Skóra mi cierpnie na myśl o świętach z wnukami. Wolę już samotną wigilię w Zakopanem
Co roku próbuję się przekonać, że święta z rodziną mają swój urok. A jednak z każdym grudniem coraz bardziej marzę, żeby uciec tam, gdzie nikt nie krzyczy, nie biega i nie rzuca rzeczy po całym domu.
Szanowna Redakcjo, piszę ten list z sercem ściśniętym i trochę ze wstydem. Jestem babcią czworga wnucząt i od dawna powinnam cieszyć się ich obecnością, ale we mnie pojawia się jedynie napięcie. Jestem babcią. Boję się rodzinnych świąt Skóra mi cierpnie, kiedy myślę o tym całym chaosie. Młodsze dzieci non stop biegają, piszczą, przestawiają wszystko, co tylko wpadnie im w ręce. Nie mają chwili spokoju, a ja po kilku minutach czuję się wyczerpana jak po maratonie. Moje dzieci twierdzą, że „taka jest młodzież” i że mam się cieszyć, bo w końcu nie zawsze będą mali. Tylko że ja naprawdę nie mam już siły. Mam swoje lata, boli mnie kręgosłup, potrzebuję spokoju, a nie bieganiny między stołem a kanapą, żeby ratować świąteczne dekoracje. Starsze patrzą w telefony, młodsze krzyczą. Gdzie w tym wszystkim miejsce dla mnie? Najgorsze jest to, że kiedy próbuję porozmawiać ze starszymi wnukami, one nawet nie podnoszą wzroku znad ekranów. Mówię coś, a w odpowiedzi widzę tylko lekkie kiwnięcie głową albo mamrotane „mhm”. Czuję się niewidoczna we własnym domu. Kiedyś babcię się szanowało, pytało o rady, o przepisy, o dawne czasy. A dziś? Telefon ważniejszy od człowieka. Potem wchodzą młodsze, całe rozkrzyczane, bo koniecznie chcą zaprezentować nową piosenkę albo zabawę. Ja się uśmiecham, staram się być cierpliwa, ale w środku myślę tylko, żeby usiąść w ciszy i odetchnąć. Mam wrażenie, że nikt nie widzi, jak trudno mi to wszystko znosić. Może w tym roku wybiorę spokój zamiast tradycji Dlatego coraz poważniej myślę o tym, żeby wyjechać na wigilię do Zakopanego. Spędzić ją w samotności, ale za to w ciszy, przy małej choince i bez tego całego zamieszania. Wiem, że zabrzmi to okrutnie, lecz może każdy ma prawo wybrać, co jest dla niego najlepsze. Nie chcę kolejnych świąt, po których będę tydzień dochodzić do siebie. Nie zamierzam nikogo zranić. Kocham swoje wnuki, ale nie potrafię za nimi nadążyć. Może kiedy podrosną, może kiedy zaczną rozmawiać jak dawniej ludzie rozmawiali, wszystko wróci na swoje miejsce. A dziś... dziś marzę, żeby przeżyć święta tak, jak potrafię – spokojnie, bez hałasu, bez bałaganu, bez poczucia, że jestem intruzem we własnym domu. Czy jestem złą babcią? Nie wiem. Wiem tylko, że serce też potrzebuje odpoczynku. Danuta Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Dzieci czekają na prezenty pod choinką, a ja połykam łzy. Czeka nas wigilia dla ubogich
„Rok temu siedziałam z Jasiem do 16”. Rodzice już nie zaprowadzą dzieci do przedszkola w Wigilię
Myślałam, że nic mnie już w temacie świątecznej logistyki nie zaskoczy, aż usłyszałam historię mojej koleżanki, nauczycielki przedszkolnej. Decyzja o wolnej Wigilii była po prostu konieczna.
Od tego roku Wigilia jest dniem ustawowo wolnym od pracy – to oznacza, że przedszkola będą zamknięte, nie będzie dyżurów. Dla wielu rodziców, zwłaszcza tych pracujących w usługach, to będzie dodatkowy dzień na oddech i spędzenie czasu z dziećmi. Jednak dopiero rozmowa z moją koleżanką, nauczycielką z jednego z warszawskich przedszkoli, pokazała mi, jak bardzo ten wolny dzień był potrzebny. „W zeszłym roku były troje dzieci, ale jeden chłopiec został… do 16” – Wiesz, u nas Wigilia zawsze była dyżurowa – zaczęła, kiedy spotkałyśmy się na kawie. – W zeszłym roku przyszły tylko trzy dzieciaki. Dwójka była może dwie, trzy godziny, ale jeden chłopiec… został aż do 16. Kiedy to powiedziała, spojrzałam na nią z niedowierzaniem. Przecież chwilę wcześniej powiedziała, że przedszkole miało być otwarte tylko do 14. – Rodzice nie odbierali telefonów – dodała. – A potem tłumaczyli, że pochłonęły ich przygotowania... Słuchałam i czułam narastającą złość w jej głosie. Nie taką na to dziecko – na sytuację, na rodziców, na system. Na to, że ktoś zostawił kilkuletniego chłopca w placówce, bo kroił sałatkę albo pakował prezenty. Na to, że nauczycielki, które też mają swoje rodziny, swoje rytuały i swoje pierogi do ulepienia, musiały zostać po godzinach, bo nikt nie przewidział, że dyżur w Wigilię to absurd. Przymusowa lekcja odpuszczania Sama pamiętam, choć moje dzieciaki chodzą już do szkoły, że co roku w przedszkolnych grupach pojawiało się to samo pytanie: „Kto potrzebuje dyżuru 24 grudnia?”. I choć większość odpowiadała, że nie, zawsze znalazło się kilka osób, które po prostu nie mogły pozwolić sobie na wolne. Przedszkola otwierały się więc dla garstki dzieci – często tak małej, że cały budynek był cichy jak muzeum po zamknięciu. Rodzice wchodzili szybkim krokiem, obiecując, że „będą za chwilę”, ale każdy, kto choć raz przeżył Wigilię z dzieckiem na dyżurze, wie, jak wyglądała rzeczywistość. Zamiast pierogów – spoglądanie na zegarek. Zamiast rodzinnego spokoju – odbieranie telefonów z przedszkola. Zamiast radości – gonitwa i poczucie winy. To nigdy nie był dobry system. To był półśrodek, który miał ratować sytuację, ale często generował nowe problemy. Teraz Wigilia naprawdę będzie wolna – i to zmieni więcej, niż myślimy Od tego roku przedszkola będą zamknięte. Nauczycielki spędzą Wigilię w swoich domach – nie w pustych salach z jednym dzieckiem czekającym na rodziców. A my, rodzice, nie będziemy zastanawiać się, czy zdążymy po dziecko „zanim zrobi się późno”. Musimy nauczyć się odpuszczać. Musimy zacząć stawiać dobro naszych dzieci na pierwszym miejscu. Dla wielu rodzin to drobna zmiana. Dla innych – ogromna ulga. Dla nauczycielek – po prostu zwykła sprawiedliwość. A dla tego chłopca, który siedział do 16… może wreszcie Wigilia będzie dniem, który zacznie się tak, jak powinien: spokojnie, w domu, bez czekania przy oknie na rodziców pochłoniętych świąteczną gorączką. Zobacz także: Te dzieci osiągną sukces w przyszłości. Rodzice codziennie pozwalają im ćwiczyć 1 rzecz
Najbardziej świąteczne imię dla dziewczynki. Lewandowscy wybrali je dla córki
Wybraliśmy najbardziej świąteczne imię dla dziewczynki. Pochodzi z baśni o zaczarowanym dziadku do orzechów, która kilkadziesiąt lat później zainspirowała Piotra Czajkowskiego do stworzenia wyjątkowego baletu. Anna i Robert Lewandowscy wybrali je dla swojej starszej córki. Podoba Wam się?
W ostatnich latach imię Klara cieszy się sympatią polskich rodziców. Na to wyjątkowe imię dla swojej starszej córeczki postawili Anna i Robert Lewandowscy. W tym roku Klara Lewandowska skończyła 7 lat. To piękne imię żeńskie od dawna kojarzy się z magią świąt i baśniową historią dziadka do orzechów. Każdego roku na scenach teatrów powraca do widzów świąteczna opowieść o zaczarowanym władcy i magicznej krainy, do której trafia mała Klara. Najbardziej świąteczne imię dla dziewczynki. Lewandowscy wybrali je dla córki Imię Klara na zawsze wpisało się w świąteczną tradycję dzięki baśni Hoffmanna „Dziadek do orzechów i Król Myszy” z 1816 roku. To właśnie Klara, główna bohaterka tej opowieści, zabiera czytelników w magiczną podróż do świata zaczarowanego księcia, Dziadka do Orzechów. Akcja historii rozwija się w wigilijny wieczór. Francuska adaptacja opowiadania autorstwa Alexandre’a Dumasa stała się inspiracją dla baletu „Dziadek do orzechów”, skomponowanego przez Piotra Czajkowskiego. Dziś zarówno książka, jak i balet są nieodłącznym elementem bożonarodzeniowych tradycji na całym świecie. Imię Klara znane jest w Polsce od XIII wieku. Klara – jasność, czystość, harmonia Znaczenie imienia Klara tylko wzmacnia jego świąteczny charakter. To piękne imię wywodzi się z łacińskiego słowa clarus, które oznacza „jasny, wyraźny, czysty”. To piękne i pełne symboliki tłumaczenie idealnie oddaje ducha świąt. W tym słowie znajdziemy światło, radość i rodzinne ciepło. Bliscy Klary mogą używać zdrobnień, takich jak Klarcia, Klarunia czy Lara. Popularność Klary w Polsce. Rodzice chętnie wybierają to imię Obecnie w Polsce imię Klara nosi nieco ponad 28 tysięcy kobiet, a w 2023 roku rodzice wybrali je dla swoich córeczek ponad 2600 razy. Klara obchodzi swoje imieniny najczęściej 11 sierpnia, gdy wspominana jest św. Klara z Asyżu, założycielka zakonu klarysek. Drugą patronką imienia jest Klara z Montefalco, czczona 17 sierpnia. Klara to inaczej magia świąt. Świąteczne imię dla dziewczynki Imię Klara łączy w sobie wszystko, co kojarzy się z magią Bożego Narodzenia – światło, ciepło i bajkowy klimat, który przywołuje opowieść Hoffmanna. Jeśli szukacie imienia dla córeczki pełnego wdzięku, elegancji i świątecznego ducha, to właśnie znaleźliście idealną propozycję. Klara nigdy nie wyjdzie z mody. Źródło: gov.pl Piszemy też o: To kwiatowe imię dla dziewczynki będzie hitem w 2025 roku. Powróciło w serialu Netflixa Nowe imię bije rekordy popularności w Polsce. Rodzice je kochają, celebryci unikają Szczęśliwy Krzysztof Ibisz przywitał kolejne dziecko. Gwiazdor ujawnił imię córeczki
Wigilia klasowa: jak ją przygotować? [pomysły, potrawy]
W okresie świątecznym w szkołach organizowana jest wigilia klasowa. Zazwyczaj urządza się ją ostatniego dnia przed rozpoczęciem przerwy świątecznej. Sprawdź nasze pomysły na szkolną wigilię. Podpowiadamy również, jakie potrawy warto przygotować.
