Prezent dla 3-latki: prezenty dla dziewczynki, która skończyła 3 latka (najlepsze pomysły)
Fajny prezent dla 3-latki może zarówno bawić dziecko, jak i je rozwijać. Wśród hitów dla dziewczynki znalazł się interaktywny kucyk, piesek, który szczeka, lalka-bobas oraz serwis do zabawy w dom. To wymarzone prezenty na Dzień Dziecka, urodziny i święta! Wybrałyśmy tylko najlepsze pomysły na zabawki dla 3-letniej dziewczynki za mniej niż 100 zł oraz jeden specjalny, nieco droższy.
Prezent dla 3-latki musi spełniać wysokie wymagania malucha. 3-letnia dziewczynka ma już dużą wyobraźnię i sporo zainteresowań. To wdzięczny wiek na kupowanie zabawek. Dobrze dobrany prezent może przynieść dziecku wiele radości i być okazją do świetnej zabawy. Przygotowałyśmy dla was propozycje prezentów dla 3-letniej dziewczynki na urodziny, Dzień Dziecka i inne święta. Można je też podarować tak po prostu... bez okazji, bo to naprawdę świetne zabawki. Prezent dla 3-latki: Jaki pomysł na prezent dla 3-letniej dziewczynki będzie najlepszy? Najlepsze zabawki dla 3-letniej dziewczynki: 1. Interaktywny piesek 2. Lalka bobas 3. Namiot do zabawy 4. Serwis do herbaty 5. Salon urody dla psa 6. Ciastolina dentysta 7. Stempelki pieczątki 8. Mata muzyczna 9. Kucyk interaktywny Toffee 10. Szmaciana laleczka Jaki prezent dla 3-letniej dziewczynki? Prezent dla 3-latki to nie lada wyzwanie. Dziecko w wieku 3 lat jest bardzo ciekawe świata, ruchliwe, a z racji tego, że zaczyna chodzić do przedszkola, zaczynają je interesować także inne dzieci i zabawa z nimi. Dla 3-latki możesz wybrać zabawki: edukacyjne – puzzle, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zakupy/klocki-dla-dziecka-jak-wybrac-najlepsze-klocki-1840-r1/">klocki, gry planszowe, imitujące świat dorosłych – odkurzacz, kuchenka, pralka, plastyczne – farby, kredki, ciastolina, muzyczne – dziecięce instrumenty muzyczne. Wybierając prezenty na urodziny czy święta dla 3-latki, możesz wziąć pod uwagę jej zainteresowania, które na tym etapie rozwoju są coraz bardziej widoczne. Czy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/lalka-typu-bobas-z-funkcjami-czy-interaktywna-podpowiadamy-praktyczne-wskazowki-26547-r1/">dziewczynka lubi bawić się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/lalka-typu-bobas-z-funkcjami-czy-interaktywna-podpowiadamy-praktyczne-wskazowki-26547-r1/">lalkami, a może woli pluszaki lub… samochody? Psychologowie zgodnie podkreślają, że zabawki nie mają płci i nie można traktować prezentów zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców stereotypowo. Poniżej znajdziesz kilka ciekawych pomysłów na fajny prezent dla 3-letnich dziewczynek. To <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/prezent-dla-przedszkolaka-10-podarkow-w-swietnej-cenie-przeglad-27685-r1/">prezenty dla przedszkolaka w atrakcyjnych cenach. Mamy nadzieję, że spełnią marzenia waszych maluchów i będą fajnym prezentem nie tylko na Boże Narodzenie czy Dzień Dziecka. Najlepsze zabawki na prezent dla 3-latki Kupując prezent dla 3-latki, postaw na sprawdzone zabawki − hity uwielbiane przez dzieci i cenione przez dorosłych. Wybrałyśmy fajne, a jednocześnie dość tanie prezenty dla dziewczynki, za które nie zapłacisz więcej niż 100 zł (poza jednym, specjalnym i droższym, dla tych, którzy chcą i mogą wydać więcej). 1. Interaktywny piesek na prezent dla 3-latki Piesek na prezent dla 3-latki wywoła mnóstwo pozytywnych emocji. Piesek interaktywny rasy Spaniel reaguje na dotyk, a nawet na obecność jego właściciela (posiada w środku czujnik zbliżeniowy). Podczas głaskania wydaje różne dźwięki. Piesek prosi, szczeka, skomle, porusza główką oraz macha ogonkiem. Ma giętkie łapy, przez co można je układać w różnych pozycjach. View Burdaffi on the source website 2. Lalka bobas dla 3-letniej dziewczynki Nie namawiamy do kupowania dziewczynkom kolejnych lalek, ale jeśli twoja 3-latka je uwielbia (albo jeszcze nie ma żadnej), wybierz prezentowy pewniak. Bobasy to najbardziej popularne zabawki dla dziewczynki. Ta lalka mówi np. „weź mnie na rączki” i śpiewa „Jadą, jadą misie”. Ma piękne oczka ze wspaniałymi rzęskami i słodką minkę oraz magiczną buteleczkę ze znikającym mlekiem! Lalka-bobas dla 3-latki ubrana jest w mięciutkie kolorowe ubranko z polaru, ze skarpetkami i czapeczką. Ubranko można zdjąć i wyprać, dzięki czemu laleczkę łatwo utrzymać w czystości. Wysokość lalki to ok. 45 cm. View Burdaffi on the source website 3. Namiot do zabawy w domu na urodziny dla 3-latki To wymarzony prezent dla 3-latek − miłośniczek<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/maskotki-z-krainy-lodu-2-to-absolutny-hit-dla-maluszkow-27921-r1/"> Krainy Lodu! Materiał namiotu przedstawia bohaterów bajki – Annę, Elsę i bałwanka Olafa. W środku znajduje się dużo przestrzeni. Prezent idealnie sprawdzi się do zabaw w domu, jak i na dworze. Wymiary namiotu: 100x100x140 cm. View Burdaffi on the source website 4. Serwis do herbaty na prezent dla dziewczynki Jeśli szukasz uniwersalnego prezentu dla 3-letniej dziewczynki, wybierz pastelowy zestaw naczyń oraz sztućców kuchennych, które pozwolą na wydanie dziecięcego przyjęcia. W zestawie znalazły się: duży pojemnik z uchem do przechowywania zestawu, imbryk z uchem, 4 filiżanki, 4 małe talerzyki, duży talerzyk, dzbanuszek na mleko, cukierniczka z pokrywką, 5 łyżeczek. View Burdaffi on the source website 5. Salon urody dla psa na prezent dla 3-latki Zestaw z salonem urody dla psa to idealna zabawka dla dziewczynki, która<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/zwierzak-dla-dziecka-5-powodow-by-dziecko-mialo-psa-lub-kota-1887-r1/"> pragnie mieć swojego pupila. Zabawka umożliwia dzieciom zajmowanie się zwierzątkiem, a także uczy je wrażliwości, odpowiedzialności i sumienności. Zestaw dla 3-latki składa się z: plecaka/toaletki suszarki grzebienia nożyczek maszyny do włosów żelu spryskiwacza. View Burdaffi on the source website 6. Ciastolina dentysta jako pomysł na prezent dla dziewczynki Prezent dla dziewczynki może łączyć zabawę z nauką, a do tego pełnić rolę terapeutyczną. Pewnie niejeden 3-latek czuje czasami lęk przed wizytą u dentysty. Taki zestaw do zabawy w specjalistę od zębów przekona malucha, że nie ma się czego bać. Ma mnóstwo akcesoriów i części, które pozwolą dziecku wcielić się w rolę lekarza! View Burdaffi on the source website 7. Stempelki pieczątki na prezent dla 3-latki Pieczątki lub stempelki to znakomity pomysł na prezent dla 3-latki. Wystarczy chwila i kolorowe stempelki pojawią się na kartce, laurce, pocztówce, którą przygotuje dziecko. To prosta, ale dająca wiele frajdy zabawa. Dziewczynki ją uwielbiają! View Burdaffi on the source website 8. Mata muzyczna dla 3-letniej dziewczynki Muzyczna mata interaktywna do tańczenia spodoba się każdej 3-latce. Rozwija koordynację ruchowo-wzrokową, zmysł słuchu i dotyku. Posiada odgłosy zwierzątek – kotka, pieska, żabki, ptaszka oraz instrumentów muzycznych (gitarę, harfę, altówkę, fortepian, trąbkę, dzwonki), gra piosenki i rytmy, miga światełkami oraz ma funkcje nagrywania własnych kompozycji. Rozmiary maty to 130x40 cm. View Burdaffi on the source website 9. Interaktywny kucyk Toffee dla 3-latki Jeśli dysponujesz większym budżetem, możesz kupić droższy prezent dla 3-latki. O tym, że dziewczynki marzą o własnym kucyku, nie trzeba nikogo przekonywać. Teraz to marzenie jest w zasięgu ręki, nawet jeśli nie macie stajni! Kucyk Epee, o wdzięcznym imieniu Toffee, jest co prawda pluszowy, ale wspaniale udaje prawdziwego konika! Uwielbia się przytulać, cieszy się, gdy się go czesze, mruga oczami, rusza uszkami, a nawet chrupie podczas jedzenia marchewki. Łącznie posiada aż 6 funkcji. Kucyk Toffee idealnie nadaje się na prezent dla 3-latki! Potrzebuje dziecięcej troski i miłości. Gdy jest głodny, trzeba go nakarmić, a gdy się przestraszy, należy go uspokoić. Dzieci, opiekując się nim, odkrywają w sobie empatię i uczą się odpowiedzialności. View Burdaffi on the source website View Ediplayer on the source website 10. Szmaciana laleczka dla 3-latki Mięciutka laleczka to dla trzylatki zabawka idealna. Może stać się ulubioną przytulanką, która pomoże zasnąć albo będzie towarzyszyć trzylatce w przedszkolu. Wybór szmacianek jest naprawdę duży, więc dla każdej dziewczynki uda się znaleźć laleczkę idealną. View Burdaffi on the source website Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/prezent-dla-dziewczynki-2-3-lata-3226-r3/">Prezent dla dwuletniej dziewczynki <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zakupy/prezent-dla-dziewczynki-od-3-roku-zycia-od-52-do-350-zl-27535-r1/">Prezent dla dziewczynki na święta i nie tylko <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/prezent-dla-trzylatka-na-swieta-top-najciekawszych-i-w-dobrej-cenie-propozycji-przeglad-27596-r1/">Prezent dla trzylatka na święta
Książki dla 3-latków: propozycje dla chłopców i dziewczynek [TOP 7]
Zastanawiasz się, jakie książki będą najlepsze dla 3-latka? Sprawdź, na które z nowości i bestsellerów warto zwrócić szczególną uwagę. W naszym zestawieniu znajdziesz zarówno książki dla 3-latka dziewczynki, jak i 3-latka chłopca. A wśród nich – propozycje idealne na dobranoc oraz do wspólnej nauki i zabawy w ciągu dnia.
Wśród polecanych książek dla 3-latków nie mogło zabraknąć ani książeczek obrazkowych, ani tych pełnych mądrych, prostych historii. Wierszyków i prozy. Przekonaj się, że na naszej liście znajdują się wyłącznie tzw. pewniaki, których tytuły warto pamiętać, wybierając książkowy prezent lub podczas wizyty w bibliotece. 1. Tajemniczy las, czyli podróż po leśnych ścieżkach Poszukując nowości wśród książek dla trzylatków, prawdopodobnie natkniecie się na ten tytuł. I bardzo dobrze, bo choć mało tu tekstu, niemal każda linijka pokazuje, że na naturę można potrzeć nie tylko wnikliwie, ale i z czułością. Na przykład? Porównując cętki na grzbiecie jelonka i jego mamy ze światełkami migoczącymi na wieczornym niebie. Albo szukając jagód na deser dla małego niedźwiadka lub kryjówek dla zajączków, w których mogą czuć się bezpiecznie. A wszystko to na ilustracjach, od których naprawdę trudno oderwać wzrok... Tak, Sandra Dieckmann zaprasza dzieci w niezwykłą podróż po lesie. Pokazuje sceny z leśnego życia o różnych porach roku i dnia. Już na pierwszy rzut oka widać, jaka to piękna kraina… Ale to nie jedyny powód, dla którego nie będziecie szybko przerzucać stron. Ilustracje kryją w sobie bowiem wiele szczegółów, które wspaniale jest odkrywać powoli – jak na prawdziwego obserwatora przyrody przystało. Na końcu książki znajdziemy ciekawe informacje na temat bohaterów Tajemniczego lasu. Można zatem powiedzieć, że to bardzo udane połączenie picturebooka z książką edukacyjną. PS. Z serii Tajemnicza przyroda w Wydawnictwie Słowne ukazała się również Tajemnicza dżungla. Tytuł: Tajemniczy las Autor: Sandra Dieckman Ilustracje: Sandra Dieckman Wydawnictwo Słowne Młode (2022) View Burdaffi on the source website 2. Przytulanki, czyli wierszyki na dziecięce masażyki (moc zabaw relaksujących i pogłębiających więzi) „Matki na całym świecie wiedzą i czują, że dzieci chcą być głaskane, przytulane” pisze prof. Marta Bogdanowicz, jedna z najważniejszych osobistości polskiej pedagogiki. Ale czytać wierszyki i jednocześnie zapewniać dziecku mnóstwo frajdy (lub ukojenia) z drapania po pleckach lub delikatnego szczypania? Masowania, muskania, rysowania, chwytania za dłoń (palec, stópkę)...? Spokojnie, to tylko na początku wydaje się skomplikowane. Za drugim, trzecim, setnym czy pięćsetnym spotkaniem z Przytulankami zapomnicie nawet o najtrudniejszych początkach. Tak właśnie było w naszym przypadku, ponieważ ta książka towarzyszyła nam codziennie (tak, codziennie) przez bite 3 lata (od 2 do 5 roku życia córki). Nasze ulubione masażyko-wierszyki to: Bocian i szpak (z przyjemnym drapaniem), Placek (z ugniataniem, ściskaniem boczków, głaskaniem), Bajeczka (z wędrowaniem palcami i dłońmi po pleckach). Warto podkreślić, że prof. Marta Bogdanowicz wiele masażyków opracowała do wierszy takich poetów jak Jan Brzechwa, Julian Tuwim czy Danuta Szlagowska. Prócz wspaniałej zabawy pełnej bliskości, dzięki tej książce, dziecko pozna też moc wyjątkowych wierszyków. Tytuł: Przytulanki, czyli wierszyki na dziecięce masażyki Autor: Marta Bogdanowicz Ilustracje: Cezary Deliński Wydawnictwo: Harmonia (2017) View Burdaffi on the source website 3. Elementarz dobrych manier pana Szopa: kultura osobista jest super! Jeśli uważacie, że 3 lata to wiek, w którym warto wprowadzić dziecko w świat dobrych manier — ta książka z pewnością pomoże. Znajdziecie tu rady, jak zachować się przy stole, wobec starszych i rówieśników. Zasady savoir-vivre dużo łatwiej zapamiętać, kiedy przybiorą formę zabawnych wierszyków. Równie ciekawie zilustrowanych sytuacjami z życia (nie zawsze) sympatycznych zwierzątek. Rymowane porady pełne są wskazówek co do tego, jak zachowywać się w kulturalnie. Na przykład: Dobrą radę dam ci, smyku: nie drap się po pupie. Nie najładniej to wygląda, Kiedy jesteś w grupie. Na obrazku obok — słonik trzymający w trąbie parasolkę i próbujący się nią podrapać po... wiecie czym. I dwie zdumione myszki oraz zaniepokojony pan Szop. A to tylko jedna z 47 cennych wskazówek savoir-vivre dla 3-latków. Tytuł: Elementarz dobrych manier pana Szopa Autor: Patrycja Wojtkowska-Skóra Ilustracje: Joanna Myjak Wydawnictwo: Wilga (2020) View Burdaffi on the source website 4. Rok w przedszkolu: książka obrazkowa w sam raz dla 3-latka Co się dzieje w przedszkolu od września do wakacji? Baaardzo dużo… Przemysław Liput zilustrował to wszystko w kolejności chronologicznej (od września do wakacji) i z wyjątkową dbałością o szczegóły (a to coś w sam raz dla małych bystrzaków). Muszę też przyznać, że nie spodziewałam się, że dzięki tej książce dowiem się aż tyle o przedszkolu… mojej własnej córki. „Rok w przedszkolu” zaczęłyśmy „czytać” już na ławeczce przed biblioteką i okazało się, że ukazane tu sytuacje, postacie i przedmioty są albo takie same, albo zupełnie inne niż w przedszkolu córki… Byłam zdziwiona, ale i szczęśliwa, bo dotąd długo i na próżno próbowałam rozmawiać z Małą o przedszkolu. A tu – proszę! Przewracając strony tej książki, słyszałam historyjkę za historyjką. A to o myciu rączek, a to o procedurach przy wychodzeniu na spacery, a to o kolegach i koleżankach… „Rok w przedszkolu” raczej nie sprawdzi się jako książka do „czytania” przed snem. Może się bowiem zdarzyć, że twój przedszkolak też się rozgada (np. na temat jak to było u nich z przygotowaniami do Dnia Niepodległości) czy rozemocjonuje (np. w związku z tym, że w przedstawianym przedszkolu, najzwyczajniej w świecie, mieszka sobie kot). Jednocześnie gorąco polecam ją do przeglądania w wolnym czasie w ciągu dnia. Tytuł: Rok w przedszkolu Autor/ilustracje: Przemysław Liput Wydawnictwo: Nasza Księgarnia (2016) View Burdaffi on the source website 5. Kicia Kocia poznaje strażaka Nasza przygoda z Kicią Kocią zaczęła się właśnie od książeczki o sympatycznym sąsiedzie, strażaku. Kici Koci nie mieściło się w głowie, że pan, który przyszedł do nich z wizytą – w zwykłym, wcale nie strażackim ubraniu – naprawdę gasi pożary i bierze udział w akcjach ratowniczych. Uwierzyła, kiedy uratował ją, gdy wdrapała się na drzewo, z którego nie mogła zejść… Nie bez znaczenia jest, że za sprawą bohatera strażaka, właśnie ta książeczka może wydać się ciekawa zarówno dla 3-letnich dziewczynek, jak i chłopców. Ani się obejrzałam, a kolekcja książeczek o Kici Koci powiększyła się do kilkunastu tomików. Wspólnie z córką wybierałyśmy te opowiastki, które dotyczyły tematów interesujących córkę. Na przykład przed wyjazdem nad morze zaopatrzyłyśmy się w tę pod tytułem „Kicia Kocia na plaży”. A kiedy na tapecie pojawiła się kwestia podróży na Księżyc – „Kicia Kocia w kosmosie”. Niestety, książeczka „Kicia Kocia i witaminowe przyjęcie” nie sprawiła, że córka pokochała warzywa i owoce, ale… zainspirowana jednym ze śniadań Kici Koci, zażyczyła sobie kilka pomidorków koktajlowych na kolację. Jedno jest pewne: dzieci lubią Kicię Kocię. Prawdopodobnie za to, że jej radości i problemy są podobne do tych, które znają z życia. I prosty przekaz, opatrzony charakterystycznymi, przyjemnymi w odbiorze ilustracjami. Dorośli lubią Kicię Kocię za to, że lubią ją ich dzieci i za… przyjazną cenę każdej z książeczek. Tytuł: Kicia Kocia poznaje strażaka Autor: Anita Głowińska Ilustracje: Anita Głowińska Wydawnictwo: Media Rodzina (2012, 2019) View Burdaffi on the source website 6. Wiersze Tuwima dla dzieci, czyli ponadczasowa klasyka dla 3-latka Kiedy rozmawiałam o książkach dla dzieci z rodzicami rówieśników mojej trzyletniej wówczas córki, często okazywało się, że wielu z nich również nie wyobraża sobie domowej biblioteczki bez wierszyków Tuwima. Jeden zdolny trzylatek znał nawet na pamięć prawie całą „Lokomotywę”: „Stoi na stacji lokomotywa, tłusta, ogromna i pot z niej spływa…” Na własne uszy słyszałam, jak recytował, zapamiętale oddając „puffff, jak goląco, ufff, jak goląco!” i nie mogłam wyjść z podziwu. U nas (bardzo) długo (bardzo) ulubionymi wierszami były „Okulary” i „Spóźniony słowik”. Można jedynie przypuszczać, że popularność poety wśród najmłodszych wynika z talentu „pana Tuwina” (tak u nas mówiło się swego czasu na autora „Ptasiego radia”). Rytmy, rymy, starannie dobrane nie tylko słowa, ale i głoski sprawiają, że melodia tych wierszy po prostu wpada w ucho i bardzo jej tam dobrze. Wiersze Tuwima, czytane cichutko i powoli, znakomicie mogą się sprawdzić w charakterze lektury na dobranoc. Tytuł: Wiersze dla dzieci Autor: Julian Tuwim Ilustracje: Olga Siemaszko Wydawnictwo: Prószyński i S-ka (2022) View Burdaffi on the source website 7. Świat należy do ciebie, czyli moc serca i odwagi To książka dla 3-latków, która może okazać się jedną z najważniejszych w domowej biblioteczce na wiele lat, a może nawet na całe życie. Na każdego przedszkolaka czekają tu trzy lekcje dotyczące bardzo ważnych spraw: miłości, wiary w siebie i zachwytu nad światem. Lekcje to działające na wyobraźnię ilustracje i wierszyki, które mogą okazać się bardzo pomocne, gdy trzeba będzie podejmować ważne (nawet jeśli dziecięce) decyzje. Przykład? Proszę bardzo: Zawsze słuchaj głosu serca, Nie bój się przekraczać granic. Idź przez życie pewnym krokiem. A przeszkody? Miej je za nic! Tytuł: Świat należy do ciebie Autor: Barry Falls Ilustracje: Barry Falls Wydawnictwo Słowne (2022) View Burdaffi on the source website Zobacz także: Książki o dinozaurach dla dzieci w różnym wieku [PRZEGLĄD NAJLEPSZYCH TYTUŁÓW] Książki dla dzieci o kosmosie: 8 najciekawszych pozycji Audiobook dla dzieci – najlepsze książki do słuchania [TOP 5]
Obowiązek przedszkolny: kto mu podlega i od jakiego wieku trzeba iść do przedszkola?
