Rekordowy Finał WOŚP: to, ile zebrała Orkiestra w 2022 roku, przechodzi ludzkie pojęcie! I znów graliśmy razem!
Powoli wszyscy przyzwyczajamy się do tego, że Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy z każdym rokiem bije swoje własne rekordy. Potwierdza to również suma zebrana podczas Finału w 2022 roku dedykowanego okulistyce dziecięcej.
Jurek Owsiak ogłosił wyniki 30. Finału podczas uroczystej gali, na której – w gronie przyjaciół Orkiestry – nie mogło zabraknąć redaktor naczelnej Mamotoja.pl Aleksandry Sokalskiej. Aleksandra Sokalska odebrała z rąk Jurka Owsiaka certyfikat potwierdzający udział Edipresse Polska w Finale i medal XXX-lecia Wielkiej Orkiestry. To dla nas wszystkich ważne wyróżnienie. WOŚP 2022: znów rekord! Podsumowanie 30. edycji WOŚP miało miejsce dokładnie dwa miesiące po Wielkim Finale 2022. Udało się zebrać o 13,5 miliona złotych więcej niż w poprzednim roku, czyli: 224 376 706,35 zł. W skład tej kwoty wchodzą: wpłaty dokonywane przez kanały elektroniczne: 127 703 423,61 zł (56,91 proc. całej kwoty); wpłaty do puszek: 95 134 700,90 zł (42,40 proc. całej kwoty); darowizny rzeczowe: 1 538 581,84 (0,69 proc. całej kwoty). Z dumą informujemy, że w tym roku nasza firma Edipresse Polska zebrała 105 843,73 zł. Pod hasłem „Przejrzyj na oczy” Zebrane pieniądze pozwolą na zakup urządzeń, które zasilą oddziały i poddodziały okulistyki dziecięcej, m.in. angiografu dwupłaszczyznowego, który umożliwia chemioterapię dotętniczą i pozwala leczyć siatkówczaka (najczęściej występującego nowotworu gałki ocznej u dzieci). Dzięki zebranej kwocie powstanie pierwsze w kraju centrum symulacji okulistycznych, w którym okuliści dziecięcy będą mogli uczyć się i ćwiczyć techniki chirurgii wewnątrzgałkowej. Jurek Owsiak podziękował Podczas gali w Centrum Praskim Koneser Jurek Owsiak podziękował wszystkim za 30 wspólnych lat. Podsumował też trzy dekady przepięknej historii WOŚP. W czasie uroczystości symbolicznie uhonorowani zostali: Krystyna Kwapiszewska – blisko 100-letna autorki dzieł sztuki, które przekazuje na aukcje WOŚP, Dominik Farbotko – wolontariusz, który kwestował w Schronisku w Klimczoku, Gabriela – wolontariuszka (sztab Oborniki), która w czasie 30. Finału uratowała życie. Tak, bo podczas Finałów Wielkiej Orkiestry naprawdę dzieją naprawdę niezwykłe rzeczy! 30 lat WOŚP w liczbach Przez 30 lat wspólnego grania podczas Finałów WOŚP zebrano aż 1,75 mld złotych. Dotąd kupiono blisko 69 tys. urządzeń. W WOŚP grały 1633 sztaby. W tym aż 90 za granicą – łącznie w 29 krajach. W aukcjach Allegro, w których wystawiono m.in. trening z Igą Świątek oraz jej rakietę, dwie sofy z programu Kuby Wojewódzkiego czy Harley’a Davidsona Electra Glide – zebrano 37 414 104,69 zł. Piszemy też o: Szóste dziecko w tarnowskim oknie życia Nie zapalaj dziecku nocnej lampki! Wrocław: mężczyzna z bronią widziany przy szkole. Miał celować do dzieci
30. Finał WOŚP coraz bliżej: Jurek Owsiak pozdrawia czytelniczki Mamotoja.pl
Mamotoja.pl już po raz siódmy gra z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. Przy okazji jubileuszowego Finału mamy dla Was coś specjalnego – pozdrowienia od samego Jurka Owsiaka. Otwórzcie serca i grajcie razem z nami – do końca świata i jeden dzień dłużej!
Jubileuszowy, 30. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zbliża się wielkimi krokami. W tym roku Orkiestra gra pod hasłem „Przejrzyj na oczy”, a wolontariusze w całej Polsce – w tym wyjątkowa wolontariuszka Mamotoja.pl Dorota Zawadzka – będą zbierać fundusze na nowoczesny sprzęt do diagnozowania i leczenia wad wzroku u dzieci. Jerzy Owsiak zwraca się do czytelniczek Mamotoja.pl Niestraszny nam ziąb, deszcz czy śnieg – już 30 stycznia wspólnie będziemy zbierać pieniądze dla tych, którzy najbardziej ich potrzebują – dzieci. W oczekiwaniu na jubileuszowy Finał posłuchajcie kilku słów od szefa WOŚP Jerzego Owsiaka. Po takim zastrzyku pozytywnej energii możemy grać przez całą noc! Dołączycie? Na co zbieramy podczas 30. Finału WOŚP? W tym roku gramy dla zapewnienia najwyższych standardów diagnostyki i leczenia wzroku u dzieci. Zebrane środki zostaną przeznaczone na zakup takich sprzętów jak: angiograf dwupłaszczyznowy do leczenia siatkówczaka (najczęstszego nowotworu złośliwego gałki ocznej u dzieci), oftalmoskopy do badania dna oka, lampy szczelinowe do diagnostyki przedniego odcinka oka, tonometry do pomiaru ciśnienia śródgałkowego (rogówki i soczewki), synoptofory do pomiaru kąta zeza, urządzenia OCT do bezinwazyjnej diagnostyki schorzeń, tomografia dna oka, mikroskopy, stoły operacyjne. Zobacz także: Jak zadbać o oczy dziecka? Raport specjalny Mamo, To Ja 30. Finał WOŚP 2022: gramy dla wzroku dzieci! Czego powinniśmy uczyć dzieci? Trudna rozmowa z Jurkiem Owsiakiem
Pomaganie ma cudowną moc – mówi Dorota Zawadzka, Superniania i... wolontariuszka WOŚP [WYWIAD]
Osoba, która pomaga, zmienia świat i... siebie. O magicznej sile niesienia pomocy rozmawiam z Supernianią, czyli psycholożką Dorotą Zawadzką, która kwestowała w naszym sztabie podczas trzech Finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Dorota Zawadzka została wolontariuszką Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, bo jak sama twierdzi, pomaganie jest jej filozofią życiową. Uważa także, że do pomocy warto zachęcać już najmłodsze dzieci. W tym wywiadzie udzielonym nam w 2019 roku wyjaśnia, dlaczego wspiera WOŚP i radzi, jak nauczyć dziecko empatii i wpoić mu chęć pomagania potrzebującym. W naszym wydawnictwie już od kilku lat zakładamy przed Finałem sztab WOŚP. Gdy zaprosiliśmy Cię do udziału, Ty natychmiast zgodziłaś się zostać wolontariuszką. Dlaczego? Dorota Zawadzka: - Prawda jest taka, że jestem wolontariuszką w bardzo wielu miejscach i często pomagam potrzebującym. Ale rzeczywiście nie robiłam tego jeszcze w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Do tej pory nikt mnie nie zaprosił do udziału w Finale, a sama jakoś nigdy na to się nie zdobyłam, choć zawsze wrzucałam pieniądze do puszek. Żeby było ciekawiej, w tym roku dostałam dwa zaproszenia – od was i ze sztabu w Irlandii. Jednak, ponieważ unikam latania, wybór był dla mnie prosty. Teraz jestem szalenie podekscytowana i czekam z niecierpliwością na 13 stycznia. [W 2021 roku 29. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy odbędzie się 31 stycznia - przyp. red.] Co daje pomaganie? Dlaczego warto to robić? Oprócz takiego oczywistego powodu, że dzięki temu osoby wymagające pomocy mają szansę ją otrzymać. - Nie chcę na to pytanie odpowiadać za wszystkich. Dlatego powiem w swoim imieniu. Mój zawód polega na pomaganiu, więc to trochę moja misja. Niesienie pomocy jest też moją filozofią, czymś, bez czego nie potrafiłabym żyć. Dzięki temu czuję się osobą potrzebną – mogę zrobić coś dobrego, uczestniczyć w czymś ważnym, potrzebnym. Jestem otwarta na ludzi, uważna – dostrzegam tych, których łatwo przeoczyć. A oni często wymagają pomocy, choć boją się czy wstydzą o nią poprosić. Tak naprawdę trudno opisać w kilku słowach, co daje pomaganie. Bo na to składa się wiele pozytywnych emocji, choćby radość, gdy ktoś się uśmiechnie, kiedy pomoc otrzyma. Pomagam na przykład starszym ludziom w domu opieki, odwiedzam oddziały, gdzie leżą chore dzieci, czytam dzieciom, od pięciu lat podczas wakacji prowadzę własną, społeczną i charytatywną akcję edukacyjną – te wszystkie wolontariackie działania wpływają doskonale na moje samopoczucie. Czuję się wtedy wyższa, mądrzejsza, szczuplejsza, to podnosi moją samoocenę. Oczywiście żart, bo przecież nie pomagam ze względu na to, ale to taki świetny efekt uboczny. Wydaje się, że pomagać mogą ci, którzy czegoś mają w nadmiarze albo przynajmniej nie potrzebują pomocy. Tymczasem do naszego sztabu zgłosiły dzieci z Instytutu Głuchoniemych w Warszawie. Będą wolontariuszami, choć same także wymagają pomocy. Bo pomagać może każdy! Trzeba tylko chcieć. A przy tym pamiętać, że liczy się każdy gest, każda rzecz czy złotówka. Dla nas może to być drobiazg, a dla tego, kto pomocy potrzebuje, ten mały gest jest kosmosem. Czyli pomaganie jest proste? Tak, choć wymaga wysiłku, dania czegoś od siebie. Poświęcenia swojego czasu, talentu, emocji, umiejętności albo pieniędzy (to najprostsze). Jeśli ktoś nie ofiarowuje nic swojego, to nie można tego nazwać pomocą. I tego powinno się uczyć dzieci. Jak to zrobić? I kiedy zacząć? Najlepiej zacząć od samego początku. Bo pomagać przecież można mamie, tacie, babci, rodzeństwu. Ta pomoc na początku dotyczy drobnych spraw, np. podania mamie książki, sprzątania zabawek, przygotowania posiłku itd. Potem warto dziecku pokazać, że pomagać można na różne sposoby, czyli np. zabrać kilkulatka do schroniska dla psów, by wyprowadzić je na spacer. Albo kupić koce i zawieźć je do schroniska. Pomaganie to dzielenie się. Ważna jest regularność i stałość, czyli jeśli zobowiązujemy się do wyprowadzania psów na spacery, to robimy to np. co weekend, a nie raz „od wielkiego dzwonu” i tyle. Pamiętajmy także, by pokazać dziecku, że pomaganie jest przyjemne, że daje dużo radości, np. kiedy odwiedzamy schronisko, zwróćmy uwagę dziecka na to, jak zwierzęta na nasz widok się cieszą. Rozmawiajmy o dobrych emocjach. Pomagajmy w kilka osób, to wzmacnia efekt zarówno pomocy, jak i dobrego samopoczucia – buduje charakter. Zobacz też: Pomaganie – jak go nauczyć, by dziecko było wrażliwe? Co jeszcze jest ważne w nauce pomagania? Uwrażliwienie dziecka na innych. Bo przecież pomóc można dopiero wtedy, gdy dostrzeże się potrzebujących pomocy. Zobaczy się ich potrzeby. Może sąsiadka nie może dźwigać i trzeba jej robić zakupy? Może kolega jest kiepski z matematyki