emocje i rodzice nie zawsze, mimo szczerych chęci, potrafią nad nimi zapanować. "Biedne te dzieci w naszym kraju przy takim poziomie świadomości, inteligencji i empatii skoro płacz dziecka jest oznaką niewychowania" – napisała jedna z użytkowniczek. Po której stronie jesteście w tym sporze, ojca czy kierowcy? Czekamy na wasze komentarze! Zobacz także: Czy Polacy ustępują ciężarnym miejsca? Musisz zobaczyć ten eksperyment! Źródło: Facebook, wawalove.pl
9 rzeczy, których każde dziecko oczekuje od swojego taty, a on o tym nie wie!
Przeczytaj, czego tak naprawdę dzieci potrzebują od taty. Zobaczysz, jakie to łatwe!
Ojcowie naszych dzieci są zaangażowani i spędzają z nimi dużo czasu. Pomagają w opiece, dzielimy się z nimi obowiązkami. Przynajmniej powinno to tak wyglądać. Na pewno jest tak, że współczesny ojciec jest bardziej zaangażowany niż ten sprzed 20 lat. Jednak na co dzień, w ferworze pracy, odpowiedzialności i obowiązków, łatwo jest się zagubić i przeoczyć ważne rzeczy. Te małe, ale najistotniejsze. Dlatego mamy dla was, tatusiowie, ściągawkę: oto 9 prostych rzeczy, których dzieci od was potrzebują: Zatańcz z nimi Nawet jeśli nie umiesz tańczyć, dziecku i tak będzie się podobało! Dzieci kochają taniec i uwielbiają wygłupy do muzyki! Zorganizuj domową dyskotekę, puśćcie muzykę i powygłupiajcie się. Nawet nie uwierzysz, jak bardzo to was do siebie zbliży! Takie tańce to wspaniała okazja do budowania więzi. Zgłoś się do testowania i zdobądź 1 z 200 opakowań Enfamil Premium 3! Poczytaj dziecku, tato Znajdź jak najczęściej czas, żeby poczytać z dzieckiem książkę. Nawet, jeśli samo już umie czytać, będzie zachwycone, kiedy to ty przeczytasz mu rozdział książki. Idealnie byłoby, gdyby wieczorne czytanie było codziennym wieczornym rytuałem w każdym domu. Jest wiele powodów, dla których warto dzieciom czytać książki. View Burdaffi on the source website Zaskocz je Zaskocz swoje dzieci od czasu do czasu. Weź wolne w pracy albo wróć wcześniej do domu. Zabierz dzieci na spacer w weekend, zaproś je do kina, wymyśl jakąś super atrakcję. Dzieci kochają niespodzianki i trudno im się dziwić – kto ich nie lubi? To prosta droga do tytułu "najlepszy tata świata"! Opowiadaj dzieciom historie Jedną z rzeczy, które dzieci kochają najbardziej na świecie, jest słuchanie opowieści o tym, co ich rodzice robili, kiedy byli mali. Opowiadaj swoim dzieciom różne historie z dzieciństwa, zobacz z jaką fascynacją będą ich słuchać! Oglądajcie rodzinne zdjęcia Podobnie do historii z dzieciństwa działa oglądanie rodzinnych zdjęć – możecie oglądać stare albumy ale też zdjęcia z czasów, kiedy wasze dzieci były malutkie. Dzieci uwielbiają oglądać zdjęcia (te z sobą chyba najbardziej...), a to też idealna okazja do opowiadania ciekawych historii i snucia wspomnień! Ugotuj coś! Nie ma to jak domowy posiłek. Wiadomo, mama gotuje najlepiej na świecie, ale jajecznica przygotowana przez tatę to prawdziwe mistrzostwo świata! I nieważne, czy gotujesz regularnie, czy umiesz tylko ugotować wodę na herbatę – dzieci będą zachwycone wszystkim, co dla nich przygotujesz. Zabierz dzieci do pracy Oglądaliście "Mary Poppins"? Jest tam taka scena, w której ojciec zabiera dzieci do pracy. One co prawda nie są zachwycone, bo wolałyby iść puszczać latawce, ale my zakładamy, że ty robisz takie rzeczy z dziećmi regularnie, dlatego taka wycieczka do twojej pracy – pokazanie im miejsca, gdzie pracujesz, swojego stanowiska pracy, będzie dla dzieci niezwykle ciekawą przygodą, którą będą długo pamiętać! Zjawiaj się... ...na przedszkolnych przedstawieniach, szkolnych wywiadówkach, jasełkach, piknikach i zawodach. Interesuj się ich hobby, wspieraj ich w ich pasjach, zawoź na zajęcia dodatkowe i kibicuj podczas uprawiania sportów! To znaczy dla nich więcej od najdroższych prezentów! Przytulaj Przyjęło się, że okazywanie czułości to działka mamy. Nic bardziej mylnego! Malutkie dzieci potrzebują przytulania i noszenia, starsze też potrzebują czułości. Nie wstydź się okazywania miłości. Przybijaj piątki, przytulaj przed wyjściem, dawaj buziaki. Zobacz też: 5 rzeczy, które każdy tata powinien zrobić dla swojej córki Ekspert wyjaśnia, jak być fajnym ojcem Rodzicielstwo w komiksie. Może być i zabawnie, i strasznie!
Nie każdy rodzic zrobiły coś takiego. Wielkie brawa dla tego taty!
Rodzice okazują dzieciom miłość na wiele sposobów. Nie każdy tata odważyłby się na taki krok!
Disneyland to miejsce, w którym wszystko może się zdarzyć. Widok dorosłego mężczyzny w błyszczącej, obcisłej spódnicy z koroną na głowie nie jest niczym zaskakującym. Tym bardziej, jeśli ten mężczyzna jest tatą. Jeden z użytkowników serwisu Imgur zamieścił zdjęcie, które zdobyło nasze serca i wywołało uśmiech na twarzach. Na zrobionym w Disneylandzie zdjęciu widzimy tatę trzymającego za rękę kilkuletnią córeczkę. Dziewczynka jest przebrana za jedną z Disneyowskich księżniczek – Małą Syrenkę. Tata dziewczynki stanął na wysokości zadania i przebrał się za tatę Arielki, króla Trytona. Niebieski, połyskujący ogon i złota korona na głowie to nie wszystko. Przyjrzycie się zdjęciu – ten supertata nie zapomniał nawet o złotych bransoletkach. Brakuje jedynie trójzębu! Polecamy: Wielki szacunek dla tego ojca za jego heroiczną postawę Zobaczcie zdjęcie: mermaid and her mer-dad at disneyland Uwielbiamy rodziców, którzy mają do siebie dystans i potrafią bawić się ze swoimi maluchami tak, jakby sami byli dziećmi. Ten tata zasługuje na szczególne brawa – nie każdy pan odważyłby się założyć taki strój! Czytaj także: Każde dziecko powinno zaczynać dzień w ten sposób, brawo!
16 sposobów, by odegrać się na dzieciach – skrycie o tym marzysz!
Jesteśmy przekonani, że nigdy nie zrobisz niczego z tej listy (my też nie!), ale dobrze czasem pomarzyć, prawda?
"Jest kilka rzeczy, które chciałbym zrobić, kiedy moje dzieci dorosną. Zrozumiałyby, jakim byłem cierpliwym rodzicem" – napisał tata 3 dzieci i autor poradnika dla rodziców. Przyznaje, że czasem marzy o zemście... Co chciałby zrobić każdy rodzic, żeby odegrać się na swoim dziecku? 16 sposobów, w jakie chciałbym się odegrać, gdy moje dzieci będą dorosłe Wejść do łazienki, kiedy moja córka robi dwójkę i poprosić o lizaka. Obudzić mojego syna o 4 nad ranem i zapytać, czy mogę pograć na jego smartfonie. Skorzystać z ich łazienki podczas przyjęcia rodzinnego i krzyczeć na cały głos, żeby ktoś wytarł mi tyłek. Iść na kolację wigilijną i poprosić o kanapkę z dżemem. Zdjąć mojej córce majtki przy wszystkich jej znajomych i śmiać się z tego przez lata. Zapytać czy mogę usiąść na ich kolanach, kiedy robią dwójkę. Korzystać z ich toalety i nie spłukiwać. Każdego dnia pytać, czy dadzą mi jakieś pieniądze. Iść na basen i co pięć minut prosić, żeby patrzyli na moje sztuczki i poprawiali mi okulary. Podczas zakupów, głośno kłócić się z synem, dlaczego nie może wąchać moich bąków. Wrzucić telefon mojej córki do toalety i zrzucić winę na kota. Zrobić deszcz z płatków śniadaniowych w ich samochodach. Zniszczyć coś drogiego, a kiedy się wkurzą, płakać i przepraszać. Podczas rodzinnego obiadu, patrzeć na osobę obok mnie i zjeść własne smarki. Zrobić dwójkę do wanny w ich domach. Wkurzyć ich i zapytać, czy mnie przytulą. Tata, który wymyślił tę listę, przyznaje, że nigdy nie zrobi żadnej z tych rzeczy – was też o to nie posądzamy! – ale dobrze jest czasem pomarzyć... Przyznajcie same, ilu z tych rzeczy doświadczacie na co dzień? Czytaj także: Wielki szacunek dla tego taty! Zrobił coś niesamowitego Wszystko, co musisz wiedzieć o urlopie ojcowskim w 2016 roku 10 niespodziewanych korzyści bycia mamą źródło: scarymommy.com
Kusznierewicz, Talko, blogerzy: co znani ojcowie robią w Dzień Ojca?
