Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-29T13:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dojmujące sceny za parawanem w Jastarni. „Była 7 rano. Nie mogłam oderwać oczu od tego 6-latka”
items: Przykre sceny na plaży w Łebie: ludzie odwracali wzrok. „Chłopiec prosił mamę, żeby przestała. Aż zanosił się płaczem”
items: Z urlopu w Ustce wróciła zdruzgotana. „Nigdy nie zapomnę twarzy tego dziecka. Matka udawała, że nic się nie stało”
items: Dantejskie sceny za parawanem w Kołobrzegu. „Po wszystkim matka wytarła ręce i udawała, że nic się nie stało”
items: Karygodne zachowanie matki na plaży nad Bałtykiem. „Puściły jej wszystkie hamulce. Biedne dziecko”
items: Niecodzienna scena w gdańskiej restauracji. „Ludzie odwracali głowy na widok tej matki z 10-latkiem”
items: „Cudze dzieci zrujnowały mi urlop. Ich matka chyba myślała, że nikt nie widzi”. To wina „bezstresowego wychowania”
items: Kłopotliwa scena na plaży w Międzyzdrojach: matka myślała, że nikt nie zauważy? „Ludzie odwracali wzrok”
items: „Już pierwszego dnia urlopu dostałam zakaz wstępu nad Bałtyk. Po tym, co zrobiły moje dzieci, chciałam zapaść się pod ziemię”
items: „Dziadkowie zabrali Julkę do Krynicy Morskiej, a wrócili sami”. Mama nie może wybaczyć teściom tego, co się wydarzyło
items: „Pozwalam dziecku chodzić za potrzebą do morza, nie będę wydawać 5 zł. Po tym, co usłyszałam od obcej kobiety, długo nie mogłam dojść do siebie”
items: „Nad morzem dzieci zamawiają frytki i rybę, a ja mówię, że nie jestem głodna. Potem dojadam resztki. Nie stać nas na cztery obiady”
items: Oburzająca scena na plaży w Ustroniu. „Rodzice tej dziewczynki chyba myśleli, że nikt nie patrzy”
items: „Chciałam tylko w spokoju poczytać na plaży, więc na chwilkę spuściłam Helę z oczu. Gdy podniosłam wzrok, już jej nie było”
items: „Wszyscy na siłę lecą do Grecji i Egiptu. Mój syn jako jedyny w klasie wie, jak wygląda zachód słońca nad Bałtykiem”
items: „Teściowie zgubili moje dziecko na wakacjach w Juracie. Nigdy sobie nie wybaczę, że im zaufałam”
items: Jej córka wróciła ze szkoły z płaczem. „Śmiali się ze mnie, że jesteśmy biedni, bo jedziemy do Darłówka”
items: „Co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem. Wakacje all inclusive są dla pozerów, żal mi ich dzieci”
items: „Koledzy syna żyją w złotej klatce zagranicznych hoteli. Smutne, że nigdy nie budowali zamku z piasku nad Bałtykiem”
items: „Na wakacje nad Bałtykiem dla rodziny 2+1 wydałam 1000 zł, razem z noclegiem”. Polka odkryła tajemnicę tanich wakacji
items: „Policzyłam, ile wydamy na wakacje dla 4-osobowej rodziny. Przepłakałam cały wieczór”
items: Bon na wakacje 1250 zł. Dostaną go tylko dzieci z tych roczników, ale trzeba się pospieszyć
items: Moje dzieci załatwiają się pod krzaczkiem. W razie „dwójki” mam przy sobie woreczki
items: 10 miejsc nad Bałtykiem, w których odpoczniesz z dziećmi. Nr 4 to hit: tam nigdy nie ma tłumów
items: Dzieci, wakacje i morze? Tylko w Golden Tulip Międzyzdroje Residence

Dojmujące sceny za parawanem w Jastarni. „Była 7 rano. Nie mogłam oderwać oczu od tego 6-latka”
type: item
date: 2026-07-29T13:15:42.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: „Są takie obrazy, których nie da się zapomnieć. Wystarczy kilka minut, żeby zupełnie obce dziecko zostało w naszej głowie na długo po powrocie z wakacji. Tego ranka w Jastarni patrzyłam na małego chłopca i czułam narastającą bezsilność. Najbardziej bolało mnie to, że nikt nie wydawał się dostrzegać tego, co widziałam ja” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Plaże nad Bałtykiem o świcie wyglądają zupełnie inaczej niż w środku dnia. Jest cicho, spokojnie i prawie pusto. Nasza czytelniczka właśnie dlatego lubi wychodzić nad morze wcześnie rano. Podczas tegorocznego urlopu w Jastarni zobaczyła jednak scenę, która odebrała jej całą przyjemność z porannego spaceru. „Chciałam przez chwilę posiedzieć sama” Dzień dobry, pojechaliśmy z rodziną do Jastarni na tydzień. Mamy dwójkę dzieci i jak większość rodziców dobrze wiemy, że podczas wakacji trudno znaleźć choć chwilę tylko dla siebie. Któregoś ranka obudziłam się bardzo wcześnie. Była dopiero siódma, mąż i dzieci jeszcze spali, więc pomyślałam, że wykorzystam ten moment i pójdę sama na plażę z kubkiem kawy. Uwielbiam takie poranki. Morze jest spokojne, na piasku nie ma jeszcze tłumów, a człowiek może po prostu posiedzieć i posłuchać fal. Usiadłam niedaleko wejścia na plażę i cieszyłam się ciszą. Po kilku minutach przyszła trzyosobowa rodzina – mama, tata i chłopiec, który miał może sześć lat. Był mniej więcej w wieku moich dzieci. Aż zaśmiałam się w duchu, bo chyba każdy Polak zna ten typ, który przybiega o świcie, żeby zająć jak najlepsze miejsce. Rozłożyli parawan, wbili go w piasek, postawili dwie torby i ręczniki. Wszystko trwało dosłownie kilka minut. W pewnym momencie usłyszałam, jak tata mówi do chłopca: – Posiedzisz chwilę, dobrze? Pilnuj miejsca. Zaraz wrócimy. Chłopiec skinął głową. Rodzice odwrócili się i poszli w stronę wyjścia z plaży. NA początku nie zwróciłam na to większej uwagi. Pomyślałam, że może czegoś zapomnieli. Spodziewałam się, że za dwie, trzy minuty znowu ich zobaczę. Mijał jednak czas, a oni nie wracali. „Siedział tam zupełnie sam” Chłopiec najpierw bawił się łopatką, później zaczął patrzeć w stronę wejścia na plażę. Co kilka chwil podnosił głowę, jakby sprawdzał, czy rodzice już idą. Pojawiali się kolejni turyści, ktoś przechodził z psem, ktoś biegał brzegiem morza. W tym wszystkim sześciolatek siedział samotnie za dużym parawanem i po prostu czekał…

chlopiec-wchodzi-do-morza-8714210.jpg
width: 1600
height: 1200

Przykre sceny na plaży w Łebie: ludzie odwracali wzrok. „Chłopiec prosił mamę, żeby przestała. Aż zanosił się płaczem”
type: item
date: 2026-07-26T13:15:08.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: list do redakcji
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: „Jeszcze nigdy nie miałam takiej ochoty wtrącić się w cudze wychowanie. Patrzyłam na tę scenę i czułam narastającą złość, bo miałam wrażenie, że tylko jedna osoba nie rozumie, co właśnie przeżywa kilkuletni chłopiec. Kiedy spojrzałam na ludzi siedzących obok, zobaczyłam, że oni też odwracają wzrok z zakłopotania” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Wakacje nad morzem kojarzą się z beztroską, wspólną zabawą i chwilami, które zostają z rodziną na długie lata. Nasza czytelniczka przyznaje jednak, że z wyjazdu do Łeby przywiozła przede wszystkim jedno wspomnienie. Scena, którą zobaczyła na plaży, skłoniła ją do refleksji nad tym, czy dorośli zawsze potrafią usłyszeć, co naprawdę próbują powiedzieć ich dzieci. „Początkowo nie widziałam w tym nic dziwnego” Dzień dobry, wybraliśmy się z mężem i dwójką dzieci na tydzień do Łeby. Pogoda dopisała, więc większość czasu spędzaliśmy na plaży. Kilka metrów od naszego parawanu rozłożyła się młoda kobieta z chłopcem, miał może sześć lat. Oboje wyglądali na pogodnych i uśmiechniętych, dlatego nic nie zwiastowało, że za chwilę będę świadkiem takiego cyrku. Nie mówię o tym dziecku, broń Boże, ale o jego mamuśce. Kobieta co chwilę wyciągała telefon i kierowała obiektyw w stronę syna. Pomyślałam, że chce zrobić kilka pamiątkowych zdjęć albo nagrać jakiś filmik. Sama przecież fotografuję swoje dzieci podczas wyjazdów i nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że może być w tym coś niewłaściwego. Dopiero po kilku minutach zauważyłam, że chłopiec coraz wyraźniej traci cierpliwość. „On chciał po prostu pobawić się z mamą” Kobieta prosiła syna, żeby jeszcze raz przebiegł brzegiem morza. Po chwili poprosiła go, żeby wrócił i zrobił to jeszcze raz, bo tym razem „nie wyszło”. Następnie kazała mu skakać przez fale, śmiać się do obiektywu i patrzeć w określonym kierunku. Za każdym razem znajdował się jakiś powód, dla którego trzeba było powtórzyć ujęcie. Chłopiec wykonywał wszystkie polecenia, ale z każdą minutą było widać, że ma ochotę robić coś zupełnie innego. W pewnym momencie podszedł do mamy, przytulił się do niej i cicho powiedział, że chciałby już iść z nią do wody. Nie prosił o zabawkę ani o lody. Chciał tylko pobawić się z własną mamą. Ona odpowiedziała, że „to jeszcze chwilka” i wróciła do tego, co robiła wcześniej. Cykania fotek. „Najbardziej bolało mnie to, że nikt go nie słuchał” Ta …

