Jak nauczyć dziecko raczkować: dlaczego maluch nie raczkuje i jak mu w tym pomóc?
Sprawdź, jak nauczyć dziecko raczkować, bo raczkowanie to idealny trening: ćwiczy mięśnie i koordynację, doskonale wpływa na kręgosłup. Jest także świetną gimnastyką dla... mózgu.
Jak nauczyć dziecko raczkować? Zanim do tego przejdziemy, warto zdać sobie sprawę, jak skomplikowana jest to czynność dla niemowlęcia i dlaczego raczkowanie uznaje się za ważny etap rozwoju dziecka. Pamiętasz, jak trudno zapanować nad zdalnie sterowanym autkiem? Trzeba je najpierw „wyczuć”. Podczas raczkowania jest chyba nawet trudniej. Centrum sterowania, czyli mózg maluszka, musi wziąć pod uwagę nie tylko cztery kierunki (prawo, lewo, przód, tył), a tysiące parametrów: jedne mięśnie się napinają, inne kurczą, prawa ręka i lewa noga ruszają do przodu, pozostałe kończyny czekają na swoją kolej, biodra nie mogą się przy tym za mocno kiwać, a łokcie zginać itd. Nic więc dziwnego, że zanim malec ruszy przed siebie, musi sporo ćwiczyć. Etapy nauki raczkowania Zanim dziecko zacznie raczkować, najczęściej „zalicza” zdobycie innych umiejętności. Są to: pełzanie w przód i w tył, czołganie się na brzuchu, stawanie na czworakach i bujanie się do przodu i tyłu i w końcu raczkowanie. Około 10. miesiąca życia dziecko zaczyna bujać się siadzie klęcznym w przód i tył, później czworakuje „na wstecznym” (czyli raczkuje właśnie) albo przesuwa się do przodu z opuszczoną na pięty pupą. Czasem nawet zastyga w bezruchu i nie bardzo wie, co ze sobą zrobić. Zwykle przychodzi jednak taki moment, kiedy dziecko raczkuje do przodu, czyli czworakuje. Jak pomóc dziecku raczkować? Prawdopodobnie dziecko w końcu samo dojdzie do tego, jak się raczkuje. Zacznie to robić prawdopodobnie około 10. miesiąca życia. Musi mieć jednak okazję do ćwiczeń, a także powód, by podjąć wysiłek. Dlatego nie trzymaj za długo malca w łóżeczku albo na leżaczku i nie wyręczaj go we wszystkim (np. podając mu każdą zabawkę, na którą spojrzy). Daj mu szansę: może sam dotrze do przedmiotu, który go interesuje? Przywołuj malucha do siebie i śmiej się radośnie, kiedy podejmie wyzwanie – radość mamy to dla niego najlepsza motywacja. Gdy nabierze wprawy, możesz jego „trasę” urozmaicić przeszkodami, np. klockami. Zdarza się, że malec nie raczkuje, bo mu się... nie opłaca. Niektóre dzieci pełzają na tyle sprawnie, że nie mają ochoty na walkę z grawitacją. Pomaga prosta sztuczka: zwiększenie tarcia. Malec położony na dywanie nie będzie w stanie ślizgać się na brzuchu. Może zacznie inaczej kombinować. Nieco bardziej drastyczną metodą (ale działa, sprawdziłyśmy!) jest zdjęcie malcowi pieluszki i śpiochów i położenie go na chłodnej podłodze, np. terakocie. Kontakt brzucha z zimną podłogą nie jest dla dziecka komfortowy, dlatego maluch być może zechce unieść biodra, przejść do pozycji klęku podpartego i w końcu ruszy do przodu na kolanach i dłoniach. Dlaczego dziecko nie raczkuje? Niektóre dzieci omijają etap raczkowania. Nie ma jednak powodu do zmartwienia: większość z nich ćwiczy potrzebne umiejętności w inny sposób. Może się jednak zdarzyć, że maluch, który nigdy nie raczkował, będzie miał w przyszłości kłopoty z nauką pisania, chwytaniem piłki lub innymi umiejętnościami. Na wszelki wypadek warto więc malca zachęcać do raczkowania: bawić się w pieska, urządzać wyścigi na czworakach itp. Można (i warto) to robić nawet z kilkulatkiem. Czasami to, że dziecko nie raczkuje, może oznaczać problemy: z obniżonym napięciem mięśniowym u niemowląt, ze wzrokiem lub słuchem, z obniżoną sprawnością intelektualną, z zaburzeniami w centralnym układzie nerwowym (mózgu). Bywa jednak i tak, że niemowlę nie ma warunków do raczkowania – przestrzeń wokół niego nie sprzyja raczkowaniu, albo odczuwa brak bodźców psychospołecznych (np. brak częstego kontaktu i interakcji między niemowlęciem a jego opiekunami). Często nie raczkują też dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, ale tę jednostkę chorobową najczęściej rozpoznaje się na wcześniejszych etapach rozwoju lub wręcz zaraz po narodzinach. Dlaczego nauka raczkowania jest tak ważna? Raczkowanie jest niezbędną gimnastyką dla kręgosłupa, gdyż dzięki niemu prawidłowo kształtują się jego naturalne krzywizny. Dobrze wpływa na panewki biodrowe i stopy (ustawia je w prawidłowej pozycji). Poza tym ćwiczy mięśnie – przede wszystkim obręcz barkową i biodrową. Gdy malec beztrosko raczkuje innym pod nogami, w jego mózgu dzieją się ważne rzeczy – doskonalą się połączenia między półkulami. Raczkowanie angażuje cały mózg: zawiadująca lewą stroną ciała prawa półkula musi dogadać się z lewą, sterującą ruchami strony prawej. Dodatkowa trudność: pracę rąk i nóg trzeba zgrać w taki sposób, by maluch nie kicał jak zając, a poruszał się w systemie: prawa ręka z lewą nogą, lewa ręka z prawą nogą. Dwa centra ruchowe muszą więc współpracować, ale każde z nich jest w jakiejś mierze niezależne. Raczkowanie doskonali także umiejętność koncentrowania wzroku na bliskich przedmiotach. Dzięki temu maluch będzie mógł w przyszłości skupić się na literach, a więc łatwiej nauczy się odróżniać jedne od drugich, układać je w słowa. Bezpieczeństwo podczas raczkowania Malec, który wprawił się w raczkowaniu, porusza się z imponującą prędkością. Na jego instynkt samozachowawczy nie można jeszcze liczyć. Dlatego: Zadbaj o to, by otoczenie było przyjazne dla takiego szkraba. W domu: schowaj chemikalia, zabezpiecz kontakty i schody, schowaj do szafy obrusy, pilnuj, by dziecko nie miało dostępu do przedmiotów, którymi można się zakrztusić. Na dworze: sprawdź, czy w trawie albo na piasku nie ma szkła, psich kup itd. Uważaj, gdyż malec może włożyć do buzi także to, czego nie da się posprzątać, np. biedronkę. Pamiętaj o oknach. Raczkujące maluchy błyskawicznie uczą się wspinać po meblach. A z sofy czy krzesła mogą dostać się na parapet. Uważaj na malucha. Pamiętaj, że w każdej chwili może ci wejść pod nogi – również wtedy, gdy niesiesz kubek z gorącą herbatą czy talerz z zupą. Wiosną pozwól maluchowi raczkować po łące, placu zabaw. Ale sprawdź koniecznie, czy na jego „trasie” nie ma kawałków szkła czy ostrych kamyków, które mogłyby trafić do buzi! Konsultacja: lek. med. Elżbieta Jasiak, pediatra neonatolog, Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu oraz dr Tomasz Smereka, psycholog, adiunkt Uniwersytetu Wrocławskiego Sprawdź też: Kalendarz rozwoju dziecka Kiedy dziecko zaczyna chodzić? Rozwój umiejętności motorycznych u dziecka – film
Co powinien umieć 6-latek? Lista umiejętności
Wymieniamy, co powinien umieć 6-latek, gdy idzie do szkoły i jakie umiejętności powinien opanować w tym wieku w przedszkolu. To obszerna lista, która w pierwszym momencie może przerażać, ale wiele z tych rzeczy sześcioletnie dziecko już potrafi.