Zapytaliśmy pisarzy, aktora, fotografa, sportowca i ojców-blogerów o to, jak spędzają Dzień Ojca i co dla nich znaczy Dzień Taty. Sprawdźcie, czy dla nich to wyjątkowe święto, czy dzień jak co dzień.
Dzień Ojca zbliża się wielkimi krokami! Co powiecie na koszulkę ze śmiesznym napisem dla taty i pasujący do zestawu bodziak dla dziecka jako prezent? A może jesteś świeżo upieczonym tatą i chcesz pokazać światu, że obchodzisz to święto po raz pierwszy w życiu? Oto najfajniejsze propozycje.
Tata to nie Mama, czyli najzabawniejsze usprawiedliwienie szkolne
Ojciec pewnej dziewczynki napisał jej usprawiedliwienie szkolne, tłumacząc, dlaczego się spóźniła. Użył zaskakującego wytłumaczenia, którego nie da się podważyć.
"Tata to nie Mama" - tak rozpoczął swój list do nauczyciela córki pewien tata, usprawiedliwiając jej spóźnienie na lekcje. W uzasadnieniu napisał: "Tata nie mógł zrobić w ciągu jednej godziny tego, co mama robi w pół godziny, dlatego Talia jest spóźniona." Mamy nadzieję, że nauczyciel Talii miał poczucie humoru. Tekst został opublikowany na FB i w ciągu jednego dnia zyskał 80 tys. polubień. Klikały głównie kobiety. Dlaczego? Bo to jedna z najzabawniejszych form gloryfikacji mam, jaką można znaleźć w sieci. Rzeczywiście tata to nie mama, choć tata tak samo dobrze opiekuje się dzieckiem, jak mama tylko... inaczej. Ojcowie jednak wolą wersję: z tatą można zrobić wszystko to, co z mamą, tylko weselej. I coś w tym jest. Ostatnio w sieci pojawiały się memy pokazujące rodzicielstwo oczami mamy i taty. Było śmiesznie... ale i stereotypowo (patrz poniżej). Spanie z mamą/ Spanie z tatą Karmienie zwierzą z mamą/ Karmienie zwierząt z tatą Warto przeczytać: Dlaczego warto być tatą? 5 korzyści. To może was zaskoczyć Patrząc na te zdjęcia, aż chce się krzyknąć za Gombrowiczem "Nie rób z tata wariata" (cytat z "Iwona, księżniczka Burgunda"). Ojcowie mają inny sposób patrzenia na świat, ale nie są tak nieodpowiedzialnymi i infantylnymi typami, jakimi ich czasem widzimy. Zwykle za ich nietypowymi wyborami kryje się, jakaś głębsza myśl. Przykład: moje koleżanka usłyszała kiedyś od pań z przedszkola, że od razu można poznać, kto ubiera (mama czy tata) malca rano. Na pytanie, w jaki sposób to rozpoznają, zgodnie odrzekły, bo dla ojca połączenie kratek i pasków lub spodni dresowych i białej koszuli z krawatem nie jest żadnym problemem. Koleżanka poczuła się wywołana do odpowiedzi, bo w trakcie tej rozmowy ukazał się jej syn... w spodniach dresowych z wypchanymi kolanami i eleganckiej (nieco już zmiętej i przykurzonej) koszuli z krawatem. Zawstydziła się, a gdy poprosiła męża o wytłumaczenie, powiedział: "Przypomniałem sobie, że dzisiaj do przedszkola dzieci miały przyjść elegancko ubrane, to były jedyne ciemne spodnie, jakie znalazłem". Mój tata mawia: "Prawdziwy tata krytyki się nie boi". I ma rację. Wspomniany na początku artykułu ojciec (autor zabawnego usprawiedliwienia córki) chwalony był przez matki, ale... krytykowany przez ojców. Jeden z nich, napisał: "Znów wyjdzie na to, że jesteśmy nieodpowiedzialni. Po co matkom dawać kolejną broń do ręki?". Drodzy panowie, nam żadnej broni dawać nie trzeba, my ją już mamy... :) Pozwólcie, że zakończę ulubionym w naszej rodzinie dowcipem: - Jasiu, kogo częściej słuchasz, mamy czy taty? - pyta nauczycielka w szkole. - Mamy. - A dlaczego? - Bo mama więcej mówi! Polecamy: Ojcostwo 2.0 – Poznaj blogi pisane przez ojców
T jak tato, czyli co znaczy być dobrym ojcem
Od momentu narodzin rola, jaką odgrywa ojciec ma ogromne znaczenie dla prawidłowego rozwoju dziecka. Dlatego tato nie czekaj na dobry moment, by włączyć się w wychowanie malucha. Rób to od pierwszych chwil od poczęcia!
Pępkowe to mały element ojcostwa Dla wielu mężczyzn ojcostwo zaczyna się z dniem narodzin dziecka i tradycyjną imprezą tzw. pępkowym, zazwyczaj w męskim gronie. Warto przypomnieć, że więź między ojcem a dzieckiem nawiązuje się 9 miesięcy wcześniej. To wtedy w mężczyźnie powinna narodzić się świadomość nowej życiowej roli i obowiązków które są z nią związane. Okres ciąży i sam poród to etap w którym ojcowie powinni aktywnie uczestniczyć. To czas na wsparcie partnerki w codziennych aktywnościach i wspólne wizyty u lekarza. To także doskonały okres na budowanie bliskości z nienarodzonym dzieckiem poprzez mówienie do niego czy dotyk brzucha partnerki. Tego typu postawy korzystnie wpływają na poczucie bezpieczeństwa partnerki, wysyłają także pozytywny, ojcowski sygnał do otoczenia – członków najbliższej rodziny czy przyjaciół. - Powinniśmy skończyć z myśleniem, że ojciec w okresie ciąży i zaraz po porodzie jest aktorem drugiego planu - komentuje Halina Biedroń, położna, ekspert kampanii społeczno-edukacyjnej „Położna na medal". - Najwyższy czas, żeby zacząć uświadamiać, ale także doceniać znaczenie jakie odgrywa ojciec w życiu dziecka i przyszłej matki. Czytaj też: Dlaczego warto być tatą. Pięć korzyści które mogą was zaskoczyć Nie warto czekać na „odpowiedni moment" Podstawowym błędem jaki popełniają młodzi ojcowie, jest oczekiwanie na odpowiedni moment, w którym należy włączyć się w wychowywanie dziecka. Stereotypowo, okres niemowlęctwa zarezerwowany jest dla matki, której przypisuje się wyjątkową bliskość i czułość w stosunku do maluszka. Tatusiowie zazwyczaj rezygnują z czynności opiekuńczych tłumacząc się brakiem doświadczenia i predyspozycji – nieporadność, niezgrabne ręce i za dużo siły. Nic bardziej mylnego, nawet w tym okresie ojcowie mają szansę się wykazać. Pielęgnacji, przewijania czy ubierania, szczególnie pierwszego dziecka, mogą uczyć się równocześnie z młodą mamą. Mogą odciążać ją w nocnym wstawaniu do niemowlaka, nie mówiąc już o całym szeregu czynności domowych wynikających z obecności nowego, malutkiego lokatora. W pierwszych miesiącach warto pamiętać o dwóch kardynalnych zasadach opieki nad niemowlęciem, a mianowicie o podtrzymywaniu główki i nie podnoszeniu nóżek w trakcie przewijania tylko podkładania rąk pod pośladki. Te i inne cenne wskazówki z pewnością udzieli położna w trakcie pierwszych wizyt. Czytaj też na polki.pl: W czym tata może zastąpić mamę? Praca to częsta wymówka ojców Niejednokrotnie spotyka się przypadki, w których ojcowie odczytują swoją rolę głowy rodziny jako osoby odpowiedzialnej za domowe finanse, a co za tym idzie, skazanej na niemal ciągłą pracę. Warto jednak pamiętać, że pomimo wysiłków związanych z zarabianiem pieniędzy, okresu niemowlęctwa nie da się przeżyć po raz drugi. Przynajmniej nie z tym samym dzieckiem. To czas który warto wykorzystać na zbudowanie silnej, ojcowskiej więzi emocjonalnej. Nawet w sytuacji braku czasu, ojcowie powinni znaleźć chwilę na codzienne rytuały takie jak kąpiel dziecka, czytanie do snu czy przytulanie niemowlaka. Szczególnie ważna jest ostatnia czynność, ponieważ noworodki nie widzą wyraźnie na odległość dalszą niż 20-30 cm. Polecamy: Dlaczego warto być zaangażowanym tatą? Konsultacja: Halina Biedroń, położna, ekspert kampanii społeczno-edukacyjnej „Położna na medal" w ramach której podjęto temat na Dzień Ojca przypominając jak ważny jest mężczyzna w życiu dziecka i przyszłej mamy od pierwszych chwil od poczęcia i narodzin dziecka.
Tata to więcej niż ojciec - najbardziej wzruszające spoty reklamowe
Czas uczcić ojca. Bo to zazwyczaj cichy bohater każdego dziecka. Zobacz 4 poruszające spoty pokazujące, że bycie tatą to coś znacznie więcej niż bycie ojcem.
