Ojciec stracił przytomność w basenie. 10-letnie dzieci wiedziały, co robić, bo oglądały telewizję
Gdyby nie synowie i ich kolega… utopiłby się we własnym basenie. Chłopcy wyciągnęli go z wody, zrobili mu masaż serca i przywrócili oddech metodą usta-usta. Dzieci nie uczestniczyły nigdy w żadnym kursie udzielania pierwszej pomocy. Skąd chłopcy wiedzieli, jak wykonywać resuscytację krążeniowo-oddechową? Niedawno oglądali komedię „Amatorzy sportu” i przygodowy film „Hook”…
To było upalne wtorkowe popołudnie, 14 czerwca. 46-letni Brad Hassing spędzał czas z synami i ich kolegą w przydomowym basenie. Z głośników płynęła muzyka, woda przyjemnie chłodziła… Brad pomyślał, że poćwiczy wstrzymywanie oddechu pod wodą. Niestety, nurkując, stracił przytomność. Chłopcy rzucili się na pomoc Chłopcy bardzo szybko zorientowali się, że mężczyzna potrzebuje pomocy. Christian, jeden z bliźniaków wraz z kolegą Samem błyskawicznie wyciągnęli Brada z wody. Wtedy Bridon, drugi z bliźniaków rozpoczął resuscytację krążeniowo-oddechową. W tym czasie jego brat i kolega wzywali pomoc. Mama bliźniaków była w pracy, wybiegli więc na ulicę, zatrzymując samochód i prosząc kierowcę o to, by zadzwonił pod numer ratunkowy. Dobrze, że oglądali telewizję… Bridon uciskał klatkę piersiową taty aż do przyjazdu pogotowia. Chłopiec przyznał, że po prostu przypomniał sobie akcje ratunkowe, które widział w telewizji. Sceny ratujące życie wszyscy chłopcy widzieli (tylko i aż) w filmach typu „Hook” czy „Amatorzy sportu”. Można powiedzieć, że tylko dzięki temu udało się zapobiec tragedii. Tu liczyła się bowiem każda sekunda, którą chłopcy wykorzystali tak, jak potrafili najlepiej. „Tatusiu, wróć” Brad uważa jednak, że swoje ocalenie zawdzięcza Bogu, który tchnął w chłopców jakąś niezwykłą siłę. Że bez niej dwóch chłopców nie byłoby w stanie tak szybko wyciągnąć z wody bezwładnego ciała o wadze blisko 100 kg. W wywiadzie dla Parents Today uratowany Brad wspomina, że w ostatnich chwilach przytomności, odmawiał „Ojcze nasz”. Potem widział już tylko biel. Aż w pewnym momencie usłyszał głos syna: „Tato. Tatusiu, wróć. Musisz żyć, wszystko musi być dobrze”. Ojciec czuje się dobrze, ale… Mężczyzna pluł krwią, wodą i pianą. Karetka zabrała go do szpitala, gdzie stwierdzono obrzęk płuc i niedotlenienie. Lekarzom udało się przywrócić prawidłowe parametry funkcji życiowych. Kilka tygodni po wypadku Brad wciąż czuje, że ma problemy z oddychaniem, ale jest już w stanie samodzielnie wyprowadzić psa na spacer. Mężczyzna ma do siebie ogromny żal, że naraził dzieci na tak silny stres. I na ryzyko, że umrze na ich oczach. Przysiągł sobie, że nigdy więcej nie będzie schodził pod wodę, by robić jakiekolwiek ćwiczenia oddechowe. źródło: Today/Parents Piszemy też o: Ojciec porzucił dzieci w lesie, odnalazł je policjant 9-letnia dziewczynka w ciężkim stanie. Topiła się w przydomowym basenie Drapieżnicy i ich dziecięce ofiary w sieci. Szokujące wyniki eksperymentu
Adrian ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia” jest nieszczęśliwy z Anitą? Tak uważają fani!
Anita i Adrian, którzy poznali się w 3. edycji programu "Ślub od pierwszego wejrzenia", od początku świetnie się dogadywali. Ich relacja zaowocowała nawet dwójką dzieci, a małżonkowie dobrani przez eksperta założyli szczęśliwą rodzinę.
Anita ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia” opublikowała świąteczne zdjęcie z Adrianem, z którym założyła rodzinę po udanym występie w programie. Jedna z fanek uznała jednak, że mężczyzna nie wygląda na szczęśliwego. Adrian i Anita ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia” są nieszczęśliwi? Kobieta podzieliła się optymistycznym opisem z okazji świąt, jednak pomimo to, niektóre fanki doszukały się w jej zdjęciu objawów… nieszczęścia! „Jedziemy więc niebawem na daaaleką północ, a wcześniej staram się spędzić więcej czasu z moim tatą, oraz odwiedzić najbliższych przyjaciół. A jak jest u Was? Dwie Wigilie? Połączone rodziny, czy co roku wymiany albo losowanie? Dziś mamy mini świąteczny obiad i bardzo się cieszę, bo mąż nie zje ze mną nigdy rybki, mimo że mieszka nad morzem i powinien lubić, prawda?” – napisała pod fotografią. Jedna z fanek od razu skomentowała zdjęcie: „Adrian jakiś smutny, zmęczony?”. Szczęśliwa małżonka jednak szybko sprostowała te domysły. „Możliwe że zamyślony, zmęczony też.. praca po 10 h dziennie daje się we znaki. Plus pobudki czasem w nocy…” – odpowiedziała Anita. Piękna świąteczna sesja, którą podzieliła się Anita, wskazuje jednak na to, że „telewizyjna rodzina” ma się świetnie, a codzienne zmęczenie nie zakłóca ich szczęścia. Źródło: Instagram, Plotek Zobacz też: Anita i Adrian ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia” nie chcą kolejnych dzieci? „Produkcja bobasów zamknięta” Anita ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia" jak gwiazda Hollywood! Wyprawiła luksusowe baby shower Magda z „Rolnik szuka żony” JEST W CIĄŻY? Internauci nie mają wątpliwości!
Oglądanie telewizji przez niemowlaka - od kiedy i czy w ogóle można? [PRAWDY I MITY]
Oglądanie telewizji przez niemowlaka to kwestia kontrowersyjna wśród rodziców, którzy zastanawiają się jaki wpływ może mieć telewizja na psychikę czy wzrok rozwijającego się maluszka.
