12 rzeczy, które cię ominą, jeśli zbyt często zerkasz na telefon
Żadna mama nie chce stracić najważniejszych momentów w życiu swojego dziecka.
Są chwile, na które czeka każdy rodzic. Mama, która nie widzi pierwszych kroków dziecka, ma poczucie, że ominęło ją coś ważnego. Dziś coraz częściej zapominamy o błahostkach, za którymi kiedyś możemy tęsknić. Zamiast życia chwilą, żyjemy w wirtualnym świecie smartfonów i tabletów. Czas to zmienić! Co cię omija, gdy spędzasz czas z telefonem w ręku? Uśmiech dziecka na widok kolorowego balona. Oczy pełne dumy, gdy twojemu dziecku uda się zbudować wieżę z klocków. Wyraz twarzy twojej przyjaciółki, kiedy mówi ci o czymś ważnym. Uśmiech przypadkowego przychodnia, który mijał cię na spacerze. Staruszek siedzący na przystanku, podobny do twojego ukochanego dziadka. Nieśmiała koleżanka z pracy, która wstydziła się podejść do ciebie i porozmawiać. Rozczarowanie twojego dziecka, gdy przegapisz jego pierwsze sekundy na rowerze. Możliwość ustąpienia miejsca w tramwaju kobiecie w ciąży. Pierwsze kroki twojego dziecka. Moment, w którym twój maluch spada z fotela i zaczyna płakać. Szczeniak, który zaczął wesoło machać ogonem na twój widok. Widok spadających liści i kasztanów na chodniku. Telefon oddala cię od rodziny Jeśli zbyt często zerkasz na ekran swojego telefonu, czytasz wiadomości, chatujesz z koleżanką lub grasz, możesz mieć pewność, że ominie cię mnóstwo wspaniałych i niepowtarzalnych momentów. Korzystanie ze smartfona i portali społecznościowych uzależnia. Im więcej czasu spędzasz, przeglądając posty znajomych na Facebooku, tym większe prawdopodobieństwo, że nawet nie zauważysz, ile rzeczy umyka ci na co dzień. Gdy sięgasz po telefon "żeby coś sprawdzić", zaczynasz się rozpraszać, masz trudności ze skupieniem uwagi. To, co może wydawać się błahe, będzie kiedyś tym, za czym zatęsknisz. Odłóż telefon, pobądź ze swoją rodziną. Straconego czasu nie możesz cofnąć. Czytaj także: Nie patrz na telefon podczas zabawy z dzieckiem! źródło: psychologytoday.com
Zakupy z dzieckiem - pierwszy raz w przymierzalni
Jeśli wszystko dobrze zorganizujesz, wyjdziesz ze sklepu zadowolona, a przymierzanie garderoby będzie się twojemu dziecku przyjemnie kojarzyć.
Zakupy z dzieckiem to dla rodziców próba cierpliwości. Zwłaszcza jeśli chodzi o ubranka. Kupowanie zabawek to przecież coś zupełnie innego. Zwykle niełatwo nakłonić dziecko na przymierzenie nowej koszulki lub bucików. Niektóre dzieci na hasło „sklep” wzbraniają się przed wyjściem z domu. Jest jednak kilka sposobów, dzięki którym nie powinny protestować. Rewia mody w domu Zanim zabierzesz dziecko na zakupy, oswajaj je z przymierzaniem ubrań. Zachęć je do zabawy w przebieranki, tworzenie śmiesznych zestawów. Dziewczynki chętnie przystaną na zorganizowanie rewii mody. Możecie też stworzyć własną kolekcję odzieżową, wycinając ze starszym dzieckiem z gazet zdjęcia ubrań i dowolnie zestawiając je ze sobą na kartkach papieru. Dobrze służy także przebieranie lalek lub misiów, im też można od czasu do czasu kupić nowe ubranko. Niech dziecko pokaże, jakie ubrania lubi, starszy może powie, co mu się w nich podoba. Wtedy łatwiej będzie szukać w sklepie czegoś w podobnym stylu. Najedzone i wypoczęte dziecko idzie na zakupy Dziecko dobrze przygotowane do rajdu po sklepach to dziecko najedzone i wypoczęte. Wybierz taką porę dnia, gdy dziecko jest w najlepszej formie, a w sklepach nie ma tłoku. I nie przesadzaj z czasem. Nawet najbardziej cierpliwe dziecko po godzinie zwykle zaczyna marudzić. Jeśli dziecko używa smoczka, nie zapomnij go zabrać. Jego brak może zakłócić miłą atmosferę. Pamiętaj o pieluszkach jednorazowych. Jeśli maluch ich już nie nosi, na wszelki wypadek weź ubranie na zmianę. W niektórych sklepach toalety są położone daleko, a na wejście do kabiny nieraz czeka się w kolejce. Kupujemy ubrania dla dzieci z naszywkami Wybierz sklep, który oferuje coś więcej niż półki i wieszaki pełne ubrań. W wielu są stoliki dla dzieci, kartki i kredki. Zachęć dziecko, by pokazało ubranka, które mu się podobają (ogranicz wybór). Dzieci zwracają uwagę na nadruki, naszywki, rzepy czy zatrzaski – i takie ubranka warto im podsuwać. Chętniej też wkładają rzeczy, które same wybrały. Zabierz do przymierzalni nie więcej niż dwa, trzy zestawy. Nie spiesz się. Podczas przymierzania zwróć uwagę na to, czy ubranie wygodnie się nakłada. Jeśli w koszulce otwór na głowę jest za mały, najlepiej od razu z niej zrezygnuj. Dodatek do ubranka Gdy chcesz nakłonić dziecko do wyboru np. sukienki, która ci się podoba, nie zadawaj ekspedientce pytań w stylu: „Czyż ona nie wygląda w tym pięknie?”. Nic w ten sposób nie osiągniesz, a malec tylko się zniechęci. W sklepach, w których można kupić dziecięcą odzież, zwykle są też zabawki. Dzieci często próbują wymusić na rodzicu zakup lalki czy klocków. Przygotuj się na taką ewentualność w domu. Przed wyjściem ustal z dzieckiem, co idziecie kupić. I staraj się tego trzymać. Atak furii wygląda nieraz groźnie, ale mija. Jeśli nie ulegniesz, z czasem dziecko zrozumie, że nie zawsze może dostać to, co chce. Zobacz też: Dwulatek w supermarkecie [CMS_PAGE_BREAK] Po zakupach z dzieckiem - zasłużony odpoczynek Długie zakupy poprawiają apetyt dzieci. Przygotuj się na taką ewentualność. Jeśli wyjście było udane, nie zapomnij dziecka pochwalić. W odwrotnym przypadku potwierdź, że na pewno było zmęczone i że następnym razem będzie lepiej. Po powrocie do domu pozwól mu odpocząć i spędzić czas na ulubionych zabawach. Na pytania rodziców odpowiada: Magdalena Dąbska, dyrektor ds. marketingu i PR sieci sklepów z artykułami dla dzieci Smyk. - Jak sklepy starają się uprzyjemnić czas zakupów małym klientom? Rodzice, którzy robią zakupy z dziećmi, mogą być pewni, że ich pociecha znajdzie u nas kącik multimedialny czy stolik z krzesełkami, przy którym dziecko może się zająć np. zabawami plastycznymi i nie będzie się nudzić. - Czy pracownicy są przygotowani, by pomóc mamie, gdy np. dziecko nie chce wejść do przymierzalni? W trakcie wizyt w naszym sklepie zdarzają się czasem przeróżne kłopotliwe sytuacje – choć są one rzadkością. Sprzedawcy są uczuleni na potrzeby i problemy rodziców. Na ich prośbę mogą zabawić dziecko, włączą się do rozmowy i subtelnie przekonają malucha, że przymierzanie ubrań może być dobrą zabawą. Współpraca opiekuna ze sprzedawcą z pewnością pomoże w opanowaniu sytuacji. - A jak wygląda kwestia udogodnień dla mam? W wielu naszych sklepach można znaleźć przewijak czy specjalny pokój dla mamy z dzieckiem. Konsultacja: dr Aleksandra Jasielska, psycholog, wykłada w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zobacz też: Udane zakupy z dzieckiem – czy to możliwe?
Myślisz, że bycie mamą to trudne zadanie? Masz rację. Bo przecież wszystko robisz pierwszy raz. Ale pamiętaj, nie jesteś sama. Inne mamy też przez to przechodziły.