To, co powinien umieć 6 latek, reguluje Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla dzieci sześcioletnich. Umiejętności te zostały podzielone na obszary rozwoju dziecka: rozwój fizyczny, emocjonalny, społeczny i poznawczy. Warto pamiętać, że dzieci nie we wszystkich obszarach rozwijają się w takim samym tempie, dlatego nie ma powodów do obaw, gdy 6-latek jest np. fizycznie bardzo rozwinięty, a społecznie ma jeszcze pewne braki lub też odwrotnie. Lista umiejętności 6-latków powstała m.in. po to, by można było świadomie obserwować dziecko i wspomagać je w obszarach, które wymagają większego zaangażowania rodziców i opiekunów w przedszkolu. Co powinien umieć 6-latek w przedszkolu? Zadania, jakie będą realizowane w przedszkolu w grupie sześciolatków, mają na celu rozwijanie i utrwalanie u dziecka konkretnych umiejętności. Poniżej lista z podziałem na obszary rozwoju dziecka: Umiejętności sześciolatka – rozwój fizyczny Dziecko 6-letnie powinno: Zgłaszać potrzeby fizjologiczne, samodzielnie wykonywać podstawowe czynności higieniczne. Samodzielnie ubierać się i rozbierać, także zapinać guziki i wiązać sznurowadła. Samodzielnie jeść z użyciem sztućców, nakrywać do stołu i sprzątać po posiłku. Zgłaszać swoje potrzeby, np. potrzebę ruchu, odpoczynku itp. Uczestniczyć w zabawach ruchowych. Inicjować zabawy konstrukcyjne, majsterkować, budować, wykorzystując zabawki, materiały użytkowe, także materiał naturalny. Wykonywać czynności, takie jak: sprzątanie, pakowanie, trzymanie przedmiotów jedną ręką i oburącz, trzymanie małych przedmiotów z wykorzystaniem odpowiednio ukształtowanych chwytów dłoni, używać chwytu pisarskiego podczas rysowania, kreślenia i pierwszych prób pisania. Wykonywać podstawowe ćwiczenia kształtujące nawyk utrzymania prawidłowej postawy ciała. Wykazywać sprawność ciała i koordynację w stopniu pozwalającym na rozpoczęcie systematycznej nauki czynności złożonych, takich jak czytanie i pisanie. Umiejętności sześciolatka – rozwój emocjonalny Dziecko 6-letnie powinno: Rozpoznawać i nazywać podstawowe emocje, próbować radzić sobie z ich przeżywaniem. Szanować emocje swoje i innych osób. Przeżywać emocje w sposób umożliwiający adaptację w nowym otoczeniu, np. w nowej grupie dzieci, nowej grupie starszych dzieci, a także w nowej grupie dzieci i osób dorosłych. Przedstawiać swoje emocje i uczucia, używając charakterystycznych dla dziecka form wyrazu. Rozstawać się z rodzicami bez lęku, mając świadomość, że rozstanie takie bywa dłuższe lub krótsze. Rozróżniać emocje i uczucia przyjemne i nieprzyjemne, mieć świadomość, że odczuwają i przeżywają je wszyscy ludzie. Szukać wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie, wdrażać swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników. Zauważać, że nie wszystkie przeżywane emocje i uczucia mogą być podstawą do podejmowania natychmiastowego działania, panować nad nieprzyjemną emocją w zabawie lub innej sytuacji. Wczuwać się w emocje i uczucia osób z najbliższego otoczenia. Dostrzegać, że zwierzęta posiadają zdolność odczuwania, przejawiać w stosunku do nich życzliwość i troskę. Dostrzegać emocjonalną wartość otoczenia przyrodniczego jako źródła satysfakcji estetycznej. Umiejętności sześciolatka – rozwój społeczny Dziecko 6-letnie powinno: Przejawiać poczucie własnej wartości jako osoby, wyrażać szacunek wobec innych osób i przestrzegając tych wartości, nawiązywać relacje rówieśnicze. Odczuwać i wyjaśniać swoją przynależność do rodziny, narodu, grupy przedszkolnej, grupy chłopców, grupy dziewczynek oraz innych grup, np. grupy teatralnej, grupy sportowej. Posługiwać się swoim imieniem, nazwiskiem, adresem. Używać zwrotów grzecznościowych. Oceniać swoje zachowanie w kontekście podjętych czynności i zadań oraz przyjętych norm grupowych; przyjmować, respektować i tworzyć zasady zabawy w grupie, współdziałać. Nazywać i rozpoznawać wartości związane z umiejętnościami i zachowaniami społecznymi, np. szacunek do dzieci i dorosłych, szacunek do ojczyzny, życzliwość okazywaną dzieciom i dorosłym – obowiązkowość, przyjaźń, radość. Respektować prawa i obowiązki swoje oraz innych osób, zwracając uwagę na ich indywidualne potrzeby. Obdarzać uwagą inne dzieci i osoby dorosłe. Komunikować się z dziećmi i osobami dorosłymi, wykorzystując komunikaty werbalne i pozawerbalne, wyrażać swoje oczekiwania społeczne wobec innego dziecka, grupy. Umiejętności sześciolatka – rozwój poznawczy Dziecko 6-letnie powinno: Wyrażać swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą komunikatów pozawerbalnych: tańca, intencjonalnego ruchu, gestów, impresji plastycznych, technicznych, teatralnych, mimicznych, konstrukcji i modeli z tworzyw i materiału naturalnego. Wyrażać swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego. Posługiwać się językiem polskim w mowie zrozumiałej dla dzieci i osób dorosłych, mówić płynnie, wyraźnie, rytmicznie, poprawnie wypowiadać ciche i głośne dźwięki mowy, rozróżniać głoski na początku i końcu w wybranych prostych fonetycznie słowach. Odróżniać elementy świata fikcji od realnej rzeczywistości; byty rzeczywiste od medialnych, byty realistyczne od fikcyjnych. Rozpoznawać litery, którymi dziecko jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkryć, odczytywać krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych dotyczące treści znajdujących zastosowanie w codziennej aktywności. Odpowiadać na pytania, opowiadać o zdarzeniach z przedszkola, objaśniać kolejność zdarzeń w prostych historyjkach obrazkowych, układać historyjki obrazkowe, recytować wierszyki, układać i rozwiązywać zagadki dla dzieci. Wykonywać własne eksperymenty językowe, nadawać znaczenie czynnościom, nazywać je, tworzyć żarty językowe i sytuacyjne, uważnie słuchać i nadawać znaczenie swym doświadczeniom. Eksperymentować rytmem, głosem, dźwiękami i ruchem, rozwijając swoją wyobraźnię muzyczną; słuchać, odtwarzać i tworzyć muzykę, śpiewać piosenki, poruszać się przy muzyce i do muzyki. Wykonywać własne eksperymenty graficzne farbą, kredką, ołówkiem, mazakiem itp., tworzyć proste złożone znaki, nadając im znaczenie, odkrywać w nich fragmenty wybranych liter, cyfr, kreślić wybrane litery i cyfry na gładkiej kartce papieru. Czytać obrazy, wyodrębniać i nazywać ich elementy, nazywać symbole i znaki znajdujące się w otoczeniu, wyjaśniać ich znaczenie. Wymieniać nazwę swojego kraju i jego stolicy, rozpoznawać symbole narodowe. Wyrażać ekspresję twórczą podczas czynności konstrukcyjnych i zabawy, zagospodarowywać przestrzeń, nadając znaczenie umieszczonym w niej przedmiotom, określać ich położenie, liczbę, kształt, wielkość, ciężar, porównywać przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybraną cechę. Klasyfikować przedmioty według cech: wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia, układać przedmioty w grupy, szeregi, rytmy, odtwarzać układy przedmiotów i tworzyć własne, nadając im znaczenie, rozróżniać podstawowe figury