Ostatnio pewna niefortunna reklama „nieodkładania macierzyństwa na później” wręcz prowokowała do wyszukiwania przykładów innych reklam – takich, które naprawdę zachęcałyby do macierzyństwa. Nie są to wcale reklamy społeczne. Emocje, które w nas budzą, służą sprzedaniu produktów – napojów, wycieczki, pieluszek. A jednak po obejrzeniu ich pamiętamy o wiele więcej, niż tylko nazwę marki. Śmieszą, wzruszają i pokazują, jak cudowne może być macierzyństwo. Zobacz: 5 świetnych kampanii promujących macierzyństwo A co z ojcami? 75% ojców uważa, że ma wpływ na emocje i dobre samopoczucie swoich dzieci, ale tylko 20% widzi odzwierciedlenie tego w mediach. Poniższe reklamy w teorii reklamują kosmetyki, samochody i sklep budowlany. W rzeczywistości jednak promują znacznie więcej, gdyż pokazują jak cudownie być tatą. Reklamy Toyoty Camry i reklama Dove Men+Care pokazują, że bycie tatą, to coś więcej niż bycie ojcem. To świadomy wybór mężczyzny (taty), by być dzielnym, kiedy inni się boją. By być na miejscu, kiedy jest się potrzebnym. Zdjąć z drabinek. Wytrzeć pupę. Pocieszyć w nocy. Poprawić synowi krawat przed studniówką. Przyjechać po córkę, kiedy popsuje się jej samochód, albo rzuci ją chłopak. Nasz wybór, dzięki któremu pewien mały człowiek kiedyś będzie zdolny dokonywać własnych ważnych wyborów. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Reklama Nissana w ramach kampanii #withdad, czyli „z tatą”, przypomina, że czasem to „bycie na miejscu, kiedy jest się potrzebnym” może być naprawdę trudne – dla całej rodziny. Ale i warte tego trudu. View oEmbed on the source website Przeczytaj też: Jak skłonić faceta do opieki nad dzieckiem. A na koniec – urocza, zaskakująca reklama sieci marketów budowlanych Hornbach. Czasem kolor domu mówi więcej o ojcowskiej miłości niż tysiąc słów. View oEmbed on the source website Więc powtórzmy za Dove – Czas uczcić ojców. Za wszystkie te razy, kiedy odpowiadali na nasze wołanie. Przeczytaj też co, znani ojcowie mówią o byciu tatą
Dzieci nie tylko robią to, co się im każe, ale przede wszystkim nas naśladują. Jeśli więc po raz kolejny prosisz malucha, żeby posprzątał zabawki, a on wciąż pozostaje niewzruszony, może czas coś zmienić. Sprawdź, jak rozmawiać z dziećmi.
Jeśli chodzi o dzieci, to zasada "robię to, co widzę, nie to, co każą mi robić" sprawdza się doskonale. Nic więc dziwnego, że jeśli sam leżysz na kanapie, przerzucając kanały i próbujesz przekonać syna, żeby pomógł przy sprzątaniu, twoje wysiłki na nic się zdadzą. Poniżej znajdziecie kilka dobrych rad, które sprawdzą się nie tylko w komunikacji z dzieckiem. Nawiąż z dzieckiem kontakt Nawiązanie bezpośredniego kontaktu z dzieckiem jest dużo skuteczniejsze niż przypadkowe wykrzykiwanie poleceń, gdy stoisz odwrócony plecami. Duże prawdopodobieństwo, że dziecko nawet cię nie usłyszy. Ukucnij, żeby wasze twarze były na tym samym poziomie. Zwróć się do dziecka po imieniu, upewnij się, że cię słyszy i słucha. Możesz zrobić krótki wstęp w rodzaju "Teraz chciałbym cię o coś poprosić". Mów do dziecka prostym językiem Nie staraj się przesadzać rozmawiając z dzieckiem, używać trudnych słów i wyszukanej składni. Prostszy przekaz ma większą szansę trafić do dziecka. Powstrzymaj się też przed próbą przekazania długich instrukcji - jest prawie pewne, że w głowie zostanie dziecku tylko pierwsze i ostatnie zdanie. Zamiast mówić: "Pozbieraj książeczki, idź do pokoju, po drodze umyj ręce", powiedz: "Posprzątaj książeczki i powiedz, jak skończysz". Wtedy będzie czas na kolejny etap. Pamiętaj, że rozmawiasz z dzieckiem Rozmawiając z dzieckiem, nie tylko dostosuj treść przekazu, ale też ton głosu i sposób, w jaki do niego mówisz. Najlepiej, gdyby wasze oczy znajdowały się na podobnej wysokości, wystarczy ukucnąć lub wziąć dziecko na kolana (patrz: nawiąż z dzieckiem kontakt). Pozwól dziecku wybierać Dzieci lubią wybór, ale nie olbrzymi. Jeśli zapytasz, w którym kubku chce wypić kakao, możesz być pewien, że albo będziecie pić kakao z dziesięciu kubków, albo nigdy nie skończycie śniadania. Wybór: czerwony lub w kropki w zupełności wystarczy. Mów pozytywnie Mówiąc do dziecka, staraj się unikać zakazów. Jeśli dziecko chce koniecznie pograć w piłkę w salonie, zamiast powiedzieć: "Nawet nie próbuj przynieść tu piłki", powiedz: "A może spróbujesz pograć na podwórku?". Słuchaj, co mają do powiedzenia Każde dziecko, nawet to najbardziej nieśmiałe, chce się podzielić z najbliższymi swoimi uczuciami. Nie ograniczaj się do wydawania poleceń, zadawaj pytania. I to takie, na które chcesz usłyszeć odpowiedź. Dopytuj, jeśli dziecko chce opowiedzieć historię z przedszkola, to najlepszy sposób, żeby okazać zainteresowanie jego światem. Zobacz też: Jak zaangażować tatę do opieki nad dzieckiem? Jak nie bawić się z dzieckiem? Czy mówisz tak do dziecka? Zwroty, które kształtują charakter dziecka
Tata pozwala na więcej, nie chucha na dziecko, nie dmucha. Efekt? Tacie zdarzają się wychowawcze wpadki, ale za to dziecko świetnie się bawi i jest szczęśliwe. Cóż, czasem warto przymknąć oko na zasady.
Piłka nożna: 11 powodów, dlaczego warto oglądać mecze z dzieckiem
Twoje dziecko szykuje się do oglądania meczów? Albo chce się dołączyć do taty? Super! Sprawdź, dlaczego warto je do tego zachęcać.
Te mamy, które nie są kibicami futbolu, mogą zapytać "Po co miałabym to robić, skoro mecze mnie nudzą i zupełnie nie rozumiem, dlaczego aż tylu facetów biega za jedną piłką?" Odpowiadamy: z co najmniej tylu powodów, ilu jest zawodników w drużynie! Oto dlaczego warto oglądać z dzieckiem piłkę nożną: 1. Piłka nożna zbliża tatę i dziecko Nie każdy ojciec zajmuje się swoim dzieckiem codziennie, bo wiadomo... praca. Lepiej nie przepuścić okazji, bo korzystają z niej wszyscy: dziecko może nacieszyć się ojcem i mieć satysfakcję, że uczestniczy w jego dorosłych sprawach, tata spędza czas z dzieckiem w sposób, który lubi (a przy okazji może błysnąć wiedzą i podzielić się swoją pasją), a ty - o ile oczywiście mecz cię nie wciągnie - masz okazję zająć się wreszcie sobą (Pachnąca kąpiel? Książka?). 2. Wspólne przeżywanie emocji podczas meczu Futbol wciąga jak mało co. Zawodnik odbiera komuś piłkę, podaje innemu, biegną w stronę bramki przeciwników. Będzie gol, czy nie będzie? Jeeeeeest!!! Oooo, jednak nie, piłka trafiła w słupek... Trudno, za chwile będzie kolejna akcja. 3. Tata i dziecko trzymają sztamę Podczas oglądania piłki nożnej, tata i dziecko kibicują tej samej drużynie, tym samym się martwią, to samo przeżywają i z tego samego się cieszą. Są drużyną! 4. Dziecko może wreszcie pokrzyczeć i poskakać z radości na kanapie Szaleństwo podczas oglądania piłki nożnej to wielka frajda, więc nie zabraniaj tego dziecku. Bo czy da się spokojnie patrzeć, gdy ukochana drużyna strzela gola? Pewnie tak, ale po co, skoro to tylko połowa radości? 5. Malowanie twarzy na mecz to frajda Malowanie twarzy na mecz piłki nożnej to przyjemność doceniają nawet dorośli. Dziecko z radości wyskoczy ze skóry! Żeby nie skończyło się swędzącą wysypką, zadbaj o to, by farbki do twarzy były dobrej jakości. 6. Dziecko poznaje nowe pojęcia ze świata piłki nożnej Dowiaduje się, co to jest aut, rzut rożny, karny, żółta i czerwona kartka. 7. Dziecko poznaje nazwy krajów dzięki piłce nożnej Ukraina, Niemcy, Rosja, Włochy... całkiem sporo jak na małe dziecko, prawda? Z dzieckiem, które poznało nazwę jakiegoś państwa, można pogadać nie tylko o jego piłkarzach: przy jakiejś innej okazji (bo podczas meczu raczej to się nie uda), opowiedzieć u, że Włochy słyną z makaronu, pizzy, przepięknych budowli itd. Mały kibic ma też okazje poznać hymny innych krajów, zobaczyć jak wyglądają ich powiewające na trybunach flagi, słyszy, jak brzmią obce nazwiska... 8. Piłka nożna uczy współpracy Nawet najlepszy piłkarz na świecie nie wygra meczu sam. Musi współpracować z kolegami z drużyny i od jakości tej współpracy zależy wynik meczu. To ważna lekcja! 9. Piłka nożna uczy zasady fair play Nie każde zagranie jest uczciwe, są rzeczy, których nie wolno robić i już. Nie można np. złośliwie faulować, bo to nieuczciwe, niebezpieczne i niesportowe. 10. Dzięki piłce nożnej zyskujesz nowe narzędzie wychowawcze Gdy dziecko zaczyna za bardzo rozkręcać się z marudzeniem, zawsze możesz pokazać mu żółtą kartkę ;-) 11. Dziecko chce grać w piłkę nożną Jeśli wspólne oglądanie meczu zaowocuje wyprawą na pobliski trawnik, ustawieniem bramki z butelek mineralnej i zabawą na świeżym powietrzu - BINGO! "Kiwając się" z tatą, celując do bramki, czy po prostu biegając za piłką maluch (nieważne jakiej płci) rozwija mięśnie, refleks itd. Jeżeli będzie robił to regularnie, na pewno nie wyrośnie na otyłego dzieciaka, który godzinami tkwi przed telewizorem albo komputerem i dostaje zadyszki podczas byle spaceru. I o to właśnie chodzi, prawda? Zobacz też: Tata uczy dziecko innych rzeczy niż mama Czego dzieci uczą się, uprawiając sport? Sprawdź! Najlepszy sport dla dziecka, czyli jaki?