Oglądanie telewizji przez niemowlaka to częsty sposób na zajęcie malucha, kiedy mama ma coś do zrobienia. Dla umęczonych rodziców takie chwile są jak zbawienie – wreszcie można usiąść, poczytać, spokojnie napić się herbaty. Czy zastanawiałaś się jednak, jaką cenę będziesz za nie płacić – a właściwie nie ty, tylko dziecko, które ogląda telewizję za wcześnie, za długo albo bez kontroli? Oglądanie telewizji przez dzieci ma plusy i minusy. Zanim sięgniesz po pilota, sprawdź, czy niemowlęta mogą oglądać telewizję i ile prawdy kryje się w różnych obiegowych opiniach na ten temat. Prawda czy mit? Oglądanie telewizji przez niemowlaka: Bajki edukacyjne są bezpieczne Oglądanie telewizji przy noworodku nie szkodzi dziecku Oglądanie bajek przez niemowlaka uczy dziecko mówić Rodzice traktują telewizor jak nianię, dzięki której zyskują chwilę spokoju Czy roczne dziecko może oglądać bajki, aby dowiedzieć się więcej o świecie? Niemowlaki nie powinny oglądać telewizji Małe dzieci a reklamy w telewizji Od kiedy dziecko może oglądać TV? Jaka powinna być bajka dla małego dziecka? Oglądanie telewizji przez niemowlaka: Bajki edukacyjne są bezpieczne MIT! Choć telewizyjni producenci zapewniają, że z ich programów korzyść wyniesie nawet bardzo małe dziecko, psychologowie są odmiennego zdania. Oglądanie telewizji przy noworodku jest OK MIT. Według ekspertów do 2. roku życia dziecko w ogóle nie powinno oglądać telewizji. Co więcej, rodzice w jego towarzystwie też nie powinni tego robić. Z badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu w Massachusetts wynika, że włączony telewizor źle wpływa na relacje między członkami rodziny, nawet... jeśli nikt go nie ogląda. Jak to się objawia? Rodzice mniej uwagi poświęcają dzieciom, a dzieci nie są w stanie dobrze skupić się na zabawie. Migające obrazy na ekranie rozpraszają je, nawet jeśli pozornie maluch nie zwraca na nie uwagi. Oglądanie bajek przez niemowlaka uczy dziecko mówić MIT! Dzieci uczą się mówić od opiekujących się nimi dorosłych. Już noworodki najbardziej są zainteresowane, gdy zwraca się do nich mama, a kiedy słyszą nagrany głos, ich uwaga słabnie. Rodzice i inni opiekunowie dziecka dostosowują ton głosu do jego potrzeb, do mowy dochodzą też gesty i mimika, które ułatwiają rozumienie i zachęcają do mówienia. Telewizja tego nie daje. I w tym wypadku możemy liczyć na potwierdzenie ze strony naukowców. Ponad 300 przebadanych dzieci w USA w wieku od dwóch miesięcy do dwóch lat nosiło przez pewien czas urządzenia nagrywające wszystko, co słyszały i mówiły. Okazało się, że każda godzina, którą spędziły przy TV, wpływała na zmniejszenie ilości wypowiedzianych do dziecka słów o siedem procent. Maluchy w efekcie mniej gaworzyły i wolniej uczyły się mówić. Rodzice traktują telewizor jak nianię, dzięki której zyskują chwilę spokoju PRAWDA! Nie ma się co oszukiwać. Gdy maluch usiądzie przed telewizorem, w domu robi się spokojniej. Sytuacja sprzyja przejrzeniu gazety czy rozmowie przez telefon z przyjaciółką. I choć dziecko w wieku przedszkolnym nie powinno spędzać przed TV dłużej niż 20–30 minut, z badań UPC (operatora sieci kablowych) wynika, że połowa dzieci w Polsce ogląda telewizję półtorej godziny dziennie, ale są też maluchy, dla których normą staje się siedem godzin. Opieka nad dzieckiem jest wyczerpująca, ale czy rzeczywiście tyle czasu trzeba od niej odpoczywać? [CMS_PAGE_BREAK] Czy roczne dziecko może oglądać bajki, aby dowiedzieć się więcej o świecie? TAK. Dzięki dobrym programom telewizyjnym maluch może zobaczyć właściwie wszystko: Burdż Chalifa – największy budynek świata w Dubaju, zwyczaje mrówek, polowanie na łososie w wykonaniu brunatnych niedźwiedzi na Alasce. Rozwijanie zainteresowań, a także pomoc w nauce języków to niewątpliwa zaleta szklanego okienka. Ale nie oszukujmy się, tę wiedzę rodzice mogą przekazywać dzieciom także z książek. A telewizja, podsuwając gotowe obrazy, może wyłączać wyobraźnię – cenną zdolność, dzięki której z dzieci wyrastają kreatywni dorośli. Niemowlaki nie powinny oglądać telewizji FAKT. Sadzasz malca przed telewizorem, bo nie wiesz, jak poradzić sobie z rozsadzającą go energią? Lepiej zabierz dziecko na spacer albo zajmij bajką w wersji audio. Telewizja mocno angażuje zmysły: działa na wzrok i na słuch zmieniającymi się obrazami, dźwiękami o różnym nasileniu, emocjonującą akcją. Gdy maluch długo siedzi przed telewizorem, staje się rozdrażniony, może go boleć głowa. A gdy ogląda telewizję przed snem i nie jest to spokojna bajka, trudniej mu będzie zasnąć. Małe dzieci a reklamy w telewizji Dzieci nie powinny oglądać reklam. Według badaczy dziecko do 5. roku życia nie odróżnia reklam od innego programu, a aż do 12. roku życia bezkrytycznie podchodzi do wszystkiego, co jest pokazywane w telewizji. Jeśli zależy ci na zdrowym żywieniu malucha, jeszcze długo będziesz mu tłumaczyć, dlaczego nie jesteś tak dobrą mamą jak ta z reklamy, która codziennie daje swoim dzieciom słodycze. Od kiedy dziecko może oglądać TV? Do 2 roku życia lepiej malucha nie sadzać przed TV nawet na krótko. A potem czas przed ekranem zależy od wieku: Bajka dla dwulatka powinna trwać do 10 minut. Bajka dla trzylatków powinna trwać 15–20 min. Jaka powinna być bajka dla małego dziecka? Są kanały telewizyjne, w których bajki pojawiają się od chwili, gdy maluch otworzy oczy, do czasu, gdy pójdzie spać. Jeśli musisz włączyć dziecku telewizor, wybierz dla niego bajkę, która będzie: - spokojna – ma wolne tempo akcji, im mniejsze dziecko tym przebieg zdarzeń powinien być wolniejszy; - przyjazna – pozbawiona agresji, z sympatycznymi, wesołymi bohaterami; - łatwa w odbiorze – z nieskomplikowaną akcją (2–4-latek czasem nie jest w stanie skupiać się jednocześnie na obrazie i dźwięku). Bajka powinna mieć początek, rozwinięcie i zakończenie. Obejrzyj ją wcześniej bez dziecka, a najlepiej siądź przed telewizorem razem z nim. Będziesz interpretować to, co widzi, uspokoisz je, kiedy zacznie się bać. Rodzice ufają telewizji, sądząc, że wszystko, co się tam nadaje, jest odpowiednie dla maluchów; - wolna od reklam – odtwarzając dziecku bajki nagrane na płytach czy kasetach lub włączając bajkę na kanale bez reklam, wiesz, co ono obejrzy. Chronisz je przed tym, czego twoim zdaniem widzieć nie powinien; - bez hałasu – jest go wokół coraz więcej. Wysoki poziom dźwięku powoduje rozdrażnienie, ale może też uszkodzić słuch. Zobacz też: Zabawiając niemowlę telefonem lub tabletem, szkodzisz mu. Sprawdź dlaczego! Nie będzie umęczonej mamy przy garach. Tego dziecko nie zobaczy już w telewizji? Ten jeden odcinek Świnki Peppy został wycofany z telewizji! Zagraża dzieciom? Konsultacja merytoryczna Justyna Święcicka Psycholożka, autorka poradników psychologicznych i książek dla dzieci, członkini Rady Fundacji „Cała Polska Czyta Dzieciom”
Bajki uczą przyjaźni – TOP 6 bajek września
Zastanawiacie się, która bajka będzie najlepsza dla waszego dziecka? Przygotowaliśmy dla was zestawienie najlepszych - zdaniem redakcji – bajek, które możecie obejrzeć z dzieckiem na antenie MiniMini+ we wrześniu. Te pomogą dzieciom zrozumieć, czym jest prawdziwa przyjaźń i współpraca.