geometryczne (koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt). Eksperymentować, szacować, przewidywać, dokonywać pomiaru długości przedmiotów, wykorzystując np. dłoń, stopę, but. Określać kierunki i ustalać położenie przedmiotów w stosunku do własnej osoby, a także w stosunku do innych przedmiotów, rozróżniać stronę lewą i prawą. Przeliczać elementy zbiorów w czasie zabawy, prac porządkowych, ćwiczeń i wykonywania innych czynności, posługiwać się liczebnikami głównymi i porządkowymi, rozpoznawać cyfry oznaczające liczby od 0 do 10, eksperymentować z tworzeniem kolejnych liczb, wykonywać dodawanie i odejmowanie w sytuacji użytkowej, liczyć obiekty, odróżniać liczenie błędne od poprawnego. Posługiwać się w zabawie i w trakcie wykonywania innych czynności pojęciami dotyczącymi następstwa czasu np. wczoraj, dzisiaj, jutro, rano, wieczorem, w tym nazwami pór roku, nazwami dni tygodnia i miesięcy. Rozpoznawać modele monet i banknotów o niskich nominałach, porządkować je, rozumieć, do czego służą pieniądze w gospodarstwie domowym. Posługiwać się pojęciami dotyczącymi zjawisk przyrodniczych, np. tęcza, deszcz, burza, opadanie liści z drzew, sezonowa wędrówka ptaków, kwitnienie drzew, zamarzanie wody, dotyczącymi życia zwierząt, roślin, ludzi w środowisku przyrodniczym, korzystania z dóbr przyrody, np. grzybów, owoców, ziół. Podejmować samodzielną aktywność poznawczą np. oglądanie książek, zagospodarowywanie przestrzeni własnymi pomysłami konstrukcyjnymi. Wskazywać zawody wykonywane przez rodziców i osoby z najbliższego otoczenia, wyjaśniać, czym zajmuje się osoba wykonująca dany zawód. Rozumieć bardzo proste polecenia w języku obcym nowożytnym i reagować na nie, uczestniczyć w zabawach, np. muzycznych, ruchowych, plastycznych, konstrukcyjnych, teatralnych. Co powinien umieć sześciolatek, idąc do szkoły? Poniżej lista umiejętności, jaką powinien opanować 6-latek, który idzie do szkoły. Jest długa, dlatego podzieliliśmy ją na kategorie – liczniejsze niż w rozporządzeniu ministerialnym. Dzięki temu łatwiej będzie się z nią zapoznać i zorientować się, w jakich zakresach dziecko jest już w pełni rozwinięte i gotowe do szkoły, a nad jakimi warto jeszcze popracować. Umiejętności i wiadomości społeczne. Dziecko 6-letnie powinno: rozumieć co mówią i czego oczekują dorośli i inne dzieci przestrzegać reguł, które obowiązują w grupie współdziałać w zabawie i realizacji zadań mieć nawyk używania zwrotów grzecznościowych: proszę, dziękuje, przepraszam, dzień dobry, do widzenia znać swoje imię i nazwisko oraz adres zamieszkania spokojnie i bez lęku rozstawać się z rodzicem przed wejściem do szkoły/przedszkola. Zdrowie i sprawność ruchowa. Dziecko 6-letnie powinno: dbać o swoje zdrowie i orientować się w zasadach zdrowego żywienia być sprawne ruchowo na miarę swoich możliwości uczestniczyć w zabawach ruchowych na powietrzu i w sali gimnastycznej starać się w miarę swoich możliwości wykonywać polecenia związane z zadaniami ruchowymi. Dbałość o bezpieczeństwo własne i innych. Dziecko 6-letnie powinno: potrafić racjonalnie zachować się w sytuacji zagrożenia i prosić o pomoc umieć bezpiecznie poruszać się po drogach mieć rozeznanie, gdzie można bezpiecznie się bawić znać zagrożenia płynące ze strony ludzi, zwierząt i roślin i unikać ich. Czynności samoobsługowe, nawyki higieniczne, utrzymywanie porządku. Dziecko 6-letnie powinno: samodzielnie korzystać z toalety umieć samo się ubrać, rozebrać, przebrać w strój gimnastyczny odpowiednio zachowywać się podczas posiłków dbać o rzeczy osobiste rzeczy i nie narażać ich na zgubienie utrzymywać porządek w swoim otoczeniu. Rozwój mowy. Dziecko 6-letnie powinno: mieć zlikwidowane ewentualne wady wymowy lub być w trakcie ich korygowania umieć zwracać się bezpośrednio do nauczyciela umieć regulować oddech, by mówić płynnie i nie za głośno potrafić uważnie słuchać, pytać o niezrozumiałe fakty, formułować dłuższe logiczne wypowiedzi. Gotowość do nauki czytania i pisania. Dziecko 6-letnie powinno: orientować się na kartce papieru i rozumieć sens poleceń typu: zaznacz w lewym górnym rogu kartki np. kropkę zaczynać pisać, rysować szlaczki od lewej do prawej rozpoznawać i zapamiętywać to, co jest na obrazkach z uwagą słuchać opowiadań, baśni, rozmawiać o książkach, interesować się nimi umieć układać krótkie zdania, dzielić je na wyrazy, a wyrazy na sylaby umieć wyodrębniać głoski na początku i końcu wyrazu odczytywać krótkie podpisy pod obrazkami, napisy pod szyldami. Edukacja matematyczna. Dziecko 6-letnie powinno: liczyć obiekty i rozróżniać błędne liczenie od poprawnego obliczać wynik dodawania i odejmowania pomagając sobie liczeniem na palcach lub innych przedmiotach umieć posługiwać się liczebnikami porządkowymi orientować się w schemacie własnego ciała odróżniać stronę lewą od prawej, określać kierunki i ustalać położenie przedmiotu w stosunku do własnej osoby rozumieć sens pomiaru długości i orientować się w prostych sposobach mierzenia, np. liczbą kroków, stóp znać stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodni i miesięcy w roku. Wychowanie przez sztukę. Dziecko 6-letnie powinno: wiedzieć, jak należy zachować się na uroczystościach, w kinie, teatrze odgrywać role w zabawach teatralnych i przedstawieniach umieć śpiewać piosenki dostrzegać zmiany w muzyce i wyrażać je ruchem potrafić wystukać prosty rytm w skupieniu słuchać muzyki w tym także poważnej wypowiadać się za pomocą różnych technik plastycznych – wykorzystywać kredki świecowe, ołówkowe, farby plakatowe, potrafić lepić z plasteliny, modeliny, drzeć papier, sprawnie i bezpiecznie posługiwać się nożyczkami prawidłowo trzymać łyżkę, ołówek, pędzel budować konstrukcje z klocków tworzyć kompozycje np. z materiałów przyrodniczych interesować się domowymi urządzeniami technicznymi i zachowywać ostrożność przy ich korzystaniu. Wychowanie dla poszanowania zwierząt i roślin. Dziecko 6-letnie powinno: nazywać i rozpoznawać rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych wiedzieć, jakie warunki są potrzebne do rozwoju zwierząt i roślin potrafić wymienić zmiany zachodzące w życiu roślin i zwierząt w kolejnych porach roku i wiedzieć, jak człowiek może je chronić i pomóc np. przetrwać zimę. Wychowanie rodzinne, obywatelskie, patriotyczne. Dziecko 6-letnie powinno: wymieniać imiona i nazwiska bliskich z rodziny, wiedzieć gdzie pracują wiedzieć, jakiej jest narodowości, jak nazywa się jego kraj i stolica znać godło i flagę swojego kraju znać polski hymn i wiedzieć, że Polska należy do Unii Europejskiej. Zobacz także: Gry i zabawy matematyczne dla dzieci Hymn Polski – tekst do druku Szlaczki do druku – nauka pisania
Zabawki na wyciągnięcie ręki! Dzięki nim maluch nauczy się chwytać
Trzymanie kubka, malowanie kredkami czy gra w piłkę – aby maluch mógł swobodnie wykonywać te i wiele innych czynności, musi najpierw nauczyć się chwytać. Dowiedz się, jak pomóc mu w zdobyciu tej ważnej umiejętności.
