Współcześni ojcowie (wbrew pozorom!) nie są tacy jak ich ojcowie
Doceń to, co masz! Twój facet to odpowiedzialny za swoją rodzinę mężczyzna. Masz czasami wątpliwości? To zobacz, jaki obraz polskiego taty wyłania się z najnowszych badań!
To najnowszy portret polskiego taty, powstały na podstawie raportu Nationale-Nederlanden z maja 2019 roku. Wyłania się z niego bardzo ciekawy obraz współczesnego ojca, w niewielkim stopniu przypominający jego własnego tatę. Zdaniem psychologów i socjologów na naszych oczach dokonała się rewolucja w podejściu mężczyzny do wychowywania dziecka. Przekonaj się! Ojciec na pełen etat Blisko dziewięciu na dziesięciu Polaków uważa się za dobrych ojców - wynika z raportu. I chyba nie jest to ocena na wyrost, bo także bardzo pozytywnie w tej roli oceniają ich kobiety - 32 procent mówi, że ich partner jest zdecydowanie dobrym ojcem, a 53 procent, że raczej tak. Na taki optymistyczny obraz polskiego taty wpływa przede wszystkim czas, jaki poświęca swoim dzieciom. Okazuje się, że blisko dwie trzecie badanych Polaków uważa, że daje im średnio od 3 do 8 godzin dziennie. To dość śmiała deklaracja, biorąc pod uwagę, że doba ma tylko 24 godziny, a większość ojców jest aktywnych zawodowo. Co ciekawe - ponad 80 procent panów chciałoby, poświęć swoim dzieciom jeszcze więcej czasu. Co może tata robić z dzieckiem? Polski tata lubi spędzać z dzieckiem aktywnie czas - przede wszystkim na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/tata/bawie-sie-z-tata-4157-r1/">zabawie z maluchem (82 procent), wychodzeniu na spacer (80 procent) i uprawianiu z dzieckiem sportu - grając w piłkę, chodząc na basen i jeżdżąc na rowerze. Rzadziej ojcowie wybierają się z dziećmi na zakupy (66 procent) lub do kina czy teatru (63 procent). Ojciec ma dać dziecku poczucie bezpieczeństwa Tata ma dawać dziecku poczucie bezpieczeństwa - tak przede wszystkim swoją rolę spostrzegają polscy ojcowie (91 procent). Duży nacisk kładą także na wspieranie jego rozwoju. Dla 89 procent ojców ważne jest, aby dziecko mogło rozwijać swoje talenty. 73 procent przyznaje, że wspiera zainteresowania dziecka z myślą o jego przyszłym zawodzie. Polski tata nie jest nadopiekuńczy i che, aby dziecko uczyło się na własnych błędach (82 procent). Dlatego chce mu dawać poczucie niezależności i swobody (84 procent). I być tolerancyjny Współczesny tata uważa się za opiekuna otwartego, tolerancyjnego i umiejącego poruszać trudne tematy - taki obraz wyłania się z raportu. 79 procent panów deklaruje, że rozmawia z dziećmi na bieżące tematy, 78 procent uważa, że uczy je szacunku wobec odmienności religijnej i rasowej, a 67 procent deklaruje, że rozmawia z dziećmi na trudne tematy związane z dojrzewaniem, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-rozmawiac-z-dzieckiem-o-sexsie-6831-r1/">seksem czy pierwszą miłością. - To jest rewolucja. Jeszcze 10-15 lat temu uważano, ze mężczyzna pracuje i nie ma czasu zajmować się dzieckiem - komentuje psycholog dr Aleksandra Piotrowska z Uniwersytetu Warszawskiego. - Dzisiaj, z dostarczyciela białka rodzinie, prokuratora i sędziego jednocześnie przemienia się w codziennego uczestnika życia rodzinnego - podkreśliła psycholog. Wspierać dziecko zawsze i wszędzie Ojcostwo jest jednym z największych wyzwań w życiu wielu mężczyzn. Okazuje się, że dla jednej trzeciej badanych panów najtrudniejszym jest wspieranie dziecka na każdym etapie jego rozwoju oraz bycie dla niego autorytetem. Dlaczego tak się dzieje? - To jest trudna rola, gdyż obecni ojcowie sami nie mają wzorca ojca, nie mają, do jakich doświadczeń się odwoływać - tłumaczy dr Piotrowska. - Obraz ojca, który znamy z przeszłości, czyli mało zaangażowanego lub wręcz nieobecnego z życiu dziecka, odchodzi do lamusa - podsumowuje odpowiedzialna za badania i analizy rynkowe w Nationale-Nederlanden Diana Rychter. - Partnerki współczesnych mężczyzn stawiają im wysoką poprzeczkę, a oni starają się ich nie zawieść - dodała. No właśnie. Raport pokazuje, że kobiety nieco niżej oceniają, to jak ich partnerzy radzą sobie z byciem tatą. Chociaż ogólnie wystawiają im wysokie noty, to jednak z badania wynika, że czasami deklaracje panów mogą mijać się z rzeczywistością. W ocenie ich partnerek nie zawsze jest to aż tak wielkie zaangażowanie w ojcostwo, jak o tym mówią ich mężczyźni. A wy jak oceniacie ojców swoich dzieci. Dobrze zdają egzamin ze swojego ojcostwa? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Badanie dla Nationale Nederlanden przeprowadzono na panelu internetowym GfK Polonia w kwietniu i maju 2019 roku na reprezentatywnej próbie 1201 mężczyzn i kobiet w wieku 20-65 lat. Źródło: mat. prasowe Nationale Nederlanden
Czy ojcowie są tak samo dobrymi rodzicami, jak mamy? [SONDA ULICZNA]
O to, czy ojcowie są tak samo dobrymi rodzicami, jak mamy zapytaliśmy przechodniów. Zobacz co mieli do powiedzenia!
W tym odcinku sondy mamotoja.pl zapytaliśmy przechodniów o to, czy ojcowie są tak samo dobrymi rodzicami, jak mamy. Sonda pokazuje, że bardzo zmienił się model rodziny – mężczyźni chętnie zajmują się dziećmi i spędzają z nimi wolny czas. Mają też dla nich o wiele więcej cierpliwości! Tatusiowie bardziej spokojni – a mamy ciągle w biegu "W dzisiejszych czasach mężczyźni są lepszymi ojcami, niż byli w przeszłości. Bardziej się starają i zajmują się więcej dziećmi" – mówi mama. Dodaje, że czasami nawet są w tym lepsi. Konkretnie, w czym? "Tatusiowie są bardziej spokojni. Mamy ciągle biegają – do przedszkola, do szkoły, obiad, do pracy, oni inaczej do tego podchodzą" - ocenia kobieta, która już odchowała dzieci. "Mają więcej cierpliwości " – uważa opiekunka małego dziecka. Widać to po tym, jak bawią się z dziećmi i organizują im wolny czas. " Kobiety, kiedy rodzą więcej niż jedno dziecko, są już zestresowane tym, że muszą zajmować się jednym, drugim, trzecim dzieckiem i zaczynają się denerwować" – zauważa inna kobieta. "Zawsze ma dla nich czas, zawsze mówi, że je kocha, przytula, oddaje całego siebie" – opisuje tatę swoich dzieci młoda mama. "To zależy od nastawienia mężczyzny. Jeśli chce, to potrafi i da radę" – mówi z kolei inna mama. Tata przyjaciel, mama opiekunka "Dziecko potrzebuje i ojca i matki" – stwierdza mężczyzna. Jego zdaniem, nie można robić podziału na lepsze matki i gorszych ojców. "Jeżeli ojciec kocha dzieci i rodzinę, to może być nawet lepszy od kobiety"- podkreśla. Jak zauważa, kobiety w dzisiejszych czasach dążą do sukcesu i "nie zawsze mężczyzna jest gorszy, nie raz jest lepszy". "Przytuli dziecko, wyjdzie na spacer, zabierze na łyżwy i dziecko to docenia i później do tatusia idzie. A mamusia wtedy jest zazdrosna" – opisuje starszy pan. Młody chłopak uważa, że są tak samo dobrymi rodzicami, tylko tata jest bardziej przyjacielem, a mama opiekunką. "Z mamą o wszystkim nie porozmawiam, a z tatą mogę" – odpowiada inny chłopak. O czym ? "No o dziewczynach na przykład, to z mamą nie bardzo" – śmieje się. "Model starego wychowania zanika, czyli, że kobiety zajmują się domem i opiekują dziećmi. Dzisiaj ten podział obowiązków jest na równi i dzisiaj ojcowie dużo chętniej niż wcześniej zajmują się dziećmi" – podsumowuje młody mężczyzna. Jego zdaniem, dzisiejsi ojcowie fajnie się sprawdzają w swojej roli. Zgadzacie się z tym? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Zobacz też: Jak to jest na tacierzyńskim? - opowiada tata trzech córek Co czuje tata podczas porodu rodzinnego Śmieszne sposoby ojców na szybkie uczesanie swoich córek
Tata na 1 dzień przejął obowiązki mamy i...