Wigilia klasowa często odbywa się w trakcie godziny wychowawczej. To, jak będzie wyglądać, zależy od ustaleń danej klasy. Zazwyczaj uczniowie wspólnie z rodzicami dbają, by na klasowym stole wigilijnym pojawiło się kilka świątecznych potraw, słodkości i owoce. Wspólnie z wychowawcą uczniowie śpiewają kolędy, składają sobie życzenia i łamią się opłatkiem. Czasami w trakcie tej uroczystości rozdawane są również prezenty, choć zazwyczaj odbywa się to 6 grudnia, czyli w Mikołajki. Podpowiadamy, co przygotować na wigilię klasową, jak się ubrać oraz w jaki sposób urządzić takie spotkanie. Spis treści: Pomysły na wigilię klasową Wigilia klasowa – potrawy Co przynieść na wigilię klasową: lista W co się ubrać na wigilię klasową? Pomysły na wigilię klasową Uczniowie przede wszystkim powinni zadbać o świąteczny wystrój klasy. Mogą ją udekorować ręcznie robionymi ozdobami, świątecznymi łańcuchami i światełkami. Niektóre klasy decydują się też na zakup świątecznej choinki. Wigilijny stół (który zazwyczaj jest zrobiony z kilku połączonych ławek) można przykryć białym obrusem, co wprowadzi jeszcze bardziej odświętny klimat. Typowa wigilia klasowa to przede wszystkim: Śpiewanie kolęd Jest to wspaniała tradycja, którą warto kultywować również w szkole. Zaśpiewajcie razem kolędy. Uczniowie, którzy potrafią grać na jakimś instrumencie, mogą przygrywać w rytm pastorałek. Dobrym pomysłem jest także odtworzenie kolęd z magnetofonu. Życzenia świąteczne Element, bez którego nie może się odbyć żadna wigilia (nawet ta klasowa!). Dzięki życzeniom można wyrazić sympatię do kogoś. Wzajemna życzliwość naprawdę potrafi zdziałać cuda! Ten zwyczaj może być powodem nie tylko uśmiechu na twarzach uczniów, ale też... śmiechu, jeśli życzenia będą zabawne i z przymrużeniem oka. Zabawy świąteczne Kalambury, quizy, tematyczne gry dla całej klasy to świetny pomysł na miłe spędzenie czasu podczas wigilii klasowej. Możecie też pobawić się w świąteczne karaoke, śpiewając typowo bożonarodzeniowe piosenki. Opowiadanie o świątecznych tradycjach Podczas wigilii klasowej warto przypomnieć sobie bożonarodzeniowe tradycje. Może ktoś z was zna jakieś ciekawostki na ten temat? Opowiedzcie również, jak spędza się święta Bożego Narodzenia u was w domu. Mogę pojawić się różnice, np. niektóre rodziny w Wigilię jedzą barszcz czerwony, a inne – zupę grzybową. Wręczenie prezentów Choć zazwyczaj robi się to 6 grudnia, to również przed wigilią uczniowie mogą obdarować się podarkami. Jeżeli pozwala na to klasowy budżet – rada rodziców może kupić dla każdego ucznia jakiś świąteczny drobiazg, np. świeczkę, figurkę aniołka lub choinki. Nie zapomnijcie również o wyjątkowym drobiazgu dla nauczyciela! Świąteczne kino klasowe Oglądanie filmu lub bajki o tematyce świątecznej to wspaniała rozrywka dla całej klasy. W końcu kto nie lubi świątecznych filmów? Pamiętajcie jednak, by wcześniej wybrać to, co chcecie obejrzeć, żeby nie tracić czasu na decydowanie podczas wigilii klasowej. Wigilia klasowa – potrawy Na wigilię klasową zwykle kupowane są soki, owoce i jakieś słodkości. W przypadku tego spotkania chodzi przecież przede wszystkim o wspaniałą świąteczną atmosferę, którą tworzą ludzie. Jeśli jednak chcecie do tematu podejść ambitnie, można przygotować kilka tradycyjnych potraw wigilijnych. Oczywiście, nie musi się pojawić ich aż dwanaście. Warto zadbać, by były to te najbardziej popularne, ale też... lubiane przez dzieci oraz łatwe i szybkie w przygotowaniu. Co można przygotować na wigilię klasową? Barszcz czerwony z uszkami (już sam zapach przywołuje magię świąt), ale pod warunkiem, że mamy go jak podgrzać w szkole. Nie musi być gotowany na burakach. Na szkolną wigilię sprawdzi się też gotowy tylko doprawiony barszcz z kartoników, który można kupić w sklepie. Dzieciom z pewnością posmakuje też kutia – słodka potrawa kuchni kresowej (również można kupić gotową) oraz kluski z makiem (do zrobienia w domu, ale nie jest to potrawa czasochłonna). Jeśli nie umiecie sobie wyobrazić wigilii bez tradycyjnych potraw, możecie przygotować także pierogi z kapustą i grzybami. Większość dzieci uwielbia wszystkie pierogi, więc będzie to strzał w dziesiątkę, ale również pod warunkiem, że można będzie je podać na ciepło. Obowiązkowym punktem wigilijnego menu są także świąteczne ciasta: makowiec i piernik, a także mandarynki i pomarańcze, które od lat kojarzą się ze świętami Bożego Narodzenia. Do picia lepiej kupić soki, bo tradycyjny świąteczny napój, czyli kompot z suszu, rzadko jest lubiany przez dzieci. Podczas wigilii klasowej warto zrezygnować z potraw, które raczej nie przypadną dzieciom do gustu, a dodatkowo są czasochłonne. To między innymi: ryba w galarecie, karp smażony, kapusta wigilijna, ryba po grecku, śledzie. Co przynieść na wigilię klasową: lista W sieci krąży mem o tzw. wigilijnym „starter paku”, na którym to znajdują się zdjęcia mandarynek i paluszków. Trzeba przyznać, że to wyjątkowo realistyczny mem, ponieważ potrawy na wigiliach klasowych wyglądają niemal tak samo od co najmniej dwudziestu lat. Co więc przynieść na wigilię klasową, aby każdy był zadowolony? Owoce i potrawy mandarynki pomarańcze gruszki jabłka banany chrupki (najlepiej zdrowe, pieczone) paluszki (z przyprawami, pieczone) domowe pierniczki sałatki (np. jarzynowa, buraczkowa, „szuba”) pierogi krokiety uszka barszcz czerwony sernik makowiec Napoje: sok 100% owocowy sok z przyprawami (np. imbirem i goździkami) woda domowa lemoniada Dodatki: talerzyki papierowe z motywem świątecznym, zamiast plastikowych obrus (najlepiej z świątecznymi motywami) serwetki z motywem świątecznym świąteczny świecznik W co się ubrać na wigilię klasową? Na wigilię klasową można ubrać się elegancko (nie musi to być jednak strój galowy). Biała koszula i np. jeansy będą odpowiednie na tę okazję. Dobrym pomysłem jest także nawiązanie swoim ubiorem do świąt Bożego Narodzenia, czyli założenie czapki Mikołaja albo sweterka świątecznego lub po prostu ubranie czegoś w kolorze czerwonym lub zielonym. To właśnie te kolory najbardziej kojarzą nam się ze świątecznym klimatem. Fajnym pomysłem są też świąteczne dodatki, np. muszka, krawat, a w przypadku dziewczyn – kolczyki lub naszyjnik. Zobacz także: Wierszyki na Boże Narodzenie dla dzieci: w sam raz dla przedszkolaków Ozdoby świąteczne dla dzieci na Boże Narodzenie [5 POMYSŁÓW DIY] ​Tradycje świąt Bożego Narodzenia – najważniejsze polskie zwyczaje
Kim byli Trzej Królowie? Jakie mieli imiona? Co oznaczają ich dary?
Kim naprawdę byli Trzej Królowie? Może wcale nie królami? Sprawdź, jakie były ich imiona i dary, które przynieśli nowo narodzonemu Jezusowi, jak wyglądali oraz skąd dokładnie przybyli do Betlejem.
Trzej Królowie, których święto obchodzimy 6 stycznia, to postaci bardziej tajemnicze, niż mogłoby się wydawać. Sprawdź, czy to, co wiesz o Trzech Królach, jest prawdą. Jakie legendy na temat Trzech Mędrców (bo tak też czasem są nazywani) z bożonarodzeniowego żłóbka utrwaliły się przez wieki. Spis treści: Kim byli Trzej Królowie i skąd przybyli Imiona Trzech Króli Jakie dary przynieśli Trzej Królowie Trzej Królowie w sztuce Kim byli Trzej Królowie i skąd przybyli? Możliwe, że Trzej Królowie wcale nie byli królami. W Biblii nie znajdziemy informacji, które jednoznacznie wskazują, by władali oni jakimikolwiek krajami. W Ewangelii są określani bardzo ogólnie jako „Mędrcy ze Wschodu”. Co znaczy „ze wschodu”? Wschodem, na przełomie starej i nowej ery, określano obszar położony na wschód od rzeki Jordan, czyli: Arabię, Persję i Babilonię. Według legendy, opartej prawdopodobnie na biblijnym Psalmie 71, w którym mowa jest o królach Saby składających daninę, jedna z postaci pochodziła z Abisynii (obecnej Etiopii) położonej w Afryce. Szukając odpowiedzi na pytanie, jak wyglądali Trzej Królowie, możemy natknąć się na informacje wskazujące na śniadą karnację lub czarny kolor skóry przynajmniej jednego z nich. Prawdopodobnie był to Kacper. Według tradycji sięgającej XV wieku to właśnie on miał przybyć do Betlejem z Afryki. Z Pisma Świętego dowiadujemy się tylko, że Trzej Królowie to mędrcy przybyli ze wschodu, którzy byli wykształconymi ludźmi. A to oznacza, że mogli być lekarzami, astrologami lub czarnoksiężnikami, czyli magami… Mimo że Święto Objawienia Pańskiego (inna nazwa Święta Trzech Króli) celebrowano już w II wieku, to mędrców (magów) zaczęto nazywać królami dopiero w VIII wieku. Imiona Trzech Króli Co ciekawe, bardzo długo Trzej Królowie nie mieli imion. W Biblii nie znajdziemy ani słowa o tym jak się nazywali. Dopiero w średniowieczu, w VIII a może nawet w IX wieku zaczęto używać w odniesieniu do nich imion: Kacper, Melchior i Baltazar. Imię Kacper otrzymał najmłodszy mędrzec, przedstawiany jako król o ciemnym kolorze skóry. Kacper miał przybyć z Afryki (niektóre źródła podają jednak, że to nie Kacper, a Baltazar miał reprezentować ten kontynent). Imię Kacper ma pochodzenie perskie (dawna Persja to tereny współczesnego Iranu) i oznacza: dostojny, wspaniały. Melchior to najmłodszy z Trzech Króli. Jego imię ma pochodzenie hebrajskie i oznacza: król światła. Ostatni z trójki Mędrców – Baltazar ukazywany jest jako mężczyzna z czarną brodą i o śniadej karnacji. To według licznych źródeł najstarszy spośród Trzech Króli. Jego imię pojawia się w Starym Testamencie i ma pochodzenie babilońskie (dawne tereny Babilonu to współczesny Irak). Baltazar oznacza: Belu (Boże) strzeż króla. Jakie dary przynieśli Trzej Królowie? Biblia nie podaje dokładnej liczby Mędrców ze Wschodu. Na malowidłach w rzymskich katakumbach z II i III wieku twórcy przedstawiali dwóch, czterech lub sześciu mędrców. Jednak wymienione w Biblii trzy dary: mirra, kadzidło i złoto – sprawiły, że zaczął ugruntowywać się pogląd o Trzech Królach (jeden król – jeden dar). Trzy dary – podobnie jak Trzej Królowie – wskazują na ważną symbolikę liczby trzy, z którą często spotykamy się chociażby w baśniach. To liczba, którą od zarania dziejów uważa się za świętą, doskonałą. Dary, które przynieśli Trzej Królowie: złoto – podarunek od Melchiora to symbol władzy królewskiej, kadzidło – dar od Kacpra to symbol boskości, mirra – dar od Baltazara to symbol męczeńskiej śmierci. Podczas homilii wygłaszanej w Dzień Objawienia Pańskiego papież Grzegorz Wielki, żyjący na przełomie VI i VII wieku tak wyjaśniał znaczenie darów: „Złoto jest bowiem odpowiednie dla króla, kadzidło składano na ofiarę Bogu, mirrą zaś konserwuje się ciała zmarłych. Magowie więc zapowiadają tego, którego adorują, także poprzez mistyczne dary: przez złoto – króla, przez kadzidło – Boga, przez mirrę – śmiertelnika”. W tym samym kazaniu św. Grzegorz dodaje, że wszyscy wierzący w Chrystusa również mogą ofiarować Bogu te same dary, w postaci: mądrości (której symbolem jest złoto), modlitwy (której symbolem jest kadzidło) i umartwiania ciała (które symbolizuje mirra). Trzej Królowie w sztuce To, kim byli i jak wyglądali Trzej Królowie, od wieków interesowało artystów malarzy. Wizerunki i cechy Mędrców ze Wschodu możemy porównywać, patrząc na takie dzieła sztuki jak: Pokłon Trzech Króli Giotta de Bondone, 1304-1306 Pokłon Trzech Króli Gentile da Fabriano, 1423 Orszak Trzech Króli fresk Benozza Gozzoli, 1459 Pokłon Trzech Króli Hansa Memlinga, ok. 1470 (na tym obrazie widać wyraźnie, który król jest czarny), Pokłon Trzech Króli Sandro Botticelli, 1475-76, Pokłon Mędrców autorstwa nieznanego malarza, którego szkic stworzył Leonardo da Vinci, 1481-1482, Pokłon Trzech Króli Paula Rubensa, 1624 Podróż Magów James’a Trissot, 1894 Trzej Królowie na obrazach dawnych mistrzów są różnie przedstawiani. Czasem wyglądają jak skromni wędrowcy, czasem jako władcy w bogatych szatach. Raz kłaniają się małemu Jezusowi, innym razem – dopiero zmierzają w stronę Betlejem. Bez względu na sposób ukazania Trzech Mędrców ze wschodu oraz ich darów – obrazy te mogą być inspiracją dla wszystkich, którzy mają w planach udział w jasełkach lub orszaku z okazji święta Trzech Króli lub chcą wiedzieć, jak wyglądali Trzej Królowie, by stworzyć własnoręcznie bożonarodzeniową szopkę lub pracę plastyczną. Bibliografia: S. Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury, t. III, Warszawa 2007, R. Mazurkiewicz: Złoto, kadzidło i mirra w dawnym kaznodziejstwie polskim, Ruch Biblijny i Liturgiczny, 2018, nr 71, Zobacz także: Trzech Króli – jaki napis na drzwiach jest poprawny? Tradycja ubierania choinki: skąd wziął się ten zwyczaj, kiedy ubrać i rozebrać choinkę? Dzielenie się opłatkiem – co oznacza ta tradycja?
Sianko pod obrusem: co symbolizuje i dlaczego kładziemy je w wigilię?
Dawniej na stół lub ławę, przy której siadano do wigilijnej wieczerzy, kładziono zboże, słomę lub siano. Współcześnie pod obrus wkłada się najczęściej siano. Wyjaśniamy, jakie ma to znaczenie oraz co zrobić z siankiem wigilijnym po skończonej wieczerzy.
