Wigilia prawosławna: kiedy wypada i jak się ją obchodzi? [TRADYCYJNE POTRAWY]
Wigilia prawosławna jest bardzo podobna do tej obchodzonej przez katolików. Obie uroczystości łączy 12 świątecznych potraw, nocne czuwanie oraz śpiewanie kolęd i pastorałek. Z jednym wyjątkiem. Czy wiesz, jaka jest największa różnica między wigilią prawosławną a katolicką?
Święta Bożego Narodzenia to dla wszystkich chrześcijan jedno z najważniejszych i najbardziej rodzinnych świąt w roku. I, mimo że w wigilię prawosławną, jak i katolicką wplecione są także słowiańskie tradycje oraz zwyczaje, to nie są one takie same. Dowiedz się, jak wygląda wigilia u prawosławnych i czym dzielą się prawosławni w wigilię. Wigilia prawosławna: kiedy wypada? Prawosławni i wierni innych obrządków wschodnich, m.in. grekokatolicy i staroobrzędowcy, odchodzą Boże Narodzenie zgodnie z kalendarzem juliańskim, który jest opóźniony w stosunku do naszego, gregoriańskiego, o 13 dni. W 2023 roku prawosławna wigilia wypada w piątek 6 stycznia. Jak wygląda wigilia u prawosławnych? Wigilia u wyznawców prawosławia wygląda podobnie jak ta obchodzona przez katolików. Wieczerzę rozpoczyna wspólna modlitwa i dzielenie się prosforą. Następnie wszyscy zasiadają do wspólnego posiłku. Po postnej kolacji (prawosławni, jak i katolicy nie uznają ryb za mięso) domownicy wspólnie kolędują, a dzieci znajdują pod choinką prezenty. W zależności od lokalnych zwyczajów prawosławni udają się na wieczorne nabożeństwo lub nocne czuwanie (odpowiednik katolickiej pasterki). Wśród prawosławnych istnieją także znane dobrze katolikom przesądy związane z wigilią: należy spróbować każdej z potraw i przez cały dzień zachowywać się roztropnie, ponieważ zgodnie z dawnym porzekadłem „jaka wigilia, taki cały rok”. Zwyczajowo zostawia się (podobnie jak podczas katolickiej wigilii) puste miejsce przy stole wigilijnym dla niespodziewanego gościa. Czy prawosławni dzielą się opłatkiem? Nie, wierni Kościołów wschodnich nie dzielą się opłatkiem, tylko poświęconym malutkim chlebkiem zwanym prosforą. Chlebek wykonuje się z niezakwaszonego, przaśnego ciasta i składa się z dwóch krążków udekorowanych znakiem krzyża. Wigilia prawosławna: potrawy Prawosławni i wierni obrządków wschodnich, tak jak i katolicy, przygotowują postne potrawy wigilijne, w których muszą się znaleźć: mak, bakalie, miód, ryby, grzyby, kapusta, groch, fasola, czosnek, zboża, owoce. Najważniejszą i najbardziej charakterystyczną potrawą jest kutia. Na stole wyściełanym białym obrusem, pod którym znajduje się sianko, wierni obrządku wschodniego stawiają: barszcz czerwony z uszkami lub pampuszkami, chleb, kapustę z grochem, kapustę z grzybami lub bigos, kapuśniak, karpia w galarecie, kisiel z owsa, kompot z suszonych owoców, kutię, pierogi, pierożki z makiem, sól, śledzie, zupę rybną. Zobacz także: Gwiazdor – jak wygląda, kiedy przychodzi i gdzie mieszka? Pastorałki dla dzieci – najpiękniejsze teksty Ozdoby świąteczne zrób to sam (dla dzieci)
„Agresji, jakiej doświadczył w wieku 6 lat, nic mu nie zrekompensuje”. Dziecko z Ukrainy ofiarą przemocy we wrocławskim przedszkolu
W jednym z wrocławskich przedszkoli 6-letni chłopiec z Ukrainy został zaszczuty przez rówieśników. Osoby pracujące w przedszkolu, w tym także nauczycielki, nie tylko biernie się przyglądały, ale także stosowały przemoc wobec dziecka niepolskiego pochodzenia.
Dramatyczną sytuacją w jednym z wrocławskich przedszkoli zainteresowały się lokalne media. Uczęszczający do przedszkola nr 147 przy ul. Jackowskiego we Wrocławiu 6-letni chłopiec był ofiarą przemocy i dyskryminacji ze względu na swoje pochodzenie. „Niepotrzebnie się urodził” 6-latek padł ofiarą przemocy rówieśniczej. Jak się okazało, do tej samej grupy uczęszcza chłopiec, który jest agresywny wobec innych dzieci. Niestety, jako „kozła ofiarnego” upatrzył sobie małego Ukraińca. Za jego przykładem i przy aprobacie nauczycielek inne dzieci zachowywały się wobec niego niedopuszczalnie. „Dzieci mówiły do niego, że niepotrzebnie się urodził. Że robi wszystkim problemy. Zapytał mnie, czy w ogóle go kocham. Dowiedziałam się wtedy, że polskie dzieci nie integrują się z dziećmi z Ukrainy i Białorusi. Mój syn potrafił wrócić z przedszkola posiniaczony i podrapany”, relacjonuje pani Anna Rembacz, mama chłopca na łamach wyborcza.pl. „Nie dali mu nawet dokończyć posiłku” Brak reakcji i aprobata agresywnego, dyskryminującego zachowania dzieci wobec chłopca to niejedyne przewinienia personelu przedszkola. Mama 6-latka wylicza: „Spolszczały ukraińskie imiona, a kiedy mój syn wrócił do domu głodny, dowiedziałam się, że przedszkolanka zabrała mu obiad i oddała innemu dziecku. Personel utrzymywał, że moje dziecko nie chciało jeść, ale ja dobrze wiem, że synek uwielbia rybę. Nie dali mu nawet dokończyć posiłku. (…) Dostał gorączki po zabawie, podczas której dzieci się przebierały w różne stroje. Syn chciał być policjantem, więc dali mu cienki kostium i pozostał w nim do momentu odbioru z przedszkola. Na dworze było zimno, nogi miał całe czerwone. Dlaczego nikt na to nie zwrócił uwagi?”. Przedszkole nie widzi problemu W sprawę włączył się jeszcze jeden rodzic, którego córka również padła ofiarą agresywnego chłopca. Jednak mimo skarg do dyrekcji i interwencji w Urzędzie Miasta i kuratorium niewiele udało się zmienić. Dyrekcja zamiata problem przemocy rówieśniczej pod dywan, a inni rodzice też zdają się nie zauważać sytuacji. Problem jednak realnie istnieje. „Przedszkole sprawiło, że stał się zlękniony, nadwrażliwy i nieśmiały. Panie w przedszkolu wysyłały go do psychologa i psychiatry, którzy nie stwierdzili nieprawidłowości. W domu czyta, pisze, liczy. Mówi nawet lepiej po polsku ode mnie. Teraz odżył i nie może się doczekać, aż pójdzie do szkoły”, pani Anna opowiada dziennikarce „Gazety Wyborczej”. „Jednak agresji, jakiej doświadczył w wieku 6 lat, nic mu nie zrekompensuje”, kończy ze smutkiem. Na szczęście agresywny 6-latek został objęty opieką poradni psychologicznej. Mamy nadzieję, że więcej takich sytuacji nie będzie miało miejsca. Źródło: wroclaw.wyborcza.pl Piszemy też o: Strażak tragicznie zginął w trakcie akcji. W całej Polsce uczczą jego pamięć Ryzyko było minimalne, ale się stało: u noworodka stwierdzono rzadkiego guza Policjanci eskortowali kilkumiesięczne dziecko w drodze do szpitala
Bydgoszcz: 5-letni Ukrainiec bez opieki na placu zabaw. Interweniowała policja
5-latek z Ukrainy został odnaleziony przez bydgoskich policjantów. Jak wynika z miejskiego monitoringu, chłopiec został przyprowadzony na plac zabaw przez kobietę i pozostawiony tam bez opieki.
Do zdarzenia doszło 5 maja po godz. 18 na placu zabaw przy ul. Bulwary w Bydgoszczy. Policjanci zwrócili uwagę bawiące się na placu zabaw dziecko, które nie miało butów. Chłopiec poinformował policjantów w języku ukraińskim, że nazywa się Vadim i ma 5 lat. Okazało się, że maluszek przebywa na placu zabaw zupełnie sam. Szczęśliwy finał poszukiwań Policjanci otoczyli chłopca opieką, a następnie rozpoczęli poszukiwania opiekunów maluszka. Lidia Kowalska, rzeczniczka prasowa Komendy Policji w Bydgoszczy, zwróciła się do lokalnych mediów z prośbą o nagłośnienie sprawy. Na szczęście po chłopca zgłosili się dziadowie. Dla dobra postępowania policja nie udziela szczegółowych informacji. Trwają czynności w tej sprawie. Dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w pomoc chłopcu. Jednocześnie apelujemy do wszystkich rodziców i opiekunów prawnych o niepozostawianie dzieci bez opieki. Źródło: fakt.pl, bydgoszcz.naszemiasto.pl Piszemy też o: Mikołaj Krawczyk nie płaci alimentów na swoich synów. Suma zaległości szokuje! Wrocław i Sopot: nietrzeźwi rodzice opiekowali się dziećmi. Grozi im do 5 lat więzienia Prosto z porodówki: tiktokerka robiła makijaż, mając 10-centymetrowe rozwarcie szyjki macicy
16-letnia Natalia z Ukrainy została zoperowana w Łodzi, bo w Odessie wojna odebrała jej szansę na zdrowie
Ukraińska nastolatka potrzebowała operacji. Zoperowano ją w Łodzi, gdyż w Ukrainie, w związku z wybuchem wojny, stało się to niemożliwe. Natalia, bo tak nazywa się młoda pacjentka, czuje się dobrze i mówi, że wreszcie będzie mogła chodzić i biegać.
Z pomocą 16-latce ruszyli lekarze z Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. W Ukrainie zdiagnozowano u niej skomplikowaną wadę serca, która sprawiała, że dziewczynka nie mogła normalnie funkcjonować. W Odessie, skąd pochodzi, przeprowadzenie operacji było niemożliwe. Natalia ma szansę na normalne życie Natalia przeszła w Odessie 5 operacji przygotowujących do ostatniego, kluczowego zabiegu dla jej serca. Niestety wybuch wojny sprawił, że stało się to niemożliwe. Dlatego dziewczynka wraz z mamą przyjechały do Polski, gdzie łódzcy lekarze przeprowadzili niezbędny dla zdrowia Natalii zabieg. „Teraz czuję się bardzo dobrze. Mogę chodzić, a nawet biegać. Przed operacją nie miałam na nic siły, nie mogłam chodzić. Teraz będę mogła normalnie żyć” – powiedziała w rozmowie z TVN Natalia. „Bardzo wszystkim dziękujemy za wspaniałą opiekę, całemu personelowi i panu profesorowi. Zaopiekowano się moją córką na najwyższym poziomie. Jesteśmy wdzięczne, że w tak trudnym czasie dla naszej Ukrainy mogłyśmy tu przyjechać, i że lekarze pomogli mojej córce” – mówiła w rozmowie z dziennikarzami TVN matka dziewczynki Svitlana Maitalova. Poważna wada zoperowana nowoczesną metodą Natalii wszczepiono zastawkę metodą przezskórną, niedostępną w jej ojczyźnie. Dziewczynka wymagała wymiany zastawki płucnej. Zabieg wykonany u Natalii w Polsce i w krajach zachodnich jest wykonywany rutynowo. Jednak ze względu na wysoki koszt takiego zabiegu (ponad 100 tys. złotych) w Ukrainie jest niedostępny. Polscy lekarze odpowiedzieli na prośbę ukraińskiego lekarza Natalii, Romana Lekana, który operował wcześniej dziewczynkę i współpracował z kliniką w Łodzi. Natalia z mamą dotarła do Polski 15 marca. W łódzkiej klinice została przebadana, zakwalifikowana do zabiegu i w końcu zoperowana. Zastawka została wstawiona z dostępu przez żyłę udową, co pozwoliło uniknąć znieczulenia ogólnego, otwierania klatki piersiowej i użycia maszyny do krążenia pozaustrojowego. Po takim zabiegu młoda pacjentka szybko będzie wracać do zdrowia. Źródło: tvn24.pl Piszemy też o: Prawie wszystkie dzieci są w spektrum autyzmu Synek Joanny Opozdy będzie miał bolesne badania Maria Szarapova jest w ciąży!
Ukraińskie dania wielkanocne [5 tradycyjnych potraw + PRZEPISY]
Ukraińskie dania wielkanocne to – tak jak i w Polsce – namacalny symbol Wielkanocy. Wielu Polaków gości Ukraińców w swoich domach i pomaga osobom w kryzysie uchodźczym odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Święta wielkanocne to czas pojednania, poczucia wspólnoty, a także spotkań w gronie bliskich. Jeśli chcesz sprawić swoim gościom niespodziankę, to sprawdź, co jedzą Ukraińcy na Wielkanoc.