„To był moment, kiedy poczułem, że jestem pokonany. Jedyne 16 godzin bycia mamą. I poległem” – przeczytajcie wyznania taty, który na jeden dzień przejął obowiązki mamy. Warto!
Gdy tata przejmuje rolę mamy Bycie mamą nie jest łatwe! Przekonał się o tym Brad, tata dwóch uroczych chłopców, którego żona musiała pojechać do szpitala... Po jednym dniu z maluchami młody tata opublikował na Facebooku post, w którym mówi wprost: cieszy się, że jest tatą, bo tatusiowie mają łatwiej... Jak to jest być mamą? Dzisiaj musiałem być mamą. Wiesz jak to jest, kiedy żona mówi “chciałabym być tatą", a ty... No właśnie, to dokładnie tak samo. Wszystko zaczęło się wczoraj, kiedy musiałem urwać się z pracy. Sarah napisała, że "nawaliła jej wątroba". Dlatego zostałem mamą. Jak na razie minęły 24 godziny... O 17 byłem w domu. O 17.01 dom wyglądał tak: Wszystkie pomieszczenia zawalone śmieciami. Porcje jedzenia jak dla pluszaków, torebki herbaty i wyraźny brak rozmrożonego mięsa. Knox (2 lata) oznajmia, ze chce zobaczyć DVD i komunikuje mi to rycząc na mnie. Finn (6 tygodni) komunikuje się jedynie poprzez grę ciepło-zimno – płacze, kiedy jestem blisko odgadnięcia powodu i płacze jeszcze bardziej, kiedy jestem daleko. Włączyłem DVD i Knoxa miałem z głowy. Finn wciąż prosił o to samo, a ja nie byłem ani trochę bliżej. Butelka zmieniła płacz w pisk. Dam radę. Kojarzycie program, w którym z kilku puszek żarcia można wyczarować 3-daniowy obiad dla króla? Cóż, Knox dostał makaron instant! Zbliżała się noc i traciłem cierpliwość, więc uciszyłem Knoxa pozwalając mu przykleić naklejki do moich (bardzo owłosionych) nóg. Było cicho, pomyślałem, że zdejmę je rano. Ważne, że Finn zasnął. Sposób, w jaki dzieci zasypiają, jest niesamowity. Wiecie o czym mówię. Kiedy skończysz przebierać i karmić malucha, delikatnie go podnosisz, żeby mu się ulało i ulewa, więc głaszczesz go po pleckach, żeby było mu miło i wygodnie. Jego powieki stają się ciężkie, ciężko oddycha, to miłe ciepło sprawia, że nie może otworzyć oczu. To naprawdę piękne... Ostrożnie go podnosisz i całujesz w czółko, kołyszesz się, kiedy wchodzisz do pokoju, tak, jakbyś tańczył samotnie walca. Poruszasz biodrami, jesteś zwycięzcą, bo dziecko śpi. Delikatnie kładziesz je do łóżka, przykrywasz i otulasz, i dajesz mu smoczek, z jakiegoś niezrozumiałego powodu. To piękne. Wspólnie dzielicie się tą miłą i spokojną chwila... Aż do momentu, gdy zaczyna wydzierać się wniebogłosy, jakbym rzucił nim o ścianę! Ale to tylko raz w nocy, prawda? Bo niby dlaczego nie miałby się drzeć o 22.30, o północy, o 1.45, o 3.30... Byłem całkiem podekscytowany regularnością i myślą, że kolejny raz będzie o 5. Z tym, że to był już początek nowego dnia. Wiedzieliście, że brak snu jest formą tortur? I tak sobie siedziałem. O 5.30 rano, siedziałem w salonie, słuchając wycia Finna, które przypominało 18-latkę bawiącą się na koncercie rockowym. Po prostu siedziałem... Wtedy do pokoju wszedł Knox mówiąc "cześć". Zrozumiałem, że wolałbym być tatą. Kiedy już zająłem się dziećmi i były gotowe na kolejny dzień, zacząłem planować atak na domowe obowiązki. Mam na myśli spędzenie 2 godzin w salonie, z Finnem na rękach, w spirali bezsenności i halucynacji, pozwalając Knoxowi pomóc w wyborze przekąsek, dopóki ewentualnie nie zdezerteruje i nie zechce bawić się kolejką. Pisząc przy tym Sarze, że jest świetnie. Wtedy usłyszałem pukanie do drzwi... Byłeś kiedyś w sytuacji, gdy ktoś wchodzi do pokoju, w którym robisz coś, czego nie powinieneś? Tak się czułem, gdy zobaczyłem w drzwiach teściową. Nieogolony, włosy w nieładzie, w spodniach i skarpetkach z poprzedniego dnia, w bluzie, żeby ukryć, że nie mam koszulki. Niewykąpany, nawet bez umytych zębów, a tu Knox przybiega w swoim śpiworze prosząc o batonika. Otworzyłem jej drzwi, żeby pokazać, że makaron Knoxa wciąż leży w misce na stole, że w całym salonie są jakieś naklejki, a dom jest w kompletnym chaosie. To był moment, kiedy poczułem, że jestem pokonany. To był także moment, w którym ona zauważyła, że ja wiem, że jestem pokonany. To była słabość, którą staramy się chować do kieszeni przy naszych dzieciach. To było jedynie 16 godzin bycia mamą. I poległem. Nigdy nie opanowałem umiejętności dbania o własną higienę w stopniu, w którym mama dba o dom, uczy dzieci, przygotowuje posiłki i nawet ma trochę czasu na dodatkowe aktywności. Sarah wciąż jest w szpitalu. Trzymaj się, kochanie. Nadchodzi dzień 2... Co wy na to? Tak wygląda dzień taty z dziećmi gdy mamy nie ma w domu? Czytaj także: Zobacz, jak tata karmi córeczkę... piersią! Źródło: facebook.com/braddleskearns
Tata sam w domu z dzieckiem, czyli co się dzieje, gdy mama wyjdzie z domu
Co robi tata, gdy mama wychodzi, a on zostaje sam z dzieckiem? Zobacz nasz filmik. Punktujemy zachowanie taty. Czy bilans będzie dodatni czy ujemny?