Reklamy w telewizji – 7 powodów, dla których dzieci nie powinny ich oglądać
Spece od reklamy dobrze wiedzą, że dzieci mają ogromny wpływ na decyzje zakupowe rodziców. A że w dodatku jest ich w Polsce ok. pięciu milionów, przekłada się to na ogromne pieniądze. Dlatego świat reklamy tak silnie uderza do naszych maluchów. A to nie jest dla nich dobre. Jakie główne zagrożenia widać w bombardowaniu spotami?
Psychologowie są zgodni, że dzieci nie powinny oglądać reklam. Dlaczego? Jest przynajmniej kilka ważnych powodów. Sprawdź jakich i... najlepiej wyłącz telewizor! 1. Reklamy lansują słabe wzorce Producent reklamy ma zaledwie kilkadziesiąt sekund, by przekonać telewidza, że reklamowany produkt jest mu absolutnie niezbędny. Z tego powodu spoty są często przerysowane, krzykliwie kolorowe, bywają też niewychowawcze. Z tego wszystkiego może sobie zdawać sprawę człowiek dorosły (choć nam także zdarza się ulegać takim przekazom), ale na pewno nie dziecko. Kilkulatek szybko zaczyna naśladować osoby widziane w reklamie, ich sposób ubierania, mówienia, przejmuje też specyficzny język reklam. Czytaj: Jak wyznaczać dziecku granice? 2. Propagują postawę konsumpcyjną Dziecko często oglądające reklamy buduje w sobie przekonanie, że celem życia jest posiadanie, a o wartości człowieka stanowi ilość rzeczy, jakie nabywa. 3. Rozbudzają w dziecku negatywne cechy Spoty reklamowe są tak skonstruowane, by wywoływać łakomstwo (smakowity batonik czy czekoladka natychmiast powodują, że chce się ją zjeść). Reklamy często rodzą, niestety, agresję (zrobię wszystko, by zdobyć wymarzony produkt), a także wpływają na erotyzację wyobraźni. Dorosły wie, że reklama, np. w telewizji, to tylko głośny i kolorowy spektakl. Dla małego dziecka to jednak kolejny szalenie atrakcyjny film – dynamiczny i radosny. Sprawdź: Czy twoje dziecko ma bujną wyobraźnię? – test 4. Spoty wpajają fałszywy model wychowania Dzieci w reklamach mają wszystko, czego pragną. A w rzeczywistości przecież to niemożliwe. 5. Utrwalają stereotypowy podział ról W którym to mama pierze i sprząta, a tata jest zmęczony pracą zawodową. Czytaj też: Gender w przedszkolu? Sprawdzamy! 6. Reklamy są przyczyną frustracji całej rodziny Dziecko czegoś bardzo pragnie, choć wie, ze rodzice nie są w stanie spełnić jego prośby, rodzice gubią się między uleganiem a odmawianiem spełniania zachcianek. 7. Dzieci odbierają reklamę bezkrytycznie I często rozczarowują się, gdy zakupiony przedmiot jest w rzeczywistości inny, niż obiecywała reklama, przez co czują się okłamane przez dorosłych. Jeszcze kilka lat upłynie, zanim przedszkolak zrozumie, że informacje zawarte w reklamach są zwykle wybiórcze, niepełne lub nawet przekłamane. Sprawdź: Kiedy kupić dziecku telefon komórkowy?
Oglądanie telewizji przed snem utrudnia zasypianie!
Dla wielu dzieci oglądanie bajek przed snem stanowi ważny element wieczornych rytuałów. Rodzice w ten sposób próbują wyciszyć aktywne ciało dziecka. Według najnowszych badań to duży błąd!
Najnowsze badania przeprowadzone w Nowej Zelandii opublikowane przez "Pediatrics" pokazują, że rytuał oglądania telewizji przed snem może utrudniać dziecku zaśnięcie! Wykazują one, że im więcej dzieci ogląda telewizję wieczorem, tym krócej śpią. W badaniu wzięło udział ponad 2000 dzieci i młodzieży. Obserwowano uczestników w trakcie 90 minut przed snem. Naukowcy następnie badali korelacje z długością czasu poświęconego na zasypianie. Wszystkie dzieci w próbie przez pewien czas (poprzedzający zasypianie) oglądały telewizję. Okazało się, iż te dzieci, którzy dłużej oglądały telewizję miały większe problemy z zaśnięciem. Wyniki innych badań (przeprowadzone przez Seattle Children’s Institute ) pokazują, że oglądanie programów telewizyjnych wszelkiego rodzaju po godzinie dziewiętnastej (u dzieci w wieku 3-5 lat) może spowodować problemy z zasypianiem, koszmary lub poczucie zmęczenia po obudzeniu. Co robić, aby dziecko spokojnie zasypiało? Louise Foley zaleca, aby dzieci koncentrowały się na zajęciach z zakresu sztuki i rzemiosła, prac domowych lub po prostu spędzały czas z rodziną. "Nie znamy jeszcze dokładnej pory dnia na oglądanie telewizji, która byłby najmniej obciążająca dla dziecka. Jednak większość międzynarodowych wytycznych zaleca, aby dzieci spędzały mniej niż 2 godziny przed ekranem dziennie, a nasze badania wskazują, że byłoby dobrze, aby ograniczyć ten czas szczególnie wieczorem."- mówi dr Foley. Czy pozwalacie dziecku oglądać telewizję przed snem?