smutny-widok-na-plazy-w-Lebie-a06734b.jpg
width: 1600
height: 1200

Z urlopu w Ustce wróciła zdruzgotana. „Nigdy nie zapomnę twarzy tego dziecka. Matka udawała, że nic się nie stało”
type: item
date: 2026-07-24T13:15:57.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: „Najpierw pomyślałam, że chyba źle widzę. Po chwili zaczęłam się rozglądać, licząc, że za moment wszystko się wyjaśni. Minuty mijały, a ja coraz bardziej czułam, że jeśli zaraz nie zareaguję, długo będę mieć wyrzuty sumienia. Tego widoku z plaży w Ustce nie zapomnę chyba do końca życia” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Wakacje nad Bałtykiem mają być czasem odpoczynku i beztroski. Nasza czytelniczka przyznaje jednak, że z tegorocznego wyjazdu do Ustki najbardziej zapamiętała nie piękne zachody słońca ani spacery czy czas spędzony z rodziną, lecz kilka minut, które – jak twierdzi – nie powinny się wydarzyć. „Na twarzy tej dziewczynki malowała się rozpacz” Dzień dobry, pojechaliśmy z mężem i dwójką dzieci na tydzień do Ustki. Trafiliśmy na piękną pogodę, więc niemal całe dnie spędzaliśmy na plaży. Każdy, kto był tam w sezonie, wie, jak wygląda taki obrazek – setki parawanów, dzieci biegające z wiaderkami, kolejki po lody i tłumy ludzi. Kilka metrów od naszego parawanu leżała kobieta z córeczką, która miała może pięć albo sześć lat. Dziewczynka bawiła się przez dłuższą chwilę, potem położyła się na ręczniku i najwyraźniej zasnęła. Nie zwróciłabym na to większej uwagi, gdyby po jakimś czasie kobieta nie wstała. Poprawiła kapelusz, wzięła telefon, zarzuciła na ramię plażową torbę i odeszła w stronę promenady. Zdziwiłam się, bo ja nigdy nie zostawiłabym dziecka samego, ale pomyślałam, że na pewno zaraz wróci. Minęło kilkanaście minut. Dziewczynka otworzyła oczy i usiadła na ręczniku. Najpierw spokojnie rozejrzała się dookoła, jakby chciała sprawdzić, gdzie jest mama. Po chwili wstała i zaczęła chodzić wokół parawanu. Patrzyłam na nią coraz bardziej zaniepokojona. Słyszałam, jak woła: – Mamusiu?! Na jej twarzy pojawił się strach, którego chyba nigdy nie zapomnę. Nie płakała jeszcze, ale było widać, że za chwilę wpadnie w panikę. Nie potrafiłam siedzieć bezczynnie. Podeszłam do niej, bo sama jestem mamą i wiedziałam, jak przerażające musi być dla kilkuletniego dziecka obudzenie się na zatłoczonej plaży bez najbliższej osoby. Zapytałam spokojnie, jak ma na imię i czy wie, gdzie jest mama. Dziewczynka tylko pokręciła głową i powiedziała, że „chyba poszła”. Usiadłam z nią na ręczniku i próbowałam ją uspokoić. Powiedziałam, że na pewno zaraz wróci i że nie jest sama. „Mama wróciła z kawą i gof…

dziewczynka-nad-Baltykiem-8ef8a9d.jpg
width: 1600
height: 1200

Dantejskie sceny za parawanem w Kołobrzegu. „Po wszystkim matka wytarła ręce i udawała, że nic się nie stało”
type: item
date: 2026-07-21T14:15:04.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzinne wakacje
subject: wakacje nad morzem
description: Przez dłuższą chwilę obserwowałam małą dziewczynkę i jej mamę, mając nadzieję, że za moment wszystko potoczy się inaczej. Niestety, z każdą minutą było tylko trudniej patrzeć na to, co działo się za sąsiednim parawanem.
encoded: Matki nie mają urlopu i chyba nie zdołacie mnie przekonać, że jest inaczej. Najczęściej to one są organizatorkami wyjazdów, animatorkami, kucharkami i kelnerkami. Muszą pamiętać o zabraniu na plażę rękawków, wiaderka i łopatki, kremu z filtrem i przekąsek. Wiedzą, że Jasiek lubi tylko nektarynki, bo meszek na brzoskwiniach jest „be”, a Amelka wypije soczek tylko z zielonej butelki. Są jednak sytuacje, które łamią serce. Czy zmęczenie i frustracja matki usprawiedliwiają takie zachowanie? Dziewczynka płakała coraz głośniej, a matka zachowywała się tak, jakby była sama Kilka metrów od naszego parawanu rozłożyła się rodzina z mniej więcej trzyletnią dziewczynką. Rodzice rozmawiali ze sobą, od czasu do czasu spoglądali w telefony, a mała kręciła się na ręczniku, przesypując ciepły piasek z rączki do rączki. Z czasem dziewczynka zaczęła cicho popłakiwać. Pomyślałam, że pewnie nie może się doczekać, aż popluska się w wodzie albo ma ochotę na gofra czy świderka. Po chwili płacz stawał się jednak coraz głośniejszy. Dziecko wyciągało ręce w stronę mamy, próbowało się do niej przytulić, coś mówiło przez łzy, ale kobieta praktycznie nie reagowała. Raz przesunęła ręcznik, później poprawiła torbę plażową, jeszcze za chwilę zaczęła smarować ramiona kremem z filtrem, jakby jej mała córeczka była duchem. Mijały kolejne minuty, a dziewczynka zanosiła się od łez. Każdy, kto ma dzieci, zna ten rodzaj płaczu oznaczający, że maluch naprawdę potrzebuje bliskości. Miałam wrażenie, że ta mała nie domagała się zabawki ani słodyczy. Ona po prostu chciała, żeby mama ją zauważyła. Zauważyłam, że nie tylko ja obserwuję tę scenę. Kobieta leżąca obok przestała czytać książkę i ukradkiem spoglądała zza okularów przeciwsłonecznych. Starsze małżeństwo siedzące kilka parawanów dalej wymieniło między sobą znaczące spojrzenia. Kilka osób odwracało głowy, jakby nie chciało patrzeć na coś bardzo intymnego i jednocześnie bardzo krępującego. Miałam wrażenie, że na plaży zapanowała dziwna cisza. Słychać było…

wakacje-nad-polskim-morzem-0ec39ee.jpg
width: 1600
height: 1200

Karygodne zachowanie matki na plaży nad Bałtykiem. „Puściły jej wszystkie hamulce. Biedne dziecko”
type: item
date: 2026-07-19T14:15:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Przejmująca scena tuż obok naszego koca skłoniła mnie do smutnych refleksji nad tym, jak łatwo w wakacyjnym pędzie gubimy empatię wobec własnych dzieci. Zobaczyłam, jak u dorosłego człowieka wygrało po prostu zmęczenie i własna wygoda. Tamtej mamie puściły hamulce, a ucierpiało na tym biedne, niczemu winne dziecko.
encoded: Wszystko wydarzyło się około godziny piętnastej, kiedy na plaży w Dąbkach, gdzie wypoczywałam z dziećmi, panował największy upał. Na sąsiednim kocu leżała rodzina z małą, na oko 3-letnią córeczką. Dziewczynka była już ewidentnie potwornie zmęczona kilkugodzinnym przebywaniem na słońcu, hałasem i nadmiarem bodźców. Zaczęła po prostu przeraźliwie płakać, marudzić i odmawiać jakiejkolwiek współpracy, co u takiego malucha jest całkowicie naturalnym sygnałem alarmowym. Zmęczenie dziecka na plaży − kiedy urlop zamienia się w trudny moment Zamiast jednak schować dziewczynkę w cień namiotu plażowego, utulić ją czy po prostu spokojnie zabrać do chłodnego pokoju hotelowego, mama zareagowała skrajną irytacją. Zaczęła na nią głośno warczeć, każąc się uciszyć, bo przecież wszyscy wokół patrzą. Kiedy to nie poskutkowało, kobieta po prostu ostentacyjnie odwróciła się do płaczącego dziecka plecami, założyła słuchawki na uszy i zaczęła przeglądać telefon, całkowicie ignorując szlochającego malucha. Dziewczynka w swojej bezsilności zanosiła się od płaczu, rzucając się na rozgrzany piasek i próbując zwrócić na siebie uwagę rodziców. Druga strona parawanu udawała, że problemu nie ma. Ojciec dziecka smarował się kremem, całkowicie odcinając się od sytuacji. Stałam tam i czułam ogromny smutek. Niby nic temu dziecku nie działo się fizycznie, ale emocjonalna ściana, na którą natrafiło, była druzgocąca. Dziecko w kryzysie dostało jasny komunikat: twoje emocje są dla nas problemem, poradź sobie z nimi sama, bo my chcemy teraz odpoczywać. Reakcja świadków na emocje malucha − granice rodzicielskiej cierpliwości To ignorowanie trwało dobre dwadzieścia minut. Dziewczynka płakała tak mocno, że zaczęła się krztusić, a dorośli wokół niej trwali w niewzruszonym milczeniu. Ludzie na okolicznych kocach wymieniali tylko między sobą zaniepokojone spojrzenia, ale nikt nie wiedział, jak się zachować. Sama biłam się z myślami, czy mam prawo wkraczać w przestrzeń innej rodziny. W końcu nie wytrzymałam. Podn…

scena-nad-Baltykiem-9aa128f.png
width: 1600
height: 1200

Niecodzienna scena w gdańskiej restauracji. „Ludzie odwracali głowy na widok tej matki z 10-latkiem”
type: item
date: 2026-07-15T13:15:05.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecko w restauracji
subject: wakacje nad morzem
subject: wychowanie
description: Z jednej strony głupio tak się przyglądać, z drugiej naprawdę trudno odwrócić wzrok. Chyba wielu klientów restauracji, włącznie ze mną, było zaskoczonych zachowaniem tej matki. Przekroczyła granicę?
encoded: Lipcowe popołudnie, tłumy turystów walczą o miejsca w knajpach w okolicach ulic Długiej, Mariackiej i Długiego Targu. Udało mi się dorwać stolik w jednej z mniej turystycznych smażalni, o ile taka w ogóle istnieje w tej okolicy. Dziś nawet nie pamiętam, czy jedzenie było dobre i czy po posiłku czekał na mnie paragon grozy, ale wiem, że scena rozgrywająca się przy stoliku obok zostanie ze mną na długo. To nie była awantura. Nikt nie krzyczał, nie rzucał talerzami, nie przeszkadzał innym gościom. A jednak zauważyłam, że ludzie przy sąsiednich stolikach też się przyglądają. Wszyscy patrzyli w tym samym kierunku, choć żeby nie zawstydzać tej biednej matki, odwracali głowy. Zaczęłam się zastanawiać, czy czasem – w imię troski o dzieci – nie zaczęliśmy odbierać im czegoś bardzo ważnego. Wychowujemy pokolenie, które nie poradzi sobie w życiu Przy stoliku obok siedziała trzyosobowa rodzina – mama, tata i chłopiec, na oko około dziesięcioletni. Od początku siedział z nosem w telefonie. Grał. Nie rozmawiał z rodzicami, nie rozglądał się, właściwie można było odnieść wrażenie, że nie zauważa nawet, gdzie jest. Musieli zamówić niedługo przed moim przyjściem. Kiedy kelner przyniósł im jedzenie, mama bez słowa wzięła nóż i zaczęła kroić synowi nuggetsy na małe kawałki. Potem nabijała na widelec kawałek nuggetsa i frytkę, obficie oblewała wszystko ketchupem i podsuwała synowi do ust. Chłopiec nawet nie odłożył telefonu. Automatycznie otwierał buzię, przeżuwał i wracał do gry. Najpierw sama siebie w myślach zrugałam, że nie powinnam oceniać tych ludzi, tej matki. Przecież są dzieci z różnymi trudnościami, których nie da się rozpoznać na pierwszy rzut oka. Są sytuacje zdrowotne, rozwojowe czy sensoryczne, o których przypadkowy obserwator nie ma pojęcia. Być może ten chłopiec potrzebował wsparcia? Kilka chwil później usłyszałam jednak krótką wymianę zdań między rodzicami, która poszerzyła kontekst. Mąż spojrzał na żonę z wyraźnym zniecierpliwieniem i powiedział półgłosem: – Naprawdę?…