Na filmie jest jeden dzień z życia 34-letniego Maksa i jego 2,5-miesięcznej córki Maleny. Mama wychodzi z domu, a tata przejmuje opiekę na córką. Początkowo dziecko płacze, tata prawidłowo rozpoznaje płacz: córeczka jest głodna (punkt dla taty). Bierze dziecko na ręce i idzie z nim do kuchni, tam wyciąga porcję odciągniętego mleka z lodówki. Dziecko kładzie w foteliku stojącym na małym stoliku, po czym odwraca się, by podgrzać mleko. O sobie również pamięta – wyciąga z lodówki piwo (minus dwa punkty za zostawienie dziecka na stoliku i za picie piwa podczas opieki nad dzieckiem). Wolisz mleczko czy piwo? – gest taty może i zabawny, ale nie dla córki. Ona zdecydowanie woli mleko. Dziecko zasypia, tata ubiera je i idzie na spacer (punkt dla taty). Po powrocie córeczka płacze, tata znów rozpoznaje płacz dziecka – trzeba zmienić pieluchę (punkt dla taty). Potem znowu karmienie i piwko dla taty (odejmujemy punkt). Brzuszek pełen, radość dziecka bezcenna (punkt dla taty). Czas na relaks. Początek fenomenalny – tata ćwiczy z dzieckiem, masuje je, ale... no właśnie po chwili bierze je za rączki i kręci w kółko, chwyta za nóżki i trzyma do góry nogami, aż boję się pomyśleć o stawach maleństwa. (Punkt za gimnastykę, minus punkt za dobór ćwiczeń). Wspólne spędzanie czasu przed... komputerem. Na ekranie jakaś strzelanina (odejmujemy punkt tacie za wybór gry). Później czas na umuzykalnienie – tata gra na gitarze (punkt dla taty) i bawi się z córką (punkt dla taty). Zmęczone dziecko zasypia w ramionach taty (punkt dla taty). Wraca mama. Jaki bilans? Niewielki plus dla taty. A co wy sądzicie o tym filmie? Polecamy: Zobacz, jak tata się męczy (i ćwiczy mięśnie brzucha!) naśladując dziecko
Tata opiekuje się córeczką – poznajcie Stefana, trenera Zumba Fitness!
Wieczorami pracuje jako trener Zumba Fitness, a w ciągu dnia opiekuje się córeczką. Takie rzeczy tylko w kinie? Nieprawda! Stefan jest dowodem na to, że istnieją superojcowie.
Stefan jest instruktorem zajęć Zumba Fitness. Pracuje wieczorem, a w ciągu dnia opiekuje się córeczką – i tak już od dwóch lat! Jak wygląda jego zwykły dzień? Opowiedział nam o tym: Nie nastawiam budzika na konkretną godzinę. Mój osobisty budzik budzi mnie około 8-9. Najpierw słyszę: „Tata, tata”, potem zaczyna się potrząsanie, klepanie po twarzy. Wstaję i od razu muszę szybko zrobić dużo rzeczy. Po pierwsze trzeba Ninkę przewinąć i dać jej jeść. Kolejność losowa. Gdy była malutka, od razu po spaniu musiała mieć butelkę. Teraz potrzebuje chwili, żeby zgłodnieć, więc najpierw przewijamy. Ale też nie jest tak zawsze. Zdarzają się czasem takie dni, że Ninka wstanie za wcześnie i wtedy trzeba zrobić wszystko odwrotnie, niż na co dzień. Nie przewijać, nie rozbudzać, tylko dać butelkę – wtedy wypije i jeszcze trochę dośpi. Tak więc: są reguły, ale trzeba wyczuć, jaki zestaw reguł pasuje do jakiej sytuacji. Kiedy jem swoje śniadanie? To proste: kiedy mi się uda. Zwykle nie wyrabiam się ze śniadaniem tak gdzieś do południa. Teraz i tak już jest łatwiej. Kiedy Ninka była mniejsza, to w ogóle nie miałem czasu zrobić sobie jeść. Bywało tak, że w południe zamawiałem na śniadanie pizzę albo brałem kabanosa w jedną rękę i jadłem, nosząc Ninkę na drugiej ręce. Usiąść przy stole to luksus. Ludzie nie zdają sobie sprawy, jak dużo mają czasu, dopóki nie mają dziecka. Najbardziej nie lubię ubierać na spacer. Zimą to była masakra. Wiesz: dziecko ubiera się na końcu, więc zanim ją zapakowałem w kombinezon, buty, czapkę, to już sam cały byłem mokry. Z drugiej strony, spacer to najlepsza część dnia. Zwykle idziemy do piaskownicy: ja stawiam babki, Ninka je burzy i tak możemy z godzinę. Na zjeżdżalni też jesteśmy długo. Co jeszcze lubię? Tak najbardziej ze wszystkiego to, gdy Ninka się do mnie przytula. Rozbraja mnie, gdy np. się przewróci i biegnie do mnie, żebym ją utulił. Jasne, jest mi jej wtedy żal, ale jednocześnie rozpływam się w środku, gdy wczepia się we mnie jak małpka i czeka, żeby ją pocieszyć. To nie jest tak, że dziecko mnie nigdy nie denerwuje. Z natury zupełnie nie jestem nerwowy, ale są takie sytuacje, które doprowadzają mnie do szału. Jeżeli muszę np. w ciągu pół godziny czwarty raz zmieniać pieluszkę i umyć małą, to choć wiem, że nic tu nie jest zależne od Ninki – i tak się wściekam! A jak ty jesteś zdenerwowany, to dziecko przejmuje twoje emocje. Ucieka, nie daje się przebrać. Kopie, bije, drapie. Wyrywa się, a roczny czy dwuletni maluch wcale nie jest taki słaby! No i to już nie jest fajne, ale wtedy olewasz już, że płacze, bo przecież jakoś musisz założyć tę piątą pieluszkę z rzędu. Tak samo jest po kąpieli – musisz ją ubrać, bo inaczej się przeziębi. W ogóle prawda jest taka, że jak jesteś sam w domu z dzieckiem, to mniej więcej po trzech godzinach zaczynasz się irytować. Drażnią cię rzeczy, które normalnie by rozczulały. Potrzebujesz 5-10 minut przerwy. W takim momencie sprawdza się Youtube. Gdy Ninka była mniejsza, zapinałem ją w foteliku samochodowym, włączałem „Krecika” czy inną bajkę i wychodziłem na moment do drugiego pokoju. Teraz już nie muszę zapinać, ale reszta została bez zmian. Ona coś tam przez chwilę ogląda, a ja np. dzwonię do znajomych albo do mojej żony, Kasi, nawet nie w jakiejś konkretnej sprawie, ale tak tylko: „Cześć, co słychać?” – żeby pogadać z kimś dorosłym. Czasem wystarczy mi, że wypiję sobie powoli szklankę coli z lodem albo zrobię kilka głębokich wdechów. Wracam i mam siłę na rundę drugą. Po spacerze znowu jest mleko, a po mleku drzemka. Już od dawna mam taki sposób, że puszczam Ninie płytę z kołysankami, daję wodę, bo mała koniecznie musi mieć coś do picia i po prostu z nią leżę. Żadnego „Ćśśś” ani „Aaaa” – to by ją raczej irytowało, bo wtedy już by wiedziała, że ją usypiam. Udaję więc, że wcale nie chcę, żeby zasnęła, tylko że po prostu ot, tak – na chwilę się razem położyliśmy. Głaszczę po głowie albo trzymam za ramię. Często zasypiam pierwszy. Przeczytaj: Jak wybrać strój i buty na zumbę? [CMS_PAGE_BREAK] Koło 15:00 zaczyna się nasze czekanie na Kasię. Nieraz jest tak (Kasiu, nie czytaj tego!), że po południu czegoś tam nie robię, bo zostawiam to Kasi. Nie chodzi o przewijanie – z tym nie czekam. Zwykle zwlekam ze sprzątaniem albo podaniem Ninie zupki. Karmienie łyżeczką to druga rzecz, której nie cierpię. Teraz już Ninka je sama, ale te przecierowe zupki, gdy jeszcze nie miała roczku, to był hardkor. Najczęściej więc zupki podawała Kasia po pracy. Od mnie zresztą Nina nie chciała, strasznie się brudziła, ja też nie miałem tyle cierpliwości co Kasia, żeby tą łyżeczką manewrować. Dawałem butelkę, bo to najłatwiej. Czasem, jak już jestem bardzo padnięty, to dzwonię do Kasi: pytam, gdzie już jest i kiedy będzie. Niedawno było tak, że coś tam robiłem w kuchni, a Ninka w pokoju weszła najpierw na krzesło, potem z krzesła na stół, zdjęła z półki krem Nivea i wysmarowała nim cały telewizor. Idealnie równo, milimetrowa warstwa. To jest ten syndrom, że jak dziecko bawi się za cicho, to znaczy, że trzeba szybko biec i sprawdzić, co ono wymyśliło. Śmiałem się, ale jednocześnie poczułem wtedy taką bezsilność, że zadzwoniłem i błagałem Kasię, żeby przyjeżdżała jak najszybciej. Nie, nie czuję się jakimś mistrzem w opiece nad dziećmi. Ale nie powiem, że nie jest mi fajnie, kiedy czasem w weekend jestem na jakimś zjeździe zumbowym, a Kasia dzwoni i pyta: „Słuchaj, a gdzie wy chodzicie na spacery?”