Sam na sam z dzieckiem przez cały dzień? Plan dnia dla taty
Rzucony na głęboką wodę? Ale to właśnie dziś masz szansę przeżyć niezwykłe chwile bliskości ze swoim dzieckiem. Podpowiadamy, co i jak, żeby wszystko poszło gładko!
Przed tobą prawie cały dzień, który spędzisz razem z niemowlęciem, a zwykle opiekuje się nim mama? Dasz radę! Twoja żona też ci w tym pomoże. Na pewno wszystko przygotowała, a na kartce przyczepionej do lodówki spisała, co masz robić. A w razie potrzeby od czego masz telefon? Z każdą godziną nabierzesz większej wprawy i pewności siebie. Oto typowy plan dnia, dzięki któremu będziesz mógł lepiej zająć się dzieckiem. I przetrwać. Pobudka i poranna toaleta Dziecko może otworzyć oczka w dobrym lub złym humorze. Na szczęście poranek to naturalny czas na czułości i pieszczoty. Teraz czeka was toaleta. Wacikami zmoczonymi w ciepłej wodzie przemyj dziecku buzię i pupę (możesz użyć chusteczek nawilżonych). Podczas przewijania i ubierania nie musisz się spieszyć, nie biegniesz przecież do pracy. Na pewno w okolicach przewijaka jest wszystko, czego potrzebujesz. Przed nałożeniem pieluszki użyj kremu przeciw odparzeniom. Ubrane niemowlę poczuje, że zaczyna dzień. Pierwszy dzień z tatą! Co może cię zaskoczyć? Twoje dziecko może obudzić się zarówno o 6.30, jak i 8.15. Trudno to zaplanować. Śniadanie Pamiętaj o umyciu rąk przed przygotowaniem posiłku oraz o sterylizacji butelek, smoczków albo ustnika. Podaj dziecku mleko modyfikowane (przepis na opakowaniu) lub odciągnięty pokarm (rozmrożony zużyj w ciągu dziewięciu godzin, nie zamrażaj go ponownie). Mleko podgrzej, wkładając do gorącej wody butelkę ze smoczkiem lub kubeczek z ustnikiem. Koniecznie wymieszaj przed podaniem (poruszając butelką) i wylej kroplę na wewnętrzną stronę swojego przedramienia. Jeśli dziecko je już kaszki, przygotuj mu jego ulubioną, np. mleczno-ryżową z dodatkiem owoców odpowiednich do jego wieku. Resztki jedzenia wylej, bo wymieszane ze śliną dziecka zaczną się psuć. Co może cię zaskoczyć? To, że dziecko odmówi jedzenia. Nie zmuszaj go. Jak będzie głodne, da ci znać. Zabawa Możecie pooglądać książeczki, poczytać krótkie wierszyki, pobawić się na macie edukacyjnej, popatrzeć na świat za oknem. Co może cię zaskoczyć? Twoje dziecko każdego dnia uczy się czegoś nowego, zdobywa kolejne umiejętności. I właśnie tym, ile potrafi, może cię zadziwić podczas zabawy. Popołudniowa drzemka Przed drzemką zajrzyj do pieluszki, czy nie czeka tam jakaś niespodzianka. Nie zapomnij też o rytuałach ułatwiających zasypianie. Może twoje dziecko jest przyzwyczajone do kołysanek, a w rączkach musi trzymać ukochanego misia? Co może cię zaskoczyć? Dziecko stęsknione za mamą, zdziwione twoją stałą obecnością, zmęczone zbyt intensywną zabawą może nie móc zasnąć. Zasłoń okna i ścisz telefon. Obiad Młodszemu dziecku daj mleko, podobnie jak na śniadanie. Jeśli w kuchni czeka słoiczek z gotowym daniem, podgrzej go, wstawiając do gorącej wody. Nie karm wprost ze słoiczka, bo wówczas trzeba będzie wyrzucić niedojedzoną resztę. Pamiętaj o higienie, sterylizacji butelek i smoczków (ustnika). Co może cię zaskoczyć? Nie zdziw się, jeśli dziecko będzie jadło bez entuzjazmu. Daj mu szansę, pozwól spróbować. Może rozsmakuje się w zupie jarzynowej? [CMS_PAGE_BREAK] Spacer z tatą Jeśli nie wieje silny wiatr, nie ma ulewy ani mrozu poniżej –5°C, idźcie na spacer. Zmień dziecku pieluchę, jeśli trzeba. Kwadrans przed wyjściem posmaruj mu buzię kremem ochronnym. Ubierz je na cebulkę. Kombinezon, czapeczka, rękawiczki i okryte nóżki to gwarancja, że nie zmarznie. By się nie zgrzało, sam włóż ubranie wcześniej. Co może cię zaskoczyć? Marudzenie przed zaśnięciem w wózku. A może użyjecie podczas spaceru nosidełka lub chusty? Wtulone w ciebie niemowlę poczuje się znacznie bezpieczniej. Podwieczorek Czas na małe co nieco – mleko lub deserek owocowy ze słoiczka. Postępuj jak podczas obiadu. Jeśli dziecko odwraca główkę i zaciska usta, nie namawiaj go do jedzenia. Co może cię zaskoczyć? Czasem dziecko marudzi, bo jest spragnione. Daj mu przegotowaną i ostudzoną niegazowaną wodę butelkowaną (nigdy nie podawaj surowej z kranu!) albo rozcieńczony sok dla niemowląt (nie z kartonu dla dorosłych). Uff! W oczekiwaniu na żonę pomyślisz: „Przeżyłem. Dałem radę. Jak Bob Budowniczy”. To może jeszcze posprzątasz? Pierwsza pomoc, gdy pojawią się kłopoty Czasami zdarzają się niespodzianki. Przeczytaj, co robić, gdy pojawi się: • Gorączka, tzn. temperatura powyżej 38°C – podaj lek przeciwgorączkowy: paracetamol lub ibuprofen w odpowiedniej dawce (przeczytaj ulotkę). Jeśli nie spada, zastosuj kąpiel ochładzającą lub zimne okłady na szyję. Gorączka jest szczególnie niepokojąca u niemowląt w pierwszym półroczu życia, a u starszych dzieci, jeśli przekracza 39°C. Skontaktuj się z lekarzem. • Ostra biegunka – od razu zadzwoń do lekarza, niemowlęta potrafią się bardzo szybko odwodnić! • Wymioty – często podawaj chłodne picie małymi porcjami (po łyżeczce), by uniknąć odwodnienia. Skontaktuj się z lekarzem. • Katar – zatkany nosek płucz solą fizjologiczną lub wodą morską w spreju. Jeśli to konieczne użyj aspiratora. Maścią majerankową smaruj skórę pod noskiem, wietrz mieszkanie. Konsultacja: dr n. med. Marek Pleskot, pediatra, prowadzi prywatną praktykę lekarską w Podkowie Leśnej k. Warszawy. Zobacz też: Zimowy spacer z tatą: w co się bawić? Ekspert wyjaśnia: jak być fajnym ojcem Tata opowiada o swoim dniu sam na sam z dzieckiem
Tata i niemowlę – jak rodzi się ta miłość i więź?
Więź łącząca dziecko z ojcem powstaje wolniej, ale kiedy maluch i tata nauczą się miłości do siebie, trudno będzie ich rozdzielić. przeczytaj, jak rodzi się miłość między ojcem a dzieckiem.