Psychologowie alarmują – niektóre reklamy wpływają na sklepowe wybory dzieci, ale też budzą w nich łakomstwo, chęć posiadania, agresję, a nawet pobudzenie erotyczne.
Zbadano, że w Polsce dzieci oglądają telewizję średnio ponad trzydzieści godzin tygodniowo. Na reklamy przypadają w takim wypadku co najmniej trzy godziny. Bo dzieci bardzo chętnie je oglądają, zarówno przed i po obejrzanym programie. Co więcej, z badań przeprowadzonych przez Katedrę Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego wynika, że dzieci w wieku przedszkolnym lubią je i akceptują niemal jednogłośnie. I 80%. z nich domaga się kupowania im przedmiotów w nich promowanych. Dzieci są wobec wpływu reklamy bezbronne. Warto być tego świadomym i nauczyć dziecko, jak nie ulegać fikcji świata z promocji. Dziecko wszystko kupi Dorosły wie, że reklama, np. w radiu czy telewizji, to tylko głośny i kolorowy spektakl. Jednak dla małego dziecka to nic innego jak kolejny, szalenie atrakcyjny film – dynamiczny, radosny i przyciągający uwagę wpadającą w ucho muzyką. Poza tym, zdecydowanie głośniejszy niż inne programy. Jeszcze kilka lat upłynie, zanim przedszkolak zrozumie, że informacje w nim zawarte są wybiórcze, niepełne lub nawet przekłamane. Będzie wiedział, jak różnicować reklamy z punktu widzenia tego, co reklamują, dla kogo produkt jest przeznaczony, co mu się w reklamie podoba, a co nie itp. Zobacz: Czy twoje dziecko ma bujną wyobraźnię? – test Parówki z misiem Puchatkiem, ciastka ze Scooby’m Świat reklamy docenia fakt, że dzieci mają ogromny wpływ na decyzje zakupowe rodziców. A że w dodatku jest ich w Polsce ok. pięciu milionów, przekłada się to dodatkowo na ogromne pieniądze. Dlatego właśnie spece od sprzedaży tak silnie uderzają do naszych dzieci. A to nie jest dla nich dobre. Jakie główne zagrożenia widać w bombardowaniu dzieci reklamami? Psycholog prof. dr hab. Maria Braun-Gałkowska podaje takie prawidłowości: Reklama lansuje (często kiepskie) wzorce – dziecko naśladuje osoby widziane w spocie i ich sposób ubierania, przejmuje język reklam. Reklama propaguje postawę konsumpcyjną – dziecko buduje w sobie przekonanie, że celem życia jest posiadanie, a o wartości człowieka stanowi ilość rzeczy, jakie nabywa. Reklama budzi łakomstwo, agresję, wpływa na erotyzację wyobraźni – pod wpływem reklamy dzieci np. jedzą 30% więcej danego produktu niż zwykle. Reklama wpaja fałszywy model wychowania – dzieciaki w reklamach najczęściej dostają wszystko, czego pragną. Reklama utrwala stereotypowy podział ról – mama pierze, tata jest zmęczony pracą. Reklama jest przyczyną ogólnorodzinnej frustracji – dziecko czegoś pragnie, choć wie, że rodzice nie są w stanie spełnić jego prośby, rodzice gubią się między uleganiem a odmawianiem spełniania zachcianek. Dzieci odbierają reklamę bezkrytycznie i często rozczarowują się, gdy zakupiony przedmiot jest w rzeczywistości inny, niż obiecywała reklama, przez co czują się oszukane przez dorosłych. Czytaj też: Jak uniknąć negatywnego wpływu reklamy na dziecko [CMS_PAGE_BREAK] Czujność przede wszystkim W niektórych krajach (np. w Szwecji) nie wolno apelować bezpośrednio do dziecka ani wykorzystywać dzieci w reklamie produktu, który nie jest dla niego. Wydaje się bowiem, że reklama nie powinna być skierowana do dzieci, które są wobec niej bezbronne. W Polsce raczej nikt takich obiekcji nie ma. Dlatego chociaż dziecka nie można całkiem odizolować od reklam, powinniśmy kontrolować ilość czasu, jaki spędza przed telewizorem. Czy wiesz: Jak wyznaczać dziecku granice? W morzu możliwości Dzieci uwielbiają reklamy, bo są dynamiczne, kolorowe i obiecują świetną zabawę. Ponieważ spoty są wszechobecne, nie jesteś w stanie ochronić malca przed ich wpływem. Ale możesz sprawić, że dziecko będzie miało do nich odpowiedni stosunek. Oglądanie, podziwianie. Nie zmieniaj kanału, gdy pojawia się nowy spot o wymarzonej lalce. Pozwól dziecku nasycić się kolorowymi obrazkami, obejrzyj je razem z nim, zapytaj, co konkretnie podoba mu się w zabawce. Staraj się powstrzymać od komentarzy: „Masz już podobny samochód”, „Ale tandeta”. Wyobraźnia w ruch. Rozmawiajcie o tym, jak byście mogli wykorzystać nową zabawkę, jak byście się nią bawili. Może nie trzeba mieć świecącego domku dla lalek, tylko wstawić do już posiadanego latarkę? Dzieci bardziej kusi obietnica zabawy, a nie konkretnej rzeczy. Plany na przyszłość. Dziecko „musi” mieć zabawkę z reklamy, a ty nie masz ochoty jej kupować? Naucz je oszczędzania. Umów się, że jeśli uzbiera jakąś kwotę, dołożysz resztę. Pieniądze może zarabiać np. zdejmując pranie z suszarki. Ustal granice. Zachwycaj się zabawkami, ale nie kupuj ich bez umiaru. Nie bój się słowa „nie”. Oglądając telewizję pokaż dziecku, jak wiele rzeczy ty chciałabyś mieć, ale nie kupujesz ich i jesteś szczęśliwa. Radość za darmo. Gdy dziecko zasmuci się odmową, proponuj frajdę, którą ma się zawsze na wyciągnięcie ręki – łaskotanie na dywanie, pieczenie ciastek. Dziecko nauczy się, że za radość nie trzeba płacić. Czy wiesz: Co robić, by dzieci nas słuchały? Druga strona mocy kultowych postaci Za ojca pomysłu sprzedawania licencji na modnych bohaterów filmu czyli pozwalania na ich wykorzystywanie w różnych gałęziach rynku (plastry, produkty spożywcze, ubrania itp.) uznaje się twórcę „Gwiezdnych wojen” – George’a Lucasa. Gdy w 1975 r. podpisywał kontrakt na film z wytwórnią 20th Century Fox, zrzekł się większości honorarium reżyserskiego w zamian za wyłączne prawa do produkcji zabawek, wydawnictw, strojów i gadżetów związanych z filmem. Inni wielcy reżyserzy, Francis Ford Copolla czy Brian De Palma, byli tą umową zszokowani, jednak kiedy zyski ze sprzedaży gadżetów przekroczyły wpływy z biletów, zmuszeni byli przyznać rację – także biznesowemu - wizjonerowi. Czytaj też: Przedszkolne mody – ulegać im czy nie? Konsultacja merytoryczna Edyta Żółtowska-Górska Psycholożka, pracuje w Gabinecie Terapeutycznym Przystań
Dziecko przed telewizorem to nie tylko minusy
Telewizja sama w sobie nie jest ani dobra, ani zła. To, czym może być dla dziecka, zależy tylko i wyłącznie od nas, rodziców.