. Albo: „Jeśli Ninka teraz zjadła, to jak myślisz, za ile zje drugie śniadanie?”. Ja za to nie wiem, jak wyglądają wieczorne rytuały Ninki i Kasi, bo wieczorami zwykle nie ma mnie w domu. Przez pierwsze pół roku życia Ninki większość rzeczy przy niej robiliśmy razem, choć były i takie, które robiła tylko Kasia. Jakie? No, np. mała miała wtedy jakieś kolki i lepiej uspokajała się u Kasi na rękach niż u mnie. Natury nie przeskoczysz, mama kojarzy się niemowlęciu z inną relacją niż tata. Nigdy też nie wstawałem w nocy. Jakby tego nie nazwać, jako instruktor fitness pracuję fizycznie i muszę się naprawdę dobrze regenerować. Nie poprowadzisz dobrze zajęć, jeżeli jesteś niewyspany. Nie zarazisz ludzi energią, jeśli sam jej nie masz. Wstawała więc tylko Kasia. Za to od zawsze lepiej to mi wychodziło przewijanie. Nawet nie dlatego, że mam większe ręce, ale że jestem bardziej zdecydowany i Ninka chyba umiała to wyczuć. W każdym razie to u mnie była spokojniejsza. Skąd wiem, co powinienem robić? Trochę Kasia mi podpowiada albo czasami podsyła mi jakieś artykuły o rozwoju dziecka. Moja mama też od czasu do czasu wspomina, jak to było, gdy ona nas wychowywała. Zresztą opieka nad małym dzieckiem jest w sumie logiczna. Gdy jest głodne, to karmisz, obsikane – przewijasz, śpiące – usypiasz. Proste. Czytaj także: Po co dziecku jest ojciecj – wyjaśnia psycholog, Jarek Żyliński
15 rad dla taty, który zostaje sam z dzieckiem
Potrafisz robić pompki i reinstalować Windowsa, ale czujesz, że dzień spędzony sam na sam z niemowlęciem cię przerasta? Spokojnie, dasz radę.
Jeśli nie miałeś dotąd okazji zajmować się niemowlęciem bez niczyjej pomocy, masz pewnie lekką tremę. Ale przecież nie święci garnki lepią, prawda? O czym powinieneś pamiętać? Na co uważać? Jak możesz ułatwić sobie zadanie? Zapytaliśmy o to Sebastiana Misiuro. Swoimi dziećmi, Tosią i Tymkiem, zajmował się nie raz i nie dwa, także wówczas, gdy były jeszcze niemowlętami. Kiedy? Na przykład wtedy, gdy jego żona Kasia wróciła po urlopie macierzyńskim do pracy (wziął wówczas dwutygodniowy tacierzyński) i gdy maluchy chorowały (brał zwolnienia lekarskie na zmianę z żoną). Oto jego rady dla ojców debiutantów. 1. Tato, nie bój się dziecka... Zajmowanie się niemowlakiem nie jest sztuką tajemną, dostępną tylko dla kobiet. Musisz się tego nauczyć, tak samo uczyłeś się prowadzić samochód, grać na gitarze i robić mnóstwo innych rzeczy. Ucz się od mamy dziecka, z książek, czasopism itd. Nie jest to jakaś straszna filozofia, ale sporo rzeczy powinieneś wiedzieć. 2. Tato, bądź delikatny, kiedy trzymasz dziecko Pamiętaj o podtrzymywaniu główki i o tym, że zamaszyste ruchy nie są tym, co tygrysy (te najmłodsze) lubią najbardziej. Na początku może nie być ci łatwo, zwłaszcza jeśli jest z ciebie kawał chłopa, a dziecko dopiero co przyszło na świat. Gdy Tymek był noworodkiem, niemal cały mieścił się w moich dłoniach, wystawały mu tylko nóżki. Nie robiło to na mnie większego wrażenia, bo wcześniej zajmowałem się Tosią i miałem już wprawę. Spokojnie, ty także jej nabierzesz. I to szybciej niż myślisz. 3. Mów do dziecka Nieważne, czy akurat kąpiesz dziecko, czy tylko zmieniasz mu pieluchę. Cokolwiek robisz, mów. Maluchowi będzie przyjemniej, a tobie łatwiej, bo dziecko skupi się na tobie i twoim głosie. Co masz mówić? Co chcesz. Ja opowiadałem o wszystkim, co mi przyszło do głowy, najczęściej o tym, co widzę. Robiłem to normalnie. Postanowiliśmy z Kasią, że będziemy zwracali się do dzieci wyraźnie, bez zdrabniania i bez „A ti, ti, bobaśku”. To wspomaga rozwój mowy dziecka. 4. Jeśli nie jesteś pewien - pytaj Było mi łatwiej, gdy wiedziałem, co i kiedy mam robić. Co podać do jedzenia rano, co później, w co ubrać w domu, w co na spacer. W końcu nikt nie rodzi się z kompletem informacji na temat zajmowania się niemowlakiem. 5. Słuchaj rad, tato Jeśli na przykład ktoś, kto się na tym zna (pediatra, twoja żona, rodzic z doświadczeniem), mówi ci, że dziecku trzeba przed spacerem smarować twarz kremem, rób to, nawet jeśli sam nie posmarowałbyś się nim za żadne skarby i uważasz, że nie ma takiej potrzeby. [CMS_PAGE_BREAK] 6. Cokolwiek robisz, rób porządnie Jeśli byle jak umyjesz i przewiniesz dziecko, odparzy mu się pupa i będzie problem, którego można było uniknąć. Tak samo jest z innymi rzeczami. Przeczytaj też: Dermatolog odpowiada na pytania o przewijanie 7. Zapisuj ważne informacje Gdy moje dzieci chorowały, zapisywałem dawki i godziny podawania leków, a kartkę wieszałem na lodówce. Taka rozpiska przyda ci się zwłaszcza wówczas, gdy lekarstw jest sporo, a ty nie jesteś w szczytowej formie (bo na przykład spędziłeś noc na pilnowaniu gorączkującego smyka). Ściągi przydają się także w wielu innych sytuacjach. Przeczytaj też: Tata bloguje! 8. Sprzątaj na bieżąco Jeśli na przykład odpuścisz sobie umycie butelki po karmieniu, będziesz musiał później zeskrobywać zaschnięte mleko, a to zajmie ci o wiele więcej czasu. Nie opłaca się. 9. Nie zostawiaj dziecka na przewijaku Dziecko może się z niego ześlizgnąć, nawet, kiedy wydaje ci się, że jeszcze nie umie samo się obracać. Zanim zabierzesz się do roboty, zgromadź wszystko, czego będziesz potrzebował. 10. Pilnuj dziecka Dziecko kompletnie nie potrafi dbać o własną skórę, bo nie zdaje sobie sprawy nawet z najbardziej oczywistych niebezpieczeństw. Póki jest małe, to ty musisz pamiętać, czym grozi połknięcie monety, zjedzenie proszku do prania czy wsadzenie palca do kontaktu. Miej oczy dookoła głowy, bo czasem wystarczy moment, by maluch wpakował się w poważne tarapaty. 11. Spróbuj zrozumieć dziecko Gdy dziecko płacze, spróbuj zorientować się, o co chodzi. Najczęściej robi to dlatego, że zgłodniało albo potrzebuje czystej pieluchy. Ale czasem chodzi o coś innego (na przykład jest mu za gorąco, zmęczyło się i chce spać, przestraszyło się czegoś, coś mu się nie podoba). 12. Słuchaj zdrowego rozsądku Jeśli na przykład dziecko wypiło właśnie butlę mleka, nie krzyczy z głodu. 13. Wykaż się kreatywnością Jeśli malec płacze i nie pomaga przytulenie, szukaj innych, niekoniecznie standardowych sposobów. Ja puszczałem zajączki kluczem, „dziesiątką” oczkową. Brak ci pomysłu? Wypróbuj nasze pomysły na wspólne zabawy z dzieckiem! 14. Licz się z tym, że czasem nie będziesz wiedział, co zrobić Przewinąłeś, nakarmiłeś, a ono dalej krzyczy? Bywa. Bezsilność to paskudne uczucie, ale czasem go doświadczysz. Jedyne, co możesz wtedy zrobić, to trzymać nerwy na wodzy i dalej szukać rozwiązania. 15. Bawcie się! Udawaj samolot, rób miny, łaskocz. Tosia była pierwsza, więc dostawała masę nowiutkich superzabawek. Przy Tymku już wiedziałem, że nie o to chodzi. Dawałem małemu garnek, a on walił w niego łyżką tak, że aż uszy puchły. Był zachwycony! Dzięki wspólnym zabawom zobaczysz, jakie fantastyczne masz dziecko. I jak fajnie być ojcem! Zobacz też: 5 najlepszych kosmetyków dla niemowlaka Jak ubierać noworodka? Jak ćwiczyć mowę dziecka?