Ukraińskie dania wielkanocne są bardzo zbliżone do naszych rodzimych. Łączą nas nie tylko słowiańskie korzenie, wiara chrześcijańska, ale także historia. Dlatego w naszych katolickich, jak i prawosławnych koszyczkach wielkanocnych znajdą się: baranek, chleb, chrzan, jajko, sól, wędlina. Potrawy ukraińskie na Wielkanoc: 5 sprawdzonych przepisów W wielu rodzinach pochodzących z Kresów Wschodnich nadal kultywuje się lokalne, dziś ukraińskie, tradycje kulinarne. Ukraińskie dania wielkanocne są pełne symboliki: jajka, mleko, masło to symbole płodności i nowego życia, cukier, bakalie, wanilia to oznaki dobrobytu. Mięsa, wędliny, pasztety, które obowiązkowo pojawiają się na wielkanocnym stole, mają zwiastować bogactwo i wszelką pomyślność. Pascha Pascha to tradycyjna potrawa wielkanocna, najczęściej przygotowywana z mielonego twarogu z dodatkiem mleka, śmietany, masła, żółtek, cukru, wanilii i bakalii. Tak sporządzona masę najczęściej formuje się na kształt ściętej piramidki lub walca. Tradycyjna pascha na ciepło Składniki: 500 g białego śmietankowego sera 100 g masła 150 g cukru 125 ml śmietanki 36% drobno pokrojona wanilia lub cukier wanilinowy fot. Adobe Stock Ser przetrzyj przez sitko. Żółtka utrzyj z cukrem, dodaj śmietankę. Ogrzewaj masę w garnuszku z grubym dnem prawie do zagotowania (ale nie gotuj!). Zdejmij z ognia, włóż masło i przetarty ser, wanilię. Dokładnie wymieszaj. Przełóż masę do sitka wyłożonego gazą, nakryj. Obciąż deseczką i postaw w chłodnym miejscu na kilka godzin. Gdy odcieknie serwatka, wyłóż masę i ozdób owocami. Tradycyjna pascha na zimno Składniki: 500 ml śmietanki 30% 500 g twarogu trzy razy mielonego 6 łyżeczek żelatyny rozpuszczonej w 425 ml wody 3-4 łyżki cukru pudru bakalie np. suszone morele, rodzinki (wg. uznania) gaza apteczna fot. Adobe Stock Żelatynę rozpuść w 125 ml gorącej wody. Ostudź. Morele i rodzynki opłucz wrzątkiem. Morele pokrój w kostkę i wymieszaj z rodzynkami. Gazę podziel na 6 części i wyłóż nią miseczki. Schłodzoną śmietankę ubij, dołóż do niej ser. Dodaj cukier puder, wlej żelatynę. Całość dokładnie wymieszaj. Do masy wsyp owoce. Wymieszaną masę serowo-owocową i przełóż do przygotowanych miseczek. Odstaw na co najmniej na 1 godzinę do lodówki. Przed podaniem wyjmij deser z miseczek przy pomocy gazy. Udekoruj pachę, np. musem z mrożonych truskawek. Paska lub kulich, czyli chlebek paschalny Paska to tradycyjne danie wielkanocne, bardzo popularne w Ukrainie. Chlebek wpiekany jest w wysokich formach (ale równie dobrze mogą sprawdzić się puszki, np. po brzoskwiniach). Paska może być udekorowana lukrem, różnego rodzaju posypkami oraz napisem XB, czyli Христос Воскресе! (Chrystus Zmartwychwstał!). Składniki: Ciasto: 500 g mąki pszennej 130 ml mleka 5 żółtek 150 g masła (roztopione) 100 g cukru pudru 40 g drożdży szczypta soli 80 g rodzynek 100 ml rumu Lukier: 100 g cukru pudru 2 łyżeczki soku z cytryny fot. Adobe Stock Drożdże rozetrzyj z ciepłym mlekiem, łyżką cukru i połową mąki. Zaczyn drożdżowy odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 30 min. Po tym czasie utrzyj żółtka z cukrem, solą, roztopionym masłem i resztą mąki, i połącz z drożdżowym zaczynem. Wyrób ciasto (około pół godziny), a następnie przykryj i zostaw na około godzinę do wyrośnięcia. Gdy ciasto wyrośnie, dodaj rodzynki lub inne bakalie i rum. Następnie przełóż wyrobione ciasto do formy wysmarowanej masłem i wysypanej bułką tartą i ponownie pozostaw do wyrośnięcia (około 30 min). Przed włożeniem ciasta do piekarnika wierzch możesz posmarować rozmąconym jajkiem. Piecz w temperaturze 180 stopni przez około 45-60 minut. Lukier: Cukier puder utrzyj z sokiem z cytryny. Udekoruj wystudzone ciasto. Kiszone pomidory Kiszone pomidory to bardzo popularna warzywna przekąska. Nie jest co prawda typowo wielkanocnym daniem, ale często pojawia się na ukraińskich stołach. Składniki: 2 kg jędrnych pomidorów korzeń chrzanu 3 duże ząbki czosnku 2 listki laurowe kilka ziarenek pieprzu kolorowego kilka ziarenek ziela angielskiego pół łyżeczki gorczycy koper zalewa: 2 łyżki soli na 1 litr gorącej wody fot. Adobe Stock Delikatnie ponakłuwaj pomidory, a następnie włóż je np. do stoików lub kamionkowych naczyń. Przekładaj je pozostałymi składnikami. Na koniec wlej do pojemników z pomidorami gorąca wodę z solą. Tak przygotowane warzywa odstaw na kilka dni. Chołodziec Tradycyjne wielkanocne śniadanie w Ukrainie jest, podobnie jak w Polsce, obfite w potrawy mięsne. Jednym z takich dań, które obowiązkowo musi znaleźć się na świątecznym stole, jest chołodziec, czyli galareta mięsna. Składniki: 2 nóżki wieprzowe 2 średnie golonki wieprzowe 5 dużych ząbków czosnku 5 ziaren ziele angielskie (około 5 sztuk) 3-4 liście laurowe 2 marchewki sól pieprz świeżo mielony do dekoracji możesz wykorzystać natkę pietruszki, jajko na twardo, groszek z puszki fot. Adobe Stock Umyj mięso i namocz je w zimnej wodzie przez około godzinę. Następnie przełóż je do garnka, zalej wodą, dodaj pozostałe składniki (obraną marchewkę w całości) i gotuj na „wolnym ogniu” do czasu, aż marchewka będzie miękka. Wyjmij marchewkę, a resztę gotuj przez kolejne 4-5 godzin, aż mięso odejdzie od kości i zacznie się rozpadać. Wyjmij mięso, pokrój na małe kawałki. Do miseczek włóż pokrojoną w plasterki marchewkę, jajko na twardo, natkę pietruszki lub groszek i pokrojone na kawałki mięso. Całość zalej wywarem. Gdy wystygnie, włóż mięsną galaretkę do lodówki, aż całkiem stężeje. Talerz wędlin, mięsa i kiełbas Trudno podawać przepis na talerz lub półmisek wypełniony po brzegi pachnącymi wędlinami, aromatycznymi i puszystymi pasztetami, kawałkami soczystej pieczeni. Jednak warto o nim wspomnieć, ponieważ jest to charakterystyczny element na ukraińskim świątecznym stole. Wielkanoc jest zakończeniem postu i wierni tradycyjnie spożywają to, czego musieli sobie odmawiać przez ostatnie 40 dni. Dlatego też wśród tradycyjnych, świątecznych dań ukraińskich dojmują słodkości i mięsa w różnej postaci. I oczywiście jajka – symbol płodności i odradzającego się życia. fot. Adobe Stock Więcej przepisów dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących mam znajdziesz na naszej stronie. Zobacz także: Ciasta wielkanocne: słodkie przeboje na Wielkanoc 2022 z XIX, XX i XXI wieku Symbole wielkanocne – w koszyczku, kościele i na wielkanocnym stole [ZNACZENIE] Wielkanoc – ciekawostki i tradycje dla dzieci. Zwyczaje wielkanocne w Polsce i na świecie
Bajki ukraińskie: do czytania i oglądania. Bajki po ukraińsku
Bajki ukraińskie dają dzieciom namiastkę domu i pozwalają ciekawie spędzić czas. Polecamy bajki w języku ukraińskim do czytania w formie książek oraz do oglądania w telewizji. Fajne, wartościowe bajki po ukraińsku oferuje m.in. telewizja TVP oraz platforma Player.
Bajki ukraińskie są przeznaczone głównie dla małych uchodźców z Ukrainy. Dzieci, które nie znają języka polskiego, mogą obejrzeć ciekawy film albo posłuchać bajki czytanej przez mamę. Coraz więcej wydawnictw oraz platform telewizyjnych oferuje książki i bajki po ukraińsku, by wspomóc dzieci z Ukrainy oraz ich rodziców. Prezentujemy najciekawsze, łatwo dostępne pozycje, wśród nich także bajki w języku ukraińskim nagrane przez serwis „Mamo, To Ja” i Weronikę Marczuk. Bajki po ukraińsku do czytania Mimo że wydanie książki w innym języku to czasochłonny proces, niektóre wydawnictwa w Polsce już zdążyły przygotować ukraińskie przekłady książeczek dla dzieci. Kajko i Kokosz – bajka do pobrania ze strony wydawnictwa Egmont. Opowiadania „Bohaterowie też płaczą” i „Spotkanie z Bohaterem” – bajki terapeutyczne. Afryka Kazika Łukasza Wierzbickiego – znana i lubiana lektura szkolna. Basia Zofii Staneckiej – książka uwielbiana przez dzieci w Polsce. Kicia Kocia mówi „Dzień dobry!” po ukraińsku – bajka po ukraińsku z serii Kicia Kocia Anity Głowińskiej (całkowity dochód ze sprzedaży 100 000 egzemplarzy zostanie przekazany na pomoc Ukrainie za pośrednictwem Polskiej Akcji Humanitarnej, cena książeczki 9,99 zł). Ola, Borys i nowi przyjaciele i Оля, Бориско та їхні нові друзі – publikacja autorstwa Justyny Ziółkowskiej z Wydziału Psychologii we Wrocławiu i Uniwersytetu SWPS oraz Dariusza Galasińskiego z Centrum Interdyscyplinarnych Badań nad Zdrowiem i Chorobą z Uniwersytetu Wrocławskiego. Na stronach internetowych niektórych wydawnictw i fundacji można też pobrać inne książki, bajki i materiały dla dzieci w języku ukraińskim: Lustro Biblioteki – do pobrania 70 darmowych książek dla dzieci po ukraińsku. Wydawnictwo Starego Lwa – 30 e-booków dla dzieci. Wydawnictwo Warawooka – bajki w języku ukraińskim dla dzieci w różnym wieku (3+, 6+, 9+). Świat bajek – ludowe baśnie w języku ukraińskim dla dzieci (do czytania na stronie internetowej). Fundacja Osvitoria – zbiór bajeczek i opowieści po ukraińsku. Polecamy również karty pracy dla dzieci z Ukrainy. Bajki po ukraińsku do oglądania Do coraz większej liczby bajek, filmów i seriali dla dzieci dodawane są ukraińskie tłumaczenia. Lektor czyta bajki ukraińskie emitowane m.in. przez Telewizję Polską oraz na platformie Player czy Netflix. Dostępne są przeróżne bajki i programy, doskonale znane dzieciom na całym świecie. Bajki ukraińskie w Player.pl: „Kung Fu Panda: legenda o niezwykłości”, odcinki 1-26 „Dora poznaje świat”, sezon 1 i sezon 2 „Psi Patrol”, sezon 1, 2 i 5 „Spongebob Kanciastoporty”, sezon 9, 10 i 11 Bajki ukraińskie w serwisie Player – z ukraińskim dubbingiem lub napisami – można oglądać za darmo, bez logowania. Bajki ukraińskie w TVP: „Zagadki zwierzogromadki” „Halo, Halo!” „Licz na Wiktora” Bajki w języku ukraińskim można oglądać za darmo pod linkiem: abc.tvp.pl/58929627/dlaUkrainy, a także na pasmach wirtualnego kanału TVP ABC 2 (za pośrednictwem aplikacji mobilnej TVP GO) o godzinach: 6:00, 12:00 i 18:00. Trwają prace nad sukcesywnym dodawaniem kolejnych bajek po ukraińsku do powyższej listy, np. „Przyjaciele Misia i Margolci”, „Cześć czy mogę cię zjeść?”, „Nela mała reporterka”, „Domisie”. Bajki ukraińskie na Netflix: „Barbie, Dolphin Magic” „Dzieciak Rządzi: Znowu w grze” (sezony od 1 do 4) „Enola Holmes” – film dla młodzieży „Filuś i Kubuś” (sezon 1) „Gofcia i Mochi” „Harmidom ”– film „He-Man i Władcy Wszechświata” „Klaus” „My Little Pony” „Mistrzowie Spinjitzu” „Ohana: Najcenniejszy skarb” – film „Park Jurajski: Obóz Kredowy” (sezony od 1 do 4) „Pokemon – podróże” „Pokemon – Sekrety dżungli” „Na ratunek” – film „The Umbrella Academy” (sezon 1 i 2) „Wyprawa na księżyc” „Wysoka Dziewczyna” (1 i 2) „Vivo” Aby oglądać bajki ukraińskie na Netflix, wystarczy wejść na stronę Netflixa do wyboru wersji dubbingu lub napisów i w menu wybrać język ukraiński. Bajki ukraińskie do słuchania Dzieci z Ukrainy mogą także posłuchać bajek, które nagrał serwis „Mamo, To Ja” we współpracy z Weroniką Marczuk. Aktorka czyta bajki w języku ukraińskim – pięknie i z ogromnym zaangażowaniem! Wszystkie nagrania są dostępne za darmo na naszym kanale YouTube: Wśród bajek znalazły się: „Bajka o samolocie ratunkowym”, „Bajka o wilku”, „Wiersze dla dzieci”. „Bajka o wilku” po ukraińsku, czyta Weronika Marczuk: View oEmbed on the source website Zobacz też: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Podstawowe zwroty po ukraińsku (plus wymowa), przydatne słówka Jak czytać litery ukraińskie? Alfabet ukraiński z tłumaczeniem na polski
Przyjmowanie ukraińskich dzieci do szkoły – zasady, formy wsparcia, o co warto zadbać
Przyjmowanie dzieci ukraińskich do szkół stało się faktem. Każde dziecko w wieku szkolnym uciekające z Ukrainy będzie przyjęte do publicznej szkoły polskiej. Opisujemy, jakie zasady obowiązują przy zapisywaniu ukraińskich uczniów do szkoły i na co należy zwrócić uwagę, aby okres adaptacji ucznia z Ukrainy w polskiej szkole przebiegał jak najlepiej. Oto najważniejsze informacje dotyczące rozpoczęcia edukacji przez dzieci uchodźców na terenie Polski.