Powstanie więzi między matką a dzieckiem jest łatwiejsze do uchwycenia. Dziecko już w brzuchu mamy poznaje jej głos, rytm bicia serca. Dzięki temu tuż po narodzinach to ona staje się dla niego ostoją bezpieczeństwa. Z tatą jest inaczej. Choć psychologowie podkreślają znaczenie więzi między ojcem a dzieckiem, trudno zaprzeczyć, że na początku jest on dla niemowlęcia jedynie intrygującym nieznajomym. Sprawdź, jak rodzi się między nimi miłość i zaufanie. Jak niemowlę postrzega tatę Amerykański działacz na rzecz ojcostwa, psycholog David Blankenhorn, twierdzi pół żartem, pół serio, że gdyby niemowlę umiało mówić, na pytanie: „Kto to jest tata?”, odpowiedziałoby: „To ktoś, kto nie jest ani mną, ani mamą”. Ale myliłby się ten, kto sądziłby, że więź tata–dziecko jest dla niemowlęcia mniej ważna. Kontakty z ojcem są bodźcem do szybszego rozwoju, np. mowy. Niemowlę wie, że to, co mama zrozumiałaby od razu, tacie trzeba wyłuszczyć dokładniej. To mobilizuje do nauki nowych umiejętności. Rada dla taty: Nie bój się, że skrzywdzisz kruche niemowlę – wasz bliski kontakt w pierwszych miesiącach zaowocuje w przyszłości. Tata spokojniej reaguje na płacz dziecka Płacz dziecka wywołuje silne emocje u mamy. Niemowlę odczuwa je i zaraża się maminym stresem, płacze więc coraz głośniej i... spirala się nakręca. Ponieważ więź między tatą a dzieckiem w pierwszych miesiącach jest nieco luźniejsza i dopiero się rozwija, mężczyźnie łatwiej zachować zimną krew np. podczas wieczornych sesji kolki. Niemowlęciu, które czuje, że jego opiekun jest spokojny, łatwiej się uspokoić. Rada dla mamy: Jesteś przekonana, że sama najlepiej dasz sobie radę ze wszystkim? Jeśli tata bez przerwy będzie słyszał od ciebie: „Ja zrobię to lepiej”, wkrótce sam wycofa się na bezpieczne pozycje. Więc… jak najszybciej dopuść męża do wanienki albo przewijaka. Tata buduje w dziecku poczucie wartości Pochwała z ust taty smakuje wyjątkowo – choćby z tego powodu, że taty częściej nie ma w domu i rzadziej chwali. Ale dzięki nim dziecko ma większe poczucie własnej wartości, bo coraz to nowe wymagania taty pozwalają mu czuć satysfakcję po ich spełnieniu! Ojcu łatwiej przychodzi spokojne oczekiwanie, aż raczkujące dziecko podejdzie do kukurydzianej chrupki, dłużej zachęca niemowlę do samodzielnego jedzenia albo stania. Dzięki temu dziecko lepiej poznaje też własne możliwości. Rada dla taty: Postaraj się doceniać nie tylko końcowe efekty działań dziecka, ale też same starania. Zabawy z tatą Mniej więcej od 10. miesiąca życia dziecko odkrywa atrakcje związane z towarzystwem taty: wspólne turlanie, wyścigi na czworakach, huśtanie, podskoki przy muzyce. Dlaczego? W tym okresie budzi się niezależność dziecka, dlatego mama przestaje być obowiązkowym towarzyszem w każdej sytuacji. A coraz bardziej samodzielnemu dziecku przestają wystarczać pieszczoty i przytulanie. Nadchodzi pora na radosne wygłupy! Rada dla mamy: Podział: „mama dba i pielęgnuje dziecko, tata się z nim bawi” odszedł do lamusa. Dołącz do szaleństw maluszka i jego taty. Wspólna zabawa to wspaniały prezent dla waszej pociechy. Czego dziecko uczy się od taty 1. Samodzielności. Tata nie jest aż tak opiekuńczy jak mama, dlatego to z nim dziecku łatwiej przyjdzie nauka pierwszych kroczków. 2. Wiary w siebie. Podczas gdy najczęściej wypowiadanymi słowami przez mamę są magiczne „kocham cię”, tata woli powtarzać: „Na pewno ci się uda!”. 3. Dobrej zabawy. Nikt nie umie robić tego tak beztrosko i z takim zaangażowaniem jak tata! Konsultacja: dr Ewa Sokołowska, psycholog dziecięcy, pracuje w Zakładzie Wychowania i Rozwoju na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zobacz też: Tato, świeć przykładem! Wywiad z psychologiem Czas taty i syna: wspólne chwile budują więź Dlaczego dziecko potrzebuje taty?
Idealny tata? Nie znajdziesz go w bajkach
Każdy z nas chciałby nim być – tatą jak z bajki. Tylko dlaczego w bajkach jest tak niewielu fajnych ojców? Jaki z tego morał? Jakich błędów unikać? Przyglądamy się ojcom w filmach dla dzieci. Nie jest dobrze!
Wiele, bardzo dużo, można zarzucić bajkowym tatusiom. Weźmy np. „Gdzie jest Nemo?”. Już na samym początku nadopiekuńczy tata nie chce, żeby jego cudem wcześniej ocalały syn sam poszedł (czy raczej popłynął) do szkoły. Słyszymy jego ciągłe utyskiwania: uważaj, tego nie rób, tamtego ci nie wolno. Znacie to? Żeby za szybko nie jeździć na rowerze, nie wchodzić na drzewa i uważać na boisku. Tak, ja też łapię się na tym, że czasem zupełnie bez sensu ograniczam syna... A co robi Nemo? Buntuje się przeciwko ojcowskiej, nadmiernej trosce. I skutki tego buntu są naprawdę opłakane... Kiedy tata nie ma zaufania do dziecka W moim ulubionym „Kurczaku Małym” (płakaliśmy na nim razem z synem) ojciec tytułowego bohatera to (na szczęście do czasu) klasyczny przykład ojca nie-jak-z-bajki. Chyba nawet ojca toksycznego. Kurczak Mały jest rzeczywiście mały i słaby. Nosi okulary, wciąż mu się coś nie udaje, koledzy nad nim się znęcają. Ojciec powinien go wspierać! Tymczasem mu nie ufa i przelewa na niego swoje niespełnione ambicje. „Kurczak Mały” nie jest jednak filmem smutnym. Kluczowa scena? Mały Kurczak podsuwa ojcu receptę, „przejmuje dowodzenie”, zmuszając staruszka do uległości. I wygrywa! Następuje zmiana, którą powinien zrozumieć i zaakceptować każdy ojciec: że nie do końca życia będzie mógł ochraniać malucha i że przyjdzie dzień, w którym będzie musiał mu zaufać. I uwierzyć w jego siły. Kiedy tata chce, żeby dziecko było takie jak on Wielu z nas, ojców, w ogóle nie potrafi też zaakceptować tego, że synowie nie są naszymi klonami. Że nie mają tych samych zainteresowań, że mają nieco odmienny światopogląd, który kształtują ich własne, a nie nasze doświadczenia, a nawet nieco odmienny system wartości. O tym jest „Ratatouille”. Szczurek Remy jest szczurem, czyli powinien jeść śmietnikowe żarcie. Tymczasem to genialny kucharz, który nie ma sobie równych w całej... Francji. Jego tata tego nie akceptuje, więc Remy musi odejść z domu, co na szczęście odbywa się przez zbieg okoliczności, a nie klasyczne wyrzucenie (dzieci mogłyby tego nie znieść). Następująca długo potem scena pojednania z ojcem powinna być lekcją dla wszystkich tych tatusiów, którzy są niespełnionymi tenisistami, wioślarzami i skrzypkami, a chcą zrobić z dzieci mistrzów. Wzór dobrego ojca Filmem, do którego trudno się przyczepić, w sensie prezentowanego w nim wzorca ojcostwa, jest „Król lew”. Tata Mufasa jest w nim dla swojego lwiątka Simby kochający, kiedy trzeba, i surowy, kiedy... jest na to najwyższa pora. Jest królem, lwem w dodatku, więc nieustraszonym, ale to z jego ust padają słowa: „Dziś synku bałem się po raz pierwszy w życiu, o ciebie”. Czy jest coś piękniejszego niż męska szczerość? Nie bójcie się jej. Ani okazywania uczuć dzieciom! Zobacz też: Dobry tata - co to właściwie znaczy? Wywiad z psychologiem 5 rzeczy, które każdy tata powinien zrobić dla swojej córki 10 przykazań dla ojca: jak dobrze wychowywać dziecko
"Tata, odłóż Kubusia" - zazdrość o brata
Siedzę ze swoimi dziećmi w domu i coraz częściej słyszę pretensje Agatki. Bo zazdrość córeczki o braciszka rośnie dosłownie z każdym dniem!