Umieszczanie siana na wigilijnym stole to jedna z najpowszechniejszych tradycji bożonarodzeniowych. Najczęściej siano kładzie się pod obrusem, rzadziej – na obrusie, a jeszcze rzadziej – pod stołem lub na krzesłach. W bardzo nielicznych przypadkach można spotkać się ze zwyczajem umieszczania wigilijnego sianka pod choinką. Jedno jest pewne — sianko w wigilijny wieczór dla wielu z nas ma większe znaczenie niż wieszanie jemioły. Spis treści: Dlaczego kładziemy sianko pod obrusem Co symbolizuje sianko wigilijne Co zrobić z siankiem po wigilijnej wieczerzy Dlaczego kładziemy sianko pod obrusem Badacze najdawniejszych zwyczajów ludowych zwracają uwagę, że znacznie siana (a także słomy czy zbóż) miało w wigilijny wieczór sens szczególny. Niewykluczone, że tradycja ta sięga czasów pogańskich, kiedy jeszcze jesienno-zimowe święta miały charakter związany z kultem zmarłych. Siano — jako sucha trawa — miałyby mieć związek z obumieraniem. Najczęściej wskazuje się jednak na związek sianka wigilijnego z sianem, na którym przyszedł na świat mały Jezus. Zwyczaj ten, przekazywany z pokolenia na pokolenie, przetrwał do dziś w formie symbolicznej — z reguły pod obrus wkładamy niewielką ilość sianka, podczas gdy nasi przodkowie nakrywali nim cały blat ławy czy stołu. Co symbolizuje sianko wigilijne Narodzenie Syna Bożego na sianie wskazuje na to, jak ubodzy byli Maryja i Józef. Jednocześnie oznacza też skromność, która towarzyszyła narodzeniu Jezusa w stajence. Mimo to właśnie sianko pod obrusem ma zapewnić domownikom dobrobyt i szczęście. W dawnych czasach wigilijne sianko było nie tylko symbolem, ale także służyło do wróżenia. Musisz wiedzieć, że nasi przodkowie przywiązywali ogromną wagę do wigilijnych wróżb. To, co przyniesie kolejny rok, próbowano odgadnąć, m.in. wyciągając spod obrusa źdźbła siana. Im źdźbło było dłuższe i prostsze, tym dłuższe i zdrowsze życie zapowiadało. Krótkie, ukruszone źdźbło mogło oznaczać nie tylko kłopoty ze zdrowiem lub śmierć, ale też bardzo skromne plony. Co zrobić z siankiem po wigilijnej wieczerzy Dawniej siano towarzyszące wigilii noszono zwierzętom gospodarskim. Współcześnie wiele osób uważa, że najlepiej jest je spalić lub zakopać, podobnie jak w przypadku skorupek z poświęconych na Wielkanoc jajek. Pozostali wyrzucają sianko, kiedy tylko spełni swoją rolę. Zobacz także: Jaki post obowiązuje podczas katolickiej wigilii: ilościowy, jakościowy czy... żaden? 9 sposobów, by umilić dziecku oczekiwanie na święta Wierszyki z życzeniami na Boże Narodzenie
Dzielenie się opłatkiem: co oznacza? Jak prawidłowo dzielić się opłatkiem?
Dzielenie się opłatkiem to stara tradycja, która ma bogatą symbolikę: oznacza pojednanie i przebaczenie, a także chęć bycia dobrym jak chleb. Wyjaśniamy, jak prawidłowo dzielić się opłatkiem w Wigilię.
Dzielenie się opłatkiem ma naprawdę bardzo długą tradycję – zwyczaj ten praktykowano już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Wyjaśniamy, jak dzielić się opłatkiem w Wigilię, by zachować dawne zwyczaje i nie popełnić jakiegoś błędu. Co oznacza zwyczaj dzielenia się opłatkiem? W czasie świąt Bożego Narodzenia warto przypomnieć sobie, dlaczego dzielimy się opłatkiem. Opłatek jest symbolem miłości i przyjaźni, a dzielenie się nim oznacza zgodę i przebaczenie win, a także chęć wspólnego świętowania. Symbolika opłatka jest jednak bogatsza: to chleb, którego spożywanie oznacza, że chcemy być jak chleb dobrzy. Dzielenie się opłatkiem w Wigilię miało chronić przed głodem przez cały rok. Dawało też nadzieję, że dobrzy ludzie będą mogli dzielić się chlebem z ubogimi. Tym samym tradycja dzielenia się opłatkiem nawiązuje także do modlitwy „Ojcze nasz”, a konkretnie do fragmentu „Chleba naszego powszedniego daj nam, Panie” – dzielący się opłatkiem wyrażają w ten sposób wiarę, że nie zabraknie im chleba. Opłatek (z łac. oblatum, czyli „dar ofiarny”) to cienki, zazwyczaj biały płatek chlebowy, niekwaszony i niesolony, wypiekany z białej mąki i wody bez dodatku drożdży. Zgodnie z polską tradycją opłatek wigilijny musi być biały, choć wypieka się też opłatki kolorowe przeznaczone dla zwierząt gospodarskich. Skąd pochodzi zwyczaj dzielenia się opłatkiem? Zwyczaj dzielenia się opłatkiem był znany już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Wtedy jednak nie łamano się opłatkiem w Wigilię. Kiedyś dzielenie się chlebem było po prostu symbolem duchowej komunii między członkami wspólnoty chrześcijańskiej. Z biegiem czasu coraz częściej przynoszono chleb na msze wigilijne i po pobłogosławieniu dzielono się nim. Chleb trafiał też do chorych i innych osób, które nie mogły uczestniczyć we mszy. Jak prawidłowo dzielić się opłatkiem? Według zasad savoir-vivre osobą, która rozpoczyna składanie wigilijnych życzeń przy dzieleniu się opłatkiem, powinien być gospodarz domu – to on zaczyna dzielić się opłatkiem, łamiąc się nim najpierw z gospodynią. Następnie gospodarz i gospodyni dzielą się opłatkiem z seniorami (dziadkami, rodzicami), a potem z coraz młodszymi gośćmi. Dzielenie się opłatkiem z dziećmi powinno odbyć się na końcu. Kościół nie narzuca zasady, zgodnie z którą zakazane byłoby dzielenie się opłatkiem z osobami niewierzącymi czy niepraktykującymi. Dla niektórych wierzących to nie do przyjęcia, inni nie mają z tym problemu. Najlepiej więc podejść do tego indywidualnie i dzielić się opłatkiem w zgodzie ze swoimi przekonaniami. Co oznacza, jak spadnie opłatek? Świąteczny pośpiech, witanie gości i wesoły harmider często mogą przyczynić się do tego, że w chwili nieuwagi leciutki opłatek wigilijny spadnie na podłogę. W takiej sytuacji należy go podnieść, aby przez przypadek nie został podeptany. W niektórych domach praktykowany jest także zwyczaj ucałowania go. Z opłatkiem jako symbolem miłości i jedności związane są także przesądy. Jeśli opłatek nieopatrznie upadnie na podłogę lub ziemię zwiastuje to rychłą zdradę w małżeństwie lub związku partnerskim. Aby zapobiec takiej sytuacji, osoba, która upuściła opłatek, powinna go zjeść w całości. Zobacz też: Tych 7 wigilijnych dań lepiej nie dawaj dziecku! Wigilia klasowa: jak ją przygotować? [pomysły, potrawy] Jak kiedyś obchodzono Wigilię (plus pomysł na rodzinny zwyczaj!)
Jaki post obowiązuje podczas katolickiej wigilii: jakościowy, ilościowy czy... żaden?
Choć w Kościele katolickim zniesienie postu wigilijnego nastąpiło już dawno temu… post w dniu 24 grudnia wciąż jest zalecany przez duszpasterzy. Mało tego, w 2021 roku Kościół nawoływał do niejedzenia mięsa w wigilię. Jakie zasady obowiązują podczas zbliżającej się wigilii?
Nasze babcie i dziadkowie doskonale pamiętają, że w wigilię nie jadało się mięsa przez cały dzień i dodatkowo ograniczało się posiłki aż do wieczornej wieczerzy. Z tego obowiązku zwolnione były jedynie małe dzieci (czyli te, które nie przystąpiły jeszcze do pierwszej komunii), osoby chore oraz w podeszłym wieku. Wigilijna wieczerza obfitowała w potrawy (12!), ale postne (bezmięsne). Wielu z nas podtrzymuje rodzinną tradycję – przynajmniej jeśli chodzi o postny charakter wigilijnych dań. Skąd wzięła się ta tradycja? Spis treści: Tradycja postu wigilijnego Rodzaje postów w Kościele katolickim Jaki post obowiązuje w wigilię? Tradycja postu wigilijnego Jak podaje wiele źródeł – nasi przodkowie nie mogli sobie pozwolić na co dzień na jedzenie do syta. Wyjątek stanowili najbogatsi. Znakomita większość tak naprawdę ucztowała jedynie w czasie świąt. A i wtedy nie wszystkich stać było na mięso czy drogie potrawy. Wigilia nie była obchodzona jako święto, a z jedzeniem takiego rarytasu jak mięso, czekano do Bożego Narodzenia. Na wigilijnym stole przez całe wieki najczęściej gościły potrawy tanie i łatwo dostępne, takie jak kapusta, groch czy suszone grzyby nazbierane jesienią. W wigilijnym menu nie mogło zabraknąć darów leśnych (wspomniane grzyby), darów jezior i rzek (ryby) oraz polnych (kasze, rośliny oleiste, warzywa, owoce). Ponieważ w czasach pogańskich pierwotna „wigilia” była ściśle związana z poczęstunkiem dla zmarłych, na wigilijnym stole musiały pojawić się potrawy, które „lubiły” duchy. Należały do nich takie dania jak bliny (placuszki), warzywa strączkowe (groch, fasola, bób) oraz miód, orzechy i jabłka. Za mięsem najwyraźniej duchy nie przepadały… Rodzaje postów W Kościele katolickim post to czas pokuty. Aktualnie wyróżnia się takie rodzaje postów jak: Post ilościowy – czyli ograniczenie liczby i wielkości posiłków (jeden posiłek do syta, dwa posiłki tzw. niepełne), Post jakościowy – czyli wstrzemięźliwość od jedzenia mięsa (w tym również zup i sosów przygotowywanych na mięsie), można jeść takie produkty pochodzenia zwierzęcego jak: ryby, nabiał, jajka, masło i inne, obowiązuje w piątki. Post ścisły – ma charakter jakościowy i ilościowy, obowiązuje w Środę Popielcową i Wielki Piątek, wszystkich od 18. do 60. roku życia. Część wiernych przestrzega wciąż również tzw. postu eucharystycznego – nie jedząc nic od północy, aż do momentu przyjęcia komunii świętej. Aż do 1983 roku w Kościele powszechnym w wigilię obowiązywał post jakościowy i ilościowy. Wtedy to uznano, że dzień poprzedzający Boże Narodzenie nie powinien być traktowany jako dzień pokuty. Oficjalnie potwierdził to list Episkopatu Polski skierowany do wiernych w 2003 roku. Od tego momentu oficjalnie w wigilię nie musimy pościć - tego dnia nie trzeba już ograniczać posiłków (zniesiono post ilościowy tego dnia) i można jeść mięso (zrezygnowano z postu jakościowego). Jaki post obowiązuje w wigilię 2023? Wigilia 2023 wypada w niedzielę, dlatego – post nie jest obowiązkiem i nikt, kto zje tego dnia mięso, nie będzie musiał się z tego spowiadać. Dotyczy to nie tylko wieczerzy wigilijnej, ale i śniadania czy obiadu 24 grudnia. Przypomnijmy, że w roku 2021 wigilia wypadała w piątek, dlatego księża apelowali wtedy, by tego dnia nie jeść mięsa. Post w wigilię jako część tradycji Co ciekawe, wiele osób niewierzących i tych, którzy nie przestrzegają żadnych postów w ciągu roku – podczas wieczerzy wigilijnej pozostają wierni tradycji dawnych chrześcijan (oraz jeszcze dawniejszych pogan). I nikt się temu nie dziwi, ponieważ tego wieczoru, placuszki, smażona ryba, karp w galarecie czy niezabielany barszcz uszkami – smakują wyjątkowo. I mimo że zniesienie postu przez papieża Jana Pawła II nastąpiło w 1983 r., a w Polsce Episkopat oficjalnie potwierdził to zniesienie w 2003 – wciąż mało kto wyobraża sobie, by w wigilię na stole gościły kotlety zamiast karpia czy wędliny zamiast śledzi. Warto dodać, że wyznawcy prawosławia, którzy świętują Boże Narodzenie dwa tygodnie po katolikach – wciąż nie tylko nie chcą, ale i nie mogą jeść mięsa. Źródła: Kodeks Prawa Kanonicznego, www.katolicki.net S. Adamkiewicz: Wigilia: dlaczego pościmy?, www.histmag.pl H. Szymanderska: Polska Wigilia. Warszawa 1989 Zobacz także: Wigilia a karmienie piersią: jakie potrawy może jeść mama karmiąca? Tych 7 wigilijnych dań lepiej nie dawaj dziecku! Jak kiedyś obchodzono Wigilię (plus pomysł na rodzinny zwyczaj!)
Fragment Pisma świętego na Wigilię – co się czyta przy wigilijnym stole i jaką modlitwę się wypowiada?
W wigilijny wieczór, przed wieczerzą wielu z nas dzieli się opłatkiem. Są też rodziny, w których pielęgnuje się tradycję odczytania fragmentu Pisma świętego i modlitwy. Wyjaśniamy, który fragment Ewangelii czyta się w Wigilię, a także kto z domowników powinien go przeczytać i w którym momencie. Publikujemy również tekst modlitwy poprzedzającej dzielenie się opłatkiem.