Sam na sam z dzieckiem przez cały dzień? Plan dnia dla taty
Rzucony na głęboką wodę? Ale to właśnie dziś masz szansę przeżyć niezwykłe chwile bliskości ze swoim dzieckiem. Podpowiadamy, co i jak, żeby wszystko poszło gładko!
Przed tobą prawie cały dzień, który spędzisz razem z niemowlęciem, a zwykle opiekuje się nim mama? Dasz radę! Twoja żona też ci w tym pomoże. Na pewno wszystko przygotowała, a na kartce przyczepionej do lodówki spisała, co masz robić. A w razie potrzeby od czego masz telefon? Z każdą godziną nabierzesz większej wprawy i pewności siebie. Oto typowy plan dnia, dzięki któremu będziesz mógł lepiej zająć się dzieckiem. I przetrwać. Pobudka i poranna toaleta Dziecko może otworzyć oczka w dobrym lub złym humorze. Na szczęście poranek to naturalny czas na czułości i pieszczoty. Teraz czeka was toaleta. Wacikami zmoczonymi w ciepłej wodzie przemyj dziecku buzię i pupę (możesz użyć chusteczek nawilżonych). Podczas przewijania i ubierania nie musisz się spieszyć, nie biegniesz przecież do pracy. Na pewno w okolicach przewijaka jest wszystko, czego potrzebujesz. Przed nałożeniem pieluszki użyj kremu przeciw odparzeniom. Ubrane niemowlę poczuje, że zaczyna dzień. Pierwszy dzień z tatą! Co może cię zaskoczyć? Twoje dziecko może obudzić się zarówno o 6.30, jak i 8.15. Trudno to zaplanować. Śniadanie Pamiętaj o umyciu rąk przed przygotowaniem posiłku oraz o sterylizacji butelek, smoczków albo ustnika. Podaj dziecku mleko modyfikowane (przepis na opakowaniu) lub odciągnięty pokarm (rozmrożony zużyj w ciągu dziewięciu godzin, nie zamrażaj go ponownie). Mleko podgrzej, wkładając do gorącej wody butelkę ze smoczkiem lub kubeczek z ustnikiem. Koniecznie wymieszaj przed podaniem (poruszając butelką) i wylej kroplę na wewnętrzną stronę swojego przedramienia. Jeśli dziecko je już kaszki, przygotuj mu jego ulubioną, np. mleczno-ryżową z dodatkiem owoców odpowiednich do jego wieku. Resztki jedzenia wylej, bo wymieszane ze śliną dziecka zaczną się psuć. Co może cię zaskoczyć? To, że dziecko odmówi jedzenia. Nie zmuszaj go. Jak będzie głodne, da ci znać. Zabawa Możecie pooglądać książeczki, poczytać krótkie wierszyki, pobawić się na macie edukacyjnej, popatrzeć na świat za oknem. Co może cię zaskoczyć? Twoje dziecko każdego dnia uczy się czegoś nowego, zdobywa kolejne umiejętności. I właśnie tym, ile potrafi, może cię zadziwić podczas zabawy. Popołudniowa drzemka Przed drzemką zajrzyj do pieluszki, czy nie czeka tam jakaś niespodzianka. Nie zapomnij też o rytuałach ułatwiających zasypianie. Może twoje dziecko jest przyzwyczajone do kołysanek, a w rączkach musi trzymać ukochanego misia? Co może cię zaskoczyć? Dziecko stęsknione za mamą, zdziwione twoją stałą obecnością, zmęczone zbyt intensywną zabawą może nie móc zasnąć. Zasłoń okna i ścisz telefon. Obiad Młodszemu dziecku daj mleko, podobnie jak na śniadanie. Jeśli w kuchni czeka słoiczek z gotowym daniem, podgrzej go, wstawiając do gorącej wody. Nie karm wprost ze słoiczka, bo wówczas trzeba będzie wyrzucić niedojedzoną resztę. Pamiętaj o higienie, sterylizacji butelek i smoczków (ustnika). Co może cię zaskoczyć? Nie zdziw się, jeśli dziecko będzie jadło bez entuzjazmu. Daj mu szansę, pozwól spróbować. Może rozsmakuje się w zupie jarzynowej? [CMS_PAGE_BREAK] Spacer z tatą Jeśli nie wieje silny wiatr, nie ma ulewy ani mrozu poniżej –5°C, idźcie na spacer. Zmień dziecku pieluchę, jeśli trzeba. Kwadrans przed wyjściem posmaruj mu buzię kremem ochronnym. Ubierz je na cebulkę. Kombinezon, czapeczka, rękawiczki i okryte nóżki to gwarancja, że nie zmarznie. By się nie zgrzało, sam włóż ubranie wcześniej. Co może cię zaskoczyć? Marudzenie przed zaśnięciem w wózku. A może użyjecie podczas spaceru nosidełka lub chusty? Wtulone w ciebie niemowlę poczuje się znacznie bezpieczniej. Podwieczorek Czas na małe co nieco – mleko lub deserek owocowy ze słoiczka. Postępuj jak podczas obiadu. Jeśli dziecko odwraca główkę i zaciska usta, nie namawiaj go do jedzenia. Co może cię zaskoczyć? Czasem dziecko marudzi, bo jest spragnione. Daj mu przegotowaną i ostudzoną niegazowaną wodę butelkowaną (nigdy nie podawaj surowej z kranu!) albo rozcieńczony sok dla niemowląt (nie z kartonu dla dorosłych). Uff! W oczekiwaniu na żonę pomyślisz: „Przeżyłem. Dałem radę. Jak Bob Budowniczy”. To może jeszcze posprzątasz? Pierwsza pomoc, gdy pojawią się kłopoty Czasami zdarzają się niespodzianki. Przeczytaj, co robić, gdy pojawi się: • Gorączka, tzn. temperatura powyżej 38°C – podaj lek przeciwgorączkowy: paracetamol lub ibuprofen w odpowiedniej dawce (przeczytaj ulotkę). Jeśli nie spada, zastosuj kąpiel ochładzającą lub zimne okłady na szyję. Gorączka jest szczególnie niepokojąca u niemowląt w pierwszym półroczu życia, a u starszych dzieci, jeśli przekracza 39°C. Skontaktuj się z lekarzem. • Ostra biegunka – od razu zadzwoń do lekarza, niemowlęta potrafią się bardzo szybko odwodnić! • Wymioty – często podawaj chłodne picie małymi porcjami (po łyżeczce), by uniknąć odwodnienia. Skontaktuj się z lekarzem. • Katar – zatkany nosek płucz solą fizjologiczną lub wodą morską w spreju. Jeśli to konieczne użyj aspiratora. Maścią majerankową smaruj skórę pod noskiem, wietrz mieszkanie. Konsultacja: dr n. med. Marek Pleskot, pediatra, prowadzi prywatną praktykę lekarską w Podkowie Leśnej k. Warszawy. Zobacz też: Zimowy spacer z tatą: w co się bawić? Ekspert wyjaśnia: jak być fajnym ojcem Tata opowiada o swoim dniu sam na sam z dzieckiem
Oto prawdziwie męskie wyzwanie: sam na sam z dzieckiem. Czy intuicja podpowie tacie, co zrobić, kiedy coś pójdzie nie tak? Pewnie. Jest świetny w roli niani!