Co powiedzieć początkującej mamie, która ma wyrzuty sumienia, bo wydaje jej się, że nie sprawdza się jako mama? Bo nie umie karmić piersią, trzymać smyka w ramionach, zmieniać mu pieluszki, a przecież akurat TO powinna umieć? Spytałam o to psychologa, Beatę Chrzanowską, która od wielu lat radzi naszym czytelniczkom: „To nieprawda, że kobieta POWINNA wiedzieć, jak się zajmować dzieckiem. Przecież nie rodzimy się z tą wiedzą. Pojawi się ona, ale do tego potrzebny jest spokój i wsparcie oraz wiedza innych mam”. To wszystko minie Gdzie szukać tych innych mam? Wiele z nich pisze internetowe pamiętniki, inne je wydają... Zajrzyj np. do książki „Jestem mamą” Anety Górnickiej-Boratyńskiej. Napisała w niej, że dziecko to rewolucja, której nie można sobie wcześniej wyobrazić. – Zmienia się wszystko. Począwszy od rytmu dnia, a na relacjach z mężem kończąc – pisała. Skarżyła się też, że najbardziej przeszkadzało jej to, że nie może wyjść wtedy, kiedy chce i gdzie chce. – Ale pewnego dnia to wszystko minęło. Pewne zniewolenie, jakim jest macierzyństwo, przestało mi przeszkadzać. Stałam się niemal fanatyczną wyznawczynią nowego ładu. Po pracy zajmuję się tylko dziećmi. Kiedy ich nie widzę, tęsknie za nimi. Nigdy nie przypuszczałam, że można tak kochać. Proszę o radę Na forach internetowych jest zatrzęsienie listów zaczynających się od słów: „Proszę o radę”. Mamy nie wiedzą, jaki kupić kubek, smoczek, wózek, laktator, łóżeczko... W co wyposażyć malca i młodą rodzinę? Prawda jest taka, że można obejść się bez wielu cudownych, nowoczesnych i potrzebnych młodej mamie gadżetów. Jest jednak kilka, bez których wiele kobiet nie wyobraża sobie życia. Na www.debiuty.babyonline.pl Stylka28 radzi: „Chwalę sobie ręczny laktator, bo dzięki niemu udało mi się utrzymać laktację. Przydała nam się NoseFrida do zakatarzonego noska. I ręcznik kąpielowy z kapturkiem. Nożyczki do obcinania paznokietków z zaokrąglonymi noskami. Sprawdziła się też szczotka do mycia butelek, wkładki laktacyjne i staniki do karmienia”. Nie zgadzasz się z którąś z opinii mam? Napisz swoją, podaj argumenty! Doświadczone mamy radzą innym mamom na www.debiuty.babyonline.pl Pewnie już sama odkryłaś, że nieważne, jak jesteś zmęczona, to i tak twój maluszek znajdzie sposób, by cię rozczulić czy sprawić, że będzie rozpierać cię duma. Dzięki temu zapomnisz, że jeszcze przed chwilą chciałaś płakać z wyczerpania. Nie wierzysz? Przeczytaj, co pisały (i nadal piszą) mamy, które przez wiele miesięcy dzieliły się swoim świeżo zdobytym doświadczeniem na www.debiuty.babyonline.pl. Opowiadały, jak uczyły się być mamą, jak pokonywały różne trudności. Wiele wypowiedzi nagrodziliśmy (fundatorem nagród była firma Philips Avent, współorganizator konkursu „Ważne debiuty”). Dzisiaj spośród nich wybieramy autorki rad, które zasługują na tytuł Debiut Roku. Oto zwyciężczynie i nagrodzone rady: c.d. na następnej stronie » [CMS_PAGE_BREAK] Nic na siłę Oliwia ma 14 miesięcy. Do kubka niekapka namawiałam ją cztery miesiące temu – wtedy nie chciała wziąć go nawet do ręki. Pomyślałam, że w porządku i że nic na siłę. Gdy Oliwia skończyła rok, weszła w fazę powtarzania po wszystkich wszystkiego, więc postanowiłam, że sama zacznę pić z kubeczka niekapka. Ja miałam świetną zabawę, a córeczka raz-dwa zorientowała się, o co chodzi. Myślę, że nie należy zmuszać dzieci do czegokolwiek tylko dlatego, że jego rówieśnik robi coś, czego nasz smyk jeszcze nie umie. Fajnie pokazywać dziecku coś nowego, najlepiej w formie zabawy, ale jeśli smyk nie ma ochoty czegoś robić i najwyraźniej nie sprawia mu to satysfakcji, to dajmy spokój, spróbujmy innym razem. Bo każde dziecko rozwija się indywidualnie. oliwka311220 Od Redakcji: Dziękujemy oliwce311220 za pełną zrozumienia postawę wobec dziecka, jednocześnie nie pozbawioną potrzebnej do wychowywania konsekwencji. Tylko spokój Jaś od pierwszych dni życia z ochotą pił mleko z piersi, kupki robił, jak należy i spał jak aniołek. Niestety, po trzech tygodniach skończyła się sielanka. Zachorowałam tak poważnie, że lekarz przepisał mi jakąś miksturę z piekła rodem i zakazał karmienia piersią przez 10 dni! Dla trzytygodniowego maluszka to wieczność, a dla laktacji to też wyzwanie. Można narzekać, ale można też działać. Wybrałam to drugie. Kupiłam laktator, mleko modyfikowane i butelki. Niestety, synek tylko gryzł butelkę z mlekiem, gdy ja szarpałam się z laktatorem. Byłam coraz bardziej zdenerwowana. W końcu powiedziałam STOP! Usiadłam, popatrzyłam na szkraba i pomyślałam, że jeśli nie uda się odciągnąć mleka teraz, to może powiedzie mi się za pół godziny, godzinę... Spokój podziałał jak eliksir. Przez 10 dni odciągałam pokarm kilka razy na dobę. musia Od Redakcji: Doskonale wiemy, ile stresu kosztuje młodą mamę codzienność. Dlatego zawsze apelujemy o to, by – jakimś cudem – zachowały spokój. Musia ujęła nas swoją determinacją i tym, że potrafiła znaleźć dobre rozwiązanie, mimo przeszkód. Zaufałam intuicji Tylko cztery i pół miesiąca byłam z Julką. Rzeczywistość jest smutna, w moim przypadku okazało się, że albo wracam do pracy, albo... nie mam do czego wracać. Ciężko było mi sobie wyobrazić, że ktoś będzie potrafił zaopiekować się moim dzieckiem tak dobrze jak ja. Babcie pracują i mieszkają za daleko. Żadnych sprawdzonych opiekunek nie znaliśmy. Jeśli chodzi o wybór niani, proszę, uwierzcie matczynemu instynktowi. W internecie jest sporo podpowiedzi, jak wybrać nianię, ale nawet jeśli wypadnie ona rewelacyjnie, a wy nie będziecie przekonane do niej, szukajcie dalej. Ja tak zrobiłam. Szukałam, aż znalazłam panią, która od razu przypadła mi do serca. Ciepła, kocha moje córeczki jak własne wnuczki. Ale zanim okazała się najwspanialszą nianią na świecie, sprawdziłam jej referencje, byłam u niej w domu, zaprosiłam ją na spotkania próbne. Mówiłam otwarcie o tym, czego oczekuję, ale pytałam też o jej zdanie. Słuchałam jej rad. aczp Czekać na właściwy czas Mam dwie córeczki i z perspektywy czasu widzę, że najważniejsze to znaleźć odpowiedni czas na przeniesienie dziecka do własnego łóżeczka. Po powrocie ze szpitala spaliśmy z Julką w jednym łóżku. Ja, mąż i maleństwo. Nie wysypiał się nikt. Ja budziłam się na każdy ruch małej, mąż wstawał obolały, bo spał w jednej pozycji, by nie zrobić krzywdy maleństwu, a Julka... Ona nigdy nie spała spokojnie, więc wyspana też chyba nie była. Początkowo do łóżeczka wkładałam gondolkę od wózka, bo zauważyłam, że w pustym łóżeczku mała czuje się źle. Minusem oddzielnego spania była konieczność nocnego wstawania do karmienia, kładzenie dziecka z powrotem do łóżeczka. [...] Ania to inna historia, bo każde dziecko jest inne. Córcia od początku była przyzwyczajana do spania w łóżeczku, zasypiała sama, a jedyne, czego potrzebowała do zaśnięcia, to smoczek i kołderka. Zauważyłam, że im mniej ingeruję w jej zasypianie, tym lepiej. Przytulamy się chwilę, potem otulam ją kołderką, daję smoczek i mrucząc, wychodzę z pokoju. aczp Od Redakcji: Za pomysłowość, wrażliwość i otwartość na dziecięce potrzeby. I za duże zaangażowanie w dzieleniu się doświadczeniem :)
Do tej pory maleństwo spało z wami, ale chwila, gdy po raz pierwszy zaśnie samodzielnie, zbliża się nieuchronnie. Jak przeprowadzić smyka do łóżeczka?