Chwytanie to bardzo silny odruch, który pojawia się już w życiu płodowym (jest to tzw. odruch chwytny). Nie wiąże się on jednak ze świadomym wyborem – po prostu, gdy coś dotyka wnętrza dłoni malucha, on automatycznie ją zaciska. Odruch ten zanika najczęściej w okolicy 8. tygodnia życia dziecka. Po nim przychodzi czas na kontrolowane chwytanie. Kiedy pojawia się świadomy chwyt? Zanim maluch nauczy się pewnie trzymać w dłoni różne przedmioty, musi wzmocnić mięśnie szyi i pleców, a następnie ramion i całego tułowia. Kolejnym etapem jest opanowanie i kontrolowanie ruchów rąk oraz palców. Aby do tego doszło, potrzebna jest również prawidłowa koordynacja ręka-oko. Świadome chwytanie pojawia się zazwyczaj ok. 3. miesiąca życia dziecka. Wtedy zacznij zachęcać szkraba do tego, aby brał do ręki różne przedmioty. Jakie? Najlepiej takie, które będą wzbudzały jego ciekawość i stymulowały bodźce. Jak zachęcić dziecko do chwytania? Staraj się zwracać uwagę malucha na pojedyncze przedmioty. Mogą to być zawieszki, które można przypiąć do łóżeczka lub wózka oraz lekkie zabawki. Powinny być kolorowe, aby przyciągnąć uwagę niemowlęcia. Wspieraj koncentrację dziecka, poruszając powoli kolorowymi przedmiotami w prawą i lewą stronę i odwrotnie. Dopiero kiedy szkrab nauczy się wodzić oczami za zabawką, zacznie ją świadomie chwytać. Wtedy właśnie pojawia się fascynacja własnymi rączkami i palcami. Jeśli chcesz zachęcić dziecko do chwytania, postaw na zawieszki-grzechotki – to świetna zabawka, która sprawia frajdę już kilkutygodniowemu bobasowi. Do miękkiej Dzwoniącej Pszczółki można się przytulić, a gdy się nią potrząśnie, radośnie zadzwoni. Z kolei Panda z pięcioma klekoczącymi krążkami wydaje zabawne odgłosy przy potrząsaniu, a Słonik z kuleczką trzyma kolorową piłkę, która obraca się i wesoło grzechocze! Oprócz grzechotek przydatne będą także aktywizujące zawieszki, zrobione z różniących się fakturą materiałów, takich jak sztruks czy plusz – chwytanie ich pozwala rozwijać zręczność, a wyraziste kolory i wzory stymulują rozwijające się zmysły dziecka. Wystarczy, że trąci ono ręką Słonika lub Krokodylka, a usłyszy radosne klekotanie i grzechotanie. Idealna dla małych rączek jest też Aktywizująca Rybka. Ta urocza miękka przyjaciółka z morskiego świata gwarantuje mnóstwo radosnej, sensorycznej zabawy: oferuje różnorodne materiały, przyciągające wzrok wzory w kontrastowych kolorach, a także zabaweczki do zręcznościowych ćwiczeń, takie jak klekocząca muszelka czy grzechotka-meduza. Tego rodzaju zabawki można wykorzystać poza domem – wystarczy przyczepić je do torby lub wózka. Zdolność chwytania przedmiotów daje początek rozwojowi kolejnych umiejętności, takich jak prawidłowe trzymanie długopisu czy refleks w trakcie gry w piłkę. Stymulację bodźców zapewni Aktywizująca Zebra, która posiada uchwyt do podgryzania, kulkę z koralikami do trącania, wiszącego motylka oraz klekoczące pierścienie. Z kolei zawieszka Hipcio Piłeczka 2w1 rozwinie zmysły twojego dziecka i da mu poczucie bezpieczeństwa. Zrobiona jest z różnorodnych materiałów – gładkich i szeleszczących, co wspiera rozwój sensoryczny malucha. Co więcej, przytulanka ta może zmienić się w uroczą piłeczkę, za pomocą której szkrab będzie mógł ćwiczyć swoją zręczność! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/zabawki">Jakie zabawki dla niemowlaka - sprawdź opinie Pluszowy hipopotam wykonany z miękkich i gładkich materiałów. Wystarczy wywrócić go na lewą stronę, aby przekształcić go w miękką piłkę. Zdejmowany zaczep umożliwia zawieszenie zabawki i łatwe przenoszenie. Gdy maluch potrząśnie przytulanką, usłyszy dźwięk dzwoneczka. Radość z odkrywania świata Dopiero w czwartym miesiącu życia maluch uczy się w pełni kontrolować wzrokiem to, co robią ręce. Nie robi tego jeszcze zbyt sprawie, ale stara się skupiać wzrok na przedmiotach i śledzić działanie swoich dłoni. Pięciomiesięczny szkrab będzie już sięgał po konkretne przedmioty, które go interesują. Może też nie chcieć rozstać się z rzeczą, którą sobie upatrzył. Gdy niemowlę skończy pół roku, zdobędzie kolejną umiejętność – chwytanie dwóch przedmiotów na raz. Warto więc wybierać różnego rodzaju zabawki – kolorowe, wydające dźwięki i stymulujące poszczególne zmysły. Im ciekawsze będą, tym chętniej maluszek będzie po nie chętnie sięgał. Materiał powstał przy współpracy z: Fisher-Price®
Jak uczyć malucha dzielenia się i empatii? [Wideo]
Empatia, czyli zdolność wczuwania się w cudze emocje, ma ogromny wpływ na nasze funkcjonowanie w społeczeństwie. To, czy dziecko potrafi się dzielić oraz rozumieć potrzeby innych zależy od tego, jak bardzo jest wrażliwe na uczucia drugiej osoby. Istnieją sposoby, które mogą go tego nauczyć. Zobacz film!