Na każdym dziecku w Polsce spoczywa obowiązek przedszkolny. Może on zostać dwukrotnie odroczony, jednak bez przekraczania pewnego wieku dziecka. O tym, kto podlega obowiązkowi przedszkolnemu oraz w jakiej formie ma być on realizowany, mówią zapisy prawa.
W obliczu wielu zmian, które zachodziły w ostatnich latach, rodzicom może być ciężko nadążać za nowymi wytycznymi, również tymi dotyczącymi obowiązku przedszkolnego. Oto aktualne zasady <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rekrutacja-do-przedszkola-kryteria-terminy-wnioski-23993-r1/">rekrutacji do przedszkoli na rok 2022/2023 i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych. Spis treści: Obowiązek przedszkolny w Polsce Obowiązek przedszkolny – od ilu lat? Obowiązek przedszkolny u młodszych dzieci Odroczenie obowiązku przedszkolnego Obowiązek przedszkolny – ustawa Zaświadczenie o spełnianiu obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego Obowiązek przedszkolny w Polsce Roczne przygotowanie przedszkolne obowiązuje dzieci w wieku 6 lat. Rodzice mają obowiązek zapisać dziecko do przedszkola albo oddziału przedszkolnego w szkole, lub zapewnić mu możliwość spełnienia tego obowiązku w innej formie. Dodatkowo muszą zadbać o to, żeby dziecko regularnie uczęszczało na zajęcia, a jeśli realizuje ono obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego w innej formie (np. w ramach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/edukacja-domowa-ile-kosztuje-jak-zaczac-28090-r1/">edukacji domowej), rodzice są zobowiązani stworzyć dziecku odpowiednie warunki do nauki. Obowiązek przedszkolny – od ilu lat? Wychowanie przedszkolne jest dostępne dla dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym skończą 7 lat. Sześciolatki mają obowiązek odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w: przedszkolu, oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, innej formie wychowania przedszkolnego. Obowiązek ten rozpoczyna się z początkiem roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 6 lat. Jest to istotne w kontekście przywrócenia rozpoczynania obowiązku szkolnego w wieku 7 lat. Na wniosek rodziców naukę w szkole podstawowej może także rozpocząć dziecko, które w danym roku kalendarzowym kończy 6 lat. Obowiązek przedszkolny u młodszych dzieci Czy czterolatek ma obowiązek przedszkolny? A jak wygląda sytuacja z pięciolatkami i obowiązkiem przedszkolnym? Trzylatki, czterolatki oraz pięciolatki mają ustawowe prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego. Gdy zdarzy się sytuacja, że dziecko nie zostanie przyjęte do żadnego z przedszkoli/oddziałów przedszkolnych wskazanych we wniosku o przyjęcie, władze gminy powinny wskazać rodzicom inne przedszkole lub oddział przedszkolny w szkole podstawowej, który musi przyjąć dziecko. W szczególnie uzasadnionych przypadkach wychowaniem przedszkolnym może także zostać objęte dziecko, które ukończyło 2,5 roku. Gmina jednak nie ma obowiązku przyjęcia takiego dziecka. Odroczenie obowiązku przedszkolnego Odroczenie obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego dotyczy dzieci, które posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Obowiązek przedszkolny można odroczyć 2 razy i należy zrobić to do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 9 lat. Taki wniosek należy złożyć do 31 sierpnia danego roku. Wniosek trzeba złożyć w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat, jeżeli rodzice chcą znowu odroczyć obowiązek przedszkolny – powinni złożyć wniosek w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 8 lat. Działa to tak samo, jak odroczenie obowiązku szkolnego, jeśli dziecko nie jest gotowe do pójścia do szkoły. Obowiązek przedszkolny – ustawa Podstawami prawnymi, które mówią o rocznym obowiązku przygotowania przedszkolnego, są dwie ustawy: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.prawo.vulcan.edu.pl/przegdok.asp?qdatprz=akt&qplikid=4186" rel="nofollow noopener" target="_blank">Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1148) zwana dalej „prawo oświatowe”, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19660240151/U/D19660151Lj.pdf" rel="nofollow noopener" target="_blank">Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.) zwana dalej „ustawą egzekucyjną”. Te właśnie zapisy w prawie regulują wiek dzieci w kwestii obowiązku przedszkolnego, orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, a także określają, jakie warunki dziecko powinno mieć zapewnione, by taki obowiązek spełniać. Mówią również o tym, gdzie dziecko powinno odbyć przygotowanie przedszkolne. Zaświadczenie o spełnianiu obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego Zaświadczenie o spełnianiu obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego placówka może wydać, dopiero gdy dziecko rzeczywiście zacznie spełniać ten obowiązek, czyli uczęszcza do przedszkola. Zazwyczaj dyrektorzy – na wniosek rodziców – wydają takie zaświadczenie na okres do końca roku szkolnego. Potwierdza ono, że dziecko spełniło obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego. Jest to wiarygodny dokument z pieczęcią i podpisem dyrektora. Dzięki takiemu zaświadczeniu dziecko może korzystać np. z różnego rodzaju ulg. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/kapcie-do-przedszkola-oddychajace-modne-i-w-przystepnej-cenie-4389-r3/">Kapcie dla przedszkolaka – wygodne i ładne! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/wyprawka-do-przedszkola-lista-do-druku-20979-r1/">Wyprawka dla przedszkolaka – niezbędniki i to, co można sobie... odpuścić! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/adaptacja-przedszkolna-klopoty-z-adaptacja-w-przedszkolu-6530-r1/">Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola? Konsultacja merytoryczna mgr Iwona Nitefor Nauczyciel przedszkola, w zawodzie pracuje od 2015 roku. W 2014 roku ukończyła Podyplomowe Studia Kwalifikacyjne z zakresu Edukacji Małego Dziecka „Nauczyciel przedszkola i edukacji wczesnoszkolnej”. W 2010 ukończyła roku historię nauczycielską na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego
35. miesiąc życia dziecka - wyzwania, radości, nowe umiejętności
Twoje dziecko tuż przed trzecimi urodzinami zdaje sobie sprawę z własnych upodobań i antypatii. Zaczyna też rozwijać swoje poczucie humoru. Zobacz, jak możesz wspierać rozwój swojego dziecka w 35. miesiącu życia, zanim skończy 3 lata i pójdzie do przedszkola.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co może cię niepokoić Co może cię zainteresować Rozwój fizyczny Pomaganie rodzicom w domowych porządkach to znakomity trening sprawności fizycznej trzylatka, dlatego warto zachęcać dziecko do współpracy podczas codziennej krzątaniny. Podlewanie kwiatków, mycie plastikowych talerzy to typowe obowiązki przedszkolaka. Są dobrze dostosowane do umiejętności motorycznych trzylatka. Pierwsze próby z pewnością nie zakończą się pełnym sukcesem, ale już po kilku razach maluch doskonale poradzi sobie z zadaniami, które mu otrzymał. Twój trzylatek, tak jak miliony innych dzieci w tym wieku, uwielbia wszystko robić samodzielnie. Ma na tyle sprawne rączki, że może rozpinać guziczki przy sweterku i kroić ziemniaczki na talerzu. Może już sam nalewać mleka do płatków, położyć plasterek sera na kanapkę, zetrzeć kurze na niskich powierzchniach czy obsługiwać myszkę komputerową (czytaj też: Maluch i cyberzabawki). Rady dla rodziców: Gdy nie możecie wyjść na dwór, zorganizuj dziecku w domu takie zabawy, które pomogą mu rozładować nadmiar energii. Tor przeszkód, stworzony z książek, klocków i innych przedmiotów, jakie znajdują się w każdym domu, to świetna zabawa na deszczowe dni. Ćwiczenia polegające na naprzemiennym przeskakiwaniu, wspinaniu się, czołganiu znakomicie wpływają na koordynację ruchów dziecka. Jeśli brakuje ci pomysłów, wybierz jedną z 9 idealnych zabaw na deszczowe dni. Staraj się uwrażliwiać dziecko na potrzeby innych ludzi. Trzeci rok życia to też dobry czas, by uczyć dziecko pomagania innym. Rozwój emocjonalny Tuż przed trzecimi urodzinami dziecko jest już na tyle duże, by zdawać sobie sprawę z własnych upodobań i antypatii. Wie, co lubi, czego woli unikać, a czego nie cierpi z całego serca! Efektem ubocznym tej skądinąd cennej umiejętności są lękowe fobie, jakie mogą pojawić się w tym okresie życia dziecka. Malec może definitywnie odrzucić kąpiel, spanie w swoim pokoju albo nawet zjeżdżalnię na placu zabaw. To, czego boją się dzieci, czasem stanowi niezła zagadkę dla rodziców, ale przede wszystkim bardzo utrudnia życie maluchowi. Trzylatek czuje się już odpowiedzialny za młodsze dzieci. W kontaktach z nimi jest opiekuńczy i delikatny. Z czułością opiekuje się niemowlakami lub plastykowymi bobasami, dokładnie nakrywa kołderką misia i utula w ramionach płaczącą lalkę. Rady dla rodziców: Trzylatek ma silną potrzebą bycia potrzebnym i kompetentnym. Pomoc rodzicom w przygotowaniu posiłku lub samodzielne podanie im owoców na talerzu wzmocni jego poczucie własnej wartości i napełni dumą z siebie. (zobacz, jak przebiega nauka pewności siebie). Rozwój intelektualny U trzylatka rozwój abstrakcyjnego myślenia idzie w parze z narodzinami poczucia humoru. Oczywiście dziecko nie zrozumie jeszcze wyrafinowanego żartu ani ukrytej ironii, ale żarty sytuacyjne z pewnością rozbawią go do łez. Pod koniec trzeciego roku życia dziecka lubi scenki oparte na absurdzie, a znajomość mowy pozwala trzylatkowi na chwytanie w lot żartów słownych. Czytaj też: jak rozbudzić poczucie humoru. Trzylatek sam prowokuje śmieszne sytuacje, mówiąc np. niskim głosem lub naumyślnie przewracając się na równej drodze. Przechowuje w pamięci zabawne sytuacje i często je odtwarza w ten sam sposób, oczekując tej samej co za pierwszym razem reakcji. Możesz wykorzystać skłonność do śmiechu dziecka i jeśli ma jakieś problemy z wymową zaproponować mu śmieszne zabawy logopedyczne. Twoje dziecko zna już wiele piosenek i chętnie podśpiewuje je podczas zabawy. „Ojciec Wirgiliusz", „Jestem sobie przedszkolaczek", czy „Poszła Ola..." to niekwestionowane przeboje trzylatka. Maluch potrafi szybko nauczyć się prostego, kilkuwersowego wierszyka, a nawet fragmentu ulubionej bajeczki. Wymyśla również fantastyczne historyjki, w których bohaterami są znajomi z przedszkola lub wymyślone postaci. To wszystko przyda mu się, gdy dziecko rozpocznie naukę w przedszkolu (sprawdź: co naprawdę musi umieć przyszły przedszkolak). Rady dla rodziców: Ogranicz oglądanie telewizji przez dziecko i powstrzymaj się od włączania telewizora w obecności malucha. Trzylatek doskonale zauważa, co migocze na szklanym ekranie. Niezrozumiałe obrazy pełne przemocy (których pełno w wiadomościach telewizyjnych) mogą generować lęki i fobie (poznaj prawdy i mity o oglądaniu telewizji przez dziecko). Jeśli trzylatek przejawia zainteresowanie wczesną edukacją, możesz podczas zabawy pokazywać mu cyferki (od 1 do 9) i pierwsze, mało skomplikowane wzory graficzne (ślimaczki, słoneczka itd.). View Burdaffi on the source website Pamięć dziecka w tym wieku sprzyja nauce, maluch może rozpocząć swoją przygodę z literkami. Warto jednak wiedzieć, jak uczyć dziecko czytania. Obejrzyj film: Gry dla przedszkolaków View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Nie przyjmuje pomocy. Głośno protestuje, gdy ktoś ośmieli się go karmić. I bardzo dobrze. Rozwój fizyczny dziecka wymaga cierpliwości rodziców, dlatego warto czasami zacisnąć zęby i pozwolić maluszkowi na setną, z góry skazaną na porażkę, próbę samodzielnego zawiązania sznurówek. Jest nieśmiałe. Niektóre trzylatki w grupie rówieśniczej mogą być jeszcze nieśmiałe i zamiast aktywnie uczestniczyć w zabawie, jedynie uważnie obserwują, co robią inne dzieci. Wykorzystuj różne okazje, by pokonać nieśmiałość dziecka, do niczego go jednak nie zmuszaj. Śmieje się z mamy. Od pewnego czasu dziecko może żartować z pomyłek i błędów rodziców – także tych nie zamierzonych. Z łatwością zauważa wszystkie lapsusy językowe mamy i taty i wybucha śmiechem, słysząc ich przejęzyczenia i zabawne słowa. To naturalny etap rozwoju poczucia humoru. Śmiej się razem z dzieckiem, twój autorytet na tym nie ucierpi. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Sposoby na wieczorne usypianie Przestańcie się kłócić 6 metod wychowawczych, które nie działają Jak nauczyć dziecko przegrywać ADHD czy złe zachowanie Jak rozwijać pasje dziecka 42 rady na dziecięce kryzysy Rady na poranne humory 6 irytujących zachowań dziecka Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko
Zadania dla 3 latka – test kompetencji do druku
Wydrukuj te zadania dla 3 latka i sprawdź, czy potrafi to, co dzieci w jego wieku powinny już umieć. Jest to test orientacyjny, nie diagnostyczny. Pomaga wstępnie ocenić m.in. umiejętności językowe i matematyczne dziecka.