i trzeba mu wytłumaczyć zadania tekstowe? Może niewidomego trzeba przeprowadzić przez ulicę? Tym wszystkim ludziom można pomóc, trzeba jednak najpierw ich zobaczyć i o nich pomyśleć. Kiedy odwiedzam różne szkoły, często namawiam uczniów, by zajrzeli do serwisu Marzycielskiej Poczty i napisali list do chorego dziecka. To drobiazg, ale chore dziecko jest szczęśliwe, dostając taki list. Bo wie, że ktoś o nim pomyślał. To pomyślenie o kimś jest niezwykle istotne. Umiejętności pomagania powinniśmy zatem uczyć dziecko od początku. Ale dlaczego ta nauka jest tak ważna? Bo w każdych warunkach: czy to w szkole, w pracy czy w domu powinniśmy umieć pomocy udzielać. Po to, by tworzyć głębokie, prawdziwe relacje z innymi ludźmi. Wrażliwość na innych, to niezwykle ważna kompetencja społeczna. Co więcej, powinniśmy uczyć dzieci także umiejętności proszenia o pomoc i jej przyjmowania. Często ludzie się wstydzą, gdy o nią proszą, krępują się, kiedy ją otrzymują. A to zupełnie niepotrzebne. Nie ma ludzi, którym nigdy nie trzeba pomagać, czasem każdy z nas jest w potrzebie. I nie ma w tym nic wstydliwego, niestosownego. Zdarza się, że mówimy: „Trzeba mu pomóc, bo on jest biedny, gorszy, słaby”. To nieprawda! Pomagamy, bo on w tym momencie swojego życia potrzebuje pomocy. Jutro my możemy być w jakiejś sytuacji, która tej pomocy wymaga. I to nie jest wstyd. Choćby wczoraj oglądałam reportaż o człowieku, który przez lata był alkoholikiem. Udało mu się wyjść z nałogu, dostał mieszkanie socjalne i teraz pomaga innym alkoholikom zerwać z piciem. On wie, że zmiany są możliwe, ale potrzebna jest pomocna dłoń. Trzeba umieć ją podać. A co jeśli dziecko nie chce pomagać innym? Nie znam takich dzieci. Wręcz przeciwnie. Myślę, że pomaganie, podobnie jak empatia, jest wrodzoną cechą wszystkich ludzi. Dzieci są wrażliwe na innych, zawsze są chętne do pomocy. To dorośli w nich tę chęć czasami zabijają. Mówią: „Zostaw, to na pewno jakiś pijak”, a dziecko nad leżącym się pochyli. Oczywiście może się zdarzyć, że dziecko nie chce z nami np. pojechać do schroniska, bo jest uzależnione od komputera i z pokoju w ogóle mogłoby nie wychodzić. Ale to już zupełnie inny problem. Nie dotyczy on braku chęci pomagania. To co robić, by nie zniechęcić dziecka? Dziecko, podobnie zresztą jak dorosły, powinno widzieć efekt swojej pomocy lub o tym efekcie się dowiedzieć, np. że oddając część swoich zabawek do domu dziecka, ucieszy inne dzieci. Powinno także zostać zauważone, docenione. To wzmacnia efekt. Warto również, by usłyszało słowa podziękowania. Może niekoniecznie od obdarowanego, ale od kogoś, kto wspierał. Parę lat temu przygotowałam ze znajomymi paczki świąteczne dla dzieci znajdujących się w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym. Wszystkie dzieci dostały to, o co poprosiły w listach: m.in. wózki dla lalek, worki bokserskie, kosmetyki, telefony komórkowe. Wszystko było inicjatywą prywatną. Taką naszą „szlachetną paczką”, tyle że dla dzieci w instytucji. Dzieciaki były przeszczęśliwe. I nikt z nas nigdy potem nawet kartki świątecznej nie dostał od personelu ośrodka. Oczywiście nie żałuję, że to zrobiłam, ale jednak było mi przykro. A jeśli ja, dorosła, tak się poczułam, to jak musi się w podobnej sytuacji czuć dziecko? Ono chce wiedzieć, że przyniosło radość. Jeśli będziemy dbać o to, by dzieci widziały efekt swojej pomocy i mogły się poczuć z tego powodu szczęśliwe, będą pomagać. Dlaczego ludzie tak czekają na Finał WOŚP? Bo od Jurka dostają taką dawkę pozytywnych emocji, podziękowań, energii, że im się chce. Wiedzą, że warto. Także zimą, w mróz, w niedzielę niehandlową. Warto wyjść i wrzucić do puszki pieniążek. Aby dostać serduszko, porozmawiać z wolontariuszami, pośmiać się i czuć dobro. Na tym polega ten fenomen. Czyli w dniu Finału wychodzimy wszyscy z dziećmi na spacer? Oczywiście. I wrzucając pieniądze do puszki, tłumaczymy im, że w ten sposób pomagamy innym dzieciom. Bo potrzebują naszej pomocy. Zobacz też: Dlaczego nasza redakcja angażuje się w Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy? Nie ma focha, jest radocha! 7 faktów o WOŚP Rodzice w szpitalu będą spać w fotelach
Nie ma focha, jest radocha! 6 faktów o WOŚP
W tym roku Orkiestra zagra już 30. raz. Ale co tak naprawdę o niej wiemy poza tym, że co roku organizuje spektakularny styczniowy Finał?
Podczas Finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zbierane są pieniądze dla najbardziej bezbronnych członków naszego społeczeństwa, czyli dzieci, seniorów. Do tej pory święto dobroczynności odbywało się co roku w drugą niedzielę stycznia. W tym roku Finał odbędzie się 30 stycznia 2022 r. Poza tym nic się nie zmieniło: w Polsce i na świecie na rzecz WOŚP nadal kwestują tysiące wolontariuszy. 1. To dzięki WOŚP wszystkie noworodki mają badany słuch Podczas 9. finału w 2001 r. zbierano na ratowanie wzroku i słuchu noworodków. Wtedy zdecydowano też, że fundacja stworzy od podstaw polski program przesiewowych badań słuchu u noworodków. Badanie wykonuje się na oddziale noworodkowym w drugiej dobie życia, a jeśli test wypadnie nieprawidłowo – powtarza się przy wypisie ze szpitala. Dzieci z nieprawidłowym wynikiem i z grupy ryzyka uszkodzenia słuchu kierowane są do ośrodków, gdzie diagnozuje się je i leczy. Fundacja kupiła sprzęt do badań przesiewowych dla wszystkich oddziałów noworodkowych w Polsce i uzupełniła go w ośrodkach audiologicznych i laryngologicznych oraz ośrodkach wczesnej interwencji. 2. Pomaga kobietom w ciąży z cukrzycą Zakupiono osobiste pompy insulinowe i przekazano je do wybranych ośrodków w ramach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/pompy-insulinowe-dla-ciezarnych-to-dzieki-nim-i-wosp-pacjentka-z-cukrzyca-typu-1-ma-szanse-urodzic-zdrowe-dziecko-wywiad-30790-r1/">programu Leczenia Osobistymi Pompami Insulinowymi Kobiet Ciężarnych z Cukrzycą Typu I. Dzięki temu kobiety z cukrzycą typu 1 planujące ciążę lub w ciąży mogą być leczone nowocześnie. Pompy wypożycza się bezpłatnie. Przeczytaj wywiad z Owsiakiem: Pieniądze WOŚP nie znikają, a bycie z Orkiestrą jest nowoczesne 3. Aparaturę dostają tylko placówki publiczne Aparatura medyczna, którą kupuje WOŚP, dostają tylko zakłady opieki zdrowotnej, mające umowy z NFZ, czyli udzielające pomocy bezpłatnej. Sprzęt przekazywany jest w darze i nie można go używać komercyjnie. Nie wolno też bez zgody fundacji zmienić przeznaczenia czy oddziału, na którym jest wykorzystywany. Na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.wosp.org.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">stronie WOŚP możesz sprawdzić, jaki sprzęt fundacja podarowała twojej miejscowości. 4. Możesz wspierać Fundację na wiele sposobów Nie tylko wrzucając pieniądze do puszek (lub e-puszek!) w styczniu. Co roku fundacji można oddać 1 proc. podatku. WOŚP przyjmuje też darowizny, które można wpłacać bezpośrednio na konto lub on-line. Konto WOŚP-u zasilają też zakupy w wymienionych na stronie fundacji sklepach internetowych. Można także wysłać SMS o treści SERCE na numer 75 565 i wziąć udział w aukcjach charytatywnych, z których całkowity dochód wędruje na konto WOŚP. 5. Złote Serduszka robi się ze złota z Finału sprzed roku Serduszka są licytowane od drugiego finału przez <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://licytacja.wosp.org.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">Najbardziej Hojnych Darczyńców. Powstają ze złota, które WOŚP otrzymuje podczas poprzedniego finału. Każde serduszko zawiera dokładnie 3,3789 grama złota. Od początku te najcenniejsze na świecie złote wyroby ważące 3,3789 g wykonuje Mennica Polska. Za serduszko nr 1 zapłacono podczas 27 Finału aż 1 200 000 zł. Wzór serduszka zaprojektowała Mennica Polska. Pomysł na Złote Serduszka powstał w czasie pierwszego Finału, gdy WOŚP otrzymała dużo złotych pierścionków, łańcuszków, kolczyków. Postanowiono przetopić je na serduszka. Każde ma swój numer. Serduszko numer 13 zawsze zostaje w fundacji. Od 6 Finału można także wylicytować Złote Karty Telefoniczne. 6. Łatwo sprawdzić, jak WOŚP wydaje twoje pieniądze Wejdź na: www.nacoidamojepieniadze.wosp.org.pl i zaznacz kwotę, którą wrzuciłaś do puszki. System przeliczy, jaką część twoich pieniędzy wydano np. na noworodki, a jaką na seniorów. Rozliczanie finałów trwa do półtora roku – w tym czasie pieniądze są liczone, zbierane są zamówienia ze szpitali, powstaje lista potrzebnego sprzętu, składane są zamówienia na sprzęt, który potem jest kupowany, instalowany w szpitalach, a personel medyczny jest szkolony. Dopiero wtedy może powstać ostateczne sprawozdanie i rozliczenie Finału, które każdy może sprawdzić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.wosp.org.pl/fundacja/wazne/rozliczenia" rel="nofollow noopener" target="_blank">na stronie WOŚP. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/superniania-dorota-zawadzka-wolontariuszka-w-27-finale-wosp-wywiad-26496-r1/">Pomaganie ma cudowną moc – mówi Dorota Zawadzka, Superniania i... wolontariuszka WOŚP [WYWIAD] Korzystał ze sprzętu WOŚP, teraz sam na niego zbiera! [ROZMOWA Z WOLONTARIUSZEM] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/wielka-orkiestra-swiatecznej-pomocy-przygotowania-do-finalu-22002-r1/">Tak się pomaga! – odwiedziliśmy siedzibę WOŚP przed Finałem
Biedronka gra z WOŚP! Od 29.11 możesz kupić gadżety z serduszkiem i wesprzeć Fundację
Sieć sklepów Biedronka została głównym sponsorem 30. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Już od poniedziałku 29 listopada możesz kupić jeden z gadżetów z logiem WOŚP, a od grudnia wziąć udział w zbiórce pieniędzy. Dorzucisz się do skarbonki?