Moja córka jest zazdrosna o młodszego brata. Nigdy, nigdy, nigdyyyyyy!!! – zawodzi od rana Agatka. To fragment jej nowej, ulubionej piosenki. Dodajmy, że to piosenka, do której sama ułożyła muzykę i słowa. Idzie to mniej więcej tak: „Nie dam ci żadnej zabawki. Nie dostaniesz żadnej zabawki. Zabiorę ci wszystkie zabawki. Już nigdy nie będziesz miał żadnej zabawki. Nigdy, nigdy, nigdyyyy!”. Kiedy dziecko jest zazdrosne o młodsze rodzeństwo Znów się pomyliłem. Spodziewałem się, że jeżeli kiedyś u starszego dziecka pojawi się zazdrość, to stanie się to od razu, zaraz po narodzinach Kuby. Tymczasem pierwsze pół roku było spokojne. Powiedziałbym nawet, że przepełnione czułością i troską. Agatka głaskała Kubę po główce, dawała mu buziaki, wręczała grzechotki, by młody miał się czym zająć, śpiewała kołysanki, kiedy płakał. Ale gdy tylko Kubuś się rozkręcił i łóżeczko przestało być jego światem, okazało się, że mamy problem. Młody zszedł na ziemię i zaczął zwiedzać nasze królestwo. To niby niewiele, raptem dwa pokoje z kuchnią. Ale i tak na tej skromnej powierzchni czyha na niego tyle niebezpieczeństw, że nie sposób spuścić go z oka. Dlatego zamiast malować z Agatką słonka i kwiatki, czytać jej książki czy budować domki z klocków muszę głównie pilnować Kubę. Niezrozumiała dziecięca zazdrość Ona tego najwyraźniej nie znosi. Jej zazdrość zaczyna sięgać zenitu (a przynajmniej mam nadzieję, że to już jest szczyt). Zabiera mu wszystko, co tylko może zabrać. Głównie zabawki. – Kochanie, jeśli będziesz zabierać Kubusiowi zabawki, to on będzie płakał. I wtedy będę musiał go wziąć na ręce – tłumaczę Agatce. Niby logiczne, prawda? Tylko czy ona to rozumie? Myślę, że tak, choć emocje biorą górę. – Nie. Kubuś nie będzie się bawił – odpowiada mała i zgarnia z podłogi ulubiony pociąg młodego. – Córcia, proszę cię – rzucam jej jedno z moich wystudiowanych, błagalnych spojrzeń. – Gdybyś zbudowała Kubusiowi wieżę z klocków, mógłbym ci poczytać o Królewnie Śnieżce. Nie chcesz? – Chce, chcę!!! Poczytaj! – No to zrób mu wieżę. – Nie zrobię. Czytaj! Teraz! Sposoby na zazdrość o rodzeństwo I tak w kółko. Gdy młody dostaje jeść, zabiera mu słoiczki z owocami. Podkrada butelkę z sokiem i ucieka do łazienki, bo myśli, że nie będę wiedział, że właśnie tam się schowała, by go wypić. Chce jeść chrupki kukurydziane, które młody zaczął ostatnio przegryzać. A gdy próbuję zrobić jej normalny obiad, stanowczo żąda zupki, którą je Kubuś. Tej samej! – To normalne – powie pewnie każdy doświadczony rodzic. Starsze z rodzeństwa zawsze robi się zazdrosne o to młodsze. I nie ma się czym przejmować. Zgoda, ale coś z tym chyba trzeba zrobić. Więc próbuję temu zaradzić i jak zwykle miotam się bez sensu.Zaczynam od zakazywania. „Nie zabieraj mu zabawek. Nie bierz jego chrupek. Nie dostaniesz jego picia. Oddaj tę zupkę”. I co? Nic. Po prostu zero reakcji. – Kochanie, czy mnie słyszysz? Halo? Jest tam kto? – mówię jak do ściany. Powinna słyszeć, w końcu stoję tuż obok, a zachowuje się, jakby nie słyszała ani słowa. Moja żona nazywa to „głuchotą sytuacyjną”. Gdybym tylko powiedział „czekoladka”, natychmiast okazałoby się, że moje dziecko ma świetny słuch. Odbieram więc „skradzione” przedmioty. Ale to kończy się napadem histerii, spazmami i długim szlochaniem. – To moje zabawki, a nie Kubusia! – krzyczy Agatka, choć tymi zabawkami już od dawna się nie bawi. Uleganie zazdrosnemu dziecku Przecież nie jestem potworem! Nie potrafię tak krzywdzić swojego dziecka. To znaczy, jak widać, potrafię, ale serce mi się kraje, kiedy na jej policzkach pojawiają się łzy. I znów wychodzi ze mnie mięczak. Po kilku dniach walki i odmawiania Agatce wszystkiego co „kubusiowe” mój zapał jednak troszkę słabnie. – Córcia, jak Kuba się napije i naje, to dostaniesz to, co on zostawi, dobrze? Pomyślałem, że zupki, dania i deserki ze słoiczków jej nie zaszkodzą. Może to i lepiej, że je posiłki Kuby, bo jej menu jest dalekie od doskonałości i opiera się głównie na potrawach, które zawierają mnóstwo mąki. Ale z zabawkami nadal mam problem. Agatka przestała je co prawda złośliwie zabierać Kubusiowi, ale wymyśliła sobie inny patent, żeby mu dopiec. Po prostu cały czas sprząta... Wcześniej nie można jej było namówić, by po skończonej zabawie wrzuciła swoje klocki, lale i układanki do pudeł. A teraz sprząta bez opamiętania. Gdy tylko rozłożę Kubie jego grzechotki albo grającą żyrafę, ona odrywa się od swoich zajęć i zgarnia wszystko z podłogi. Sprzątanie zabawek po zabawie – Tatusiu, trzeba sprzątać. Tak, trzeba sprzątać – powtarza, przekonująco kiwając głową. – Nie musisz sprzątać, kochanie, jest przecież porządek, a tych kilka zabawek będzie dla Kuby, żeby się czymś zajął. – Trzeba, trzeba, tak, tak. Trzeba! – odpowiada z powagą w głosie. I wszystko zaczyna się od początku. Kuba wyje, bo się nudzi. Biorę go na ręce, żeby się uspokoił. Wtedy Agatka zaczyna płakać i cichutko szlochać. – Przytul mnie tata, przytul. – Choć do mnie na drugie kolanko – zachęcam. – Nie, najpierw odłóż Kubusia! Odłóż, proszę, odłóż go... No przytul mnie! I tak w kółko. Po prostu ręce opadają. Co będzie dalej? Przeczytaj też: 4 sposoby na zazdrość dziecka - działają! Jak pokonałam zazdrość dziecka Naukowcy twierdzą, że rodzice mają ulubione dzieci
Nie możesz karmić piersią, to prawda. Ale możesz usypiać czy kąpać dziecko znacznie lepiej niż mama. Tak, jest sporo rzeczy, w których tata jest lepszy od mamy. Przekonaj się i... działaj!
Przez dziewięć miesięcy ciąży, w czasie niemowlęctwa, przez najmłodsze lata, aż do momentu, kiedy dziecko stanie się nastolatkiem, wmawiają nam, facetom, że nie nadajemy się do opieki nad dzieckiem. Słyszymy, że źle karmimy butelką i zbyt lekko (za ciepło) ubieramy. Biegamy z nimi za szybko (za wolno) i karmimy słodyczami (lub ich skąpimy). Choć bardzo nam przykro, przyjmujemy jako prawdziwe te zapewnienia i szybko się wycofujemy. Tymczasem to my w wielu przypadkach jesteśmy skuteczniejsi niż mamy! Jeśli nie porzucimy prób udowodnienia tego bliskim, ominą nas kompleksy „mniej ważnych” rodziców. Oto tylko niektóre z naszych atutów. Tata mistrz kąpieli Utarło się, że kąpiel niemowlęcia to ojcowskie zadanie i słusznie! Jesteśmy bardziej opanowani od żon, a nasz uchwyt jest pewniejszy. Myślimy zadaniowo, więc dodatkowe kłopoty, jakie mamom sprawia kąpiel (wybór śpioszków i kremu), dla nas są drugorzędne. Skupiamy się na umyciu i ubraniu malca. Reszta wychodzi nam niejako przy okazji, choć tak wygląda to tylko z boku. W rzeczywistości po pierwszych nerwowych próbach szybko osiągamy wprawę, co daje doskonałe efekty. Tata usypia dziecko Wieczorem mama po całym dniu z dzieckiem często marzy o odpoczynku. Tata, czując nerwową atmosferę, stara się zniknąć z pola widzenia, by nie zaogniać sytuacji. Tymczasem powinien wykorzystać to, że jest spokojniejszy i zająć się usypianiem niemowlęcia. Dziecko wyczuje twoje opanowanie i szybko zaśnie. Sprawdź! Tata lepiej bawi się z niemowlakiem To my od dziecka wdrapujemy się na drzewa, wbijając drzazgi w dłonie. To my ganiamy się w berka, po którym mamy starte kolana. To wreszcie my bijemy się, upadamy na rowerach i łamiemy ręce. Co z tego wynika? Że to nas życie lepiej nauczyło oceniać ryzyko, czy coś się uda. Dlatego kiedy podrzucamy nasze pociechy wysoko do góry, przewracamy się z nimi na trawie albo turlamy z zaśnieżonych górek, to wiemy, co robimy. Za młodu popełnialiśmy