matka-z-synem-w-restauracji-2c08bbd.jpg
width: 1600
height: 1200

„Cudze dzieci zrujnowały mi urlop. Ich matka chyba myślała, że nikt nie widzi”. To wina „bezstresowego wychowania”
type: item
date: 2026-07-15T11:33:46.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: rodzice
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Jak co roku kilka dni wakacji spędziłam nad Bałtykiem, w Trójmieście. Słońce (chociaż czasem za chmurami), szum fal i ten moment, kiedy człowiek w końcu zwalnia. A potem wystarczyło kilkanaście minut, żebym zrozumiała, dlaczego coraz więcej osób mówi, że na wakacjach najbardziej męczą ich... dzieci. Tylko czy to na pewno chodzi o nie?
encoded: Plaża była pełna ludzi. Rodziny z maluchami, seniorzy, młodzi, grupy znajomych. Typowy letni dzień nad morzem. Kilka metrów ode mnie bawiło się rodzeństwo – dzieciaki miały nie więcej niż 7 lat. Początkowo nie zwracałam na nie większej uwagi. Dzieci, jak to dzieci, korzystały z wakacji. Nawet trochę im zazdrościłam tej beztroski! Problem zaczął się chwilę później. Najpierw zaczęły przebiegać przez rozłożone ręczniki, sypiąc ludzi piaskiem. Potem jedno z nich kilka razy prawie nadepnęło na czyjeś rzeczy. Po chwili piłka, którą się bawiły, trafiła w książkę starszej pani na leżaku. Te dzieci były dosłownie wszędzie. Ich mama siedziała kilka metrów dalej. Przeglądała telefon. Od czasu do czasu podnosiła głowę, rzucała krótkie: „Uważajcie” i po sekundzie znowu znikała w wirtualnym świecie. Inni plażowicze zaczęli wymieniać między sobą porozumiewawcze spojrzenia, a ta kobieta zachowywała się tak, jakby nic się nie działo. Jakby naprawdę wierzyła, że nikt nie widzi tego, co robią jej dzieci. A przecież widzieli wszyscy. Dzieci, którym dorośli nie stawiają granic Kiedy słyszę, że „dzisiejsze dzieci są niewychowane”, zawsze mam mieszane uczucia. Bo czy naprawdę kilkuletnie dziecko samo z siebie wie, że nie powinno przebiegać przez cudzy ręcznik? Że piasek wsypany komuś do torby nie jest śmiesznym żartem? Że obca osoba też ma prawo spokojnie odpocząć? Nie. Dziecko dopiero poznaje świat. Uczy się, że nie kręci się on wokół niego. Że jego wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się komfort drugiego człowieka. Ale tego nie nauczy się samo. To zadanie rodzica. Mam wrażenie, że gdzieś po drodze zaczęliśmy mylić bezstresowe wychowanie i szacunek do autonomii i emocji dziecka z całkowitym brakiem granic. Jakby zwrócenie dziecku uwagi było czymś złym. Jakby konkretne powiedzenie: „Nie rób tak” i wyjaśnienie powodu oznaczało odbieranie mu dzieciństwa. A przecież można wychowywać z szacunkiem i jednocześnie uczyć zasad. Jedno drugiego naprawdę nie wyklucza, o czym rodzice zdają się zapo…

dzieci-bawiace-sie-na-plazy-nad-Baltykiem-e6a3684.jpg
width: 1600
height: 1200

Kłopotliwa scena na plaży w Międzyzdrojach: matka myślała, że nikt nie zauważy? „Ludzie odwracali wzrok”
type: item
date: 2026-07-13T14:15:01.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Łapałam rzadkie chwile relaksu, aż nagle ten błogi spokój zrujnował wrzask, od którego wszystkim wokół zjeżyły się włosy na głowie. Parę metrów od nas rozegrała się scena, która dosłownie zamurowała całą plażę.
encoded: W zeszłym tygodniu byłam z moją córką na plaży w Międzyzdrojach. Pogoda niby dopisywała, słońce grzało, ale każdy, kto choć raz był nad naszym polskim morzem, ten wie, jak to jest. Wiatr momentami urywał głowę, a woda w Bałtyku była tak lodowata, że po zanurzeniu stóp człowiek miał ochotę natychmiast uciekać na kocyk. Skandaliczne zachowanie rodziców nad morzem Obok nas rozłożyła się rodzina z małym, może czteroletnim chłopcem. Na początku wszystko wyglądało normalnie, ot, kolejna rodzinka na wakacjach. Problem zaczął się, gdy matka tego malucha uznała, że czas na kąpiel. Chłopczyk podszedł do brzegu, dotknął stopą wody i natychmiast się cofnął, mocno protestując. Zaczął płakać, że woda jest za zimna i on się boi. Normalny rodzic w tym momencie odpuściłby, zaproponował zabawę w zamki z piasku albo chociaż dał dziecku czas na oswojenie się z temperaturą. Ale nie ona. Ta kobieta dostała jakiegoś szału i zaczęła ciągnąć synka za sobą w stronę fal. Maluch potykał się o piach, zanosił się od płaczu, a ona parła przed siebie. Byłam w głębokim szoku, jak można tak traktować własną pociechę, i to na oczach dziesiątek obcych ludzi. Najgorsze były jednak słowa, które ta kobieta kierowała do chłopca. Zamiast go przytulić i uspokoić, zaczęła na niego okropnie wrzeszczeć, żeby przestał się wreszcie mazgaić, że przyszedł nad morze się hartować, a nie histeryzować z powodu odrobiny zimnej wody. Jej mąż w tym czasie stał z boku, gapił się w telefon i kompletnie nie reagował na to, co jego żona funduje jego własnemu synowi. Reakcja świadków nie była wcale lepsza Wokół nas zapadła absolutna cisza. Ludzie na kocach obok po prostu zamarli. Niektórzy ostentacyjnie odwracali wzrok, udając, że nagle bardzo interesuje ich horyzont albo książka, bo czuli potworne zażenowanie i nie wiedzieli, jak się zachować. Inni szeptali między sobą, posyłając kobiecie pełne potępienia spojrzenia. Widziałam, że starsze małżeństwo parę parawanów dalej zaczęło nerwowo pakować swoje rzeczy, jakby nie mogli z…

plaza-6b4c4d7.png
width: 1600
height: 1200

„Już pierwszego dnia urlopu dostałam zakaz wstępu nad Bałtyk. Po tym, co zrobiły moje dzieci, chciałam zapaść się pod ziemię”
type: item
date: 2026-07-10T11:33:25.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: rodzinne wakacje
subject: wakacje nad morzem
description: Na ten wyjazd czekaliśmy od miesięcy. Wynajęliśmy niewielki apartament nad Bałtykiem, spakowaliśmy parawan, wiaderka i kremy z filtrem, a dzieci odliczały dni do pierwszej kąpieli w morzu. Byłam przekonana, że najtrudniejsze będzie znalezienie miejsca na plaży. Nie przypuszczałam, że już pierwszego dnia zejdę z niej czerwona ze wstydu i będę miała ochotę omijać to miejsce szerokim łukiem.
encoded: Mamy dwójkę dzieci – siedmioletniego Kubę i pięcioletnią Maję. Oboje mają niespożyte pokłady energii, ale na co dzień jakoś nad tym panujemy. Nad morzem wszystko wyglądało jednak inaczej. Ledwo rozłożyliśmy parawan, a oni już poznali dwójkę dzieci z sąsiedniego koca. – Mamo, możemy pobiegać? – zapytał Kuba. – Tylko nie za daleko i uważajcie na ludzi – odpowiedziałam. Przez pierwsze minuty faktycznie było spokojnie. Potem usłyszałam pierwszy pisk, drugi, trzeci... Dzieci urządziły sobie wyścigi między parawanami. Im bardziej je uspokajałam, tym mniej mnie słyszały Biegały w tę i z powrotem, przeskakiwały nad ręcznikami, omijały cudze leżaki w ostatniej chwili. – Kuba! Maja! Wolniej! – wołałam. Machnęli tylko rękami. Po chwili zaczęli budować tor przeszkód z wiaderek i łopatek. Następnie przyszła kolej na zawody w rzucaniu mokrym piaskiem do wykopanego dołka. Problem w tym, że piasek nie zawsze lądował tam, gdzie powinien. Starsza pani siedząca dwa metry dalej otrzepała nogi i spojrzała na mnie wymownie. Młody chłopak wycierał ręcznik. Jakaś dziewczynka rozpłakała się, bo dostała garścią piasku prosto na koc. Czułam, że zapadam się pod ziemię. – Przepraszam państwa! Już ich zabieram! – powtarzałam chyba z dziesięć razy. Ratownik powiedział jedno zdanie, a mnie zrobiło się gorąco Kiedy po raz kolejny pobiegłam za dziećmi, podszedł do mnie ratownik. Byłam przekonana, że zaraz usłyszę wykład. – Proszę pani – powiedział spokojnie. – To naprawdę fajne dzieci, ale tutaj jest za tłoczno na takie zabawy. Przytaknęłam. – Wiem... Przepraszam. – Niech pani przejdzie z nimi kawałek dalej. Jest mniej ludzi, będą mogli się wybiegać. Tutaj za chwilę komuś zrobią krzywdę, nawet niechcący. Nie był niemiły. Nie podniósł głosu. Ale mnie i tak było okropnie wstyd. Spojrzałam dookoła i miałam wrażenie, że cała plaża patrzy właśnie na nas. – Chodźcie. Pakujemy się – powiedziałam stanowczo. Kuba spojrzał na mnie zdziwiony. – Ale dlaczego? – Bo mama właśnie dostała... nieoficjalny zakaz plaż…