W tym roku Orkiestra zagra już po raz trzydziesty – tym razem na rzecz zapewnienia najwyższych standardów diagnostyki i leczenia wzroku u dzieci. By wesprzeć działania Fundacji, możesz przy okazji codziennych zakupów dorzucić do koszyka jeden z produktów przygotowanych specjalnie z okazji 30. Finału lub wrzucić do puszki symboliczną złotówkę. Biedronka gra z WOŚP Od 29 listopada w ofercie sklepów Biedronka pojawią się: kominy – 24,99 zł; torby bawełniane – 29,99 zł; kubki – 19,99 zł; smycze – 14,99 zł; koszulki – 39,99 zł; skarpetki – 24,99 zł. W ofercie znajdą się również kubki termiczne oraz zimowe czapki dla dzieci i dla dorosłych. Cały dochód ze sprzedaży czapek zostanie przekazany Fundacji. Oferta obowiązuje od 29.11 do 11.12 lub do wyczerpania zapasów. W wybranych sklepach do niedzieli 12.12.2021 lub do wyczerpania zapasów. Już od połowy grudnia we wszystkich sklepach Biedronka pojawią się puszki z logo WOŚP. Puszki będzie można znaleźć przy kasach – dzięki temu każdy klient będzie mógł wesprzeć Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Zobacz także: Ciekawostki o oczach i wzroku. Jakie są najrzadsze kolory oczu na świecie? Nie ma focha, jest radocha! 6 faktów o WOŚP Rozwój wzroku u dziecka w pierwszym roku życia: co powinno niepokoić?
Franek zagrał z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy
Co roku podczas Finału WOŚP wystawiamy na aukcji sesję okładkową. W tym roku licytację wygrał Franciszek, którego możesz podziwiać na okładce magazynu Viva Mama, który powstał we współpracy z naszym serwisem. Zobacz, jak przebiegła sesja i poznaj bliżej małego Franka.
Aukcję sesji okładkowej zorganizowaliśmy już po raz piąty. Partnerem sesji była firma Marko, która dodatkowo ufundowała dla zwycięzcy aukcji nagrodę: trzy zabawki Wonder Buddies marki Tiny Love. W tym roku sesję wylicytowano za 2425 zł i właśnie ta kwota zasiliła konto Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Za aukcją stoi… babcia Rodzina 11-miesięcznego Franka wspiera WOŚP od lat. W tym roku Paulina, mama Frania, naradzała się z jego babcią, co by tu wylicytować, kiedy w oko wpadła jej nasza aukcja. Wysłała swojej mamie link. Po jakimś czasie sprawdziła, że kwota na aukcji urosła już do 750 zł i trochę straciła nadzieję na wygranie licytacji. Ale wtedy Paulina spojrzała na mamę i zapytała: „Mamo, nie mów, że to ty?!”. – A to byłam ja – śmieje się babcia Franka i dodaje – Paulinę urodziłam, gdy miałam 19 lat i na wiele rzeczy po prostu nie było mnie stać. Teraz postanowiłam, że będę robiła dla swojego wnuczka wszystko, co tylko jest w mojej mocy. I tak babcia licytowała sesję do samiutkiego końca, a kiedy okazało się, że to właśnie ona ją wygrała, popłakała się ze szczęścia. Pandemiczne przeszkody Zanim jednak sesja się odbyła, całą rodzinę zaatakował koronawirus. Babcia bała się, że wszystko się przeciągnie, że nie będzie mogła przyjechać, bo rozchoruje się jeszcze mocniej. A tak bardzo chciała towarzyszyć Frankowi podczas zdjęć… Na szczęście wszystko się udało – babcia z córką i wnuczkiem stawiły się w studio fotograficznym na czas. Mały model Franciszek na sesji pięknie uśmiechał się do obiektywu, chyba że na jego głowie lądował kapelusz – wówczas Franio zdecydowanie odmawiał pozowania. Bo kto to widział, żeby nosić nakrycie głowy w pomieszczeniach? Na szczęście udało się przekonać chłopczyka do kilku wspaniałych ujęć w kapeluszu. Pomogły w tym zabawki Wonder Buddies, które Franek dostał od partnera sesji Marko. Niezastąpiona okazała się także babcia, która potrafiła nie tylko błyskawicznie osuszyć wszystkie łzy malucha, ale też sprawiała, że Franciszek nie uciekał z planu. A to nie lada sztuka, bo raczkujące dzieci naprawdę są ruchliwe :) Pamiątka na całe życie Dla Franka sesja na razie była wyłącznie przygodą i zabawą, której tak naprawdę wkrótce nie będzie już pamiętał. Ale za kilkanaście lat stanie się dla niego wspaniałą pamiątką, tym cenniejszą, że pokazującą, jak dużą wartość ma pomaganie. – Jurka Owsiaka nasza rodzina wspiera od lat – mówi babcia – i chcemy, by Franio także nauczył się pomagać i czerpał z tego satysfakcję. Pierwszą lekcję Franciszek dostał dzisiaj. Gdy po zakończonej sesji żegnałyśmy się, babcia zapowiedziała: „Uważajcie, bo ja chyba wykupię cały nakład tego wydania „Mamo, To Ja”! ”. I tak trzymać :) Partnerem sesji było: Zobacz także: Czego powinniśmy uczyć dzieci? Trudna rozmowa z Jurkiem Owsiakiem 5 powodów, by grać z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy Nasza akcja: Pomagamy mamom!
WOŚP 2021: Nasz sztab uzbierał ponad 111 TYSIĘCY ZŁOTYCH!
Zdrowie dzieci jest dla nas priorytetem, dlatego już po raz siódmy graliśmy razem z Orkiestrą. Pomimo szalejącej pandemii, uśmiechy nie schodziły z twarzy naszych dzielnych wolontariuszy, którzy zebrali ponad 111 tysięcy!
Już kolejny raz redakcje Edipresse połączyły siły, aby zebrać jak największą kwotę na rzecz WOŚP. Redakcja „Mamo, to ja” zaoferowała aukcję z sesją okładkową dla malucha (licytacja kończy się 3 lutego o godzinie 16.00). Już wiemy, że do naszej internetowej e-puszki, a także tych dzielnie noszonych ulicami Warszawy przez naszych wolontariuszy, trafiło ponad 111 tysięcy złotych! Ta kwota może się jeszcze zmienić! Nasza e-skarbonka aktywna jest dziś do północy. Trwają jeszcze precyzyjne obliczenia wszystkich darowizn. I wciąż czekamy na zakończenie aukcji okładki „Mamo, To Ja”! Edipresse ponownie grał z WOŚP Przygotowania do 29. Finału WOŚP podjęliśmy już w 2020 roku. W naszym zespole grało 80 wolontariuszy, mieliśmy też 7 stacjonarnych puszek. Tradycyjnie już sztab rezydował w budynku wydawnictwa przy ulicy Wiejskiej i jak co roku do wolontariuszy dołączyli nie tylko pracownicy Edipresse, ale także ich najbliżsi, nawet ci najmłodsi. Tym razem pomagał nam także czworonożny wolontariusz, który podnosił morale i poprawiał humor wszystkim zebranym! Charytatywną ekipą z Edipresse kieruje redaktorka naczelna „Mamo, to ja” – Ola Sokalska. Nasza niezawodna szefowa sztabu odebrała w tym roku puchar z rąk Jurka Owsiaka za wieloletnią współpracę i wielki wkład w coroczne zbiórki finałowe WOŚP. Wręczenie odbyło się w sztabie generalnym przy Placu Defilad w Warszawie. Na zdjęciu możecie zobaczyć ją z Sylwią Niemczyk, redaktorką naczelną „Urody Życia”, zaangażowaną w prace naszego sztabu od samego początku jego istnienia: Pomaganie w dobie pandemii Mimo obostrzeń i pandemii, w sztabie przy Wiejskiej wszystko chodziło jak w zegarku. Na każdym kroku stały stacje dezynfekujące, a pracownicy zliczający darowizny byli odgrodzeni przegrodami z pleksi. W związku z pandemią, wolontariusze oddawali puszki o wyznaczonych godzinach – rejestracje na spotkania odbywały się przez aplikację Booksy, aby uniknąć tłumów i zachować pełen reżim sanitarny. Mogliśmy także liczyć na pomoc partnerów, którym serdecznie dziękujemy – są to firmy Putka, Vitberg, Nantie i Cukrówka, które zapewniły naszemu sztabowi przyłbice, napoje i przekąski. Dzięki nim wolontariusze mieli masę siły i energii do przemierzania miasta – nawet pomimo obostrzeń i śnieżnego dnia. Serdecznie dziękujemy wszystkim darczyńcom, partnerom i wolontariuszom i zachęcamy do ostatnich wpłat do naszej e-skarbonki (która aktywna jest jeszcze tylko dziś do północy!) oraz do udziału w licytacji sesji okładkowej do naszego magazynu! Partnerzy sztabu: Zobacz też: Ksiądz przekazał całą tacę na WOŚP: „Myślę, że Pan Bóg się za to nie obraził” Czarne chmury nad 29. Finałem WOŚP przez Narodową Kwarantannę, Owsiak apeluje o wyrozumiałość WOŚP daje 20 milionów złotych na walkę z koronawirusem. I jeszcze więcej!