błędy, teraz już się nam nie zdarzają. Krzyki przerażonych babć i cioć nie powinny nas odstręczać od tego typu zabaw. Bo są one potrzebne dzieciom tak samo jak przytulanie z mamami i czytanie książek z dziadkami. [CMS_PAGE_BREAK] Tata złota rączka Są mamy, które naprawiają pralki, cyklinują podłogi i wiercą dziury w ścianach. Nic w tym dziwnego i zaskakującego. Jednak większość prac wymagających “złotej rączki” wciąż wykonujemy my – mężczyźni. Podobnie jest z nauczeniem szkraba prostych czynności manualnych. To na nas spada ten obowiązek, bo to my mamy konieczne doświadczenie. Wiemy, jakie deski kupić, żeby zbić karmnik dla ptaków. Nasi ojcowie nauczyli nas, jak wystrugać łódkę z kory albo zrobić łuk czy procę. Synowie zaś liczą na to, że wiedzę, którą zdobyliśmy, będąc w ich wieku i z której byliśmy tak bardzo dumni, teraz z chęcią przekażemy im. Poza tym mało jest przyjemniejszych chwil od tych, kiedy budujemy coś z niczego, do spółki z własnym synem albo córeczką. Tata może nauczyć dziecko wielu rzeczy Nikt tak dobrze nie nauczy dziecka, jak być pomocnym i bezinteresownym, jak jego mama. Jednak dziecko powinno mieć zakodowany nie tylko altruizm. Trzylatek nie musi znać wszystkich ciemnych stron życia, ale już pięciolatkowi warto zasygnalizować pewne zagrożenia (a jeszcze lepiej dać przykład właściwego zachowania). Chociażby o tym, że warto wypowiadać swoje zdanie i trzeba szanować odmienne opinie innych. Że należy stawać w obronie słabszych, choć byłoby to narażenie się na ryzyko ośmieszenia. Że nie warto iść za głosem większości, jeśli ta proponuje coś, co jest złe. Że nie wolno kłamać w ogóle, a tym bardziej dla osiągnięcia korzyści, buntować jednych przeciwko drugim, donosić (ale już sygnalizować rodzicom o niepokojach – jak najbardziej) i wykorzystywać przewagi fizycznej. Takich zachowań są tysiące. Nauką większości powinniśmy zająć się my – jeśli chcemy być dumni ze swych pociech także wtedy, gdy już dorosną. Tata - pierwszy przyjaciel dziecka Tata, który ma autorytet, jest przez synka lub córeczkę szanowany. A ten, który udziela prawdziwych i wyczerpujących odpowiedzi na zadawane pytania, staje się dla dziecka wyrocznią. Jest więc o co grać! Tak się składa, że to nam dzieci zadają więcej trudnych pytań niż naszym żonom. Zamiast traktować je jako dopust Boży, potraktujmy jako dowód wiary maluszka w naszą wiedzę i doświadczenie życiowe. Chociaż pytania, zwłaszcza czterolatka, nigdy się nie kończą, to w żadnym wypadku nie wolno ich lekceważyć. Odpowiadając półsłówkami lub, co gorsza, zbywając ciekawskiego szkraba, stąpamy po cienkim lodzie. Dziecko przyzwyczai się, że jego zainteresowania nie są naszymi i zacznie się od nas oddalać. Przy okazji – na mnóstwo pytań nie ma się gotowej odpowiedzi w głowie – można dziecko przyzwyczaić do sięgania do książek po bardziej szczegółową wiedzę oraz do tego, że słów “nie wiem” nie należy się wstydzić. Zobacz też: 8 zabaw dla taty i małego dziecka Jak dobrze mieć córkę! Zadania specjalne dla taty
Opieka nad chorym dzieckiem: 11 rad dla taty
Potrafisz robić pompki i założyć robaka na haczyk, ale czujesz, że opieka nad przeziębionym maluchem przerasta twoje siły? Spokojnie, dasz sobie radę. Przeczytaj, co robić, a czego unikać, kiedy dziecko jest chore.
Jak wiadomo, najtrudniejszy jest pierwszy raz. Jeśli nie miałeś dotąd okazji zajmować się kaszlącym i gorączkującym dzieckiem, masz pewnie tremę, ale przecież nie święci garnki lepią. Oto 11 rad, które ułatwią ci zadanie: 1. Nie błądź – pytaj Poproś lekarza o instrukcje i pytaj o wszystko, co chcesz wiedzieć. Jakich objawów możesz się spodziewać, a co powinno cię postawić na równe nogi? Co musisz wtedy zrobić? W jaki sposób podać przepisane leki – przed jedzeniem czy po, wszystkie naraz czy osobno? (Przeczytaj ulotki!). 2. Upewnij się, że masz potrzebne lekarstwa Jeśli nie, zorganizuj sobie pomoc: poproś o przysługę sąsiadkę, kolegę... Dziecko nie może przecież zostać samo nawet na pięć minut. Jeśli nie ma kto skoczyć do apteki, poproś o pomoc firmę taksówkarską. 3. Zrób sobie ściągę Zapisz dawki i godziny podawania leków. Taka rozpiska przyda ci się, gdy jest ich sporo, a ty po nocy spędzonej na czuwaniu nad gorączkującym dzieckiem nie jesteś w szczytowej formie. Notuj też temperaturę malucha. 4. Trzymaj lekarstwa z dala od malca Dzieci bywają sprytne i radzą sobie z różnymi zabezpieczeniami. Gdy obsłużą się same, robi się naprawdę groźnie. 5. Łagodź objawy Pękająca głowa, zatkany nos, ból uszu – nawet dorosłym trudno to znieść. Dlatego regularnie czyść dziecku nos, obniżaj temperaturę i rób to, co zalecił ci lekarz. 6. Kontroluj gorączkę Zbijaj temperaturę, kiedy dojdzie do 38,5 stopni C. Zwracaj uwagę na samopoczucie dziecka. 7. Kąp malucha i myj mu ząbki Odświeżony i przebrany w czystą piżamę poczuje się lepiej. 8. Nie zmuszaj dziecka do jedzenia... Cały obiad pewnie nie przejdzie mu przez gardło. Przyrządź coś lekkiego i niedrażniącego gardła (np. purée z ziemniaków), by nie miał pustego brzuszka. 9. …ale pilnuj, by dużo piło To bardzo ważne, zwłaszcza jeśli ma wysoką gorączkę. Nie wolno dopuścić do odwodnienia. 10. Zorganizuj wypoczynek Chory malec nie powinien biegać po mieszkaniu ani forsować się w żaden inny sposób. Jeśli ma wysoką gorączkę, nie ma na to najmniejszej ochoty. Problem na ogół zaczyna się, gdy temperatura spada. Zakaz biegania nie oznacza jednak, że trzeba więzić dziecko w łóżku. Załóż mu ciepłe skarpety i pozwól na spokojną zabawę na dywanie. To lepsze niż nieustanne zmiany typu ciepła kołdra – chłodna podłoga. Jeśli lekarz kazał dziecku leżeć, postaraj się jakoś mu to osłodzić: opowiedz coś ciekawego, puść kreskówkę, przeobraź łóżko w tratwę albo nawet zapakuj się do niego wraz z maluchem. 11. Bądź aniołem Chore dziecko marudzi, jęczy, popłakuje... Trzymaj nerwy na wodzy i postaraj się jakoś mu pomóc. Często zwykłe sztuczki na poprawienie nastroju, np. śmieszne miny, mogą nie zadziałać. Musisz więc znaleźć inne sposoby. Może uspokoi malucha kołysanka albo czytanie bajki? Albo kołysanie w ramionach i szeptanie: „Ciiii, już dobrze, kotku”? Zobacz też: Co ty wiesz o gorączce u dzieci? QUIZ Zatkany nos - 7 możliwych przyczyn Gorączkowe błędy, czyli jak nie obniżać gorączki u dziecka?
Maluszek więcej czasu spędza z tatą, a do Ciebie zaczyna odnosić się z niechęcią? Sprawdź, jak temu zaradzić.
Po urlopie macierzyńskim i krótkim wychowawczym wróciłam do pracy. Synkiem zajmuje się mąż. Martwi mnie jednak to, że mały nie pozwala mi nic przy sobie zrobić, woła tylko tatę. Jest mi z tego powodu przykro, zwłaszcza że gdy podchodzę, synek mnie odpędza. Czy mały mnie kocha? Ilona Oczywiście, że chłopczyk kocha swoją mamę! Proszę się tym nie zamartwiać, tylko cieszyć się, że tata jest dla syna ważną osobą – zwłaszcza że przebywają razem przez cały dzień. Radzę – bez względu na reakcje maluszka – spędzać z nim jak najwięcej czasu i nie przejmować się, że na razie woli tatę. Dzięki temu szybko okaże się, że dziecko coraz częściej wybiera mamę. Proponuję też zastanowić się, dlaczego tej sytuacji towarzyszą tak silne emocje? Może to poczucie winy, że wróciła Pani do pracy? Zobacz także: Na tacierzyńskim Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Tata, mój przyjaciel: przy nim jest inaczej
Każda chwila z tatą jest niezwykle cenna dla dziecka. Mężczyzna bowiem w nieco inny sposób pokazuje dziecku świat. Po prostu po męsku.