Blisko połowa uchodźców z Ukrainy to dzieci, które w chwili wybuchu wojny były w trakcie nauki szkolnej albo niebawem powinny ją rozpocząć. Polska prowadzi obecnie zapisy ukraińskich dzieci do szkół. Do 11 marca 2022 roku do polskich szkól zostało przyjętych około 11,5 tysiąca uczniów z Ukrainy. To niewielka część ukraińskich dzieci. W Polsce może być ich już ponad 500 tysięcy. Należy spodziewać się, że z tygodnia na tydzień uczniów z Ukrainy w polskich szkołach będzie coraz więcej. Wszyscy uczniowie z Ukrainy mogą kontynuować edukację w polskich placówkach szkolnych, a dzieci, które niedługo wkroczą w wiek szkolny, będą mogły ją u nas rozpocząć. Procedury przyjmowania do szkoły zostały uproszczone, a rząd wraz z samorządami organizuje specjalne oddziały przygotowawcze dla dzieci z Ukrainy. Poniżej podajemy zasady, na jakich ukraińskie dzieci mogą uczęszczać do szkół w Polsce. Spis treści: Zasady przyjmowania dzieci ukraińskich do szkoły Wsparcie dla dzieci ukraińskich w polskich szkołach Przyjmowanie dzieci ukraińskich do szkoły – o co warto zadbać? Zasady przyjmowania dzieci ukraińskich do szkoły Dzieci i młodzież z Ukrainy są przyjmowani do szkół publicznych na takich samych zasadach jak polskie dzieci. Może im jednak przysługiwać szereg dodatkowych zajęć. Co ważne: przyjęcia do szkół odbywają się przez cały czas trwania roku szkolnego. Ukraińskie dziecko może rozpocząć naukę w dowolnym momencie po przybyciu do naszego kraju. „Przewidywaliśmy, że proces zapisywania się do szkół będzie odroczony, bo najpierw trzeba przybyć, zakwaterować się, odetchnąć nieco, wypocząć, zdjąć z siebie traumę, którą przeżywali. Dopiero wtedy jest decyzja o pójściu do szkoły” – mówił minister edukacji Przemysław Czarnek podczas briefingu prasowego 6 marca 2022. Do jakiej szkoły można zapisać dziecko z Ukrainy? Obowiązek przyjęcia ukraińskiego dziecka do szkoły podstawowej ma publiczna szkoła podstawowa, w rejonie której zamieszkuje obecnie dziecko. Pozostałe publiczne szkoły podstawowe, a także licea, technika i szkoły branżowe, przyjmą ukraińskich uczniów wtedy, gdy mają wolne miejsce. Jak powinien wyglądać wniosek o przyjęcie dziecka do szkoły? Aby dziecko z Ukrainy mogło rozpocząć naukę w szkole podstawowej, należy złożyć wniosek do dyrektora szkoły o przyjęcie dziecka. Wniosek o przyjęcie dziecka z Ukrainy do szkoły może przyjąć formę podania. Treść można sformułować następująco: Zwracam się z prośbą o przyjęcie do szkoły mojego syna/mojej córki – tu trzeba podać imię i nazwisko dziecka – urodzonego/urodzonej dnia – tu data urodzin. Do lutego 2022 roku syn/córka uczył się/uczyła się w (podać w której klasie, np. III) klasie – tu podać rodzaj szkoły, np. szkoły podstawowej – w – tu podać miejscowość – w Ukrainie. Zobacz też: Jak napisać podanie do szkoły? Jakie dokumenty mogą być potrzebne? Przy zapisie dziecka z Ukrainy do szkoły rejonowej może być potrzebny dokument zaświadczający zamieszkanie w rejonie szkoły: w przypadku uchodźców z Ukrainy wynajmujących w Polsce mieszkanie może to być umowa najmu, jeśli ukraińskie dziecko wraz z rodzicami jest w gościnie u polskiej rodziny – może to być oświadczenie osoby, u której mieszka rodzina dziecka, gdy dziecko mieszka tymczasowo w obiekcie gminnym – konieczne może być zaświadczenie z Urzędu Gminy. Warto zawczasu zapytać w szkole, jak należy poświadczyć zamieszkanie przez dziecko w rejonie szkoły, do której ma ono uczęszczać. Uwaga! Do zapisania ukraińskiego dziecka do szkoły nie jest potrzebny PESEL ani dziecka, ani rodzica. Do jakiej klasy trafi dziecko z Ukrainy? Ustalenie klasy, w której będzie kontynuowana nauka, odbywa się na podstawie liczby ukończonych klas w szkołach na Ukrainie. Można to udokumentować świadectwami ze szkół ukraińskich – jeśli je mamy (nie trzeba tłumaczyć ich u przysięgłego tłumacza). W przypadku braku świadectw, rodzic składa oświadczenie o ukończonej dotychczas przez dziecko liczbie klas w Ukrainie. Decyzję o przyjęciu dziecka do odpowiedniej klasy podejmuje dyrektor placówki. Ilu ukraińskich uczniów można przyjąć do klasy? MEiN wydał rozporządzenie – Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 9 marca 2022 – zmieniające dopuszczalną liczbę dzieci w klasach szkół publicznych, aby stworzyć więcej miejsc dla ukraińskich dzieci. W nowelizacji zapisano, że liczba ta zostaje zwiększona w klasach I-III do 29 uczniów. Oznacza to, że jeśli klasa liczy 25 uczniów, można do niej dołączyć 4 uczniów z Ukrainy, a jeśli w klasie uczy się 28 dzieci, można do niej dołączyć tylko jedno dziecko z Ukrainy. Z kolei oddziały przedszkolne w szkołach, czyli tak zwane zerówki, będą mogły liczyć maksymalnie 28 dzieci. Wsparcie podczas przyjmowania dzieci ukraińskich do szkoły Wsparcie w nauce języka polskiego Olbrzymia większość dzieci ukraińskich nie zna języka polskiego. W takiej sytuacji możliwe jest zorganizowanie indywidualnego nauczania języka polskiego. Ale w związku z dużą liczbą dzieci ukraińskich, które przybywają do Polski, będą organizowane dla nich w szkołach specjalne oddziały przygotowawcze. W nich ukraińscy uczniowie nauczą się języka polskiego i wyrównają ewentualne braki w wiedzy z innych przedmiotów. Co ważne, w oddziale przygotowawczym dzieci mają prawo do opieki realizowanej w języku ojczystym – w tym celu do pomocy nauczycielowi i dzieciom będą zatrudniane osoby władające językiem ukraińskim lub rosyjskim. Nauka w oddziale przygotowawczym ma trwać jeden rok szkolny. Czas ten może ulec skróceniu lub wydłużeniu w zależności od indywidualnych potrzeb dziecka. Z kolei dzieci ukraińskie, które nie znają polskiego, a są przyjmowane do zwykłych klas, mają prawo do nie mniej niż 2 godzin dodatkowej, bezpłatnej nauki języka polskiego oraz do dodatkowych zajęć wyrównawczych z innych przedmiotów nauczania przez okres 12 miesięcy. Łączny wymiar dodatkowych zajęć z języka polskiego i zajęć wyrównawczych nie może przekroczyć 5 godzin tygodniowo. Co więcej, uczniowie podlegający obowiązkowi szkolnemu lub obowiązkowi nauki, którzy nie znają języka polskiego albo znają go na niewystarczającym poziomie, mają prawo do pomocy udzielanej przez osobę władającą językiem kraju pochodzenia, zatrudnioną w charakterze pomocy nauczyciela. Pomoc taka przysługuje nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy. Wsparcie psychologiczne dla uczniów z Ukrainy Dzieci z Ukrainy mogą być obejmowane pomocą psychologiczno-pedagogiczną. Przyznaje ją dyrektor placówki, a realizują nauczyciele, psychologowie, pedagodzy i terapeuci pedagogiczni. Pomoc taka jest organizowana w porozumieniu z rodzicami dzieci i może być realizowana z pomocą pozaszkolnych placówek, np. poradni psychologiczno-pedagogicznych. Przyjmowanie dzieci ukraińskich do szkoły – o co warto zadbać? Z zapisywaniem ukraińskich dzieci do szkoły nie należy się spieszyć, ale też nie warto tego zbytnio odwlekać. Z jednej strony trzeba dać dziecku czas na odpoczynek po podróży, na choćby wstępną akceptację nowej sytuacji, a z drugiej strony – warto, by dziecko miało zorganizowany czas. To właśnie ułatwi mu uczestnictwo w zajęciach szkolnych. Niektóre dzieci szybciej będą gotowe do rozpoczęcia nauki w polskiej szkole, inne będą potrzebować więcej czasu na oswojenie się z nowymi realiami. Nauczyciele zdają sobie sprawę z trudnej sytuacji dzieci uchodźców i zapowiadają, że w pierwszej kolejności będą dbać o dobre samopoczucie ukraińskich uczniów, a na naukę przyjdzie czas później. Oddziały przygotowawcze – to naprawdę dobry pomysł Najbardziej przyjaznym wejściem w polską szkołę może okazać się zapisanie dziecka do oddziału przygotowawczego, w którym ukraiński uczeń znajdzie się z innymi dziećmi ze swojego kraju. W takich oddziałach opieka będzie zapewniona w języku ukraińskim lub rosyjskim. Nauka w nim ma trwać jeden rok szkolny. Po jego upływie dziecko pozna na tyle język polski, że będzie mogło już uczestniczyć w lekcjach w ramach polskiego programu nauczania. W czasie nauki w oddziale przygotowawczym wyrównywane będą także wszelkie różnice między polskim a ukraińskim systemem nauki. To sprawi, że ostatecznie dziecko trafi do zwykłej klasy dobrze przygotowane do nauki. W związku z dużą liczbą ukraińskich dzieci przybywających do Polski, oddziały przygotowawcze są w tej chwili intensywnie organizowane. Warto dowiedzieć się w szkole, do której ma zostać zapisane ukraińskie dziecko, czy taki oddział już w niej funkcjonuje. W szkołach, do których zapisują się pojedynczy uczniowie z Ukrainy, są oni dołączani do istniejących już klas. Jeśli istnieje taka możliwość, ukraińskie dziecko trafia do klasy, w której uczą się już inne ukraińskie dzieci. To dobre rozwiązanie, bo uczeń z Ukrainy, który już zna język polski, może pomóc nowo przybyłej osobie i dać jej duże wsparcie. Jeśli jest możliwość zapisania dziecka do szkoły, w której dołączy ono do klasy z innymi ukraińskimi dziećmi uczącymi się w Polsce od jakiegoś czasu, takie rozwiązanie jest bardzo korzystne. W sytuacji, gdy coraz więcej dzieci trafia do naszego kraju – wolontariuszom, nauczycielom z pewnością przydadzą się karty pracy dla dzieci z Ukrainy. Umożliwią one naukę ukraińskim dzieciom, jeszcze zanim trafią one do polskich szkół i dostaną odpowiednie podręczniki. Źródło: samorząd.pap.pl, rp.pl, fundacjaukraina.eu Zobacz też: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Podstawowe zwroty po ukraińsku 500 plus dla ukraińskich dzieci i inne świadczenia dla uchodźców
Oddziały przygotowawcze dla dzieci z Ukrainy – aktualne informacje
Ministerstwo Edukacji i Nauki zapowiada przygotowanie w całej Polsce oddziałów przygotowawczych dla dzieci z Ukrainy. Ma to pozwolić dzieciom uchodźców poznać język polski w takim stopniu, by mogły kontynuować naukę w polskich szkołach.