wakacje-na-plazy-b0b9794.jpg
width: 1600
height: 1200

„Dziadkowie zabrali Julkę do Krynicy Morskiej, a wrócili sami”. Mama nie może wybaczyć teściom tego, co się wydarzyło
type: item
date: 2026-07-09T14:15:08.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dziadkowie i wnuki
subject: emocje mamy
subject: list do redakcji
subject: teściowa
subject: wakacje nad morzem
description: „Serce podeszło mi do gardła, żołądek się ścisnął. Myślałam, że Julka śpi w samochodzie, ale fotelik był pusty. Teściowa patrzyła na mnie z taką miną, jakby wiedziała, że to, co zaraz powie, doprowadzi do dzikiej awantury. A ja resztki energii wkładałam w to, żeby utrzymać się na nogach. Zdążyłam tylko wykrzyczeć, żeby powiedzieli mi, gdzie jest moja córka” – pisze Anna.
encoded: Dla wielu rodziców dziadkowie są w czasie wakacji ogromną pomocą. Dziecko odpoczywa, poznaje nowe miejsca, a mama i tata mogą choć na chwilę złapać oddech. Czasem jednak jedna decyzja potrafi zamienić długo wyczekiwany wyjazd w rodzinny konflikt, który trudno będzie naprawić. Teściowie Anny (imię zmienione na jej prośbę) mieli zabrać wnuczkę na tydzień do Krynicy Morskiej. Wrócili sami. „Chciałam, żeby miała piękne wspomnienia z dziadkami” Dzień dobry, ostatnio widziałam na Facebooku tekst o tym, że dziadkowie pojechali nad jezioro z wnuczką, a wrócili sami, i aż mi serce zamarło na chwilę, bo ja dokładnie coś takiego przeżyłam. Chodziło o moich teściów. Od początku wiedziałam, że relacja z moimi teściami nie będzie łatwa. Nigdy nie byliśmy bardzo blisko. Często miałam wrażenie, że zamiast wspierać mnie jako mamę, próbują pokazać, że wiedzą lepiej. Wiele razy się zdarzało, że podważali moje decyzje dotyczące wychowania mojej córki Julki. Kiedy ustalałam jakieś zasady, słyszałam, że przesadzam albo że „za naszych czasów dzieci tak nie miały”. Były sytuacje, kiedy prosiliśmy, żeby czegoś nie robić, a oni i tak robili po swojemu, tłumacząc, że przecież są dziadkami i chcą dla niej dobrze. Mimo wszystko zawsze uważałam, że kontakt z nimi jest dla Julki ważny. Dlatego, kiedy zaproponowali, że zabiorą ją na kilka dni nad morze, zgodziłam się. Naprawdę chciałam, żeby miała fajne wspomnienia. „Julka odliczała dni do wyjazdu” Córka była zachwycona. To miał być jej pierwszy taki dłuższy wyjazd bez nas. Pakowała sama plecak, wybierała sukienki, byłyśmy nawet kupić nowe kostiumy, bo ze starych wyrosła. Kilka razy pytała, czy na pewno będzie mogła wejść do morza. Teściowie pojechali z nią do Krynicy Morskiej. Pierwsze dni wyglądały dobrze. Dostawałam zdjęcia – Julka na plaży, Julka jedząca gofra, Julka budująca zamki z piasku. Byłam spokojniejsza. Myślałam sobie nawet, że może niepotrzebnie tak często martwię się o nasze relacje i warto dać im więcej przestrzeni. Nie wiedziałam …

dziadek-z-wnuczka-nad-morzem-0c5a67c.jpg
width: 1600
height: 1200

„Pozwalam dziecku chodzić za potrzebą do morza, nie będę wydawać 5 zł. Po tym, co usłyszałam od obcej kobiety, długo nie mogłam dojść do siebie”
type: item
date: 2026-07-07T07:15:19.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: list do redakcji
subject: wakacje nad morzem
subject: wychowanie
description: Jedno zdanie usłyszane od obcej kobiety na plaży wystarczyło, żeby wakacyjna idylla przerodziła się w awanturę. Nasza czytelniczka nie ma jednak sobie nic do zarzucenia. Twierdzi, że pozwala dzieciom załatwiać się w morzu i nie zamierza tego zmieniać. „Nie będę płaciła za każdą wizytę w toalecie tylko dlatego, że komuś się to nie podoba” – pisze w liście do redakcji.
encoded: Temat korzystania z płatnych toalet na plażach od lat budzi emocje. Dla jednych to oczywistość, dla innych – kolejny wydatek, który przy rodzinnych wakacjach szybko zaczyna być odczuwalny. Przeczytajcie wiadomość, jaka trafiła na naszą redakcyjną skrzynkę. A jeśli chcecie do nas pisać, piszcie na adres: redakcja@mamotoja.pl. „Ja naprawdę nie rozumiem, o co tyle hałasu” Dzień dobry, znowu wróciła dyskusja o załatwianiu potrzeb do morza i naprawdę przecieram oczy ze zdumienia. Mam trzyletniego syna i pięcioletnią córkę. Jeździmy nad Bałtyk co roku i nigdy nie przyszło mi do głowy, że robię coś niewłaściwego. Syn ma trzy lata. Jak mówi, że chce siusiu, to znaczy, że chce siusiu teraz, a nie za dziesięć minut, kiedy dojdziemy do toalety. Każdy, kto wychował dziecko, doskonale o tym wie. Zresztą córka to samo. No ale w tym roku wydarzyło się coś, po czym nie mogę się jakoś otrząsnąć, chociaż to ja mam rację. „Pani chyba żartuje” Syn bawił się w wodzie, powiedział, że chce siusiu, więc pozwoliłam mu zrobić to w morzu. Poszłam z nim tak po kolanka, kazałam mu kucnąć, chwilka i po sprawie. Dosłownie chwilę później podeszła do mnie jakaś kobieta i z pretensjami zapytała, czy naprawdę uważam, że to normalne. Odpowiedziałam, że tak, uważam, że to normalne. Usłyszałam wykład o higienie, kulturze i wychowaniu dzieci. Przepraszam bardzo, ale naprawdę zaczynam mieć dość ludzi, którzy na wakacjach bardziej pilnują cudzych dzieci niż swoich. „Nie wszyscy przyjeżdżają nad morze z grubym portfelem” Najbardziej rozbawił mnie tekst, że przecież „toaleta kosztuje tylko pięć złotych”. No właśnie. Tylko pięć. Pięć złotych tu, pięć tam, lody po 20 zł, gofry po 30, parking, leżaki i nagle okazuje się, że dziennie zostawia się kilkaset złotych. Mam dwójkę dzieci. Naprawdę ktoś uważa, że za każdym razem mam lecieć z nimi do płatnej toalety i jeszcze płacić za to, że trzylatek zrobi siusiu? Mam wrażenie, że takie rady dają głównie nowobogaccy z Warszawy, którzy przyjeżdżają SUV-em za pół milion…

maly-chlopiec-w-morzu-5137017.jpg
width: 1600
height: 1200

„Nad morzem dzieci zamawiają frytki i rybę, a ja mówię, że nie jestem głodna. Potem dojadam resztki. Nie stać nas na cztery obiady”
type: item
date: 2026-07-05T13:15:40.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: rodzina
subject: wakacje nad morzem
description: Dla wielu rodziców wakacyjny wyjazd oznacza dziś nie tylko odpoczynek, ale też ciągłe liczenie pieniędzy. Jedna z naszych czytelniczek przyznaje, że podczas urlopu zrezygnowała z czegoś, czego jej dzieci nawet nie zauważyły. „Najłatwiej oszczędza się na mamie” – napisała w mailu do naszej redakcji.
encoded: Rodzinny obiad w nadmorskiej restauracji jeszcze kilka lat temu był dla niej obowiązkowym punktem każdego dnia. Dziś wygląda to zupełnie inaczej. Kobieta twierdzi, że kiedy kelner podchodzi do stolika, odpowiada dokładnie to samo. Kłamie. „Dla mnie nic. Nie jestem głodna” Dzień dobry, mam troje dzieci i właśnie wróciliśmy z tygodniowego pobytu nad morzem. Nie będę narzekała na tłumy, bo z tym człowiek się liczy, wyjeżdżając w sezonie, a pogoda akurat była piękna. Najbardziej zaskoczyły mnie ceny, czyli te słynne paragony grozy. Wiedziałam, że będzie drogo, ale nie spodziewałam się, że aż tak. Pierwszego dnia poszliśmy całą rodziną na obiad. Dzieci od razu wypatrzyły w menu rybę z frytkami, najmłodszy oczywiście uparł się na nuggetsy. Kiedy kelner zapytał, co zamawiam dla siebie, odruchowo odpowiedziałam, że nie jestem głodna. Prawda wyglądała zupełnie inaczej. Byłam głodna, tylko w głowie już liczyłam, ile zapłacimy za cały rachunek. Pomyślałam sobie, że jeśli odpuszczę jeden obiad dziennie, to przez tydzień uzbiera się z tego całkiem konkretna kwota. Zaoszczędzone pieniądze wolałam przeznaczyć na lody dla dzieci, bilety do atrakcji czy pamiątki, o które i tak będą prosiły. „Mój obiad zaczyna się wtedy, kiedy dzieci kończą jeść” Od tamtego dnia wyglądało to właściwie tak samo. Dzieci dostawały swoje porcje, mąż zamawiał coś dla siebie, a ja siedziałam przy pustym talerzu i udawałam, że wystarczy mi kilka łyków wody albo picia ze sklepu, które przynieśliśmy ze sobą i ukradkiem popijaliśmy. Najśmieszniejsze jest to, że dzieci nawet niczego nie podejrzewały. Były zajęte jedzeniem, opowiadały o plaży i planowały, co będą robić po obiedzie. Dopiero kiedy któreś mówiło, że już nie da rady zjeść wszystkiego, przesuwało talerz w moją stronę. Wtedy zaczynał się mój obiad. Dojadałam kilka frytek, kawałek ryby albo nuggetsy. Czasem zostawała surówka, czasem pół ziemniaka. Nigdy nie przypuszczałabym, że na rodzinnych wakacjach będę czekała, aż dzieci czegoś nie zjedzą, żeby sam…