Przez pierwsze dwa lata życia maluszki nie rozumieją jeszcze, że inne osoby także mają swoje uczucia i potrzeby. Trzylatki natomiast potrafią już wyciągać wnioski z obserwowanych sytuacji, dlatego najlepszym sposobem na naukę empatii jest przebywanie w gronie rówieśników. Jeśli nasza pociecha nie będzie miała kontaktu z innymi dziećmi, jej dalszy rozwój społeczny może być bardzo utrudniony. Jak nauczyć dziecko rozumieć innych? "Rozwój społeczny powinien dać nam odkrycie, że z innymi możemy więcej. Gdy działamy w grupie osiągamy takie cele, które dla pojedynczej osoby są nie do zrealizowania" - mówi dr Aleksandra Piotrowska, psycholog. Dziecko może rozwijać zdolności empatyczne np. opiekując się swoim pupilem lub oglądając wartościowe bajki na Mini Mini+, takie jak np. "Mali odkrywcy", w której grupka przyjaciół wspólnie odkrywa reguły rządzące światem. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat uczenia dziecka empatii? Obejrzyj nasze wideo!
Uważaj na nianię bez kwalifikacji – jest ich najwięcej [WIDEO]
Jak rozpoznać nianię bez kwalifikacji i nie popełnić błędu jej zatrudnienia radzi Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania". Zobacz film, w którym dowiesz się, jakie rzeczy, a raczej słowa zdradzają taką opiekunkę.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Zaufana niania", w którym Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania" udziela porad jak podczas szukania opiekunki do dziecka nie popełnić błędu zatrudnienia pani, która tak naprawdę nie ma odpowiednich umiejętności do zajmowania się dzieckiem. "To przerażające, ale takich niań jest najwięcej" Joanna Jakubiak mówi, że 60 procent obecnego rynku niań stanowią panie niemające do tego żadnych kwalifikacji. "To jest przerażające, ale właśnie z takiego typu nianiami rodzice mają najczęściej do czynienia" - opisuje. Właśnie takie panie najczęściej przychodzą na rozmowy kwalifikacyjne. "To powoduje, że niestety rodzice zaczynają wyciągać wnioski, iż wszystkie nianie są podobne" – mówi niania. Znajdź idealną nianię dla dziecka na niania.pl Ale jak się okazuje, rozpoznać taką panią nie jest aż tak trudno. Właściwie na każdym kroku zdradza się brakiem odpowiedniej wiedzy, aby móc opiekować się dzieckiem. "Nie mają zielonego pojęcia o tej pracy, ale także nie mają żadnej wiedzy jak należy spędzać czas z dzieckiem" – opisuje Jakubiak. Takie kandydatki na nianie nie mają także wiedzy o etapach rozwoju dziecka. "Twierdzą, że 6-miesięczne dziecko potrafi już chodzić, a roczne dziecko potrafi mówić pełnymi zdaniami. Kompletnie nie zdają sobie sprawy z tego, jakie mówią głupoty" – stwierdza właścicielka agencji niań. Wraca jedna na 10 Ale jak podkreśla, nie można takich pań skreślić już na zawsze. "Jeżeli kandydatka jest odpowiednia charakterologicznie, widać, że ma do tego talent i dobrą aurę do zajmowania się dziećmi, ale nie wie nic teoretycznie, to dajemy takim paniom szanse zatrudnienia" – mówi Jakubiak. Radzi zrobienie kursu, szkolenia dla niań. "Jeżeli po tym czasie odpowiesz na wszystkie nasze pytania, nie widzimy przeszkód, aby dać ci szansę" – stwierdza. Niestety, wraca... 1 na 10 – podsumowuje Jakubiak. Joanna Jakubiak jest nianią z wieloletnim doświadczeniem i właścicielką agencji niań "Zaufana niania". We współpracy z wydawnictwem Edipresse wydała książkę poradnik "Zaufana niania", w której w bardzo przystępny i dowcipny sposób pokazuje jak skutecznie znaleźć nianię dla naszego dziecka. A wy jakie macie doświadczenia z zatrudnieniem niani? Czy bez problemu znalazłyście odpowiednią panią? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Zobacz też: Dziecko woli nianię – co wtedy? Zobacz, co o tym mówi psycholog Wracasz do pracy? TOP 5 ubrań, które musisz mieć w szafie Jak znaleźć pracę po urlopie macierzyńskim? [WIDEO]
W jakim wieku dziecko powinno zacząć czytać?
Ta mała dziewczynka nas bardzo zaskoczyła. Zobaczcie film nagrany w czasie, gdy czytała książeczkę!
Jaki jest właściwy czas na początki czytania? Na to pytanie trudno odpowiedzieć, bo każde dziecko rozwija się w inny sposób i wykazuje zdolności w innym kierunku. Sposoby na naukę czytania Ta 4-letnia dziewczynka, łącząca szybko sylaby i składająca je w całe słowa, robi jednak wrażenie. Zobaczcie film i przekonajcie się same! View oEmbed on the source website źródło: youtube/Anna Samsel Jak powinno się rozpocząć naukę czytania? Trzeba pamiętać o kilku podstawowych zasadach: - nauka musi odbywać się poprzez zabawę - dziecko nie może być zmęczone, jeżeli widzisz że jest roztargnione, odpuść - mierz siły na zamiary – dla 2-latka 4-literowe słowa, dla 3 –latka mogą być już dłuższe wyrazy - nie zmuszaj dziecka, by chwaliło się swoimi umiejętnościami - nie denerwuj się, gdy maluchowi nie będzie to wychodziło tak jakbyś chciała - zakup tablicę z literami, wielu rodziców uznało, że to dobre na początku nauki - uczcie dziecko dzielenia słów na sylaby Warto próbować uczyć dziecko czytania, ale pod warunkiem, że obojgu wam będzie to sprawiać przyjemność. Inaczej możecie skutecznie zniechęcić malucha do nauki. W jakim wieku Twoje dziecko zaczęło czytać? Nauka czytania - kiedy i jak to zrobić? źródło: youtube/Anna Samsel
Czego może nauczyć Cię dziecko? Zgadnij...
Cały czas mówi się tylko o tym, ilu rzeczy rodzice muszą nauczyć dzieci. Dlaczego nikt nie zastanawia się, czego dzieci nas mogą nauczyć?