Plusem wspólnego spania jest to, że malec czuje się bezpiecznie. Nie musisz też wstawać w nocy, by go nakarmić (wystarczy, że przystawisz smyka do piersi i możesz dalej drzemać). Minusem – ty i twój partner nie macie czasu (i miejsca) dla siebie. Jest też zagrożenie, że dziecko tak przyzwyczai się do waszego łóżka, że trudno będzie je z niego wyekspediować. Dlatego zanim podejmiesz decyzję o przeprowadzce, oceń sytuację. Jeśli nie jesteście gotowi na taką zmianę, to nie rób nic na siłę. Kiedy zorganizować przenosiny? Najlepiej wtedy, gdy smyk zaczyna zdawać sobie sprawę, że jest samodzielnym człowiekiem, czyli między 10. a 16. miesiącem życia. To umowny przedział, bo przecież dzieci w różnym momencie życia są gotowe do zmian (niektóre już w trzecim miesiącu). Jedno jest pewne: lepiej nie organizować kilku rewolucji jednocześnie. Skup się na nauce samodzielnego spania, a nie na tym i jeszcze np. na karmieniu butelką. Oto, co warto zrobić: - Przygotuj łóżeczko albo pokoik. Na początek niech maluszek śpi w waszej sypialni, ale w swoim łóżeczku. Osobny pokój to dobre rozwiązanie dla starszego niemowlęcia. - Daj przytulankę lub kocyk. Coś, co będzie dziecku kojarzyło się ze spaniem. Mogąc przytulić się do czegoś miękkiego, poczuje się bezpiecznie. - Bądź przy dziecku, gdy zasypia. Mało który malec będzie czuł się komfortowo zostawiony sam w pokoju. Dlatego zanieś smyka do łóżeczka, przytul, pocałuj. Jeśli malec próbuje wciągnąć cię w zabawę, nie daj się. Przykryj go kołderką i wyjdź po chwili, gasząc światło i zostawiając otwarte drzwi. Przeraźliwie płacze? Wytrzymaj minutę i dopiero wtedy wejdź, ale nie bierz malca na ręce. Pogłaszcz go po plecach, mów cicho, jak go kochasz i że od dzisiaj śpi z misiem, i ponownie wyjdź. Jeśli nadal płacze, wróć do pokoju, ale po trzech minutach, a następnie – po pięciu. - Zaśpiewaj kołysankę. Sama (nawet jeśli fałszujesz) lub puść cicho płytę z kołysankami. Wiele mam twierdzi, że to działa. - Poproś o pomoc. Jeśli malec nie jest w stanie usnąć przy tobie, poproś o pomoc jego tatę. Lekcja samodzielnego spania - ósma część konkursu rozwiązana! Niektóre mamy nauczyły już kilkumiesięczne bobasy spać oddzielnie, ale są też czterolatki, a nawet pięciolatki, które usypiają w ramionach rodziców. A twoje dziecko kiedy zaczęło spać we własnym łóżeczku? O tym, jak przeprowadzić malucha do jego łóżka, doświadczone mamy opowiedziały na www.debiuty.babyonline.pl. Najciekawsze rady publikujemy i nagradzamy (w ramach konkursu „Ważne debiuty” zorganizowanego z Aventem i Babyonline.pl). Oto one: c.d. na następnej stronie » [CMS_PAGE_BREAK] Wsłuchać się w dziecko Pierwszą noc w domu Malwina spała z nami (ze względu na to, że karmiłam ją piersią). Po tygodniu zaczęło być nam ciasno, więc „wygoniłam” męża do drugiego pokoju. Rodzina powtarzała, że czeka mnie rozstanie z sy-pialnią i mężem na kilka lat. Po około trzech tygodniach postanowiłam oduczyć Malwinę spania ze mną. No i się zaczęło. Kiedy tylko położyłam najedzoną, przewiniętą córkę do łóżeczka, zaczynały się płacze i krzyki. Poddałam się. Czułam, że córka potrzebuje mojego ciepła, że sama dorośnie do spania w łóżeczku. Po mniej więcej dwóch miesiącach spróbowałam położyć małą do łóżeczka, ale w ciągu dnia. I tu niespodzianka: Malwina usnęła! Skoro potrafi spać w łóżeczku w dzień, będzie spała w nocy. Tak więc po wieczornym karmieniu kładliśmy córkę na jej posłanie, siadaliśmy przy niej na krzesełku, głaskaliśmy po główce, przekładaliśmy z boczku na boczek, a w tle leciała spokojna piosenka. Wyciszaliśmy ją i czasami po kwadransie, czasami po godzinie córka usypiała. Po nocnych karmieniach zawsze wracała do łóżeczka. Nie było łatwo, czasem płakała. Kiedy była niespokojna, dostawała pieluszkę do rączek. Malwina w końcu „dorosła” do samotnego spania. I nie jest prawdą, że jak zacznie spać z rodzicami, już tak zostanie. Malca można tego oduczyć, wystarczy być konsekwentnym, ale też trzeba zrozumieć jego potrzeby. kamilaaf Od Redakcji: Jeśli mama ma wątpliwości, czy da radę np. wstawać w nocy do dziecka, by je nakarmić, lepiej zrezygnować z przeprowadzki. Kluczem do sukcesu jest konsekwencja. Znaleźć sposób Trudno było mi zostawić synka, nawet na sekundę, bo czułam, że tylko ja mogę mu dać miłość i poczucie bezpieczeństwa. Gdy mój partner po roku od urodzenia małego wyjechał za granicę, było dla mnie oczywiste, że Hubcio śpi ze mną. Niestety, po powrocie tatusia synek nadal chciał spać tylko ze mną. W końcu nadszedł czas na przenosiny do łóżeczka. Nie obyło się bez buntu i przenoszenia malca z łóżka do łóżka (i tak przez pół nocy). Mój ukochany znalazł sposób na synka. Kupiliśmy Hubciowi zabawkę wyświetlającą na suficie rozgwieżdżone niebo. Malec był tak przejęty tym widokiem, że z niecierpliwością czekał na porę, gdy szedł do łóżeczka. Wybierał codziennie inną gwiazdę, a ja mu opowiadałam, jak wyglądają stworzenia mieszkające na tej planecie. Wtedy spokojnie zasypiał. Nie mówię, że Hubcio już nie śpi z nami – czasem mu na to pozwalam, ale to naprawdę musi być wyjątkowa okazja. jeru1981 Od Redakcji: Spanie w swoim łóżeczku powinno kojarzyć się z czymś przyjemnym. Sprawdza się podarowanie smykowi przytulanki, ale też pościeli z ukochanymi bohaterami, zabawnej lampki, śmiesznego jaśka... Czekać na właściwy czas Mam dwie córeczki i z perspektywy czasu widzę, że najważniejsze to znaleźć odpowiedni czas na przeniesienie dziecka do własnego łóżeczka. Po powrocie ze szpitala z Julką spaliśmy w jednym łóżku. Ja, mąż i maleństwo. Nie wysypiał się nikt. Ja budziłam się na każdy ruch małej, mąż wstawał obolały, bo spał w jednej pozycji, by nie zrobić krzywdy maleństwu, a Julka... Ona nigdy nie spała spokojnie, więc wyspana też chyba nie była. Początkowo do łóżeczka wkładałam gondolkę od wózka, gdyż zauważyłam, że w pustym łóżeczku mała czuje się źle. W gondolce było przytulnie. Minusem oddzielnego spania była konieczność nocnego wstawania do karmienia, kładzenie dziecka z powrotem do łóżeczka. Ale dzięki temu i tak lepiej się wysypialiśmy. Drugim przełomowym momentem było przeniesienie blisko dwuletniej Julki do własnego pokoju. Spodziewaliśmy się następnego dziecka i nie chciałam, aby oba wydarzenia odbyły się w tym samym czasie. Julia nie mogła się poczuć „wygoniona” z sypialni rodziców przez młodszą siostrzyczkę. Oswajaliśmy ją stopniowo z nowym łóżkiem. Wybrała sobie pościel i poduszkę. Zdecydowała, które pluszaki mogą spędzać czas na łóżku, a które na parapecie, dostała nową piżamkę, bo stała się dużą dziewczynką. Pierwsze noce byłam z Julką w pokoju, usypiałam ją, potem kładłam materacyk z łóżeczka koło jej łóżka, żeby miała „miękkie lądowanie”, gdy spadnie, zostawiałam zapaloną lampkę nocną, aby się nie bała. Rzeczywiście spadała z łóżka wiele razy, zawsze na materacyk, bo nigdy nie obudził nas jej płacz, ale rano, czy też w nocy, znajdowaliśmy ją na materacu. Potem, aby nie chodzić do niej, zakładałam jej cieplejszą piżamkę i skarpetki, by nie marzła. Ania to inna historia, bo każde dziecko jest inne. Córcia od początku była przyzwyczajana do spania w łóżeczku, zasypiała sama, a jedyne, czego potrzebowała do zaśnięcia, to smoczek i ukochana kołderka. Zauważyłam, że im mniej ingeruję w jej zasypianie, tym lepiej. Przytulamy się chwilę, przed położeniem do łóżeczka, potem otulam ją kołderką, daję smoczek i mrucząc, wychodzę z pokoju. aczp Od Redakcji: W życiu dziecka ważne są rytuały. Dlatego warto je zachować także przed snem. Kąpiel, przytulanie, kołysanki, czytanie książeczki i układanie do snu o tej samej godzinie pomogą maluchowi spokojnie usnąć.