mama-z-dzieckiem-w-restauracji-c2c68b2.jpg
width: 1600
height: 1200

Oburzająca scena na plaży w Ustroniu. „Rodzice tej dziewczynki chyba myśleli, że nikt nie patrzy”
type: item
date: 2026-07-03T13:15:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dziećmi
description: Brak kultury i podstawowej higieny u niektórych po prostu przechodzi ludzkie pojęcie. Wczoraj byłam świadkiem sytuacji, która dosłownie odebrała mi apetyt na resztę wyjazdu. Rodzice tamtej dziewczynki chyba myśleli, że nikt nie widzi, albo po prostu mają za nic jakiekolwiek zasady.
encoded: Wszystko wydarzyło się wczoraj około południa, kiedy na plaży panował gigantyczny ścisk. Parawan stał przy parawanie, wokół biegały dziesiątki dzieciaków, a dorośli relaksowali się w pełnym słońcu. Tuż obok nas rozłożyło się małżeństwo na oko przed czterdziestką z córeczką, małą dziewczynką w wieku około czterech lat. Kultura na plaży i higiena dzieci nad Bałtykiem to totalna fikcja Od samego początku rzuciło mi się w oczy, że rodzice małej są potwornie wygodni − leżeli plackiem na kocyku, sączyli zimne napoje i rozmawiali w najlepsze, kompletnie nie przejmując się otoczeniem. W pewnym momencie mała podeszła do matki i zaczęła pociągać ją za rękę, mówiąc głośno, że bardzo chce jej się siusiu. Byłam pewna, że matka wstanie, założy dziecku klapki i pójdzie z nią do publicznej toalety, która znajdowała się tuż przy zejściu z plaży, jakieś pięćdziesiąt metrów od naszych parawanów. To, co wydarzyło się chwilę później, całkowicie mnie jednak zszokowało. Kultura na plaży w wykonaniu tych ludzi okazała się totalną fikcją. Kobieta nawet nie podniosła się z ręcznika. Machnęła tylko ręką w stronę brzegu i powiedziała do małej na cały głos, żeby poszła do wody i tam zrobiła siusiu, bo morze jest wielkie i nikt nie zauważy. Dlaczego rodzice pozwalają dzieciom sikać do morza i do piasku? Słuchałam tego z szeroko otwartymi ustami, nie wierząc własnym uszom. Dziewczynka, posłuszna poleceniu matki, pogoniła do brzegu, weszła do wody po kolana, tuż obok grupy innych maluchów, które radosne pluskały się w falach, i po prostu załatwiła swoją potrzebę fizjologiczną. I jeszcze ojciec małej patrzył na całą sytuację z głupkowatym uśmieszkiem, jakby to było najnormalniejsze zachowanie pod słońcem. Dlaczego rodzice pozwalają dzieciom sikać do morza i udają, że problemu nie ma? Przecież to jest szczyt bezczelności i kompletny brak szacunku do innych plażowiczów. Kilka metrów dalej bawił się mój syn, który co chwilę nurkował w wodzie i głośno się śmiał. Na samą myśl o tym, co pływa w tej wodzi…

scena-na-plazy-722e87e.png
width: 1600
height: 1200

„Chciałam tylko w spokoju poczytać na plaży, więc na chwilkę spuściłam Helę z oczu. Gdy podniosłam wzrok, już jej nie było”
type: item
date: 2026-06-30T19:08:05.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: To miały być nasze idealne wakacje nad polskim morzem. Po całym roku wstawania o świcie, stania w korkach i ogarniania domowego chaosu, marzyłam tylko o jednym: usiąść na kocyku, posłuchać szumu fal i w końcu otworzyć książkę, która od miesięcy leżała na mojej nocnej szafce. Mój mąż, Tomek, poszedł do pobliskiego portu kupić świeżą rybę na obiad, a ja zostałam na plaży z naszą czteroletnią córeczką, Helą. Pogoda była piękna, słońce przyjemnie grzało, a Hela grzecznie bawiła się swoimi foremkami tuż przy naszym parawanie. Wszystko wydawało się tak bajkowo bezpieczne, że pozwoliłam sobie na ten jeden grzech – całkowite rozluźnienie.
encoded: Rozłożyłam się wygodnie na ręczniku i otworzyłam powieść na pierwszej stronie. Hela co chwilę podchodziła, pokazując mi babki z piasku, a ja z uśmiechem głaskałam ją po puszystej głowie, nie odrywając oczu od tekstu. Była tak zajęta budowaniem fosy wokół swojego małego zamku, że byłam pewna, iż nie ruszy się stamtąd przez najbliższą godzinę. Wciągnęłam się w rozdział, przewróciłam jedną kartkę, potem drugą. Minęła może minuta, maksymalnie dwie. Ta jedna, nieszczęsna minuta nieuwagi Nagle poczułam dziwny, intuicyjny chłód w klatce piersiowej. Zamknęłam książkę i podniosłam wzrok, żeby sprawdzić, czy Hela nie potrzebuje więcej wody do wiaderka. Spojrzałam na piasek przed parawanem i w tym samym ułamku sekundy krew zamarzła mi w żyłach. Łopatka i foremki leżały porozrzucane przy niedokończonym zamku. Helki nigdzie nie było. Wstałam na równe nogi, a moje serce zaczęło bić tak mocno, że aż dudniło mi w uszach. Rozejrzałam się dookoła. Plaża była pełna ludzi, kolorowych parawanów, leżaków i kocyków, które zlewały się w jedną wielką, kolorową plamę. − Hela! Helka! − zaczęłam krzyczeć, ale mój głos całkowicie utonął w szumie morza i głośnych rozmowach plażowiczów. Paraliżujący strach w tłumie obcych ludzi Przez moją głowę w ułamku sekundy przemknęły najgorsze, najbardziej przerażające scenariusze. Spojrzałam w stronę fal, które z impetem rozbijały się o brzeg, i poczułam, jak z przerażenia uginają się pode mną nogi. Zaczęłam biec przed siebie na oślep, brodząc w sypkim piasku. Płakałam tak mocno, że ledwo widziałam cokolwiek na oczy. Pytałam kolejnych plażowiczów, czy nie widzieli małej dziewczynki w różowym stroju kąpielowym i z jasną czuprynką, ale wszyscy tylko bezradnie kręcili głowami. To były najgorsze, najbardziej paraliżujące minuty w moim życiu. Czułam potworny, rozrywający serce wstyd i poczucie winy. Jak mogłam być tak bezmyślna? Jak mogłam przełożyć jakąś głupią książkę nad bezpieczeństwo własnego dziecka? Wyobrażałam sobie, jak Hela płacze, zagubiona wśród tysi…

dziewczynka-na-plazy-2aa435b.jpg
width: 1600
height: 1200

„Wszyscy na siłę lecą do Grecji i Egiptu. Mój syn jako jedyny w klasie wie, jak wygląda zachód słońca nad Bałtykiem”
type: item
date: 2026-06-20T14:15:57.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dziećmi
description: Czy egzotyczne plaże w basenie Morza Śródziemnego to jedyny przepis na idealne wakacje, za którym bezmyślnie pędzą współcześni rodzice? Ta mama odrzuca modę na zagraniczny luksus i z dumą pokazuje synowi unikalne piękno polskiego wybrzeża.
encoded: Szanowna Redakcjo! Na naszej klasowej grupie trwa w najlepsze licytacja, kto w tym roku zostawi większą fortunę w biurze podróży. Matki prześcigają się w rzucaniu nazwami hoteli w Grecji, Egipcie czy Turcji, jakby to był wyznacznik tego, jak bardzo kocha się swoje dziecko. Kiedy otwarcie powiedziałam, że my z Michałkiem jedziemy na dwa tygodnie pod namiot do małej miejscowości niedaleko Ustki, koleżanki spojrzały na mnie z politowaniem. Mam już serdecznie dość tego wiecznego oceniania i wmawiania nam, że polskie morze to obciach i nuda. Wszyscy na siłę lecą do Grecji i Egiptu, a tymczasem to mój syn jako jedyny w klasie wie, jak wygląda prawdziwy, zapierający dech w piersiach zachód słońca nad Bałtykiem. To on wraca z wakacji z pięknymi wspomnieniami dzikiej przyrody, a nie z pamięcią o betonowym basenie z tłumem turystów. Zagraniczny szpan na klasowej grupie kontra urok polskiego wybrzeża Najbardziej śmieszy mnie fakt, jak bardzo dorośli potrafią zatracić zdrowy rozsądek tylko po to, by pokazać się przed innymi rodzicami w szkole czy na Instagramie. Ciąganie małych dzieci w morderczy, afrykański upał, gdzie temperatura w lipcu przekracza czterdzieści stopni, to dla mnie żadna przyjemność, a jedynie koszmar. Dzieci moich znajomych z klasy Michała większość urlopu spędzają w klimatyzowanych pokojach hotelowych, bo na zewnątrz nie da się oddychać, albo moczą się w chlorowanej wodzie, którą mają na co dzień w miejskim basenie. My tymczasem nad Bałtykiem mamy prawdziwą wolność i przestrzeń. Michał uwielbia te nasze chłodniejsze poranki, kiedy zakładamy bluzy, bierzemy koce i idziemy na pustą jeszcze plażę zbierać muszelki i bursztyny wyrzucone przez nocny sztorm. Dla dziewięciolatka to jest prawdziwa przygoda − budowanie bazy z parawanów, rzucanie się w fale i jedzenie gofrów, bez sztywnego rygoru hotelowego all inclusive. Zagraniczne kurorty omijam szerokim łukiem Wielu rodziców uważa, że polskie morze to synonim drożyzny i kiepskiej pogody, ale ja wolę zaryzykować dwa…