Zadania dla 3 latka nie mogą być zbyt skomplikowane, a ich polecenia powinny być krótkie i proste – maluch musi od razu zrozumieć, co ma zrobić. W naszym teście jest 15 zadań dla trzylatków, które prawidłowo rozwijającemu się dziecku nie powinny sprawić żadnych problemów. Jeśli twój maluch nie poradzi sobie z większością z nich, warto zastanowić się, dlaczego tak się dzieje i być może zasięgnąć pomocy specjalisty. Poniżej omawiamy, co sprawdzają poszczególne zadania dla 3 latka w naszym teście. Spis treści: Zadania dla 3 latka – omówienie Jak wykonać test kompetencji trzylatka Zadania dla trzylatka do druku Zadania dla 3 latka – omówienie Nasz test kompetencji trzylatka zawiera 15 zadań, które sprawdzają różne podstawowe umiejętności: logiczne myślenie, kojarzenie, spostrzegawczość, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/jak-wspierac-rozwoj-malej-motoryki-dziecka-22807-r1/">małą motorykę, orientację przestrzenną i szacowanie ilości (mniej, więcej). Poniżej krótko omawiamy każde zadanie. Zadanie dla 3 latka nr 1: nazwij zwierzęta Na obrazku znajduje się 8 zwierząt. Czy maluch potrafi nazywać zwierzęta przedstawione za pomocą rysunków? Dziecko powinno skojarzyć symbolicznie przedstawione zwierzę z prawdziwym i przypomnieć sobie jego nazwę. W tym celu jego mózg musi na obrazkach odnaleźć i przeanalizować cechy charakterystyczne każdego zwierzęcia. Siedem zwierząt jest podobnej wielkości, ale na jednym z nich siedzi malutki ptaszek. Czy dziecko go zauważy i nazwie? Zadanie sprawdza spostrzegawczość i kojarzenie dziecka. Kojarzenie pomogą też kształtować: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/zagadki-o-zwierzetach-15-nie-tylko-rymowanych-zgadywanek-27893-r1/">Zagadki o zwierzętach da dzieci. Zadanie dla 3 latka nr 2: wskaż zwierzęta Na obrazku znajduje się 7 obiektów należących do różnych kategorii – główne to: zwierzęta i przedmioty martwe. Dziecko powinno wyodrębnić z tego różnorodnego zbioru zbiór zwierząt. To podstawowa umiejętność matematyczna. Jeśli maluszek umie już liczyć w zakresie dziesięciu, możecie spróbować policzyć wszystkie elementy, policzyć ile w śród nich stanowią zwierzęta, a ile pozostałe obiekty. Pomóż dziecku kształtować jego umiejętności matematyczne poprzez <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/zabawy-matematyczne-dla-dzieci-7-zabaw-matematycznych-dla-dziecka-1974-r1/">gry i zabawy matematyczne dla dzieci. Dziecko może wskazywać zwierzaki palcem albo zakreślić je kredką. Zadanie dla trzylatka nr 3: wskaż i nazwij owoce Cel jest podobny do tego z poprzedniego zadania, jednak tym razem stopień trudności jest nieco wyższy, gdyż wszystkie obrazki przedstawiają rzeczy nieożywione i jest ich więcej, na dodatek wszystkie to produkty spożywcze. Tworzą więc spójny zbiór, z którego trzeba wyodrębnić logiczny podzbiór. Dodatkowo, dziecko powinno nazwać owoce przedstawione na rysunkach. I znowu: możecie wspólnie policzyć wszystkie elementy i owoce, a te ostatnie wskazać lub zakreślić. W nauce matematyki i czytania pomoże dziecku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-czytania-moze-byc-zabawa-tak-poznaj-metode-domana-20805-r1/">metoda Domana. Zadanie dla trzylatka nr 4: połącz przedmioty w pary Na obrazku są 4 symboliczne rysunki, które tworzą dwie logiczne pary. Żeby rozwiązać to zadanie, dziecko musi zidentyfikować symbole z rzeczywistymi obiektami i znaleźć pomiędzy nimi związek. Wbrew pozorom to zadanie jest dość wymagające i wymaga zrealizowania kilku procesów myślowych. Zadanie sprawdza kojarzenie i logiczne myślenie. Zadanie dla 3 latka nr 5: jaka to pogoda? Na obrazku są symbole, które maluch powinien skojarzyć nie z realnymi przedmiotami, ale ze zjawiskami – to trudniejsze niż identyfikowanie przedmiotów. Dorosłym obrazki wydadzą się oczywiste, ale dla malucha to intelektualne wyzwanie. Najpierw mózg dziecka musi zrozumieć obrazki, czyli prawidłowo zinterpretować to, co przedstawiają, a następnie prawidłowo odczytać ich symboliczne znaczenie. Zadanie sprawdza kojarzenie, logiczne i abstrakcyjne myślenie. Zadanie dla 3 latka nr 6: jaki zawód wykonują te osoby? Na obrazku znajduje się 5 postaci, które są ubrane i wyposażone w charakterystyczne dla konkretnego zawodu akcesoria. Dziecko musi przeanalizować każdą postać, zidentyfikować pokazane przy niej przedmioty i skojarzyć je z konkretnym zawodem. Zadanie kształtuje spostrzegawczość i kojarzenie. Spostrzegawczość u dziecka pomogą rozwijać zabawy typu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/polacz-cienie-z-obrazkami-zagadka-dla-dzieci-7335-r1/">połącz cienie z obrazkami. Zadanie dla trzylatka nr 7: gdzie jest piłka? Do porównania są dwa podobne obrazki. Dziecko powinno zauważyć i umieć powiedzieć, że na jednym z nich piłka jest POD stołem, a na drugim – NAD stołem. Zadanie testuje, czy dziecko umie orientować w przestrzeni obiekty i ich położenie względem siebie – to jedna z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/wszystkie-dzieci-przychodza-na-swiat-ze-zmyslem-matematycznym-27569-r1/">umiejętności matematycznych. Zadanie dla 3 latka nr 8: co można zjeść? Do zidentyfikowania są dwa obiekty: owoce i balon. Zadanie typowo logiczne, nie powinno żadnemu trzylatkowi sprawić najmniejszych problemów, nawet jeśli nigdy nie widziało balonu lotniczego. Zadanie dla trzylatka nr 9: nazwij poszczególne części ciała Na obrazku znajduje się dziewczynka w kostiumie plażowym. Sprawdź, czy dziecko nazwie tylko główne części ciała, czy potrafi w ich obrębie nazwać ich mniejsze części. Np. noga składa się ze stopy, podudzia, kolana, uda, a na głowie są jeszcze uszy, nos, oczy i usta. Zadanie sprawdza, czy dziecko umie interpretować obrazek – odnajdywać na nim części ciała obecne u ludzi i czy jest spostrzegawcze. Zadanie dla 3 latka nr 10: opowiedz, co widzisz na obrazku Zadanie sprawdza m.in. umiejętności językowe dziecka i jego wyobraźnię. Poza tym testuje umiejętność interpretowania obrazków i znajdowanie kontekstów (gdzie jest postać, dlaczego tam jest, co robi). Maluch może skupić się wyłącznie na opisie postaci – jak wyglądają, co trzymają, jak są ubrane, ale może także tworzyć miniopowiadania. Zadanie dla trzylatka nr 11: który dom jest najmniejszy? Na obrazku znajduje się 5 budynków, które różnią się wysokością i szerokością. Jeśli dziecko będzie miało kłopot z udzieleniem odpowiedzi, zadanie doprecyzować można, pytając: który dom jest najniższy. Na to pytanie dużo łatwiej jest udzielić odpowiedzi. Zadanie sprawdza, czy dziecko umie porównywać obiekty i wartościować ich cechy (umiejętność matematyczna). Zadanie dla 3 latka nr 12: które zwierzątko jest długie? Kolejne zadanie sprawdzające umiejętności dziecka w zakresie porównywania obiektów i szacowania ich rozmiarów. Zadanie dla trzylatka nr 13: kto jest młody, a kto stary? W tym zadaniu trzylatek musi przyporządkować postaci do abstrakcyjnych pojęć. Dokonuje tego analizując obrazki i szukając na nich cech, charakterystycznych dla starości i młodości. Pozornie łatwe, ale wymaga abstrakcyjnego myślenia, kojarzenia i interpretowania obrazów. Zadanie dla 3 latka nr 14: na którym kwiatku jest więcej płatków? Nawet nieumiejące liczyć dziecko powinno sobie poradzić z tym zadaniem. Polega ono na szacowaniu ilości i porównywaniu ich miedzy sobą. Zadanie można rozwiązać wskazując kwiatek z największą liczbą płatków, ale też pokazywać, że ten kwiatek ma więcej płatków niż ten, ale mniej niż tamten. Czy dziecko to zrobi? Zadanie dla trzylatka nr 15: pokoloruj obrazek konkretnymi kolorami Zadanie wymaga od dziecka odnalezienia odpowiednich kolorów i użycia ich na obrazku. Dodatkowo pozwala sprawdzić, jak maluch wypełnia barwami <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/kolorowanki-dla-dzieci-do-druku-zwierzatka-4192-r3/">kolorowanki, co należy do sprawności dłoni, czyli małej motoryki. Trzylatek raczej nie pokoloruje precyzyjnie obrazka, ale to normalne. Jak wykonać test kompetencji trzylatka Ćwiczenia, które zawarliśmy w naszym teście kompetencji dla trzylatka, są dostosowane do umiejętności większości dzieci w tym wieku. Nie są podstawą do diagnozy chorób u dziecka, a jedynie wskazówką, nad którą dziedziną warto jeszcze z dzieckiem popracować. Sprawdź też, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-36-r6/">co powinien umieć trzylatek. Wydrukuj test. Zaproś dziecko do zabawy w rozwiązywanie zadań z testu. Czytaj dziecku polecenia i obserwuj, czy któreś z zadań nie sprawia mu problemu. W razie potrzeby spróbuj dziecku pomóc, nakierowując je na poprawne rozwiązanie i udzielając dodatkowych wskazówek. Jeśli zauważysz, że dziecko gorzej radzi sobie z niektórymi zadaniami, warto zacząć podsuwać mu podobne, aby wspomagać rozwój w tych obszarach, z którymi maluch ma problem. Do tego celu mogą służyć zestawy zadań dla trzylatków, które można kupić w sieci. Można także takie proste zabawy i zagadki organizować dziecku spontanicznie w czasie spacerów czy domowego życia. Dzieci uczą się szybko, więc drobne deficyty maluch powinien szybko nadrobić. View Burdaffi on the source website Zadania dla trzylatka do druku Kliknij w obrazek, by wydrukować cały test kompetencji składający się z 15 zadań dla 3 latka. Otworzy się on w nowym oknie, z którego można wysłać go na drukarkę – wystarczy zwykła, czarno-biała. Zadania najlepiej wydrukować na zwykłym papierze, który będzie idealny do kolorowania. Zanim przystąpicie do testu, upewnij się, że dziecko jest w dobrym nastroju, nie jest głodne, nie chce mu się pić. Przygotuj też zestaw kredek. Powodzenia! Sprawdź też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawy-matematyczne-dla-dzieci-7-zabaw-matematycznych-dla-dziecka-4759-r1/">Zadanie matematyczne dla dzieci w różnym wieku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/zagadki-dla-dzieci-rozne-rodzaje-i-stopnie-trudnosci-27897-r1/">Rozwijające zadania-zagadki dla dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/znajdz-roznice-dla-dzieci-10-zadan-o-roznym-stopniu-trudnosci-30899-r1/">Zadania rozwijające spostrzegawczość – znajdź różnice
W jakim wieku do przedszkola – od 2 czy od 3 lat, co mówią przepisy?
Prawo oświatowe dokładnie określa, od kiedy dziecko może chodzić do przedszkola. Sprawdzamy, co wynika z przepisów, w jakim wieku przyjmują dzieci przedszkola prywatne. Wyjaśniamy, czym, poza wiekiem, należy się kierować, gdy podejmujemy decyzję o posłaniu dziecka do placówki przedszkolnej.
Zgodnie z art. 31 Prawa oświatowego wychowanie przedszkolne obejmuje dziecko od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończy ono 3 lata. Od września do przedszkola można zatem posłać zarówno dzieci, które trzy lata skończyły w pierwszej połowie roku, jak i maluchy, które trzecie urodziny będą obchodziły dopiero w listopadzie czy grudniu. W najmłodszej grupie, zgodnie z przepisami, spotkają się dzieci, które dzieli różnica wieku sięgająca nawet 11 miesięcy. Nie jest to oczywiście utrudnieniem. Nawet urodzone pod koniec roku kalendarzowego maluchy świetnie sobie poradzą w nowym środowisku, pod warunkiem, że są dobrze przygotowane do rozpoczęcia przedszkolnej edukacji. Dwuipółlatek w przedszkolu W Prawie oświatowym zapisano, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach wychowaniem przedszkolnym może zostać objęte również młodsze dziecko, które w chwili rozpoczęcia roku przedszkolnego ma ukończone 2,5 roku. Pojęcie „uzasadnionej sytuacji” nie zostało w przepisach bliżej określone. Z doświadczenia wiadomo, że młodsze dzieci przyjmowane są wtedy, gdy w przedszkolu po zakończeniu rekrutacji dzieci trzyletnich pozostają wolne miejsca. Ważne: O przyjęciu do przedszkola młodszego dziecka, niż trzyletnie, decyduje dyrektor placówki. Dwulatek nie może brać udziału w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rekrutacja-do-przedszkola-kryteria-terminy-wnioski-23993-r1/">normalnej rekrutacji przedszkolnej. Wymienione wyżej przepisy dotyczą <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/niepubliczne-przedszkole-co-to-znaczy-27609-r1/">przedszkoli publicznych. W prywatnych zdarzają się sytuacje, w których do najmłodszej grupy przyjmowane są także dzieci młodsze niż 2,5 letnie. Czy przedszkole jest obowiązkowe? Posyłanie do przedszkola dziecka w wieku 3-5 lat nie jest obowiązkowe. Rodzice mają prawo, aby dziecko w tym wieku korzystało z przedszkolnej publicznej edukacji, ale nie muszą z niego korzystać. Dopiero sześciolatek powinien odbyć roczne obowiązkowe przygotowanie przedszkolne. Może ono mieć miejsce w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub w innej formie wychowania przedszkolnego. Jeśli dziecko posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, ma prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego również w wieku powyżej 7 lat, ale nie dłużej niż do ukończenia 9 roku życia. Gotowość przedszkolna Przepisy to jedno. Drugą sprawą, którą należy wziąć pod uwagę, przed posłaniem dziecka do przedszkola, jest jego przygotowanie. Aby maluch z powodzeniem rozpoczął karierę przedszkolną, powinien zdobyć kilka cennych umiejętności. Nie jest to jedynie nauka korzystania z toalety, ale o wiele większy zakres samodzielności np. związany z jedzeniem czy ubieraniem, pierwsze pozytywne doświadczenia z rozłąką z rodzicami, a nawet umiejętność skupiania na krótko uwagi. Warto odpowiednio wcześnie wspierać dziecko w ich zdobyciu (sprawdź, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/dziecko-gotowe-do-przedszkola-jak-to-sprawdzic-11071-r1/">co powinien umieć kandydat na przedszkolaka). Kiedy dziecko nie jest gotowe do przedszkola? Czasem mimo spełnionego kryterium wiekowego i włożonego wysiłku w przygotowanie dziecka do przedszkola przedszkolny start jest bardzo trudny. Jakie czynniki powinny przesądzić o rezygnacji z przedszkola? Zdaniem psycholog dr Julity Wojciechowskiej z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odroczenie obowiązku przedszkolnego warto wziąć pod uwagę, gdy dziecko traci zdobyte wcześniej umiejętności (np. nie siusiało w majtki, a teraz robi to często), nie przesypia nocy, przeżywa (nawet w wolne dni) silny niepokój przed pójściem do przedszkola. Odroczenie przedszkola można także rozważać, gdy dziecko nie angażuje się w zabawę i relacje z rówieśnikami po odejściu rodzica. Ekspertka dodaje jednak, że w tej kwestii trzeba być ostrożnym, bo część dzieci potrzebuje nawet paru tygodni, podczas których z dystansu obserwuje salę, rówieśników i panią. – Dzieci nie bawią się, ale też nie widać w nich napięcia, strachu czy niepokoju. Po prostu nie angażują się w przedszkolne aktywności. Inaczej sprawa ma się z dzieckiem wyraźnie przestraszonym, płaczącym lub też z powodu strachu agresywnym, niezdolnym do pozytywnych doznań podczas pobytu w przedszkolu. Jeśli trwa to parę tygodni bez, nawet małych, zmian, warto zmienić plany i zatrzymać dziecko w domu – tłumaczy dr Wojciechowska. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/pielegnacja/odpieluchowanie-od-czego-zaczac-20190-r1/">Odpieluchowanie – kiedy zacząć trening czystości <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/rozwoj-trzylatka-co-musi-umiec-trzylatek-5649-r1/">Co musi umieć trzylatek? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/nauka-samodzielnosci-4-rady-jak-nauczyc-dziecko-bycia-samodzielnym-1349-r1/">Jak nauczyć dziecko samodzielności – 4 proste rady
Prezent dla trzylatka na święta - 10 najlepszych pomysłów [Przegląd]
Dziecko uczy się poprzez zabawę. Dlatego warto dać na święta prezent, wspomagający jego rozwój. I takie są nasze propozycje - w bardzo atrakcyjnej cenie.
Trzylatek jak gąbka chłonie wiedzę, dlatego warto go w tym wspierać, m.in. mądrze wybierając zabawki. Poprzez możliwość twórczej zabawy, dziecko uczy się nowych umiejętności, rozwija koordynację, zdolności logicznego myślenia oraz mowę. Oto najciekawsze propozycje świątecznych prezentów dla trzylatka dostępnych obecnie w sklepach. Spis treści: Jak wybrać prezent dla trzylatka? Prezent dla dziewczynki i chłopca Bezpieczeństwo zabawki najważniejsze Zabawki dla trzylatka w dobrych cenach: 1. Sznurowanki Przeplatanki, 30,41 zł 2. Tablica edukacyjna zamki drzwi, 79,90 zł 3. Zakręcona Lodziarnia, 99,90 zł 4. Kuchnia z odgłosami wody w kranie, 105 zł 5. Traktor z przyczepą, 53,65 zł 6. Wóz strażacki Psi patrol, 69,99 zł 7. Mały doktor, 29,99 zł 8. Zestaw stolarski, 99,00 zł 9. Perkusja dla dzieci, 69,99 zł 10. Pianino keyboard, 109 zł Jak wybrać prezent dla trzylatka? Wybierając prezent dla trzylatka, zwróć uwagę na zainteresowania dziecka. Psycholodzy dziecięcy zgodnie twierdzą, że warto postawić na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/zabawki-dla-dzieci-jakie-zabawki-wybrac-dla-dziecka-5705-r1/">zabawki edukacyjne. Dzieci w tym wieku błyskawicznie chłoną wiedzę, są ciekawe świata i szybko nabierają nowych umiejętności. Możesz wybrać zabawki: grające, rozwijające zdolności manualne - ciastolina, farby, kolorowanki, uczące logicznego myślenia - sortery, puzzle, układanki,<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/tradycyjne-klocki-dla-dzieci-w-super-cenach-przeglad-26678-r1/"> klocki, proste gry, tematyczne zabawki o zawodach - lekarz, dentysta, sklep. Idealnym prezentem są dla trzylatka także zabawki należące do ponadczasowego kanonu dziecięcych zabawek w postaci lalki, samochodu lub pluszaka. Pamiętaj, że twój maluch to cały czas tylko dziecko i poza nauką powinien przede wszystkim móc się bawić. Prezent dla dziewczynki i chłopca W wieku trzech lat powoli zaczynamy dzielić zabawki na te przeznaczone dla dziewczynki i te dedykowane chłopcom. Od tego momentu ich zainteresowania będą coraz bardziej się różniły. Dziewczynki uwielbiają lalki z akcesoriami, kuchenkę do gotowania, domek dla lalek. Chłopcy zaś samochody, wozy strażackie lub garaże wielopoziomowe. To oczywiście nie oznacza, że dziewczynka w tym wieku nie może bawić się autem, a chłopiec pchać wózeczka z lalką. Bezpieczeństwo najważniejsze Aczkolwiek trzylatek nie bierze już wszystkiego do buzi, to jednak nadal musisz bardzo przestrzegać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/bezpieczne-zabawki-7-waznych-pytan-o-zabawki-dla-dziecka-4988-r1/">zasad bezpieczeństwa podczas jego zabawy. Kupując zabawkę na prezent sprawdź, czy: jest ona bezpieczna dla dziecka - nie ma ostrych krawędzi, łatwych do połknięcia elementów, posiada certyfikat CE - europejski certyfikat bezpieczeństwa, który muszą mieć zabawki dopuszczone do spzredaży. 1. Sznurowanki Przeplatanki, 30,41 zł Trzylatek to już przecież <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/psychotesty-i-quizy/sprawdz-czy-twoje-dziecko-jest-juz-gotowe-aby-pojsc-do-przedszkola-quiz-1333-r4/">przedszkolak, wiec najwyższa pora na naukę samodzielnego zawiązywania sznurowadeł w bucikach. Z taką zabawką umiejętność ta na pewno przyjdzie szybciej. Zabawa polega na przeplataniu sznureczka przez dziurki wokół zwierzątka z drewnianego panelu. W ten sposób dziecko rozwija koordynację wzrokowo-ruchową, koncentrację, zręczność, a przede wszystkim świetnie się bawi. Zabawka wykonana jest z drewna najwyższej jakości oraz nietoksycznych farb. View Burdaffi on the source website 2. Tablica edukacyjna zamki drzwi, 79,90 zł To łamigłówka i edukacja w jedynym. Maluch otrzymuje tablicę z sześcioma typami zamków. Za każdymi drzwiami i zamknięciem znajduje się niespodzianka. Każdy zamek jest otwierany w innym sposób - jest zamek przesuwny, klamra lub zacisk. Po otwarciu zamka ukaże się dziecku odpowiednia ilość zwierzątek ukryta za drzwiami. Maluch ćwiczy sprawność rąk, precyzję ruchów, koncentrację, a także liczenie. View Burdaffi on the source website 3. Zakręcona Lodziarnia, 99,90 zł Lodziarnia to miękka masa plastyczna - ciastolina, którą uwielbiają dzieci. Można z niej tworzyć lody w rozmaitych kształtach z kolorowymi posypkami i bitą śmietaną. Zabawa świetnie rozwija wyobraźnię i kreatywność malucha. Zestaw zawiera maszynę do lodów 3 w 1 wyposażoną w wiele narzędzi i akcesoriów, doskonalących zdolności manualne dziecka. View Burdaffi on the source website 4. Kuchnia z odgłosami wody w kranie, 105 zł To wspaniała rzecz, która zachęci dziecko do kulinarnej przygody. Podczas zabawy maluch uczy się podstawowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/obowiazki-domowe-dziecka-co-dziecko-moze-robic-w-domu-wg-wieku-21384-r1/">prac domowych. Kuchenka zawiera: piekarnik, lodówkę, kran z obiegiem wody - po naciśnięciu guziczka leci z niego woda (obieg zamknięty), sztućce, patelnie, garnki i pokrywki, talerzyki. Kuchnia wydaje dźwięki jak podczas gotowania - świecą się światełka w palnikach, dzięki czemu gotowanie wydaje się jeszcze bardziej realistyczne. View Burdaffi on the source website 5. Traktor z przyczepą, 53,65 zł Ten traktor to super sprzęt dla małego miłośnika sprzętów rolniczych! Zabawka jest wykonana z dużą precyzją z najwyższej jakości materiałów. Pojazd posiada mnóstwo ruchomych elementów, które rozbudzą w dziecku małego odkrywcę i zapewnią mu długie godziny wyśmienitej zabawy na różne sposoby. View Burdaffi on the source website 6. Wóz strażacki Psi Patrol, 69,99 zł Wóz strażacki powstał na podstawie kanadyjsko-amerykańskiego serialu animowanego dla dzieci Psi Patrol. Opowiada on o przygodach siedmiu szczeniąt (Chase, Marshall, Rubble, Rocky, Zuma, Skye, Everest), którym przewodzi dziesięcioletni chłopiec o imieniu Ryder. Zawartość zestawu: czerwono-biały wóz strażacki z ruchomą i rozkładaną drabiną, figurka pieska Marshall - rasy dalmatyńczyk, który w bajce jest strażakiem. View Burdaffi on the source website 7. Mały doktor, 29,99 zł Dzięki takiej zabawce dziecko uczy się jak dbać o zdrowie swoich zabawkowych podopiecznych. W zestawie walizeczce znajdują się wszystkie niezbędne akcesoria małego lekarza: stetoskop (na baterie) - imituje bicie serca, termometr, otoskop (na baterie) - posiada światełko, strzykawka, młoteczek, okulary, ampułka. View Burdaffi on the source website 8. Zestaw stolarski, 99,00 zł Dziecko poczuje się jak prawdziwy mechanik w warsztacie! To połączenie warsztatu z klockami, dzięki czemu zabawka staje się idealną pomocą edukacyjną. Klocki konstrukcyjne pozwalają na złożenie motocykla, helikoptera i koparki. Zestaw zawiera: klucze (oczkowy, francuski ze śrubokrętem płaskim i krzyżowym), śruby, nakrętki, pilnik, piłę, młotek, kątowniki, imadło, wiertarkę. Wymiary warsztatu - ok. 50 cm x 26 cm x 75 cm. View Burdaffi on the source website 9. Perkusja dla dzieci, 69,99 zł <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/rozwoj-dziecka-muzyka-wplywa-na-rozwoj-dziecka-4782-r1/">Obecność muzyki ma zdecydowanie pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Zestaw zawiera: bęben duży (średnica ok. 38 cm), werbel stojący (ok. 22 cm), bęben średni, bęben mały, krzesełko. View Burdaffi on the source website 10. Pianino keyboard, 109 zł Idealny keyboard dla najmłodszych muzyków! Rozwija i ćwiczy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/7-zabaw-na-pobudzenie-zmyslu-sluchu-25843-r1/">zmysł słuchu oraz sprawność manualną dziecka. Można śpiewać dzięki mikrofonowi dołączonemu do organów, nagrywać własne utwory. Zestaw zawiera: keyboard, 24 klawisze funkcyjne, utwory demo i podkłady, dźwięki instrumentów, możliwość nagrywania swoich utworów, mikrofon, pulpit na nuty. Wymiary instrumentu to 53 cm x 24 cm x 58.5 cm. View Burdaffi on the source website Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/rozwoj-zdolnosci-manualnych-dziecka-8700-r1/">Rozwój zdolności manualnych dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/jak-rozwijac-niemowle-muzycznie-150-r22/">Dziecko słuchając muzyki szybciej zaczyna mówić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/malowanki-i-kolorowanki-wodne-zamiast-tradycyjnych-23540-r1/">Kolorowanie wodą? Dzieci kochają wodne malowanki!