Nakrywając stół do Wigilii, praktykujący katolicy nie zapominają o duchowym pokarmie, jakim jest dla nich Słowo Boże i modlitwa. Dlatego oprócz talerzy, półmisków pełnych tradycyjnych wigilijnych potraw i opłatka, na ich stole nie może zabraknąć świec i Biblii. Pismo święte, z którego będzie odczytywany odpowiedni fragment, może być w dowolnym przekładzie – np. staropolskiej wersji z 1599 roku w słynnym tłumaczeniu Jakuba Wujka, ze współczesnej Biblii Tysiąclecia lub biblii w gwarze… śląskiej, góralskiej lub kaszubskiej. Spis treści: Tradycja czytania fragmentu Pisma świętego w wigilijny wieczór Kiedy i kto powinien czytać fragment Pisma św. w wigilię? Fragment Ewangelii wg św. Łukasza czytany w wigilię (dwie wersje) Tradycja czytania fragmentu Pisma świętego w wigilijny wieczór Trudno powiedzieć, kiedy tak naprawdę powstała tradycja odczytywania w domach fragmentu Ewangelii podczas Wigilii. Można jedynie przypuszczać, że do końca XVIII wieku o zwyczaju tym nie mogło być mowy, ponieważ aż 90 proc. Polaków nie potrafiło czytać. Z każdym kolejnym wiekiem odsetek analfabetów malał, a jeszcze w 1931 roku wśród polskich katolików wynosił 17 procent. Jednocześnie, chociażby w Chłopach W. Reymonta, znajdziemy dowód na to, że nawet niepiśmienny, prosty lud nie zapominał w wigilijny wieczór o modlitwie poprzedzającej dzielenie się opłatkiem. W tomie zatytułowanym Zima chłopi wypatrują pierwszej gwiazdki, by na jej widok uklęknąć wprost na śniegu. Padają też słowa: „Czas wieczerzać, kiedy słowo ciałem się stało!”, które są nawiązaniem do Ewangelii. Bezpośrednio przed wieczerzą gospodarz Boryna przeżegnał się i podzielił opłatek między zebranych w chacie. Kiedy i kto powinien czytać fragment Pisma św. w Wigilię? Fragment Ewangelii przed kolacją wigilijną może czytać osoba będąca głową rodziny lub najstarsze dziecko. Co do tego nie ma jednoznacznych instrukcji. Wyraźnie jednak zaleca się, by fragment pisma świętego został odczytany po zapaleniu świecy i modlitwie. Modlitwę powinien zacząć rodzic, ojciec lub matka słowami: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.” Ta sama osoba, zapalając świecę, mówi: „Światło Chrystusa”. Na co zebrani przy stole odpowiadają: „Bogu niech będą dzięki”. W tym momencie nadchodzi czas na odczytanie na głos fragmentu Ewangelii. Fragment Ewangelii wg św. Łukasza czytany w Wigilię Fragment Pisma św. czytany w wigilię pochodzi z rozdziału 2 Ewangelii św. Łukasza. Są to wersy od 1. do 14 (Ł 2, 1-14). Pochodzą z Biblii Tysiąclecia. W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. l nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”. W Wigilię można przeczytać również fragment Biblii przetłumaczonej dawno, dawno temu przez Jakuba Wujka. To wersja dla tych, którym bliski jest staropolski język: I stało się w one dni, wyszedł dekret od Cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat. Ten popis pierwszy stał się od starosty Syryjskiego Cyryna. I szli wszyscy, aby się popisali, każdy do miasta swego. Szedł téż i Józeph od Galilei, z miasta Nazareth, do Żydowskiéj ziemie, do miasta Dawidowego, które zowią Bethlehem, przeto, iż był z domu i pokolenia Dawidowego, Aby był popisan z Maryą, poślubioną sobie małżonką brzemienną. I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła. I porodziła syna swojego pierworodnego, a uwinęła go w pieluszki i położyła go w żłobie, iż miejsca im nie było w gospodzie. A byli pasterze w téjże krainie czujący i strzegący nocne straże nad trzodą swoją. A oto Aniół Pański stanął podle nich, a jasność Boża zewsząd je oświeciła, i zlękli się wielką bojaźnią. I rzekł im Aniół: Nie bójcie się; bo oto opowiadam wam wesele wielkie, które będzie wszystkiemu ludowi, Iż się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem. A ten wam znak: Znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki i położone w żłobie A natychmiast było z Aniołem mnóstwo wojska niebieskiego, chwalących Boga i mówiących: Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobréj woléj. Nowy Testament został przetłumaczony na takie gwary jak: góralska, śląska i kaszubska. Dlatego część rodzin ze Śląska, Kaszub czy z terenów góralszczyzny, przywiązanych do swych korzeni – czyta w wigilię fragment pisma św. w swojej gwarze. Przykładowe tłumaczenia na śląską gwarę znajdują się na portalu tuudi.net. Źródła: T. Łepkowski: Słownik historii Polski. Warszawa 1973 W. Reymont: Chłopi. Zima. (wyd. dowolne) Modlitwa przy wigilijnym stole. niedziela.pl [dostęp: 04.11.2022] Biblia Jakuba Wujka. jezuici.pl [dostęp: 04.11.2022] Zobacz także: Kolędy – teksty polskich kolęd (także do druku) Ozdoby z makaronu na święta Bożego Narodzenia Szopka z papieru – trzy wersje szopki DIY do zrobienia z dzieckiem
Potrawy wigilijne: lista 12 tradycyjnych dań wigilijnych i ich symbolika
Potrawy wigilijne zgodnie z tradycją są daniami postnymi. Na polskich stołach królują ryby oraz specjały z kapustą, grzybami, makiem. Oto lista 12 najpopularniejszych potraw wigilijnych wraz z ich symboliką.
Potrawy wigilijne to tradycja, ale lista dań w każdym domu może się nieco różnić. Wyjaśniamy, które potrawy najczęściej goszczą na wigilijnym stole w Polsce i co symbolizują. Nie wszyscy wiedzą, że 12 potraw wigilijnych wcale nieprzypadkowo od lat króluje na stołach w wigilię Bożego Narodzenia. Potrawy wigilijne – lista 12 tradycyjnych dań Barszcz czerwony z uszkami Ryba w galarecie Śledzie w oleju lub śmietanie Karp smażony Kapusta wigilijna (bigos wigilijny) Ryba po grecku Kutia Kluski z makiem Pierogi wigilijne z kapustą i grzybami Kompot z suszu Makiełki/makówki śląskie Zupa grzybowa 1. Potrawy wigilijne: barszcz czerwony z uszkami W większości polskich domów pierwszym daniem wigilijnym jest barszcz czerwony z uszkami. Tradycyjny barszcz nie jest oczywiście robiony z koncentratu czy z torebki, a z prawdziwych buraków czerwonych, które, zgodnie z ludowymi przekonaniami, symbolizują urodę i długie życie. Co ciekawe, pierwsze wzmianki o barszczu pojawiły się w 1576 roku w „Żywocie człowieka poczciwego” Mikołaja Reja. Zobacz przepis na barszcz czerwony dla niemowlaka 2. Potrawy wigilijne: ryba w galarecie Ryba jest symbolem Jezusa Chrystusa i odradzania się do życia, dlatego na wigilijnym stole nie może zabraknąć potraw z rybą właśnie. Polacy w tym dniu wybierają najczęściej karpia, ale można sięgać również po inne gatunki ryb. Jedząc ryby, zgodnie z wierzeniami zapewniamy sobie zdrowie i dostatek. Ryba w wielu wierzeniach symbolizuje żywioł wody i płodność. Dla chrześcijan niesie ze sobą znaczenia również takie jak: nieśmiertelność i moc odradzania się. To także nawiązanie do chrztu oraz eucharystii. Zobacz przepis na rybę w jarzynach dla dzieci 3. Potrawy wigilijne: śledzie w oleju lub śmietanie Śledź w tradycji ludowej symbolizuje czas postu i wyrzeczeń. Ponieważ wieczerza wigilijna jest postna, wiele osób przygotowuje na nią śledzie w różnej postaci. Najpopularniejsze są śledzie w oleju i w śmietanie. Niektórzy przełamują ich smak, dodając jabłka, gruszki lub żurawinę. Tradycyjnie ryba nie jest traktowana jako mięso, a śledzie, ze względu na dostępność i łatwość w przechowywaniu, były podstawowym składnikiem diety średniowiecznego chrześcijanina. Zobacz przepis na śledzia po kaszubsku 4. Potrawy wigilijne: karp smażony Karp jest najpopularniejszą rybą, która gości na wigilijnym stole. Na ziemiach polskich karp pojawił się za sprawą czeskich cystersów już w XII wieku. Jednak swoją popularność zyskał dopiero w czasach powojennych. Przyczyna była dość prozaiczna: bieda. Karp jest rybą łatwą w hodowli i stosunkowo tanią, dlatego władze ludowe uznały, że najlepiej będzie właśnie nim zarybiać stawy hodowlane. A ponieważ przez to stał się najbardziej dostępny, ludzie przyzwyczaili się, że 24 grudnia jest dniem karpia. Zobacz przepis na karpia w sosie cytrusowym 5. Potrawy wigilijne: kapusta wigilijna (bigos wigilijny) Kapusta symbolizuje trwałość sił witalnych, a także zdrowia i bogactwa. Zgodnie z wierzeniami ludowymi kiszona kapusta symbolizowała moc odrodzenia, a jej obecność na wigilijnym stole miała realny wpływ na budzącą się po zimie przyrodę. W połączeniu z grochem i grzybami ma zapewnić szczęście, dostatek i ochronę przed chorobami. Nie dziwne zatem, że gospodynie tak bardzo dbają o to, by na wigilijnym stole nie zabrakło dań z kapustą. Zobacz przepis na świąteczny kisz z kapustą i grzybami. 6. Potrawy wigilijne: ryba po grecku Na liście potraw wigilijnych z rybą ryba po grecku zajmuje ważną i bardzo popularną pozycję. Może być podawana zarówno na ciepło, jak i na zimno. W skład ryby po grecku wchodzą kawałki usmażonych filetów rybnych zanurzone w sosie warzywnym. Nazwa tego dania niewiele ma wspólnego z Grecją, ale Polacy wprost za nim przepadają! Pierwowzorem polskiej wariacji jest tradycyjne greckie psari plaki, czyli ryba z warzywami duszona w winie. Co ciekawe, ponoć największym przysmakiem koneserów jest głowa ryby. Zobacz przepis na wigilijną rybę z warzywami 7. Potrawy wigilijne: kutia Kutia to tradycyjna, słodka potrawa kuchni kresowej. Jej głównymi składnikami są mak, miód, bakalie i pszenica. Miód spożywany na wieczerzy wigilijnej miał przynosić dostatek i długie życie, chronił także przed demonami. Orzechy symbolizowały płodność i powodzenie, a pszenica dobre plony w kolejnym roku i dobrobyt materialny. Mak z kolei kumulował te wszystkie znaczenia. Dodatkowo, w wierzeniach ludowych mak, który posiada właściwości nasenne, postrzegany był jako łącznik z zaświatami. Wierzono bowiem, że duchy zmarłych mogą pojawić się wśród żywych także w wieczór wigilijny. Dlatego też przez lata mak uważany był za najważniejszy składnik kolacji wigilijnej – jego brak miał przynosić nieszczęście i niepowodzenie w domu. Zobacz przepis na świąteczną struclę biszkoptową z makiem i bakaliami 8. Potrawy wigilijne: kluski z makiem Wiara w magiczną moc maku swoimi korzeniami sięga czasów przedchrześcijańskich związanych z kultem przodków i przyrody. Mak symbolizował płodność i zapewniał kontakt ze zmarłymi, dlatego też musiał być wykorzystywany również do innych dań, np. popularnych klusek z makiem. Aby zapewnić domostwu i domownikom szczęście i urodzajne plony, trzeba było zjeść podczas wigilii chociaż jedną kluskę z makiem. Zobacz przepis na kokardki z makiem i bakaliami pod koglem-moglem 9. Potrawy wigilijne: pierogi z kapustą i grzybami To jedno z wigilijnych dań, które gości na polskich stołach i bez którego Polacy nie wyobrażają sobie świąt. Ta wigilijna potrawa symbolizuje to samo, co kapusta wigilijna czy łazanki z kapustą i grzybami, czyli siły witalne i dostatek. Grzyby w kulturze ludowej były kojarzone z zaświatami oraz magią. Poza tym potrawy z kapustą i grzybami są po prostu przepyszne (dlatego często znikają ze stołu jako pierwsze). W niektórych domach pierogi z kapustą i grzybami podawane są z barszczem czerwonym zamiast uszek. Zobacz przepis na pierogi ruskie dla dzieci 10. Potrawy wigilijne: kompot z suszu Kompot z suszonych owoców ma dość specyficzny wędzony smak, ale idealnie nadaje się na kolację wigilijną, ponieważ doskonale wpływa na trawienie (a dania z kapustą, grzybami i smażone ryby bywają źródłem problemów trawiennych). Susz składa się zwykle z suszonych jabłek zapewniających zdrowie i miłość, śliwek odpędzających ciemne moce, i gruszek, które mają przynieść długie życie. W obrzędowości ludowej owoce symbolizowały witalność, nieśmiertelność, odrodzenie, a dodatkowo: gruszki zapewniały długowieczność, jabłka wróżyły miłość i zdrowie, suszone śliwki odpędzały złe moce i przynosiły pomyślność, suszone figi i rodzynki symbolizowały oczyszczenie i obfitość. Zobacz przepis na kompot morelowo-gruszkowy 11. Potrawy wigilijne: makiełki/makówki śląskie Makiełki (lub: makówki), czyli potrawa wigilijna przyrządzana głównie na Śląsku, to kolejne danie z makiem w roli głównej. Obecność makówek śląskich na stole ma zapewnić domownikom dobrobyt, pomyślność, szczęście i powodzenie na kolejny rok. Według wierzeń ludowych wspólne, rodzinne spożywanie tego dania miało zapewnić rodzinie jedność. Podawane były zwyczajowo na koniec wieczerzy i należało je jeść przez cały okres świąt. Zobacz przepis na makiełki śląskie 12. Potrawy wigilijne: zupa grzybowa Ostatnim bardzo popularnym tradycyjnym daniem wigilijnym jest zupa grzybowa. W niektórych domach to właśnie ona serwowana jest jako pierwsza potrawa, zamiast barszczu czerwonego z uszkami, w innych jest drugą obowiązkową zupą w wigilijnym menu. Jej głównym składnikiem są oczywiście grzyby, które mają zapewnić zdrowie, brak chorób i dobrobyt. Zupa grzybowa jest najczęściej spożywana na Mazowszu, natomiast zupę grzybową z łazankami podawano dawniej na wschodnich kresach Polski. Zobacz przepis na zupę grzybową dla dzieci Zobacz też: Wigilia a karmienie piersią: jakie potrawy może jeść mama karmiąca? Tych 7 wigilijnych dań lepiej nie dawaj dziecku! Jak kiedyś obchodzono Wigilię (plus pomysł na rodzinny zwyczaj!)
„Nawet najserdeczniejsze życzenia na święta mogą się nie spełnić, jeśli weźmiemy na siebie więcej, niż trzeba” [LIST DO REDAKCJI]
Chcę napisać ten list, odkąd na mamotoja.pl zobaczyłam teledysk do piosenki Malwiny „Wszystko co chcę na święta to...” (parodia matki). Po co? Po to, że dystans do całej tej świątecznej krzątaniny naprawdę ma sens. I szkoda, że zrozumiałam to dopiero rok temu.