Najważniejsze: nie traktuj telewizji jak członka rodziny. Nie włączaj telewizora, kiedy się budzisz, i nie wyłączaj, gdy idziesz spać. Całusy na dzień dobry i na dobranoc zarezerwuj dla bliskich, a nie dla ludzi ze szklanego ekranu. Po drugie, nie zakładaj kłódki na odbiorniku. W ten sposób oglądanie telewizji zyska status owocu zakazanego. A sama wiesz, jakie są tego skutki. Wszystko, co zabronione, nabiera niewspółmiernej wartości. Myślisz, że dziecko uchroni się przed tą pokusą? Lepiej poznaj, jakie są minusy i plusy telewizji. Minusy oglądania przez dziecko telewizji Tłumi wyobraźnię. Telewizja produkuje gotowe obrazki, które nie zostawiają dziecku pola do działania, do kreatywności. Dziecko nie musi już niczego sobie wymyślać. Ograniczając inwencję, hamuje rozwój. Po pierwsze, dziecko uczy się mniej słów, później może mieć problemy z wysławianiem się czy z nauką czytania. Po drugie, telewizja pobudza tylko zmysł wzroku i słuchu, a dziecko do pełnego rozwoju potrzebuje również zmysłu smaku, zapachu i dotyku (dzięki temu będzie wyczulone na wszystkie sygnały płynące z otoczenia). Zaburza kontakty z innymi. Maniak telewizji, który spędza każdą chwilę przed odbiornikiem, nie tylko nie spotyka się z rówieśnikami, ale też ma mniejszy kontakt z rodziną. Nie uczy się życia w społeczności, praw i reguł, które nią rządzą. Skąd zatem ma wiedzieć, co robić, by być lubianym? Jak nawiązywać znajomość? Co to znaczy przyjaźń, zaufanie, odpowiedzialność za swoje czyny? Czy wiesz: Po co przedszkolakowi obowiązki? Przekazuje złe wzorce. Dziecko nie potrafi odróżnić fikcji od prawdy (gdzie kończy się film, a zaczyna rzeczywistość). Nie wystarczy założyć czarną pelerynę, by móc latać jak Batman. To nie wszystko. Zarzuca się telewizji, że przyzwyczaja dzieci do przemocy, a pokazując sceny pełne agresji, sprawia, że dzieci same zaczynają tak się zachowywać. Zaburza koncentrację. Szybka akcja, hałaśliwi bohaterowie, migające obrazy… To wszystko nadmiernie stymuluje układ nerwowy dziecka. Dziecko może stać się impulsywne, nadpobudliwe, mieć problemy z koncentracją, zasypianiem i wysypianiem się. Ogranicza rozwój ruchowy. Dziecko, gdy siedzi długo przed telewizorem, nie skacze, nie biega... Gimnastyka jest mu potrzebna tak samo jak wyobraźnia. Gdy dziecko rusza się, ćwiczy nie tylko mięśnie, ale też koordynację ruchowo-wzrokową. Dzięki temu jego ruchy są precyzyjniejsze, a sam maluch sprawniejszy. Pamiętaj: zbyt długie oglądanie telewizji sprawi, że dziecku nic się nie będzie chciało, nawet myśleć. Zobacz: 10 ćwiczeń dla przedszkolaka [CMS_PAGE_BREAK] Plusy oglądania przez dziecko telewizji Uwaga! Plusy dotyczą tylko niektórych programów dla dzieci – edukacyjnych i nastawionych na zintegrowany rozwój dziecka – a nie oglądania TV w ogóle. Otwiera na różnorodność. Gdzie, jeśli nie w telewizji, dziecko zobaczy foki pływające pod lodem, dowie się, jak duże są najmniejsze ptaki i że ludzie nie mieszkają tylko w blokach? Telewizja może być oknem na świat. Zachęca do odkrywania. I pobudza do twórczego myślenia. W jakiej temperaturze wrze woda? I dlaczego czasem pada śnieg, a czasem grad? Jak powstaje tsunami? I kim był Vincent van Gogh lub Ludwik van Beethoven? I co to w ogóle znaczy van? Dzieci nasiąkają wiedzą jak gąbki wodą – mimochodem. Sprawdź: Czy twoje dziecko ma bujną wyobraźnię? Test Uczy zapamiętywania informacji. Nie wystarczy raz usłyszeć czy zobaczyć, by zapamiętać. Kluczem do sukcesu jest powtarzanie – tego dowie się dziecko tylko z edukacyjnych programów dla dzieci. Pomaga rozpoznać emocje. I uczy, jak sobie z nimi radzić. Bohaterowie bajek przeżywają nie tylko radość, ale też smutek, złoszczą się, wpadają w gniew. Pokazują tym samym, skąd się biorą te uczucia i jak sobie z nimi radzić. Pamiętaj, dzieci są świetnymi obserwatorami! Pokazuje, jak żyć w grupie. Uczy rozmawiania, dyskutowania, kompromisu, współpracy, życzliwości, współodczuwania… Umiejętności te są niezbędne, by zaistnieć w grupie (czytaj: w społeczeństwie). Dziecko uczy się odpowiedzialności, bo jeśli ktoś czegoś się podejmuje, powinien się z tego wywiązać. Jego przewodnikiem są postaci z kreskówek – dzieci chętnie naśladują ulubionych bohaterów. Stymuluje rozwój ruchowy. To jest możliwe! Wystarczy, że bohaterowie bajki zachęcą dziecko do klaskania, podnoszenia rąk, skakania… Dzięki temu dziecko ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową, uczy się precyzji. Jak mądrze oglądać telewizję? Radzi dr Anna Radomska, psycholog dziecięcy z Uniwersytetu Warszawskiego, ekspert w nauce przez zabawę. Wybierz programy. Niech będą zabawne, zajmujące, a zarazem zawierające elementy edukacyjne (dzieci uczą się poprzez zabawę!). Powinny być dostosowane do wieku, osobowości i zainteresowań dziecka. Zwróć uwagę, by nie było w nich agresji i reklam. Włącz do planu dnia. Przedszkolak musi wiedzieć, kiedy może włączyć