"Trzylatki są najgorsze, są jak zaraza!" – ty też tak myślisz??
Wszyscy mówią o buncie dwulatka. Dlaczego nikt nie ostrzega, co się dzieje z dzieckiem, gdy skończy trzy lata? Przeczytaj zabawny wpis mamy trzylatki!
"To epidemia na skalę światową" – napisała blogerka Sarah Fader, mama trzyletniej dziewczynki. Dlaczego bunt dwulatka to nic w porównaniu z buntem trzylatka? Jak wygląda życie z trzylatkiem? "Dwulatki są trudne, ale to nic w porównaniu z tym, jak zachowują się trzylatki. Musiałam znosić dwoje trzylatków i wiem, że to niezaprzeczalnie najnieznośniejsi ludzie na świecie. Dlaczego? Bo wszystko mają gdzieś! Moja córka ma trzy lata. Nieważne, o co ją proszę, ona ma to gdzieś. Taki przykład, proszę ją, żeby założyła spodnie. Ona mówi, że nigdy w życiu ich nie założy, bo są niebieskie. Bo chce różowe. Wyjaśniam, że nie ma czystych różowych spodni. Otwieram szafki, pokazuję, że ich nie ma. Ale ona o to nie dba. Chce założyć spodnie, które nie istnieją. Dziś rano wyskoczyła z łóżka, wzięła z kuchni kubek – jeden z drogich, designerskich – i wrzuciła go do toalety. Wkurzyłam się i wyjaśniłam, że nie może tak robić. Ona się uśmiechnęła. Ale nie tylko ona jest taka. Moje drugie dziecko, Ari, zachowywało się w ten sam sposób. On był na opak, nieważne, co mu mówiłam, zawsze robił wszystko na odwrót. Nie miałam nad nim żadnej kontroli. Zobacz także: Gdy dziecko nie słucha rodziców Myślałam, że dzieci mnie testują. Że jestem beznadziejnym rodzicem. Ale nie, to nie ja: to epidemia na skalę światową. Wszystkie trzylatki robią to swoim rodzicom. Coś się dzieje z dziećmi, kiedy kończą trzy lata. Stają się dup****. Nie da się inaczej tego nazwać. Robią to, na co mają ochotę i mają gdzieś, jeśli mówisz, żeby tego nie robiły. Jeśli powiesz, żeby przestały rzucać cukierkami w kota, będą się bardziej starać, żeby uderzyć go w twarz. Na szczęście, ten etap nie trwa wiecznie. Tylko rok. Kiedy kończą cztery lata, stają się łatwiejsze w obsłudze, można z nimi negocjować i zaczynają rozumieć ideę przekupstwa. Jest nadzieja! Jeśli żyjesz z trzylatkiem, weź głęboki oddech i uwierz, że na końcu tego tunelu jest światełko. To minie... za rok" – napisała Sarah. Bunt trzylatka – też to znasz? Trzylatki wszystko robią po swojemu i rodzice często mają wrażenie, że to one nimi rządzą. Jak to wygląda w waszych domach? Czujecie, że nie macie kontroli nad swoimi pociechami czy udaje wam się je ujarzmić? Piszcie w komentarzach! Zobacz także: Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić? Źródło: Popsugar
Pabianice: Matka zostawiła trzylatka i półtorarocznego malucha bez opieki!
Półtoraroczny chłopiec został znaleziony bosy na schodach klatki schodowej, a trzylatek chodził po ulicy wołając mamę. Serce pęka jak się słyszy o takich przypadkach!
44-letnia matka zostawiła dwójkę małych synków w domu i zniknęła. Drzwi zostawiła otwarte. Dzieci wyszły w poszukiwaniu mamy. Były głodne i zaniedbane. Policję zaalarmowali przechodnie, widząc trzylatka, który sam chodzi po ulicy, między budynkami i woła "Mama, mama!". Gdzie podziewała się matka? Czemu chłopczyk był bez opieki? Zobacz: Urodziło Ci się dziecko? Posadź drzewo i wyślij nam zdjęcie! Bosy 1,5 roczny braciszek przerażony na schodach Jak mówi komendantka pabianickiej policji reporterowi TVN24 na miejsce wysłano natychmiast patrol policji. Chłopiec pokazał funkcjonariuszom, gdzie mieszka. W asyście policjantów trzylatek wszedł do kamienicy. Tam na klatce schodowej natknięto się na jego półtorarocznego braciszka. Dziecko stało na stromych schodach, bez butów, było bardzo wystraszone. Chłopiec kurczowo trzymał się poręczy. Miał na sobie tylko cienki kaftanik. Za chwilę do mieszkania wtoczyła się 44-letnia matka chłopców, miała 1, 2 promila alkoholu w organizmie. Dzieci od razu przewieziono do szpitala i decyzją lekarzy zostały na obserwacji. Przebywają tam do teraz, ponieważ to miejsce jest dla nich najbezpieczniejsze. Matka trafiła prosto do izby wytrzeźwień. 5 lat więzienia za narażenie dzieci na utratę życia lub zdrowia Kobiecie postawiono zarzut narażenia dzieci na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Grozi jej za to przestępstwo do 5 lat więzienia. Niestety to nie pierwsze dzieci, które zaniedbała. Matka wychowywała je samotnie. Jak mówi komendant pabianickiej policji, Joanna Szczęsna, kobieta straciła wcześniej już sześcioro swoich starszych dzieci! Odebrano jej prawo do opieki. Miejskie Centrum Pomocy Społecznej w Pabianicach informuje, że ta dwójka maluchów również trafi pod opiekę państwa. Skoro kobieta straciła już prawa do opieki dla sześciorga (!) swoich dzieci, czy nie można było jakoś wcześniej interweniować? Czy nie powinna być pod specjalnym nadzorem? Czy nie można było pomóc przede wszystkim tym maluchom, które niestety - jak wynika z relacji policji - cierpiały głód i były zaniedbywane? Źródło: TVN24.pl Zobacz też: Alkohol w ciąży - to musisz wiedzieć To dziecko zmarło przez presję karmienia piersią Produkty i akcesoria dla dzieci i mam na bangla.pl
Między słowami - o tym, co "mówi" do dziecka nasza twarz i ciało
Nasz uśmiech i miły gest znaczą dla dziecka więcej niż tysiąc słów. Co czuje maluch, gdy mama ma kamienną twarz a tata z nerwów zaciska szczęki? O komunikacji pozawerbalnej rozmawiamy z Tomaszem Kuźmiczem, psychologiem z uniwersytetu SWPS.
Mówimy dzieciom: "Kocham cię", „Trzeba być miłym dla innych”, „Nie ma się czego bać”, jednak słowa nie są jedynymi komunikatami, jakie do nich kierujemy. W jaki sposób "mówimy" do dzieci poprzez mimikę i gesty? Co się dzieje wówczas, gdy dziecko co innego słyszy, a co innego widzi? Zapytaliśmy o to Tomasza Kuźmicza, psychologa dziecięcego z Akademickiego Centrum Psychoterapii i Rozwoju Uniwersytetu SWPS. Co jest dla dziecka ważniejsze: to, co do niego mówimy, czy to, co może odczytać z naszej twarzy lub ciała (uśmiech, jego brak, to czy jesteśmy spięci lub rozluźnieni itd)? Tomasz Kuźmicz, psycholog: Z mnóstwa badań prowadzonych z udziałem dzieci w różnym wieku wynika, że kluczowy jest kontakt pozawerbalny, a więc to co po nas widać, a nie to, co słychać. Dotyczy to zwłaszcza dzieci, które jeszcze nie mówią. To, w jaki sposób rodzic się wobec dziecka zachowuje, jak na nie reaguje i jak wyraża emocje, tworzy między malcem a opiekunem podstawową relację – więź. Rodzaj tej więzi ma wpływ na rozwój (np. budowanie podstawowych przekonań o świecie i ludziach) i funkcjonowanie dziecka. Czy to oznacza, że jeśli np. nie uśmiechamy się do dziecka, ono także nie będzie się uśmiechać? To nie takie proste, jednak to, czy się do malucha uśmiechamy, czy nie, ma ogromne znaczenie. Wielokrotnie badano dzieci mam, które cierpiały na depresję poporodową, objawiającą się m.in. zahamowaniem emocjonalnym, mniejszą ekspresją, niepokojem. Badane maluchy uśmiechały się rzadziej niż inne, częściej płakały, były bardziej skore do wyrażania frustracji czy niezadowolenia. Przejęły emocje swoich mam. Oczywiście to nie oznacza, że jeśli nie uśmiechamy się do dziecka, to koniec i że ono już nigdy nie będzie tego robić. Wpłynie na to wiele innych rzeczy, m.in. temperament samego malucha, to jak wobec dziecka zachowują się pozostali opiekunowie etc. Nie ma jednak wątpliwości, że cała sfera pozawerbalna, tzn. mimika, gesty, transfer emocji (czyli wzajemne zarażanie się stanami emocjonalnymi) jest dla jego rozwoju bardzo ważna. Przeczytaj także: Depresja poporodowa - można ją pokonać! Mama nie ma wpływu na to, czy ma depresję poporodową czy nie. Czy to oznacza, że w takiej sytuacji rola taty, który może "zarazić" dziecko pozytywnymi emocjami jest szczególnie ważna? Tak, zdecydowanie, zwłaszcza, że jego zaangażowanie jest potrzebne, by zwiększyć szansę na wyjście mamy z depresji. Dużo się mówi o unikalnej więzi mama-dziecko, ale więź dziecka z ojcem jest równie ważna, silna i wartościowa, o ile ojciec będzie ją oczywiście budował. Przeprowadzono kiedyś głośny eksperyment o nazwie "Kamienna twarz". Na czym polegał i co z niego wynika? Podczas tego eksperymentu badano, jak dziecko reaguje na zachowanie opiekuna (mamy). Na początku dorosły uśmiechał się do malucha, zaczepiał go itd., a on odpowiadał mu tym samym. Gdy twarz dorosłego przestała cokolwiek wyrażać, przepływ emocjonalny między nim a dzieckiem został odcięty. Dziecko było zdezorientowane. Początkowo próbowało przywrócić kontakt, potem denerwowało się, wreszcie wycofywało z relacji, traciło zainteresowanie kontaktem. Nagłe zahamowanie przepływu emocji było dla niego niepokojące, trudne do zniesienia. Mówi się wręcz o tym, że taka sytuacja jest bardziej bolesna niż fizyczna nieobecność opiekuna. Wniosek? To właśnie wymiana emocjonalna, a nie fakt, czy opiekun jest w pobliżu, czy nie, jest najważniejsza. Eksperyment "Kamienna twarz" – Zobacz, co się dzieje, gdy mama przestaje reagować na zaczepki dziecka: View oEmbed on the source website Dlaczego ta wymiana emocjonalna jest taka ważna? Bliski dorosły (jego zachowanie, mimika) to dla dziecka najważniejsze źródło informacji. Malec patrzy na niego i w ten sposób dowiaduje się, np. tego, czy jest bezpieczny albo jak ma postąpić. Doskonale to widać np. wówczas, gdy się przewróci. Zanim zacznie płakać, patrzy na opiekuna, sprawdza jego reakcję, tak jakby pytało: „Stało mi się coś?”. Podobnie jest przy innych okazjach... Dlatego tak ważne jest, by mały człowiek mógł ufać dużemu, by ten duży był dla niego przewidywalny i by nie wprowadzał go w błąd. Skoro kamienna twarz rodzica jest tak dezorientująca dla dziecka, to co się dzieje wtedy, gdy nasz wyraz twarzy jest nieobecny, bo np. z trudem oderwaliśmy wzrok od smarftona? W takiej sytuacji dziecko również może być zdezorientowane. Nasza uwaga jest dla niego nagrodą. Jeśli często patrzymy na nie nieuważnie, dziecku nie jest przyjemnie. Dowiaduje się wówczas, że to, jak się zachowuje, nie ma znaczenia. To trochę jak z zadawanym automatycznie pytaniem "Jak tam w szkole?". Co można na nie odpowiedzieć poza rzuceniem (także na odczepnego) "Dobrze"? Przeczytaj także: Co czuje dziecko, gdy ciągle używasz przy nim telefonu? A co się dzieje w głowie dziecka, gdy mówimy mu: „Nie ma się czego bać”, a równocześnie jesteśmy spięci i widać po naszej twarzy, że jest inaczej? Jeżeli rodzic jest spięty (i np. ze zdenerwowania zaciska szczęki), dziecko także takie będzie, niezależnie od tego, co od niego usłyszy. To widać np. podczas pierwszych dni w przedszkolu. Gdy opiekun jest pełen wątpliwości, nie radzi sobie z własnymi emocjami, dziecko także się boi. Najbardziej niepokojąca jest jednak sama niespójność komunikatów, to, że co innego słychać, a co innego widać. Co jeszcze może wyniknąć z takiej niespójności? Możemy nieświadomie nauczyć dziecko, że są tematy tabu, takie, których lepiej nie poruszać. Tak się dzieje np. wówczas, gdy rodzic ma jakiś problem, jest zdenerwowany albo płacze, ale na pytanie malca odpowiada, że nic mu nie jest. Dziecko uczy się wtedy, że nie wolno pytać. To bardzo szkodliwa sytuacja. Maluch nie rozumie, co się dzieje, nie może nic zrobić, a przecież widzi, że rodzic cierpi. Czy poprzez gesty albo mimikę możemy niechcący przekazać dziecku coś, czego wcale byśmy nie chcieli, np. nasze uprzedzenia? Oczywiście. Szereg badań potwierdza, że czasem co innego deklarujemy, a co innego wynika z naszego zachowania. Mowa o tzw. utajonych postawach. Możemy np. mówić dziecku o tym, że trzeba szanować wszystkich, niezależnie od statusu, koloru skóry i wyglądu, ale niewiele z tego wyniknie, jeśli sami innych nie szanujemy. Nasza prawdziwa postawa ujawni się w mimice, gestach, tonie głosu. Jeśli chcemy wpoić maluchom jakieś wartości i nauczyć je jakiegoś sposobu postępowania, musimy sami mieć te wartości i według nich postępować. Dzieci uczą się obserwują nas i naśladując. I robią to od momentu urodzenia. Kiedy jeszcze robimy zamieszanie w głowie dziecka? Np. wtedy gdy maluch pokazuje komuś język albo przeklina, a my – choć mówimy, że nie wolno tak robić – nie możemy opanować śmiechu. To oznacza dla dziecka jedno: „Wolno tak robić, tacie się spodobało”. W takich sytuacjach warto sobie zadać pytanie: „Czy takie zachowanie będzie dla mnie równie zabawne, gdy moja pociecha powtórzy je mając nie 2, a 5 czy 10 lat?” A co z gestami? Jeden gest, np. przytulenie, wzięcie za rękę czy skierowany w górę kciuk, może czasem znaczyć więcej niż 1000 słów. Gesty, mowa naszego ciała są równie ważne jak mimika. Polecamy także: Mamo, tato, zrobimy coś razem? O wspólnym spędzaniu czasu
Harmonogram rekrutacji do przedszkola w Warszawie 2018/2019 - do druku
Twoje dziecko po wakacjach idzie do przedszkola? Sprawdź koniecznie, gdzie i jak zapisać dziecko do przedszkola w Warszawie w ramach rekrutacji na rok 2018/2019.
Zobacz kalendarz rekrutacji do przedszkoli w Warszawie na rok 2018/2019. Jak wygląda harmonogram rekrutacji do przedszkoli 2018/2019? 23.02 – 01.03 Należy potwierdzić chęć kontynuacji przez dziecko edukacji przedszkolnej na kolejny rok poprzez złożenie deklaracji. 02.03 od godz. 13.00 do 18.03 do godz. 20.00 W internetowym systemie (www.edukacja.warszawa.pl) pojawi się oferta przedszkoli. Rozpoczyna się rejestracja wniosków o przyjęcie dziecka do przedszkola . 02.03 – 19.03 Złożenie w przedszkolu pierwszego wyboru podpisanego wniosku o przyjęcie oraz dokumentów, które będą potwierdzały spełnianie kryteriów. 20.04 godz. 13.00 Publikacja list dzieci zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych. Tego dnia można sprawdzić w systemie, do którego z przedszkoli dziecko zostało zakwalifikowane. Od tego też dnia (do 27.04) należy potwierdzić wolę zapisu dziecka w przedszkolu, do której dziecko zostało zakwalifikowane. 07.05 o 13.00 Opublikowane zostaną listy dzieci przyjętych i nieprzyjętych do przedszkoli publicznych. Istnieje możliwość sprawdzenia w systemie, do którego z przedszkoli dziecko zostało przyjęte. Tego też dnia rozpoczynają się procedury odwoławcze. Uwaga! Masz 7 dni od dnia opublikowania listy na ewentualne wystąpienie do komisji rekrutacyjnej z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia dziecka. Od otrzymania takowego uzasadnienia masz kolejne 7 dni na wniesienie do dyrektora przedszkola odwołania od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej. 20.04-27.04 Złożenie potwierdzenia woli zapisu dziecka w przedszkolu/szkole, do której dziecko zostało zakwalifikowane. Rekrutacja uzupełniająca do przedszkoli 2018/2019: 13.06 o godz. 16.00 Zostanie opublikowany wykaz wolnych miejsc w przedszkolach. Od tego dnia do 18.06 (do 20.00) będzie możliwość zapisu w systemie rekrutacyjnym. 13.06-19.06 Złożenie w przedszkolu pierwszego wyboru podpisanego wniosku o przyjęcie oraz dokumentów, które będą potwierdzały spełnianie kryteriów. 22.06 o godz. 13.00 Publikacja list dzieci zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych. 22.06-28.06 Należy potwierdzić wolę zapisu dziecka w przedszkolu, do której dziecko zostało zakwalifikowane. 29.06 o godz. 13.00 Opublikowane zostaną listy dzieci przyjętych i nieprzyjętych do przedszkoli publicznych. Tego też dnia rozpoczyna się procedura odwoławcza. 31.08 Możliwość sprawdzenia w systemie rekrutacyjnym pozostałych wolnych miejsc w przedszkolach. Kliknij w obrazek, by wydrukować harmonogram rekrutacji do przedszkoli 2018/2019. Zobacz też: Jak wybrać przedszkole? 8 ważnych pytań Znajdź przedszkole w okolicy: baza przedszkoli Jak wspierać rozwój mowy przedszkolaka? [WIDEO]
Szokujące! 3-latek pamięta swoje poprzednie życie
Początkowo nikt nie uwierzył w słowa chłopca, który mówił przerażające rzeczy. Jednak słowa dziecka potwierdziły się, gdy wskazał zabójcę swojego poprzedniego wcielenia.
Obejrzenie tego filmu sprawiło, że uwierzyliście w reinkarnację? Szokujące, przerażające? Aż nieprawdopodobne. Co o tym myślicie? Źródło:YouTube/www.Popularnie.pl
Dzień otwarty w przedszkolu pomoże ci wybrać przedszkole dla dziecka
Chcesz zapisać swoje dziecko do przedszkola? Zanim to zrobisz, wybierzcie się na dzień otwarty w przedszkolu. Dziecko obejrzy zabawki, zapozna się z przedszkolankami, a ty przekonasz się, czy przedszkole, które wybrałaś dla swojego dziecka, jest naprawdę dla niego najlepsze.