Ubiegłoroczna Wigilia po raz pierwszy miała się odbyć u nas. Zanim jednak przejdę do wydarzeń z grudnia 2020, muszę zaznaczyć, że kobiety z mojej rodziny (a także – jak się okazało – również kobiety z rodziny mojego męża), mają świra na punkcie świąt. Od zawsze. Z pokolenia na pokolenie... Moja mama, odkąd pamiętam, listę zakupów na świąteczne potrawy robi już na początku grudnia. Znosi do domu co się da, jakby nagle znów miał wybuchnąć stan wojenny i w sklepach znów można było kupić tylko ocet. Takie same zakupy rok w rok robi moja siostra. Po czym wpada w szał gotowania, pieczenia, smażenia, etc. To nic, że wcześniej ustalamy menu i dzielimy się, kto co zrobi. Później i tak wjeżdżają na stół potrawy, o których nie było mowy. Za to są hitami Internetu albo znajome robiły i mówiły, że „to takie dobre”. Czasem wystarczy powód, że „wcześniej tego u nas na Wigilię nigdy się nie jadło, więc czemu nie spróbować". W efekcie potraw wcale nie jest 12, a 24 a może i 48... Teściowa lepi już w listopadzie setki uszek. Za każdym razem skrzętnie je liczy i chełpi się pobitym rekordem. Uszka leżą potem w zamrażarce i jemy je z barszczem przez cały rok na pierwsze danie podczas każdego obiadu, na który nas zaprosi. Jeśli na dwa tygodnie przed Wigilią nie uda się jej wybrać najpiękniejszej choinki w promieniu 50 km – wpada w panikę. Cel: co rok piękniej Sama podchodziłam do przygotowań świątecznych raczej na luzie. Sporo zmieniło się, kiedy 10 lat temu urodziłam córkę i uznałam, że moim obowiązkiem jest zapewnić dziecku magiczne święta. Takie, które będzie wspominać ze wzruszeniem i zachwytem. Lśniący dom (czystością i blaskiem ozdóbek dających ciepłe światło). Oszałamiający zapach pierniczków (które wspólnie dekorujemy), pomarańczy i mandarynek (kto, tak jak ja, urodził się w latach 70 lub 80, ten wie, że cytrusy były jednym z symboli Bożego Narodzenia). I oczywiście uśmiechnięta mama, ubrana w stylowe beże lub czerwono-zielone kratki... Z roku na rok podnosiłam poprzeczkę, szukając w sieci inspiracji na oszałamiająco magiczne święta. Czy muszę pisać, że z roku na rok coraz trudniej było o uśmiech? To, co najważniejsze znikało mi z oczu – przesłaniały je masy solne i porcelanowe, ciasto na pierniczki, bajkowa dekoracja choinki, etc. Ta bańka musiała pęknąć Już w październiku padł pomysł, by Wigilia 2021 odbyła się u nas. Oczywiście bardzo się ucieszyłam. Plan był „prosty” – to będzie Wigilia wszech czasów – najpiękniejsza. Mój kalendarz zaczęły wypełniać listy rzeczy do zrobienia. Wiedziałam, że rodzinka nazwozi mnóstwo jedzenia, ale jako gospodyni nie mogłam sobie pozwolić na to, by przyrządzić „tylko” to, co dostałam w przydziale. Październikowe noce spędzałam na przetrząsaniu sieci w poszukiwaniu inspiracji na nowoczesne wersje potraw wigilijnych lub jakieś przedwojenne przepisy na karpie, śledzie i kapusty, inspiracji na dekoracje domu, inspiracji na prezenty. W listopadzie robiło mi się słabo, kiedy słyszałam słowo „inspiracja”, ale działałam dalej. W kierunku najpiękniejszych świąt ever. Z każdym dniem denerwowałam się coraz bardziej, czy na pewno wszystko się uda. Pielęgniarka: „Co, święta?” Na początku grudnia zaczęłam się czuć coraz gorzej. Pierwszy raz zasłabłam w sklepie – zwaliłam na maseczkę, przez którą trudno oddychać. Drugi raz w domu, już bez maseczki. Mąż wezwał pogotowie. Karetka długo nie przyjeżdżała, poczułam się lepiej, zadzwoniliśmy, by ją odwołać. Udało mi się przekonać do tego męża, bo obiecałam, że pójdę do lekarza i zrobię wszystkie badania. U lekarza byłam roztrzęsiona. Ciśnienie – w porządku. Saturacja – w porządku. Wysłał mnie na EKG do sąsiedniego gabinetu – w porządku. Pielęgniarka odpinając mnie od aparatury ze współczuciem zaproponowała mi coś na rozluźnienie. – Co, święta? – zapytała. – Tak, w tym roku u nas – starałam się uśmiechnąć. Okazało się, że przedświąteczna gorączka nie tylko mi daje się we znaki. Całkiem sporo kobiet traci w tym czasie przytomność (dosłownie i w przenośni). Życzenia na przedświąteczny czas Wyniki wszystkich badań wyszły idealnie. – Ale wie pani, że jeśli będzie się pani tak denerwować, to w przyszłym roku te wyniki już mogą być gorsze? – zapytał lekarz. Wtedy zwolniłam. Odpuściłam. Przy porządkach pomagali mąż i córka. Córka z koleżanką same zrobiły pierniczki (ja tylko wkładałam i wyjmowałam blaszki z pieca). Bawiły się świetnie. Lukier udał im się wspaniale. Wigilia też się udała. Choć po choinkę pojechaliśmy dopiero 24 grudnia. Jak teściowa się o tym dowiedziała, prawie zemdlała. W tym roku Wigilia znów u nas Z tym, że już od początku podchodzę do tego na luzie. Jest 22 grudnia i nie mamy jeszcze choinki. Jutro kroję warzywa na sałatkę, córka już umówiła się z koleżanką „na pierniki”. Za barszcz i krokiety wezmę się w piątek. Resztę potraw przywiozą nasi goście: mamy i siostry z rodzinami. W tym roku nawet okna będą nieumyte. Może zrobię to po świętach, a może na wiosnę? Jedno jest pewne: na pewno zobaczę przez nie pierwszą gwiazdkę. Dziewczyny, nawet najserdeczniejsze życzenia na święta mogą się nie spełnić, jeśli weźmiemy na siebie więcej niż trzeba. Dlatego życzę spokoju i zdrowia – na przedświąteczne dni. Aneta, 40 lat Zobacz także: Nie jadę na święta do rodziców. Nie chcę by dziecko miało zmarnowane Boże Narodzenie [LIST DO REDAKCJI] „Nienawidzę Wigilii i Świąt. Znów wszyscy będą pytać, kiedy dziecko, a mam za sobą trzy poronienia…” [LIST DO REDAKCJI] „Nie puszczacie dzieci na religię? Nie powinniście obchodzić Wigilii i Świąt!” [LIST DO REDAKCJI]
„Nie puszczacie dzieci na religię? Nie powinniście obchodzić Wigilii i Świąt!” [LIST DO REDAKCJI]
Nie rozumiem tych wszystkich „niepraktykujących”, którzy nie chcą, aby ich dzieci chodziły na religię, ale ubierają choinkę, kupują prezenty, a 24 grudnia zasiadają przy wigilijnym stole. Przecież to hipokryzja!
Ostatnio to całe „odchodzenie z Kościoła” staje się coraz modniejsze. Dla mnie to jednak zwykła ściema – widzę po swoich znajomych czy po rodzicach dzieci, z którymi mój syn chodzi do klasy. Deklarują, jacy to są niewierzący, bo nie puszczają dzieci na religię albo nie chodzą w niedzielę do kościoła, ale na pogrzebach i ślubach to ustawiają się w pierwszych rzędach. Choinkę stroją jako pierwsi, niektórzy nawet z dzielenia się opłatkiem i 12 potraw nie rezygnują – czy ktoś mi wytłumaczy, jaki w tym sens? Robicie ze Świąt szopkę! Nie chodzę do kościoła w każdą niedzielę i swoje za uszami mam. Nie wierzę we wszystko, co mówią księża – sama dobrze wiem, ile w nich czasem kryje się zła. Ale jednak w Boga wierzę, praktykuję, wiara jest częścią mojego życia. Moje dziecko na religię chodzi – dlaczego miałabym go z niej wypisywać, skoro religia jest częścią naszego życia? Szczególnie teraz to widzę, w okresie przedświątecznym. W te Święta zasiądziemy z Kacprem przy wspólnym stole, będziemy śpiewać kolędy, pójdziemy na pasterkę. W końcu to są nasze, chrześcijańskie Święta. I krew mnie zalewa, kiedy widzę te paniusie w szkole mojego syna, plotkujące o prezentach, o tym, czy lepsza żywa czy sztuczna choinka, wysyłające na grupie dla rodziców świąteczne życzenia, chociaż dzieci na religię nie posyłają. No halo, to po jakie licho urządzacie w domu ten cyrk?! Bo to właśnie cyrk jest, na kółkach, nie żadne prawdziwe Boże Narodzenie! Boże Narodzenie to czas, w którym świętujemy przyjście Chrystusa na świat. Udawanie, że to taki zimowy urlop z prezentami i choinką, jest po prostu niesmaczne. Ja bym tak nie mogła. Nie jestem Żydówką, nie obchodzę Chanuki – to chyba oczywiste. Nie jestem katoliczką i nie posyłam dziecka na religię – nie świętuję Bożego Narodzenia. Jak można tego nie rozumieć? Żal mi tych wszystkich ludzi, wydają się bardzo pogubieni. Idą jak te owce za stadem, zamiast pomyśleć. Skoro tak się boicie, że wasze dzieci poczują się inne i gorsze, więc urządzacie taką szopkę, to chyba powinniście się nad sobą poważnie zastanowić. Może ta wasza „niewiara” to tak naprawdę bezmyślne podążanie z modą i nic więcej. Marta, mama Kacpra (8 lat) Zobacz także: Życzenia na Boże Narodzenie – staropolskie, religijne, krótkie, piękne i śmieszne życzenia świąteczne Wierszyki świąteczne: krótkie, śmieszne, dla dzieci, życzenia SMS Dzielenie się opłatkiem: co oznacza? Jak prawidłowo dzielić się opłatkiem?
„Nie chcę, by temat chrztu popsuł nam kolejną Wigilię…” [LIST DO REDAKCJI]
Już boję się Wigilii, bo znów będą pytania „kiedy chrzest”, a my… nie chcemy chrzcić dziecka. Nasza córeczka skończy wiosną 5 lat. Pierwszy raz temat chrztu został poruszony podczas Wigilii, kiedy jeszcze byłam z Hanią w ciąży… I tak już zostało. Z tą różnicą, że z każdym rokiem jest coraz gorzej.
Oboje z mężem pochodzimy z wierzących rodzin. Sami również jesteśmy katolikami – nie wypisaliśmy się z Kościoła, nic z tych rzeczy. Po prostu uważamy, że nie mamy prawa narzucać Małej religii. I że chrzcząc Hanię, zobowiązalibyśmy i ją, i siebie, do czegoś, co – mówiąc szczerze – aktualnie jest nam obce. Nie chrzcimy, bo to byłoby tylko na pokaz Mamy ślub cywilny. Nie praktykujemy chodzenia na coniedzielne msze. Nie chodzimy do spowiedzi. Nasi najbliżsi znajomi również. Szukając rodziców chrzestnych ,musielibyśmy zaangażować „dyżurną” parę krewnych, którzy są już chrzestnymi chyba z siedmiorga dzieci… Formalnie, ponieważ nie sądzę, by faktycznie uczestniczyli na co dzień w rozwoju duchowym swoich chrześniaków i chrześniaczek. A przecież do tego zobowiązują się rodzice chrzestni… Jedyne, co słyszałam od nich w sprawie chrześniaków, to narzekanie na koszty komunijnych prezentów (w ubiegłym roku rzeczywiście „zbiegły” im się aż trzy komunie i brali kredyt). Zaczynają ciotki… Cała sytuacja jest bardzo niezręczna, ponieważ – od 30 lat – spędzam rodzinną Wigilię na… plebanii. Od 10 lat jest z nami również mój mąż i jego rodzice. Starszy brat mojej mamy jest proboszczem parafii w małym miasteczku. Na tej starej, zabytkowej plebanii mieszka samotnie, wikariusze tylko dojeżdżają z sąsiednich miejscowości. Nikt nie chce, żeby wujek jadł wigilijną kolację samotnie. A on za nic w świecie nie opuści w Wigilię swojej plebanii. Mówi, że musi wszystkiego dopilnować przed pasterką, że przychodzą ludzie do spowiedzi. Żartuje też zawsze, że przychodzą wtedy parafianie z pierniczkami, sernikami i makowcami i różnymi powodami do rozmowy i nie mogą zastać zamkniętych drzwi. Paradoksalnie – to wcale nie on zaczyna całą tę rozmowę o chrzcie. Robią to ciotki. Najpierw są pytania o datę chrztu, zwykle już podczas nakrywania do stołu. Potem oczywiście przy łamaniu się opłatkiem. A potem – podczas kolacji zarówno ciocie, jak i nasi rodzice prowokują wujka, „by coś nam powiedział”, że „przynosimy mu wstyd”, że „dziecko musi być ochrzczone teraz, bo potem będziemy chrzcić cichcem, żeby nikt nie widział, że chrzcimy takie duże dziecko”. Z każdym rokiem jest coraz gorzej Jesteśmy porównywani do rodzin mojego rodzeństwa (rodzonego i ciotecznego), które ochrzciło dzieci. Ostatnio miałam nadzieję, że odpuszczą trochę ze względu na pandemię i obostrzenia, ale… myliłam się (w dodatku ciotki prawie zakrztusiły się karpiem, kiedy dowiedziały się, że Hania chodzi w przedszkolu na zajęcia jogi). I niestety – znów skończyło się na tym, że „jak nam nie wstyd świętować Wigilię, jeśli nawet nie ochrzciliśmy dziecka”. Może lepiej przerwać tę rodzinną tradycję? Sam wujek zabrał w tej sprawie głos tylko raz, w pierwszą Wigilię Hani. Powiedział, że kiedy tylko się zdecydujemy, przyjedzie do nas do parafii i załatwi z naszym proboszczem, by to on mógł ochrzcić Hanię. Tak czy inaczej, cały rodzinny nastrój Wigilii od tych paru lat jest jedynie wspomnieniem. Trudno opisać, jak dawniej było cudownie… Odkąd pamiętam Wigilia w tych starych murach, przy starym piecu kaflowym, była wręcz magiczna. Uwielbiałam jeździć do wujka, wyciągać z kredensów te jego stare talerze i sztućce, rozkładać na wielkim stole. A potem siedzieć, próbować wszystkich potraw… Dziś poważnie zastanawiam się, by w tym roku zostać z mężem i dzieckiem w domu. Hania jest już duża i sporo rozumie – nie chcę, by słuchała słów, które wskazują na to, że z naszą rodziną jest coś nie tak, że powinniśmy się wstydzić obchodzenia Wigilii… Nie chcę, by temat chrztu popsuł nam wszystkim kolejne Święta. Magda Zobacz także: Agnieszka Włodarczyk nie ochrzci syna - chce, żeby on sam zdecydował o przyszłości Małgorzata Rozenek-Majdan nie ochrzci syna: "Kościół katolicki nie akceptuje in vitro" Ile dać księdzu za chrzest? Minimalne i maksymalne kwoty składane w ofierze duchownym
Od kiedy i do kiedy można śpiewać kolędy? Czy śpiewanie kolęd przed Bożym Narodzeniem to grzech?
