Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-04-17T10:26:49.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Głupie zasady synowej psują mi wnuczkę. Gdybym to ja zajmowała się Majeczką, byłaby złotym dzieckiem”
items: Zaprosiła koleżankę z dziećmi, teraz musi remontować salon. „Matka powinna spalić się ze wstydu”
items: Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki
items: Weronika Rosati wychowuje córkę bezstresowo: „Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę”
items: Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
items: Wyluzowanie czy brak wychowania? Maciej Zakościelny pozwala synom mazać po ścianach
items: Wychowuj bez klapsów!
items: Kim będą nasze dzieci? Czy dadzą sobie radę?
items: Czego się bardziej bać - małych tyranów czy komentarzy pod tekstem?
items: Czy waszym zdaniem to dziecko zasłużyło na taką karę? Zobacz film.
items: Kto jest dla dziecka autorytetem?
items: Wychowanie bezstresowe - tak czy nie?
items: Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?
items: Superniani sposób na superdziecko
items: Stawianie granic i wymagań dziecku, a wychowanie bezstresowe

„Głupie zasady synowej psują mi wnuczkę. Gdybym to ja zajmowała się Majeczką, byłaby złotym dzieckiem”
type: item
date: 2026-04-17T13:15:58.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: wychowanie bezstresowe
subject: wychowanie dziecka
description: Piszę do Was z ciężkim sercem i rękami, które aż świerzbią, żeby wziąć się za porządne wychowanie mojej jedynej wnuczki, Majeczki. Patrzę na to, co wyprawia moja synowa, i po prostu chce mi się płakać − nie z żalu nad sobą, ale nad tym dzieckiem, które na moich oczach wyrasta na kogoś, kto nie zna słowa „nie”.
encoded: Moja Droga Redakcjo! Widzę, jak moja synowa, młoda kobieta, naczytawszy się mądrych książek w internecie, niszczy charakter mojej wnuczki tym całym „bezstresowym wychowaniem”, a mój syn, niestety, tylko na to patrzy i potakuje. Kiedy ja wychowywałam swoje dzieci, świat był inny, ale ludzie byli lepsi, bardziej poukładani i szanowali starszych. Teraz wszystko jest postawione na głowie. Majeczka ma cztery lata, a rządzi całym domem jak mały generał, a jej mama, zamiast postawić jasną granicę, tylko klęka przed nią i pyta: „Maju, czy czujesz teraz frustrację?”. No litości! Jak ja słyszę te nowoczesne terminy, to mi się coś w kieszeni otwiera. Gdyby Majeczka trafiła pod moje skrzydła na choćby miesiąc, zapewniam Was, że byłaby złotym dzieckiem, z którego wszyscy byliby dumni. Bezstresowe wychowanie, czyli jak wychować małego dyktatora? Najbardziej boli mnie to, że u synowej nie ma żadnej dyscypliny, tylko wieczne negocjacje. Ostatnio, gdy byli u mnie na obiedzie, Maja zaczęła rzucać ziemniakami o ścianę, bo... kolor jej nie pasował. I co zrobiła synowa? Zamiast kazać jej natychmiast posprzątać, zaczęła jej tłumaczyć spokojnym głosem, że „ją rozumie”. Myślałam, że spadnę z krzesła! U mnie w domu, gdyby syn tak zrobił, poszedłby do kąta w sekundę i nie byłoby dyskusji, dopóki by nie przeprosił. Przez te głupie zasady dziecko nie wie, co to autorytet. Maja potrafi przerwać dorosłemu w pół zdania, krzyczeć, kiedy chce uwagi, a synowa jeszcze ją za to chwali, że taka jest asertywna. To nie jest asertywność, to jest zwykły brak wychowania i chamstwo, którego nikt nie koryguje. Dziecko potrzebuje ramy, potrzebuje wiedzieć, gdzie kończy się jego wolność, a zaczyna wolność drugiego człowieka. Synowa twierdzi, że kary niszczą psychikę, a ja uważam, że ich brak niszczy życie − bo kto polubi taką dorosłą kobietę, która myśli, że wszystko jej się należy? Moje staromodne metody to lekarstwo na dzisiejszy chaos Gdybym to ja zajmowała się Majeczką każdego dnia, nauczyłabym ją przede ws…