Swoje mleko możesz trzymać w lodówce kilka dni, a w zamrażarce nawet kilka miesięcy. Po co? To na wypadek, gdy wyjdziesz z domu albo gdy wrócisz do pracy. Radzimy, jak przechowywać pokarm.
Wystarczy przestrzegać kilku zasad, by mieć pewność, że mleko w przechowalni nie straciło na wartości i że nie wdarły się do niego bakterie. Oto one: - Używaj pojemników do przechowywania żywności. Inne (np. takie na mocz) do tego się nie nadają! Mleko możesz przechowywać w pojemnikach, butelkach oraz w plastikowych torebkach (też do żywności). Uwaga! Pokarmu nie wolno zamrażać powtórnie ani odstawiać na później, dlatego lepiej przechowywać mleko w mniejszych porcjach. Zaleca się też, by nie wlewać do jednego pojemnika mleka ściągniętego z całego dnia (nie wolno też mieszać rozmrożonego pokarmu ze świeżo odciągniętym). - Dbaj o czystość. Po pierwsze, zanim zaczniesz odciągać mleko, umyj (a nie spłucz) ręce ciepłą wodą i mydłem. Piersi nie musisz myć, przecież wzięłaś rano prysznic! Po drugie, laktator umyj po każdym użyciu gorącą wodą i płynem do mycia naczyń, wypłucz i osusz. Pojemniki i butelki, w których będziesz przechowywać pokarm, wygotuj lub wysterylizuj. - Wpisz datę i godzinę. Na pojemniku czy torebce napisz datę, kiedy odciągnęłaś mleko. Dzięki temu sięgniesz po te, które przechowujesz najdłużej. - Przechowuj zgodnie z zasadami: w temperaturze pokojowej – do 12 godzin, w lodówce – 2–5 dni, w zamrażarce w lodówce – 2 tygodnie, w zamrażarce samodzielnej – 3 miesiące, głębokie mrożenie (do -20°C) – 6 miesięcy. Uwaga! Zamrażaj mleko zaraz po ściągnięciu. - Rozmrażaj powoli. Pojemnik z zamrożonym mlekiem można wstawić do ciepłej wody (nie do gorącej ani nie do mikrofalówki!). Jeśli rozmrażasz większą porcje, torebkę wstaw do lodówki. Gdy mleko się rozpuści, odlej porcję i podgrzej do temp. około 30–37°C. - Mleko podgrzewaj. Pokarmu nie wolno gotować ani podgrzewać kilka razy – w ten sposób traci swoje właściwości. - Nie zamrażaj ponownie. Jeśli smyk nie wypije wszystkiego, resztę mleka trzeba wyrzucić. Lekcja robienia zapasów - piąta część konkursu rozwiązana! Po raz kolejny namówiłyśmy czytelniczki, by podzieliły się swoim doświadczeniem i wzięły udział w konkursie „Ważne debiuty” zorganizowanym wspólnie z Aventem. Rady, jak przechowywać pokarm oraz podgrzewać jedzonko dla malca, znajdziesz na www.debiuty.babyonline.pl. Najciekawsze publikujemy na łamach „Mamo, to ja” (może i ty zadebiutujesz jako nasza autorka?). Oto one: c.d. na następnej stronie >> [CMS_PAGE_BREAK] Postawiłam na świeżość Kiedy córcia skończyła pięć miesięcy i pediatra zdecydował, że czas rozpocząć rozszerzanie diety, czułam się nieco zagubiona. Jak wiele młodych mam mnie również dręczyły pytania: „Czy lepsze są gotowe dania, czy może ekologiczna marchewka? Czy samemu zrobić kisielek, czy kupić soczek? Podgrzać obiadek w garnuszku czy może prościej – w słoiczku?”. Cały ten zamęt postanowiłam jakoś uporządkować i trzymać się jednej zasady – próbujemy rozmaitych smaków i stosujemy różne metody przygotowania posiłków, byle wszystko, co podamy małej, było zawsze świeże! Słowem, świeżość to priorytet! Pojemniczki z odciągniętym pokarmem lądowały w lodówce i zamrażalniku dokładnie opisane (data i godzina odciągania). Nigdy powtórnie nie podałam córeczce raz podgrzanego i niezjedzonego do końca pokarmu. Gdy używałam tylko połowy zupki ze słoiczka, podgrzewałam ją osobno, a resztę dania zużywałam drugiego dnia. Nigdy wielokrotnie nie odgrzewałam przygotowanej zupki, by nie traciła wartości. Zasadę bezwzględnej świeżości uważam za ważną i godną polecenia! mamuncja Od Redakcji: Jesteśmy pod wrażeniem zdyscyplinowania! Ale to prawda, dietetycy zalecają podawać niemowlętom i starszym dzieciom potrawy świeżo przygotowane. Zamrażałam Planując pierwszą ciążę, wiedziałam od początku, że chcę karmić piersią. Udało się wcielić w życie ten plan i karmiłam Wiktorię 14 miesięcy. Kiedy zbliżał się czas powrotu do pracy, zaczęłam gromadzić zapasy mleka. Kupiłam woreczki do mrożenia pokarmu, przygotowałam szufladę w zamrażarce, sprawdziłam, jaką temperaturę utrzymuje lodówko-zamrażarka. Minus 25°C, a zatem taka, w której można przechowywać pokarm przez sześć miesięcy. Odciągałam pokarm, schładzałam, przelewałam do woreczków, opisywałam i zamrażałam. Gdy wróciłam do pracy, miałam jego żelazny zapas. Nie martwiłam się, co córcia będzie jadła, bo wiedziałam, że dostanie mamine mleko. W marcu urodziłam Antosię. Ze względu na wysoki poziom bilurubiny musiałam odstawić ją od piersi i karmić gotową mieszanką. By utrzymać laktację i aby nie dopuścić do zapalenia piersi, odciągałam pokarm i mroziłam. Pewnego dnia Tosia nie mogła się najeść. Wyssała wszystko z piersi. Szczęśliwie w zamrażarce miałam zapas mleka. sormani Od Redakcji: Nic dodać, nic ująć. Zapobiegliwa mama, działająca zgodnie z zasadami:) Pojemniki z atestem Emilkę karmiłam piersią przez pół roku, później też, ale równolegle rozszerzałam jej dietę. Kiedy córcia zaczęła jeść stałe pokarmy, zadbałam o to, by wszystkie miseczki, kubeczki i pojemniczki na przechowanie pokarmu miały atest i były wiadomego pochodzenia. Wyroby „made in nie wiadomo co” wyrzuciłam. Od tamtej pory zawsze sprawdzam, czy naczynia mają atest. Lepiej wydać ciut więcej i mieć produkt zaufanej firmy, niż częstować dziecko ołowiem czy innymi pierwiastkami z tablicy Mendelejewa. Na pierwsze dania dla córci wybrałam słoiczki. Wprawdzie uważam, że domowe obiadki są najlepsze, ale zrezygnowałam z nich. Mieszkam w mieście i nie wiem, skąd pochodzą warzywa, które kupuję. Później odkryłam źródło na wsi. Dzięki Niuni zaczęłam też wiele dań przygotowywać na parze, by zachować jak najwięcej składników odżywczych. A do podgrzewania pokarmów używałam dwóch miseczek, do jednej wlewałam gorącą wodę, a do drugiej obiadek. avatea77 Od Redakcji: Jedzenie przechowuje się tylko w pojemnikach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Taka informacja powinna być na opakowaniu.