Od kiedy można śpiewać kolędy? Często już w listopadzie słyszymy je w radio i podczas zakupów w galeriach handlowych. W grudniu, słów i melodii kolęd uczą się też dzieci w przedszkolach i szkołach. Czy powinno się śpiewać kolędy przed Bożym Narodzeniem, kiedy w kościele zaczyna się je śpiewać dopiero podczas pasterki? I do kiedy można śpiewać kolędy?
Wielu z nas zastanawia się: od kiedy tak naprawdę powinno się śpiewać kolędy? Przedświąteczny nastrój często sprzyja nuceniu ich razem z radiem. Nierzadko też śpiewamy kolędy podczas spotkań opłatkowych, które mają miejsce przed świętami Bożego Narodzenia. Co na to tradycja. Co na to wiara – czy to grzech? Od kiedy śpiewa się kolędy? Od czasów pogańskich… Słowo kolęda pochodzi od łacińskiej formy „calendae”, którą można zdefiniować jako „rzeczy mające być ogłoszone”. Starożytni Rzymianie mianem „calendae” określali też pierwszy dzień miesiąca. Na pytanie: od kiedy śpiewa się kolędy można odpowiedzieć, że już od czasów pogańskich. Choć trudno w to uwierzyć, zwyczaj śpiewania kolęd ma historię dłuższą niż wiara w Boże Narodzenie i obchodzenie tych świąt. W czasach przedchrześcijańskich, jedną z tradycji noworocznych czcicieli boga Saturna, było odwiedzanie się, obdarowywanie podarkami i śpiewanie pieśni połączone z życzeniami pomyślności. Z czasem, miejsce najdawniejszych kolęd, powoli zaczęły zajmować pieśni, które ściśle wiązały się z Bożym Narodzeniem. Działo się to w średniowieczu. Najstarszy zapis tzw. „kolędy gospodarskiej” pochodzi ze schyłku tej epoki, bo z 1544 roku – jej tytuł brzmi: „Rurale iuicium, to jest Ludycje wieśne na ten nowy rok”. Do najstarszych polskich kolęd, które wciąż chętnie śpiewamy podczas pasterki lub kiedy zaświeci pierwsza gwiazdka (albo jeszcze wcześniej), należą: „W żłobie leży” (XVI/XVII w.) „Przybieżeli do Betlejem pasterze” (XVII w.) „Lulajże Jezuniu (XVII w.) „Bóg się rodzi” (XVIII w.) „Wśród nocnej ciszy” (XVII/XIX w.) Od kiedy śpiewa się kolędy w kościele – i do kiedy? Osoby, które uczestniczą w mszach świętych podczas adwentu, wiedzą, że przed Bożym narodzeniem w kościele nie śpiewa się kolęd. W roku liturgicznym (który zaczyna się w pierwszą niedzielę adwentu) po raz pierwszy śpiewa się kolędy na pasterce (zgodnie z tradycją odprawiana jest o północy 24 grudnia). A do kiedy śpiewa się kolędy? Koniec śpiewania kolęd również wyznacza kalendarz liturgiczny i jest to dzień Chrztu Pańskiego przypadający w pierwszą niedzielę po Święcie Trzech Króli. W 2022 roku będzie to niedziela, 9 stycznia. Jednocześnie, tradycja zezwala na śpiewanie kolęd do 2 lutego, czyli do Święta Ofiarowania Pańskiego (zwanego również Matki Boskiej Gromnicznej). Czy śpiewanie kolęd przed świętami do grzech? Według katolickiego tygodnika „Niedziela” szczególnie groźne może być słuchanie kolęd na długo przed świętami. Zwłaszcza w przypadku osób, które pracują w sklepach wielkopowierzchniowych i dzień w dzień, na długo przed Bożym Narodzeniem są skazane na wydobywające się z głośników kolędy i inne utwory związane z Gwiazdką. W efekcie, według psycholog Lindy Blair, „skupiają się nie na istocie świąt […] a na czekających ich zadaniach, takich jak przygotowywanie prezentów, zrobienie zakupów, zaplanowanie podróży, itd. Według cytowanej psycholożki, taka sytuacja może bardzo wypalać wewnętrznie. A co w sytuacji, gdy ktoś lubi piec pierniczki, ubierać choinkę lub pakować prezenty przy cichym akompaniamencie kolęd? Albo ma ochotę wybrać się na przedświąteczny koncert kolęd lub pastorałek? W tej sytuacji księża zalecają by potraktować powstrzymanie się od słuchania i śpiewania kolęd i potraktować to jako adwentowe postanowienie. Wyjątkiem potwierdzającym regułę jest sytuacja, w której uczymy śpiewać kolędy nasze pociechy – tak by od Bożego Narodzenia do Matki Boskiej Gromnicznej mogły wtórować dorosłym podczas wspólnego kolędowania. Bibliografia: Czy słuchanie kolęd może być groźne? „Niedziela” 2017, nr 48, s. 39 W. Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury, t. II, Warszawa 2007, s. 64 S. Koziara: Tradycja kolędy w języku i kulturze polskiej. Miedzy uniwersalnością a swojskością, „Studia Pigoniana” 2019, t. II, s. 27 Zobacz także: Kolędy – teksty do druku Przybieżeli do Betlejem pasterze – tekst kolędy, historia i nuty Bóg się rodzi: tekst, historia i nuty
Boże Narodzenie 2020 - ile osób może usiąść do stołu w święta?
Wigilia 2020 – ile osób może razem świętować Boże Narodzenie i Sylwestra? Początkowo niejasne wytyczne zostały doprecyzowane. Wszyscy domownicy, niezależnie od ich liczby, mogą usiąść razem do stołu i przyjąć przy nim maksymalnie 5 osób z innych gospodarstw domowych.
Premier Mateusz Morawiecki pod koniec listopada apelował, aby najbliższe Boże Narodzenie spędzić w gronie jedynie tych, z którymi mieszkamy. Opinia publiczna natychmiast zaczęła się zastanawiać, ile osób na Wigilii będzie mogło usiąść do świątecznego stołu. Projekt rozporządzenia dotyczącego Wigilii 2020 doprecyzował tę kwestię. Jest w nim zapis mówiący o tym, że można organizować spotkania „do pięciu osób, które odbywają się w lokalu lub budynku wskazanym jako adres miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, która organizuje imprezę lub spotkanie". Co to oznacza w praktyce? Spis treści: Wigilia – ile osób może się spotkać Policja może interweniować, jeśli naruszy się limity! Dodatkowe obostrzenia na święta Wigilia – ile osób może się spotkać Przy tegorocznym wigilijnym czy świątecznym stole, według rozporządzenia, będzie mogło zasiąść maksymalnie 5 osób poza domownikami. Początkowo mowa była o tym, że wyjątkiem mogą być tylko te przypadki, gdy domowników jest więcej niż pięcioro. WHO poszło jeszcze dalej: sugeruje, by podczas spotkań świątecznych nosić maseczki. Obostrzenia co do liczby osób miały obowiązywać do 27 grudnia w ramach tzw. 100 dni solidarności. Obecnie mówi się o tym, że limit osób ma także objąć Sylwestra. Limit 5 osób w święta i na Wigilii dotyczy gości, a więc jest to 5 dodatkowych osób, które nie mieszkają pod jednym dachem plus organizator świąt czy Sylwestra i jego domownicy. Potwierdził to Piotr Müller, rzecznik rządu, komentując jeden z wpisów na Twitterze: Morawiecki ogłosił, że w Wigilii będzie mogło wziąć udział najwyżej pięć osób. Kogo mamy usunąć z naszej rodziny? pic.twitter.com/5zpTLUCWBD — Marcin Bosacki (@MarcinBosacki) November 22, 2020 źródło: Twitter Policja może interweniować, jeśli naruszy się limity! „W kwestii limitu gości wigilijnych liczymy na samodyscyplinę, ale pamiętajmy, że inspektorzy sanitarni i policjanci zobowiązani są reagować, chociażby w związku ze zgłoszeniami od innych osób” - powiedział rzecznik Komendanta Głównego Policji, insp. Mariusz Ciarka. Policjanci mogą także robić inspekcje z własnej inicjatywy. Za przekroczenie limitów i łamanie obostrzeń policja grozi nam pouczenie lub mandat karny w wysokości do 500 zł, jednak policjanci mogą także sporządzić wniosek o ukaranie do sądu lub notatkę do służb sanitarnych. Te z kolei, w drodze decyzji administracyjnej, mogą nałożyć na nieprzestrzegających obostrzeń karę aż do 30 tys. zł! Ograniczenia w możliwości przemieszczania się Piotr Müller podkreśla, że rząd zachęca do ograniczenia kontaktu w czasie świąt, tak, aby Polacy rzeczywiście wzięli na poważnie powyższe ograniczenia i nie wyjeżdżali na święta do rodziny. Od razu po świętach wchodzą w życie zasady narodowej kwarantanny, która potrwa od 28 grudnia do 17 stycznia. Nowe obostrzenia obejmować będą ponowne zamknięcie stoków czy galerii handlowych, a także „godzinę policyjną” od 19 do 6 rano w noc sylwestrową. Zobacz także: WHO apeluje: nie przytulajcie się w święta Czy 500 plus zostanie wypłacone jeszcze przed świętami? Rząd zapowiada benefity za zaszczepienie na COVID-19
Jak kiedyś obchodzono Wigilię (plus pomysł na rodzinny zwyczaj!)
Opłatek, ryba, choinka i prezenty - to nieodzowne elementy 24 grudnia. Skąd wzięła się nazwa i jak możecie rodzinnie uczynić tegoroczną Wigilię wyjątkową?
Zanim przełamiecie się opłatkiem, a twoje dziecko rozpakuje wszystkie świąteczne prezenty, opowiedz mu o tym, jak magiczna jest noc poprzedzająca Boże Narodzenie. Aby podkreślić to jeszcze bardziej, pomyśl o wigilijnych zwyczajach, które będą typowe dla waszej rodziny i które twoje dziecko będzie mogło jeszcze długo wspominać. Pochodzenie Wigilii Nazwa Wigilia pochodzi od łacińskich słów vigiliare - czuwać oraz vigila - czuwanie, warta, straż nocna. W dawnej Polsce wierzono, że w Wigilię o północy, kiedy to rodzi się Chrystus i jednocześnie przesila się ciemność zimowa, w całej przyrodzie dzieją się cuda: kwiaty na chwilę rozkwitają pod śniegiem, woda w studniach nabiera leczniczych właściwości i może nawet zamienić się miód lub wino. Życzymy samych, dobrych cudów! Zróbcie sobie zdjęcie pod choinką ...i zacznijcie nową tradycję! Zdjęcie z dzieckiem. I uśmiechami na twarzach. Za rok zróbcie takie samo, w kolejnych latach – też! Wyobraź sobie za 10 lat zestaw takich świątecznych zdjęć, na których widać, jak wasza rodzina się zmienia! To może być też piękny <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/prezenty-swiateczne-dla-dzieci-do-30-zl-2671-r3/">prezent dla dziecka na 18 urodziny. Chyba niewiele jest cenniejszych rzeczy, które można takiego dnia podarować, prawda? Pamiętaj! Na nic choinka i prezenty, jeśli atmosfera jest napięta. Nie przejmuj się takimi drobiazgami jak plamy z barszczu czy nie do końca trafiony prezent dla któregoś członka rodziny. Najważniejsze, że wszyscy jesteście razem! Święta idealne (z obrusami bez plam, grzecznymi dziećmi itp.) zdarzają się tylko w reklamach i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/swiateczne-filmy-dla-dzieci-nie-tylko-kevin-sam-w-domu-4126-r3/">świątecznych filmach! Sprawdź: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/wigilia-z-dzieckiem-7-przepisow-na-swiateczne-dania-2719-r3/">przepisy wigilijne dla dzieci <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/jak-dekorowac-swiateczne-pierniki-film-308-r22/">jak dekorować pierniczki <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/jak-sie-nie-przejesc-w-swieta-bozego-narodzenia-porady-dietetyka-603-r22/">jak się nie przejeść w Święta
Te 3 rzeczy są tak naprawdę najważniejsze w święta!
Nie teraz, nie teraz, nie teraz! Pobawimy się w święta, w wigilię nie mam czasu! Znacie to? Czy najważniejsze w święta są choinka, pierogi i porządek? Czy bez tego święta się nie odbędą? Czy atmosfera świąteczna ma znaczenie i czy tego powinniśmy na pewno uczyć nasze dzieci?