Ksiądz przekazał całą tacę na WOŚP: „Myślę, że Pan Bóg się za to nie obraził”
Ksiądz Kazimierz Klaban z parafii Dobrego Pasterza w Elblągu przekazał wszystkie pieniądze, które zebrał na tacę, na Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Kapłan zapewnia, że nie jest jedyny i ma wielu naśladowców wśród duchownych.
Księża, niestety, zazwyczaj nie wspierają Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Co więcej, zdarza się, że ją atakują i utrudniają wolontariuszom zbieranie datków w pobliżu kościołów. Jednak istnieją cudowne wyjątki wśród duchownych - osoby o wielkim sercu, wspierające WOŚP. Jednym z nich jest ksiądz Kazimierz Klaban, który wrzucił wszystkie zebrane podczas mszy św. pieniądze do puszki wolontariusza WOŚP. Kapłan przyznał, że on sam korzystał ze sprzętu zakupionego przez fundację Jurka Owsiaka. Teraz osobiście wspiera tę wspaniałą inicjatywę. „Myślę, że Pan Bóg się za to nie obraził” Ksiądz Kazimierz Klaban wrzucił do puszki WOŚP całą sumę pieniędzy, którą zebrał podczas nabożeństwa. Zorganizował także licytację rzeczy i loterię, z której zyski także przekazał na ten sam szczytny cel. „Myślę, że Pan Bóg się za to nie obraził, bo w kościele zorganizowaliśmy licytację rzeczy przekazanych przez parafian oraz loterię. Była impreza, kawa i ciasto, a cały dochód, nie tylko datki z tacy, przekazaliśmy na WOŚP” - powiedział w rozmowie z „Wirtualną Polską” ks. Kazimierz Klaban z Elbląga. Duchowny zaznaczył także, że niedzielne wydarzenie nie było debiutem: „Wydarzenie zorganizowaliśmy już czwarty raz. Kiedyś media traktowały to jak sensację, bo ksiądz daje na WOŚP. Cieszę się, bo wiem, że teraz mam wielu naśladowców wśród proboszczów" - dodał. Ksiądz sam korzystał z pomocy WOŚP Kapłan podczas mszy św. opowiedział o swoich osobistych przeżyciach. To właśnie doświadczenie choroby i pobytu w szpitalu zmotywowały go do czynnego włączania się w akcje WOŚP. „Jestem po dwóch udarach mózgu, po zawale serca, po wielu pobytach w szpitalu. Nie jestem człowiekiem zbyt zdrowym. I kiedy leżałem na OIOM-ie, pod respiratorem i inną aparaturą, to zawsze rzucały mi się w oczy te serduszka ponaklejane na sprzęcie medycznym. To mnie zmobilizowało” - powiedział ksiądz Klaban. „Cały czas mam je przed oczami. Na jednym aparacie, na drugim. Jak EKG robili, też serduszka były ponaklejane. Ten sprzęt służy drugiemu człowiekowi, który w danym momencie go potrzebuje. A w tamtym potrzebowałem go ja” - dodał kapłan. Źródło: wiadomosci.wp.pl Zobacz także: WOŚP daje 20 milionów złotych na walkę z koronawirusem. I jeszcze więcej! Rodzice i lekarze we wzruszajacych wspomnieniach o pomocy od WOŚP #MuremZaOwsiakiem
Czarne chmury nad 29. Finałem WOŚP przez Narodową Kwarantannę, Owsiak apeluje o wyrozumiałość
W wyniku ogłoszenia narodowej kwarantanny, pod znakiem zapytania stanęła organizacja Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Jurek Owsiak wydał oświadczenie i zaapelował o cierpliwość.
29. Finał WOŚP miał początkowo odbyć się 10 stycznia, jednak z racji na nowe obostrzenia Jurek Owsiak był zmuszony przesunąć finał aż o 3 tygodnie – na ostatnią niedzielę stycznia. Finał WOŚP przesunięty W komentarzu do zmiany daty Jurek Owsiak podzielił się historią o innym wyzwaniu, z którym stanęło się kiedyś zmierzyć Polakom. Zaapelował jednocześnie o wyrozumiałość i cierpliwość. „Pamiętam jak kiedyś, kilkanaście lat temu, kiedy Polskę nawiedziły powodzie, zmieniliśmy termin naszego Najpiękniejszego Festiwalu Świata. Festiwal się odbył. Mało tego, ten nowy termin okazał się bardzo, bardzo dobry dla festiwalu. Jesteśmy tak skonstruowani, że bierzemy wszystkie takie przeciwności na klatę i natychmiast szukamy dobrych rozwiązań” – powiedział Owsiak. Szef WOŚP dodał także, że rozumie nowe obostrzenia i zgadza się z nimi. „Musimy, tak jak inne kraje, wziąć na siebie wszystkie te bardzo mocne restrykcje, które są związane z naszym życiem codziennym. Ja, Jurek Owsiak, je bardzo dobrze rozumiem. W innych krajach one już były wprowadzone wcześniej, w związku z tym, jeżeli chcemy się dobrze ustawić do tej skutecznej walki z koronawirusem – zróbmy to. Przetrzymajmy to” – zaapelował do fanów. Finał WOŚP odbędzie się 31 stycznia. Obecnie fundacja zgromadziła już ok. 1,1 mln zł, a głównym celem tegorocznej zbiórki jest kupno sprzętu laryngologicznego, otolaryngologicznego i do diagnostyki głowy. W Edipresse, jak co roku, działa sztab WOŚP. Już teraz możesz wesprzeć Orkiestrę, przekazując datek do naszej e-puszki! Źródło: Instagram, NaTemat Zobacz też: WOŚP daje 20 milionów złotych na walkę z koronawirusem. I jeszcze więcej! WOŚP 2020 w Edipressie: mamy rekord, 134 tys. zł - a to jeszcze nie koniec! [FOTO] WOŚP przekaże pieniądze dla Australii: Jesteśmy z Wami!
Dlaczego nasza redakcja angażuje się w Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy?
Nie tylko wrzucamy pieniądze do puszek, ale same z tymi puszkami chodzimy. Czasem my, a czasem nasze dzieci. Poznaj powody, dla których redakcja mamotoja.pl wspiera WOŚP.
Styczeń w redakcji mamotoja.pl upływa w rytmie wybijanym przez czerwone serduszko Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Od kilku lat redaktorki i dziennikarki z naszej redakcji działają w sztabie. Całymi rodzinami – jako wolontariusze i wolontariuszki – przemierzają ulice miasta, zbierając pieniądze do puszek, wystawiają aukcje, piszą o WOŚP i zachęcają innych do wsparcia Orkiestry. Nic dziwnego, że WOŚP jest nam bliski: nie tylko kochamy dzieci, ale same jesteśmy mamami! Poznaj inne powody, dla których wspieramy Orkiestrę. Dlaczego pomagasz z WOŚP? Aleksandra Sokalska – redaktor naczelna „Mamo, To Ja”: Pierwszą odpowiedzią, która przychodzi mi do głowy, jest niezwykła satysfakcja. Wydaje mi się, że człowiek jest najbardziej usatysfakcjonowany, kiedy może zrobić coś dla innych. To jest wielka przyjemność, daje poczucie, że mam siłę sprawczą, że jestem kimś ważnym, że wiem, po co istnieję. To naprawdę ogromne emocje. Katarzyna Imiołek – redaktorka prowadząca działu parenting w Edipresse Content Studio: Pomaganie czyni nas lepszymi ludźmi, uczę swoje dzieci, jak być lepszymi ludźmi. Pomagam, bo kiedy córka moich przyjaciół wylądowała w szpitalu z sepsą, to właśnie sprzęt Orkiestry uratował jej życie. Orkiestra sprawia, że jesteśmy lepszymi ludźmi. Karolina Stępniewska – redaktorka prowadząca mamotoja.pl: WOŚP to żelazny punkt programu w każdym roku, tak samo jak rozliczenie podatkowe pod koniec kwietnia. Moje dzieci w tym roku chcą być wolontariuszami, a ja bawię się w to już od ponad 20 lat. Pomaganie w ramach Wielkiej Orkiestry jest pełne zabawy i radości, a głęboko wierzę, że tak powinno się pomagać. Przeczytaj też: Tak się pomaga! – odwiedziliśmy siedzibę WOŚP przed Finałem Agnieszka Majchrzak – redaktorka mamotoja.pl: Takiej Orkiestry nie ma nikt na świecie, a my, Polacy, mamy bardzo gorące serca i mam nadzieję, że 14 stycznia jeszcze raz pokażemy, że w tej Orkiestrze jesteśmy mistrzami świata! W tym roku, 12 stycznia, podczas 28 finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy znów będziemy grać z WOŚP! Tym razem po to, by pomóc noworodkom! Dołącz do nas! Wrzuć choć grosik do puszki wolontariusza, wylicytuj coś na aukcji – może nawet okładkę czerwcowego "Mamo, To Ja"?
Babyonline razem z WOŚP: rekord w jednoczesnej resuscytacji po raz 3! [WIDEO]
Załoga Babyonline już 3 raz biła rekord w jednoczesnej resuscytacji z okazji Europejskiego Dnia Przywracania Czynności Serca. Zobacz film z naszego udziału w akcji WOŚP: czy wszystko się udało?
16 października to dzień, kiedy nie sposób nie myśleć o tym, jak ważna jest umiejętność udzielania pierwszej pomocy. To właśnie tego dnia w Europie obchodzimy Dzień Przywracania Czynności Serca, a w Polsce – w ramach akcji organizowanej co roku przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy – bierzemy udział w biciu rekordu w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej przez jak największą ilość osób. Załoga Babyonline od 3 lat dołącza do akcji WOŚP, a emocje za każdym razem są ogromne. Nie inaczej było tym razem! Wszystkie ręce na pokład! Punktualnie o 12.00 zaczęłyśmy bicie rekordu w jednoczesnej resuscytacji. Było nas 14 i każda miała okazję wykonywać akcję przywracania czynności serca: 30 ucisków, 2 oddechy i tak do skutku (czyli w tej inscenizowanej sytuacji: do upływu 2 minut, kiedy to kolejna z nas wkraczała do akcji). W sytuacji zagrożenia życia pierwszą czynnością musi być zapewnienie bezpieczeństwa w miejscu wypadku, wskazanie osoby, która ma zadzwonić po pogotowie, a następnie przystąpienie do udzielania pierwszej pomocy: wykonywanie ucisków klatki piersiowej — w sekwencji po 30 ucisków; wdechy ratownicze — odchylamy głowę, zatykamy nos poszkodowanego, robimy 2 wdechy, wracamy do ucisków itd. do momentu przyjazdu pogotowia. Były emocje! Mimo że większość z nas brała udział w biciu rekordu już trzeci raz, emocje były równie duże, jak za pierwszym razem. Mamy świadomość, że każdy człowiek powinien umieć udzielać pierwszej pomocy, a dzięki akcji WOŚP mamy możliwość regularnego ćwiczenia naszych umiejętności, dzięki czemu, kiedy zajdzie taka potrzeba, będziemy mogły uratować komuś życie. Nie można się bać, trzeba działać, bo najgorsze, co możemy zrobić, to nie udzielić pomocy. Zobacz, jak wyglądała nasza akcja bicia rekordu w zeszłym roku.