wakacje-nad-Baltykiem-2-ad8e1d4.png
width: 1600
height: 1200

„Teściowie zgubili moje dziecko na wakacjach w Juracie. Nigdy sobie nie wybaczę, że im zaufałam”
type: item
date: 2026-06-18T19:08:32.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
subject: z życia wzięte
description: Z moim mężem, Patrykiem, od czterech lat jesteśmy dumnymi rodzicami małego Tymona. Gdy na początku czerwca moi teściowie zaproponowali, że zabiorą naszego jedynaka na upragnione wakacje do Juraty, długo biłam się z myślami. Ostatecznie uległam ich gorącym zapewnieniom, że nadmorski mikroklimat dobrze zrobi maluchowi, a oni nie opuszczą go nawet na krok. Moje bezgraniczne zaufanie do dziadków i cały domowy spokój legły jednak w gruzach wczoraj wieczorem, w połowie trwania ich wyjazdu. Gdy zadzwoniłam na FaceTime, by tradycyjnie życzyć synkowi dobrej nocy, na ekranie zobaczyłam jedynie zmieszaną twarz teściowej.
encoded: Urszula z nienaturalnym uśmiechem oznajmiła, że mały już śpi i nie może podejść do telefonu. Widziałam wyraźnie, że coś ukrywa, moje serce waliło jak szalone. W tamtej sekundzie do rozmowy ostro wtrącił się mój teść. Prawda o tym, co stało się nad otwartą wodą, sprawiła, że prawie osunęłam się na podłogę. Incydent na plaży i zmowa milczenia Była godzina dwudziesta. Siedziałam z mężem w salonie, odliczając dni do końca ich urlopu. Gdy połączenie wideo zostało odebrane, zamiast radosnej buzi Tymona, w obiektywie pojawiła się moja teściowa, Urszula. Siedziała w ciemnym rogu pokoju pensjonatu, a jej oczy były podejrzanie czerwone. − Cześć, kochanie! Przepraszam, ale Tymuś dzisiaj bardzo wcześnie padł, śpi już jak suseł − zaczęła mówić pospiesznie, nerwowo poprawiając włosy i starając się zagłuszyć drżenie w głosie. − Bawił się cały dzień, zmęczył się powietrzem, więc już go nie budzimy. Zadzwonimy jutro, dobrze? Moja matczyna intuicja natychmiast podpowiedziała mi, że pod tym wymuszonym optymizmem kryje się coś potwornego. Sposób, w jaki Urszula unikała wzroku i próbowała szybko zakończyć rozmowę, zasiał we mnie potężny niepokój. „Mamo, ale przecież zawsze chociaż na sekundę pokazujesz mi go, jak śpi. Wszystko w porządku? Stało się coś?” − zapytałam, czując, jak serce zaczyna mi walić jak młotem. Wyznanie udręczonego dziadka Zanim teściowa zdążyła wymyślić kolejną wymówkę, z tyłu pokoju dobiegł głęboki, załamany głos mojego teścia, Wiktora. Na ekranie pojawiła się jego posiwiała głowa. Odepchnął delikatnie rękę żony, która próbowała zasłonić obiektyw, i spojrzał prosto w kamerkę. − Przestań kłamać, Ula! Nie ma sensu nic ukrywać przed matką. Ona ma prawo wiedzieć! − wykrzyczał teść, a z jego oczu popłynęły łzy. − Karolina, Patryk... przepraszam was. O mało nie doprowadziliśmy dzisiaj do najgorszej tragedii. Tymuś śpi, bo jest potwornie wykończony i roztrzęsiony tym, co wydarzyło się po południu na plaży w Juracie. My... my go zgubiliśmy. W tamtej sekundzie poczułam, jak …

tesciowie-zgubili-dziecko-bacc896.png
width: 1600
height: 1200

Jej córka wróciła ze szkoły z płaczem. „Śmiali się ze mnie, że jesteśmy biedni, bo jedziemy do Darłówka”
type: item
date: 2026-06-17T11:33:22.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Siedzę w kuchni, patrzę na kupione z wielką radością nowe klapki plażowe dla córki i czuję potworną bezsilność, bo zamożność rodziców stała się dla dzieciaków ze szkoły jedyną miarą wartości drugiego człowieka.
encoded: Szanowni Państwo, moja dziesięcioletnia córka Lenka wróciła ze szkoły z płaczem, rzuciła plecak w kąt i zamknęła się w swoim pokoju, nie chcąc ze mną w ogóle rozmawiać. Kiedy w końcu udało mi się ją utulić i wyciągnąć z niej, co się stało, usłyszałam słowa, które do teraz dźwięczą mi w uszach i sprawiają, że mam ochotę iść do tej placówki i zrobić potężną awanturę. Moje dziecko wykrztusiło przez łzy, że rówieśnicy z klasy zorganizowali sobie w szatni wielką licytację i śmiali się z niej, że jesteśmy biedni, bo jedziemy na urlop do Darłówka, a nie do ciepłych krajów. Dziewczynki z jej klasy z dumą opowiadały o wielkich basenach i palmach w Turcji czy Grecji, a nasz planowany wyjazd na kwaterę nad Bałtykiem uznały za totalny obciach i synonim biedy. Wakacje nad polskim morzem hitem czy powodem do wstydu w klasie Boli mnie fakt, jak głęboko w głowy tych dziesięciolatków wszedł ten cały konsumpcjonizm, snobizm i chora potrzeba wiecznego szpanowania przed znajomymi z ławki. Przecież my z mężem ciężko pracujemy, nie klepiemy biedy, ale świadomie wybieramy nasze polskie morze, bo uwielbiamy ten nadmorski klimat, spacery po lesie sosnowym i wieczorne gofry na plaży w Darłówku. Dla nas to miały być cudowne, wyczekane dwa tygodnie świętego spokoju od pracy i szkolnego kieratu, a przez bezmyślne okrucieństwo dzieciaków zamieniły się w powód do potwornego wstydu dla mojej córki. Lenka przez cały wieczór pytała mnie, dlaczego my nie możemy polecieć samolotem, dlaczego nie mamy opcji all inclusive i czy na pewno stać nas na normalne życie, skoro inne dzieci z klasy uważają nas za ubogich. No ludzie święci, skąd w tak młodych istotach bierze się tyle jadu, pogardy i bezwzględności dla kogoś, kto nie wpisuje się w ich bogaty, instagramowy schemat idealnych wakacji? Przecież te dzieci nie zarobiły same ani jednej złotówki na te swoje luksusowe kurorty, a zachowują się jak wielcy biznesmeni, którzy mają prawo pluć na każdego, kto spędza lato w kraju. Jak rozmawiać z dzieckiem o bogac…

corka-wrocila-z-placzem-63af033.png
width: 1600
height: 1200

„Co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem. Wakacje all inclusive są dla pozerów, żal mi ich dzieci”
type: item
date: 2026-06-14T14:15:04.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dziećmi
description: Ta mama co roku wybiera dla dzieci tradycyjne, polskie uzdrowisko nad Bałtykiem i otwarcie mówi, co myśli o rodzicach goniących za luksusem z Instagrama.
encoded: Zaledwie kilka dni temu po raz kolejny usłyszałam w pracy tę samą, pełną wyższości dyskusję na temat planów urlopowych. Koleżanki z biura prześcigają się w rezerwowaniu drogich wycieczek do Turcji, Egiptu czy na Zanzibar, z dumą opowiadając o basenach, palmach i luksusowych hotelach z opcją all inclusive. Patrzyły na mnie z autentyczną litością, gdy ze spokojem ogłosiłam, że ja z mężem i naszą dwójką maluchów od lat niezmiennie wybieram spokojne, polskie uzdrowisko nad Bałtykiem. Poczułam wtedy tak potężną złość i potrzebę buntu, że postanowiłam napisać ten list, bo mam już serdecznie dość tego wszechobecnego snobizmu. Chcę powiedzieć to głośno i bez ogródek: co roku biorę dzieci do uzdrowiska nad Bałtykiem, a wakacje w tropikach są moim zdaniem wyłącznie dla pozerów i jest mi po prostu żal ich wymęczonych dzieci. Rodzice dla własnego szpanu i kilku ładnych zdjęć w mediach społecznościowych fundują swoim pociechom prawdziwą katorgę, całkowicie ignorując ich realne potrzeby. Dlaczego polskie uzdrowisko nad Bałtykiem wygrywa z egzotyką? Nasza rodzina od lat wybiera małe, ciche uzdrowisko położone niedaleko Międzyzdrojów i jest to najlepsza decyzja, jaką mogliśmy podjąć jako odpowiedzialni rodzice. Bałtyk w czerwcu i lipcu oferuje coś, czego nie kupi się za żadne pieniądze w rajskich resortach − zbawienny dla zdrowia jod, czyste, rześkie powietrze i wspaniały mikroklimat. Moje dzieci po dwóch tygodniach spędzonych na polskich plażach, spacerach po lasach sosnowych i wdychaniu morskiej bryzy niemal w ogóle nie chorują w okresie jesienno-zimowym. W tropikach zamiast zdrowia funduje się maluchom gigantyczny szok termiczny, kiedy z rozgrzanego dworu wchodzą do klimatyzowanych pokojów hotelowych. Nie rozumiem, jak można świadomie narażać małe dziecko na tak drastyczne zmiany tylko po to, by móc pochwalić się znajomym egzotycznym kierunkiem. Dla dziecka luksusowy marmur w hotelowym lobby nie ma żadnego znaczenia, ono potrzebuje bezpiecznej przestrzeni, stabilnej temperatury …