Czy tradycje świąteczne są na tyle ważne, że święta bez nich nie istnieją? Może was to zdziwi, ale... uważam, że tak! Czy święta byłyby świętami bez pachnącej choinki, potraw, które jemy tylko raz w roku lub są naszym rodzinnym zwyczajem (niektórzy jedzą dziwne rzeczy w wigilię i święta ;)), bez udekorowanego stołu i zebrania się na określoną godzinę całej rodziny? Może i tak, ale byłby to dni podobne do wszystkich innych dni w roku. Bez prawdziwej oprawy, nie byłoby świąt. Bez Świętego w czerwonej czapie też. To ma olbrzymie znaczenie. I choć warto uczyć dzieci, że nie ilość prezentów ma znaczenie, ten jeden raz w roku prezenty mają przecież olbrzymią moc. I tak naprawdę tu chodzi o radość dawania, a nie posiadania. Nie muszą być drogie, ale ważne by były wyrazem miłości dla drugiej osoby. Ważne jest również to by być ze sobą, razem, nareszcie bez pośpiechu. By nie opędzać się od dzieci, jak od uprzykrzających życie much, by wreszcie poświęcić im swoją uwagę. CAŁKOWICIE. By porozmawiać z dziadkami, nie krzyczeć ciągle na nich, że nic nie rozumieją. Zrozumieć mamę, która zawsze wszystko przygotowuje i chce by było zrobione na czas, perfekcyjnie, by wszyscy mogli spędzać ten czas razem... Znajdźcie jednak czas na przytulanie i śmianie, nawet jeśli ucierpi na tym świąteczna oprawa i wigilijne dekoracje. Mogą być skromniejsze, pierogów może być mniej, prezenty ręcznie robione... Tak jak na zdjęciu Mia, Loren i ich mama. Takie chwile są bezcenne i nie musicie być wcale w wieczorowych kreacjach. Czasu i radości ze wspólnego przebywania nic wam nie zastąpi i nie odda. Pamiętajcie o tym! Tego wam życzę w te święta! Zobacz też: Co ten maluszek wyprawia, że doprowadza rodziców do rozpaczy? Klara Lewandowska jak aniołek ze skrzydełkami! To HIT 2017/2018! Te maluszki wycięły niezły numer swoim rodzicom! To wzrusza!
Boże Narodzenie z noworodkiem - opowieści mam
Pierwsze święta z dzieckiem zawsze są magiczne, ale Boże Narodzenie z noworodkiem jest absolutnie wyjątkowe. Przeczytajcie opowieści Róży i Agnieszki.
Hania, córeczka Róży, podczas swojej pierwszej Wigilii miała zaledwie 5 dni. Córeczka Agnieszki , również Hania – 7. Jak wyglądają święta z kilkudniowym noworodkiem? Zobacz także: Kalendarz rozwoju niemowlaka - 1 tydzień Opowieść Róży - Choinka last minute Nigdy wcześniej nie przygotowywaliśmy kolacji wigilijnej. Zawsze jeździliśmy do rodziców. Tym razem postanowiliśmy zrobić świąteczną wieczerzę sami, ponieważ jako świeżo upieczeni rodzice chcieliśmy oszczędzić naszej córeczce zarazków, hałasu i trudów podróży. Była na to za mała. Mąż odebrał nas ze szpitala w przeddzień Wigilii, 23 grudnia. Przywiózł nas do domu i jedyną rzeczą, jaką poza tym zdążył tego dnia zrobić, było kupienie u ogrodnika jednej z nielicznych już choinek. Drzewko zdobyte w ostatniej chwili nie było najpiękniejsze, na pewno też nie należało do najtańszych, ale za to w całym domu unosił się jego piękny zapach. Był wieczór, Hania spała. Nie chcieliśmy hałasować, wygrzebując z pudła lampki i bombki. Postanowiliśmy, że przystroję choinkę w Wigilię. Nazajutrz byłam jednak tak zaaferowana córeczką, że nie zdążyłam się tym zająć. Ozdobiliśmy drzewko dopiero w pierwszy dzień Bożego Narodzenia. Obolała po cesarskim cięciu, po czterech nieprzespanych nocach (Hania budziła się co godzinę), nie miałam siły na gotowanie i pieczenie. Rola kucharza przypadła więc mojemu mężowi. Tata Hani jest wspaniały, jednak nie ma zbyt dużego doświadczenia w kuchni. Na lepieniu pierogów spędził cały wigilijny poranek, przed- i popołudnie. Właściwie można powiedzieć, że robił je wspólnie z teściową: wisiał na telefonie. Do stołu wigilijnego usiedliśmy w pełnym składzie: mój umęczony po całym dniu w kuchni mąż, ja – niewyspana (ale na szczęście wciąż na hormonalnym „haju”, więc te cztery noce bez snu nie były dla mnie aż tak straszne), z nabrzmiałymi i obolałymi od nadmiaru pokarmu piersiami (wkładki laktacyjne nie wystarczyły, więc ważnym elementem mojego świątecznego stroju były tetrowe pieluszki włożone w biustonosz), oraz najważniejsza osoba: nasz mały Głodomorek. Grały cichutko kolędy, a ja dzieliłam się z mężem opłatkiem, trzymając na rękach naszą Hanię... Nasz stół ani trochę nie przypominał tego, przy którym zwykle zasiadamy u mojej mamy albo u mamy męża. Na naszą pierwszą wspólną wigilijną kolację składało się kilkanaście płaskich, rozgotowanych pierogów, kupne krokiety, czerwony barszcz z torebki i kilka kawałków kupionego ciasta. W kącie pokoju stała krzywa, nieubrana choinka. Tylko tyle i aż tyle. Te święta z pewnością nie były idealnie, ale gdy je wspominam, uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Opowieść Agnieszki Termin porodu przypadał na 21 grudnia, jednak mój lekarz prowadzący uważał, że urodzę później. Ja też tak myślałam: żadne znaki na ziemi i niebie nie wskazywały na to, że spędzimy Boże Narodzenie w powiększonym gronie. A jednak właśnie tak się stało. Te święta były inne niż zwykle. Słodko-gorzkie, pierwszy raz spędzone w naszym mieszkaniu (wcześniej wyjeżdżaliśmy do rodziców lub teściów), z naszą pierwszą choinką i z nią – maleńką, idealną, wyczekaną Hanią, która urodziła się 17 grudnia i zawitała w naszym domu zaledwie 2 dni przed Wigilią. Tło: szalejące hormony, obolałe ciało i potworne zmęczenie... Mój mąż jest niezastąpiony. Jak zawsze stanął na wysokości zadania i posprzątał całe mieszkanie. Gdy przyjechałam z córeczką ze szpitala, wszystko już było gotowe. I całe szczęście, bo po długim, trwającym 45 godzin i zakończonym cesarskim cięciem porodzie nie byłam w stanie ruszyć nawet palcem Jedynym wysiłkiem, do którego mogłam zmusić swój organizm, było zajmowanie się Hanią. Przygotowywaniem potraw i wigilijnego stołu zajęła się teściowa. Jestem jej za to bardzo wdzięczna, bo gdyby nie ona spędzilibyśmy Wigilię przy słonych paluszkach. Pewnie nie wszyscy to zrozumieją, ale dla mnie korzystanie z czyjejś pomocy wcale nie było oczywiste. Na ogół wszystko robię sama i zawsze bardzo się staram. Nawet jeśli koleżanka ma wpaść do mnie na kawę, wszystko musi być na tip-top: ciasto, najlepiej domowe, jakaś przekąska na słono… Teraz już wiem, że czasem trzeba umieć przyjąć czyjąś pomoc, trochę sobie odpuścić. Z perspektywy czasu wiem już także, że jeśli się za chwilę rodzi, nie warto wariować: gotować i mrozić jedzenia, sprzątać etc. Ten czas lepiej poświęcić sobie: odpoczywać, czytać, spotkać się z przyjaciółmi. Po porodzie zwyczajnie nie ma na to ani czasu, ani siły. Co zapamiętałam z tej Wigilii? Moją wigilijną strawę, której daleko było do dwunastu potraw – cienki barszcz z gotowanymi ziemniakami (karmiłam piersią). I choinkę. Gdy straciłam pierwsze dziecko, nie chciałam celebrować świąt. Nie wyobrażałam sobie strojenia drzewka. Zresztą i tak wyjeżdżaliśmy. Tym razem choinka była, a pod nią nasza ukochana, śliczna, śpiąca, maleńka Hania w stroju reniferka. Było magicznie i zarazem ciężko. Świąteczne rady dla mam noworodków Nie wyjeżdżajcie. Już niedługo wasz bobas będzie mógł odwiedzać babcie, ciocie i innych członków rodziny.Teraz, gdy jest jeszcze noworodkiem, najlepiej i najbezpieczniej czuje się w domu. Nie daj się zwariować. Jedyne, czego podczas świąt potrzebuje twoje maleństwo, to spokojna, w miarę możliwości wypoczęta i zadowolona z życia mama. Odpoczywaj. Jeśli dopiero urodziłaś, zwyczajnie nie jesteś w stanie sprzątać i gotować. A nawet jeśli jesteś – czy faktycznie to jest teraz najważniejsze? Bierz pod uwagę możliwości maleństwa. Swoją pierwszą Wigilię prawdopodobnie prześpi lub przepłacze. Nie miej żalu, że święta są inne niż zwykle. Nie wszystko jest takie, jak byś chciała? Trudno. Najważniejsze, że jesteście razem. Za jakiś czas z rozrzewnieniem będziesz wspominać nieubraną, łysawą choinkę, cienki barszcz albo rozgotowane pierogi. Pamiętaj: to będzie cudowne Boże Narodzenie. Zupełnie inne niż wszystkie. Wyjątkowe! UWAGA: jeśli nie widzisz naszej galerii zakupowej, dodaj Babyonline.pl do białej listy w Adblock. Zobacz także: Święta nieperfekcyjnej pani domu. Czego nie musisz robić?
Internet pęka w szwach od przepisów na karpia, makowiec i inne frykasy. My proponujemy inny: na naprawdę fajne święta z małym dzieckiem. Bez nerwów i debetu.
Udane święta to takie, o których chce się pamiętać – spokojne, ciepłe, bez niepotrzebnego napięcia i nerwowej atmosfery. Co zrobić, by takie były? Oto najważniejsze składniki naszego przepisu: Przeczytaj także: Wzór na święta według Superniani Odrobina (nie za dużo!) zamieszania Na pewno się bez niego nie obejdzie, bo wiadomo: prządki, gotowanie, zakupy... Jednak nie ma sensu przesadzać, bo przecież nie w tym rzecz, by podczas Wigilii słaniać się ze zmęczenia. Masz ochotę zaangażować maluszka w przygotowania? Dobry pomysł! Z pewnością nabałagani więcej, niż pomoże, ale za to będzie się dobrze bawił. Jeśli masz taką możliwość, nie zabieraj go jednak na zakupy – to sport ekstremalny! Troszkę magii Przed świętami i w ich trakcie dzieją się przedziwne rzeczy: w salonie wyrasta drzewko (w dodatku całe w światełkach i ozdobach), po mieszkaniu snują się jakieś nieznane zapachy, wszyscy się ściskają, dziadek śpiewa... Dla malucha to wszystko jest nowe i niesamowite. Tradycja Opowiedz maluchowi o świętach – dlaczego się je obchodzi, co w nich lubisz najbardziej itd. Razem ubierzcie choinkę, zaśpiewajcie choć jedną kolędę. Polecamy: Teksty kolęd z kolorowanką do druku Szczypta szaleństwa Tradycja tradycją, ale przecież możecie stworzyć własną! Może być nią np. ozdabianie drzewka autkami i pluszakami albo organizowanie domowych (niekoniecznie typowych) jasełek... Garść przyjemności Jest wiele sposobów na zrobienie przyjemność maluchowi: robienie ozdób, pieczenie pierniczków (pozwól dziecku wycinać kształty foremkami, nawet jeśli robi to źle), wyprawa do ruchomej szopki... Albo po prostu spacer, wspólna zabawa, objadanie choinki z łakoci i słodkie nicnierobienie. Dużo wyrozumiałości Maluch nie zacznie jeść elegancko tylko dlatego, że patrzą na niego ciocie. Daj mu więc trochę luzu i nie sztorcuj bez potrzeby. Staraj się jednak, by nie dawał zbyt mocno innym w kość, np. nie pozwól mu biegać za psem babci, wyrywać innym zabawek, chlapać zupą. Kilka smakołyków Zamiast toczyć walki przy stole, przygotuj dziecku do jedzenia coś, co zna i lubi. Za mało świątecznie? Podaj mu to na talerzyku w renifery ;-) 1 prezent Nie daj się wodzić za nos specom od marketingu, bo „fajne” nie musi równać się „drogie”, a cztery misie nie cieszą bardziej niż jeden. Kilka chwil tylko dla was Nawet najgrzeczniejszy malec nie jest w stanie siedzieć przy stole bez końca. Zamiast liczyć na cud („A może tym razem nie będzie z nudów dłubać palcem w jedzeniu?”), pójdźcie obejrzeć bombki. Gdy z kimś rozmawiasz, od czasu do czasu powiedz coś do dziecka, uśmiechnij się do niego. Niech wie, że o nim nie zapomniałaś. 1 przymrużone oko Poczucie humoru pomaga rozładować trudne sytuacje: nie takie jak należy zachowanie malca, czyjąś niestosowną uwagę, rozpoczynający się właśnie zbyt ostry, polityczny spór czy inną niemiłą niespodziankę. Miła atmosfera Święta idealne zdarzają się tylko idealnym (a więc nieistniejącym) rodzinom. W prawdziwych na ogół ktoś coś stłucze albo nie zdoła w porę zatrzymać języka za zębami. I co z tego? Najważniejsze, by z igły nie zrobiły się widły i by skupić się na tym, co daje radość. Mnóstwo tego, co lubicie najbardziej Każdy lubi spędzać święta inaczej. Jedni uwielbiają wizyty w pierwszy i drugi dzień świąt, inni wolą wylegiwać się na kanapie i grać w papier-nożyczki-kamień. I bardzo dobrze. Niech każdy robi to, co lubi najbardziej! Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/swiateczne-kolorowanki-swiety-mikolaj-kolorowanki-na-swieta-do-druku-10463-r1/">Kolorowanki z Mikołajem <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/ozdoby-swiateczne-zrob-je-razem-z-dzieckiem-27751-r1/">Ozdoby świąteczne - zrób je z dzieckiem Naprawdę wesołych świąt! Rozmowa z psychologiem
Wielka pomoc w małej świecy: zapal świecę Caritas w Wigilię
Głód to nie tylko brak chleba, ale też ciepła rodzinnego domu. Caritas namawia do dzielenia się dobrem w Wigilię. Płomień tych świec pomaga dzieciom w Polsce i za granicą. W tym roku - w Syrii.