Nikt nie zbadał, co sobie myśli człowiek formatu mini-mini, gdy mama znika na całą wieczność, czyli do wieczora. I zastępuje ją tata. Jedno wiemy na pewno: ten dzień musi być fajny. Ale ojciec ma ten feler – nie posiada piersi, dlatego musi bardziej kombinować. Nie ma zmiłuj! Ja i mój syn Rysiek wiemy coś o tym. Przytulanki i zabawy w łóżku Na początek musimy ucieszyć się na swój widok. Poprzytulać się, akcentując słowa: „Mój, mój, mój!”. To dobry wstęp do fantastycznego dnia. Po zmianie pieluchy lądujemy z powrotem w łóżku, choć żona już szykowałaby śniadanie. Ale przecież nie ograliśmy jeszcze numeru z kocem! Dziecko przy wtórze zaklęcia „Nie ma Rysia” znika pod pledem. Jeśli dodamy do tego najlepszy greps świata, czyli „A kuku!”, sukces murowany. Będziemy bisować kilkanaście razy. Kończy się oczywiście czkawką. Potem kontemplujemy widok z okna. Opowiadamy sobie, że chmury płyną po niebie, świeci słonko, widać kwiaty, samochody. Dyplomaci nazywają takie wstępne rozmowy „tour d’horizon”, czyli uprzejme omówienie mniej ważnych bzdetów, nim przejdą do sedna sprawy. Sedno czeka w kuchni. Śniadanie Mój syn od zarania dziejów miał zadatki na niejadka. Pluł, grymasił i odpychał jedzenie. A ja co? Śpiewałem, gadałem, mówiłem wierszem i zakładałem na głowę pióropusz. W rezultacie jakoś wchłaniał porcję kaszki, a potem żona wściekała się, że przeze mnie bez tańca na linie nie chce już niczego brać do gęby. Zabawy na podłodze Lądujemy na dywanie wyłożonym kocami. Dzięki Bogu, że nie odwiedza nas pielęgniarka środowiskowa, bo dopiero byłby raporcik! Najważniejszą zabawką mego syna jest wysokie kolorowe pudełko. Wewnątrz była niegdyś butelka brandy, co widać na ilustracji. Czemu dziecko bawi się opakowaniem po alkoholu? Rodzina patologiczna? Bynajmniej. Po prostu żadna z drogich zabawek nie jest tak fajna. W tubie znikają różne rzeczy. A kiedy się nią potrząśnie, to je słychać. Więc trzeba je powyjmować. Kiedyś wrzuciłem do środka maskotkę ze wstążeczką. Trzeba było widzieć, z jakim namaszczeniem Rysiek wyciągał kolejne centymetry tasiemki, by na koniec odkryć zabawkę! Dużo rozmawiaj z dzieckiem ...nazywając rzeczy po imieniu – to pies, to kotek. Rysiek bebła po swojemu, ale próbuje naśladować brzmienie wyrazów. Słowo „mama” nie pojawia się ani razu. Skoro nie połapał się, że jesteśmy tylko we dwóch, to po co to psuć? Leżymy na brzuchu, na pleckach. Rysiek obślinia siebie, mnie i zabawki. Dyskretnie podmieniłem je na trzymane w odwodzie piszczki i grzechotki. Zajmuje się nimi, nie zwracając na mnie uwagi. Oczywiście budzi się tata pedagog, ale Ryś ma moje lekcje głęboko w pieluszce, którą właśnie trzeba wymienić. Potem robimy obchód mieszkania i Rysiek z wysokości moich ramion ogląda rzeczy, których nie wolno mu brać do łapek. Szkoda że z porannej pogody wyszły nici, bo wybralibyśmy się spacerówką na POM, czyli Powolny Objazd Miasta. Po obiedzie: drzemka Kiedy podgrzewam zawartość słoiczka, moje dziecko dostaje wielką drewnianą kopyść i blaszany garnuszek. Z zapałem obgryza szerszy koniec łyżki, a potem wali nią w kubek. I próbuje śpiewać. A po jedzeniu... Idziemy spać. Najlepsze, co może zrobić tatuś po uśpieniu towarzysza zabaw, to też zapaść w drzemkę. Odświeżyć ciało i umysł przed kolejnym festiwalem atrakcji. Pomysły na zabawy Po południu urządzamy zawody w „bach”, czyli rzucanie piłkami gdziekolwiek bądź. Robimy łaskotki-gilgotki, których Rysiek się spodziewa, bo widzi wędrującą ku niemu rękę, i na które czeka przyczajony jak zając pod miedzą. Przeglądamy ilustrowane pisemko, próbując nazywać na zdjęciach pieski, kotki, samochody, panie i panów. Ale na dłuższą metę to nudne. Rysiek zaczyna popłakiwać. Głód? Kupa? Ból brzuszka? Temperatura? W tej sytuacji warto mieć pod ręką jedną rzadko używaną zabawkę – może uratować nam imprezę! Ale kolorowa wieża też nie pomaga! To może popstrykać kontaktem, zapalając światło? Uff! Minuta wytchnienia. A jednak kogoś brakuje... Mama wraca do domu Dzwonek do drzwi. Syn ożywił się, rozpromienił, rozgadał, przylgnął do mamy. Zżera mnie zazdrość. Bo oto ja, ojciec bohater, przez cały dzień stawałem na uszach, by synowi zapewnić fantastyczny dzień, i w jedną sekundę poszedłem w odstawkę. Co teraz? Idź już spać, tatusiu. Odpocznij i przygotuj sobie nowy konspekt zajęć. Na... jutro. Tekst: Marcin Przewoźniak, pedagog i dziennikarz „Dziennika”, autor wielu książek dla dzieci oraz poradników dla rodziców. Zobacz też: Ekspert wyjaśnia, jak być fajnym ojcem Jak budować więź z dzieckiem? Rady dla taty Od niemowlaka do kilkulatka: rady na zabawy z tatą
Opieka nad chorym dzieckiem: 11 rad dla taty
Potrafisz robić pompki i założyć robaka na haczyk, ale czujesz, że opieka nad przeziębionym maluchem przerasta twoje siły? Spokojnie, dasz sobie radę. Przeczytaj, co robić, a czego unikać, kiedy dziecko jest chore.