uzdrowisko-nad-Baltykiem-7d0479a.png
width: 1280
height: 720

„Koledzy syna żyją w złotej klatce zagranicznych hoteli. Smutne, że nigdy nie budowali zamku z piasku nad Bałtykiem”
type: item
date: 2026-06-14T11:33:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Droga Redakcjo, piszę ten list poruszona wczorajszą rozmową, którą podsłuchałam w pokoju mojego dziesięcioletniego syna, Kacpra. Odwiedziło go dwóch kolegów z klasy. Chłopcy z wypiekami na twarzach licytowali się, który hotel w Turcji będzie miał większy aquapark, gdzie dostaną lepsze lody bez limitu i w którym kurorcie all inclusive animacje będą trwały do północy.
encoded: Gdy mój Kacper z dumą wtrącił, że za trzy tygodnie znowu jedziemy do naszego ukochanego uzdrowiska w Kołobrzegu, w pokoju zapadła kpiąca cisza. „Nad Bałtyk? Przecież tam jest nudno, woda jest zimna i nie ma zjeżdżalni” − podsumował jeden z kolegów. Gdy to usłyszałam, serce podeszło mi do gardła. Poczułam ogromny żal, ale nie z powodu mojego syna. Zrobiło mi się smutno na myśl o tych wszystkich dzieciach, które nigdy tak naprawdę nie doświadczyły magii prawdziwych wakacji. Wakacje z dzieckiem: tylko nad polskim morzem Od dziesięciu lat, odkąd Kacper przyszedł na świat, każda nasza letnia wyprawa ma tylko jeden kierunek: polskie morze. Jako matka dbająca o zdrowie swojego dziecka, od początku stawiałam na naturalne walory naszego klimatu. Amortyzacja kosztów, zbawienny dla dróg oddechowych jod i unikalny mikroklimat nadmorskich uzdrowisk to powody, dla których nie zamieniłabym Bałtyku na żadne, nawet najbardziej luksusowe tropiki. U nas jest po prostu najpiękniej. Niestety, we współczesnym świecie panuje chora presja na zagraniczne wyjazdy na pokaz. Inne mamy z klasy mojego syna prześcigają się w postach na Instagramie, wrzucając zdjęcia spod palm w Egipcie czy Grecji. Często biorą na te wycieczki potworne kredyty, byle tylko się pokazać. Smutne jest to, że w tej pogoni za luksusem zupełnie zapominają o tym, czym powinny być dziecięce wakacje. Wolimy dziką plażę i bursztyny od zamkniętego kurortu Rozmawiając później z Kacprem, zapytałam go, czy jest mu przykro z powodu słów kolegów. Odpowiedź mojego dziesięciolatka sprawiła, że poczułam gigantyczną dumę. − Mamo, oni mi współczują, a ja współczuję im − powiedział, tuląc się do mnie. − Opowiadali, że cały dzień siedzą przy hotelowym basenie, bo na plaży poza hotelem jest za gorąco i nie wolno im wychodzić. Oni nawet nie wiedzą, jak wygląda i jak pachnie prawdziwa, dzika plaża! Nigdy nie szukali bursztynów po burzy, nie jedli jagodzianek od pana chodzącego po piasku i nie wiedzą, jaką frajdą jest budowanie wielkiego zamk…

wakacje-nad-Baltykiem-3f7d16a.png
width: 1280
height: 720

„Na wakacje nad Bałtykiem dla rodziny 2+1 wydałam 1000 zł, razem z noclegiem”. Polka odkryła tajemnicę tanich wakacji
type: item
date: 2026-06-12T07:15:47.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: wakacje nad morzem
description: Czy rodzinne wakacje nad morzem naprawdę muszą kosztować kilka tysięcy złotych? Nasza czytelniczka przekonuje, że nie. W liście do redakcji opisała, jak spędziła tydzień nad Bałtykiem z mężem i dzieckiem, wydając około 1000 zł na całą rodzinę.
encoded: Do redakcji napisała czytelniczka, która postanowiła podzielić się swoim sposobem na tanie wakacje nad morzem. Jak podkreśla, nie były to luksusowe wczasy w hotelu z basenem, ale przez tydzień nikt nie chodził głodny, a rodzinie nie brakowało atrakcji. Publikujemy jej list. „Znajomi myśleli, że żartuję” Kiedy powiedziałam znajomym, że jedziemy nad morze za około tysiąc złotych we trójkę, większość była przekonana, że przesadzam albo czegoś nie liczę. Tymczasem naprawdę udało nam się zmieścić w takim budżecie. Mieszkamy w Toruniu. Nad morze pojechaliśmy pociągiem, oczywiście ze zniżką w ramach Biletu Rodzinnego. Dodatkowo bilety kupiliśmy wcześniej, dzięki czemu wyszły taniej. Z Gdańska dojechaliśmy jeszcze lokalnym autobusem do Jantaru. Największą oszczędnością okazał się nocleg. Zamiast pensjonatu czy apartamentu wybraliśmy pole namiotowe. Dla wielu osób to pewnie krok wstecz, ale dla nas był to element wakacyjnej przygody. Dziecko było zachwycone samym faktem spania w namiocie. Za pobyt płaciliśmy według cennika pola namiotowego. Dorośli po 20 zł za dobę, dziecko 10 zł. Za namiot nie doliczali, więc koszt noclegów był wielokrotnie niższy niż w najtańszych pensjonatach. „Gotowaliśmy sami, ale codziennie był też mały wakacyjny luksus” Nie ukrywam, że sporo dało nam własne jedzenie. Zabraliśmy kuchenkę turystyczną, garnki i podstawowe produkty. Na miejscu dokupywaliśmy pieczywo, warzywa, owoce czy nabiał w lokalnym markecie albo w Dino w Stegnie. Śniadania jedliśmy na kempingu, obiady gotowaliśmy sami. Były makarony, zupy, ryż z warzywami, czasem jajecznica czy naleśniki. Nie była to kuchnia restauracyjna, ale nikt nie narzekał. Jednocześnie nie chcieliśmy, żeby dziecko miało poczucie, że oszczędzamy na wszystkim. Dlatego codziennie kupowaliśmy coś typowo wakacyjnego. Jednego dnia gofra, innego frytki, czasem lody. To właśnie te drobne przyjemności najbardziej kojarzą się z wakacjami. Wieczorami spacerowaliśmy po plaży, zbieraliśmy muszelki i oglądaliśmy zachody słoń…

tanie-wakacje-nad-Baltykiem-5c32ae0.jpg
width: 1280
height: 720

„Policzyłam, ile wydamy na wakacje dla 4-osobowej rodziny. Przepłakałam cały wieczór”
type: item
date: 2026-06-01T06:12:44.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Prawo i finanse
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Podsumowanie wydatków na rodzinny urlop nad Bałtykiem może doprowadzić do łez. Przeczytaj poruszający list matki, która policzyła koszty noclegów, jedzenia i atrakcji dla 4-osobowej rodziny.
encoded: Szanowna Redakcjo, piszę do Was, bo czuję się po prostu bezsilna i oszukana przez rzeczywistość, w której przyszło nam żyć i wychowywać dzieci. Usiadłam wczoraj wieczorem z kalkulatorem, żeby zaplanować nasze wymarzone wakacje nad polskim morzem, a skończyło się na tym, że przepłakałam kilka godzin, patrząc na liczby, które kompletnie zrujnowały moje marzenia o rodzinnym wypoczynku. Przez cały rok oszczędzaliśmy z mężem każdy grosz, odmawialiśmy sobie wyjść do kina czy nowej sukienki, byle tylko zabrać nasze dzieci chociaż na tydzień do Jastrzębiej Góry czy Władysławowa. Chcieliśmy, żeby Antoś i Zuzia pobiegali po piasku, poczuli zapach jodu i po prostu odpoczęli od szkoły i przedszkola. Ale to, co zobaczyłam na stronach z noclegami i w cennikach atrakcji, to nie jest zwykła drożyzna − to jest jawne wykluczenie zwykłych, ciężko pracujących rodzin z prawa do urlopu. Jako matka czuję ogromny ból, że nie stać mnie na to, by dać dzieciom słońce i szum fal, bo system finansowy po prostu nas pożarł. Ceny noclegów nad polskim morzem to czyste szaleństwo Kiedy zaczęłam przeglądać oferty pensjonatów, myślałam, że to jakaś pomyłka w systemie albo żart. Za siedem nocy w pokoju czteroosobowym, bez żadnych luksusów, w obiekcie, który pamięta jeszcze czasy mojego dzieciństwa, właściciele żądają teraz kwot, które przyprawiają o zawrót głowy. Średnio wychodzi nam od 400 do 600 złotych za dobę za sam dach nad głową, a przecież musimy jeszcze dojechać na miejsce, co przy obecnych cenach paliwa jest kolejnym wydatkiem rzędu kilkuset złotych. Gdy podliczyłam tylko sam nocleg i dojazd, wyszło mi blisko 4,5 tysiąca złotych − i to zanim w ogóle dotkniemy stopą piasku na plaży! Poczułam się wtedy tak, jakby ktoś dał mi w twarz. Pracujemy z mężem na pełne etaty, staramy się, a okazuje się, że tydzień w skromnym pokoju z łazienką na korytarzu to dla nas wydatek, który pochłania niemal dwie nasze wspólne pensje. Gdzie podziały się czasy, gdy wakacje były czymś naturalnym, a nie towarem luksus…

koszty-wakacji-d33d9f7.png
width: 1600
height: 1200

Bon na wakacje 1250 zł. Dostaną go tylko dzieci z tych roczników, ale trzeba się pospieszyć
type: item
date: 2026-05-07T10:15:24.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: wakacje dla dzieci
subject: wakacje nad morzem
description: Kolonie z wysokimi dopłatami dla dzieci rolników wracają w 2026 r. Wyjazdy zaplanowano do nadmorskich ośrodków w Rowach, Poddąbiu i Łukęcinie. Wsparcie obejmuje dzieci w wieku 6–16 lat, a o przyjęciu decyduje kolejność zgłoszeń.
encoded: W 2026 roku dzieci z rodzin rolniczych mogą pojechać na letnie kolonie nad morze z dofinansowaniem z KRUS. Dopłata wynosi 1250 zł na uczestnika, a rodzice płacą jedynie 1050 zł. Wyjazdy zaplanowano w ośrodkach w Rowach, Poddąbiu i Łukęcinie, a liczba miejsc jest ograniczona − liczy się kolejność zgłoszeń. Dopłata większa niż opłata rodzica, ale liczy się termin zgłoszenia Z perspektywy domowego budżetu ta oferta wygląda wyjątkowo korzystnie: cena turnusu została ustalona na 1050 zł za dziecko, a wsparcie z Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników sięga 1250 zł na osobę. To oznacza, że dofinansowanie przewyższa koszty po stronie rodziny. Warto jednak pamiętać o dwóch ważnych zasadach. Po pierwsze, liczba miejsc jest ograniczona, więc zwlekanie z decyzją może skończyć się brakiem wolnych terminów. Po drugie, o przyjęciu na turnus decyduje kolejność zgłoszeń. Zapisy są prowadzone na stronach internetowych izb rolniczych − to tam pojawiają się informacje organizacyjne. Kto może skorzystać? Dopłaty dostaną dzieci z kilku roczników Program jest kierowany do dzieci z rodzin rolniczych, czyli takich, w których przynajmniej jeden rodzic jest ubezpieczony w KRUS. Przy kwalifikacji kluczowy jest wiek dziecka: wsparcie obejmuje dzieci od 6 do 16 lat, czyli urodzone od 1 stycznia 2010 roku. Trzy miejscowości nad Bałtykiem i konkretne ośrodki, w których odbędą się turnusy Turnusy zaplanowano w trzech nadmorskich lokalizacjach, znanych z rodzinnego klimatu i bliskości plaż: Rowy − ośrodek „Lazur bis”, Poddąbie − ośrodek „Lazur”, Łukęcin − ośrodek „Wrzos”. W każdym z tych miejsc organizatorzy zapowiadają komfortowe warunki pobytu, pełne wyżywienie oraz opiekę wykwalifikowanej kadry. Dla wielu rodziców to najważniejsza część informacji: dziecko ma zapewnioną opiekę i stały plan dnia, a jednocześnie wyjazd jest typowo wakacyjny − z przestrzenią na ruch i odpoczynek. Plan dnia pełen ruchu i wycieczek, czyli co realnie czeka dzieci na miejscu Program kolonii jest ułożony…