Już od 22 lat na polskich stołach w Wigilię, obok pustego talerza, który czeka na nieznanego wędrowca, świecą się świece Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Pierwsze świece Caritas zapłonęły w 1993 roku – początkowo tylko w kilku diecezjach. Nowa tradycja szybko się przyjęła – w ostatnich latach Caritas sprzedaje co roku przed Wigilią kilka milionów świec. Wsparcie dostało już kilka milionów dzieci z polskich ubogich rodzin. Pomoc nie ma granic, dlatego co roku pomoc dostają też dzieci za granicą, z krajów biednych, ogarniętych wojną. W tym roku dostaną ją też dzieci w Syrii. Pamiętaj o tym, gdy zapalisz świecę w Wigilię. Zobacz też: Wzruszające spotkanie ojca z synkiem: ojciec myślał, że syn zginął w czasie ataku chemicznego Pomoc dla dzieci w Polsce Świece można kupić w kościołach: za umowną kwotę 5 lub 12 zł. Po odliczeniu kosztów związanych z produkcją świec, pozostałe pieniądze są dzielone: część zostaje w zespole Caritas w parafii, część jest przekazywana Caritas danej diecezji. - W około połowie parafii w Polsce są zespoły Caritas. Większość pieniędzy ze zbiórki jest przeznaczana na lokalne potrzeby: w lokalnym środowisku najlepiej wiadomo, która rodzina potrzebuje pomocy. Część pieniędzy jest przekazywana do diecezjalnego zespołu Caritas: są z nich finansowane lub dofinansowane np. kolonie dla dzieci (rok temu dofinansowanie dostało 40 tysięcy dzieci), dożywanie w stołówkach Caritas - mówi Paweł Kęska, rzecznik prasowy Caritas. Głód to nie tylko brak chleba, ale też ciepła rodzinnego domu. Caritas namawia do pamiętania o tych wszystkich, którzy mają na co dzień za mało ciepła i miłości. Pomoc dla dzieci w Syrii Część pieniędzy ze sprzedaży wigilijnych świec jest przeznaczana na pomoc dla dzieci za granicą. W tym roku 10 groszy z każdej sprzedanej świecy będzie przeznaczone na pomoc dla dzieci z Syrii. - Na razie w Polsce tych dzieci nie ma, pomagamy więc syryjskim dzieciom albo bezpośrednio w Syrii, albo przez nasze ośrodki w Libanie i Jordanii - mówi Paweł Kęska. Wielu uchodźców z Syrii przebywa w obozach tymczasowych i w miastach w Jordanii i w Libanie. Caritas Polska, we współpracy z Caritas Jordania, już piąty rok niesie pomoc uchodźcom, zwłaszcza dzieciom, realizując projekt edukacyjno-rehabilitacyjny w Jordanii i Libanie, w kilku miejscowościach w pobliżu granicy syryjskiej. Żeby pomóc dzieciom, możesz też na stronie Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom zapalić wirtualną świecę lub wysłać sms POMAGAM pod numer 72052 za 2.46 zł (z VAT). Zobacz też: Przepisy dla dziecka na Wigilię
5 świątecznych tricków, które powinna znać każda mama
Czas przygotowań do Bożego Narodzenia oznacza chaos, zwłaszcza w domach, w których są dzieci. Zgromadziliśmy 5 użytecznych sposobów, które pomogą rodzicom przetrwać tę grudniową gorączkę, a dzieciom dadzą masę uciechy. Z naszym przewodnikiem nie będziesz mogła doczekać się Świąt!
1. Łatwe i efektowne opakowania prezentów dla dzieci Zacznij od zapakowania podarunków w czysty biały lub brązowy papier. Na wierzch przyklej, np. kolorową taśmą, kredki bambino, drobne zabawki (możesz wykorzystać np. figurki z jajek z niespodzianką), cukierki. Maluch będzie zachwycony jeszcze zanim zobaczy co jest w środku! 2. Słodkie pokrywki na świąteczne słoiki Wybierzcie razem z maluchem figurki, którymi ozdobicie pokrywki na słoiki. Przyklejcie je mocnym klejem i pomalujcie złotą farbą w spreju. Tak ozdobione będą pięknym opakowaniem na domowe ciasteczka lub nadadzą się na prezent. 3. Zrób własne lampki Będziesz potrzebować jednego sznura białych lampek choinkowych (na tę okazję spokojnie wystarczą takie z supermarketu) i opakowania białych papierowych kubeczków. Kubeczki pomaluj razem z dzieckiem, po czym w dnie każdego z nich zrób dziurkę, przez którą przełożysz światełko. Lampki powieście np. na oknie w dziecięcym pokoju lub na choince. Dobra zabawa i piękny efekt gwarantowane! 4. Stanowisko pakowania prezentów Przetnij wzdłuż rolkę po papierze toaletowym i do środka włóż zwinięte arkusze kolorowego papieru do pakowania. W ten sposób nie będzie się rozwijał, a o pomoc możesz poprosić nawet czterolatka! 5. Świąteczne poduszki do zrobienia razem z dzieckiem Nie chcesz wydawać pieniędzy na dodatkowe ozdoby do mieszkania, ale chciałabyś wprowadzić trochę świątecznego klimatu? Użyj starych swetrów jako poszewek na poduszki. Dziecko może "ubrać" poduszki i zawiązać rękawy na piękną kokardę. Tak ozdobione, dodadzą wnętrzu ciepła, a ty pozbędziesz się niechcianych ubrań. UWAGA: jeśli nie widzisz naszej galerii zakupowej, dodaj Babyonline.pl do białej listy w Adblock.
Wigilijne przepisy specjalnie dla małego dziecka - do druku
Większość tradycyjnych dań wigilijnych jest ciężkostrawna, więc nie nadają się one dla małego dziecka. Możesz jednak przygotować kilka zmodyfikowanych dań, które maluch będzie mógł spokojnie zjeść bez obawy, że mu zaszkodzą. Oto nasze przepisy.
Kto powiedział, że święta trzeba spędzać w domu za suto zastawionym stołem i przy akompaniamencie głośno włączonego telewizora? Możliwości masz naprawdę znacznie więcej!
Kochasz tę świąteczną atmosferę: lampiony, zapach choinki, buzie dzieciaków otwierających prezenty. Ale zżymasz się, bo słuchasz po raz kolejny tych samych opowieści i żartów, oglądasz te same filmy, a spódnica pęka w szwach, bo tak się objadłaś. Łapiesz się na myśli, że tak naprawdę to chciałabyś, aby wreszcie było inaczej. No, właśnie, co zrobić, by tak było? Pojedź gdzieś z rodziną Pomysł, aby spędzić święta w jakimś egzotycznym miejscu, jest niezwykle kuszący. Ale może zamiast palm wybierzesz swojskie świerki? I górskie schronisko zamiast drogiego pensjonatu? Pomyśl, jak piękna będzie choinka bez bombek i łańcuchów – taka uginająca się od śniegu. Plus skromna kolacja i wyprawa przez las do wiejskiego kościółka. Zorganizuj jasełka To może być hit waszych świąt. Jeśli wśród znajomych jest kilkoro dzieci w wieku przedszkolnym, przygotujcie domowe jasełka. Ale uwaga! Takie przedsięwzięcie wymaga czasu. Najpierw trzeba napisać scenariusz (szukaj też w internecie, np. www.profesor.pl, Skauting.pl) i wyznaczyć role. Wspólnie z koleżankami przygotujcie stroje dla małych aktorów. Wyobraź sobie, jak wspaniałym przeżyciem będzie oglądanie dzieciaków w jasełkowych rolach. Może nawet znajdzie się niemowlak, który zagra rolę Jezuska? Na koniec nagrodźcie aktorów brawami i słodyczami. A potem – zaplanuj wspólne śpiewanie kolęd. Wyłącz wreszcie telewizor Jeśli masz już dosyć odgrzewanych kotletów serwowanych podczas świąt przez telewizję, "skasuj" odbiornik na święta, np. odłącz kable, przykryj obrusem i postaw na nim doniczkę z gwiazdą betlejemską lub wynieś do piwnicy albo na strych. Zamiast oglądać telewizję, pośpiewajcie razem kolędy (może nawet przyda się konkurs pt. "Kto zaśpiewa najwięcej, lub najdłuższą, kolędę?"). Wybierając prezenty dla dzieci, pomyśl – może zamiast kolejnej lalki Barbie i Power Rangersa warto kupić dziecku coś, w co będziecie mogli bawić się całą rodziną? Świetną zabawą może być np. gra w kalambury, Scrabble (w sklepach znajdziesz prostszą wersję Junior) albo nawet duże puzzle. Odwiedź starych znajomych Boże Narodzenie to czas spotkań. A może tym razem uda ci się zobaczyć z dawno niewidzianymi znajomymi? Sporą popularnością cieszy się ostatnio portal www.naszaklasa.pl. Może i ty odnajdziesz koleżanki i kolegów np. z podstawówki? W czasie świąt umówcie się w domu, a przekonasz się, jak fantastyczne jest takie spotkanie po długich latach. Może okaże się, że Jurek z VIb, do którego wzdychałaś, jest teraz łysiejącym panem z pokaźnym brzuszkiem i całe szczęście, że kiedyś nie odwzajemnił twojego uczucia? Jeśli pomyślisz o tym odpowiednio wcześnie, na spotkanie przyjadą nawet ci, którzy mieszkają bardzo daleko. Przeczytaj także: Święta bez stresu [CMS_PAGE_BREAK] Umówcie się na gotowanie Jeśli przygotowywanie smakołyków jest dla ciebie frajdą, wymyśl superjadłospis na święta. Coś z kuchni innych krajów? Poszukaj przepisów w internecie – okaże się, że upieczenie indyka z tradycyjnym angielskim nadzieniem czy drożdżowej włoskiej babki panettone nie jest trudne. Pochwały rodziny masz zagwarantowane! A może wspólne gotowanie z przyjaciółmi albo z kimś z rodziny? Może powstaną nowe potrawy, które wejdą na stałe do świątecznego menu? Wypróbuj: Świąteczne potrawy z różnych stron świata – 6 przepisów Zaproś kogoś samotnego Na wigilijnym stole zostawiasz jedno wolne nakrycie dla zbłąkanego wędrowca. I na tym zwykle się kończy. A może w tym roku zapełnisz to miejsce? Rozejrzyj się. Pewnie wśród twoich sąsiadów znajdzie się ktoś, kto spędza święta w samotności. Może to być miły starszy pan, od którego jesienią dostajesz dorodne kabaczki z własnej działki, a może sąsiadka karmiąca podwórkowe koty. Spróbuj taktownie (i odpowiednio wcześniej) przekonać taką osobę, że jej obecność przy waszym świątecznym stole będzie dla wszystkich miłym wydarzeniem. Jest szansa, że po wspólnie spędzonej Wigilii wasza znajomość się umocni. Daj poszaleć dzieciom Wszystkie maluchy czekają na Boże Narodzenie i to z dużo większą niecierpliwością niż dorośli. Największą radość sprawiają im prezenty i kolorowa choinka. Jak myślisz, czy dzieci zachwycą się drzewkiem, które wygląda jak żywcem wyjęte z ekskluzywnego pisma? Raczej nie. Wielu maluchom podobają się rzeczy, delikatnie mówiąc, niezbyt gustowne. I całe szczęście! Niech puszczą wodze fantazji i udekorują choinkę według własnych pomysłów. Zgódź się, nawet jeśli jedyną ozdobą choinki będą różowe lalki Barbie i Spider-Many (zdarzają się też czołgi!). Piękna też będzie choinka z ozdobionymi tylko dwiema gałązkami, tymi, które były w zasięgu małych rączek. Przecież stawiasz ją w domu głównie po to, by sprawić radość najmłodszym. Może zainspiruje cię: Świąteczny kram z pomysłami Święta poza domem Decyzja o wyjeździe w czasie świąt nie należy do łatwych – przecież zawsze spędzamy je w gronie rodziny. Niektórzy jednak postawili na swoim: Marzyli o spokoju. "Trzy lata temu zebrałam się na odwagę i obawiając się reakcji rodziców, przedstawiłam im swój pomysł: chcę w tym roku Wigilię spędzić z synami poza domem, wyjeżdżamy! Ależ się zdziwiłam, gdy okazało się, że oni też marzą o świętach bez wizyt i uroczystych kolacji. Tylko bali się o tym powiedzieć" – śmieje się Magda, mama Jasia i Michała. Zabrałam rodziców. "Tak bardzo marzyłam, by wyjechać gdzieś na święta. Daleko od domu, przygotowań... Ale co zrobić z rodzicami? Długo o tym myślałam, aż wpadłam na pomysł! Zabrać ich ze sobą! Na początku trochę marudzili, nie wyobrażali sobie świąt poza domem, ale miałam bardzo dużo czasu, aby ich do tego przekonać. Piękne jest morze zimą..." – opowiada Ala, mama Kuby. Laryssa Kowalczyk
Dorota Czaja o pierwszych świętach z synkiem
Gwiazda zdradza, co najbardziej lubi jeść w Wigilię i co kupi dla synka Leosia.
Posłuchaj wywiadu z Dorotą Czają, na temat świąt, Wigilii i dziecka.