Obecnie funkcjonują już w Polsce oddziały przygotowawcze dla cudzoziemców, więc to nie będzie nowość. Jednak w związku z dużą liczbą ukraińskich dzieci napływających do Polski, samorządy mają je zmodyfikować tak, aby objęły pomocą jak największą liczbę dzieci. Na czym mają polegać zmiany przy tworzeniu oddziałów przygotowawczych dla dzieci z Ukrainy? Oddziały przygotowawcze dla dzieci z Ukrainy – co się zmieni? Oddziały przygotowawcze dla dzieci ukraińskich będą miały za zadanie przygotować dzieci uchodźców do udziału w lekcjach polskiego systemu edukacji wraz z polskimi dziećmi. Oznacza to intensywną naukę języka polskiego zgodnie z wytycznymi ramowego programu kursów nauki języka polskiego dla cudzoziemców i ewentualne zajęcia wyrównawcze z poszczególnych przedmiotów. Obecnie oddział przygotowawczy może liczyć 15 dzieci. Liczba ta ma zostać zwiększona. W jednym oddziale przygotowawczym będzie mogło znaleźć się do 25 dzieci. Samorządy będą mogły tworzyć międzyszkolne, a nawet międzygminne oddziały przygotowawcze dla dzieci z Ukrainy. Powstanie możliwość zatrudnienia pomocy dla nauczyciela do pracy w takim oddziale. Ma to być osoba znająca język ukraiński lub rosyjski, która ma ułatwić kontakt między uczniami a nauczycielem. Nauka w oddziale przygotowawczym w szkole będzie obejmowała 20-26 godzin. Będą to lekcje języka polskiego oraz innych przedmiotów, które mają wyrównać wiedzę uczniów ukraińskich z programem polskiej edukacji. Aby integrować dzieci ukraińskie z polskimi, w niektórych zajęciach będą uczestniczyły wspólnie, dotyczy to na przykład lekcji wychowania fizycznego. Mają zostać też zmienione zasady nostryfikacji dyplomów dla nauczycieli z Ukrainy, aby mogli jak najszybciej podejmować pracę w oddziałach przygotowawczych dla dzieci z Ukrainy. Do organizacji oddziałów przygotowawczych dla dzieci z Ukrainy, MEiN planuje zaangażować również studentów z Ukrainy, którzy studiują w Polsce i emerytowanych nauczycieli. Ma zostać także zniesione ograniczenie wymiaru pracy dla nauczyciela do 1,5 etatu oraz zakaz pracy dla nauczycieli pobierających świadczenia kompensacyjne. Finansowanie oddziałów przygotowawczych ma pochodzić ze środków rządowych. Koszty maja być naliczane przez samorządy w cyklu miesięcznym, a nie rocznym, aby finansowanie na bieżąco było dopasowywane do aktualnych potrzeb bez obciążania budżetów samorządowych. W sytuacji, gdy coraz więcej dzieci trafia do naszego kraju – wolontariuszom, nauczycielom z pewnością przydadzą się karty pracy dla dzieci z Ukrainy. Umożliwią one naukę ukraińskim dzieciom, jeszcze zanim trafią one do polskich szkół i dostaną odpowiednie podręczniki. Zasady działania oddziałów przygotowawczych dla cudzoziemców Obowiązujące dotąd przepisy prawa dotyczące oddziałów przygotowawczych dla cudzoziemców znajdują się w rozporządzeniu ministra edukacji narodowej z 23 sierpnia 2017 r. Do klas, w których uczą się polskie dzieci, mogą być przyjmowane dzieci z zagranicy, które opanowały język polski w stopniu wystarczającym do uczestnictwa w zajęciach. Dyrektor placówki może zorganizować test kompetencji językowych, aby sprawdzić, w jakim stopniu dziecko opanowało język polski. Dziecko cudzoziemców nieposługujące się językiem polskim w wystarczającym stopniu zostaje skierowane do oddziału przygotowawczego. Oddziały przygotowawcze dla cudzoziemców mogą łączyć w jednej grupie dzieci z klas: I-III IV-VI VII i VIII I i II liceum ogólnokształcącego, I-III klas technikum i szkół branżowych I stopnia III i IV liceum, III-V klas technikum. Okres nauki w oddziale przygotowawczym co do zasady trwa jeden rok szkolny, ale w przypadku każdego dziecka może ulec skróceniu lub wydłużeniu. Decyzja taka podejmowana jest przez radę pedagogiczną na wniosek pedagoga, psychologa lub nauczyciela uczącego w oddziale przygotowawczym. Zasady przyjmowania do oddziałów przygotowawczych dla dzieci z Ukrainy Wobec dzieci uchodźców z Ukrainy nie będą obowiązywały przepisy o konieczności przedstawienia dokumentów poświadczających dotychczasową edukację. Dzieci ukraińskie będą przyjmowane na podstawie oświadczenia rodzica o tym, ile klas dotychczas dziecko ukończyło. Oddziały przygotowawczy dla dzieci ukraińskich będą organizowane na bieżąco, w trakcie trwania roku szkolnego, w miarę potrzeb, czyli liczby dzieci z Ukrainy zgłaszanych do nauki szkolnej. Źródło: samorząd.pap.pl, prawo.vulcan.edu.pl Zobacz także: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Podstawowe zwroty po ukraińsku Alfabet ukraiński, plus: jak czytać litery ukraińskie
Polki na pomoc kobietom z Ukrainy: „Cześć Dziewczyny!”
Polskie dziewczyny witają dziewczyny z Ukrainy głośnym „Cześć Dziewczyny!” i rozpoczynają dużą zbiórkę na Fundusz Wsparcia dla ukraińskich kobiet i dziewczynek. Akcję pomocy Ukrainkom promuje list, który podpisało wiele znanych Polek.
Każda Polka może zamieścić w swoich kanałach w mediach społecznościowych krótki filmik, w którym przywita swoimi słowami dziewczyny z Ukrainy z hasztagami #czescdziewczyny i #drugidom. Polskie dziewczyny na pomoc Ukrainkom 8 marca wystartowała strona www.czescdziewczyny.pl. Można tam znaleźć i podpisać list skierowany do Dziewczyn z Ukrainy. Podpisało się pod nim wiele znanych Polek: przedsiębiorczyń, dziennikarek, aktorek i działaczek społecznych. List promuje uruchomienie specjalnego Funduszu Wsparcia dla Kobiet i Dziewczynek z Ukrainy „Cześć, Dziewczyny!”. Będą tam gromadzone pieniądze na długofalową pomoc dla wszystkich Dziewczyn i ich rodzin, które dzięki temu lepiej odnajdą się w Polsce. Link do zbiórki na Fundusz: https://patronite.pl/czescdziewczyny Środki z Funduszu sfinansują projekty, których celem będzie zapewnienie Dziewczynom z Ukrainy: jedzenia, ubrań; środków higienicznych (w tym środków higieny menstruacyjnej); możliwości skorzystania z opieki lekarza; uczestnictwa w grupach wsparcia psychologicznego; lekcji języka polskiego i angielskiego; spotkań z doradcami zawodowymi; tłumaczeń niezbędnych dokumentów; darmowych warsztatów i spotkań dzieci z animatorami; transportu na organizowane zajęcia; materiałów dydaktycznych niezbędnych do przyswojenia wiedzy; długofalowej opieki i wsparcia ze strony specjalistów; i wielu innych potrzeb, które zdiagnozujemy w trakcie realizacji zaplanowanych projektów. ​Poniżej pełna treść listu i lista jego sygnotariuszek. Cześć Dziewczyny! Привіт дівчата! Witajcie w Polsce. Dobrze, że jesteście. Całe i zdrowe. To jest najważniejsze. Wiemy, że Wasi chłopcy, ojcowie, synowie i przyjaciele zostali w Ukrainie. I że jest to dla Was bardzo trudne. Strach, rozpacz, zagubienie, smutek, tęsknota. I tak każdego dnia. Ale też nadzieja, wbrew wszystkiemu i wszystkim. Nie rozumiemy tego, co się dzieje. Nawet nie wiemy, jak zareagować. Wiemy jednak, co czujemy i co możemy zrobić. Chcemy spróbować stworzyć dla Was drugi dom. Dom, w którym przeczekacie ten okropny czas i w którym zostaniecie. Tak długo, jak będziecie tego chciały. Wiemy, że musicie sobie to jeszcze wszystko poukładać. Mieszkanie, pracę, opiekę nad dziećmi…. Ale nie martwcie się. Pomożemy Wam. Jesteśmy tu dla Was. Nie jesteście same. I nigdy same nie będziecie. Możecie na nas liczyć. Dziewczyny z Polski List podpisały: Sylwia Abram-Gregorczyk - prawniczka, Małgorzata Adamkiewicz - przedsiębiorczyni, Magdalena Chorzewska - psycholożka, Natalia de Barbaro - psycholożka, Sonia Bohosiewicz - aktorka, Oliwia Bosomtwe - dziennikarka, Iwona Chmura-Rutkowska - pedagożka, Sylwia Chutnik - pisarka, Irena Cieślińska - dziennikarka, Ewa Drzyzga - dziennikarka, Ada Fijał - aktorka, Agnieszka Filipiak - dziennikarka, Karolina Kaja Gołuchowska - dziennikarka, Joanna Górska - dziennikarka, Agnieszka Holland - reżyserka, Katarzyna Jaroszyńska - dziennikarka, Aleksandra Karasińska - dziennikarka, Katarzyna Kasia - filozofka, Katarzyna Kieli - przedsiębiorczyni, Katarzyna Kucewicz - psycholożka, Renata Kim - dziennikarka, Aleksandra Klich - dziennikarka, Natalia Kukulska - piosenkarka, Dominika Kulczyk - przedsiębiorczyni, Grażyna Kulczyk - przedsiębiorczyni, Danuta Kuroń - działaczka społeczna, Paulina Koziejowska - dziennikarka, Jolanta Kwaśniewska - była pierwsza dama, Natalia Lesz - piosenkarka, Karolina Lewicka - dziennikarka, Marta Majewska - burmistrz Hrubieszowa, Jagna Marczułajtis-Walczak - sportsmenka, Joanna Miziołek - dziennikarka, Omena Mensah - dziennikarka, Joanna Mosiej-Sitek - dziennikarka, Agnieszka Mrozińska - aktorka, Małgorzata Ohme - psycholożka, Dominika Olszyna - dziennikarka, Małgorzata Omilanowska - historyczka, Maja Ostaszewska - aktorka, Ilona Ostrowska - aktorka, Joanna Parafianowicz - prawniczka, Monika Płatek - prawniczka, Aleksandra Popławska - aktorka, Teresa Rosati - projektantka, Weronika Rosati - aktorka, Anja Rubik - modelka, Ewa Rumińska-Zimny - ekonomistka, Antonina Samecka - przedsiębiorczyni, Natalia Siwiec - modelka, Aleksandra Sobczak - dziennikarka, Magdalena Środa - naukowczyni, Katarzyna Stoparczyk - dziennikarka, Hanna Stolińska - dietetyk kliniczny, Dorota Sumińska - weterynarka, Agata Tuszyńska - pisarka, Małgorzata Trzaskowska - działaczka społeczna, Dorota Warakomska - dziennikarka, Joanna Warecha - dziennikarka, Dorota Wellman - dziennikarka, Iwona Węgrowska - piosenkarka, Dominika Wielowieyska - dziennikarka, Katarzyna Zielińska - aktorka, Joanna Zientarska - dziennikarka Organizator: Kulczyk Foundation
Przedszkole dla dzieci z Ukrainy – zasady przyjmowania, opłaty / Дитячий садок для дітей з України – правила прийому, оплати
Przedszkole dla dzieci z Ukrainy jest dostępne dokładnie na takich samych zasadach, jak dla dzieci polskich. Przyjęcie dziecka do państwowego przedszkola nie nastręcza kłopotów ani ukraińskim rodzicom dziecka, ani samej placówce. / Дитячий садок для дітей з України доступний на таких самих умовах, як і для польських дітей. Прийом дитини до державного садка не завдає труднощів ані для українських батьків дитини, ані для самого закладу.