Tata uczy dziecko wyjątkowych umiejętności. Pomaga stawiać kolejne kroki ku samodzielności. I jak nikt inny dopinguje do rozwoju. Psychologowie o ojcach Emocje taty mniej zależą od zmian w rozwoju dziecka. Między ojcem a maluchem rzadziej dochodzi do napięć. Psychologowie zajmujący się ojcostwem zaobserwowali, że mężczyźni: – mniej się złoszczą i obrażają, nie próbują grać na uczuciach dziecka; – zachowują bardziej jednoznaczną postawę wobec dziecka, czasem kategoryczną, różną od uległości, jaką zwykle okazuje mama; – częściej bawią się tak, by wykorzystać swą siłę i sprawność dziecka, dzięki czemu uczą go odwagi i pewności siebie. Dziecko przy tacie stara się bardziej Zachwyt taty ma wyjątkową moc. Mama łatwiej wpada w uwielbienie. By wywołać uczucie dumy u taty, trzeba się bardziej postarać. Warto dla niego chwycić piłeczkę, przekręcić się na plecki. Tata zachęca do komunikacji Mama potrzeby dziecka wyczuwa intuicyjnie, a tata musi się dowiedzieć, o co prosi maluch. Mobilizuje dziecko do porozumiewania się: by wyciągnął rączkę w stronę kubeczka, podpełzł do zabawki. Tata jest bardziej opanowany i wymagający Tata nie przeżywa tak mocno płaczu malca, mniej się denerwuje dolegliwościami. Umie trzeźwo ocenić sytuację i znaleźć rozwiązanie. Nie wyręcza, nie panikuje, że nie smakuje zupka, że brzdąc protestuje przy ubieraniu. Więcej wymaga. Tata pokazuje dziecku świat Chwile z tatą to zwykle wielkie niespodzianki. Bo tata zabierze na basen, do lasu, z klocków zbuduje małe miasteczko. Dziecko przy tacie jest bardziej samodzielne Przy mamie maluch domaga się noszenia na rękach, a z tatą próbuje sam dreptać za rączkę. Bo skoro tata wierzy, że to się uda, czemu by nie spróbować...? Co tata musi załatwić w urzędzie po narodzinach dziecka? Lista spraw do załatwienia dla taty, gdy rodzina się powiększa: – Rejestracja. Szpital ma obowiązek zgłosić narodziny w USC, ale można to zrobić samemu w ciągu 14 dni. Trzeba wziąć kartę urodzin i zgłoszenie urodzenia (wydane w szpitalu), skrócony odpis aktu małżeństwa, dowody osobiste. Po miesiącu odbiera się w urzędzie gminy PESEL malca. – Zasiłek. By uzyskać zasiłek macierzyński, w miejscu pracy mamy składa się skrócony odpis aktu urodzenia i zaświadczenie ze szpitala o urodzeniu dziecka. – Wybór lekarza. Nim malec skończy cztery tygodnie, trzeba go zapisać do wybranej przychodni. Na pierwszą wizytę potrzebne będą: rodzinna książeczka ubezpieczeń, książeczka zdrowia dziecka i jego PESEL. Zobacz też: Jak tata usypia dziecko? Musisz to zobaczyć! Tata to, tata tamto... A mama?! Dlaczego warto być zaangażowanym tatą
Być ojcem jest łatwo – wystarczy mieć dziecko. O wiele trudniej być… tatą. Czy ojcostwo jest trudniejsze od macierzyństwa?
Nie jest łatwo być tatą. Najczęściej musi ciężko pracować, zostawać w pracy po godzinach, a w domu czeka mama i maluszek, bardzo za nim stęsknieni… Dużo pisze się o tym, jak połączyć bycie mamą z pracą zawodową, niewiele – jak to ma zrobić tata. Mamie pod wieloma względami łatwiej. Mnóstwo rzeczy robi instynktownie, bo mądra natura wyposażyła ją w instynkt macierzyński. Tata – jak twierdzili do tej pory naukowcy – w taki instynkt nie został wyposażony. Wszystkiego musi się dopiero nauczyć. Ale czy tak jest naprawdę? Mężczyzna też „jest w ciąży” – wiadomość o ciąży napawa dumą, poczuciem siły. Potem pojawia się niepokój, często o sprawy materialne, i poczucie opuszczenia (wszyscy interesują się przyszłą mamą, a nie tatą). – niepokój się powiększa. By go zagłuszyć, tata rzuca się w wir pracy zawodowej albo np. remontu mieszkania. Zobaczenie dziecka podczas USG to chwile wielkiej radości. Uwaga! Przyszły tata często w tym okresie tyje! – mężczyzna staje się bardziej opiekuńczy w stosunku do żony, ale silniej odczuwa niepokoje (przed porodem, przed tym, „jak to będzie”). Może mu doskwierać poczucie utraty wolności (niektórzy „uciekają” z domu). Ojciec działa zadaniowo Niejedna mama zauważa przecież, że jej mąż też ma coś w rodzaju instynktu, tyle że „działa” on inaczej. Bywa, że ujawnia się już podczas ciąży i wtedy objawia się przede wszystkim jako dążenie do otoczenia partnerki i dziecka jak najlepszą opieką. Mężczyźni, jak utrzymują naukowcy, postrzegają życie zadaniowo. Będę ojcem – więc jakie zadania teraz przede mną stoją? Zawieźć żonę na badania. Kupić ogórki kiszone, bo może znów będzie miała na nie ochotę. Wybrać bezpieczny fotelik samochodowy. Pomalować sypialnię. Nawet uczucia, które wywołuje myśl o dziecku: wzruszenie, radość, przywiązanie mają przede wszystkim wyzwalać potrzebę działania. Trudniej mężczyźnie natomiast wyobrazić sobie córeczkę czy synka, mimo że na swój sposób już kocha. Instynkt ojcowski po porodzie Przełomem, o którym często opowiadają ojcowie, jest wspólny poród i pojawienie się maleństwa na świecie. Duma, wzruszenie, radość… ale i wzmożone poczucie obowiązku – tak określają ojcowie uczucia, które wyzwala pierwszy kontakt z dzieckiem. Psychologowie twierdzą, że jest to zalążek ojcowskiego instynktu. Będzie dojrzewał wraz z rozwojem maleństwa. Ma on jednak nadal charakter „zadaniowy”. Tata wykąpie, pójdzie na spacer, nawet nakarmi – i będzie bardzo dumny, że maleństwo wypiło całą porcję mleka. Tata ma lepszy kontakt ze starszym dzieckiem Mężczyzna zdecydowanie lepiej czuje się w roli ojca, gdy dziecko nie jest już niemowlakiem. Im łatwiej nawiązać z nim kontakt, tym mocniej dochodzi do głosu ojcowski instynkt. Tata z „instytucji chroniącej” zmienia się w przewodnika przekazującego wiedzę i doświadczenie, wprowadzającego w świat. Ojcowie doskonale sprawdzają się w nauce pierwszych kroków czy słów. Są w swoim żywiole, a w ich oczach pojawia się charakterystyczny błysk wzruszenia połączonego z dumą. Dobry kontakt z dzieckiem w wieku 2-4 lat będzie jednak możliwy tylko wówczas, gdy od pierwszych miesięcy życia zaistnieje między tatą a malcem silna więź. Jak pomóc mężowi budować więź z dzieckiem Ojcowski instynkt, w jaki sposób by się nie ujawniał, będzie dla dziecka podstawą budowania zaufania, które zaprocentuje w późniejszym życiu! Chociaż budzi się on spontanicznie i naturalnie, możesz w odnalezieniu go troszkę mężowi „pomóc”. - W ciąży chodźcie do szkoły rodzenia. Podsuwaj też mężowi artykuły o tym, jak dziecko się rozwija w brzuszku, od kiedy poznaje tatę, jak opiekować się noworodkiem… - Po narodzinach opowiadaj o dziecku, tłumacz jego zachowanie: płacz, minki, gesty. - Pozostawiaj tatę sam na sam z maleństwem. Nie krytykuj go, nie pouczaj. - Jak najwięcej rozmawiajcie. Niech tata dowie się, że Ty też nie wiesz wszystkiego, że wielu rzeczy musisz się nauczyć. To jedyna droga do powstania najlepszego dla dziecka instynktu… rodzicielskiego. Konsultacja: Izabela Barton-Smoczyńska, psycholog, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej Mamy pytają o ojców – Czy to prawda, że mężczyźni miewają depresję poporodową? Izabela Barton-Smoczyńska, psycholog: Tak, ostatnie badania wykazały, że dotyka ona około 10 proc. mężczyzn. Niektórzy naukowcy wyciągają z tego wniosek, że tatusiowie też muszą mieć instynkt ojcowski (inaczej depresja nie byłaby możliwa). Objawy ich depresji poporodowej są bardzo podobne do kobiecej: rozdrażnienie lub uczucie smutku, niechęć do dziecka. – Czy zaproponowanie mężowi urlopu „tacierzyńskiego” to dobry pomysł? Zarabiam więcej i chętnie wróciłabym do pracy. Izabela Barton-Smoczyńska, psycholog: - Pomysł dobry, ale pod wieloma warunkami – wcale nie najważniejsze powinny być finansowe. Urlop „ojcierzyński” można powierzyć tacie, który do tego na pewno dojrzał i bez nacisku podjął decyzję o pozostaniu z dzieckiem w domu. Nie spełni się jednak w roli troskliwego i kochającego taty, jeśli podświadomie będzie się czuł niedowartościowany, zepchnięty na margines domowych pieleszy. Przed podjęciem decyzji konieczna jest szczera rozmowa i wyważenie argumentów. Zobacz też: Lista rzeczy, które tata może zrobić przy niemowlaku Tata od pierwszego wejrzenia Dopuść męża do bycia tatą