Nie chodzi o to, by w ciągu kilku godzin spędzonych w przedszkolu przyzwyczaić dziecko do zmian, które zajdą dopiero we wrześniu. To przecież nierealne. Co nie znaczy, że możesz darować sobie dni otwarte. Wręcz przeciwnie! Dlaczego warto wybrać się na dzień otwarty w przedszkolu? Największy lęk budzą sytuacje całkiem nam obce. Trzylatek ma prawo do poznania miejsca, w którym od września będzie spędzał niemalże tyle czasu, co w domu. Taka wizyta ma za zadanie także uspokoić ciebie. Gdy zobaczysz, jak twoje dziecko bawi się z innymi dziećmi, i porozmawiasz z paniami, na pewno pozbędziesz się wielu obaw. A twój spokój udzieli się dziecku. Co powiedzieć dziecku przed dniem otwartym w przedszkolu? Trzylatek wyobrażenie o przedszkolu buduje sobie na podstawie twojej opinii. Dlatego: Nie popadaj w przesadę i nie koloryzuj, twierdząc np., że wszyscy koledzy będą na pewno bardzo mili i będzie można grać na komputerze. W ten sposób już pierwsza wizyta w przedszkolu może zniechęcić dziecko. Uważaj, co mówisz o przedszkolu w obecności dziecka. Jeśli powiesz mu, że w przedszkolu jest fajnie, ale jednocześnie usłyszy ono, jak mówisz do męża, że nie podoba ci się dyrektorka, to dziecko otrzyma dwa sprzeczne komunikaty. Może zacząć się obawiać nowego miejsca, a twoje zachęty będzie przyjmowało z nieufnością. Powiedz dziecku, że wybieracie się do przedszkola, żeby pobawiło się z nowymi kolegami, poznało panie przedszkolanki. Tyle informacji zazwyczaj wystarczy, by zachęcić ciekawego świata trzylatka. Sprawdź także, czego nie mówić przedszkolakowi Na czym polega dzień otwarty w przedszkolu? O dniach otwartych w przedszkolu często mówi się, że to okres integracyjny lub okres adaptacyjny. Bo tak rzeczywiście jest! Dzieci w tym czasie mogą uczestniczyć w codziennych zajęciach prowadzonych przez wychowawczynie. Bywa, że specjalnie dla debiutantów organizowane są zabawy, konkursy czy wyjścia na place zabaw. Przedszkola prywatne przygotowują czasem odpłatne zajęcia adaptacyjne, odbywające się najczęściej w dni wolne. W tym czasie dziecko uczy się przebywania w większej grupie, podporządkowywania się poleceniom pani, a także rytmu zabaw (np. najpierw czytamy, a potem będziemy budować wieże z klocków). Część przedszkoli nie organizuje specjalnego okresu adaptacyjnego, co nie oznacza, że nie możesz ze swoim dzieckiem obejrzeć sal czy spotkać się z wychowawczyniami. Najlepiej po prostu wcześniej zadzwonić do przedszkola i umówić się na wizytę. Dziecko będzie mogło przyjrzeć się zajęciom i poznać nowe otoczenie. Sprawdź, jak wygląda cała prawda o dodatkowych zajęciach w przedszkolach Co masz robić podczas dnia otwartego w przedszkolu? Gdy dziecko będzie się bawić, ty masz trochę czasu. Wykorzystaj go mądrze. Poobserwuj swojego przyszłego przedszkolaka. Na początku ma prawo do dzieci odnosić z rezerwą lub nieśmiałością, bo ich po prostu nie zna. Nie staraj się jednak zbyt wcześnie ingerować w zabawę. Dzieci są ogromnie ciekawe świata i innych ludzi, więc prawdopodobnie twój trzylatek dość szybko dogada się z rówieśnikami. Porozmawiaj z przedszkolankami – mają doświadczenie w wychowaniu dzieci. Mogą więc podpowiedzieć ci, jak ośmielić dziecko, co zrobić, by nauczyło się dzielić z innymi. Poza tym uspokoją twoje obawy i zapewnią, że problemy z rozbrykanym trzylatkiem nie są czymś wyjątkowym, a w przedszkolu dobrze sobie poradzi. Jak zachować się po wizycie w przedszkolu? Właśnie wyszłaś z dzieckiem z przedszkola. Jak sprawdzić, czy mu się podobało? Nie wypytuj na siłę, jak się bawiło, czy mu się podobało i dlaczego było takie uparte i nie chciało oddać samochodu koledze. Poczekaj aż dziecko trochę ochłonie i samo rozpocznie rozmowę. Dzięki temu zorientujesz się, co mu się podobało, a co ewentualnie zaniepokoiło. Jeśli opowiada z przejęciem o dziewczynce, która zburzyła mu budowlę z klocków, powiedz, że ono także ma czasem gorsze dni. Natomiast gdy dziecko namawia cię na jeszcze jedną wizytę, bo bardzo mu się w przedszkolu podoba, zgódź się. Dzięki temu we wrześniu łatwiej przyzwyczai się do przedszkola. Nie przywiązuj zbyt dużej wagi do wizyty: nie wałkuj tematu, nie nagradzaj dziecka za męstwo i dzielność. Dużą fetę zarezerwuj na pierwszego września. Obejrzyj film, kiedy dziecko jest gotowe, by pójść do przedszkola
Kiedy dziecko jest gotowe, by pójść do przedszkola? - film
Kiedy dziecko jest gotowe do pójścia do przedszkola? Jakie umiejętności powinno posiadać?
Film powstał we współpracy z Przedszkolem Żyrafa
Sprawdź, na co powinnaś zwrócić uwagę, gdy wybierasz przedszkole dla kilkulatka.
Rozwój trzylatka - 5 dowodów, że przebiega prawidłowo
Sprawdź, czy twój trzylatek rozwija się prawidłowo. Przedstawiamy umiejętności, które powinno posiadać trzyletnie dziecko.
8 lekcji na wakacje dla przyszłego przedszkolaka
Warto je odrobić, by dziecku, które wkrótce wpadnie w tryby edukacji (pójdzie do przedszkola), po prostu ułatwić start.
Pójście do przedszkola to rewolucja w życiu dziecka. I choć wydaje nam się, że czeka go tam tylko zabawa, to dla kilkulatka jest to przeżycie i wysiłek. Zmiana trybu życia kosztuje go sporo nerwów. Bo nowe miejsce, koledzy, obowiązki… Przydadzą się wtedy umiejętności, które pozwolą mu się odnaleźć w nieznanej rzeczywistości, a przynajmniej sprawią, że stres debiutanta będzie mniejszy. Zapytałam Beatę Chrzanowską, psychologa z Uniwersytetu dla Rodziców w Warszawie, co warto poćwiczyć z dzieckiem, zanim pójdzie do przedszkola. 1. Wycieranie pupy Czynność tę potraktuj jak coś, co każdy robi i każdy musi się nauczyć. Dlatego nauki nie zaczynaj od słów: „Dziś czeka cię wielki dzień”, tylko od: „Spróbuj sam”. Odrywać kawałki papieru (można używać też jednorazowych chusteczek), podcierać się, wrzucać papierek do nocnika lub muszli, podciągać majtki, umyć ręce. Na początku malec nie doczyści pupci, więc trzeba będzie po nim poprawić. Naukę można zacząć, gdy maluszek zacznie załatwiać się do nocniczka. Zobacz też: Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką 2. Samodzielne ubieranie się Nie licz na to, że trzylatek będzie zapinał guziki i wiązał sznurówki. Ale twój smyk może już sprawnie zdejmować spodnie na gumce, zakładać skarpetki, koszulkę, buciki. Jednak jeśli nie masz czasu na naukę, zrezygnuj z lekcji, bo pośpiech nie jest dobrym nauczycielem. Co robić? Ubieranie można ćwiczyć na lalkach, ale pamiętaj, że inaczej zakłada się spodenki na misia, a inaczej na siebie. Przyda się też zabawka, która oswoi malca z zapinaniem, przewijaniem, otwieraniem... Przyda się zabawka z naszytymi guzikiem, suwakiem, ze sznurówką i zatrzaskiem. Świetnym ćwiczeniem jest zamykanie i otwieranie słoików, butelek, a także zabawa z kamykami, grochem (ukryj w woreczku pełnym grochu małą zabawkę i pozwól, by malec ją znalazł, zanurzając rękę w kuleczkach). Na wakacjach szukaj okazji, by ćwiczyć wiązanie, przewijanie, np. na sieci rybackiej wieszanie muszelek na sznurkach… Wszystko to sprawia, że paluszki stają się bardziej sprawne i precyzyjne. UWAGA! Kup spodenki na gumkę, sandałki na rzepy – są łatwiejsze do obsługi niż suwaki czy guziki. Pozwól dziecku na samodzielność, nie wyręczaj go, a raczej pokaż, że zawsze może skorzystać z twojej pomocy (jeśli smyk sobie nie radzi – po wielu próbach! – powiedz: „Chodź, to zapnę ci sweterek”, ale nie: „Nie radzisz sobie”). Zobacz też: Niezbędnik przedszkolaka - o tym nie możesz zapomnieć! 3. Mycie rączek To taka sama czynność jak podcieranie pupy – trzeba się jej nauczyć, ćwicząc. Pokaż dziecku, co trzeba zrobić: podciągnąć rękawki (by sobie ich nie zmoczył), odkręcić kurek, wziąć mydło, namydlić dłonie, opłukać, strząsnąć wodę, „oklepując” brzeg umywalki (by nie rozchlapać wody na podłogę), wytrzeć ręce. Powtarzajcie to, by nawyk się utrwalił. [CMS_PAGE_BREAK] 4. Samodzielne jedzenie Już kilkumiesięczny malec próbuje jeść sam. Pozwól mu na to, na mazanie po stole, wkładanie rączek do zupy, bo kolejnym krokiem w tej nauce jest już trzymanie łyżki. Niestety, niektórzy rodzice przegapiają tę gotowość dziecka, karmiąc je (bo tak jest szybciej, czyściej). Inni kroją wszystko na kawałki, nawet kanapki, by ułatwić maluchowi jedzenie. Albo trzylatkowi podają zupę mleczną w butelce. Efekt? Smyk nie umie odgryźć kęsa, nie wie, że zupę je się łyżką. A przecież w przedszkolu będzie musiał sam jeść, nikt nie będzie go karmić. I jeszcze jedno: w przedszkolu wszyscy jedzą to samo, nie ma wyboru, dlatego warto przyzwyczaić dziecko do różnorodności, by nie kręcił noskiem na kaszę z truskawkami, a nie malinami. Co robić? Jeśli smyk nie umie jeść samodzielnie, spróbuj karmić go na dwie łyżki, tzn. jedną łyżkę dzierżysz ty, a drugą smyk. Raz ty podajesz jedzenie, a raz on… Pokazuj też, że jedzenie jest różnorodne. Zabierz malca na bazarek, niech sam wybierze produkty i zróbcie z tego obiad. Zgadujcie nazwy, wymyślajcie swoje, gotujcie wspólnie... 5. Zostawanie z obcymi To może być dla dziecka trudne: nowe dzieci i obce panie. Dlatego zacznij przyzwyczajać go do tego, że opiekować się nim mogą inne osoby (wybrane przez rodziców), a nie tylko mama czy babcia. Co robić? Poproś kogoś z rodziny (rzadko widywanego), by zajął się malcem, gdy ty wyjdziesz z domu. Przez kwadrans, pół godziny… Każdego dnia dłużej. A później zaprowadź dziecko do nowej opiekunki, by czas spędził poza domem. 6. Przebywanie z dziećmi Jeżeli dziecko spędzało czas tylko z dorosłymi, może mieć trudność w odnalezieniu się w grupie maluchów. Co robić? Zabieraj go na place zabaw, imprezy, gdzie jest dużo dzieci, inicjuj wspólne zabawy. To okazja, by malec nauczył się, że ktoś może chcieć jego zabawki albo że inne dziecko może nie chcieć oddać swojej (wtedy pokaż mu, że jest alternatywa, równie interesująca, np. zabawa na huśtawce). UWAGA! Im trudniej smykowi wchodzić w relacje z innymi dziećmi, tym częściej powinien je spotykać. Nie rezygnuj z tego, bo malec ma trudność w odnalezieniu się w grupie. I tak będzie musiał się tego nauczyć. 7. Korzystanie z pomocy Nikt w przedszkolu nie będzie zgadywał, czego potrzebuje, dlatego naucz go, by mówił o swoich potrzebach. Co robić? Pytaj go często: „W czym ci pomóc?”. Poczekaj, niech powie, co chce. 8. Reagowanie na STOP Od tego, czy dziecko zareaguje na: „Stój! Stop”, zależy jego bezpieczeństwo. I już. Co robić? Zaproponuj zabawę, by zawsze, gdy usłyszy STOP, STÓJ, zrobił to, nieważne, czy w coś się bawi. Zobacz też: Czy twoje dziecko jest gotowe na pójście do przedszkola? - test
Co NAPRAWDĘ powinien umieć świeżo upieczony przedszkolak?
„Moja Martusia umie liczyć do dziesięciu!”, „Julka sama się ubiera", "Kuba recytuje Lokomotywę" – chwalą się rodzice świeżo upieczonych przedszkolaków. Czy powinnaś się martwić, jeśli twój trzylatek tego nie potrafi? Co tak naprawdę powinien umieć?
Na początek dobra wiadomość: twój świeżo upieczony przedszkolak NIE MUSI liczyć do dziesięciu, ubierać się samodzielnie od stóp do głów ani recytować „Lokomotywy”. To, że są dzieci, które to umieją, do niczego cię nie zobowiązuje, podobnie jak fakt, że kilkuletnie gimnastyczki z Chin potrafią robić mostek i szpagat. Co w takim razie powinien umieć trzylatek, który właśnie zaczął chodzić do przedszkola? – Wbrew pozorom to nie jest łatwe pytanie – mówi Anna Marczewska-Stręk, psycholog z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 5 we Wrocławiu. – Dzieci rozwijają się przecież w indywidualnym tempie, każde ma inne predyspozycje i talenty. Istnieje jednak pewien zespół umiejętności, za pomocą których można ocenić rozwój dziecka. Oto one: Trzylatek jest ciekawy świata (i pyta, pyta, pyta...) Wiele rzeczy go interesuje i chętnie o nie pyta („A co to?”, „A po co?”). Ma coraz lepszą pamięć, może się już nauczyć prostej piosenki albo wierszyka (jeśli zechce!). Wie, jakiej jest płci i jak ma na imię. Rozumie, do czego służą przedmioty codziennego użytku. Potrafi rozwiązywać proste problemy, np. wie, że trzeba dosunąć do regału krzesło, by dosięgnąć czegoś, co znajduje się wysoko na półce. Radzi sobie z prostą układanką. Wie, ile to jest jeden (klocek, miś), ile dwa (samochody), a co znaczy „wiele”. Rozumie pojęcia w rodzaju „mniej”, „więcej”, „mniejszy”, większy”. Potrafi segregować przedmioty (np. do jednego pudełka wkłada klocki, do drugiego misie). Te umiejętności są ważniejsze od wymieniania cyferek po kolei (mnóstwo dzieci recytuje „jeden – dwa – trzy”, ale nic to dla nich nie znaczy). Uwaga! Jeśli dziecko nie zadaje pytań, nie jest zainteresowane otoczeniem, nie układa prostych układanek, spróbuj poświęcać mu więcej czasu. Baw się z nim i rozbudzaj jego ciekawość. Trzylatek całkiem nieźle mówi (ale wciąż robi błędy) Używa kilkuset słów (a rozumie jeszcze więcej) i prawie wszystkich części mowy (czasowników rzeczowników, przymiotników itp.). Buduje zdania, także przeczące. Choć stosuje reguły gramatyczne, wciąż robi błędy. Większość trzylatków opuszcza trudne głoski lub zastępuje je innymi, przestawia sylaby, ale nawet obce osoby mogą wiele zrozumieć z tego, co dziecko mówi. Może się zacinać, zwłaszcza gdy jest przejęte lub się spieszy. Nie zwracaj na to uwagi, nie upominaj. Bo gdy smyk uzna, że ma problem z mówieniem, trudniej mu będzie przekroczyć ten etap. Maluch w tym wieku mówi już o sobie w pierwszej osobie („Chcę iść na dwór”, zamiast „Jaś chce...”). Rozumie polecenia i przynosi właściwą zabawkę, nawet jeśli nie pokażesz jej palcem. Potrafi wskazać wiele części ciała. Jest w stanie śledzić akcję bardziej złożonych bajek. Uwaga! Jeśli twój trzylatek prawie nie mówi, zabierz go do logopedy, który sprawdzi, czy nie kryje się za tym jakiś problem. Zbada, czy malec dobrze rozumie, co się do niego mówi, w razie potrzeby poprosi o konsultację psychologa, laryngologa lub foniatrę. Niezależnie od przyczyn kłopotów pomoże malucha „rozgadać”. Do logopedy trzeba pójść także wtedy, gdy trzylatek mówi tak niewyraźnie, że rozumieją go jedynie najbliżsi. Polecamy także: Kiedy do logopedy? Trzylatek potrafi się skupić (jeśli coś go zainteresuje) Większość trzylatków umie się skoncentrować przez kilkanaście minut, jest w stanie wysłuchać czytanej bajki, porysować, zbudować do końca prostą budowlę z klocków. Wiele oczywiście zależy od tego, na ile malucha interesuje dana aktywność. Uwaga! Jeśli twoje dziecko ma kłopoty z koncentracją (nie kończy nawet prostego rozpoczętego zadania, nie umie skupić się na słuchaniu krótkiej książeczki itp.), zastanów się, z czego to może wynikać. Zdarza się, że przyczyna jest prosta: np. dziecko nie potrafi się skupić, bo… nie ma kiedy się tego nauczyć: wokół niego za dużo się dzieje (dudni telewizor, ktoś wchodzi, wychodzi), wciąż mu ktoś przerywa zabawę. Zawsze chwal za dokończenie zadania, nie odwracaj uwagi, gdy się czymś zainteresuje. Czytaj mu książki, puszczaj bajki z płyt – w przeciwieństwie do kreskówek wymagają skupienia. Sprawdź 5 dowodów na prawidłowy rozwój trzylatka. Trzylatek próbuje być samodzielny (ale wciąż nie potrafi jeść elegancko jak Księżna Kate Middleton!) Całkiem sprawnie posługuje się łyżką i widelcem, choć część obiadu może nadal lądować na ubraniu. Próbuje sam się ubierać, ale nie potrafi jeszcze np. przewracać koszulki z lewej na prawą stronę, zapinać guzików, może mieć kłopoty z włożeniem spodni. Rozbieranie idzie mu całkiem dobrze. Uwaga! Jeśli dziecko jest mało samodzielne, pomagaj mu, ale go nie wyręczaj – niech sam ćwiczy. Bądź cierpliwa i nie popędzaj, bo dziecko zniechęci się do samodzielnych prób. Pokaż, jak uniknąć kłopotów („Jeśli postawisz kubeczek tutaj, nie strącisz go łokciem”, „Jeżeli przytrzymasz spodenki w ten sposób, będzie ci łatwiej je włożyć”). Chwal każdy przejaw samodzielności. Ubieraj dziecko tak, by ułatwić samoobsługę (dres zamiast dżinsów, rzepy, a nie sznurowadła). Trzylatek korzysta z toalety (o ile zdąży tam dotrzeć) Większość trzylatków nie siusia w pieluszki, choć wpadki mogą się jeszcze zdarzać. Niektóre próbują samodzielnie wycierać pupę, spuszczać wodę, myć ręce. Uwaga! Jeśli twoje dziecko nadal siusia w majtki, sprawdź, czy jest zdrowe – brak kontroli nad pęcherzem może być spowodowany jakimś problemem, np. infekcją. Gdy malec zmoczy ubranie, powiedz mu, że to się zdarza. Nie wyśmiewaj go ani nie zawstydzaj, nie rób wymówek i nie krzycz. Ubieraj dziecko w wygodne spodenki dresowe – łatwiej je zdjąć niż dżinsy, ogrodniczki, ciasne rajtuzy. Trzylatek ma coraz sprawniejsze rączki (ale jeszcze sporo ćwiczeń przed nim) Ruchy rąk są coraz lepiej skoordynowane. Jedna ręka zaczyna dominować. Dziecko rysuje i maluje, a jego rysunki są coraz mniej przypadkowe, choć na ogół trudno odgadnąć, co przedstawiają. Rysuje zamknięte kółko, próbuje kolorować obrazki, choć robi to niedokładnie. Umie ulepić wałeczek z plasteliny i nawlec duży koralik na sznurówkę. Z zapałem pomaga w ugniataniu ciasta. Próbuje używać nożyczek, choć sprawia mu to sporo trudności. Buduje wieżę z około ośmiu drewnianych klocków. Uwaga! Jeśli twoje dziecko ma mało sprawne rączki, zachęcaj je do prac plastycznych. Dostarcz mu różnych przyborów plastycznych (kredki, farby, plastelina, koraliki). Pozwól malować palcami na dużych powierzchniach (np. arkuszu szarego papieru). Doceniaj wysiłek malucha i zbieraj jego prace, żeby wiedział, że są dla ciebie ważne. Polecamy: Gdy dziecko nie lubi rysować - 12 sposobów, by to zmienić Trzylatek biega, skacze, lubi ruch (i kocha murki) Trzylatek bez kłopotu biega, omija przeszkody i nie wywraca się z byle powodu. Schodzi ze schodów, stawiając nóżki na przemian. Na spacerach uwielbia urozmaicać sobie marszrutę: chodzi po krawężnikach, podjazdach dla wózków, schodkach. Potrafi kręcić się wokół własnej osi, podskakiwać, kucać, chodzić na palcach, stać na jednej nodze i zeskoczyć ze schodka, nie tracąc równowagi podczas lądowania. Wspina się po drabinkach, zjeżdża ze zjeżdżalni, jeździ na trzykołowym rowerku. Próbuje naśladować czyjeś ruchy. Łapie i rzuca piłkę. Uwaga! Jeśli twoje dziecko jest mało sprawne fizycznie, postaraj się, by miało jak najwięcej okazji do zabawy na świeżym powietrzu. Pozwól mu korzystać z urządzeń na placu zabaw. Nie strasz („Spadniesz, nabijesz sobie guza, złamiesz rękę”), ale czuwaj nad nim. Jeśli jest bardzo niezdarne i masz wrażenie, że pozostaje daleko w tyle za rówieśnikami, wybierzcie się do pediatry. Przeczytaj także: Niezdarne dziecko - jak mu pomóc? Trzylatek radzi sobie bez mamy (przeważnie) Trzylatek rozumie, że rozstanie z tobą to nie tragedia, bo za kilka godzin wrócisz. Jeśli zostawiasz go pod opieką babci czy niani, dobrze już to wie. Kłopot może być wtedy, gdy dotąd nie rozstawał się z tobą nawet na chwilę. Uwaga! Jeśli twoja pociecha bardzo źle znosi rozstania, spróbuj przyzwyczaić ją do nich stopniowo. Najpierw zostawiaj malca z dziadkami czy nianią na dwie godziny, potem na cztery itd. Nie żegnaj go ze łzami w oczach, nie przedłużaj pożegnania w nieskończoność, ale też nie wychodź po kryjomu – bo dziecko straci poczucie bezpieczeństwa. Zawsze mów, gdzie będziesz („Idę do pracy”, „Na zakupy”) i kiedy wrócisz („Zjesz obiadek, pobawisz się i wtedy po ciebie przyjdę”). Trzylatek interesuje się innymi dziećmi (a czasem się z nimi bije) Niektóre dzieci są bardzo towarzyskie, a inne mniej. Ale wszystkie trzylatki interesują się rówieśnikami i potrzebują ich. Trzylatek potrafi okazywać współczucie, bawić się z kimś, zawierać znajomości, a nawet się zaprzyjaźniać. Uwaga! Jeśli malec jest odludkiem, postaraj się, by miał jak najwięcej okazji do przebywania wśród rówieśników. Chce się bawić z dziećmi? Świetnie. Woli obserwować z boku? Też dobrze. Nie przejmuj się wojnami w piaskownicy, ale reaguj, gdy smyk wyrywa zabawki albo ciągnie kogoś za włosy: on dopiero uczy się reguł i ktoś musi mu powiedzieć, że tak się nie robi. Jeżeli dziecko jest wyjątkowo nieśmiałe, nie steruj nim („Podejdź do chłopca i powiedz, jak masz na imię”), lecz daj mu szansę, by włączyło się do zabawy z własnej inicjatywy. Będzie mu łatwiej, jeśli spotka się z jednym rówieśnikiem, a nie całą rozbrykaną grupką. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, ale... Jeżeli twój trzylatek w jakiejś dziedzinie wyraźnie odstaje od rówieśników (pamiętaj: od WIĘKSZOŚCI z nich, a nie od wyjątkowo utalentowanych jednostek), np. jest o wiele mniej sprawny ruchowo albo dużo gorzej rysuje, spróbuj ustalić przyczyny tej sytuacji. Im wcześniej zaczniecie pracować nad tym, co sprawia dziecku kłopoty, tym większa szansa, że dogoni rówieśników. Oczywiście nie każdy brzdąc musi być świetnym rysownikiem albo sportowcem, ale każdy powinien robić postępy i rozwijać się harmonijnie. Dlatego nie wolno np.zaniedbywać rozwoju fizycznego na rzecz umysłowego lub odwrotnie. Konsultacja: Anna Marczewska-Stręk, psycholog,Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 5 we Wrocławiu. Przeczytaj także: 15 rzeczy, które zrobi twoje dziecko zanim skończy trzy lata
Jak nauczyć dziecko dzielenia się z innymi
Twoje dziecko wyrywa zabawki rówieśnikom, często awanturuje się, by postawić na swoim, wymusza na innych, by robili to, co mu się podoba. Masz wrażenie, że twoje dziecko myśli tylko o sobie? Zanim na dobre się przerazisz, przeczytaj.