babcia-10-266c69c.png
width: 1600
height: 1200

Zaprosiła koleżankę z dziećmi, teraz musi remontować salon. „Matka powinna spalić się ze wstydu”
type: item
date: 2026-04-16T14:15:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: wychowanie bezstresowe
subject: wychowanie dziecka
description: Piszę, bo czuję w sobie mieszankę złości, bezsilności i zwyczajnego smutku. Właśnie skończyłam szorować podłogę w kuchni i zbierać resztki plasteliny z dywanu w sypialni − sypialni, która miała być moją prywatną oazą, a stała się celem ataku małych najeźdźców. Obiecałam sobie jedno: to był ostatni raz, kiedy zaprosiłam przyjaciółkę do siebie.
encoded: Z Martą znamy się od liceum. Zawsze byłyśmy blisko, wspierałyśmy się w ciążach, wymieniałyśmy zdjęciami USG. Ale odkąd nasze dzieci podrosły, zaczęłam zauważać, że coś w tej relacji zgrzyta. Ja swoje córki od małego uczę, że w gościach siedzi się przy stole, nie biega się z jedzeniem po pokojach i − co najważniejsze − nie dotyka się cudzych rzeczy bez pytania. Myślałam, że to fundamenty, takie „abc” każdego rodzica. Myliłam się. Wczorajsza wizyta Marty i jej dwóch synów uświadomiła mi, że dla niektórych dom przyjaciół oznacza dom, w którym można zniszczyć wszystko, co stanie na drodze. „Mamo, dlaczego oni zaglądają do Twoich szuflad?” Zaczęło się niewinnie. Kawa, ciasto, plotki. Ale sielanka trwała może pięć minut. Potem chłopcy Marty, sześcio- i ośmiolatek, ruszyli w długą. Najpierw zaczęli biegać w butach po jasnym dywanie, na co Marta zareagowała jedynie cichym: „Skarby, może zdejmiecie buciki?”. Oczywiście nie zdjęli, a ona nie przerwała wątku o swoim nowym szefie. Potem było już tylko gorzej. Moje córki, nauczone szacunku do cudzej własności, stały w progu swojego pokoju jak wryte, patrząc, jak ich koledzy wysypują na środek wszystkie pudełka z klockami Lego, mieszając zestawy, które dziewczynki układały godzinami. Najbardziej zabolało mnie jednak to, co wydarzyło się później. W pewnym momencie w domu zapadła ta dziwna, podejrzana cisza. Poszłam sprawdzić, co się dzieje, i krew we mnie zastygła. Chłopcy byli w mojej sypialni. Otworzyli szafkę nocną i wyrzucali z niej wszystko − moje kosmetyki, lekarstwa, prywatne notatki. Jeden z nich właśnie próbował pomalować ścianę moją ulubioną szminką. A Marta? Kiedy ją zawołałam, weszła leniwym krokiem i powiedziała z uśmiechem: „Ojej, ale oni są ciekawi świata, no tacy mali odkrywcy!”. Odkrywcy? Dla mnie to był brak podstawowej kultury, za który ona, jako matka, powinna się spalić ze wstydu. Zniszczone pamiątki i brak słowa „przepraszam” Przez dwie godziny wizyty czułam się we własnym domu jak strażnik miejski. Co chwilę…

balagan-03241ae.png
width: 1600
height: 1200

Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki
type: item
date: 2021-09-14T09:38:00.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie bezstresowe
description: Wychowanie bezstresowe wzbudza wiele kontrowersji. Jedni uważają, że wychowując dziecko bezstresowo, można dać mu dużo wolności i nauczyć niezależności. Drudzy – że to sposób na rozpieszczenie dziecka i pozwalanie mu na wszystko. Jakie są wady i zalety bezstresowego wychowania?
encoded: Chyba nie ma takiego rodzica, który od czasu do czasu nie poczułby lęku i nie zwątpił w swoje metody wychowawcze. Ale co innego samemu wątpić, a co innego przyjmować krytykę. Nie lubimy, gdy ktoś wytyka nam w tej dziedzinie błędy. Wiele emocji budzi wychowanie bezstresowe. Ktoś zarzuca ci pobłażliwość, proponuje większą dyscyplinę... Gdzie jest racja? Wychowanie bezstresowe: definicja Upraszczając, wychowanie bezstresowe to bezgraniczne tolerowanie tego, jak zachowuje się dziecko. Zwolennicy tej metody zakładają, że zabranianie mu czegoś, np. kupienia kolejnej zabawki (teoretycznie niepotrzebnej), czy nakazanie czegoś, by np. wcześnie chodziło spać, może dziecku zaszkodzić. Ich zdaniem zakazy i nakazy stresują oraz zakłócają dzieciństwo. O wychowaniu bezstresowym mówi się też jako o „wychowaniu bez granic” (czyli wychowaniu permisywnym). Dziecko może wszystko, a rodzice to akceptują. Rodzic nie każe dziecka i nie ma w stosunku do niego żadnych oczekiwań. Wychowanie bezstresowe: wady i zalety Niektórym rodzicom wydaje się, że tylko wychowując bezstresowo, dają swojemu dziecku swobodę i wolność. Uważają, że dyscyplina je ogranicza. Prawda jest jednak taka, że dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje jednego i drugiego. Musi wiedzieć, że rodzic (ze względu na swój wiek i doświadczenie) wie, co jest dla niego najlepsze. Musi czuć, że obok niego jest ktoś, kto będzie umiał się nim zaopiekować. Z drugiej strony chce, by jego potrzeby były zauważane. Chce wyrażać swoje myśli i być wysłuchanym. Jak zwykle, kluczem do sukcesu jest więc złoty środek. Dobrze pojmowane bezstresowe wychowanie ma sporo zalet. Zalety bezstresowego wychowania otwartość śmiałość pewność siebie kreatywność zaradność spontaniczność Wady bezstresowego wychowania Wady bezstresowego wychowania będą zależeć od rodziców. Dziecko ma nieograniczone możliwości, więc może wyrosnąć na silnego człowieka, który zna swoją wartość. Przy bezstresowym wychowaniu łatwo jednak popełnić błędy wychowawcze, których skut…