odbiornik. Seanse telewizyjne nie powinny zastąpić zabawy na powietrzu, czasu odpoczynku czy wypadać w porze posiłków. Dzielenie uwagi między kilka czynności nie pozwoli dziecku zaangażować się w żadną z nich. Oglądanie telewizji przed pójściem spać nie jest wskazane – jak zasnąć, gdy emocjonowało się przygodami ulubionych bohaterów? Wyznacz limity. Dziecko musi wiedzieć, że telewizję ogląda się tylko wtedy, gdy nadawane jest coś wartościowego. Przedszkolaki nie powinny spędzać przed telewizorem więcej niż godzinę (najlepiej rozbitą na dwa seanse). Jeśli jednak zauważysz, że dziecko wciągnęła historia o wielorybach, nie wyłączaj odbiornika tylko dlatego, że minął czas. Zachęcaj do interaktywnego oglądania. Nie oglądajcie telewizji tylko dla zabicia czasu. Stacje telewizyjne oprócz bajek proponują programy edukacyjne, które zachęcają dzieci do ruchu, śpiewania czy odpowiadania na pytania. Taki rodzaj stymulacji nie tylko wdraża dziecko do nauki, ale też uczy otwartości i umiejętności wypowiadania się. Oglądaj programy razem z dzieckiem. To okazja, by robić coś wspólnie (integruje rodzinę), sprawdzić, jak dziecko reaguje, poznać jego zainteresowania, ale też pocieszyć, gdy się czegoś przestraszy, wytłumaczyć, gdy czegoś nie zrozumie, pokazać swój stosunek do telewizji (to, co jest w telewizji, to fikcja, rzeczywistość to ja i ty). Uwaga! Po zakończeniu programu porozmawiaj z dzieckiem o tym, co widzieliście. Potraktuj telewizję jak pomoc naukową, a nie tylko sposób na zabicie czasu czy ujarzmienie dziecka. Znajdź program, z którego dowie się on wielu pożytecznych rzeczy, także o sobie i innych. Dzięki takim filmom, jak „Mali Einsteini”, „Klub Przyjaciół Myszki Miki”, „Złota Rączka”, „Moi przyjaciele – Tygrys i Kubuś” oraz „Bob Budowniczy”, „Świat małej Księżniczki”, „Domisie”, kilkulatek może nauczyć się np., jak rozwiązywać problemy i uwierzyć we własne siły. Przekona się, że warto pomagać innym, że wszyscy ludzie są równie wartościowi, niezależnie od płci czy rasy. A przy okazji dowie się, co to jest klucz francuski i kiedy wysłano rakietę w kosmos.
Dzieciaki, podobnie jak dorośli, zwykle uwielbiają oglądać telewizję. I nie ma w tym nic złego, pod warunkiem że nie robią tego zbyt długo. Ważny jest też właściwy dobór programów.
Niektórzy rodzice są tak zagorzałymi przeciwnikami telewizji, że po prostu wyrzucili telewizor z domu. Jednak psycholodzy podchodzą do takich pomysłów sceptycznie. Telewizja to nieodłączny element życia większości ludzi – argumentują. Dziecko, które w ogóle nie ma z nią kontaktu – nie zna popularnych programów czy bohaterów – czuje się wśród kolegów wyobcowane. Bywa, że rówieśnicy uznają je za dziwaka (bo nie wie np. kim jest Ciasteczkowy Potwór) czy wręcz z niego kpią. Ale argumentów przemawiających za tym, by telewizor jednak w domu został, jest więcej. To świetne źródło wiedzy o świecie Odpowiednio dobrane przez rodziców programy sprzyjają rozwojowi dziecka – twierdzą pedagodzy. Zapewniają maluchowi rozrywkę, rozwijają zainteresowania, uczą pożądanych zachowań. Ułatwiają też naukę, bo dziecko przyswaja i zapamiętuje informacje dużo lepiej, gdy czerpie je nie tylko z książek, ale też za pomocą dźwięków i obrazów. Dowiodły tego liczne badania naukowe. Wykazały one m.in., że mali miłośnicy „Ulicy Sezamkowej” byli dużo lepiej przygotowani do rozpoczęcia edukacji szkolnej niż dzieci, które nie oglądały tego programu. Jego fani nie tylko dobrze znali litery, cyfry i kształty, ale też lepiej sobie radzili z nawiązywaniem kontaktów w grupie. Ale też uczy bierności i agresji Zbyt długie ślęczenie przed ekranem szkodzi maluchom – ostrzegają pedagodzy. Dziecku brakuje wtedy czasu na inne rozwijające zajęcia, np. rysowanie czy kopanie piłki. Staje się przy tym bierne, ma słabo rozwiniętą wyobraźnię, nie jest w stanie na niczym dłużej się skupić. Jednak najcięższy zarzut stawiany telewizji przez pedagogów to uczenie dzieci agresji. Nasze pociechy po prostu powtarzają w realnym życiu to, co widzą na ekranie. Patrząc na filmy, w których bohaterowie bez przerwy się tłuką, zaczynają akceptować przemoc. Potem same krzyczą na kolegów i biją ich. Sądzą, że tak właśnie się rozwiązuje konflikty. Co więcej, małe dziecko nie odróżnia telewizyjnej fikcji od rzeczywistości. Wyobraża sobie np., że człowiek zepchnięty w przepaść, za chwilę wstanie i pobiegnie dalej, jak choćby sprytny kreskówkowy królik Bugs. Warto też wziąć pod uwagę wyniki badań uczonych amerykańskich. Dowiedli oni, że co trzecie dziecko bombardowane okrucieństwami z telewizji w wieku dorosłym bywało agresywne wobec współmałżonka lub popadło w konflikt z prawem. Raczkowanie po ekranie niewskazane Od kiedy można zacząć sadzać malucha przed telewizorem? Do drugiego roku życia w ogóle nie należy tego robić. Nawet programy edukacyjne przeznaczone dla najmłodszych nie sprzyjają bowiem lepszemu rozwojowi. Wręcz