Mia dzięki licytacji WOŚP na okładce "Mamo, To Ja" - relacja z sesji [WIDEO]
Rodzice 9 - miesięcznej Mii podczas finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy wylicytowali sesję zdjęciową na okładkę magazynu "Mamo, To Ja". Zobacz relację z sesji. Dowiedz się jak i dlaczego rodzice małej Mii zdecydowali się na udział w naszej akcji.
Magazyn "Mamo, To Ja" wystawił zdjęcie na okładkę na aukcji charytatywnej podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Szczęśliwym zwycięzcą licytacji okazała się 9-miesięczna Mia Drozd z Rzeszowa. Rodzice dziewczynki wylicytowali sesję zdjęciową dla swojego dziecka za kwotę 6,7 tys. złotych. - Przez cały okres licytacji patrzyliśmy, czy rośnie nasza kwota - mówi Aleksandra Sokalska, redaktor prowadząca "Mamo, To Ja". - Na początku rosła bardzo powoli i trzymaliśmy cały czas kciuki, ale ostatniego dnia to był absolutny szał. Do ostatnich sekund licytacji emocjonowaliśmy się w redakcji wynikiem. Towarzyszyły temu wielkie emocje, a kiedy padła ostateczna kwota, byliśmy pod wielkim wrażeniem. Dlatego bardzo serdecznie dziękujemy wszystkim rodzicom za udział w licytacji a zwycięzcom gratulujemy. Sesję okładkową wygrała Mia z Rzeszowa Rodzice małej Mii też nie kryli radości i wzruszenia z udziału w akcji. - Bardzo cieszymy się, że to właśnie nam udało się wylicytować to zdjęcie na okładkę magazynu - mówi Beata Drozd, mama małej Mii. - Do ostatniej chwili nie było wiadomo, komu się udało, więc emocje były olbrzymie. Dlatego kiedy okazało się, że to my wygraliśmy licytację bardzo się ucieszyłam. Zawsze wspieramy Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy a tym razem równocześnie będzie to połączone z wspaniałą pamiątką dla naszej Mii. Jak wypadła sesja z udziałem niemowlaka? W kwietniu odbyła się sesja fotograficzna z udziałem małej Mii. - Mia to profesjonalna modelka - śmieje się Piotr Ratajski, fotograf, autor sesji na okładkę magazynu "Mamo, To Ja".- Efekty naszej pracy możecie zobaczyć na zdjęciu okładkowym. Magazyn ze zdjęciem okładkowym wylicytowanym podczas tegorocznej edycji WOŚP będzie można nabyć już na początku maja 2017 roku. Mia jest na okładce czerwcowego magazynu "Mamo To Ja". Gerber wziął udział w naszej akcji Sponsorem sesji fotograficznej była firma Gerber. - Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy wspiera maluchy od samego początku i dba o ich zdrowie i bezpieczeństwo, podobnie jak my. Łączy nas dbałość o dzieci, dlatego zdecydowaliśmy się wziąć udział w akcji - mówi Monika Bekiesz, Group Product Manager Nestlé. Dziękujemy marce Gerber, która jest sponsorem sesji okładkowej „Mamo, To Ja”, którą można było wygrać w aukcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Polecamy: 5 powodów, by grać z WOŚP Pieniądze WOŚP nie znikają Rodzice na Facebooku dziękują Jurkowi Owsiakowi za zdrowie swoich dzieci
Moc jest z nami - dzisiaj zimno nam nie straszne! Zobacz, kto jeszcze z nami zbierał!
Dzisiaj moc jest z nami! Zbieramy razem z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. Zobacz, kto znany z nami zbierał i dlaczego. Jeśli jeszcze nie wrzuciliście nic do puszki - zachęcamy gorąco! Nasz sztab redakcji babyonline.pl i polki.pl działa bardzo prężnie. Na zapracowanych wolontariuszy czekają w nim kanapki z serkami, pyszne pieczywo oraz zdrowe soki - dziękujemy naszym sponsorom: Hochland, Hortex, Piekarnia Piwoński, Żywiec Zdrój! Przeczytaj też: Sprawdź, ile nasz redakcyjny sztab zebrał w zeszłym roku! Wygraj aukcję na rzecz WOŚP i zobacz swoje dziecko na okładce "Mamo, To Ja"! Trudna rozmowa z Jurkiem Owsiakiem
Tak się pomaga! – odwiedziliśmy siedzibę WOŚP przed Finałem
Dla nas wrzucenie pieniążka do puszki wolontariusza Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy to chwila. Dla Fundacji WOŚP pomaganie i organizacja Finału to codzienna praca. Czasem męcząca, czasem wymagająca poświęcenia, zawsze satysfakcjonująca.
Siedzibę WOŚP odwiedziliśmy w 2016 roku, przed 25. Finałem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Ja i fotograf przyjeżdżamy do siedziby Orkiestry na umówioną godzinę. Wokół spieszący się gdzieś ludzie. – Prace nad kolejnym Finałem tak naprawdę zaczynają się w dzień po ostatnim – twierdzi rzecznik prasowy WOŚP, Krzysztof Dobies. – Wtedy omawiamy na gorąco, co się udało, nad czym trzeba popracować. Prace trwają cały rok, ale miesiąc przed Finałem zaczyna się prawdziwe szaleństwo. Pomoc sztabom, przygotowanie identyfikatorów, organizacja studia telewizyjnego – to wymaga czasu! Ale ,,wośpowcy" znajdują ten czas także dla nas, bo oni po prostu tacy są: otwarci, przychylni i pomocni. Lukrowana laurka? A jednak... kliknij baner i wygraj zdjęcie swojego dziecka na okładce „Mamo, To Ja” Regulamin licytacji Po pierwsze spokój Po niewielkiej siedzibie oprowadza nas Bartosz Chodorowski z Biura Prasowego WOŚP. Najpierw zaglądamy do małego pokoju, w którym kilka osób zajmuje się czuwaniem nad aukcjami. Chcemy zrobić zdjęcia, jednak okazuje się, że nasz fotograf zapomniał karty do aparatu. Ludzka rzecz, ale musi wrócić po nią do domu, co zajmie mu kilkanaście minut. A my mamy tak mało czasu! Martwię się, że nie zdążymy zobaczyć wszystkiego. Ja się denerwuję, a ,,wośpowi" ludzie uspokajają, że na pewno damy radę, że nie ma się co tak przejmować. Uff, no dobrze, to w takim razie, zanim fotograf dojedzie z kartą, ja popytam trochę o aukcje. Pracowicie, ale z sercem Co roku wolontariusze Orkiestry organizują samodzielnie około tysiąca aukcji (w zeszłym roku było ich prawie 1400). Katalogują zgłoszone przedmioty, fotografują je, opisują, wprowadzają do bazy danych i wystawiają na aukcję. W pracach uczestniczy na początku trzech wolontariuszy, ale im bliżej Finału, tym więcej potrzeba rąk do pracy. – Wtedy do pomocy zgłaszają się wolontariusze Pokojowego Patrolu, którzy pomagają przy organizacji także w weekendy – mówi Marlena Kuczko, od 15 lat wolontariuszka Pokojowego Patrolu, od trzech lat zaangażowana w przygotowywanie aukcji. – Każdy z nas ma swoje mocne strony, więc tak potrafimy ułożyć prace, by maksymalnie wykorzystać swoje zdolności. Dlatego zwykle do przeprowadzenia wszystkich aukcji wystarczy nam około siedmiu osób – dodaje. W najgorętszym okresie jednak praca w Fundacji nie kończy się o godzinie 16 czy 17. Wolontariusze zostają przy biurkach znacznie dłużej, ale nie narzekają na to. – Pewnie, czasem jest się kompletnie wykończonym, – przyznaje Marlena – ale fakt, że pomagamy, dodaje skrzydeł. Bo zdarzają się takie momenty, że do siedziby przychodzi rodzic, by podziękować za sprzęt w szpitalu, który uratował życie jego dziecka. Człowiek unosi się wtedy nad ziemią... Fabryka identyfikatorów Teraz Bartosz zaprasza nas do... piwnicy. Tak, tak, siedziba WOŚP jest niewielka, a pracy dużo, wykorzystuje się więc każdy metr kwadratowy. Wchodzimy do niewielkiego pomieszczenia, w którym trwa produkcja identyfikatorów, bo przecież wszyscy wolontariusze muszą posiadać dokumenty uwiarygodniające ich pracę podczas Finału. – Taki identyfikator albo wyrabiamy my po przesłaniu przez sztab odpowiednich dokumentów, – wyjaśnia wolontariuszka WOŚP Monika Domańska, która pracuje przy organizacji Finałów już cztery lata – albo wolontariusze danego sztabu stawiają się osobiście i sami wyrabiają swoje identyfikatory. A praca przy ich produkcji jest mrówcza. Trzeba zweryfikować przesłane przez sztaby dokumenty, zatwierdzić je i fizycznie stworzyć każdy identyfikator. W ruch idą gilotynki do przycinania papieru, laminatory, pieczątki... Prace trwają często do późnych godzin wieczornych, pomagają w nich wolontariusze Pokojowego Patrolu i wszyscy, którzy zgłoszą swoją chęć do pomocy (wśród nich są często mamy z maluchami i starsze dzieci). Zobacz film, jak w 2015 roku wyrabialiśmy identyfikatory dla naszego sztabu: View Ediplayer on the source website Co roku przyjeżdża do siedziby około 200 sztabów – z całej Polski, a nawet z innych krajów! Nie zawsze umawiają się na wizytę, czasem pojawiają się zupełnie niezapowiedzianie i wtedy jest naprawdę tłoczno, głośno i wesoło. Powód takiej frekwencji? – Wolontariusze angażują się bardzo mocno w swoje działania, a poza tym chcą się z nami spotkać, pogadać, przekonać się, jak pracujemy, no i zobaczyć się z Jurkiem Owsiakiem – tłumaczy Monika. Niezapomniane wizyty W pustym do tej pory pomieszczeniu pojawiają się dzieci ze sztabu nr 3699. Przyjechały busikiem aż z Opalenicy (to ok. 350 km od Warszawy, a więc pewnie musiały wyjechać mniej więcej o 7 rano – szybko liczę). Wśród nich jest drobniutka Michalina. Ma dopiero osiem lat, jest najmłodszą wolontariuszką sztabu. Kiedy pytam ją, dlaczego bierze udział w Finale, odpowiada krótko: ,,Bo lubię pomagać". Inne dzieci jej przytakują. Spotkanie z Jurkiem Owsiakiem to dla wolontariuszy ogromne przeżycie, ale nie zawsze jest możliwe. – Przed Finałem jest tak dużo obowiązków, różnych wyjazdów, rozmów, a Jurek tylko jeden – śmieje się Monika. My jednak mamy szczęście. W pomieszczeniu pojawia się Jurek Owsiak. Organizatorzy sztabu wręczają mu oryginalny prezent: replikę pierwszego polskiego motocykla Lech, który został wyprodukowany właśnie w Opalenicy. Chwalą się, ile pieniędzy udało im się zebrać dwa lata temu i rok temu, przedstawiają swoich najmłodszych wolontariuszy. Jurek cieszy się, ogląda prezent, dopytuje o szczegóły, rozmawia z dziećmi i robi sobie z nimi zdjęcia. Mówi szybko, jak to on, ale nie pospiesza nikogo, nie naciska, że musi już lecieć, a kiedy zostaje poproszony o nagranie krótkiego filmiku, który ma zachęcić mieszkańców Opalenicy do wzięcia udziału w 25. Finale, robi to bez mrugnięcia okiem, dorzucając jeszcze garść szczegółów dotyczących opalenickich finałowych atrakcji, które poznał zaledwie kilka minut temu. Oto czym jest uważne słuchanie! Święto pomagania i radości Po nagraniu Jurek żegna się z dziećmi i szybko biegnie po schodach na drugie piętro. Jest już troszkę spóźniony – czekają na niego telewizyjni dziennikarze – ale daje się namówić jeszcze na chwilę rozmowy specjalnie dla czytelników ,,Mamo, To Ja". Podczas niej zastanawiam się głośno, czy ten Finał ma szansę być taki sam jak poprzednie, czy nasza nowa rzeczywistość go jednak nie zmieni. Ale Jurek nie ma takich wątpliwości: ,,Co prawda mam już inne czerwone spodnie i inną żółtą koszulę, ale nadal są to czerwone spodnie i żółta koszula. Finał będzie zawsze Finałem. To święto pomagania, radości i bycia razem. Nic tego nie powstrzyma". Na zakończenie naszej rozmowy zachęca wszystkich czytelników ,,Mamo, To Ja" do zamknięcia na chwilę oczu i zastanowienia się, kim byli ćwierć wieku temu, a w którym miejscu życia są teraz. – A potem jeszcze spróbujcie sobie przypomnieć, co przez te 25 lat przetrwało w takim duchu jak Orkiestra – prosi. Cóż, moim zdaniem – niewiele... Tymczasem dzieci, które 25 lat temu brały udział w Finale*, same teraz mają dzieci, które za chwilę będą pomagać, a nawet może już pomagają. – Prawdziwa metafizyka – podsumowuje Jurek Owsiak, a mnie przechodzi dreszcz, bo wiem, że ma rację. * Siedzibę WOŚP odwiedziliśmy w 2016 roku, przed 25 Finałem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Ty też możesz bić rekord Guinnessa'a w jednoczesnej resuscytacji!