Przed wojną w Ukrainie uciekło do Polski mnóstwo matek z dziećmi. Warto wiedzieć, że przedszkola dla dzieci z Ukrainy są dostępne w takim samym stopniu i na identycznych warunkach, jak dla polskich dzieci. Wyjaśniamy, z czego to wynika i jak zapisać do przedszkola dziecko z Ukrainy. Від війни в Україні втекло до Польщі багато матерів з дітьми. Варто знати, що дитячі садочки для дітей з України доступні в тому ж обсязі та на ідентичних умовах, що і для польських дітей. Пояснюємо з чого це виникає і як записати до садка дитину з України. Przyjęcia do przedszkola dzieci z Ukrainy / Прийом до садочка дітей з України O tym, czy dziecko zostanie przyjęte do państwowego przedszkola, decyduje to, czy placówka dysponuje wolnym miejscem lub czy utworzy nowy oddział, tworząc tym samym wolne miejsca. W przypadku dzieci obcokrajowców nie stosuje się odrębnych przepisów. Oznacza to, że przedszkole dla dzieci z Ukrainy jest dostępne na mocy przepisów dotyczących obywateli Polski (art. 165 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe). Ważne! Do zapisania dziecka z Ukrainy do przedszkola nie jest potrzebne posiadanie meldunku ani karty stałego pobytu. Dotyczy to zarówno rodzica, jak i dziecka. Wystarczy dokument potwierdzający tożsamość rodzica (np. paszport) i aktualny adres miejsca zamieszkania. Przedszkole publiczne zgłasza dziecko z Ukrainy do organu prowadzącego tak samo jak dziecko polskie i otrzymuje na nie dofinansowanie w identycznej wysokości jak na dziecko polskich obywateli. Oznacza to, że opłaty za przedszkole dla dzieci z Ukrainy są identyczne jak dla polskich maluchów. Прийом дитини до державного садка залежить від того, чи є вільне місце або чи заклад утворить новий відділ, створюючи тим самим нові місця. У випадку дітей іноземців не застосовуються окремі правила. Це означає, що дитячий садок є доступний для дітей з України згідно з законодавством, котре стосується громадян Польщі (ст. 165 п.1 Закону про освіту) Увага! Для запису до дитячого садка дитини з України не потрібна прописка ані карта побуту. Це стосується батьків і самої дитини. Достатньо подати документ, котрий підтверджує особу одного з батьків (наприклад паспорт), та актуальну адресу місця проживання. Державний дитсадок звітує про дитину з України перед керівним органом так само, як і про польську дитину, і отримує на неї дофінансування в такому ж розмірі, як і на дитину громадян Польщі. Це означає, що оплати за дитячий садок для дітей з України такі ж, як і для польських малят. Przedszkole dla dzieci z Ukrainy – jakie dokumenty? / Дитячий садок для дітей з України - які документи? Najważniejszy jest wniosek o przyjęcie do przedszkola sporządzony w języku polskim. Ponieważ przedszkola państwowe premiują dzieci: z rodzin wielodzietnych, dzieci z niepełnosprawnością, z rodzin, w których członek rodziny jest niepełnosprawny, dzieci samotnego rodzica dzieci z rodzin zastępczych, przydatne może być złożenie dodatkowych dokumentów potwierdzających powyższe okoliczności. W przypadku rodziny wielodzietnej – wystarczy oświadczenie rodzica. W przypadku niepełnosprawności – przyda się orzeczenie o niepełnosprawności. W przypadku samotnego rodzica – wyrok potwierdzający rozwód, separację lub akt zgonu drugiego rodzica. Dokumenty te powinny być przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego. Wniosek o przyjęcie do przedszkola dziecka z Ukrainy złożony w trakcie trwania roku szkolnego, rozpatrywany będzie wyłącznie przez dyrektora placówki. Wnioski składane w ramach rekrutacji do przedszkoli na rok 2022/2023 będą rozpatrywane tak samo jak wnioski dotyczące polskich dzieci, a więc m.in. przez pracowników organu prowadzącego, a nie wyłącznie przez dyrektora placówki. O przyjęciu dzieci z Ukrainy do przedszkola prywatnego w Polsce decyduje dyrektor placówki. Najczęściej warunkiem przyjęcia dziecka jest wolne miejsce i gotowość rodzica do ponoszenia opłat, które w przedszkolach prywatnych są wyższe niż w przedszkolach państwowych (więcej w tekście: Ile kosztuje przedszkole?). Найважливішою є заява про прийом до дитячого садка, написана польською мовою. Оскільки дитячі садки надають першість дітям: з багатодітних сімей дітям-інвалідам з сімей, у котрих один з членів є інвалідом з неповних сімей з прийомних сімей може бути корисним подання додаткових документів: у випадку багатодітної сім’ї достатньо декларації батьків у випадку інвалідності – посвідчення інваліда у випадку неповної сім’ї – акт розлучення, сепарації або акт смерті одного з батьків. Ці документи повинні бути перекладені на польську мову присяжним перекладачем. Заява про зарахування до садочка дитини з України, складена протягом навчального року, розглядатиметься лише директором закладу. Заяви подані в рамах набору до садочків на 2022/2023 роки будуть розглядатися так само, як заяви про прийняття польських дітей, тобто працівниками органу управління, а не лише директором закладу. Рішення про зарахування дітей з України до приватного дитсадка в Польщі приймає директор закладу. Здебільшого умовою зарахування дитини є вільне місце і готовність батьків до несення оплат, котрі у приватних садочках є вищі, ніж у державних (більше у статті Скільки коштує садочок?) Źródło: porstaloswiatowy.pl, gov.pl Zobacz też: Pierwsze dni w przedszkolu – jak je przetrwać? Jak przygotować dziecko do przedszkola Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc?
Pomoc dla dzieci z Ukrainy – finansowa, rzeczowa, mieszkaniowa, wolontariat
Wiele osób zastanawia się, jak pomóc dzieciom z Ukrainy. Możliwości jest kilka. Najważniejsze z nich to pomoc finansowa, rzeczowa i mieszkaniowa oraz wolontariat. Sprawdź, jak i gdzie możesz okazać swoje wsparcie.
Pomoc dla dzieci z Ukrainy niezbędna jest zarówno na miejscu, w okupowanych miejscowościach w Ukrainie, jak i na terenie Polski. Potrzebne jest dosłownie wszystko – od ubrań, jedzenia i leków po mieszkania w Polsce. Każdy z nas może mieć swój udział w niesieniu pomocy dzieciom z Ukrainy, niezależnie od zasobności portfela. Podpowiadamy, jak to zrobić. Spis treści: Finansowa pomoc dla dzieci z Ukrainy Rzeczowa pomoc dla dzieci z Ukrainy Pomoc dla dzieci z Ukrainy – mieszkanie Niematerialna pomoc dla dzieci z Ukrainy (wolontariat) Finansowa pomoc dla dzieci z Ukrainy Pomoc finansowa, czyli przekazanie pieniędzy na zbiórkę lub wpłaty na konto fundacji, która organizuje pomoc ukraińskim dzieciom, to naprawdę dobre rozwiązanie. Pieniądze można przeznaczyć na najbardziej aktualne potrzeby, a tym samym najskuteczniej odpowiedzieć na najbardziej naglące potrzeby. Ponadto środki finansowe pomagają też kompleksowo – umożliwiają dokonanie zakupu niezbędnych rzeczy, zorganizowanie transportu, zakup paliwa itp. Przekazując pieniądze najlepiej zdecydować się na sprawdzoną organizację. Środki można przelać na numer konta lub wysyłając sms. Poniżej kilka sprawdzonych zbiórek, które z cała pewnością przeznaczone są na pomoc dzieciom z Ukrainy: Zbiórka Unicef – wpłata wybranej kwoty. Zbiórka Wioski Dziecięce SOS – wpłata dowolnej kwoty na dzieci z domów dziecka na Ukrainie. Zbiórka Caritas Polska – między innymi na pomoc psychologiczną dzieciom; można też pomóc, wysyłając SMS pod numer 72052 o treści UKRAINA (koszt 2,46 zł z VAT). Polska Akcja Humanitarna – zbiórka na pomoc bezpośrednią (żywność i inne formy wsparcia) dla ludzi, którzy muszą uciekać ze swoich domów. Wsparcie obejmie osoby pozostające na Ukrainie i uchodźców w Polsce. Polski Czerwony Krzyż – pozyskane środki będą przeznaczone w pierwszej kolejności na zakup żywności, materiałów opatrunkowych i zabezpieczenie innych priorytetowych potrzeb. Fundacja Ukraina – zebrane środki będą przeznaczone na wsparcie Ukrainy oraz potrzeby uchodźców z Ukrainy. Fundacja Mały Duży Człowiek – wszystkie środki finansowe zostaną przeznaczone na zakup odzieży, pampersów, jedzenia, koców, butelek, mleka modyfikowanego i innych niezbędnych do przetrwania produktów dla dzieci. Dary zostaną przekazane do Urzędu Miasta Łodzi i przetransportowane bezpośrednio na Ukrainę. Zbiórka „Solidarni z Ukrainą” – zebrane środki zostaną przekazane ukraińskim organizacjom zajmującymi się pomocą humanitarną. Osoby tam pracujące wiedzą najlepiej, jakiego wsparcia potrzebują Ukraińcy w tych trudnych chwilach. Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej – Cegiełki Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej dostępne są na Allegro. Dochód z cegiełek przeznaczony zostanie na pomoc humanitarną, ewakuację ludności z Ukrainy oraz wsparcie psychologiczne dla dzieci. Polskie Centrum Międzynarodowe – pomoc jest kierowana do mieszkańców wsi i miast na wschodzie Ukrainy. Bezpośrednio na miejscu działa Partner Polskiego Centrum Międzynarodowego. Pierwsze pakiety pomocy humanitarnej oraz wsparcie psychologiczne dotarły już do ludzi na obszarach dotkniętych ostrzałem. Polska Pomoc Medyczna – zbiórka na pomoc medyczną w Ukrainie.\ Zobacz też: Jak pomóc uchodźcom w Polsce? Rzeczowa pomoc dla dzieci z Ukrainy Zamiast pieniędzy można przekazać na pomoc dla dzieci z Ukrainy konkretne rzeczy. Obecnie najlepiej sprawdzić na stronach organizacji, które taką pomoc organizują, co jest najbardziej potrzebne. Na niektóre zbiórki można przekazać ubrania dziecięce, buty, wózki, foteliki samochodowe, żywność, leki. Poniżej kilka stron, na których znajdziemy informacje, co jest najbardziej potrzebne i w jaki sposób możemy przekazać pomoc rzeczową: Polski Czerwony Krzyż – zbiórki żywności, kosmetyków i chemii, środków opatrunkowych, Fundacja Embrace, Kraków – odzież, pościel, termometry, kosmetyki itp. Fundacja Bajkowy Świat, Wrocław – przybory szkolne, odzież, artykułu higieniczne itp. Politechnika Częstochowska – warzywa, owoce, leki, jedzenie w słoiczkach, pieluchy itp. Władze Miasta Łódź – zbiórka rzeczy dla Lwowa i Odesy. Mieszkańcy mogą przynosić m.in. koce, śpiwory, pieluchy, kosmetyki, niepsującą się żywność, wodę. Zbiórka prowadzona jest w głównym budynku Urzędu Miasta Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 104. Można je przynosić w dni robocze w godz. 8.00-16.00, oraz w sobotę i niedzielę w godz. 9.00-15.00. Dary można zostawiać koło kancelarii. Urząd Miasta Kraków – Kraków przygotowuje pomoc dla Lwowa, o którą poprosił mer tego miasta. Zbiórka najpotrzebniejszych rzeczy odbywa się na Stadionie Miejskim im. Henryka Reymana. Dary można przywozić codziennie od 12.00 do 20.00. Fundacja Nasz Wybór – dokładna lista rzeczy, które można przynosić oraz godziny dostępne są na stronie internetowej. Fundacja Leny Grochowskiej – zebrane rzeczy przekazywane będą uchodźcom zakwaterowanym w hotelach Grupy Arch, które udostępniają uchodźcom miejsca noclegowe. Lista potrzebnych rzeczy sukcesywnie jest umieszczana na facebookowym profilu fundacji. Instytut Andersa w Lublinie – zbiórka środków potrzebnych dla osób poszkodowanych przez rosyjską agresję. Potrzebne są: bandaże i gazy jałowe, plastry i inne materiały opatrunkowe, środki higieny osobistej, śpiwory, koce, pościel, poduszki, odzież (szczególnie ubranka dla dzieci), żywność trwała. Pomoc dla dzieci z Ukrainy – mieszkanie Kobiety uciekające z Ukrainy z dziećmi potrzebują noclegu w Polsce. Niektóre potrzebują go na krótko, bo planują jechać dalej do Europy Zachodniej, innym dach nad głową w Polsce przyda się na dłużej. Można zaoferować pokój, mieszkanie, dom – wszystko zależy od naszych możliwości. W poszczególnych miastach zarówno władze miast jak i ich mieszkańcy organizują bazę mieszkaniową: Warszawa – Ochotnicy warszawscy: formularz online do zgłoszenia lokum Kraków – zgłoszenie lokum: Centrum Zarządzania Kryzysowego Miasta Krakowa na adres e-mail: czk@um.krakow.pl lub telefonicznie: 12 616 59 99, 12 616 99 91. Cała Polska – Fundacja Emic: formularz zgłoszenia lokum lub innej formy pomocy Cała Polsa – Polacy dla Ukrainy (inicjatywa koordynowana przez lokalne samorządy). Cała Polska – Pomoc Dla Uchodźców Z Ukrainy (grupa na Facebooku). To inicjatywa obywatelska, która nie jest koordynowana przez żadną instytucję – pamiętaj, by zachować ostrożność. Niematerialna pomoc dla dzieci z Ukrainy Przy granicy z Ukrainą zorganizowane zostały punkty recepcyjne, powstają kolejne także w głębi kraju. Można zgłosić się tam jako wolontariusz, aby np. zająć się ukraińskimi dziećmi, gdy ich matki będą zajęte dopełnianiem formalności, czy innymi sprawami. Prędzej czy później chyba każdy z nas spotka na ulicy lub na placu zabaw ukraińską mamę z dziećmi, która uciekła przed wojną. Warto wtedy po prostu serdecznie z nią porozmawiać, jeśli będzie miała ochotę na taką rozmowę, a swoje dzieci zachęcić do kontaktu z ukraińskimi dziećmi. Formą pomocy może być też opieka nad dziećmi ukraińskimi, gdy ich mama będzie musiała pozałatwiać różne sprawy lub podjąć pracę. Wiele informacji na temat możliwości pomagania trafiającym do Polski uchodźcom stale pojawia się w mediach społecznościowych. Dzięki nim bez trudu można zaangażować się w pomoc dzieciom z Ukrainy w swoim otoczeniu – gminie, dzielnicy, mieście. Wiele fundacji potrzebuje na przykład osób, które pomogą w pakowaniu lub sortowaniu zbieranych dla uchodźców darów, które mogą je przetransportować lub przewieźć ludzi z granicy lub z miasta do miasta. Swoją pomoc jako wolontariusz możesz zaoferować także w następujących instytucjach: Centrum Wielokulturowe – wolontariat w Krakowie. Jeśli chcesz wspomóc społeczność ukraińską w ramach wolontariatu tłumaczeniem czy asystenturą w czynnościach dnia codziennego lub jesteś lekarzem, nauczycielem, prawnikiem, koniecznie zgłoś się przez formularz. Miasto Poznań – wolontariat w Poznaniu – wszystkie osoby, które chciałyby i mają możliwość włączenia się w akcje pomocowe: wsparcie w tłumaczeniach, działania związane z przyjęciem uchodźców, udział w opracowaniu wspólnego programu pomocy dla uchodźców – proszone są o wypełnienie ankiety. Miasto Warszawa – wolontariat w punkcie informacyjnym dla uchodźców na Dworcu Wschodnim, Dworcu Zachodnim i w Pałacu Kultury i Nauki. Polski Czerwony Krzyż – potrzebna pomoc: tłumaczenia, transport, medyczna i inne. Wolontariat koordynuje Polski Czerwony Krzyż. Fundacja Ocalenie – potrzebna pomoc: prawna, psychologiczna, medyczna, tłumaczenia, transportowa, noclegi. Wolontariat koordynowany przez Fundację Ocalenie. Więcej ogłoszeń dotyczących pomocy dla uchodźców z Ukrainy znajdziesz na rządowej stronie https://pomagamukrainie.gov.pl/, gdzie zostały zebrane informacje na temat zbiórek pieniędzy, zbiórek najpotrzebniejszych rzeczy, wolontariatu. Zobacz też: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Podstawowe zwroty po ukraińsku Flaga Ukrainy do wydruku
Jak pomóc uchodźcom z Ukrainy w Polsce – co jest potrzebne, lista organizacji, którym można zaufać
Jak pomóc uchodźcom z Ukrainy? W Polsce z każdym dniem jest ich coraz więcej. To przede wszystkim matki z dziećmi w różnym wieku. Trudno policzyć, ilu z nas podzieliło się z nimi własnym mieszkaniem, jedzeniem, ubraniami, lekami, pieniędzmi. Podpowiadamy, jak mądrze wspierać ukraińskich uchodźców, by dostali to, czego rzeczywiście im potrzeba.