Wiadomo, że my jako dorośli podejmujemy ciężką pracę, by przekazać jak najwięcej informacji dzieciom, zanim wyfruną w świat. Jest to żmudna praca i nie zawsze czerpiemy z niej przyjemność. Nie zawsze też są od razu widoczne efekty. Dzieci także potrafią nauczyć nas wiele, tylko nie każdy potrafi to dostrzec, albo nie chce się nauczyć. Przedstawiamy 7 najwspanialszych umiejętności, którymi może podzielić się z nami dziecko. 1. Zatrzymać się i rozejrzeć się, jak wygląda świat Dzieci interesują się wszystkim. Ty nie masz na nic czasu, bo właśnie wybiegłaś z pracy, odebrałaś dzieci ze szkoły, a w głowie masz już listę zakupów i najpilniejszych prac domowych. Denerwujesz się, gdy dziecko zachwyca się każdym motylkiem, patyczkiem, kamykiem. Interesują go chmury o dziwnych kształtach, ciekawy model samochodu stojącego na parkingu. Spróbuj może zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na świat oczami dziecka, ciekawego i zachwyconego wszystkim. 2.Jest wiele powodów do śmiechu Trudno w to uwierzyć, ale naprawdę tak jest. Tyle, że Ty mogłaś po prostu zapomnieć jak to się robi. Spróbuj więc wyluzować i odnaleźć w sobie dziecko. Dorośli według wyliczeń, śmieją się ok. 15 razy w ciągu dnia. Dzieci robią to... 400 razy częściej :-) Warto więc choć trochę zbliżyć się do dziecka. 3.Na wszelkie zmartwienia najlepsze są przytulasy! Nie trzeba chyba nic tłumaczyć. Gdy w Twoim życiu dzieje się źle, pozwól się wyściskać dziecku. Na pewno poczujesz się lepiej! 4. Jak łatwo zdobywać przyjaciół To wiedzą tylko dzieci. Im wystarczy 5 minut w piaskownicy, by poznać imiona wszystkich rówieśników. Niestety my dorośli często sami piętrzymy problemy, wyznaczamy granice, dbamy o konwenanse. Poznawanie nowych osób staje się wtedy formalnością, a nie spontanicznym aktem. Bierzmy przykład z dzieci! 5. Jak przepraszać, wybaczać i zapominać Wiele zdarzeń dla dzieci ma charakter krótkotrwały. To my tylko nosimy długo urazy, jesteśmy pamiętliwi i obrażalscy. Nie potrafimy tak jak nasze maluchy zapomnieć i iść do przodu, nie potrafimy często dać drugiej szansy. Może warto jednak stosować metody dzieci, czy życie nie byłoby wtedy łatwiejsze. Mówisz "przepraszam" i życie płynie dalej. 6. Można żyć z sercem na dłoni Dzieci otwarcie mówią o swoich uczuciach. Są prostolinijne i uczciwe, więc gdy coś się im nie spodoba, na pewno głośno o tym powiedzą. Dorośli... no cóż. Będą starali się za wszelką cenę ukryć to, co tak naprawdę myślą i czują, bo nie wypada, bo to niegrzeczne, itp. Utrudniamy sobie życie po raz kolejny. 7. Nie poddawać się Nie rozczula Cię widok dziecka, które upada i podnosi się w nieskończoność? Które potrafi próbować dosięgnąć zakazaną zabawkę, aż mu się uda? Kiedy ostatnio Ty się tak wysilałaś nad czymś i nie odpuściłaś sobie od razu zakładając, że sprawa i tak jest przegrana? Czyż te umiejętności nie są wspaniałe? Pomyśl, a może warto jednak zatrzymać się i spróbować ich nauczyć? Jakie inne umiejętności dodałabyś do tej listy? Pisz w komentarzach. Przeczytaj także: Czego uczą nas dzieci?
Sprawdź, czy twoje dziecko dobrze się rozwija - check lista do druku
W pierwszym roku życia dziecko nie tylko rośnie niezwykle szybko, ale równie prędko zdobywa nowe umiejętności. Zastanawiasz się, czy twój maluszek w odpowiednim tempie się rozwija? Dzięki naszej check liście możesz to sprawdzić.
Nie ma chyba mamy, która w jakimś momencie nie zaczęłaby się martwić, czy jej dziecko rozwija się prawidłowo. Za późno zaczęło przekręcać się na brzuszek? Za wcześnie usiadło? Jeszcze nie mówi? Już samo wstało? Takie obawy dotyczą większości rodziców. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie Nie ma jednak sztywnych norm, według których dzieci powinny się rozwijać, bo każde może to robić w swoim własnym tempie. Jednak niektóre umiejętności maluchy powinny osiągnąć w pewnym określonym przedziale czasowym - choć zdobywanie danej umiejętności może dziecku zająć nawet trzy miesiące i wciąż wszystko będzie w porządku. Tylko znaczne opóźnienia w rozwoju mogą ewentualnie budzić niepokój, ale zawsze wtedy warto skontaktować się z pediatrą, by ocenił, czy rzeczywiście jest się czym martwić. Zobacz też: Kalendarz rozwoju niemowlaka Co to są kamienie milowe? Rozwój niemowlęcia można oceniać na podstawie osiągania przez nie konkretnych umiejętności, tzw. kamieni milowych. Dotyczą one czterech dziedzin rozwoju: poznawczego motorycznego komunikacyjnego umiejętności społecznych Każda dziedzina to określone umiejętności. Rozwój poznawczy dotyczy przetwarzania informacji i poznawania świata, rozpoznawania osób i przedmiotów oraz rozwiązywania problemów. Rozwój motoryczny oznacza, że dziecko osiąga pewne umiejętności ruchowe, np. raczkowanie, obroty, chodzenie lub rysowanie. Komunikacja obejmuje takie funkcje, jak wykonywanie gestów, gaworzenie i mówienie, a rozwój społeczny – czynności typu uśmiechanie się, naśladowanie, dzielenie się i rozpoznawanie emocji. Jeśli dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, to znak, że rozwija się prawidłowo. Ale nawet jeśli ich nie osiąga, nie znaczy to, że już na pewno coś jest źle. Warto po prostu wtedy sprawdzić rozwój dziecka, kontaktując się ze specjalistą, zawsze zaczynając od pediatry. Zobacz też: Skoki rozwojowe w 1. roku życia - poznaj je! Wydrukuj swoją check listę i zaznacz, co umie twoje dziecko. Jeśli coś cię niepokoi, poradź się swojego lekarza.
12 rzeczy, które zaskakują nas w 1. roku życia dziecka
Pierwszy uśmiech dziecka, pierwsze słowa "mama" i "tata", stópka w buzi, to wyjątkowe momenty w rozwoju dziecka, które nas rodziców wzruszają i zaskakują. Zobacz 12 rzeczy, którymi dziecko nas zaskakuje.
Gdy rodzi się noworodek, to każdy dzień jest dla niego odkryciem. Niemowlę w kolejnych miesiącach zachwyca nas nowymi umiejętnościami i rozczula do łez. Sprawdź, jak rozwija się twoje dziecko i dowiedz się, jak możesz mu pomóc w rozwoju. Te psychotesty pomogą ci odkryć umiejętności twojego maleństwa.
Czy twoje dziecko rozwija się prawidłowo? Dlaczego nie potrafi robić tego, co Zosia czy Jaś? Sprawdź w naszych testach, co powinno umieć dziecko na kolejnych etapach swojego życia.
Czy czterolatek powinien jeździć na dwukołowym rowerku? Czy trzylatek powinien jeść samodzielnie? Rozwiewamy wątpliwości rodziców.
Wystarczy porównać noworodka z roczniakiem, by uświadomić sobie, jak wiele umiejętności zdobywa niemowlę. I to zaledwie w ciągu jednego roku! Oto jego największe osiągnięcia.