Odkąd pojęcie inteligencji emocjonalnej zrobiło karierę, wiadomo, że najlepiej radzą sobie w życiu ci, którzy potrafią szanować i rozumieć innych, jednocześnie dbając o własne interesy. Osoba otwarta na ludzi, na ich potrzeby, pomagająca im w drobnych sprawach ma poczucie, że w razie czego sama też może liczyć na innych. Jest jej łatwiej, czuje się rozumiana, akceptowana, otoczona życzliwością i przyjaciółmi. Dziecko samolubne czy przebojowe? Pewnie takiej właśnie przyszłości pragniesz dla swojego dziecka, prawda? Nie chciałabyś, by wyrosło na człowieka, który myśli tylko o sobie. Choć niekiedy, obserwując jego rówieśników, masz wątpliwości, czy w dzisiejszych czasach warto nadal uczyć dziecko umiejętności współpracy i pomagania. A może bardziej przyda mu się tak powszechna przebojowość? Zdecyduj sama. My możemy ci tylko wyjaśnić, skąd się bierze egoizm u dziecka i jak nauczyć je umiejętności myślenia także o potrzebach innych. Niezależnie od wieku dziecka, pamiętaj, że: Nikt nie rodzi się egoistą – kimś ciągle walczącym o swoje, myślącym wyłącznie o sobie. Dziecko chce być troskliwe. Takie zachowanie jest bliskie naszej naturze, bo w ten sposób zapewniamy sobie opiekę. Trzeba tylko pokazać dziecku, jak to robić. Dziecko uczy się od innych. Jeśli w twoim odczuciu zachowuje się jak król, to dlatego, że musiało się przekonać, że taka postawa się opłaca (bo wtedy jest się w centrum uwagi). Zdolny i zaborczy to nie to samo. Osoby inteligentne bywają niecierpliwe, skupione na sobie, roszczeniowe, ale nie warto tego wzmacniać. Dobra współpraca rodzi się powoli. Aby się jej nauczyć, potrzeba wielu prób i popełniania błędów. Nim dziecko będzie umiało dogadywać się z innymi dziećmi, najpierw musi poznać samo siebie, rozumieć emocje, znać poczucie własności. Czytaj też: 5 wartości, których musisz nauczyć dziecko, zanim pójdzie do szkoły Nauka dzielenia: to moje i tamto też Niemal do końca 1. roku życia dziecko powinno być pępkiem świata, czuć, że może liczyć na bliskie mu osoby, że świat jest przyjazny i przewidywalny. W ten sposób poczuje się bezpiecznie. To da mu odwagę, by zrobić następny krok. Powoli zacznie zdawać sobie sprawę z własnych możliwości: będzie sprawdzało, jaki skutek przyniosą różne działania, będzie eksperymentowało. Jednocześnie dziecko odczuwa rozmaite ograniczenia oraz zakazy. Nie rozumie jeszcze, że rzeczy mają właścicieli. Chce dostać wszystko, co je zainteresuje, także dlatego, że lubi gromadzić przedmioty. W tym czasie dochodzi do pierwszych konfliktów, bo półtoraroczne dziecko jest bardzo skupione na sobie i nastawione niemal całkowicie na branie. Wszystko musi mieć natychmiast, nie wie, co to znaczy dzielić się i nie znosi niepowodzeń. Aby zdobyć zabawkę, potrafi odepchnąć inne dziecko, walnąć je łopatką. Takie dziecko jest jeszcze za małe, by tłumaczyć mu, żeby bawiło się tylko swoimi rzeczami. Trudno też nakłaniać je do dzielenia się, skoro nie wie, co to takiego. Jednak już teraz wiele się udaje. Możesz uczyć dawania – budując z dzieckiem wieżę z klocków, podawaj mu jeden, mówiąc „proszę”, i zachęcaj , by cię naśladowało. Nie bądź na każde zawołanie. Od czasu do czasu zmień trasę spaceru, przesuń porę kąpieli. To uczy, że nawet przy minimalnej niewygodzie można zaspokajać swoje potrzeby. Podkreślaj, że coś jest twoje. Na przykład, gdy nakładasz jedzenie na talerze, możesz powiedzieć i pokazać: „To dla mnie, a to dla ciebie”. Czytaj też: Inteligencja emocjonalna [CMS_PAGE_BREAK] Bunt dwulatka Gdy dziecko ma 2 latka, na pewien czas staje się duszą towarzystwa. Lubi zrobić coś tylko dlatego, by sprawić komuś przyjemność. Jest kochające, uczuciowe, ciepło reaguje na innych ludzi, także na inne dzieci. Choć nadal nie potrafi się dzielić, może wręczyć innemu dziecku niepotrzebną w danej chwili zabawkę. W połowie 3. roku życia dziecko zaczyna zachowywać się całkowicie odwrotnie, niż się od niego oczekuje. Jest uparte i mało elastyczne. Domaga się dokładnie tego, czego chce, kiedy chce i jak chce. Jeśli masz dziecko w tym wieku, wiesz, jak potrafi rozkazywać, dyrygować, jak obstaje przy swoim, domagając się, aby wszystko toczyło się tak samo. Również w kłótniach z innymi dziećmi jest nieustępliwe, choć potrafi gwałtownie czegoś chcieć, a po chwili już nie jest tym zainteresowane. Jednak w sporze z innym dzieckiem nie ustąpi. Wpajanie zasad do małej główki bywa żmudnym i niewdzięcznym zajęciem. Wymaga też nie lada pomysłowości i sprytu, by przechytrzyć małego uparciucha. Zwłaszcza na placu zabaw. Poproś o pomoc inne mamy. Zamiast krytycznie obserwować postępowanie waszych pociech, co chwilę się przepraszać, też zacznijcie współpracować. Bierz o jedną zabawkę więcej. Nie unikniesz sporu między dziećmi, ale możesz go złagodzić – jeśli masz dwa wiaderka, łatwiej się podzielić. Wymyślaj ciekawe zabawy, najlepiej wspólnie z innymi mamami. Gdy wszyscy będą zajęci czymś pasjonującym, trudniej o awanturę. A jeśli już do niej dojdzie, odwróć uwagę swojej pociechy. Czytaj też: 5 wartości, których warto nauczyć dziecko, by było szczęśliwe Trzylatek - dusza towarzystwa Dopiero trzylatek wie, co to jest „moje”, „twoje”. Zaczyna lubić kontakt z dziećmi, jest zgodny, otwarty i układny, co czyni z niego idealnego kompana do zabawy. W jego życiu pojawiają się pierwsze przyjaźnie, a w dowód sympatii chętnie odda innemu dziecku swoją zabawkę. Ale też w tym wieku czekają go trudności. Dziecko może być nieśmiałe albo przeciwnie – zuchwałe. Pomoże twoja obecność i towarzyszenie w zmaganiach i nauce. Jasno nazywaj reguły, których uczysz dziecko. Możesz już nie tylko pokazywać mu, co jest dobre, a co nie, ale też wyjaśniać dlaczego. Mów o uczuciach. Tłumacz, jak może się czuć kolega odrzucony w zabawie, a co dzieje się wtedy, gdy współpraca się udaje. Jak najczęściej chwal – tyle się o tym pisze, mimo to wciąż warto to powtarzać. To, co dziecko dostaje, oddaje. Negocjuj, zamiast nakazywać. Dając wybór, pomagasz kształtować indywidualność swojego dziecka. Czytaj też: Dziecko nielubiane w przedszkolu – jak możesz mu pomóc? Co robić w sytuacji konfliktowej Dzieci walczące o wiaderko, obsypujące się piaskiem... Dla nich to norma, ciebie to przeraża. Nie trać głowy. Oceń sytuację, nie działaj impulsywnie, bo tylko niepotrzebnie podsycisz emocje. Przerwij rękoczyny. Dziecko powinno poczuć, że nie boisz się jego złości. Chwyć je za rączki. Stań w obronie pokrzywdzonego, ale nie czuj się winna. Wszystkie dzieci muszą przejść przez ten etap. Nie oskarżaj dziecka. Ono ma prawo wypróbowywać każdy sposób dochodzenia do celu. To twoją rolą jest pokazać, co wolno robić, a co może być przykre dla innych. Zwróć uwagę, za co nagradzasz. Być może mówisz, że nie wolno bić, ale w głębi duszy jesteś dumna, że pociecha nie jest ofiarą. Nagrodą jest twój podziw. Czytaj też: Jak karać dziecko?
Dzieko może już mieć pierwsze domowe obowiązki, nawet jeśli na razie tylko bałagani w kuchni czy podlewa podłogę zamiast kwiatków.
Dzieci bardzo lubią pomagać. „Ja sam”, „Ja sama” – to zdanie, które rodzice trzylatków często słyszą. Nie zawsze są jednak zachwyceni, gdy pełen zapału maluch chce myć z tatą brudny samochód lub z mamą wyrabiać ciasto. Tymczasem takie deklaracje są naprawdę bardzo cenne. Świadczą także o tym, że dziecko nie chce już pozostawać bierne wobec tego, co dzieje się wokół. Oczywiście nie możesz liczyć na to, że dziecko, które raz zaniesie swoje brudne ubranka do kosza lub pomoże w nakrywaniu do śniadania, od tej pory zawsze będzie to z ochotą robił. Rzeczy, które na początku wydają się bardzo atrakcyjne, szybko mogą mu się znudzić. Małe dzieci trzeba stopniowo i cierpliwie uczyć systematyczności. Postaraj się również nie hamować inicjatywy małego pomocnika. Zachęcaj go do prostych, realnych do wykonania przez niego czynności: przedszkolak potrafi umyć owoce, podawać tacie potrzebne narzędzia, porwać sałatę na mniejsze kawałki, zabawić młodszego braciszka, robiąc śmieszne minki. Aby malec był chętny do pomocy w domu, trzeba koniecznie dostrzec jego wysiłek, pochwalić za wszystko, co udało mu się zrobić. Przede wszystkim postaraj się, by te zajęcia kojarzyły się z czymś bardzo przyjemnym. Dziecko zawsze musi wiedzieć, że jego wysiłek został doceniony i nie poszedł na marne. Takie pozytywne wzmacnianie jest konieczne, nawet jeśli efekt nie w pełni satysfakcjonuje rodziców. Ekspert odpowiada: Małgorzata Skura, pedagog z Katedry Pedagogiki Małego Dziecka Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie Jak się zachować, gdy dziecko ociąga się z wykonaniem tego, o co się je prosi? Zazwyczaj taka sytuacja zdarza się wtedy, gdy malec jest zajęty jakąś atrakcyjną zabawą, którą trudno mu przerwać. Nie można wówczas oczekiwać, że natychmiast posłucha. Lepiej uzbroić się w cierpliwość i uzgodnić z dzieckiem, że zacznie pomagać po skończeniu zabawy. Warto dodać, że niezbyt skore do pomocy bywają dzieci wychowywane i „obsługiwane” przez opiekunki. Nic w tym dziwnego – niania za swój obowiązek uważa przygotowanie jedzenia, nakrycie do stołu i nigdy nie oczekuje od dziecka żadnej pomocy. Nie chcą też pomagać dzieci, którym kojarzy się to z naciskiem i krzykiem: „Zrób to natychmiast, ile razy mam powtarzać!”. Aby mieć w domu małego, chętnie nastawionego do działania pomocnika, zamiast gasić jego inicjatywę, warto pozwolić mu na popełnianie błędów i jak najwcześniej zachęcać do pomocy. Pomoc na miarę trzylatka Jest już wystarczająco dojrzały, by spełniać polecenia mamy i czerpać z tego radość. Oczywiście nie trzeba oczekiwać, że wszystko wykona perfekcyjnie, ale trzylatek potrafi już bardzo wiele. Podlewa kwiaty w doniczkach, najlepiej specjalną konewką. Zanosi brudne ubrania do kosza. Może to robić np. wieczorem. Pomaga nakryć do stołu. Małe dzieci powinny nosić naczynia pojedynczo. Układa serwetki przy nakryciach. Najpierw je złóż i pokaż, po której stronie talerza położyć. Odbiera telefony i przynosi potrzebne komuś przedmioty. Małe dzieci lubią robić takie przysługi. Ściera kurz ściereczką. Powinna być lekko wilgotna. Miesza sałatkę z sosem. Najlepiej, gdy od razu jej spróbuje. Pilnuje, żeby pies miał wodę. Bardziej zręczne dziecko może ją samo wlać do miski. Zobacz też: 10 rzeczy, których dziecko nie powinno robić przy stole, czyli stołowy savoir-vivre
Twoje dziecko coraz więcej potrafi i wie. Sprawdź, jakie umiejętności trzylatek powinien mieć w małym palcu, a które mogą mu jeszcze sprawiać kłopoty.