dofinansowanie-wakacji-23ab215.png
width: 1600
height: 1200

Moje dzieci załatwiają się pod krzaczkiem. W razie „dwójki” mam przy sobie woreczki
type: item
date: 2025-08-15T11:22:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: wakacje nad morzem
subject: wychowanie
description: Wiem, że wielu osobom się to nie spodoba, ale nie mam zamiaru udawać, że moje dzieci mają pęcherze i brzuchy ze stali. Jeśli muszą się załatwić na spacerze czy plaży, to po prostu to robią. I nie uważam, żeby to było coś, czego trzeba się wstydzić.
encoded: „Mamo, muszę siusiu” – słyszę co chwilę Mam trójkę dzieci w wieku przedszkolnym. Każdy, kto ma małe dzieci, wie, że z nimi nie ma czegoś takiego jak przewidzenie momentu, w którym zachce się im do toalety. Można pytać przed wyjściem, w drodze, ale kiedy dziecko musi, to musi – teraz, zaraz, natychmiast. Na spacerach po lesie czy na plaży nie mam problemu z tym, żeby dziecko załatwiło się pod krzaczkiem. Oczywiście wybieram miejsce ustronne, dbam, by nie było to przy czyjejś posesji, w miejscu widocznym dla wszystkich czy na środku plaży. Zresztą – w lesie ludzie od zawsze załatwiali swoje potrzeby w ten sposób i nagle teraz wielkie oburzenie. Co z „dwójką”? Też mam na to sposób Nie raz spotkałam się z pytaniem – a co, jeśli dziecko musi zrobić coś więcej niż siusiu? Dla mnie to żaden problem. Od dawna wożę w plecaku kilka woreczków na psie odchody. Jeśli pies może się załatwić, a właściciel ma obowiązek posprzątać, to dlaczego ja nie mogę zrobić tak samo w razie potrzeby dziecka? Woreczek, chusteczki nawilżane, żel dezynfekujący do rąk – i po sprawie. Nie zostawiam po moich dzieciach „niespodzianek” w krzakach, tak samo jak nie zostawiam po swoim psie. Uważam, że to normalne i odpowiedzialne zachowanie. Dziecko się załatwi, nie boli go brzuch, nie trzyma w sobie całego dnia, ja sprzątam, nikt się o nic nie potyka. „Brzydzę się takich ludzi” – usłyszałam na plaży Ostatnio na plaży nad morzem mój 4-letni syn bardzo musiał siusiu. W pobliżu był tylko toi-toi, do którego sama nie chciałabym się załatwiać. Dlatego zabrałam go za wydmę i pomogłam mu się załatwić. Gdy wracaliśmy, minęła mnie kobieta w kostiumie kąpielowym i rzuciła pod nosem: „Brzydzę się takich ludzi, plaża to nie toaleta”. Nie skomentowałam, bo nie miało to sensu. Ale pomyślałam sobie, że pewnie sama za dziecka załatwiała się na plaży. Poza tym moje dziecko nie zrobiło tego na kocu obok niej ani nie sikało w morze przy innych, tylko dyskretnie w krzaczki. Naprawdę wolałabym iść z nim do czystej toalety z…

dziecko-na-plazy-w-piasku-32944bf.jpg
width: 1200
height: 900

10 miejsc nad Bałtykiem, w których odpoczniesz z dziećmi. Nr 4 to hit: tam nigdy nie ma tłumów
type: item
date: 2025-06-09T13:02:00.000Z
creator: bturska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: bezpieczne wakacje
subject: wakacje nad morzem
subject: wakacje z dzieckiem
description: Gdzie jechać nad morze z dzieckiem, aby uniknąć tłumów, hałasu i wysokich cen? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców planujących wakacje i ceniących spokój. Podpowiadamy, jakie nadbałtyckie miejscowości są najlepsze dla rodzin z dziećmi i jakie atrakcje nad morzem wybrać. Gdzie najmłodsi nie będą się nudzić, nawet gdy nie dopisze pogoda, a rodzice odpoczną od codziennego zgiełku?
encoded: Jeśli planujesz wakacje z dziećmi w Polsce, to urlop nad Bałtykiem jest świetnym pomysłem. Pod warunkiem, że wybierzesz miejscowość, w której maluch będzie czuł się naprawdę dobrze. Wczasy nad morzem z niemowlakiem lub kilkulatkiem to nie to samo co szalone wakacje z grupką bezdzietnych, lubiących się bawić przyjaciół. Dziecko, zwłaszcza małe, ma inne potrzeby i co innego jest dla niego atrakcją. Podpowiadamy, gdzie wybrać się nad morze z dzieckiem, aby wypoczynek był bezpieczny i udany. Podajemy listę ciekawych miejsc nad morzem dla dzieci. Znajdziecie na niej topowe miejscowości i liczne atrakcje dla dzieci nad morzem. Spis treści: Wakacje nad morzem z dzieckiem: na co zwrócić uwagę? Gdzie nad morze z dzieckiem? Świnoujście: najszersza plaża w Polsce Międzywodzie: wakacje bliżej natury Dziwnów: idealny dla niemowlaków i małych dzieci Trzęsacz: a może tak koleją? Mrzeżyno: coś dla małego marynarza Chłopy: jeśli cenisz sobie ciszę i spokój Darłówko: jedyny taki most w Polsce Wicie: nie tylko morze, ale i jezioro Karwia: z dala od zgiełku Sopot: koniecznie pokaż dziecku molo Wakacje nad morzem z dzieckiem – na co zwrócić uwagę? Gdzie najlepiej nad polskie morze z dzieckiem? Wakacje z dzieckiem nad polskim morzem trzeba rozsądnie zaplanować. Najlepiej wybrać miejsce, które oferuje szereg atrakcji dla dzieci: czysty piasek na plaży (nikt nie lubi wypoczywać wśród wyłażących z kosza śmieci); względny spokój – dudniące dyskoteki, pędzące quady, ścisk na plaży i tłumy na deptaku nie będą atrakcją dla maluszka; lokalizację zapewniającą szybkie dotarcie na plażę; plac zabaw i inne atrakcje dla dzieci. Dlatego polecamy przede wszystkim małe, spokojne miejscowości, gdzie nie trzeba przeciskać się między grajdołkami. Wolisz tętniące życiem, duże kurorty? One też znalazły się w naszym zestawieniu, bo i w nich można znaleźć spokojniejsze rejony. Wybierając miejsce wypoczynku nad morzem, możesz kierować się wyróżnieniami Błękitnej Plaży, by mieć pewność, że będziecie odpoczywać n…

dtpMAV-123262-edf8a4b.jpg
width: 1342
height: 1006

Dzieci, wakacje i morze? Tylko w Golden Tulip Międzyzdroje Residence
type: item
date: 2022-07-22T09:28:00.000Z
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: atrakcje dla dzieci
subject: gdzie nad morze z dzieckiem
subject: wakacje nad morzem
description: Urlop z dzieckiem zazwyczaj przysparza wielu emocji, a im młodszy maluszek, tym więcej stresu związanego z wakacyjnym wyjazdem. A przecież każdy rodzic potrzebuje chwili wytchnienia także dla siebie, prawda? Dlatego planując urlop, warto zdecydować się na obiekt, który będzie w pełni odpowiadać wszystkim członkom rodziny. Na szczęście w Golden Tulip Międzyzdroje Residence udało się połączyć potrzeby zarówno dzieci, jak i rodziców!
encoded: Kameralne otoczenie, zieleń, cisza, spokój, a jednocześnie niesamowicie blisko do pięknej, szerokiej, piaszczystej plaży to fantastyczne warunki do spędzenia wakacji z dzieckiem. Wielu rodziców wie jednak, że wakacje z dziećmi rządzą się swoimi prawami i takie warunki nie zawsze są wystarczające... A gdy pogoda nad morzem spłata figla, dziecko obudzi się głodne w nocy lub wstanie rześkie i wesołe o 5 rano, gdy wszyscy dookoła chcą jeszcze spać? Właśnie dlatego położony na uboczu kompleks pięciu kameralnych budynków Golden Tulip Międzyzdroje Residence oferuje znacznie więcej, a wietrzna czy deszczowa pogoda nie zepsuje wam zasłużonego wypoczynku. Przecież każdy zasługuje na chwileczkę zapomnienia, prawda? Niesamowite atrakcje dla dzieci w każdym wieku Idealne warunki dla rodzin z dziećmi to nie tylko fantastyczny plac zabaw czy pełen atrakcji pokój gier, w których do dyspozycji są: tenis stołowy, piłkarzyki, Xbox i bilard. To także wspaniałe animacje zorganizowane przez wykwalifikowany i pełen kreatywnych pomysłów personel. Myślisz, że twoje dziecko nie będzie tym zainteresowane? Golden Tulip Międzyzdroje Residence oferuje różnorodne zajęcia dopasowane do potrzeb i zainteresowań wszystkich najmłodszych gości, niezależnie od ich wieku. Golden Tulip Międzyzdroje Residence W bogatej ofercie znajdują się integracyjne zabawy ruchowe na świeżym powietrzu, zajęcia plastyczne czy kulinarne. Pozwól swojemu maluchowi wyrazić się przez kreatywną moc wyobraźni! Twoje dziecko z pewnością będzie zachwycone. Aktywny wypoczynek dla małych i dużych Czy jest coś fajniejszego niż beztroska zabawa w piasku? Bliskość natury to gwarancja aktywnego wypoczynku dla dzieci i… dorosłych! Wspólne budowanie zamków, spacery brzegiem morza, puszczanie latawców, piesze lub rowerowe wycieczki leśnymi ścieżkami to niejedyne atrakcje, jakie czekają na was w Golden Tulip Międzyzdroje Residence. Gdy słońce skryje się za chmurą, twoje dziecko nie zazna nudy! Kryty basen, pełne bąbelków jacuzzi czy wanna …

imgTEevwg-5e076e6.jpg
width: 1000
height: 536