Wpłaty, wolontariat, dary (żywność, ubrania, leki, środki higieny), mieszkanie, praca, transport. Potrzeby ludzi, którzy uciekają przed wojną i znajdują schronienie w naszym kraju, są ogromne. Zwłaszcza że to do Polski w ostatnich dniach trafiła największa liczba uchodźców z Ukrainy. Jak pomagać, by faktycznie im pomóc? I jak pomagać, by sił na pomaganie starczyło nam na jak najdłużej. Spis treści: Pomoc dla uchodźców z Ukrainy: gdzie szukać informacji Co jest potrzebne uchodźcom z Ukrainy? Lista organizacji działających na rzecz uchodźców z Ukrainy Pomoc dla uchodźców: gdzie szukać informacji? Niemal w każdym polskim mieście i gminie organizowana jest pomoc dla uchodźców. Dlatego zanim zdecydujemy się na formę wsparcia – warto zorientować się w komunikatach samorządów i organizacjach zaangażowanych w działania pomocowe. Gdzie szukać informacji: w Urzędzie miasta lub urzędzie gminy (na ich stronach internetowych lub profilach w mediach społecznościowych, a także bezpośrednio, rozmawiając z pracownikiem samorządu), w szkołach, przedszkolach, zakładach pracy w parafiach, w organizacjach pozarządowych zajmujących się pomocą uchodźcom (listę organizacji publikujemy niżej) wśród znajomych, którzy przyjęli pod swój dach uchodźców z Ukrainy. W twoim najbliższym otoczeniu nie brakuje ludzi, którym możesz zaufać. Nie ryzykuj przekazywania pieniędzy lub darów osobom lub organizacjom, których nie znasz. Co jest potrzebne uchodźcom z Ukrainy? Sytuacja wciąż się zmienia. Przybywa uchodźców, ale też przybywa Polaków, którzy chcą nieść pomoc. Wiele samorządów i innych organizacji pomocowych na bieżąco aktualizuje rodzaj potrzeb osób uciekających z Ukrainy. Na listach najbardziej potrzebnych rzeczy najwięcej jest tych, które szybko się zużywają, takich jak: pieluchy, środki higieny czy leki na przeziębienie. Niektóre samorządy i organizacje wręcz apelują o to, by do punktów zbiórek nie przynosić ubrań. W innych – bardzo potrzebne są natomiast ubranka dla niemowląt, buty lub kurtki. Aby odpowiadać na autentyczne i aktualne potrzeby – warto najpierw upewnić się, czego dotyczą. Transport uchodźców z Ukrainy Osoby dysponujące samochodami mogą pomóc uchodźcom z Ukrainy oferując przewiezienie ich w miejsce, gdzie będą mogli znaleźć schronienie (tymczasowe lub na dłużej). Ukraińcy, uciekając z domów, często pozostawiali swoje auta na parkingach. W bombardowanych miastach zostały też wózki dla dzieci. Przemierzanie nieraz bardzo dużych odległości jest dla nich po prostu trudne. Zanim podejmiesz decyzję o samodzielnym ruszeniu na granicę z Ukrainą – skontaktuj się z urzędem miasta lub gminy, parafią lub inna organizacją zajmującą się pomocą uchodźcom. Może okazać się, że na miejscu potrzebna jest pomoc w przewiezieniu łóżeczek, sprzętu AGD, żywności lub paczek z darami do miejsc, gdzie zatrzymali się uchodźcy. Mieszkanie dla uchodźców z Ukrainy Mapa mieszkań, która powstała w sieci, pokazuje jak wiele osób postanowiło udostępnić uchodźcom z Ukrainy pokoje we własnych domach lub lokalach. Lista miejsc gotowych na przyjęcie uchodźców jest na bieżąco aktualizowana. Zanim podejmiesz taką decyzję, przemyśl: ile osób jesteś w stanie przyjąć, na jak długo (kilka dni, tydzień, kilka tygodni, miesiąc, tak długo jak będzie potrzeba?) co jesteś w stanie zapewnić im jako gospodarz, a czego możesz potrzebować, by im pomóc (posiłki, meble, materace, kołdry, środki higieny). Te informacje mogą okazać się bardzo ważne. Wiele samorządów i organizacji pomocowych przygotowało specjalne ankiety – odpowiedzi na pytania pomagają w racjonalnym udzielaniu pomocy mieszkaniowej uchodźcom. Praca dla uchodźców z Ukrainy Ludzie, którzy uciekają przed wojną w Ukrainie, są specjalistami w różnych zawodach. Jeśli jesteś pracodawcą, który zaoferować uchodźcom pracę – zgłoś to do urzędu pracy (lista urzędów pracy w podziale na województwa) lub za pomocą formularza online. W razie pytań i trudności – pomogą pracownicy urzędów pracy oraz konsultanci Zielonej Linii (nr tel. 12524). Na portalach społecznościowych pojawiają się ogłoszenia dotyczące wysokich kwalifikacji osób z Ukrainy – jeśli nie jesteś pracodawcą, a chcesz pomóc – zwróć uwagę na zakres oferowanych usług (pomoc przy opiece nad dziećmi lub osobami starszymi, manicure, rękodzieło, korepetycje z języka angielskiego i wiele innych). Wolontariat Możesz włączyć się w pomoc uchodźcom z Ukrainy, ofiarując im swój czas i entuzjazm. Przygotowywanie posiłków, segregowanie darów, angażowanie się w szukanie potrzebnych przedmiotów – to tylko przykłady tego, jak można wspierać ludzi, którzy musieli uciekać z Ukrainy. Zapytaj, jak możesz pomóc w najbliższym punkcie pomocowym. „Pomaganie, oprócz tego, że jest piękne, to też bywa trudne. Trzeba rozkładać siły” – powiedziała na antenie TVN Hanna Jewsiewicka, która pomaga uchodźcom. Do ludzi dobrej woli zaapelowała również zaangażowana w pomoc Ukraińcom Katarzyna Błażejewska-Stuhr: „Wczoraj wieczorem rozmawiałam z koleżanką, która od 48 godzin nie spała, bo jest na granicy, teraz czeka i pomaga. Nie jest to rozsądne posunięcie, bo musimy mieć siły nie tylko na najbliższe dni, ale pewnie tygodnie, miesiące, jeśli nie na dłużej, więc dbajmy o siebie”. Lista organizacji pomagających uchodźcom z Ukrainy Polski Czerwony Krzyż; Ukraiński Dom w Warszawie; Solidarni z Ukrainą – Fundacja Pomagam; Firmy dla Ukrainy - Fundacja Pomagam; Fundacja Siepomaga.pl; Fundacja Siepomaga.pl - Pomoc dla Vasyla i jego rodziny Fundacja Otwarty Dialog; Fundacja Gdańska; Fundacja HumanDoc; SOS Wioski Dziecięce; Fundacja Świętego Mikołaja; Unicef Polska; Polska Misja Medyczna; Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza; Caritas; Fundacja Nasz Wybór; Warto Razem; Fundacja PCPM z pomocą Ukrainie; Fundacja Dobrych Inicjatyw. Fundacja Avalon; Fundacja Zbieramy Razem; Towarzystwo Przyjaciół Ukrainy; Fundacja Pomocy Kobietom Eurohelp; Fundacja Między Niebem a Ziemią. Centrum Medyczne Damiana, Centrum Medyczne U Lekarzy. Pomoc dla Ukrainy Grupa Zasoby Warszawa - schronienie dla osób z Ukrainy". Banki żywności, jadłodzielnie (w całej Polsce) Źródła: gov.pl, DD TVN, TVN Zobacz także: Diana czeka w schronie na skurcze porodowe. W jej sercu nie ma miejsca na strach Przerażający rysunek chłopca, który jest w połowie Ukraińcem Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc?
Filip Chajzer na granicy polsko-ukraińskiej: zobaczył coś wspaniałego!
Filip Chajzer pojechał na granicę polsko-ukraińską, by stamtąd przewieźć samochodem kilku uchodźców do Warszawy. Przy okazji zobaczył na własne oczy coś, co go całkowicie wzruszyło. „Brawo my!” – napisał o Polakach.
Filip Chajzer jest zachwycony postawą Polaków, którzy pomagają Ukraińcom uciekającym z kraju. Dziennikarz nie spodziewał się chyba tego, co zobaczył pod granicą w Przemyślu. Filip Chajzer spod granicy: „To wszystko jest tak ujmujące!” Dziennikarz zrobił to, co robi w ostatnich dniach wielu Polaków – pojechał własnym samochodem na granicę polsko-ukraińską, by zaoferować uchodźcom transport. Okazało się, że na miejscu są nie tylko dziesiątki ludzi, bezinteresownych i gotowych nieść pomoc, ale też ogromna liczba darów: jedzenia, ubrań, rzeczy dla dzieci... Świetna organizacja pozwala szybko i sprawnie znajdować wolne miejsca w samochodach dla kolejnych rodzin, głównie kobiet z dziećmi. Filip Chajzer sfilmował tłumy uchodźców wysiadających z autokarów oraz Polaków, którzy czekają na nich z tablicami w rękach. Na tablicach piszą nazwy miast, do których mogą zabrać po kilka osób. Niektórzy zapraszają całe rodziny do swoich domów, proponują noclegi, a nawet wspólne zamieszkanie. Serce rośnie na ten widok! Zobacz także: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Uchodźcy z Ukrainy to w dużej części małe dzieci, dla których wolontariusze z Polski gromadzą przekąski, zabawki i inne najpotrzebniejsze rzeczy. Jest tego naprawdę mnóstwo! „Nawet nie wiecie, jak się cieszę, że w tych dniach zapisujemy kartki kolejnego rozdziału naszych relacji ukraińsko-polskiej, o którym dzieci będą się uczyć w szkołach. Zdajemy ten niespodziewany egzamin na 6” – napisał wzruszony Filip Chajzer. Piszemy też o: "Zostawiliśmy tatę w Kijowie". Wyznanie chłopca łamie serce (film) Policjant z Ukrainy z dzieckiem na rękach. Zrobił coś niesamowitego! (FILM) Anna Lewandowska mimo żałoby pomaga uchodźcom z Ukrainy
Dzieci na polsko-białoruskiej granicy przepraszają Polaków. To „gra emocjami”?