Co powinien umieć trzylatek? Tak naprawdę niełatwo odpowiedzieć na to pytanie, bo dzieci nie dojrzewają w tym samym tempie. Poza tym – jak my wszyscy – różnią się od siebie umiejętnościami i talentami. Mimo to spróbujmy. Jaki jest „statystyczny” trzylatek? Trzylatek jest już bardzo mądry Zadaje mnóstwo pytań i jest wszystkiego ciekawy. Potrafi odpowiedzieć na proste pytania („Do czego służą buty?”, „Co trzeba zrobić, gdy chce się pić?). Ma coraz lepszą pamięć, może już nauczyć się prostej piosenki albo wierszyka. Wie podstawowe rzeczy na swój temat, np. czy jest chłopcem, czy dziewczynką, jak ma na imię i ile ma lat. Radzi sobie z prostą układanką. Wie ile to jest jeden (miś, samochód), ile dwa (misie, samochody), a ile wiele (misiów, samochodów). Choć coraz więcej wie o tym, co go otacza, zaczyna też fantazjować i nie zawsze odróżnia prawdę od tego, co sobie wyobraża. Jeśli dziecko nie zadaje pytań, nie jest ciekawe świata: Spróbuj poświęcić mu więcej uwagi. Baw się z nim, rozbudzaj jego ciekawość. Nie bombarduj go wiedzą. Co za dużo to nie zdrowo. Nie odpytuj, nie zmuszaj. Trzylatek całkiem nieźle mówi Trzylatek używa kilkuset słów (rozumie jeszcze więcej), buduje kilkuwyrazowe zdania, zadaje pytania, potrafi budować zdania przeczące. Stosuje już reguły gramatyczne, ale robi mnóstwo błędów. Mówi już o swoich sprawach w pierwszej, a nie trzeciej osobie („Chcę jeść”, a nie „Jaś chce jeść”). Rozumie polecenia, potrafi wskazać części ciała i zabawek. Wciąż nie mówi jak dorosły („siafa”, „ziebra”, „lowel”) Jeśli trzylatek nie mówi albo mówi bardzo mało: Idź z dzieckiem do logopedy, który sprawdzi, czy wszystko jest w porządku i pomoże „rozgadać” dziecko. Sprawdź, czy twój trzylatek nie mówi za mało Trzylatek biega, skacze, wspina się na drabinki Większość trzylatków biega, prawie się nie przewracając, potrafi ominąć albo przeskoczyć przeszkodę, zejść po schodach. Dzieci w tym wieku uwielbiają harce. Oczywiście jedne są sprawniejsze, inne mniej, jednak powinny już sprawnie się poruszać i umieć korzystać z urządzeń na placu zabaw. Jeśli twoje dziecko jest mało sprawne fizycznie: Staraj się, by dziecko miało jak najwięcej okazji do zabawy na dworze. Zachęć je do korzystania z urządzeń na placu zabaw. Nie strasz go („Zaraz spadniesz”), ale czuwaj nad jego bezpieczeństwem. Wspieraj je i pokaż mu jego mocne strony. Najważniejsze, by w siebie wierzyło, bo postawa „i tak się nie uda” tylko pogłębia problem, Proponuj zabawy ruchowe, które mu się podobają. Maluch, który nie lubi biegać, być może chętnie będzie tańczył albo kopał piłkę, Nie podnoś poprzeczki zbyt wysoko. Lepiej nie stawiaj dziecka przed zadaniami, które je przerastają, bo szybko się zniechęci i z zabawy nic nie wyjdzie. Obserwuj dziecko uważnie (także na tle rówieśników), ale ugryź się w język, zanim powiesz mu coś rodzaju „A Michaś potrafi już narysować pieska!/Ala umie już jeździć na czterokołowym rowerku” Takie porównania ranią i wbrew pozorom nie mobilizują do działania. Malec i tak wie, co potrafi Michaś czy Ala, ale ta wiedza nie wystarczy, żeby robić to co oni. Dziecko, które ma z czymś kłopot, potrzebuje przede wszystkim akceptacji i wsparcia. Sprawdź także dlaczego warto pokochać plac zabaw [CMS_PAGE_BREAK] Trzylatek ma coraz sprawniejsze rączki Ręce trzylatka są coraz lepiej skoordynowane. Jedna ręka zaczyna dominować. Dziecko z upodobaniem rysuje i maluje, choć jeszcze trudno odgadnąć, co przedstawiają jego prace. Trzylatek potrafi narysować zamknięte kółko, naśladuje kierunek rysowanej przez ciebie kreski, próbuje kolorować obrazki, choć robi to niedokładnie. Buduje wieżę z 8 klocków. Świetnym treningiem dla rączek będą klocki LEGO® DUPLO®. Możecie budować wieże, garaże dla samochodów, zamek księżniczki lub bawić się w dom. Świetnym treningiem dla rączek będą klocki LEGO® DUPLO®. Możecie budować wieże, garaże dla samochodów, zamek księżniczki lub bawić się w dom. Czytaj więcej Jeśli twoje dziecko ma mało sprawne ręce: Zachęcaj je do prac plastycznych. Dostarcz mu różnorodnych przyborów (kredki, farbki, plastelina) Zachęcaj do malowania po dużych powierzchniach. np. po arkuszu szarego papieru. Chwal i doceniaj jego prace, by wiedziało, że są dla ciebie cenne. Przeczytaj także: Gdy dziecko nie lubi rysować. 12 sposobów, by to zmienić Trzylatek potrafi się przez chwilę skoncentrować Większość trzylatków potrafi się skupić tylko przez kilka, kilkanaście minut. I tyle wystarczy. Jeśli dziecko ma kłopot z koncentracją: Nie rozpraszaj go. Trudno się skupić na puzzlach czy rysowaniu, gdy wokół są porozrzucane zabawki, gra telewizor i ktoś ciągle przerywa („Ooobiad!”, „Myłeś ręce?”, „Kiedy tu wreszcie posprzątasz?”), Chwal za dokończenie zadania. Nieważne, czy chodzi o posprzątanie zabawek, narysowanie kółka czy zbudowanie wieży z klocków. Najważniejsze, że zadanie zostało wykonane do końca, Czytaj mu książki. To bardzo rozwija umiejętność koncentracji, bo „odpływając” na chwilkę, można zgubić wątek. Przeczytaj także: Sztuka koncentracji [CMS_PAGE_BREAK] Trzylatek próbuje być samodzielny Nie martw się, twój maluch nie musi jeszcze umieć ubrać się od stóp do głów. Chodzi o to, by nie czekał, aż ktoś go obsłuży. Powinien już wiedzieć (i na pewno to wie), na jakie części ciała zakłada się poszczególne elementy garderoby, i próbować, próbować, próbować. Jeśli dziecko ma problem z samodzielnością: Pomagaj, pokazuj, ale nie wyręczaj. Tak, wiemy, dziecko potrafi długo celować nóżką w nogawkę, ale kiedyś musi się nauczyć zakładać spodnie samodzielnie. Jeśli ma z czymś duże kłopoty, pomagaj, ale tylko trochę, np. wciągnij skarpetkę na nóżkę do połowy i poproś, by malec dokończył zadanie, Nie popędzaj. Ale za to mobilizuj. To jest lepsze! Wybieraj „proste w obsłudze” ubranka. Buty na rzepy, bluzy z dużymi otworami na głowę, spodenki na gumce – to naprawdę ułatwia naukę. Sprawdź także: Jak nauczyć dziecko samodzielności Trzylatek daje sobie radę bez mamy Dziecko w tym wieku powinno już rozumieć, że rozstanie z mamą nie oznacza końca świata, bo ona przecież wraca. Maluchy, których mamy pracują, rozumieją to już dobrze. Trudniej tym, które dotąd były z nimi nieustannie. Jeśli trzylatek nie opuszczał cię dotąd nawet na chwilę: Przyzwyczajaj dziecko do rozstań. Zostawiaj go na trochę pod opieką babci, dziadka, opiekunki itd. Na początku na pół godzinki, potem na całą, dwie, a na koniec na wieczór. Dzięki takiemu treningowi zrozumie, że rozstanie to nic strasznego i że zawsze po niego wracasz, Przekonaj samą siebie, że to jest dla niego dobre. Niektóre mamy tak naprawdę wolałyby, by ich pociechy wciąż były małe i uczepione ich spódnicy. W efekcie zarażają swoje „maleństwa” własnymi lękami. Trzylatek interesuje się innymi dziećmi Jedne dzieci są towarzyskie, inne mniej. Wszystkie jednak interesują się rówieśnikami i potrzebują ich. Trzylatek potrafi już okazywać współczucie, bawić się z kimś, zawierać znajomości. Jeśli twoje dziecko nie interesuje się rówieśnikami: Staraj się, by dziecko miało okazję do przebywania wśród rówieśników. Bywaj z nim na placu zabaw, w zoo itd. Daj dziecku wolną rękę. Chce się bawić z dziećmi? Świetnie. Woli na nie ukradkiem zerkać. Też dobrze. Nie panikuj, gdy dochodzi do starcia, jednak reaguj, gdy dziecko próbuje wyrwać innemu zabawkę, uderzyć itd. Gdy trzylatek rozwija się wolniej niż rówieśnicy Jeśli twój trzylatek w jakiejś dziedzinie wyraźnie odstaje od rówieśników (zaznaczamy: od większości rówieśników, a nie od wyjątkowo utalentowanych jednostek), np. jest od nich o wiele mniej sprawny fizycznie albo dużo gorzej rysuje, spróbuj ustalić, dlaczego tak się dzieje. Zacznij od wizyty u pediatry. Im wcześniej zaczniecie pracować nad tym, co sprawia mu kłopot, tym większa szansa, że dogoni rówieśników. Nie każde dziecko musi być świetnym rysownikiem albo sportowcem, jednak każde powinno robić postępy i rozwijać się harmonijnie (nie wolno na przykład zaniedbywać rozwoju fizycznego na rzecz intelektualnego albo odwrotnie). – Niedostrzeżone opóźnienia w rozwoju smyka mogą narastać. Na przykład mało sprawny ruchowo trzylatek odstaje od rówieśników tylko trochę, ale jeśli nie zachęcimy go do ruchu, jako sześciolatek może być już w tyle. Lepiej wychwycić problem i postarać się go rozwiązać. Jeśli dziecko sobie z czymś nie radzi, np. z rysowaniem, zacznie unikać tej aktywności, a więc nie będzie ćwiczyć – mówi Anna Marczewska-Stręk, psycholog. Przeczytaj także: Bunt trzylatka. Skąd się bierze? Jak postępować?
Co powinien umieć kilkulatek? 6 ważnych pytań o rozwój dziecka
Kiedy dziecko jest w stanie nauczyć się jeździć na nartach? Czy można wymagać od czterolatka, by wycinał z papieru liście klonu? Na wszystkie te umiejętności przychodzi czas. W dodatku u każdego dziecka może być inaczej. Skąd więc wiadomo, czy dziecko rozwija się prawidłowo? Pytamy specjalistę.
1. Czy można przyspieszyć rozwój dziecka? Nie. Choćbyśmy stanęli na rzęsach, nie nauczymy przeciętnego trzylatka jazdy na dwukołowym rowerze, bo jego ciało i układ nerwowy nie są jeszcze na tyle dojrzałe, by sprostać takiemu wyzwaniu. Pięcio-, sześciolatek ma już sporą szansę na sukces. Szansę, ale nie gwarancję, bo kłopoty z rowerem miewają nawet siedmiolatki. Podobnie jest z innymi złożonymi czynnościami: jazdą na nartach, skakaniem na jednej nodze, wycinaniem skomplikowanych kształtów, rysowaniem szlaczków itd. Trzeba do nich dorosnąć, a potem ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć. Bywa oczywiście i tak, że jakieś szalenie uzdolnione dziecko znacznie wyprzedza rówieśników, a nawet – jak czteroletni perkusista Igor Falecki – jest w czymś lepszy od większości dorosłych. To jednak nie znaczy, że reszta dzieci powinna starać się natychmiast mu dorównać. Bo nie ma na to szans. Sprawdź też, jak wychować genialne dziecko 2. Co powinien umieć przedszkolak? Tak naprawdę trudno powiedzieć. – Różnice między dziećmi w tym samym wieku mogą być naprawdę duże, dlatego wszelkie tabele rozwojowe radzę traktować z dużą ostrożnością. Każdy człowiek jest przecież indywidualnością i rozwija się nieco inaczej – mówi prof. dr hab. Joanna Kruk-Lasocka z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji Towarzystwa Wiedzy Powszechnej we Wrocławiu. Jednak trzeba obserwować rozwój własnego dziecka (także na tle rówieśników), by w razie potrzeby szybko mu pomóc. Można założyć (za Ernstem J. Kiphardem, ojcem niemieckiej psychomotoryki), że przeciętny, statystyczny: Trzylatek wskakuje obunóż na stopień; przeskakuje z rozbiegu przez przeszkodę; przebiega 25 metrów bez upadku; potrafi stać kilka minut z zamkniętymi oczami; schodzi po schodach, trzymając się poręczy; potrafi przejść trzy metry na palcach. A umiejętności manualne? Trzylatek zwykle rysuje okrągłe formy; przelewa wodę z kubka do kubka, nie rozlewając jej; potrafi – jeśli tylko mu pokażesz, jak się za to zabrać – złożyć kartkę na pół; nawleka koralik na sznurek; wymienia wkład w długopisie. Trzyipółlatek bez pomocy schodzi ze schodów (stawiając nóżki na przemian); przeskakuje obunóż przez poduszkę; potrafi przejść po linii (trzy metry); przynieść wodę w kubku, nie rozlewając jej (trzy metry); odbijać przez chwilę balonik w taki sposób, by nie spadł na podłogę; jeździ na trzykołowym rowerku. Prawidłowo trzyma ołówek, rysuje kółko, buduje wieżę z ośmiu klocków, potrafi rozwinąć cukierek z papierka, otwiera pudełko po zapałkach, sam się ubiera. Zobacz też, co powinien umieć 3-4-latek. Zrób test rozwojowy Czterolatek skacze z tapczanu, wersalki; potrafi podskakiwać obunóż; umie raz podskoczyć na jednej nodze i stać na niej dwie sekundy; chodzi, poruszając rękoma (lewa noga, prawa ręka i odwrotnie). Odpina i zapina guziki, przecina półtoracentymetrowy pasek papieru, łączy punkty linią prostą, lepi kulkę lub węża z plasteliny, odkręca słoik, otwiera drzwi, myje i wyciera ręce. Czteroipółlatek skacze z miejsca na odległość pół metra, skacze w prawo i lewo wzdłuż linii (pięć razy), przebiega 30 metrów w 15 sekund. Rysuje krzyż przy pomocy szablonu, potrafi posmarować chleb masłem, układa literkę "Z" z zapałek. Pięciolatek wstaje i siada bez problemu, trzymając nad głową piłkę, na jednej nodze podskakuje dwa razy, a stoi na niej pięć sekund. Nawleka nitkę na igłę z dużym uchem, tnie nożyczkami po linii prostej, wrzuca 10 koralików do buteleczki. Pięcioipółlatek zeskakuje z wysokości 10 centymetrów, przebiega 30 metrów w 10 sekund, idzie po narysowanej linii prostej o długości metra. Rzuca piłkę na odległość czterech metrów, łapie piłkę rzuconą z odległości półtora metra. Sześciolatek stoi 10 sekund na jednej nodze, potrafi podskoczyć obunóż 10 razy. Zwija w rulon dwumetrową wstążkę, rysuje prosty domek, słoneczko. Zobacz też Kalendarz rozwoju dziecka [CMS_PAGE_BREAK] 3. Czy każdy kilkulatek musi umieć to samo? Nie, choćby dlatego, że nie każdy miał okazję, by ćwiczyć tę czy inną umiejętność (np. nawlekanie nitki). Jeśli jednak dziecko, np. sześcioletnie, ma kłopoty z wieloma czynnościami, które idą jak z płatka większości pięciolatków, warto uważniej mu się przyjrzeć. Z badań prowadzonych przez profesor Kruk-Lasocką wynika, że przybywa przedszkolaków mało sprawnych ruchowo. Przyczyny? Jest ich wiele. Należą do nich m.in. problemy, jakie miało dziecko na początku swojego życia. Komplikacje w okresie życia płodowego, zbyt szybki lub trudny poród itd. mogą spowodować, że dziecko będzie niedostatecznie "czuło" swoje ciało, a przez to miał kłopoty z planowaniem bardziej złożonych ruchów. Rozmaite choroby (np. alergia, astma i inne niewydolności układu oddechowego) mogą powodować niewielkie opóźnienia w rozwoju ruchowym. Nadwaga oczywiście sprawia, że mały grubasek szybko się męczy i przez to nie jest w stanie nadążyć za rówieśnikami. A że niechętnie się rusza, staje się coraz cięższy i coraz mniej sprawny ruchowo. Przyczyn kłopotów dzieci można wymieniać znacznie więcej, jednak najczęściej to sprawa prosta. Dziecko jest mało sprawne, ponieważ brak mu treningu. – Nawet zupełnie zdrowe dziecko nie wykorzysta tkwiącego w nim potencjału, jeśli będzie godzinami siedzieć przed telewizorem albo bawić się i uczyć wyłącznie przy stoliku – powtarza z przekonaniem pani profesor. Zobacz też 8 sposobów na wychowanie szczęśliwego dziecka 4. Jak pomóc dziecku w dobrym rozwoju? Otocz je miłością, daj jej swój czas, uwagę, poczucie bezpieczeństwa - właśnie to jest dla rozwoju (także fizycznego) najważniejsze. Wtedy twoje dziecko będzie też miało dużo energii, będzie sprawne fizycznie i dobrze czuło się w swoim ciele? – Dzieci, które nie mają komfortu psychicznego, nie czują ciepła nieobecnych fizycznie lub psychicznie rodziców, kulą się, chowają w sobie i nie wykorzystują w pełni możliwości swojego ciała – wyjaśnia pani profesor. Nie przeszkadzaj w aktywności ruchowej. Jeśli twój kilkulatek chce chodzić po krawężniku, wspinać się na murki, skakać po sofie, zeskakiwać ze stopni itd., pozwól mu na to (czuwając oczywiście nad jego bezpieczeństwem), gdyż każda z tych czynności jest wspaniałym ćwiczeniem dla mięśni, zmysłu równowagi itd. Woli plac zabaw niż trzecie z rzędu zajęcia dodatkowe? Ma rację! Wspinając się na drabinki, huśtając, chodząc po zawieszonej na linach chybotliwej belce, wcale nie traci czasu. Doświadcza swego ciała, sprawdza je, ćwiczy koordynację, uczy się planować bardziej skomplikowane ruchy. To wszystko zaprocentuje w przyszłości nie tylko na szkolnym boisku, ale i w ławce. – Sprawnie fizyczne dzieci mają mniej problemów z prawidłowym trzymaniem ołówka, odpowiednim naciskiem, mieszczeniem literek między liniami w zeszycie – mówi profesor Joanna Kruk-Lasocka. Nie hamuj aktywności dziecka. Pamiętaj, by nie przesadzać z ograniczeniami, napomnieniami i przestrogami. Dziecko, które słyszy bez ustanku: "Nie biegaj!", "Uważaj na spodnie, znowu je wybrudzisz!", "Spadniesz i złamiesz sobie nogę", może w końcu stracić ochotę na wszelką aktywność. Nie wyręczaj dziecka w zwykłych, codziennych czynnościach. Wkładanie koszulki, skarpetek, układanie kredek w kubku, pakowanie plecaczka itd. uczą precyzji nie gorzej niż wymyślne ćwiczenia! Zobacz też 5 powodów, by iść z dzieckiem na plac zabaw [CMS_PAGE_BREAK] 5. Co robić z małym niezdarą? Nawet jeśli stworzymy dziecku idealne warunki do rozwoju, nie mamy gwarancji, że będzie zwinny jak wiewiórka. Jeśli twoje dziecko jest mało sprawne ruchowo, potyka się o własne nogi, rozlewa mleko, guzdrze podczas ubierania się: Wspieraj dziecko. Największą barierą, na jaką może natrafić niezdarny maluch, jest utrata wiary we własne siły (a wraz z nią bierność i nastawianie się na porażkę). Pokaż dziecku jego mocne strony. Na pewno je ma. Może obdarzony jest wspaniałą wyobraźnią? Bądź cierpliwa. Nieustanne popędzanie ("Załóż wreszcie te buty!", "No wejdź na tę drabinkę!") jest bardzo stresujące. Nie porównuj. Zdania w rodzaju "A Kamil w twoim wieku strzelał gola za golem" nie mobilizują, a jedynie ranią. Mało sprawny malec jest wystarczająco upokorzony tym, że nie potrafi dogonić rówieśników. Poszukaj aktywności, która spodoba się dziecku. Nie lubi wspinać się na drabinki czy huśtać? Być może spodoba mu się strzelanie tacie goli, berek z psem, pływanie albo taniec połamaniec przy ulubionych piosenkach? Nie podnoś poprzeczki zbyt wysoko. Nie stawiaj dziecka przed zadaniami, które je przerastają, bo szybko się zniechęci i będzie czuło, że kolejny raz nie sprostało oczekiwaniom. Okazuj bezwarunkową akceptację. Tego najbardziej potrzebuje. Niech wie, że jesteś z niego dumna, nawet jeśli nie potrafi skakać na jednej nodze. Zobacz też 23 pomysły na szalone zabawy ruchowe 6. Kiedy iść do lekarza? Aby łapać piłkę, trzeba dobrze widzieć i prawidłowo oceniać odległość. Żeby sprawnie biegać i wspinać się, trzeba mieć prawidłowo napięte mięśnie, zdrowe biodra i stopy itp. Idź do lekarza, jeśli twoje dziecko: często się przewraca, wpada na przeszkody, porusza się dziwacznie (jego ruchy są bardzo powolne, albo przeciwnie: niezborne i chaotyczne), bardzo odstaje od rówieśników, zrobiło się niezdarne po jakimś wypadku (np. upadku ze schodów) albo chorobie, zawsze, gdy coś cię w jego zachowaniu niepokoi.
Czy świeżo upieczony przedszkolak ma sam zakładać kapcie? A co z rysowaniem, samodzielnym jedzeniem i siusianiem w pieluszkę? Oto są pytania!