przeciwnie. Badania przeprowadzone na dzieciach w wieku do 16. miesiąca życia wykazały, że maluchy oglądające dziecięce programy rozumiały średnio o 7 słów mniej niż ich rówieśnicy nieoglądający telewizji. A im więcej godzin dziecko spędzało przed ekranem, tym większe były braki w rozumieniu słownictwa. Powód? Kilkunastomiesięczny maluch jest aktywny tylko przez pewien czas w ciągu dnia. Jeśli te godziny są przeznaczone na telewizję, a nie na zabawę z rodzicami, dziecko odbiera za mało potrzebnych do rozwoju języka bodźców. Po drugich urodzinach Dwulatkowi kontakt z telewizją już nie szkodzi, pod warunkiem że ma do niej dostęp nie dłużej niż przez 15–20 minut dziennie. Powinna być to nieskomplikowana, przyjazna bajeczka, np. z serii „Bob Budowniczy” czy „Teletubisie”. Dziecko trzy-czteroletnie może już obejrzeć dłuższą, półgodzinną kreskówkę, np. z Krecikiem czy Reksiem. Są to spokojne, nieskomplikowane opowiastki, w których bohaterowie uczą przyjaźni, współczucia, gotowości do niesienia pomocy innym. Pięciolatkowi możemy pozwolić na obejrzenie nawet dwóch takich bajek (jednak nie jedna po drugiej), zainteresować go jakimś dobrym programem edukacyjnym („Budzik”, „Ziarno”) czy krótkim filmem przyrodniczym. [CMS_PAGE_BREAK] Programy idealne dla starszaka Zerówkowicz potrafi już na tyle skupić uwagę, żeby uważnie obejrzeć pełnometrażowy film animowany z fabułą i jednym, wyrazistym bohaterem (np. Shrekiem czy Małą Syrenką). Możemy też spróbować zainteresować dziecko nieco poważniejszymi programami przyrodniczymi, np. pokazywanymi na kanałach tematycznych. Jeszcze bardziej możemy poszerzyć telewizyjny repertuar małego ucznia. Ponieważ w początkowych klasach podstawówki dziecko szybko rozwija się intelektualnie, oprócz zawsze atrakcyjnych kreskówek czy filmów familijnych, chętnie obejrzy też ciekawy i przystępnie skomentowany film na jednym z kanałów przyrodniczo-naukowych, np. Discovery, Animal Planet czy National Geographic. Alternatywa dla małego telemaniaka Dziecku będzie dużo łatwiej zrezygnować z siedzenia przed telewizorem, jeśli w zamian zaproponujemy mu inne rozrywki: słuchanie bajek z płyt CD, gry rodzinne, uprawianie sportu, wyprawę do zoo czy na plac zabaw. Warto też podsuwać malcowi pomysły na ciekawe hobby – malowanie, modelarstwo, grę na instrumencie itp. Dziecko dowie się wtedy, że jest mnóstwo innych sposobów na spędzanie wolnego czasu niż tylko wpatrywanie się ekran. Będzie też zdrowsze, bo długotrwałe przesiadywanie przed telewizorem szkodzi oczom, przyczynia się do powstawania wad postawy oraz sprzyja nadwadze. Z ostatnich badań popularności programów telewizyjnych wynika, że w naszych domach pilotami od telewizorów rządzą… dzieci. • Maluchy poniżej 5. roku życia spędzają przed telewizorem średnio 1,5 godziny dziennie. Przy czym aż 15% z nich samodzielnie decyduje, co będzie oglądać cała rodzina. • Prawie 40% dzieci ma w swojej sypialni własny telewizor. I tylko co piąty rodzic jest zaniepokojony tym, że dziecko może oglądać nieodpowiednie dla niego treści. • W opinii rodziców warte polecenia kanały tematyczne dla najmłodszych to: Minimini i Minimax (oferują sympatyczne bajki bez elementów przemocy). Negatywne oceny zbierają zaś Cartoon Network i Jetix. • W USA regularnie „ogląda” programy telewizyjne 40% trzymiesięcznych niemowląt. Są dla nich nawet specjalne kanały. SIEDEM DOBRYCH RAD 1. Pilnuj, żeby telewizor nie był w domu włączony na okrągło. Dobry przykład to podstawa – jeśli dorośli są niewolnikami TV, to trudno wymagać od dziecka innych zachowań. 2. Jeżeli malec ma swój własny pokój, lepiej nie wstawiaj tam telewizora. Nie możesz bowiem wpływać wtedy na to, jak długo i co ogląda twoja pociecha za zamkniętymi drzwiami. 3. Nie traktuj telewizji jak elektronicznej niańki. Choć marudzącego malca najwygodniej jest usadowić przed ekranem, lepiej zaproponuj, by pomógł ci w przygotowaniu kolacji lub wspólnie poczytajcie książeczkę. 4. Pamiętaj też, że telewizyjna dobranocka nie zastąpi dziecku mamy, która przed snem całuje, przytula, opowiada bajki i śpiewa kołysanki. 5. Zawsze uważnie przeglądaj zapowiedzi telewizyjne. Nie pozwalaj dziecku oglądać programów przeładowanych agresją i cierpieniem. A gdy zauważysz podczas filmu jakąś drastyczną scenę, od razu ją skomentuj („To musi boleć, prawda? Nie wolno nikogo bić”). 6. Kiedy tylko to możliwe, oglądaj telewizję razem z dzieckiem. W groźnych momentach malec będzie mniej przeżywał film, gdy weźmiesz go na kolana, przytulisz i ciepło porozmawiasz z nim o tym, co przed chwilą obejrzał. 7. Nie zgadzaj się na oglądanie przed snem bajek, które budzą w dziecku silne emocje. Może to mu utrudniać zaśnięcie, a nawet powodować nocne koszmary.
Szklany ekran ograniczać rozwój dziecka. Ale może też go wspierać. Wszystko zależy od tego, co i jak długo maluch ogląda. Sprawdź, jak mądrze korzystać z telewizora.