Wydaje się to takie proste... Dać dzidziusiowi butelkę z mlekiem, a on już będzie wiedział, co z nią zrobić. Niestety, tak nie jest. Bo ssania smoczka trzeba się nauczyć.
Jeśli podajesz noworodkowi mleko z butelki, on naprawdę nie musi wiedzieć, jak ma się zachowywać. Czy ma ssać wolno, czy szybko? I jak to robić, by łykać samo mleko, a nie powietrze. Jak każdej innej rzeczy, także tego musi się nauczyć. Twój maluszek do tej pory pił mleko z piersi, a teraz chcesz go przestawić na butelkę? Przygotuj się na to, że niekoniecznie musi mu się to spodobać. Bo przecież smoczek jest czymś zupełnie innym od ciepłej piersi. Ssie się go inaczej, mleko wypływa dużo szybciej, a maleństwo musi się nauczyć sprawnie je połykać. No i nie ma do czego się przytulić. Jaka butelka dla niemowlaka - opinie rodziców Smoczek i butla Nie wiadomo, który smoczek przypadnie maluszkowi do gustu, więc najlepiej na początek kup dwa, trzy różne na zmianę. Jakie? Kauczukowy (brązowy) jest bardziej miękki, dzieci zwykle szybko go akceptują. Ale jeśli podajesz niemowlęciu zarówno butelkę, jak i pierś, lepszy może się okazać silikonowy (przezroczysty). Jest twardszy, trochę mniej wygodny, ale dzięki temu może uda ci się dłużej łączyć te dwa sposoby karmienia. Zwróć uwagę na dziurki, przez które wypływa mleko. Dla najmłodszych niemowląt najlepsze są smoczki o wolnym przepływie. Gdy dziecko skończyło cztery miesiące, kup smoczek z większą dziurką, by nie denerwowało się, że mleko ssie się zbyt wolno. Butla może być zwykła plastikowa. Jeśli jednak malec często ma bóle brzuszka, wymień ją na antykolkową o specjalnym, lekko wygiętym kształcie. Dobra pozycja Jak ułożyć dziecko, gdy podajesz mu butelkę? Podobnie jakbyś karmiła je piersią. Pamiętaj tylko, że maluszkowi musi być wygodnie, inaczej całe karmienie skończy się płaczem. Nauka ssania smoka - druga część konkursu rozwiązana! Oklaski, okrzyki zachwytu. Trudno się przed tym powstrzymać, gdy nasz bobasek zdobywa kolejną umiejętność. Tak, czasem nie było łatwo. Dlatego namówiliśmy czytelniczki, by podzieliły się swoim doświadczeniem i wzięły udział w konkursie „Ważne debiuty” zorganizowanym wspólnie z Aventem. Rady, jak nauczyć picia z butelki, znajdziesz na www.debiuty.babyonline.pl. Najciekawsze zostały opublikowane na łamach „Mamo, to ja” (może i ty zadebiutujesz jako nasza autorka?). Oto one: c.d. na następnej stronie » [CMS_PAGE_BREAK] Pomógł tatuś Karmienie butelką wbrew pozorom wcale nie jest takie proste... Zwłaszcza gdy smyk chce pić tylko mleczko z piersi mamy, a ta musi wrócić do pracy i te piersi zabiera ze sobą. Trudno to zrozumieć maluchowi... Wtedy na pomoc przychodzi tatuś, wygodne butelki i smoczki, które malcowi będę odpowiadały. W naszej rodzinie właśnie tak było – z buteleczki synka nauczył pić jego tata. Bo maluch jakoś zrozumiał, że tata po prostu mleka nie ma, a i tak nie ma się do czego przytulić, więc butelka musi wystarczyć. W końcu mleko z niej leci i dzięki temu brzuszek będzie pełny. A do tego butelki i smoczek były wygodne. Synkowi najbardziej pasował ten trójprzepływowy – łatwiej mu było przez niego pić. A do tego miał odpowiedni kształt i wielkość – maluch chwytał go jak brodawkę, przez co nie łykał powietrza i nie miał kolek. Smyk przyzwyczaił się do picia z butelki, ja mogłam wrócić do pracy i nie denerwować się, że szkrab jest głodny. agawa78 Od Redakcji: To świetny pomysł, by zmienić osobę karmiącą. Maluch może chętniej wypić mleko, gdy butelkę poda tata lub babcia (bywają spokojniejsi od mamy). Sprawdza się też zmiana smoczka – warto kupić kilka różnych firm – dzieci mają swoje upodobania. Na raty Jestem mamą blisko półtorarocznej Emilki. Gdy zaczęłam rozszerzać dietę córci, próbowałam dać jej butelkę, ale Niunia zawzięcie odmawiała! Herbatkę piła, ale łyżeczką, bo przy butelce był wrzask! Niestety, w nocy budziła się co godzinę! Byłam chronicznie zmęczona! W pewnym momencie wykrzyczałam: „Muszę przespać choć dwie godziny z rzędu, bo mi mózg przestanie pracować!”. Gdy córka miała około 11 miesięcy, poszłam do pogotowia laktacyjnego. Położna poradziła, by po kąpieli karmił małą tata, bo Niunia ode mnie nie chciała butelki. Na początku nie wchodziłam do sypialni, choć córcia marudziła. I co się okazało? Po butli mała spała do północy! Po tygodniu tata wprowadził drugą butlę, około godz. 24, wtedy Niunia spała do trzeciej nad ranem! I tak po paru tygodniach córcia nie ssała już piersi, a pewnego razu obudziła się dopiero rano. Teraz Niunia ładnie wypija kaszkę czy mleko z butelki. avatea Od Redakcji: Może nie warto męczyć się i uczyć dziecka picia z butelki – szczególnie tak dużego jak Emilka – tylko od razu przyzwyczajać je do kubeczka i łyżeczki? Z kubka mogą pić już półroczne maluchy! Kilka prób Gdy kupowałam wyprawkę dla córeczki, od razu zaopatrzyłam się w kilka butelek do karmienia, tak na wszelki wypadek. Przydały się, dopiero gdy mała skończyła osiem miesięcy. Wtedy uznałam, że to najwyższa pora, by wrócić do pracy. Wiedziałam, że czeka mnie wyzwanie – przekonać moje uparte maleństwo do picia mleka z butelki. Pierwsze podejście: na początku oswojenie się córeczki z pustą butelką. Obejrzała ją z każdej strony, przekładając z rączki do rączki. Potem oswajanie się już z pełną butelką, ale to nie sprawiało córci już takiej radości. Najpierw gryzła smoczek, bo akurat ząbki jej się wyrzynały. Drugie podejście: gryzienie smoczka, a kaszka jak była w butelce, tak została. Podejście trzecie: córeczka jak gdyby nigdy nic zaczęła pić z butelki kaszkę. czarna2318 Od Redakcji: Po pierwsze, nic na siłę! Jeśli maluch nie chce pić z butelki, lepiej nie zmuszać go do tego. Po drugie, cierpliwość popłaca. Niektóre dzieci potrzebują kilku tygodni, by przyzwyczaić się do nowego sposobu picia. Ale z butelki powinno podawać się tylko mleko czy wodę. Kaszkę – łyżeczką!
Naukowcy dowodzą, że im wcześniej człowiek ma kontakt z językiem obcym, tym łatwiej się go uczy. Dlatego coraz więcej rodziców zapisuje małe dzieci do szkół językowych.