Jak wiadomo, najtrudniejszy jest pierwszy raz. Jeśli nie miałeś dotąd okazji zajmować się kaszlącym i gorączkującym dzieckiem, masz pewnie tremę, ale przecież nie święci garnki lepią. Oto 11 rad, które ułatwią ci zadanie: 1. Nie błądź – pytaj Poproś lekarza o instrukcje i pytaj o wszystko, co chcesz wiedzieć. Jakich objawów możesz się spodziewać, a co powinno cię postawić na równe nogi? Co musisz wtedy zrobić? W jaki sposób podać przepisane leki – przed jedzeniem czy po, wszystkie naraz czy osobno? (Przeczytaj ulotki!). 2. Upewnij się, że masz potrzebne lekarstwa Jeśli nie, zorganizuj sobie pomoc: poproś o przysługę sąsiadkę, kolegę... Dziecko nie może przecież zostać samo nawet na pięć minut. Jeśli nie ma kto skoczyć do apteki, poproś o pomoc firmę taksówkarską. 3. Zrób sobie ściągę Zapisz dawki i godziny podawania leków. Taka rozpiska przyda ci się, gdy jest ich sporo, a ty po nocy spędzonej na czuwaniu nad gorączkującym dzieckiem nie jesteś w szczytowej formie. Notuj też temperaturę malucha. 4. Trzymaj lekarstwa z dala od malca Dzieci bywają sprytne i radzą sobie z różnymi zabezpieczeniami. Gdy obsłużą się same, robi się naprawdę groźnie. 5. Łagodź objawy Pękająca głowa, zatkany nos, ból uszu – nawet dorosłym trudno to znieść. Dlatego regularnie czyść dziecku nos, obniżaj temperaturę i rób to, co zalecił ci lekarz. 6. Kontroluj gorączkę Zbijaj temperaturę, kiedy dojdzie do 38,5 stopni C. Zwracaj uwagę na samopoczucie dziecka. 7. Kąp malucha i myj mu ząbki Odświeżony i przebrany w czystą piżamę poczuje się lepiej. 8. Nie zmuszaj dziecka do jedzenia... Cały obiad pewnie nie przejdzie mu przez gardło. Przyrządź coś lekkiego i niedrażniącego gardła (np. purée z ziemniaków), by nie miał pustego brzuszka. 9. …ale pilnuj, by dużo piło To bardzo ważne, zwłaszcza jeśli ma wysoką gorączkę. Nie wolno dopuścić do odwodnienia. 10. Zorganizuj wypoczynek Chory malec nie powinien biegać po mieszkaniu ani forsować się w żaden inny sposób. Jeśli ma wysoką gorączkę, nie ma na to najmniejszej ochoty. Problem na ogół zaczyna się, gdy temperatura spada. Zakaz biegania nie oznacza jednak, że trzeba więzić dziecko w łóżku. Załóż mu ciepłe skarpety i pozwól na spokojną zabawę na dywanie. To lepsze niż nieustanne zmiany typu ciepła kołdra – chłodna podłoga. Jeśli lekarz kazał dziecku leżeć, postaraj się jakoś mu to osłodzić: opowiedz coś ciekawego, puść kreskówkę, przeobraź łóżko w tratwę albo nawet zapakuj się do niego wraz z maluchem. 11. Bądź aniołem Chore dziecko marudzi, jęczy, popłakuje... Trzymaj nerwy na wodzy i postaraj się jakoś mu pomóc. Często zwykłe sztuczki na poprawienie nastroju, np. śmieszne miny, mogą nie zadziałać. Musisz więc znaleźć inne sposoby. Może uspokoi malucha kołysanka albo czytanie bajki? Albo kołysanie w ramionach i szeptanie: „Ciiii, już dobrze, kotku”? Zobacz też: Co ty wiesz o gorączce u dzieci? QUIZ Zatkany nos - 7 możliwych przyczyn Gorączkowe błędy, czyli jak nie obniżać gorączki u dziecka?
Weekend bez mamy: 9 zabaw dla taty i dziecka
Żonie raz na jakiś czas należy się wolna sobota. Wolna od pracy, dziecka i domu. Co robić, gdy zostaniesz sam z dzieckiem? Mamy dla ciebie 9 pomysłów fajnych zabaw!
Ten moment kiedyś musi nadejść. Żona, która dotąd dzieliła swoje życie między dziecko a pracę, oznajmia, że potrzebuje czasu dla samej siebie. Na kosmetyczkę, pochodzenie po sklepach, spotkanie z koleżankami, wyjście do kina. Należy się jej. Podaruj żonie cały wolny dzień. Jak więc dać sobie radę samemu z maluchem? Przede wszystkim nie panikuj. Teatrzyk kukiełkowy czy seans w kinie to nieśmiertelne propozycje, z których zawsze możesz skorzystać. Ale nie tylko. Tata sam z dzieckiem: 9 pomysłów na zabawy 1. Śniadanie dla dwojga. Kaszki i grzeczne kanapki są nudne. Przygotuj śniadanie, które będziecie długo pamiętać. Zróbcie jamnika z parówki, myszkę z jajka na twardo, pociąg z bułeczki z szynką, krokodyla z ogórka... Wystarczy, że popuścisz wodze fantazji. Nawet robienie jajecznicy – ale wspólnie – będzie świetną zabawą. 2. Basen kulkowy. W większości dużych miast są zakryte place zabaw dla dzieci. Wizyta w nich kosztuje co prawda od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych, ale wydatek ten się opłaca. Kłębowiska rur, baseny wypełnione piłeczkami, zjeżdżalnie – wszystko to wprawi w zachwyt nawet najbardziej wymagającego malucha. Ojcowie starszaków mają ten komfort, że mogą puścić pociechy samopas, a w tym czasie usiąść i poczytać gazetę. Dzieci młodszych niż pięciolatki nie wolno odstępować na krok. I w tym największa frajda. Dawno tak dobrze się nie bawiłem, jak podczas ostatniej wizyty w takim przybytku, gdy mój dwuletni Janek przeczołgał mnie przez kilometry rur i skakaliśmy razem na trampolinie. 3. Na basen. Wyprawa na basen wymaga już nieco większych przygotowań. Oprócz standardowego ręcznika i szlafroczka dla dziecka trzeba też spakować specjalne wodoodporne pieluchy lub, jeśli dziecko jest starsze, kąpielówki. Koniecznie wygrzeb z szuflady wiaderko, łopatkę czy foremki. Będziesz zaskoczony, z jaką cierpliwością maluch potrafi przelewać wodę z jednego pojemniczka w drugi. 4. Z dzieckiem do muzeum. Naprawdę! Jeśli muzeum kojarzy Ci się z nudnymi szkolnymi wycieczkami, szybko zmień poglądy. Wiele z nich to miejsca, gdzie dziecko może spędzić pół dnia. Chłopcy pokochają muzeum motoryzacji czy wojska polskiego, dziewczynki będą z zapartym tchem oglądać kolorowe stroje w muzeum etnograficznym. A może odkryjesz muzeum zabawek?[CMS_PAGE_BREAK] 5. Przejażdżka pociągiem. Dziecko uwielbia wszystko, co jest niecodzienne. Jeśli na co dzień wozisz je samochodem, zabierz je na przejażdżkę autobusem lub tramwajem. A jeszcze lepiej pociągiem. Maluch będzie w siódmym niebie. 6. Roboty drogowe. Każdy dzieciak ma jakiegoś bzika, a Ty powinieneś to wykorzystać. Jaś kocha koparki, dźwigi i buldożery. Gdy brakowało mi już pomysłów na nowe atrakcje, brałem lokalną gazetę do ręki i sprawdzałem, które ulice są remontowane. Janek godzinami stał jak skamieniały i w zachwycie wpatrywał się, jak robotnicy drogowi kładą asfalt. 7. Coś dla księżniczek. Zdradzę Wam strategię mojego kolegi, dumnego ojca dwóch panienek: „Księżniczki, dziewczynki kochają księżniczki”. Jeśli w waszym mieście jest jakiś zamek lub pałacyk, możesz zabrać tam córeczkę i opowiedzieć jej, że to domek, w którym kiedyś żyła królewna. Drugi pomysł jest prostszy, ale wymaga zgody żony. Dziewczynki uwielbiają przebierać się w ciuchy mamy, paradować w jej szpilkach. A jak pozwolisz córce pomalować usta szminką i zrobisz wachlarz z kartki, zostaniesz ogłoszony najlepszym tatą świata. 8. Robinson Crusoe. Czyli zamieniamy pokój w dziką wyspę. Z krzeseł i koca zrób namiot dla dzielnego rozbitka (Jasiek nigdy nie chce z niego wyjść – najchętniej by w nim jadł i spał). Ustalcie, że dywan to wyspa, a podłoga to ocean, w którym można tylko pływać. „Zapolujcie” na biszkopty, uratujcie z tratwy misie, poszukajcie atrakcji na wyspie skarbów. 9. Wielkie wyścigi. Dla małych miłośników szybkich samochodów. Pokój stanie się torami wyścigów w Monte Carlo. Trasy możecie zrobić z gazet, bandy z opakowań kaset wideo lub DVD, tunele i mosty z rozstawionych książek. I na koniec ważny wniosek. Po pierwszej wspólnej sobocie z Jasiem mama chciała jak co wieczór uśpić synka. Ale on oznajmił: „Mama nie” i wskazał jej drzwi. Po czym pokazał na poduszkę obok siebie i radośnie powiedział: „Tata tu”. Zobacz też: Tata to, tata tamto... A mama?! Lista rzeczy, które tata może zrobić przy niemowlaku Tata też potrafi!