W sieci pojawiły się brutalne nagrania z polsko-białoruskiej granicy: na zdjęciach i filmach widać duże grupy dzieci, część trzyma transparenty, część wykrzykuje hasła po angielsku. Niektórzy politycy twierdzą, że to celowa gra na emocjach Polaków.
W ostatnich dniach internet obiegły nagrania z polsko-białoruskiej granicy, które zdaniem niektórych komentatorów mają zaognić spór polityczny w Polsce. Główną rolę odgrywają na nich dzieci. Kto wykorzystuje je do własnych celów? Dzieci na polskiej granicy to największe ofiary kryzysu Przy granicy Polski z Białorusią gromadzą się migranci – według niektórych mediów w lasach mogą już przebywać tysiące ludzi. Wśród uchodźców widać coraz więcej kilkuletnich dzieci: zaniedbanych, brudnych, zapewne całkiem zdezorientowanych. Zdaniem niektórych polityków i publicystów zdjęcia dzieci mają wywołać w Polakach współczucie i doprowadzić do nasilenia konfliktów w społeczeństwie. Stanisław Żaryn, rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych, uważa, że dzieci są cynicznie wykorzystywane przez samych migrantów oraz białoruskie służby specjalne. Maluchy wykrzykujące przeprosiny pod adresem Polski (rzekomo za agresję wobec Polaków) to w opinii rzecznika akcja propagandowa skierowana przeciwko naszemu krajowi. „Dziś migranci koczujący przy granicy RP skupiają się na akcji propagandowej. Kluczową rolę pełnią dzieci. Gra emocjami prowadzona jest pod kontrolą białoruskich służb. (...) W jednej z zainscenizowanych scenek udział bierze chłopiec już wcześniej angażowany w działania propagandowe” – napisał Stanisław Żaryn na Twitterze. Opublikowane przez niego filmiki to bardzo smutne nagrania: dzieci, które pewnie niewiele rozumieją z tego, co się dzieje (jedno ma nawet w ustach smoczek), krzyczą słowo „Sorry”. Wciska się im w dłonie transparenty i nagrywa. Dziś migranci koczujący przy granicy RP skupiają się na akcji propagandowej. Kluczową rolę pełnią dzieci. Gra emocjami prowadzona jest pod kontrolą białoruskich służb. 1/5 pic.twitter.com/qyCGuNj6kr — Stanisław Żaryn (@StZaryn) November 11, 2021 Działania poprzedziły staranne przygotowania, dzieci były cynicznie wykorzystywane do udziału w happeningu. 4/5 pic.twitter.com/dcdnXJXb0W — Stanisław Żaryn (@StZaryn) November 11, 2021 Nie chcemy osądzać, kto jest winny tej dramatycznej sytuacji. Ale na pewno faktem jest, że ktoś te dzieci wykorzystuje, ktoś inny na to pozwala, a jeszcze inny im nie pomaga. Zobacz też: Co się stało z dziećmi uchodźców z Michałowa? Kongijka poroniła na granicy polsko-białoruskiej Dorota Zawadzka: rozwój empatii u dziecka
„Niech ci ludzie już nie cierpią” – powiedział i zadeklarował, że przyjmie 100 rodzin uchodźców
Prezes grupy Arche, jednej z największych hotelarskich sieci w Polsce, Władysław Grochowski, napisał list otwarty do rządu, deklarując, że jest gotowy przyjąć 100 rodzin uchodźców. Jednocześnie odważnie mówi o tym, że nie zgadza się na budowę muru na granicy.
„Szanowni Państwo, kiedy nie ma pomysłu na rozwiązanie tego kryzysu, a tak to postrzegam, lub jedynym pomysłem jest budowa muru i zasieków, pragnę oświadczyć, że wyrażam gotowość, wspólnie z Fundacją Leny Grochowskiej, przyjęcia minimum 100 rodzin uchodźców, którzy wołają o pomoc na granicy polsko-białoruskiej. Zapewnię im mieszkania i pracę. Dzieciom edukację i rozwój w Polsce. Niech ci ludzie już nie cierpią” – pisze w swoim liście Grochowski i dodaje: „Nie godzi się, a trwa to już kilkanaście tygodni, w taki sposób traktować ludzi potrzebujących pomocy”. Władysław Grochowski przez ponad 20 lat przyjmował i pomagał rodzinom Polaków repatriowanych ze wschodu. Z kolei Fundacja Leny Grochowskiej na co dzień wspiera osoby z niepełnosprawnościami. Jeden z hoteli grupy Arche stoi w pobliżu szturmowanej przez uchodźców granicy. „Nie zgadzam się na mur” Jak na razie jedynym pomysłem rządzących na rozwiązanie problemu uchodźców na granicy polsko-białoruskiej jest budowa muru o długości 180-200 km i wysokości 5,5 metra. Zapora ma kosztować 1,6 mld złotych. Tego pomysłu nie popiera Władysław Grochowski. W swoim liście pisze: „Nie zgadzam się na budowę muru, zasieków, poniżanie godności człowieka, skazywanie na jakąkolwiek formę cierpienia, dyskryminację i inwigilację, brak komunikacji z najbliższymi, tylko dlatego, że ludzie ci nie są Polakami, że pochodzą z krajów o odmiennej kulturze religijnej”. A dalej: „Nie możemy zamknąć oczu, zatkać uszu na wołanie o pomoc z naszej wschodniej granicy. Dzisiaj, kiedy Polacy mierzą się ze swoim człowieczeństwem na granicy polsko-białoruskiej, nie mogę stać obojętnie”. Jak widać, są w Polsce ludzie, którzy chcą wykorzystać swoje możliwości do tego, aby pomóc potrzebującym, niezależnie od tego, z jakiej kultury pochodzą. Teraz ruch po stronie rządzących. Czy pozwolą polskiemu biznesmenowi objąć pomocą rodziny uchodźców? Sprawdź też: Kongijka poroniła na granicy polsko-białoruskiej Nielegalna imigrantka urodziła tuż po przekroczeniu granicy Delta Plus u dzieci – nowa odmiana koronawirusa
Co z dziećmi z Michałowa? Są w bezpiecznym miejscu czy marzną i głodują w lesie?
Grupa migrantów trafiła do Michałowa (woj. podlaskie), po czym część z nich miała zostać przewieziona w bezpieczne miejsce. Z filmiku, który nagrali migranci, wynika jednak coś innego… Wyczerpani i głodni siedzą przy ognisku w lesie pod białoruską granicą?
Teren Michałowa nie jest dostępny dla dziennikarzy w związku z wprowadzeniem stanu wyjątkowego. Dlatego jedynym źródłem informacji o aktualnej sytuacji dzieci i dorosłych wywiezionych stamtąd na Białoruś są nagrania migrantów. Porównując materiały z Michałowa i z białoruskiego lasu, można zobaczyć prawdopodobnie te same twarze dziewczynek. Widać też same czapeczki i kurtki. Niewykluczone, że w grupie migrantów jest 2-letnie dziecko… Jarosław Kaczyński: „To jest rzecz wymyślona” Podczas konferencji prasowej w Białymstoku Jarosław Kaczyński zapewniał, że polskie służby zawsze postępują wobec migrantów nie tylko zgodnie z prawem, ale i zasadami moralnymi. I że dzieci na pewno nie są oddzielane od rodziców. Przekonywał też, że przetransportowani na Białoruś są bezpieczni. Nie był jednak w stanie powiedzieć, gdzie dokładnie straż graniczna odwiozła migrantów. Doniesienia o sytuacji migrantów na Białorusi określił jako „wymierzone w Polskę”. „Wszystko jest brutalną i wręcz cyniczną akcją kierowaną przez prezydenta Łukaszenkę” – mówił Jarosław Kaczyński. Czy dzieci z Michałowa są bezpieczne? „Dzieci z Michałowa na pewno nie koczują w żadnym lesie” – podkreślał wiceminister spraw zagranicznych Marcin Przydacz w rozmowie z dziennikarzem TVN 24, po tym jak wstrząsające materiały z białoruskiego lasu obiegły polskie i zagraniczne media. Migranci, z którymi mają kontakt działacze społeczni i lekarze, są zrozpaczeni swoją sytuacją na Białorusi. Twierdzą, że Białorusini żądają od nich wysokich opłat za jedzenie. Mowa o kwotach sięgających 100 dolarów. Do tego temperatury w nocy spadają do kilku stopni… Zobacz także: Gwiazdy pytają: co się stało z dziećmi uchodźców z polskiej granicy? Szokujące nagranie Natalii Siwiec: płacząca Mia potrzebowała wsparcia, a nie kamery! Matka ma zostać eksmitowana z mieszkania przez zachowanie swojego dziecka. Dziewczynka ciągle krzyczy
Co myślisz o tym, aby dzieci uchodźców nie uczyły się w polskich szkołach? [SONDA ULICZNA]
Zapytaliśmy przechodniów, co myślą o pomyśle, aby dzieci uchodźców nie mogły się uczyć w polskich szkołach. Sonda pokazuje, na ile jesteśmy tolerancyjnym narodem!
Takie rozwiązanie chce przeforsować ministerstwo spraw wewnętrznych i administracji. Dotychczas dzieci uchodźców były posyłane do szkół zlokalizowanych w pobliżu ośrodków dla cudzoziemców. Ministerstwo chce, aby teraz zdobywały edukację w swoich ośrodkach. MSWiA uważa, że uczęszczanie do polskich szkół może zniechęcić dzieci uchodźców do zdobywania wiedzy. Ponadto jest zdania, że taki kontakt może negatywnie i demobilizująco wpływać na polskich rówieśników. Lepiej niech uczą się osobno "To dobry pomysł, aby takie dzieci osobno miały swoje szkoły" – ocenia młody mężczyzna. Podobnego zdania jest młoda kobieta. "Jest to pomysł" – mówi. Jej zdaniem, takie dzieci będą lepiej odnajdowały się w swoim gronie. W polskich szkołach mogłyby się czuć dyskryminowane i wyśmiewane. "To będzie jeszcze bardziej szerzyło ksenofobię w społeczeństwie" – odpowiada młoda kobieta. Jej zdaniem, jest to bardzo niedobre dla rozwoju dziecka, bo ono w tym czasie uczy się miłości i otwartości na innych ludzi. "To jest wdrożenie tych dzieci do kultury polskiej, dziecko w tym czasie bardzo szybko uczy się, ma szanse nauczyć się języka" – ocenia młoda nauczycielka. Nie twórzmy getta "Jeżeli chcemy, aby uchodźcy mieli u nas jakąś szansę, to powinni się integrować" - uważa młoda mama. Jeżeli zostaną zaakceptowani, to będą chcieli razem z nami budować spokojną Polskę. Jeżeli ich odrzucimy do jakiegoś getta, to się nie skończy dobrze" – przewiduje. Dyskryminacja, segregacja – padają oceny. "Jeżeli będziemy tak rozgraniczać dzieci, to nie będzie normalnie" – uważa młoda nauczycielka. "Mieszanie się kultur jest dobre" - ocenia studentka pedagogiki. "To nasze polskie dzieci w Anglii też by nie chodziły?" – zastanawia się starsza pani. "Nie, nie, nie to nie jest dobre" – ocenia. "Jeżeli uchodźcy mają mieszkać w Polsce i być częścią naszego społeczeństwa, to muszą uczyć się z naszymi dziećmi" – uważa starszy pan. W sondzie wypowiedział się młody mężczyzna pochodzący z Kijowa na Ukrainie. Mieszka w naszym kraju już 6 lat, nauczył się języka. "Lubię ten kraj, tak jak swój ojczysty. Warunki dla wszystkich muszą być jednakowe. Musimy pokazać dzieciom miłość i otwartość" – apeluje. A jakie jest wasze zdanie na ten temat. Podzielcie się nim w komentarzach? Zobacz też: Bez izolacji – dzieci niepełnosprawne będą się uczyć w normalnych szkołach Koszyki wielkanocne - na święconkę i dla dzieci Jak wybrać szkołę językową dla dziecka - film
Apel do mam: tłumaczcie dzieciom, że inność to nic złego!