Uważasz, że każdy powinien umieć wykonać resuscytację? Chciałabyś, by twoje dziecko uczyło się w szkole zasad udzielania pierwszej pomocy? 17 października dołącz do bicia rekordu w jednoczesnej resuscytacji. Redakcja Babyonline dołącza. W tym roku chcemy pobić rekord Guinness'a!
Wszyscy powinni umieć udzielać pierwszej pomocy. Wiedzieć, co zrobić, gdy ktoś w ich otoczeniu straci przytomność czy przestanie oddychać. Umieć wykonać resuscytację. Taka wiedza sprawia, że nie panikujemy w kryzysowej sytuacji, tylko działamy. Szybko, automatycznie, bez zastanowienia. Bo czasem przecież liczą się dosłownie sekundy, które mogą zdecydować o czyimś życiu! Cała Polska ratuje życie Aby podkreślić wagę problemu, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy postanowiła kilka lat temu z okazji Europejskiego Dnia Przywracania Czynności Serca zorganizować bicie rekordu w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej przez jak największą ilość osób. I tak od tego czasu każdego roku organizowane jest bicie rekordu. W 2013 roku w półgodzinnym ustanawianiu rekordu na terenie całego kraju wzięło udział aż 83 111 osób z 1132 instytucji. W 2014 było to 67 396 osób. W 2015 roku pobito rekord – w wydarzeniu wzięło udział 980 instytucji oraz 92 049 osób, które korzystały z 5 411 fantomów! Ratujemy i uczymy ratować Nie wszyscy wiedzą, że działalność WOŚP to nie tylko zbieranie pieniędzy na szczytne cele, ale także prowadzenie programów medycznych i programu edukacyjnego „Ratujemy i Uczymy Ratować". W ramach tego ostatniego programu Orkiestra organizuje szkolenia dla nauczycieli tak, by mogli oni prowadzić w w pierwszych klasach podstawówek lekcje z podstawowych czynności ratujących życie. To właśnie dzięki takim zajęciom dzieci oswajają się z tematyką udzielania pierwszej pomocy, poznają jej zasady, co sprawia, że pierwsza pomoc staje się dla nich czymś naturalnym. Jak wygląda taka nauka, przeczytasz w naszym reportażu: Dzieci naprawdę wiedzą, jak ratować życie! W tym roku będzie bity rekord Guinness'a 17 października 2016 roku Orkiestra idzie o jeszcze jeden krok dalej, bo organizuje bicie rekordu Guinness'a! Dzięki temu o akcji ma szansę dowiedzieć się jeszcze więcej osób, także poza granicami Polski. Jeszcze więcej osób może się przekonać, jak ważna jest wiedza z zakresu udzielania pierwszej pomocy. Do bicia rekordu może się zgłosić każdy. Trzeba najpierw zarejestrować się na stronie WOŚP, a następnie postępować z otrzymanymi wytycznymi. Babyonline także bije rekord! W akcji bicia rekordu redaktorki Babyonline brały udział już rok temu. To było dla nas wszystkich niezwykłe doświadczenie. Uzmysłowiło nam, jak ważne jest, by wiedzieć, co robić w sytuacji zagrożenia życia. Relację z tego wydarzenia możesz obejrzeć na filmie. W tym roku także chcemy dołączyć do akcji, ponieważ wierzymy, że ma ogromny sens. Relację oczywiście zaprezentujemy na Babyonline.pl. Będziecie mogli ją zobaczyć już w dniu bicia rekordu, 17 października. Mamy nadzieję, że wspólnie z innymi uczestnikami wydarzenia uda nam się pobić rekord Guinness'a. Trzymajcie za nas kciuki, no chyba że w tym samym czasie też podejmiecie wyzwanie, gorąco was do tego zachęcamy! Przeczytaj też wywiad z Jurkiem Owsiakiem, jak dzieci uczą się ratować życie
Hipisi 2016, czyli jedziemy rodziną na Woodstock
Myślicie, że festiwal Woodstock to rozrywka tylko dla młodzieży, i to tej niezbyt grzecznej? I że tu zawsze deszcz plus błocko? Nie! Na Woodstock cudownie bawią się też rodziny z dzieciakami, niezależnie od pogody! Bo woodstockowy świat Jurka Owsiaka warto pokazać dzieciom. Świat tolerancji i szacunku dla innych.
Dzieci naprawdę wiedzą, jak ratować życie!
Już ponad 12 tysięcy szkół podstawowych bierze udział w Edukacyjnym Programie Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy "Ratujemy i Uczymy Ratować". Jego celem jest nauczenie uczniów klas I-III udzielania pierwszej pomocy. Co to oznacza w praktyce? Sprawdziliśmy!