Kiedy byłaś w ciąży, mogło ci się wydawać, że maluszek głównie je i śpi. Tymczasem już kilka tygodni po porodzie okazuje się, że brzdąc wcale nie chce tak dużo spać, za to chętnie obdarza cię swoim najpiękniejszym uśmiechem, wesoło gaworzy i zachęca do zabawy. Na początku z trudem dźwiga główkę, by z czasem bez najmniejszego wysiłku, leżąc na brzuszku, sięgać po zabawki. Jeszcze chwila, a zacznie raczkować i biegać! Z każdym dniem staje się coraz mądrzejszy. Kibicuj mu, bij brawo. Ten pierwszy rok będzie pełen sukcesów. Jak rozwija się dziecko w wieku 0-3 miesiące Przez pierwsze trzy miesiące poznajecie siebie. Ty uczysz się rozpoznawać, co smyk chce ci przekazać swoim zachowaniem, płaczem, minkami. On uczy się ssać, unosić główkę, koncentrować uwagę na otaczającym go świecie, skupiać wzrok na zabawkach, słuchać, co do niego mówisz. Co jest dla niego najważniejsze? Zaspokajanie potrzeb: głodu, bezpieczeństwa i miłości. Słowa, które najlepiej go opiszą: ufny, mała przylepka, która nade wszystko potrzebuje twojej bliskości. To uwielbia! Być przytulony do ciebie lub taty, ssać pierś, słuchać bicia twojego serca. Osiągnięcia: pierwszy uśmiech i nawiązanie kontaktu wzrokowego z mamą (około szóstego tygodnia). To największa nagroda za twoje nieprzespane noce czy trudy karmienia piersią! Jak wspomagać rozwój dziecka? Karm piersią. Bądź blisko maluszka, reaguj na jego płacz. Gdy nie śpi, baw się z nim, tul, całuj, mów do niego i pokazuj zabawki. Nie musi ich wcale być dużo, bo... najwspanialszą „zabawką“ jesteś dla dziecka właśnie ty! Polecamy: Jak rozwija się miesięczne niemowlę? - test Jak rozwija się 2-miesięczne dziecko? - test Co potrafi 3-miesięczne niemowlę? - test Jak rozwija się dziecko w wieku 4-6 miesięcy Bobas coraz bardziej interesuje się otaczającym go światem. Coraz krócej śpi w dzień. Zamiast tego – chce się bawić! Co jest dla niego najważniejsze? Nadal kontakt z tobą i zaspokajanie jego potrzeb. Jednak coraz większe znaczenie mają dla niego zabawa i zabawki. Słowa, które najlepiej go opiszą: wesoły, radosny, bystry, towarzyski, chętny do zabawy. To uwielbia! Gdy bawisz się z nim, nosisz go na rękach. Maluszek bardzo lubi śpiewnie, gaworzyć – mówi do ciebie i taty, ale również do samego siebie. Usłyszysz wtedy: ge, ge, ge, da, da, da, mem, mem, mem – raz ciszej, a raz głośniej. Osiągnięcia: maluszek coraz pewniej utrzymuje główkę, leżąc na brzuszku. Podpiera się już na wyprostowanych ramionach. Pewnego dnia, gdy przechyli się za mocno, chcąc złapać zabawkę, przekręci się na plecki! I zacznie trenować tę umiejętność. Jak wspomagać rozwój dziecka? Często układaj malucha na brzuszku, by mógł ćwiczyć mięśnie potrzebne do siadania, raczkowania, wstawania. Opowiadaj o świecie, zachęcaj go do mówienia, powtarzając sylaby, które wypowiada. Polecamy: Co potrafi 4-miesięczne niemowlę? - test Co potrafi 5-miesięczne niemowlę? - test Co potrafi 6-miesięczne niemowlę? - test [CMS_PAGE_BREAK] Jak rozwija się dziecko w wieku 7-9 miesięcy Maluszek jest coraz sprawniejszy: podnosi stopy do ust, raczkuje. Odróżnia ludzi dobrze sobie znanych od obcych. Do tej pory uśmiechał się do każdej osoby, która pochylała się nad nim, teraz na widok nieznajomego może płakać. Co jest dla niego najważniejsze? Jak najwięcej swobody! Malec powinien mieć tyle miejsca, by mógł przekręcać się, siadać, podejmować próby raczkowania. Nadal bardzo ważny jest dla niego kontakt z mamą, ale więcej uwagi poświęca innym osobom: tacie, dziadkom. Coraz chętniej się z nimi bawi. Słowa, które najlepiej go opiszą: spontaniczny, niezwykle ciekawy świata, ale również bardzo nieufny w stosunku do nieznanych osób. To uwielbia! Znane zabawy i gry. Dlatego lubi, gdy się z nim bawisz, np. w „a kuku!“. Chowaj się za fotelem – dziecko będzie wychylało główkę, szukając cię. A kiedy mu się pokażesz, zacznie się radośnie śmiać. Osiągnięcia: maluch sam już siedzi! W wieku siedmiu miesięcy może poruszać się po podłodze z podniesionym brzuszkiem, ośmiu – pełzać w przód i tył, natomiast dziewięciu – raczkować, swobodnie przemieszczając się po pokoju. Odkrywa też, że można zabawkami potrząsać, grzechotać i pociągać za ich części. Rozumie, że jest w stanie wprawić przedmioty w ruch (np. piłkę – do tej pory brał ją tylko do ust) oraz uderzać nimi o siebie. Jak wspomagać rozwój dziecka? Zachęcaj je do poruszania się, np. kładź zabawkę tak, by smyk nie mógł jej dosięgnąć – to skłoni go do podjęcia prób raczkowania. Pokazuj mu jak najwięcej rzeczy o różnych kolorach, fakturach, kształtach. Polecamy: Co potrafi 7-miesięczne niemowlę? - test Co potrafi 8-miesięczne niemowlę? - test Co może jeść 8-miesięczne dziecko Jak rozwija sie dziecko w wieku 10-12 miesięcy Dziecko staje się małym zdobywcą świata. Po raz pierwszy może całkiem samodzielnie dotrzeć w domu tam, gdzie chce. Potrafi zrobić „pa, pa“, próbuje samo pić z kubeczka i jeść łyżeczką. Paluszki malca nabierają sprawności chirurga: umie wziąć do rączki drobny przedmiot, np. papierek. Co jest dla niego najważniejsze? Abyś mądrze pozwalała mu na samodzielność. Gdy np. chce jeść sam, daj mu do rączki łyżeczkę (ty jednocześnie podkarmiaj go drugą). Słowa, które najlepiej go opiszą: pogodny, pewny siebie, trochę psotnik. Rozumie proste polecenia. Ale to nie znaczy, że będzie je wypełniać! Gdy np. mówisz „nie“, na chwilę przerywa to, co robi, patrzy na ciebie filuternie i… natychmiast zapomina o zakazie! To uwielbia! Gdy wokół niego jest dużo ludzi. Na obcych nie reaguje już płaczem, jak to miało miejsce w dziewiątym miesiącu. Przeciwnie: chce mieć widownię, która cieszy się z jego osiągnięć. Jego największa przyjemność: zabawa w chowanego i berka (na czworakach) z rodzicami. Osiągnięcia: malec sam staje na nóżki! Pierwszy raz robi to, przytrzymując się szczebelków łóżeczka, nogi od stołu. Szybko stanie przestaje mu wystarczać i próbuje chodzić, początkowo przy meblach lub trzymając cię za rękę. Jak wspomagać rozwój dziecka? Pozwalaj mu raczkować po całym domu (zabezpiecz drzwi, żeby się nie zamykały i szuflady przez całkowitym wysunięciem), stawać, chodzić. Rozmawiaj z dzieckiem jak najwięcej, pokazuj mu świat. I czytaj książeczki! Zobacz także: Przygotuj dom na raczkowanie dziecka
Każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Są jednak umiejętności, których zdobywanie pokazuje rodzicom, czy szkrab rozwija się właściwie. Sprawdź, czy jest coś, co powinno cię niepokoić.