We współczesnych rodzinach zdarza się, że mama pracuje zawodowo, a tata wychowuje dziecko. Jak postępować, by wszyscy na tym skorzystali?
Zaangażowanie ojca w wychowywanie dziecka okazuje się z psychologicznego punktu widzenia bardzo istotne. Dla malucha bezcenna jest bliska więź emocjonalna zarówno z mamą, jak i z tatą. Jednak twarde wymogi współczesnego rynku pracy sprawiają, że najczęściej tata całe dnie spędza w pracy, a dla dziecka staje się oszczędnie dozowaną atrakcją. W oczach malca jest gościem, który zjawia się w domu, by chwilę pobawić się z maluchem i znowu zniknąć. To nieprawda, że tylko matka może dobrze zajmować się dzieckiem i ojciec nie jest w stanie jej zastąpić. Badania psychologiczne dowodzą, że niemowlę reaguje emocjonalnie na bliskość swojego taty równie żywo, co na obecność mamy. Wprawdzie mężczyzna nie jest w stanie nakarmić go piersią, ale wszystkie czynności pielęgnacyjne może wykonywać równie sprawnie jak kobieta. Potrafi też zapewnić maleństwu czułość, nauczyć się odczytywać jego potrzeby i znakomicie umie bawić się z malcem. Tata sposobem na lęk separacyjny Udowodniono, że maluchy pozostające często pod opieką taty mają mniejszy lęk przed rozłąką z którymkolwiek z rodziców. "Protest separacyjny" nie jest u nich tak dramatyczny i wcześniej słabnie. Wyjazd jednego z rodziców na kilka dni dziecko znosi lepiej, bo drugie jest w stanie czasowo zastąpić maluchowi to nieobecne. Stała opieka ojca znacznie zmniejsza też u dziecka naturalnie pojawiające się w rozwoju obawy przed wszystkim, co nowe i nieznane. Tata w domu: korzyści dla dziecka i ojca Korzyści z bliskiego związku z potomkiem czerpie także tata. Okazało się bowiem, że troskliwość i czułość ojcowska rozwija się tym intensywniej, im więcej czasu mężczyzna poświęca swojemu dziecku. Uwaga, ojcowie! Jeśli chcecie, by Wasze dzieci były inteligentne i osiągnęły życiowy sukces, nie rezygnujcie ze spędzania z nimi czasu. Naukowcy wykazali, że istnieje związek między wynikami w nauce a obecnością ojca w życiu dziecka. Najlepsze wyniki w szkole osiągają ci młodzi ludzie, których tatusiowie dużo zajmowali się nimi we wczesnym dzieciństwie. Jeśli więc życie tak się potoczyło, że chwilowo nie macie pracy albo żona zarabia więcej, rozważcie możliwość pozostania w domu i zajęcia się maluchem. Może skorzystacie z prawa do urlopu tacierzyńskiego? Przeżył się już tradycyjny podział ról w rodzinie. Czas docenić rolę ojca. Niekonwencjonalne rozwiązania przyniosą korzyści wszystkim. Odwagi![CMS_PAGE_BREAK] 6 rad dla mamy, kiedy to tata zostaje w domu 1. Nie jesteś złą matką z tego powodu, że zostawiasz malucha z mężem. Zachowaj spokój wobec uwag typu: "Nie szkoda ci dziecka? Czy twoja rodzina cię widuje? Jak on długo wytrzyma bycie kurą domową?". To wasza prywatna sprawa i nikomu nie pozwólcie Was oceniać. 2. Przygotuj się na to, że będziesz musiała poradzić sobie z... zazdrością o męża! Wkrótce stwierdzisz, że już nie jesteś niezastąpiona w życiu malucha. To nie znaczy, że tata zajął twoje miejsce w sercu dziecka. Ono kocha was oboje. 3. Nigdy nie dawaj mężowi do zrozumienia, że teraz ty jesteś głową rodziny, bo zarabiasz na dom. Nie narzekaj, że wszystko spoczęło na twoich barkach. Podkreślaj, jaki jest wspaniały. 4. Nie opowiadaj drobiazgowo, co zdarzyło się w pracy. Wysłuchaj, co on ma ci do powiedzenia (nie tylko na temat dziecka). 5. Dbaj o to, żeby wasze życie intymne było satysfakcjonujące dla was obojga. Okaż mężowi, że w twoich oczach nie stracił na męskiej atrakcyjności. To teraz bardzo ważne dla waszego związku! 6. Nie popełniaj typowych błędów zapracowanych mężczyzn: nie zasłaniaj się zmęczeniem, nie oczekuj, że wszyscy dadzą ci spokój. Sprawy firmy zostaw za drzwiami. Daj czasem mężowi wolne. Niech pojedzie na ryby czy wyjdzie do pubu. Jeśli chce zamknąć się sam w pokoju, zrozum to - przypomnij sobie, że ty też marzyłaś o tym, kiedy byłaś w domu z dzieckiem. 6 rad dla taty na pełen etat 1. Nie traktuj jak życiowej porażki faktu, że teraz nie pracujesz zawodowo, nawet jeśli nie jest to twój wybór, tylko sytuacja wynikająca z konieczności. 2. Pamiętaj, że ojciec jest bardzo ważny w życiu dziecka, a ty dostałeś od losu możliwość obdarowania swojej pociechy tym wszystkim, co tylko ty możesz jej przekazać. Zapewnisz potomstwu cenny posag na dorosłe życie – miłość i bliskość ojca. 3. Czy chciałbyś przegapić dzieciństwo swojej córki lub syna, będąc panem Nieobecnym? Jesteś więc uprzywilejowany w porównaniu z większością ojców. Możesz poznać swoje dziecko i czerpać z tego więcej radości, niż cała rzesza zapracowanych tatusiów. 4. Teraz, kiedy możesz poznać swoją rodzinę od środka, staniecie się sobie bliżsi, będziecie się lepiej rozumieli. To wzmocni wasz związek. Docenisz też swoją żonę, która tak dobrze radziła sobie z tym wszystkim, co teraz jest na twojej głowie. Znajdziecie więcej tematów do rozmów, bo wasze światy nie będą już tak rozłączne jak wtedy, gdy ona siedziała z dzieckiem. 5. Poczujesz się emocjonalnie dorosły, bo wziąłeś na siebie odpowiedzialność za kształtowanie osobowości dziecka. To poważniejsze zadanie niż zdobywanie pieniędzy. 6. Będąc z dzieckiem wiele się możesz nauczyć – troskliwości, czułości, empatii. Te cechy kobiety cenią szczególnie wysoko. Masz szansę stać się teraz doskonalszym mężem! Zobacz też: Czas taty i syna: wspólne chwile budują więź Tata jest dla córki bohaterem Dlaczego dziecko potrzebuje taty?