" Czy świeżo upieczony przedszkolak ma sam zakładać kapcie? Czy fakt, że zabiera innym dzieciom zabawki, to problem? A co z rysowaniem, samodzielnym jedzeniem i siusianiem w pieluszkę? Oto są pytania! Martwisz się, że Twój maluszek nie poradzi sobie sam w przedszkolu? Spokojnie! Wcale nie wszystko musi umieć. W końcu przedszkole jest także po to, by dzieci nabywały w nim nowych umiejętności i ćwiczyły samodzielność. Ważne rzeczy przyjdą z czasem, zobaczysz... A na razie podpowiemy Ci, co lepiej by było, żeby już umiał, a jakie sprawy mogą jeszcze poczekać. I co robić, jeżeli sobie z czymś ważnym nie radzi. Pamiętaj przy tym, że maluch maluchowi nierówny. Dzieci rozwijają się w różnym tempie, niektórzy przedszkolni debiutanci mają już ponad trzy i pół roku, inni tylko dwa latka i dziewięć miesięcy, a bywają i młodsi. Taka różnica to szmat czasu dla dzieciaczków! Weź więc poprawkę na wiek i tempo rozwoju pociechy. I nie denerwuj się, ale – w razie potrzeby – mądrze działaj. Czytaj też: Rozwój trzylatka - 5 dowodów, że przebiega prawidłowo Rozstaję się z mamą (choć mogę rozpaczać) Pożegnanie z mamą to nie koniec świata, po kilku godzinach znowu można się do niej mocno przytulić. Na początku września jednak większość maluchów płacze (niektóre nawet z rozpaczą łapią się futryn drzwi albo kurczowo czepiają nogi mamy!), a większość mam ma łzy w oczach. Nie przerażaj się tym – to minie. Panie w przedszkolu wiedzą, w jaki sposób postępować w takich sytuacjach. Wiele zależy również od Ciebie. Co możesz zrobić? Jeśli dotąd byliście nierozłączni, czas to zmienić. Zanim poślesz malca do przedszkola, zostawiaj go na trochę pod opieką np. dziadków. Dzięki temu zrozumie, że zawsze po niego wracasz. Ty również zyskasz – przywykniesz bowiem do myśli, że dzieckiem zajmuje się ktoś inny, i we wrześniu nie będziesz go żegnać z wypisanym na twarzy przerażeniem (które mogłoby mu się udzielić!). Samodzielnie jem (zwłaszcza to, co lubię) Nie można oczywiście oczekiwać od takiego maluszka, że będzie jadł elegancko niczym angielska lady. Ale powinien już jako tako radzić sobie z widelcem, łyżką i kubkiem. A że część obiadu ląduje na bluzeczce czy podłodze? No cóż, to kwestia wprawy. Co możesz zrobić? Nie karm dziecka. Raczej zachęcaj je do samodzielności, by miało jak najwięcej okazji do ćwiczeń. Nie denerwuj się na malca, gdy pobrudzi ubranko, stół albo podłogę – to naturalne w jego wieku. Pokaż mu, jak uniknąć kłopotów („Jeśli postawisz kubeczek tutaj, nie strącisz go łokciem”). Zademonstruj, jak należy trzymać widelec i łyżkę. Nie ingeruj jednak, jeśli trzyma sztućce nieprawidłowo, w lewej rączce czy przekłada je z ręki do ręki. To czas eksperymentów. Ważne, żeby próbował i wierzył w swoje siły! Czytaj też: Rozwój czterolatka - 4 dowody, że przebiega prawidłowo Zaczynam rysować (jednak co jest na rysunku?) Trzylatki dopiero próbują rysować. Wiedzą już, do czego służą kredki, bazgrzą po kartkach, chlapią farbkami, a potem z dumą pokazują swe prace mamie i tacie. Na ich rysunkach rzadko jednak można dostrzec coś konkretnego. Maluszek może także jeszcze przez jakiś czas trzymać kredkę nieprawidłowo albo raz w jednej, raz w drugiej rączce. Co możesz zrobić? Kup dziecku przybory plastyczne. Pozwól mu rysować, co i jak chce, najlepiej na dużych powierzchniach (kartce z dużego bloku, papierze pakowym). Doceniaj jego wysiłek i chowaj jego prace na pamiątkę, aby wiedział, że są dla Ciebie cenne. Sporo mówię (i rozumiem więcej, niż sądzicie) Trzylatek zna swoje imię (odpowie na pytanie, jak się nazywa, o ile się nie wstydzi). Mówi o sobie „ja”, czyli: „Jestem głodny”, a nie: „Ania jest głodna”. Rozumie polecenia. Przynosi lalkę lub piłkę, gdy o to poprosisz, nawet jeśli nie pokażesz palcem, o jaką rzecz chodzi. Wskazuje części ciała, zabawki i ich fragmenty (kółka auta, drzwi domku lalek). Zna około tysiąca słów. Powie też wierszyk i zaśpiewa piosenkę. Tyle teoria. A praktyka? Niektóre dzieci mają duży zasób słów i można z nimi porozmawiać na wiele tematów, inne mówią słabiej. Ale w przedszkolu większość z czasem „się rozgaduje”. Panie mają swoje sposoby i nawet „nieśmiałek”, który nie chce się odzywać, jest wciągany do zajęć i zabaw. Można wręcz powiedzieć, że małomównemu dziecku przedszkole jest szczególnie potrzebne. Co możesz zrobić? Jak najwięcej rozmawiaj ze swoim szkrabem, nie odgaduj w lot jego myśli. Bawcie się w recytowanie śmiesznych wierszyków, śpiewajcie piosenki. Jeśli malec mówi bardzo mało, całkiem niewyraźnie albo wcale, idź z nim do logopedy. [CMS_PAGE_BREAK] Korzystam z toalety (jeśli zdążę do niej dotrzeć) Większość dzieci w tym wieku nie siusia już w pieluszki, ale wpadki się zdarzają. Do niektórych przedszkoli (częściej prywatnych) chodzą maluszki, które noszą jeszcze pampersy. Na ogół nauczycielki nie robią z tego problemu. Co możesz zrobić? Ucz malucha wycierania pupy, spuszczania wody i tego, że po skorzystaniu z toalety trzeba umyć ręce. Jeśli dziecko za nic w świecie nie chce pożegnać się z pieluszką, porozmawiaj z wychowawczynią. Przykład innych maluchów powinien dobrze podziałać i kłopot z pieluszką szybko się skończy. Gdy szkrab ponownie zaczyna siusiać w majtki, sprawdź, czy jest zdrowy – brak kontroli nad pęcherzem może być spowodowany np. infekcją układu moczowego. Gdy dziecko zmoczy ubranie, nie denerwuj się i powiedz, że to się zdarza. Pociesz je, jeśli tego potrzebuje, ale nie rozczulaj się nadmiernie – być może wcale nie uważa, że stało się coś szczególnego. Nie wyśmiewaj malucha, nie zawstydzaj go i nie krzycz. Ubieraj dziecko w spodenki z gumką w pasie – łatwiej je zdjąć niż dżinsy, ogrodniczki czy rajstopki. Przygotuj do przedszkola ubranka na zapas: majteczki, spodenki, skarpetki i koszulkę. Dołącz do rozmów mam przedszkolaków o przedszkolnym jedzeniu. Próbuję sam się ubierać(tylko nie zawsze mi to wychodzi) Maluszek powinien już wiedzieć, że skarpetki wkłada się na nóżki, a rękawiczki na ręce, a nie odwrotnie. To jednak nie oznacza, że jest w stanie ubrać się sam od stóp do głów. Z wieloma rzeczami trudno mu sobie poradzić: nie potrafi przewracać koszulki na prawą stronę, zapinać guzików, wiązać sznurowadeł, może mieć problemy z włożeniem spodni. Najważniejsze, żeby starał się być samodzielny. Panie w najmłodszej grupie pomagają dzieciom, bo większość ma jeszcze kłopoty z ubieraniem. Co możesz zrobić? Pomagaj, ale nie wyręczaj. To oczywiste, że sama włożysz mu skarpetki szybciej. Jeśli jednak będziesz robić to stale, pozbawisz dziecko okazji do potrzebnych mu ćwiczeń. Cierpliwie czekaj, aż maluch skończy zmagania z szalikiem czy butami. Chwal za przejawy samodzielności. Sam włożył czapkę? Dzielny chłopczyk! Sama zapięła kurtkę? Mądra dziewczynka! Ubieraj dziecko tak, by mu ułatwić samoobsługę (dres zamiast dżinsów, rzepy zamiast sznurowadeł). Nie stawiaj poprzeczki za wysoko: żaden trzylatek nie poradzi sobie z koszulką, która ma ciasny otwór na głowę, ani z guziczkami wielkości jednogroszówki. Potrafię się skupić (nad tym, co mnie zaciekawi) Umiejętność koncentracji to wielka sztuka w tym wieku – a przy tym indywidualna sprawa. Niektóre małe dzieci potrafią się skupić na dłuższą chwilę, inne na krócej. U trzyletniego brzdąca chwile koncentracji na ogół trwają tylko kilka minut. I jest to najzupełniej normalne. Co możesz zrobić? Nie przerywaj maluchowi zabawy ani nie odwracaj jego uwagi, gdy się czymś zainteresuje. Od kwadransa obserwuje poranną toaletę kota? Dłuższą chwilę przegląda książeczkę? To wspaniale, nic się nie stanie, jeżeli do sklepu czy na plac zabaw dotrzecie nieco później, niż zaplanowałaś! Staraj się, aby na maluszka nie działało zbyt wiele bodźców naraz: dudniący telewizor, muzyka z płyty, rozmawiający przez telefon tata. Czytaj mu za to jak najczęściej książeczki i puszczaj bajki z płyt. W przeciwieństwie do kreskówek wymagają one sporo koncentracji. Chwal dziecko, gdy uda mu się zakończyć wykonywane zadanie, np. cierpliwie narysuje do końca obrazek albo zbuduje cały zamek z klocków. Czytaj też: Jak wychować geniusza Interesuję się innymi dziećmi (i czasem się bijemy!) Z życiem towarzyskim najmłodszych bywa różnie. Niektóre trzylatki garną się do rówieśników, inne wolą trzymać się z boku i nie interesuje ich zabawa w grupie czy nawet z jednym kolegą. Są maluchy, które wspaniale bawią się z innymi dziećmi, a są i takie, które tylko wyrywają innym zabawki. Dopiero czwarty i piąty rok życia to tak naprawdę czas poważniejszych towarzyskich wprawek. Co możesz zrobić? Stwarzaj dziecku jak najwięcej okazji do przebywania wśród rówieśników. Bywajcie na placu zabaw, na urodzinach u znajomych dzieci. Daj malcowi wolną rękę. Chce się bawić z innymi? To świetnie. Woli siedzieć w kąciku i zerkać z ukosa? Też dobrze. Nie panikuj, jeśli dochodzi do starcia (w piaskownicy rzadko panuje zgoda). Reaguj, gdy maluch wyrywa zabawki innym dzieciom albo ciągnie kogoś za włosy czy bije. On dopiero uczy się społecznych reguł i ktoś musi mu powiedzieć, że tak się nie robi. Jeśli dziecko jest wyjątkowo nieśmiałe, nie steruj nim („Podejdź do dziewczynki i powiedz, jak masz na imię”), lecz poczekaj, by włączyło się do zabawy z własnej inicjatywy. Będzie mu łatwiej, jeśli dasz mu okazję do spotykania się z jednym rówieśnikiem, a nie z całą rozbrykaną grupką. Beata Turska Konsultacja: Anna Marczewska-Stręk, psycholog, Poradnia Psychologiczno--Pedagogiczna nr 5 we Wrocławiu
5 łatwych kroków, by nauczyć czytać dwulatka
Już dwu-, trzy-, czteroletnie dzieci mogą uczyć się czytać. Wypróbuj metodę odimienną, która łagodnie i poprzez zabawę wprowadza małe dzieci w świat słowa pisanego.
Warto pamiętać, że kilkulatek nie ma jeszcze pojęcia, że kompozycja liter składających się na wyraz zależy od brzmienia tego słowa w mowie. Do takich wniosków doszła doktor Irena Majchrzak*, pedagog. Jej zdaniem źródłem kłopotów z nauką czytania często bywa właśnie fakt, iż my, dorośli, nadmiernie kierujemy dziecięcą uwagę na „literkowe” (brzmieniowe) rozszyfrowanie wyrazu, zamiast skupiać się na jego znaczeniu. Krok 1: Czytanie od wyrazu do literek Najważniejszym celem swojej metody Irena Majchrzak uczyniła rozumienie sensu słów, a nie oddzielnych liter. Dziecko poznaje najpierw całe wyrazy, a następnie litery, z których są one zbudowane. Ta tzw. odimienna metoda nauki czytania pozwala skupić się na tym, co najważniejsze – na rozumieniu słów. I jest dobra już dla dzieci w wieku dwóch, trzech, czterech lat! Zobacz też Prawdy i mity o nauce mówienia Krok 2: Zacznij naukę czytania od imienia dziecka A dlaczego metoda nazywa się: odimienna? Bo naukę czytania dziecko zaczyna od poznania zapisu swego imienia. To tzw. inicjacja – ukazanie dziecku, jak jest zbudowane słowo na przykładzie jego imienia. Okazuje się, że szybciej zapamiętujemy to, co jest dla nas ważne, a każde dziecko jest emocjonalnie związane ze swoim imieniem. Następne etapy nauki czytania to poznawanie imion kolegów, rodzeństwa, słów określających sprzęty w otoczeniu oraz liter alfabetu. Odbywa się to poprzez rozmaite zabawy i gry. Zobacz 10 najpopularniejszych imion dla dziewczynek 2012 Zobacz 10 najpopularniejszych imion dla chłopców 2012 Krok 3: Zapytaj o naukę czytania w przedszkolu Niektóre przedszkola w Polsce wprowadziły metodę odimienną do swych programów. Spytaj w przedszkolu, do którego chcesz wysłać swoje dziecko, czy przedszkolaki są tam uczone czytania i w jaki sposób przebiega taka nauka. Może zainteresowane twoją sugestią nauczycielki zechcą się zapoznać z metodą odimienną? A jeśli już jest ona wykorzystywana, to dowód dla ciebie, że przedszkole jest prowadzone z pasją, nauczycielki są zainteresowane ulepszeniami, chcą się rozwijać dla dobra dzieci. Zrób test, czy twój 3-4-latek jest samodzielny Krok 4: Zacznij sama uczyć dziecko czytania metodą odimienną Można bez obaw samodzielnie uczyć dziecko czytania w domu lub wspierać je w nauce prowadzonej w przedszkolu. Wystarczy trochę wytrwałości. Skąd brać pomysły na zabawy? Warto kupić książki pomagające w zrozumieniu tej metody, pokazujące, jak ją wykorzystywać: „Nazywanie świata” zawiera propozycje zajęć i gier; „Opowieści sowy” to zbiór wesołych opowiadań, które mają zachęcać dziecko do podejmowania samodzielnych prób czytania (najpierw czytają rodzice) i ukazywać, jaką przyjemnością jest lektura, natomiast „Gry czytelnicze” zawierają zestaw kart do nauki czytania ze zrozumieniem, opartych na tekstach i ilustracjach z „Opowieści sowy”. Wszystkie te książki wydało wydawnictwo Mac Edukacja. Krok 5: Baw się z dzieckiem w czytanie Metodą odimienną możesz uczyć czytać już nawet dwu-, trzylatka. Ale pamiętaj, że: ● nauka czytania musi być zabawą, a nie żmudnym obowiązkiem. Maluch łatwo się zniechęci, jeśli będzie przymuszany. ● jednym dzieciom nauka czytania idzie szybciej, innym wolniej. Pozwól dziecku czerpać przyjemność z nauki w swoim tempie, bez pośpiechu. Dzięki temu uczenie się nowych rzeczy będzie miało dla malca pozytywne skojarzenia. ● uczysz dziecko czytać dla niego samego – by łagodnie wprowadzić je w świat pisma, a nie po to, żeby zaspokoić swoje ambicje! Owszem, przyjemnie pochwalić się, że twój cztero- czy pięciolatek już czyta. Ale nie to jest najważniejsze. ● nie możesz się denerwować, wytykać dziecku błędów. Ciesz się sukcesami dziecka. Liczy się jego satysfakcja i budowanie w nim poczucia własnej wartości – to tworzy się przez pochwały, wspieranie w wysiłkach, a nie krytykę czy stawianie nadmiernych wymagań. * Dr Irena Majchrzak jest pedagogiem, metodykiem nauczania, prowadziła badania wśród Indian w Meksyku, na ich podstawie opracowała tzw. odimienną metodę nauki czytania
4 proste rady, jak nauczyć dziecko samodzielności
Im szybciej zaczniecie naukę samodzielności, tym lepiej. Zwłaszcza, gdy planujesz dla swojego dziecka przedszkolny debiut. Trzylatek powinien już umieć jeść widelcem, zapinać guziki, zdejmować spodenki czy nakładać skarpetki.
Trzyletni maluch zazwyczaj jest gotowy, by samodzielnie wykonywać proste czynności: zapinać i rozpinać guziki, zdejmować i wkładać skarpetki, buty, rękawiczki, posługiwać się łyżką i widelcem. Dziecko, które wykonuje wiele czynności samo, jest pewniejsze siebie, bardziej niezależne, a co ważniejsze ma pozytywny obraz własnej osoby (zobacz 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka). Jak to osiągnąć? 1. Nie spiesz się, ucząc dziecko samodzielności Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Największym wrogiem nauki samodzielności jest brak czasu. Łatwiej jest rodzicom ubrać i nakarmić dziecko, a potem pobiec do przedszkola, niż czekać cierpliwie, aż samo zje (zobacz, jak uczyć samodzielnego jedzenia) i się ubierze. Niestety, gdy przeoczysz odpowiedni moment w rozwoju, pozbawisz dwu-, trzylatka inicjatywy w dążeniu do samodzielności – potem trudno będzie przezwyciężyć jego bierną postawę. Nie oczekuj, że dziecko od razu, szybko i sprawnie zacznie się ubierać i samodzielnie jeść. By tak się stało, musi ono najpierw wykonać wiele prób, także nieudanych. Nie raz włoży spodenki tył naprzód lub krzywo zapnie guziki. 2. Nie wyręczaj dziecka we wszystkim Przyzwyczajanie dziecka do samodzielności utrudnia nadopiekuńczość rodziców, którzy chcą ustrzec malca przed najmniejszym trudem. Trzeba jednak cierpliwie, wielokrotnie pokazywać dziecku, jak się zapina guziki lub przeplata sznurowadła i codziennie sprzątać razem z nim jego pokoik. To długa nauka. Nie wystarczy powiedzieć: „Idź sprzątać zabawki”. Trzeba wziąć trzylatka za rękę i stwierdzić: „Teraz ty poukładasz zwierzęta na półce, a ja powkładam klocki do pudełek”. Przyda się przy tym odrobina humoru – sprzątanie nie powinno być nudne. No i oczywiście potrzebna jest konsekwencja. Jeśli powiemy: „Najpierw posprzątaj, a potem opowiem ci bajkę”, musimy dotrzymać słowa. 3. Daj dziecku prawo do decyzji Już dwu-, trzylatek może sam decydować w dotyczących go drobnych sprawach, np. co chce zjeść na kolację czy jakiego koloru koszulkę włoży. Nie warto walczyć z dzieckiem w takich sytuacjach, a liczenie się z jego zdaniem daje mu poczucie, że ma ono wpływ na to, co się dzieje, że jest ważne. Zyskuje też poczucie, że jest samodzielne. 4. Ustalcie jedną strategię podczas nauki samodzielności Nie może być tak, że np. tata postanawia uczyć dziecko samodzielności, a babcia chce wyręczać wnuka. Jeśli jeden z domowników pozwoli dziecku na samodzielność, a drugi będzie nadopiekuńczy, wywoła to u dziecka dezorientację i złość. Koniecznie ustalcie jeden wspólny front wychowawczy. Rozwiąż test i sprawdź, czy twój 3-4 -latek jest samodzielny. Jak zapewnić dobry start w przedszkolu? Przedszkole to dla dziecka wielkie wyzwanie. Z pewnością lepiej dadzą sobie w nim radę dzieci pewne siebie, śmiałe, które do tej pory miały wiele rozmaitych doświadczeń w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi. Jeżeli chcesz zapewnić swojemu dziecku dobry start: • zostawiaj dziecko co jakiś czas w domu pod opieką kogoś innego niż ty, np. znajomej czy opiekunki, • staraj się, by na spacerach dziecko nie bawiło się samo, lecz z grupą kolegów, • zapraszaj do domu kolegów dziecka z podwórka i pozwalaj mu ich odwiedzać, • pozwalaj dziecku na samoobsługę. Staraj się, by samodzielnie jadło, ubierało się i rozbierało, by umiało umyć sobie rączki, buzię i ząbki oraz załatwić swoje potrzeby w ubikacji, • staraj się, by miało rozmaite doświadczenia. Chodźcie na wycieczki do lasu, parku. Wybierzcie się do teatru na lalkowe przedstawienie (zobacz, jak zorganizować pierwszy raz w teatrze) lub do kina na poranek. Dzieci w przedszkolu z pewnością będą o tym opowiadały, twoje dziecko będzie pewniejszy siebie, mając takie doświadczenia, • ucz dziecko mówienia o swoich potrzebach, sygnalizowania, że boli je brzuszek, czuje się zmęczone, spragnione czy głodne.