Poznawanie języka obcego w czasie, gdy dziecko dopiero uczy się mówić, daje dobre rezultaty. Maluszek osłuchuje się z brzmieniem i melodią mowy innej niż jego własna. W tym wieku nie jest to nauka, lecz naturalne przyswajanie, które odbywa się mimo woli, w sposób niezamierzony, koniecznie podczas zabawy. Każde dziecko uczy się we własnym tempie. Jeśli podejdziesz do tego bezstresowo, nie będziesz za każdym razem sprawdzać, ilu słówek się nauczyło, na pewno spodoba mu się ta nowa zabawa. Co szkoła to inna metoda Wiele szkół prowadzi zajęcia dla najmłodszych, nawet kilkumiesięcznych dzieci. Szukając odpowiedniej, posłuchaj rekomendacji znajomych, sprawdź kwalifikacje lektorów, obecność native speakerów, dowiedz się, jakim sposobem dzieci są uczone. Metoda Helen Doron polega na prowadzeniu zajęć wyłącznie po angielsku. Zakłada, że dwulatek pozna w ciągu roku około 250 słów, 20 piosenek oraz wiele rymowanek i wierszyków. Z kolei program Musical Babies kładzie największy nacisk na rolę muzyki i ruchu w nauczaniu języka angielskiego. Metoda Talking Kids polega na zachęcaniu maluchów do mówienia. Lektor stara się jak najwięcej rozmawiać z dziećmi, wykorzystując do nauki piosenki i wierszyki.W każdej z metod istotny jest element zabawy. Alternatywą wobec różnych szkół może być zebranie kilku znajomych dzieci, np. z przedszkola, w którym nie ma zajęć językowych, i poszukanie lektora z autorskim programem nauczania. Małe grupy są lepsze Decydując się na zajęcia w konkretnej szkole, zwróć uwagę na liczbę dzieci w grupie. Najlepiej, jeśli jest w niej nie więcej niż 7–8 maluchów. Nauczyciel może mieć trudność, by zapanować nad większą gromadką. Ważny jest też czas zajęć – nie powinny trwać dłużej niż godzinę, ponieważ małe dzieci nie potrafią się dłużej koncentrować. Z tego względu formy zabaw powinny się często zmieniać. Twoja obecność na zajęciach pomoże dziecku odnaleźć się w nowym miejscu, choć czasem dzieci same decydują, że nie potrzebują już wtedy rodzica. Zabawy ruchowe, muzyczne i plastyczne, które uruchamiają różne zmysły: dotyk, węch, a nawet smak, oraz ćwiczenia i gry edukacyjne muszą być dostosowane do wieku dzieci. Maluchy uczą się wtedy słówek i zdań związanych ze znanymi im przedmiotami i ich najbliższym otoczeniem. Zajęcia powinien prowadzić lektor doświadczony w pracy z małymi dziećmi. Green znaczy zielony Pierwsze zajęcia służą oswojeniu z nową sytuacją i wzajemnemu poznaniu dzieci oraz lektora. Gdy widzisz, że twoja pociecha traci zainteresowanie i chce wyjść, nie zostawaj jej na siłę do końca. Jeśli zabawy są ciekawe, na pewno podczas kilku kolejnych zajęć się w nie zaangażuje, zacznie zapamiętywać wyrazy, aż któregoś dnia w domu nieoczekiwanie wykrzyknie, podskakując: „up”, a wskazując na zielony kolor, powie: „green”. Najważniejsze, by zajęcia zachęciły do poznawania języka, wywoływały miłe skojarzenia i rozbudziły chęć do dalszej nauki nie tylko angielskiego, ale także innych języków. Skojarzenia i wyliczanki Najlepiej uczyć dziecko języka, który się samemu zna. Wtedy można je wspierać w utrwalaniu słówek, piosenek, zwrotów, np. poprzez zabawy w domu. Powtarzaj z maluchem rymowanki w tym języku i czytaj mu książeczki z niewielkim zasobem słów. Podczas zabawy i przed zaśnięciem włączaj płyty z piosenkami, które potem możecie śpiewać razem na spacerach. To również znakomity sposób na zajęcie malucha podczas długiej podróży samochodem. Możecie wykorzystać też gry komputerowe, takie jak „Królik Bystrzak. Język angielski dla najmłodszych”, „Bolek i Lolek. Angielski dla najmłodszych” czy „Angielski dla najmłodszych. Ja i moja rodzina”. Są przeznaczone dla trzy-, czterolatków i pomagają poznawać podstawy języka obcego w czasie zabawy. Od angielskiego do matematyki Nauka języka obcego stymuluje rozwój mózgu i zwiększa możliwości intelektualne dziecka w przyszłości. Wczesna styczność z angielskim ułatwi naukę kolejnego języka, ale także matematyki czy muzyki. Dobrze poprowadzone zajęcia językowe rozwijają dziecko wszechstronnie poprzez różnorodność proponowanych form zabawy. Oprócz kreatywności uczą je też kontaktu z innymi maluchami. A dla rodzica jest to sposób na przyjemne spędzenie czasu ze swoim dzieckiem. Na pytania rodziców odpowiada Grzegorz Grabiec, dyrektor okręgowy z Centrum Nauczania Języka angielskiego metodą Helen Doron. → Ile razy w tygodniu maluch powinien chodzić na angielski? W przypadku małych dzieci liczy się nie tyle liczba zajęć, ile jak najczęstszy kontakt z językiem. W naszej szkole dzieci do 5. roku życia mają raz w tygodniu zajęcia półgodzinne, a starszym czas wydłuża się do godziny. Na pozostałe dni przeznaczony jest zestaw pomocy, które rodzice otrzymują na płytach CD. Dzieci powinny słuchać piosenek, wierszyków i prostych dialogów dwa razy dziennie, co daje w sumie możliwość kontaktu z językiem 14 razy w tygodniu. → Czy warto posyłać małe dziecko na zajęcia indywidualne? Zdecydowanie lepsze i ciekawsze dla maluchów są zajęcia grupowe, podczas których dziecko ma szansę uczyć się nie tylko od nauczyciela, ale również od swoich rówieśników. → Czy zajęcia kontynuować aż do pójścia dziecka do szkoły podstawowej? Tak, ciągłość jest ważna. Metoda Helen Doron zakłada, że dziecko będzie się uczyło w naszej szkole od 3. miesiąca życia do ukończenia 14 lat. Przede wszystkim uczymy dzieci mówić po angielsku (czyli rozwijamy ich komunikację językową). To w późniejszym okresie jest niezwykle cenne, bo szkoła podstawowa uczy języków obcych tradycyjnymi metodami, często ten bardzo ważny aspekt języka pomijając. Konsultacja: Aleksandra jasielska, psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Wszyscy już was odwiedzili, by poznać malucha. Przyszła pora, żebyś to ty wybrała się z dzieckiem do rodziny i znajomych.