Warszawska szkoła podstawowa nr 109 w Wawrze. Godzina 8:45. Wita nas ogromna wrzawa. Trwa przerwa, więc musi być głośno :) Stoimy pod klasą, gdy nagle wychyla główkę drobniutka, śliczna dziewczynka. To Kasia. Za chwilę ona oraz jej koleżanki i koledzy będą uczyć się udzielania pierwszej pomocy. – Takie chucherko? – myślę – Jak da radę wykonywać uciśnięcia klatki piersiowej? No nie wiem... – powątpiewam i razem z fotografem wchodzę do sali. Na początek film, jak udzielać pierwszej pomocy Justyna Kaźmierczak, nauczycielka angielskiego i instruktorka pierwszej pomocy (wcześniej jej udzielania uczyła harcerzy) oraz wychowawczyni klasy II C Katarzyna Staniec zapraszają dzieci do obejrzenia krótkiego filmiku z Doktorem Kręciołkiem w roli głównej. Film jest rysunkowy, przystosowany idealnie do percepcji drugoklasistów. Kręciołek wyjaśnia w nim powoli i precyzyjnie, jak komuś pomóc, zanim przyjedzie pogotowie ratunkowe. Mówi i o ważnych telefonach, i o łańcuchu przeżycia (założę się, że niewielu dorosłych go zna), i o technice resuscytacji. Jak się później dowiaduję, film jest jednym z materiałów przysyłanych przez WOŚP do szkół, które biorą udział w programie. Szkoła podstawowa w Wawrze korzysta z materiałów już piąty rok i ma zamiar robić to nadal. Nauka pierwszej pomocy to nie nudny wykład Po obejrzeniu filmu pani Justyna zaprasza dzieci na dywan. Siedzą w kole i rozmawiają. Nauczycielka zadaje pytania, dzieci odpowiadają. Czasem ktoś się pomyli, ale szybko inny uczeń koryguje jego wypowiedź. Jasne, jest przy tym trochę przekrzykiwania, bo przecież to nie spotkanie ambasadorów, tylko pełnych energii dziewięciolatków. Ale nie o to chodzi, by każdy czekał na swoją kolej. Tu idzie o udzielanie pierwszej pomocy, trzeba działać szybko! Wcale się nie dziwię, że dzieci są rozemocjonowane. Te emocje doskonale studzi pani Justyna. Każe dzieciom odliczać do czterech (uczniowie z przyzwyczajenia robią to po angielsku, przecież mają zajęcia z belfrem od angielskiego!). Nauczycielka na chwilę także przechodzi na obcy język i mam wrażenie, że bardzo wszystkim ten układ się podoba – taka nauka dwa w jednym. – Uczę dzieci pierwszej pomocy i angielskiego – wyjaśnia mi później – Czasem przy okazji przerabiania jakichś słówek z dziedziny zdrowia zupełnie płynnie przechodzimy w sferę nauki udzielania pierwszej pomocy. To bardzo dobra metoda, bo uczniowie często w ten sposób zdecydowanie łatwiej obie rzeczy zapamiętują. Dzieci uczą się pierwszej pomocy w przystępny sposób Jak się okazuje, odliczanie było celowe – dzieci w ten sposób podzieliły się na cztery grupy. Każda z nich otrzymała kredki, karton i polecenie narysowania łańcucha przeżycia. – Dzieci w tym wieku są bardzo ruchliwe – tłumaczy mi pani Justyna po lekcji. – Nie usiedzą długo w miejscu i nie skupią się na jednym zadaniu. Dlatego staram się tak przeprowadzać lekcje z pierwszej pomocy, by uczniowie co jakiś czas zmieniali swoją aktywność: pokazuję film, proszę o narysowanie czegoś, rozmawiam i organizuję zajęcia praktyczne. Wszystkie grupy po kilku minutach kończą swoje prace i wieszają je z dumą na tablicy. A potem opowiadają o tym, co narysowały i dlaczego. – Najpierw jest telefon, następne są uciśnięcia, ale u nas to raczej wyszło zombie – wyjaśnia jeden z uczniów, patrząc krytycznie na rysunek swojej grupy. Kilka osób się śmieje, ale nauczycielka szybciutko chwali rysunek i prosi, by dzieci opowiadały dalej. Następny w kolejności jest defibrylator. Dzieci doskonale znają to słowo i wypowiadają je bezbłędnie, choć wcale nie tak łatwo je wymówić. Widać, a raczej słychać, że nie jest im obce. Wiedzą, do czego defibrylator służy, co więcej, potrafią odpowiedzieć na pytanie, gdzie go można znaleźć. [CMS_PAGE_BREAK] Nauka pierwszej pomocy w praktyce Dzieci znowu wracają do kółka. Nauczycielka najpierw zadaje pytania, jak krok po kroku postępować, gdy zobaczymy kogoś nieprzytomnego. W odpowiedziach pomagają podręczniki, które zostały przesyłane przez WOŚP do szkół uczestniczących w programie Ratujemy i Uczymy Ratować. – Staraliśmy się tak przygotować materiały dla uczniów i nauczycieli, – wyjaśnia Małgosia Bochniak, instruktorka i koordynatorka programu – by były urozmaicone i pozwalały na przyswajanie wiedzy jak największą ilością zmysłów. Są wśród nich podręczniki dla uczniów i nauczycieli, filmy, telefony tekturowe, tablice edukacyjne, no i oczywiście fantomy. Wszystkie te materiały są przesyłane bezpłatnie. Sprawdź też: Jak dzieci uczą się ratować życie – opowiada Jurek Owsiak Jak się okazuje, ta powtórka jest niezwykle przydatna, bo zaraz po niej zaczynają się zajęcia praktyczne. Pani Justyna pokazuje na fantomie, krok po kroku, jak udzielić pomocy osobie poszkodowanej. Woła do fantoma, prosi o pomoc jedno z dzieci, rozpoczyna resuscytację. Jest cicho, naprawdę cicho. Dzieci przyglądają się, jakby oglądały ważny spektakl: z zapartym tchem, przejęte, z powagą. Taka sytuacja może przytrafić się każdemu, warto dokładnie ją prześledzić! Po całym pokazie dzieci przynoszą fantomy i same rozpoczynają resuscytację. Z podziwem patrzę na małe rączki, które mocno, precyzyjnie i z zapałem uciskają klatkę piersiową fantoma. To naprawdę trudna praca. Wie o tym każdy, kto choć raz wziął udział w kursie udzielania pierwszej pomocy. Ćwiczyłam resuscytację i mam świadomość, że to duży wysiłek. Naprawdę! – Czasem zarzuca się, że nauka resuscytacji małych dzieci jest bez sensu, bo one nie potrafią jej prawidłowo wykonać. Po pierwsze, nie zawsze to prawda – przekonuje Małgosia Bochniak. – Fundacja dostaje czasem informacje o przypadkach, kiedy dziecko dzięki takiej wiedzy ratuje życie dorosłym, bywa że rodzicom. Ostatnio dostaliśmy taki sygnał z Kielc – tam życie swojej mamie uratował Bartek. Cieszymy się z każdej takiej informacji. To krzepi. Po drugie, chodzi nie tylko o naukę resuscytacji, ale także o wyrobienie od najmłodszych lat nawyku udzielania pomocy – nie mamy być sparaliżowani strachem, tylko działać. To na pewno lepsze rozwiązanie niż niezrobienie niczego. Dzieci wiedzą, że warto znać zasady udzielania pierwszej pomocy Rodzice uczniów szkoły podstawowej nr 109 są zadowoleni, że ich dzieci znają zasady udzielania pierwszej pomocy. Dlatego bardzo chętnie zgodzili się, bym obejrzała te zajęcia i mogła na własne oczy sprawdzić, czy to w ogóle ma sens. Ma. Ogromny! Po lekcji potwierdzili to sami uczniowie. – Kiedy idziesz sobie ulicą i widzisz osobę poszkodowaną, możesz nie wiedzieć, co robić, a przecież trzeba jej pomóc – tłumaczył mi z przejęciem Paweł. – Jak zemdleje tata albo mama – przekonywał Dominik – nie tylko zadzwonimy po karetkę, ale zanim ona przyjedzie, będziemy już mogli pomóc. – To jest po prostu potrzebne – krótko stwierdziły Kasia i Zuzia. Wszyscy jednogłośnie zawyrokowali, że nie boją się sytuacji, w której mieliby udzielić pomocy, że dzięki zajęciom mają szansę się z nimi oswoić (– No może tylko krwi się boję – szczerze przyznała Zuzia). Wszyscy też stwierdzili zgodnie, że resuscytacja wcale nie jest taka trudna, trzeba ją tylko poćwiczyć. To zdanie warto chyba zapamiętać szczególnie, bo pokazuje, jak niewiele czasem trzeba, by uratować komuś życie... Czytaj też: Pomaganie – jak go nauczyć, by dziecko było wrażliwe?
Apteczki są przeznaczone dla uczniów klas 1-3, którzy wzięli udział w programie "Ratujemy i uczymy ratować". Apteczki zostaną przesłane do szkół za darmo. WOŚP czeka na zgłoszenia do 31 marca.
Ogólnopolski Program Edukacyjny "Ratujemy i uczymy ratować" działa od 2006 roku i cieszy się ogromnym zainteresowaniem uczniów i szkół. Dzieci uczą się w tym programie podstaw udzielania pierwszej pomocy. W wyrazie uznania najbardziej aktywni uczestnicy z 2015/2016 roku dostaną od Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy darmowe apteczki i hologramy. Apteczki Małego Ratownika to kolorowe, kartonowe pudełka, w których znajdą się podstawowe rzeczy: rękawiczki, maseczka, bandaż i koc termiczny. Hologramy można przykleić do szkolnych świadectw obok informacji, że uczeń brał udział w Programie. Jak otrzymać Apteczkę Małego Ratownika? Dzieci otrzymają apteczki w czerwcu – dokładny termin WOŚP poda w kwietniu. Nauczyciele, których uczniowie brali udział w Programie, muszą wypełnić formularz zgłoszeniowy do 31 marca 2016. WOŚP zweryfikuje zgłoszenia na podstawie nadesłanych kart przeprowadzonych zajęć. Apteczki będą dostępne do wyczerpania zapasów, decyduje kolejność (poprawnych) zgłoszeń. Zobacz apteczkę: Czytaj też: Traktujcie nas zwyczajnie! - proszą mamy niepełnosprawnych dzieci Czasami bycie mamą jest tak trudne, że chce się powiedzieć...
Jurek Owsiak o WOŚP, hejterach i pomaganiu – najlepsze cytaty
Jego „Siema!” i „Do końca świata i o jeden dzień dłużej!” znamy wszyscy, ale specjalnie dla was wybrałyśmy jeszcze 8 innych cytatów Jurka Owsiaka. O WOŚP, o pomaganiu i o tym, że w życiu po prostu trzeba robić swoje. Czytajcie!
Gdy zachoruje ci dziecko, wszędzie są serduszka WOŚP – czytaj reportaż
„Gdy moja ciężko chora córka, Hania, leżała w szpitalu, mogłem się przekonać, jak wielki wpływ na służbę zdrowia ma rzesza przemarzniętych małolatów z puszkami” – mówi Tomek, tata 5-latki.