Telewizja jest jak magnes - potrafi na długo przyciągnąć uwagę dziecka. Jeśli dla twojego dziecka wpatrywanie się w szklany ekran jest ulubioną rozrywką, pora to zmienić. Czy to oznacza, że najlepiej pozbyć się telewizora? Nie. Wystarczy włączać go tylko od czasu do czasu i ... mieć do tego dobry powód. Telewizja a niemowlę Autorzy poradnika "Żegnaj telewizorku" przestrzegają, że telewizja ma niekorzystny wpływ już na rozwój mowy niemowlęcia. Niemowlę przebywające w pobliżu włączonego telewizora tylko pozornie nie zwraca na niego uwagi. Jego umysł stara się jednak naśladować dźwięki, które docierały do niego z odbiornika. Gdy próbuje łączyć swoje myśli w logiczne ciągi, napotyka trudności, m.in. dlatego, że uczyło się dotąd niemal wyłącznie obrazów i słów ze szklanego ekranu. Jak pomóc dziekcu w nauce mowy? Telewizja a dziecko kilkuletnie Jeszcze większe szkody telewizja może wyrządzić kilkulatkowi. Jeśli dziecko spędza przed odbiornikiem zbyt wiele czasu, ucierpią na tym jego kontakty z rówieśnikami, bo nie ma czasu, by się z kimś zaprzyjaźnić. Telewizja może mieć wpyw na zachowanie dziecka, bo jego energia nie znajduje ujścia. Nauczyciele mówią, że najwięcej problemów z uspokojeniem szalejących dzieci mają w poniedziałki, bo maluchy odreagowują weekend spędzony przed telewizorem. Nie bez znaczenia dla psychiki dziecka jest także to, co ogląda. W świadomości malucha oglądającego filmy, w których leje się krew, tworzy się fałszywy obraz świata. Czasem nawet dziecko mimowolnie naśladuje to, co widziało w telewizji. Brutalne sceny mogą budzić w nim lęk, być przyczyną koszmarów nocnych. W pewnym stopniu telewizja ogranicza też dziecięcą wyobraźnię i zabija kreatywność dziecka. Posługuje się bowiem głównie obrazem. Mały telemaniak często nie ma czasu ani ochoty na słuchanie czytanych mu książek, nudzą go opowiadane bajki. Co dziecko może oglądać w telewizji? Wybierając program dla malca, sprawdź, czy jest dostosowany do jego wieku i potrzeb. 0-2 lata Nie ma takich programów. Dziecko w tym wieku w ogóle nie powinno przebywać w pobliżu włączonego telewizora! Od 2 lat Krótkie, proste (także od strony graficznej) bajki. Im mniej elementów i prostsza fabuła, tym lepiej. Filmik może trwać najwyżej 10 minut, bo tak małe dziecko nie potrafi dłużej skupić uwagi. Możesz wybrać bajkę na wideo lub DVD – taką, która na pewno nie zaszkodzi dziekcu, np. uwielbiane przez maluchy Teletubisie. Od 3 lat Programy z piosenkami. Dzieci w tym wieku uwielbiają słuchać wesołej, skocznej muzyki. Dziecko chętnie obejrzy razem z tobą "Domisie", "Ulicę Sezamkową" czy "Jedyneczkę". To wartościowe programy pełne gier, wierszyków i piosenek. Malec może też obejrzeć krótkie (15-, 20-minutowe) kreskówki. Od 5 lat Pełnometrażowy film animowany. Powinien mieć jednego wyrazistego bohatera, z którym dziecku łatwo będzie się utożsamić. Wybieraj filmy z piosenkami (pozwalają odpocząć maluchowi, który śledzi w napięciu akcję). Od 6 lat Filmy, także dokumentalne. W tym wieku może zainteresować się przeznaczonym dla niego programem o życiu zwierząt lub historii, np. starożytnej. [CMS_PAGE_BREAK] Jak długo dziecko może oglądać telewizję? Czy wiesz, że według naukowców "telemaniakiem" jest osoba, która codziennie spędza przed szklanym ekranem więcej niż dwie godziny? Pamiętaj też, że czas spędzony przed odbiornikiem to ten sam, którego twoje dziecko nie poświęci na rowijające zabawy plastyczne czy spacer, który hartuje, uczy i ma wiele innych zalet. Jeśli poprzedniego dnia maluch dłużej oglądał telewizję niż bawił się z kolegami lub biegał po podwórku, potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy i wprowadź pewne ograniczenia: Ustal granice czasu spędzanego przed telewizorem. Najlepiej skróć go do godziny dziennie. Włączaj odbiornik dokładnie w chwili rozpoczęcia programu i wyłączaj po jego zakończeniu. Z góry powiedz dziecku: "Oglądamy tę bajkę, a po niej wyłączamy telewizor". Nie licz, że maluch bez protestów zaakceptuje takie ograniczenia. Powinnaś być jednak stanowcza. Przestrzegaj dziennego limitu na oglądanie telewizji. Jeśli dziecko chce obejrzeć coś dodatkowego, możecie w tym dniu zrezygnować z innego programu, np. z dobranocki. Telewizor nie może być najważniejszy! Telewizor nie może zajmować najważniejszego miejsca w życiu dziecka. Zastanów się jednak, czy sama nie przywiązujesz do niego zbyt wielkiej wagi: Nie traktuj zgody na oglądanie telewizji (lub zakazu) jako kary lub nagrody. Gdy tak robisz, włączenie odbiornika staje się ważnym wydarzeniem. Nagradzaj dziecko w inny sposób. Jak mądrze nagradzać dziecko? Jak sprawić mu przyjemność nie wydając majątku? Nie stawiaj odbiornika w dziecięcym pokoju. To naprawdę nie jest sprzęt dla malucha! Łatwo stracisz kontrolę nad tym, co i jak długo dziecko ogląda. Jeśli telewizor stoi w centralnym miejscu mieszkania i skupia na sobie uwagę domowników, zmień jego ustawienie. Zobaczysz, że nagle znajdziecie mnóstwo wolnego czasu na rodzinne rozmowy i zabawy. Telewizja pod kontrolą Jeśli chcesz, by twoje dziecko nauczyło się świadomie oglądać programy i filmy, wykorzystaj rady Joan Anderson i Robin Wilkins, autorów poradnika "Żegnaj telewizorku". 1. Telewizor to nie niania. Postaraj się nie sadzać dziecka przed ekranem, by mieć chwilę wytchnienia. Takie spędzanie czasu jest dla malucha naprawdę szkodliwe. Kilkulatek potrzebuje różnych bodźców i częstych zmian pozycji ciała zamiast nieruchomego wpatrywania się w ekran (siedzenie w bezruchu może sprzyjać rozwojowi wad postawy u malucha). 2. Zawsze siadaj obok dziecka, gdy ogląda program. Możesz wtedy z nim porozmawiać, gdy na ekranie dzieje się coś niepokojącego, wyjaśnić mu rzeczy, których nie rozumie. 3. Wprowadź ograniczenia Pozwalaj maluchowi oglądać tylko wybrane programy. Pamiętaj, że dziecko nie odróżnia fantazji od prawdy i wierzy we wszystko, także w reklamy. Wprowadź zakaz włączania odbiornika rano przed wyjściem z domu i w trakcie posiłków. Pamiętaj, że jeśli maluch ogląda telewizję zbyt późno, gorzej śpi. Nadmiernie pobudza to także jego system nerwowy. 4. Sprawdzaj... siebie. Jeśli sama spędzasz przed ekranem kilka godzin dziennie, nawet nie zauważasz, że dziecko ogląda telewizję razem z tobą (choćby dlatego, że chce być blisko ciebie). Książka zamiast telewizji Kontakt z książką o wiele lepiej wpływa na jego rozwój niż ciągłe gapienie się w ekran. Malec, któremu dużo się czyta szybciej uczy się mówić, rozwija wyobraźnię, staje się bardziej wrażliwy i czuje się ważny. Przeczytaj jak jeszcze czytanie rozwija dziecko.