Dla dziecka, które do tej pory znało tylko własny dom, wizyta w nowym miejscu będzie bardzo ciekawym doświadczeniem. Dzięki niej maluszek zacznie się oswajać z nieznanym mu dotąd otoczeniem. Dołóż wszelkich starań, aby wyjście w gości jak najlepiej kojarzyło się nie tylko dziecku, ale i tobie. Wtedy z przyjemnością będziesz planować kolejną wizytę. Zobacz, co nie powinno umknąć twojej uwadze. To ty wybierz porę dnia Bo nikt lepiej niż ty nie zna twojego dziecka. Wiesz, kiedy jest wypoczęte i może grać rolę gwiazdy w towarzystwie, a kiedy zaczyna marudzić i popłakiwać z byle powodu. Wyjaśnij gospodarzom, że na twoją decyzję ma wpływ rozkład dnia malucha. Z pewnością to zrozumieją, rodzicom małych dzieci wiele się wybacza. Pamiętaj, że wizyta nie powinna trwać zbyt długo. Na pierwszy raz godzina lub półtorej w zupełności wystarczy. Ekwipunek podróżny Dobrze spakowana torba uchroni cię przed kłopotami. Szczególnie jeśli wybierasz się do osób, które nie mają małych dzieci. Włóż do niej pieluszki i ubranka na zmianę. Słoiczek z jedzeniem i ulubiony jogurt zaspokoją głód, jeśli przygotowane przez gospodarzy dania nie będą nadawały się dla dziecka. Nie przejmuj się, jeśli maluchowi zdarzy się zjeść więcej ciastek niż w domu. Wizyta to wyjątkowa sytuacja. Nie zapomnij o zabawkach. Wybierz te, których dziecko jeszcze nie widziało lub o których posiadaniu nie pamięta. Na wszelki wypadek weź też książeczkę i kolorowankę. Czasem dzieciom jest strasznie nudno w gronie dorosłych. Przy stole z dorosłymi Towarzyszenie dorosłym przy posiłku to dla malucha spore wyzwanie. Nie oczekuj od niego, że usiądzie z wami grzecznie. Za to chętnie zajrzy w każdy zakamarek domu, którego przecież dobrze nie zna. Jeżeli uda ci się wcześniej przyzwyczaić dziecko do wspólnego jedzenia posiłków, będzie łatwiej. Wiadomo, że chciałabyś, by malec zaprezentował się z jak najlepszej strony, nie karm go jednak, tylko pozwól na samodzielne jedzenie, jeśli wyraźnie tego chce. Nie zapomnij o pochwale, nawet gdy krótko siedział z wami nad talerzem. Starsze dziecko próbuj włączać do rozmowy. A wazon w drobny mak Uprzedź gospodarzy, że twoje dziecko interesuje się otoczeniem i bierze do rączki różne przedmioty, które znajdują się w jego zasięgu. Musisz jednak wziąć na siebie odpowiedzialność za ewentualne straty. Stłuczony wazon przyjdzie ci pewnie odkupić. Bałaganienie wynika z nieposkromionej ciekawości malucha, a dotykanie przedmiotów pozwala je poznać. Staraj się zawsze patrzeć na jego zachowanie z takim nastawieniem, choć starsze dziecko może też próbować w ten sposób zwrócić na siebie uwagę, jeśli np. jesteś zajęta rozmową. Najbezpieczniej na kolanach mamy Jeśli maluszek jest onieśmielony, nie chce się przywitać z twoją koleżanką, nie pozwala cioci, by wzięła go na ręce, uszanuj to. Strach przed obcymi, podobnie jak lęk przed rozłąką, jest naturalnym zjawiskiem w rozwoju emocjonalnym. Dziecko uczy się odróżniać swoich od obcych. Poczuje się bezpiecznie, jeśli potrzymasz je na rękach, posadzisz na kolanach, przytulisz. Na pewno nie powinnaś go zmuszać do kontaktu z innymi. Podekscytowany i zmęczony Po powrocie do domu porozmawiajcie o tym, jak było. Pochwal dziecko za to, co podobało ci się w jego zachowaniu. Maluch będzie podekscytowany i zmęczony. Daj mu odpocząć, poczytaj książeczki, zrób dłuższą kąpiel albo od razu połóż go spać. Jeśli wizyta odbyła się do południa, nie planuj tego dnia więcej atrakcji. Nawet spacerek może się okazać sporym wysiłkiem. Na pytania rodziców odpowiada: dr Aleksandra Jasielska, psycholog z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu → Co zrobić, gdy dziecko od razu w progu wybucha płaczem na sam widok gospodarzy? Zacznijmy od ustalenia powodu płaczu. Może to być strach przed nowym miejscem lub osobami, próba zwrócenia na siebie uwagi albo wyraz dziecięcej nieśmiałości. Bez względu na przyczynę trzeba ukoić smutek i zachować spokój. Niekiedy jest to trudne, bo płacz malucha może budzić i rodzicielską czułość, i irytację. Nie wolno stosować gróźb, zabawiania na siłę, warto pocieszyć dziecko i dać mu czas, by poradziło sobie ze smutkiem po swojemu. → Jakie korzyści niesie zabieranie malca w gości? Kontakt z innymi osobami, np. spoza rodziny, może sprawić, że dziecko stanie się bardziej otwarte, towarzyskie. Ale może też być inaczej. Częste wizyty wcale nie muszą zniwelować dziecięcej nieśmiałości. O tym decydują cechy charakteru, a także poczucie własnej wartości budowane w relacjach z mamą i tatą. Chcesz wiedzieć jak z dziećmi radzą sobie gwiazdy showbusinessu? Angelina Joile i 15 mln dolarów zarobione... na dziecku! Madonna i walka o dziecko w sądzie Salma Hayek - wybacza zdradę ze względu na dziecko? Jennifer Lopez - oddaje dzieci scjentologom! Konsultacja: Aleksandra Jasielska psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Na choince błyszczą bombki i światełka, po całym domu roznosi się zapach piernika, cichutko brzmią kolędy. Jak sprawić, by pierwsze święta dziecka były naprawdę wyjątkowe?
Gwiazdka tuż-tuż, a wraz z nią wyjątkowy czas dla ciebie i twojego maleństwa. To przecież wasze pierwsze wspólne Boże Narodzenie! Na pewno będziesz wspominać je przez długie, długie lata. Nic więc dziwnego, że chcesz, by i maluszek poczuł ich magię. Podpowiemy ci, jak tego dokonać, a jednocześnie sprawić, by były dla niego nie tylko radosne, ale także bezpieczne. Wyczaruj świąteczną atmosferę Boże Narodzenie to cudowna okazja, by zachęcić malucha do eksperymentowania z nieznanymi zapachami i dźwiękami, zainteresować go nowymi smakami. Ozdób więc całe mieszkanie kulami pomarańczy ponakłuwanymi goździkami, by w powietrzu unosiły się korzenne aromaty. Wysuszone plasterki cytryn powieś wśród bombek i pozwól maluchowi trącać je rączką. Niech poczuje pod paluszkami ich chropowatą fakturę, przekona się, że igiełki choinki kłują. Potem pozwól mu zachwycić się światełkami, które błyszczą nie tylko na świątecznym drzewku, ale także w oknie (kup takie, które nie migają intensywnie – to męczy wzrok dziecka!). A kiedy będziesz usypiać maleństwo, zamiast kołysanki zanuć „Cichą noc” albo „Mizerną cichą”. Postaraj się także, by dźwięki kolęd rozbrzmiewały w całym domu, bo to właśnie one wraz z wystrojem tworzą niezwykły bożonarodzeniowy klimat. Nasza rada: Zastanawiasz się, czy w tym roku zaprosić Świętego Mikołaja? Możesz poczuć się zawiedziona tym, że wysiłek, jaki włożysz w zorganizowanie jego wizyty, nie przyniesie zamierzonego efektu. Tak małe dziecko przestraszy się pana w czerwonym płaszczu, dlatego lepiej z jego wizytą poczekać do następnych świąt. Pamiętaj, że spokojnie to znaczy bezpiecznie Po pierwsze, nie zapominaj, że malutkie dziecko nie lubi nadmiaru wrażeń i atrakcji. Nie dokonuj więc rewolucji w jego uporządkowanym świecie. Jeśli zmienisz porę drzemek lub zamiast maluszkiem zajmiesz się świąteczną krzątaniną, zacznie płakać i marudzić. Po drugie, bądź przewidująca. Możesz być pewna, że ciekawe świata niemowlę zechce wszystkiego dotknąć, każdą rzecz dokładnie zbadać, wziąć do buzi. Nie spuszczaj z oka zarówno raczkującego bobasa (bez problemów wejdzie pod choinkę, by przekonać się, jak długie są kabelki od światełek), jak i malucha stawiającego pierwsze kroki (dla złapania równowagi może przytrzymać się obrusa i ściągnąć na siebie świąteczną zastawę). Nasza rada: W tym roku przygotowania do świąt zacznij nieco wcześniej, a wtedy przedświąteczna gorączka nie udzieli się ani tobie, ani dziecku. Udekoruj świątecznie cały dom Zacznij od rodzinnej wyprawy na choinkowy targ. Pozwól tam maluchowi dotknąć i powąchać igiełek jodły, sosny, świerku. A gdy przyniesiecie już drzewko do domu, dla bezpieczeństwa postawcie je tak, by było poza zasięgiem małych rączek. Niezależnie od tego, przymocuj je do ściany (najlepiej w dwóch miejscach – na górze i na dole). Pamiętaj także, by często sprzątać igły z podłogi, bo maluch może się