„Serduszka WOŚP drukowałem na domowej drukarce” Jak to się zaczęło? Wieki temu i na wariata. Koniec podstawówki, początek liceum. Ktoś w Warszawie robił letnią zadymę w środku zimy. Paczka przyjaciół znała Jurka Owsiaka, bo o nim mowa, z programu „Kręcioła” czy z radiowych audycji. I nagle gość, którego lubią i szanują, robi coś niezwykłego – zbiera na ulicach kasę na sprzęt medyczny. Koniecznie chcieli wziąć w tym udział: – Działo się coś ważnego, pozytywnego, więc chcieliśmy się włączyć, choć na początku zupełnie nie wiedzieliśmy, jak. Było już po finale, nie było serduszek, identyfikatorów, zgody głównego sztabu WOŚP. Grupka nastolatków biegała więc po mieście, zagadywała ludzi pod sklepami, wchodziła do urzędów. Słoik w rękach, na nakrętce otwór do wrzucania pieniędzy. Część ludzi pukała się w głowę, ale niektórzy słyszeli już o WOŚP i wrzucali pieniądze. – Wtedy, jako kilkunastoletni chłopak, nie przypuszczałem nawet, że biegając ze słoikiem na pieniądze, ratuję zdrowie mojego przyszłego dziecka – opowiada Tomek Górski, dziś tata 5-letniej Hani i 2-letniego Stefana. – Lubiłem komputery, mam smykałkę do grafiki, zrobiłem więc domowej roboty serduszka WOŚP i wydrukowałem je na samoprzylepnym papierze. Ludzie koniecznie chcieli je mieć! – wspomina Tomek. Po kilku dniach 3 dziewczyny pojechały do sztabu Orkiestry z harcerskim plecakiem wypchanym pieniędzmi. Udało się pierwszy raz, potem udawały się kolejne razy. W następnym roku szkoły w całym miasteczku, w którym mieszka Tomek, konkurowały, która z nich zbierze więcej. Styczniowe zbieranie pieniędzy przyjęło się i z czasem zbierać zaczęły młodsze dzieciaki. Gdy moja córka zachorowała, wszędzie wkoło niej były serduszka W końcu jednak przyjaciele z liceum rozjechali się na studia i bieganie z puszką zamienili na wrzucanie kasy wolontariuszom. – Wśród moich przyjaciół dawanie pieniędzy na Orkiestrę jest czymś naturalnym, o czym się nie dyskutuje. Brak serduszka w poniedziałek po finale to obciach – śmieje się Tomek. I pewnie do dziś wspieranie Orkiestry pozostałoby dla Tomka wyłącznie pozytywnym, energetycznym zimowym zwyczajem, gdyby nie pneumokoki – groźne bakterie. Dwa lata temu Hania, 4-letnia córeczka Tomka, zachorowała na ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Groziła jej sepsa. – Jednego dnia miała tylko katar, następnego jechaliśmy na sygnale do Centrum Zdrowia Dziecka – mówi Tomek. – Na szczęście była szczepiona, dzielnie zniosła chorobę, jest całkowicie zdrowym dzieciakiem. Ale leżała w CZD trzy tygodnie, byłem u niej codziennie i poraziła mnie liczba WOŚP-owych serduszek. Tomograf, pompa podająca antybiotyk, inkubator dla leżącego obok Hani dziecka… Czytaj też: Rodzice na FB WOŚP dziękują Owsiakowi „Nowoczesny sprzęt w szpitalu to często wyłączna zasługa Orkiestry” Niby wszyscy wiedzą, że pieniądze wrzucane do puszek WOŚP-u trafiają do szpitali – na zakup sprzętu, szkolenia. Ale wiedzieć, a widzieć, to dwa różne poziomy świadomości. Nagle to, co robi Jurek Owsiak i armia wolontariuszy, przekłada się na coś namacalnego: nowoczesny sprzęt diagnostyczny, z którego może skorzystać też twoje dziecko. – Przekraczając drzwi szpitala, nie sposób nie zauważyć, jak wielki wpływ na polską służbę zdrowia ma ta rzesza przemarzniętych małolatów z puszkami i zawiadujący nimi dyrygent! Który rok po roku angażuje młodych ludzi i nie zważając na krytyczne głosy przeciwników, robi swoje. Jednoczy ludzi i przypomina, że niewielki gest ogromnej grupy, daje potężne efekty – kontynuuje Tomek. „Wychodzę spod koca – w tym roku znów zbieram z puszką!” Kolejnej zimy Tomek tłumaczył Hani, co oglądają w telewizji. W czasie Finału Orkiestry co jakiś czas sprawdzali, ile już wpłynęło pieniędzy, podglądali koncerty, czekali na światełko do nieba. Wyjaśniał, po co ta zbiórka, dlaczego to takie ważne, żeby aktywnie się w nią włączyć. Leżeli sobie pod kocem, pili herbatę i Tomek co jakiś czas wysyłał SMS-y na Orkiestrę. Hania zapytała, jak jej rodzice wspierają Jurka. Tomek pokazał jej SMS w telefonie, numer na ekranie telewizora, wyjaśnił, że płaci przez telefon. – „A serduszko? – zapytała mnie Hanka. – Skąd będziemy mieli serduszko?”. No i skucha. Bo żeby móc przykleić sobie znaczek Orkiestry do kurtki, trzeba wyleźć spod koca, znaleźć wolontariusza i wrzucić coś do puszki. Za oknem ciemno, było już po 18.00, zimno i paskudnie. Nie chciało mi się wychodzić, ale co miałem zrobić? – mówi Tomek. – Zapakowałem Hankę do samochodu i ruszyliśmy na poszukiwania WOŚP-owych serduszek. W małym mieście, późnym wieczorem, to nie okazało się proste. Jak na złość – pod sklepem nikogo, pod kościołem nikogo, koło basenu – żywej duszy. I skąd tu wziąć serduszko dla małego aktywisty? – Już zacząłem tracić nadzieję, gdy zobaczyłem trzy dziewczyny, chyba gimnazjalistki, idące chodnikiem. Oklejone serduszkami, z puszkami w ręku, z policzkami zaczerwienionymi z zimna. Przyspieszyłem, zajechałem im drogę. I zrobiło mi się głupio, jak zobaczyłem ich przestraszone miny. Szybko wyjaśniłem, o co chodzi, zaczęły się z nas (głównie ze mnie) głośno śmiać, jak to gimnazjalistki. Ale wrzuciliśmy pieniądze do puszki (jak się należy) i dostaliśmy kilka serduszek. Hanka była przeszczęśliwa, jedno zaraz nakleiła sobie na czapkę. Mieszkało tam kilka tygodni. – Ta wieczorna jazda w poszukiwaniu serduszka uświadomiła mi ważną rzecz – mówi Tomek. – Trzeba się znów aktywnie włączyć w orkiestrowanie. Kupić na licytacji orkiestrowy gadżet – smycz, koszulkę, kalendarz, plecak – niech serduszko rzuca się ludziom w oczy przez cały rok i przypomina o styczniowej zbiórce. A może czas zacząć znowu zbierać kasę z puszką w ręku? Przecież już to robiłem. Tej zimy mam plan kwestować razem z Hanką?. Jak wspierać Orkiestrę? Możesz to robić na wiele sposobów: Zostań wolontariuszem i zbieraj pieniądze do puszki Wrzuć monety lub banknoty do puszki wolontariusza Kup coś w Siema Shopie na www.wosp.org.pl Wpłać pieniądze bezpośrednio na konto WOŚP (numer konta znajdziesz na stronie WOŚP) Wyślij SMA-a podczas finału. Licytuj serduszka i inne orkiestrowe przedmioty Przekaż 1% podatku na rzecz Orkiestry ((numer KRS znajdziesz na stronie WOŚP) Czytaj wywiad – Jurek Owsiak: Pieniądze z WOŚP nie znikają, oto co kupiliśmy za nie w 2015 r.”
Biliśmy rekord w jednoczesnej resuscytacji WOŚP! – zobacz film
Bicie rekordu w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji przez jak największą liczbę osób odbyło się w piątek 16 października 2015 r., dokładnie o godzinie 12. W wydarzeniu organizowanym przez WOŚP wzięła również udział nasza redakcja. To było niezwykłe przeżycie, zresztą zobacz sama.
Aby wziąć udział w biciu rekordu jednoczesnej resuscytacji, musiałyśmy się przygotować. Najpierw była lista, na którą wpisywały się osoby chętne do wzięcia udziału. Zgłosiło się 15 superdziewczyn. Super, bo choć trochę obawiały się, że nie umieją, nie podołają, chciały swoją postawą pokazać, że tak, każdy człowiek powinien umieć wykonać resuscytację, czyli wiedzieć, ile robić ucisków i wdechów, na jaką głębokość, z jaką częstotliwością. Ćwiczenia z pierwszej pomocy na całego Kiedy już zgłosiłyśmy swój udział w wydarzeniu, każda z nas najpierw spróbowała swoich sił na fantomie. "Mocniej", "Nie odrywaj rąk od klatki", "Szybciej" – cały czas dawałyśmy sobie wskazówki i rady. Pierwsza pomoc – godzina 12:00 Dzisiaj – w tym samym czasie co 88 tys. osób z całej Polski – miałyśmy sprawdzian swoich umiejętności. Akcja przeprowadzona została rewelacyjnie. Byłyśmy skupione, zdyscyplinowane i pełne wiary, że nasze działanie pomaga uświadomić innym, że warto nauczyć się resuscytacji. Bo naprawdę wstydem jest tego nie umieć!
O tym, że porażenie prądem jest bardzo niebezpieczne, chyba nie musimy przekonywać. Dlatego warto, abyś wiedziała, jak się zachować, gdy do niego dojdzie u dziecka. Co powinnaś zrobić, by zminimalizować skutki porażenia? Oto jasna instrukcja.
Porażenie prądem to najczęściej konsekwencja braku ostrożności. A że dziecko z natury ostrożne nie jest, to ty musisz myśleć za nie i być przewidująca. Wielu przypadków porażeń dzieci mogłyby uniknąć, gdyby dorośli w porę zastosowali odpowiednie zabezpieczenia w domu. Jeśli jednak doszło już do oparzenia, zrób wszystko, by jego konsekwencje były dla dziecka jak najmniejsze. To rodzaj oparzenia Porażenie dziecka prądem zwykle jest spowodowane przez instalację elektryczną, rzadziej przez wyładowanie atmosferyczne i duże ładunki statyczne. Przepływ przez ciało prądu może wywołać silne oparzenia. Pierwsza pomoc w przypadku porażenia prądem Najważniejsze – gdy zobaczysz dziecko porażone prądem, znajdź i odłącz źródło zasilania. Jeżeli musisz odciągnąć dziecko w inne, bezpieczne miejsce, zrób to przedmiotami nieprzewodzącymi prądu. Pamiętaj jednak, żeby w żadnym wypadku nie dotykać poszkodowanego dziecka przed odłączeniem napięcia. Gdy masz już pewność, że prąd został odłączony i dziecko jest przytomne: Schładzaj miejsce oparzenia bieżącą chłodną wodą przez co najmniej 15–20 minut. Zdejmij dziecku biżuterię z dłoni przed powstaniem obrzęku (jeśli to niemożliwe, nie rób nic na siłę). Rozetnij lub zdejmij ubranie oparzonemu dziecku, nie próbuj jednak odrywać go. Jeśli ubrania nie da się zdjąć – zostaw je na poszkodowanym. Po schłodzeniu załóż jałowe opatrunki na miejsca oparzeń (jeśli masz możliwość, wybierz opatrunki hydrożelowe). Dzwoń do lekarza. Porażone prądem dziecko zawsze musi zobaczyć lekarz. Pamiętaj, że po porażeniu prądem mogą wystąpić późne objawy bądź urazy wewnętrzne! Gdy oparzenie jest rozległe Uwaga! Jeżeli oparzenie jest rozległe, doszło do wstrząsu lub prąd był silny: Wezwij pomoc, dzwoniąc pod numer alarmowy 112. Zapewnij komfort termiczny poszkodowanemu dziecku poprzez osłonięcie jego ciała. Gdy zauważysz objawy wstrząsu (blada, spocona skóra, przyspieszone tętno, wzmożona ruchliwość), niezwłocznie ułóż dziecko na wznak i unieś jego nogi na wysokość ok. 30–40 cm. Nigdy nie zostawiaj poszkodowanego dziecka bez nadzoru. Utrata przytomności Gdy porażone prądem dziecko straciło przytomność: Wezwij pomoc. Oceń oddech. Jeśli nie wyczuwasz oddechu, rozpocznij resuscytację. konsultacja: Małgorzata Bochniak i Marcin Podstawka, Fundacja Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
Krwotok z nosa wygląda przerażająco, ale na szczęście zwykle nie jest groźny. Musisz go tylko fachowo zatamować, by szybko minął i dziecko nie zakrztusiło się krwią.
Dzieci niechcący rozcinają sobie skórę, zdzierają kolana... Na szczęście większość urazów kończy się odkażeniem rany i przyklejeniem plasterka. Co jednak zrobić, gdy krwi jest dużo i trudno jej wypływ zatamować?
Co robić, gdy podejrzewasz u dziecka złamanie?
Dziecięce złamania najczęściej dotyczą rąk i nóg. Jak rozpoznać, że dziecko coś sobie złamało? Co robić, by jak najmniej cierpiało? Oto najważniejsze wskazówki.