Niczego nie przegap! Patrz na swojego malca bardzo uważnie i ciesz się każdym jego osiągnięciem. A będzie ich teraz miał więcej niż Adam Małysz w szczytowej formie! Twój brzdąc w pierwszym roku życia uczy się w piorunującym tempie. Jeszcze w ciąży mogło ci się wydawać, że maluch tylko je i śpi. Tymczasem już kilka tygodni po porodzie okazuje się, że dziecko nie chce tak dużo spać, za to chętnie obdarza cię swoim najpiękniejszym uśmiechem, wesoło gaworzy i... zachęca do zabawy. Na początku z trudem dźwiga główkę, by z czasem bez najmniejszego wysiłku, leżąc na brzuszku, sięgać po zabawki. Jeszcze chwila, a zacznie raczkować i biegać! Każdego dnia staje się coraz mądrzejsze. Kibicuj mu i bij brawo. A gdy coś cię zaniepokoi, powiedz o tym lekarzowi! 0–3 miesiące Przez pierwsze miesiące ty i malec poznajecie siebie nawzajem, czyli „dostrajacie się”. Ty uczysz się rozpoznawać, co smyk mówi do ciebie swoim zachowaniem, płaczem, minkami. On uczy się ssać, unosić główkę, koncentrować uwagę na otaczającym świecie, skupiać wzrok na zabawkach, słuchać, co mówisz. Co jest dla niego najważniejsze: Zaspokajanie podstawowych potrzeb: głodu, bezpieczeństwa i miłości. Jego portret: Ufny, mała przylepka, która nade wszystko potrzebuje twojej bliskości. To uwielbia: Być przytulony do ciebie, ssać pierś, słuchać bicia twojego serca. Jest zachwycony, kiedy nosi go na rękach tata. Osiągnięcia: Pierwszy uśmiech i nawiązanie kontaktu wzrokowego z mamą. Ma to miejsce około szóstego tygodnia. To największa nagroda za twoje nieprzespane noce czy trudy karmienia piersią! Jak wspomagać rozwój dziecka: Bądź blisko maluszka, reaguj na jego płacz. Karm piersią. Gdy nie śpi, baw się z nim, tul, całuj, mów do niego i pokazuj pierwsze zabawki: grzechotki, karuzelkę, np. Tiny Love, 250 zł, czy wieszane pluszaki, np. Canpol babies, 13 zł. Nie musi ich być dużo, bo... najwspanialszą „zabawką” jesteś dla dziecka właśnie ty! 4–6 miesięcy Maluszek zaczyna się coraz bardziej interesować otaczającym go światem. Krócej śpi w ciągu dnia. Zamiast tego – ciągle chce się bawić! Co jest dla niego najważniejsze: Nadal kontakt z tobą i zaspokajanie jego potrzeb. Jednak maluszek nie myśli już wyłącznie o jedzeniu. Coraz większe znaczenie mają dla niego zabawa z rodzicami i kolorowe zabawki. Dziecko wyraźnie się nimi interesuje, wyciąga rączki, zmienia pozycję ciała. Jego portret: Wesoły, radosny, bystry, towarzyski, chętny do zabawy. To uwielbia: Gdy bawisz się z nim i gdy nosisz go na rękach. Maluszek bardzo lubi gaworzyć – mówi do ciebie i taty, ale również do samego siebie. Usłyszysz wtedy słodkie: ge, ge ge, da, da da, mem, mem, mem – raz ciszej, a raz głośniej. Osiągnięcia: Dziecko przekręca się z brzuszka na plecy. Malec coraz pewniej utrzymuje główkę, leżąc na brzuszku. Podpiera się już na wyprostowanych ramionach. Gdy przechyli się za mocno, chcąc złapać zabawkę, pierwszy raz przekręci się na plecki. Jak wspomagać rozwój dziecka: Układaj malucha jak najczęściej na brzuszku, by mógł ćwiczyć mięśnie potrzebne do siadania, raczkowania, wstawania (wypróbuj maty, np. Tropikalna Wyspa, Marko, 328 zł). Czytajcie i oglądajcie książeczki, w tym interaktywne (np. MArko, 79 zł). Zachęcaj smyka do mówienia, powtarzając sylaby, które on wypowiada. 7–9 miesięcy Twój maluszek jest coraz sprawniejszy: podnosi stopy do ust, raczkuje. Odróżnia ludzi dobrze sobie znanych od obcych. Do tej pory uśmiechał się do każdej osoby, która pochylała się nad nim, teraz na widok nieznajomego może płakać. Co jest dla niego najważniejsze: Dużo swobody! Malec powinien mieć tyle miejsca, by mógł przekręcać się, siadać, podejmować próby raczkowania. W wieku siedmiu miesięcy może poruszać się po podłodze z podniesionym brzuszkiem, ośmiu – pełzać w przód i w tył, natomiast dziewięciu – raczkować, swobodnie przemieszczając się po pokoju. Nadal bardzo ważny jest dla niego kontakt z mamą, ale więcej uwagi poświęca innym osobom: tacie, dziadkom. Jego portret: Spontaniczny, niezwykle ciekaw świata, ale również nieufny w stosunku do obcych osób. To uwielbia: Znane zabawy i gry. Bardzo lubi, kiedy się z nim bawisz w „a kuku!”. Chowaj się za fotelem – smyk będzie wychylał główkę, szukając cię. Gdy mu się pokażesz, będzie się śmiał. Osiągnięcia: Malec sam siedzi! Uczy się siadać z pozycji leżącej. Jak wspomagać rozwój dziecka: Dawaj malcowi do rączki przedmioty o różnej fakturze i pierwsze układanki (np. piramidki, Smiki, 69 zł) oraz zabawki wymagające ruchu (np. muzyczny chodzik Smiki, 99 zł). 10–12 miesięcy Dziecko staje się małym zdobywcą świata. Po raz pierwszy może samodzielnie dotrzeć tam, gdzie chce, bo raczkuje, wstaje i stawia pierwsze kroczki. Potrafi zrobić „pa, pa”, próbuje samo pić z kubeczka i jeść łyżeczką. Paluszki malca nabierają sprawności: umie wziąć do rączki np. malutki papierek. Co jest dla niego najważniejsze: Żebyś mądrze pozwalała mu na samodzielność. Gdy np. na spacerku chce postać koło wózka, pozwalaj na to, choćby się miał wywrócić. Jego portret: Pogodny, pewny siebie, psotnik. Rozumie proste polecenia. Ale to nie znaczy, że je wypełnia! Gdy np. mówisz „nie”, na chwilę przerywa to, co robi, i… zaraz zapomina o zakazie! To uwielbia: Gdy wokół jest dużo ludzi. Na obcych nie reaguje już płaczem, jak to miało miejsce wcześniej. Przeciwnie: chce mieć widownię, która cieszy się z jego osiągnięć. Największa przyjemność: zabawa w berka (na czworakach) z mamą i tatą. Osiągnięcia: Malec sam staje na nóżki! Pierwszy raz robi to, przytrzymując się szczebelków łóżeczka, nogi od stołu. Szybko samo stanie już mu nie wystarcza i próbuje chodzić przy meblach. Jak wspomagać rozwój dziecka: Pozwalaj mu raczkować po całym domu (zabezpiecz szuflady przed wysunięciem), stawać, chodzić. Rozmawiaj z nim jak najwięcej, pokazuj świat. Ucz precyzji ruchów i dopasowywania kształtów (np. domek Interkobo, 63 zł). Kup mu pierwszy bezpieczny rowerek z kijkiem do pchania (np. Smiki, 199,90 zł).