– Wytłumaczcie swoim dzieciom, mężom i rodzinom, że ciemny kolor skóry czy turban nie świadczy o zagrożeniu – apeluje do matek wrocławianka Julia Sondhi. Jej mąż i ojciec jej dzieci jest notorycznie obrażany i opluwany, choć nikomu nie zrobił nic złego.
Opublikowany na Facebooku apel młodej mamy, Julii Sondhi, udostępniono prawie 40 tysięcy razy. Zajęły się nim także media, od lokalnych po ogólnopolskie. Sprawa zyskała tak ogromny rozgłos nie tylko dlatego, że ataki na niewinną osobę są czymś bulwersującym i groźnym, ale także dlatego, że dotyczą także innych mieszkających w naszym kraju obcokrajowców. Polecamy także: Czy mówisz tak do dziecka? Sprawdź, jakie zwroty kształtują twoje dziecko Parry nie zrobił nikomu nic złego! Łagodny, cierpliwy, uśmiechnięty. Bez nerwów podchodzi do wszystkiego, co niesie życie, od kłopotów związanych z wychowywaniem dzieci po stresowe sytuacje w pracy. Potrafi sprawić, by jego spokój i rzeczowe podejście do problemów udzieliło się innym. Mistrz w łagodzeniu sporów. Łatwo się z wszystkimi dogaduje, jest lubiany, ma mnóstwo przyjaciół. Jest także bardzo pracowity: założył we Wrocławiu firmę, znalazł się nawet w rankingu 30 kreatywnych wrocławian i dostał wyróżnienie od prezydenta miasta. Taki właśnie jest Parry Sondhi mąż Julii, autorki apelu. Dlaczego więc obcy ludzie atakują go na ulicy czy w tramwaju? Czy fakt, że ktoś nosi turban albo ma ciemniejszy kolor skóry albo lęk przed uchodźcami może być usprawiedliwieniem dla takich napaści? Sikh to nie terrorysta Parry pochodzi z Mohali w Indiach. Mieszka we Wrocławiu pod 2011 roku i zdążył już pokochać to miasto. Nosi turban, ponieważ jest Sikhem (a Sikhizm to religia przeciwna wojnom religijnym i dzieleniu ludzi ) i to nakrycie głowy jest dla niego ważnym symbolem. Do niedawna jego turban przeszkadzał niewielu osobom. "Wrocławianie chodzą na lekcje salsy, zajęcia jogi, egzotyczne warsztaty kulinarne. Szukają coraz to nowych inspiracji, są otwarci na nowe doświadczenia. Kultura wzajemnej akceptacji rozwija się tu doskonale!" – mówił Parry jeszcze niedawno portalowi wroclaw.pl. Odkąd zaczęło być głośnio o uchodźcach, wszystko się jednak zmieniło. W ciągu kilku ostatnich tygodni jego życie, a wraz z nim życie całej rodziny, zamieniło się w koszmar. Obrażany i opluwany – Jest notorycznie obrażany i wyzywany. Ludzie plują na niego, wytykają go palcami, fotografują nie pytając o zgodę – napisała Julia w swoim apelu. To niestety nie wszystko. Parry był też popychany, krzyczano za nim "Osama" . Nie może spokojnie dojechać do pracy tramwajem, bo od razu słyszy nieprzyjemne komentarze. 11 listopada, gdy przez Wrocław maszerowali członkowie NOP, nie mógł wyjść z domu. I nie był to strach na wyrost: opuszczanie w tym dniu mieszkania odradzali mu policjanci, znajomi, rodzina. "Boję się o mojego męża" – Boję się o mojego męża, boję się o naszą rodzinę. Stres z tym związany odbiera mi radość życia – napisała w swoim apelu Julia. Ale nie chodziło jej jedynie o to, by podzielić się światem ze swoim lękiem. Chciała przede wszystkim uświadomić nam wszystkim, że my też mamy wpływ na to, co się dzieje w Polsce i jak czują się u nas osoby takie jak jej mąż. Julia z mężem i jednym z synów "Chcę otworzyć ludziom oczy" "Wiem że nastroje w EU dot. napływu emigrantów z Syrii nie poprawiają naszej sytuacji ale mam do was wszystkich prośbę: wytłumaczcie swoim dzieciom, mężom czy rodzinom, że ciemny kolor skóry czy turban na głowie nie świadczy o zagrożeniu! "- napisała. – Chcę otworzyć ludziom oczy i serca, by nie pakowali wszystkich, którzy wyglądają odrobinę inaczej, do jednego worka – powiedziała specjalnie dla babyonline.pl. – Ci, którzy atakują mojego męża, nie mają pojęcia kim jest. Widzą turban i od razu zakładają, że jest złym człowiekiem. Są agresywni, wybuchają natychmiast, bez chwili refleksji. Ta agresja bierze się z lęku i niewiedzy. Mamy, to nasze zadanie! Julia początkowo udostępniła swój apel na zamkniętym forum dla młodych mam. – Zaczęłam właśnie tam, bo uważam, że to my, mamy, możemy zrobić najwięcej – powiedziała. – Ludzie, którzy atakują mojego męża są najczęściej bardzo młodzi. To prawie dzieci. Trzeba tłumaczyć im, że nie wolno działać na zasadzie "Widzę kogoś o ciemnej skórze albo w turbanie, więc napluję mu na buty albo go popchnę". Trzeba uświadamiać, że ludzie są różni i że nie ma w tym nic złego. Tłumaczyć, że nasz kraj się zmienia, rozwija, że powstaje mnóstwo międzynarodowych firm, w których pracują ludzie z różnych stron świata. Oni też mają prawo czuć się u nas bezpiecznie. Podpisujemy się pod tym obiema rękami. Przeczytaj także: Koniec z wytykaniem palcami! Jak wychować otwarte, nie krzywdzące innych dziecko?
Jak pewien pisarz i papież nauczyli mnie pomagać innym?
Gdy pomagamy komuś, to pomagamy też tym, którym później ta osoba pomoże. Bo pomoc jest jak kula śnieżna - wciąga coraz więcej osób i pędzi dalej nie oglądając się na innych.
Podczas studiów pracowałam jako asystentka pewnego niewidomego pisarza. Pewnego dnia odebrałam telefon ze Stanów Zjednoczonych. Dzwoniła kuzynka mojego pracodawcy. Telefon był włączony na tryb głośnikowy, więc siłą rzeczy uczestniczyłam w rozmowie. Dotyczyła ona pewnego młodego człowieka, podobno bardzo zdolnego, który nie miał pieniędzy na studia. Kuzynka mojego pracodawcy szukała sponsorów. W tym miejscu muszę dodać, że ten młody człowiek nie był nikim bliskim dla mojego pracodawcy ani jego rodziny. Po prostu pradziadek chłopca był kiedyś ich sąsiadem (było to jeszcze przed II wojną światową). Zobacz także: Godne życie – baza fundacji udzielających pomocy potrzebującym Pomagam, by on też mógł pomagać Mój pracodawca bardzo się przejął. Po rozmowie z siostrą wykonał kilka telefonów i w ciągu godziny zebrał kilka tysięcy dolarów (sam dając około tysiąca). Gdy go zapytałam, dlaczego tak bardzo się w tę sprawę angażuje skoro nigdy nie widział tego człowieka, odpowiedział: "Jeśli jest bardzo zdolny, to powinien studiować. Gdy skończy studia, znajdzie dobrą pracę i będzie dobrze zarabiał. Będzie miał tyle pieniędzy, że wystarczy nie tylko dla jego rodziny, ale i dla innych potrzebujących. Jeśli jednak nie pójdzie na studia, to będzie miał gorszą pracę, gorzej płatną i wtedy na pewno nikomu nie będzie mógł pomóc". Te słowa mną wstrząsnęły. Byłam wtedy po lekturze artykułu o dzieciach z popegeerowskich terenów, które nie kontynuowały nauki, bo... nie miały pieniędzy na bilet miesięczny, dzięki któremu mogłyby dojechać kilkadziesiąt kilometrów do szkoły. Mowa tu o kwocie 120 zł miesięcznie, a nie kilku tysiącach dolarów! Kula śnieżna pomocy Słowa mojego pracodawcy mnie zainspirowały – to wtedy postanowiłam, że będę pomagać innym, dzieląc się tym co mam. Okazało się, że takich osób, które mogą się dzielić pieniędzmi, bądź rzeczami, jest znacznie więcej i że dzięki nim – wspólnie – możemy znacznie więcej zdziałać. Że pomaganie innym jest jak kula śnieżna, że wciąga coraz więcej osób i pędzi coraz dalej. Piszę o tym nie po to, by się chwalić, ale po to, by pokazać, że nawet jednorazowa pomoc może zmienić nie tylko życie jednej osoby, ale także tych, którym w przyszłości ona również będzie mogła pomóc. Warto przeczytać: 8 prostych sposobów, by pomagać potrzebującym dzieciom W pojedynkę nie dasz rady, ale razem możecie wiele Ta historia przypomniała mi się podczas apelu papieża Franciszka I. W niedzielę – podczas mszy świętej – poprosił, by każda parafia przyjęła jedną rodzinę uchodźców. I ten pomysł jest świetny. Dlaczego? Wytłumaczyła to Janina Ochojska, udzielając wywiadu "Tygodnikowi Powszechnemu" (lepiej tego bym sama nie zrobiła): "Jeżeli ktoś naprawdę uważa się za chrześcijanina, to mówienie o uchodźcy w negatywny sposób i odmówienie mu schronienia, jest grzechem. Oczywiście, chrześcijanin musi się zastanowić, czy ma odpowiednie warunki do przyjęcia takich ludzi, czy jest przygotowany na przyjęcie kogoś o obcej kulturze i wierze. Ale nie może ich skreślać na starcie. Bo musisz racjonalizować. Przyjmiesz czteroosobową rodzinę do domu? Miesiąc – dasz radę. Trzy miesiące – zaczniesz się niepokoić. Rok? Kurcze – myślisz sobie – chciałbym się ożenić. Mam plany na życie. A teraz sobie wyobraź taką scenę: Stoisz w kościele. Jest niedziela. Podczas ogłoszeń proboszcz mówi tak: drodzy parafianie. Robimy zrzutkę. Sprowadźmy do nas jedną rodzinę. Jak sam nie dasz rady, to wspólnie tak. Trzeba tylko chcieć. To takie proste". I to rzeczywiście jest proste. Jedna rodzina, a pomoc rozłożona na kilka tysięcy parafian. Jestem pewna, że taka rodzina o wiele szybciej i łatwiej się zasymiluje, że dzieci szybciej nawiążą kontakt z rówieśnikami, a ich rodzice chętniej zaangażują się w pracę na rzecz parafii – nawet obcej pod względem wyznania. Zrobią to, bo będą się czuli bezpiecznie, bo będą czuli, że są mile widziani, bo będą czuli się częścią tej społeczności. Pamiętajcie, że boimy się tego, czego nie znamy (i to jest normalne), ale to co poznamy, zwykle nie wydaje się już takie straszne. Działaj z innymi, bardziej doświadczonymi Ktoś może powiedzieć, a mało mamy w parafii potrzebujących? Odpowiem pytaniem: "A czy TY zrobiłeś coś dla nich?". Nie chcesz pomagać uchodźcom? Pomóż swojemu sąsiadowi z Polski, ale nie patrz biernie na ludzkie nieszczęście! Jeśli nie jesteś w stanie pomóc osobiście, bo nie możesz wziąć odpowiedzialności za całą rodzinę, podziel się tym co masz: pieniędzmi, ubraniami, jedzeniem. Skontaktuj się z instytucją, która ma doświadczenie w pomocy humanitarnej (chociażby z Polską Akcją Humanitarną) i zapytaj, co ty konkretnie możesz dla nich zrobić, w jaki sposób możesz pomóc. Nie bądźmy obojętni. Powtórzę apel mojej redakcyjnej koleżanki – Magdy Klimkowskiej: "Zachowujmy się tak, jak uczymy nasze dzieci: pomagajmy słabszym, dzielmy się tym, co mamy!" Poniżej lista kilku instytucji, do których może się zgłosić w sprawie pomocy uchodźcom (ale ich lista mogłaby być znacznie dłuższa): Polska Akcja Humanitarna – organizuje pomoc w krajach, z których emigruje najwięcej osób. Organizacja realizuje projekty wodno-sanitarne (transportuje wodę, buduje pompy, wodociągi i toalety), dostarcza żywność i najpotrzebniejsze produkty (koce, namioty, materace) oraz dystrybuuje leki.Więcej informacji znajdziesz na stronie PAH Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej – organizuje wsparcie dla osób potrzebujących pomocy w Libanie. Więcej na stronie centrum. Fundacja Wolna Syria – organizuje pomoc materialną (ubrania, koce, żywność, leki itp.) dla szpitala pomagającego uchodźcom na granicy turecko-syryjskiej. Więcej na stronie fundacji. Polecamy: Mogliśmy uratować to dziecko! Apel do polskich rodziców w sprawie uchodźców