nimi pokłuć lub – co gorsza – połknąć je. Na dolnych gałęziach nie wieszaj szklanych bombek. Z pewnością kolorowe kule zainteresują dziecko. Zamiast nich użyj plastikowych lub papierowych ozdób. Zrezygnuj też z ozdabiania choinki słodyczami i sztucznym śniegiem, który może wywołać reakcję alergiczną. Nasza rada: Poza choinką tradycyjnie w czasie świąt kupuje się także jemiołę i gwiazdę betlejemską. Pamiętaj jednak, że choć ślicznie wyglądają, są trujące! [CMS_PAGE_BREAK] Przygotuj niespodzianki, zaproś rodzinę Wręczanie prezentów to jeden z najfajniejszych momentów świąt. Tym bardziej, że wokół choinki gromadzą się wtedy wszyscy członkowie rodziny – także ci, z którymi rzadziej się widujemy. Aby tej magicznej chwili nie zepsuł ci płacz dziecka, powoli oswajaj je z kuzynami, których nie zna. Nie zmuszaj malucha, by uśmiechnął się, czy poszedł na rączki do nieznanej cioci. A gdy mimo wszystko popłyną łzy, po prostu wyjdź z nim na chwilę do innego pokoju. Nasza rada: W czasie rozpakowywania prezentów bądź blisko dziecka i od razu do jednego worka składaj wszystkie długie wstążki i foliowe opakowania. Malec będzie zachwycony, gdy pozwolisz mu rozrywać kolorowe papiery, ale może też wpaść na pomysł, by włożyć sobie na głowę foliową torbę, a to niebezpieczne. Do stołu usiądźcie razem z dzieckiem Wspólne świętowanie przy stole integruje całą rodzinę. Zanim jednak usiądziecie do posiłku, spójrz na stół z perspektywy dziecka. Aby nie miało możliwości pociągnięcia za brzeg obrusa, przykryj stół mniejszą serwetą lub przypnij obrus specjalnymi klipsikami. Pamiętaj też, że maluch z pewnością będzie chciał po różne rzeczy sięgać, nie zdając sobie sprawy z zagrożeń. A jest ich wiele, np. talerz z gorącym barszczem, filiżanka wypełniona herbatą, świece... Te ostatnie wprawdzie pięknie ozdabiają stół, ale mają niezwykłą moc przyciągania dziecięcej uwagi. Dlatego w tym roku nie ozdabiaj nimi stroika. A ustawiając potrawy na stole, zachowaj zasadę: gorące na środku, na brzegu tylko zimne. Nasza rada: Choć maluszek może domagać się świątecznych przysmaków, działaj rozsądnie. Większość tych potraw jest ciężkostrawna (np. kapusta, grzyby), więc nie wolno ich dawać najmłodszym. Wystarczy, że dasz mu do spróbowania kawałeczek ciasta lub ryby (dokładnie sprawdź, czy nie ma w niej ości). Jeśli karmisz piersią, staraj się przestrzegać diety. Radosnych, niezapomnianych i bezpiecznych świąt! Rady dla taty Tata jest dobry na wszystko! Uwierz w to i zaopiekuj się maluszkiem, gdy mama zajęta jest świąteczną krzątaniną. • Aby dać żonie chwilę wytchnienia, zabierz dziecko na zimowy spacer. Będąc w domu, możecie podziwiać choinkę (włóż malca do nosidła, podejdź z nim do drzewka i pozwól przyglądać się świątecznym ozdobom). • Maluchy uwielbiają podrygiwanie w ramionach rodziców, więc tańcz z bobasem na rękach w rytm kolęd (wybierz radosne aranżacje, np. Arki Noego). • Starszemu dziecku poczytaj bajeczki o tematyce świątecznej, a z młodszym pooglądaj książeczki o Świętym Mikołaju. Konsyltacja: dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra, pracuje w Klinice Pediatrii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie.
Zapomnij o nudzie, kurzu i filcowych kapciach. Zwiedzanie wystawy może być lepszym sposobem na spędzanie wolnego czasu z dzieckiem niż hałaśliwe festyny albo kosztowna impreza w wesołym miasteczku.
Muzeum raczej nie kojarzy się z atrakcjami dla malucha. Tymczasem już dla trzylatka oglądanie wystaw może być fajną zabawą połączoną ze zdobywaniem wiedzy o świecie. 1. Nie tylko same obrazy? Do wyboru masz galerie sztuki i skanseny pokazujące życie naszych przodków, muzea przyrodnicze kuszące kośćmi wymarłych zwierząt i muzea techniki, w których można dotknąć starego parowozu, czy automobila, a nawet do nich wsiąść. Zbroje rycerskie, bajecznie kolorowe minerały, kołowrotki naszych prababek, stuletnie lalki czy pierwsze komputery – wszystko to czeka na odkrycie przez twoje dziecko. Wśród tych różnorodnych propozycji na pewno znajdzie się taka, która pozwoli wam miło i pożytecznie spędzić czas. 2. Czym interesuje się maluch? Weź to pod uwagę, wybierając cel wycieczki. Fana motoryzacji mogą zachwycić stare samochody, dziecku, które lubi zwierzęta, spodoba się oceanarium, a małego eksperymentatora uszczęśliwi wizyta w muzeum techniki. Zwróć uwagę na wystawy sezonowe, np. pisanek w okresie Wielkanocy. W wyborze pomogą strony internetowe z atrakcjami dla dzieci, np. www.miastodzieci.pl, przewodniki turystyczne, gdy chcesz zwiedzać coś na wakacjach, i – jak zwykle – opinie innych rodziców. 3. Rozgrzewka przed wernisażem Nawet gdy malec ma ci tylko towarzyszyć w oglądaniu wystawy malarstwa barokowego, nie musi się nudzić. Wiele zależy od dobrego przygotowania. Najlepiej poświęcić na to kilka dni. Opowiedz dziecku, co zobaczy, wspólnie przejrzyjcie albumy z malarstwem czy strony internetowe związane z tematyką wystawy. Wybierając się do skansenu, podkreśl, że zobaczycie tam, jak żyli nasi pradziadkowie, jak gotowali, prali i czym się zajmowali. Nawiąż do bajek lub rodzinnych historii. Minerały w muzeum Ziemi to przecież nic innego jak „drogie kamienie”, których pilnował bajkowy smok, a kołowrotek w skansenie to narzędzie pracy złej wróżki – tej od Śpiącej Królewny. A może taki sam stoi na strychu u babci? 4. Trafić na dobry moment Wizyta w muzeum powinna zająć tyle czasu, ile potrzeba na spokojne obejrzenie eksponatów – wybierz się tam np. przed południem i nie planuj innych atrakcji, żeby nie zwiedzać w pośpiechu i z obawą, że nie zdążysz na obiad czy spotkanie rodzinne. 5. Zdąrzyć przed nudą Od 3-latka trudno wymagać długiego skupienia się na oglądanych eksponatach ani idealnej ciszy. Zmuszany do zachowania spokoju będzie się nudził i głośno da to odczuć pozostałym zwiedzającym. Nie zainteresuje go też długie odczytywanie tablic informacyjnych. Jeżeli jakaś część wystawy znudzi malucha, pozwól mu przejść w inne miejsce. Gdy wyprawa okaże się katastrofą, nie zrażaj się. Następnym razem możecie wybrać się gdzie indziej, może tam będzie dla twojego dziecka ciekawiej. 6. Po powrocie do domu Postaraj się, by ta wizyta nie uleciała z pamięci malca. Porównaj widziany wcześniej szkielet dinozaura z obrazkiem w encyklopedii, opowiadając bajki, nawiązuj do poznanych w muzeum rzeczy. Załóż zeszyt do wklejania biletów, broszur, pocztówek ze zwiedzanych miejsc. Będzie to dla dziecka wspaniałą pamiątką. Na pytania odpowiada ekspert Małgorzata Zubowicz-Kłosowska dyrektor Muzeum Zabawek w Karpaczu. Kiedy zaplanować pierwsze wyjście do muzeum? Co prawda dopiero dzieci w wieku szkolnym potrafią należycie ocenić historyczną wartość eksponatów, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by zabrać do muzeum młodsze dziecko. Aby w pełni skorzystało z tej wizyty, ważne jest podejście rodziców. Jak zainteresować malucha zwiedzaniem? Pokazując malcowi eksponaty, warto nawiązać do historii rodziny, np. powiedzieć, że takimi lalkami bawiły się nasze babcie, a w takim piecyku przygotowywały obiad. Rodzic powinien umożliwić dziecku dokładne obejrzenie eksponatów, np. wziąć je na ręce, aby lepiej widziało. Ważne jest też przygotowanie – rozmowa lub wspólne czytanie książek na temat związany z wystawą przed wizytą w muzeum. Jakie płyną z tego korzyści dla dziecka? Malec oswaja się z wizytami w muzeum i w starszym wieku będzie traktował je jak atrakcyjną formę spędzania wolnego czasu. W Muzeum Zabawek maluchy mogą np. dowiedzieć się, że nawet taki drobiazg jak zabawka może kiedyś stać się cennym eksponatem. Wizyta u nas uczy dzieci poszanowania zabawek. Mali zwiedzający mogą też obejrzeć, z jak różnorodnych materiałów były dawniej wykonywane zabawki – np. z wosku, trawy – a to jest cenna wiedza dla malców wychowanych w świecie plastikowych przedmiotów. Konsultacja: Aleksandra Jasielska, psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii UAM w Poznaniu.