9fEqKZ-119909-9392e64.jpg
width: 1700
height: 994

Weronika Rosati wychowuje córkę bezstresowo: „Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę”
type: item
date: 2020-10-07T07:41:19.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Weronika Rosati zdecydowała się przyjąć model wychowania bezstresowego. Młoda mama uważa, że dziewczynka jeszcze wiele nacierpi się w życiu. Mała Eli kaprysi jednak nawet w sytuacji, gdy jest niemodnie ubrana...
encoded: Weronika Rosati jest mamą trzyletniej Elizabeth. Aktorka zdradziła, w jaki sposób wychowuje swoją córkę. Weronika zdecydowanie stawia na wychowanie bezstresowe, ponieważ wychodzi z założenia, że „trzylatka jeszcze się w życiu nacierpi”. Wychowanie bezstresowe Aktorka opowiedziała, w jaki sposób wychowuje swoje dziecko: „Przede wszystkim wychowuję Elę bezstresowo. Wszyscy uważają, że dałam jej sobie wejść na głowę, ale ja myślę, że w życiu czeka ją jeszcze wiele trudnych momentów. Chcę, by miała cudowne dzieciństwo, pełne miłości i beztroski. Chcę jej dać poczucie, że jest kochana”. Wszędzie razem Weronika zabiera swoją córeczkę ze sobą prawie wszędzie. Wyjątkiem są jedynie plany zdjęciowe, które odbywają się bardzo wcześnie rano lub w nocy. „Moim zadaniem jest sprawić, by miała poczucie, że jest kochana ponad wszystko. Wiem, jak wielkie daje to poczucie własnej wartości” - powiedziała Weronika. Awantura o śpioszki Rok temu Weronika opowiadała, że mała Eli kłóci się i kaprysi, gdy jest niemodnie ubrana: „Ona jest bardzo kobieca, jest też elegantką. Potrafi się awanturować, że w śpioszkach wynoszę ją z domu, a jak ma na sobie sukienkę, to jest przeszczęśliwa. Czapkę zdziera z siebie z impetem, ale kapelusz jest ok”. Źródło: pudelek.pl Zobacz także: Modelka Chrissy Teigen straciła dziecko. Weronika Rosati: „Rozumiem twój ból” Weronika Rosati daje córce telefon dla świętego spokoju. Ale tak na ulicy? To nieodpowiedzialne! Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?

FP3792-113743-af18964.jpg
width: 659
height: 590

Czy to prawda, że wnuki kocha się bardziej niż własne dzieci?
type: item
date: 2020-05-05T10:23:50.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: wychowanie
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
description: Często słyszy się, że dziadkowie bardziej kochają wnuki niż własne dzieci. To zastanawiające, że dziadkowie, którzy w młodości byli surowi dla swoich dzieci, dla wnuków są pobłażliwi i rozpieszczają je do granic możliwości. Z czego może wynikać tak inne podejście do pociech?
encoded: Dziadkowie na pewno inaczej podchodzą do opieki nad wnukami. Przyczyn jest zapewne wiele. Być może jedną z nich jest brak ciężaru odpowiedzialności za wychowywanie wnucząt lub refleksja nad przeszłością i zmiana stosunku do dzieci? W każdym przypadku odpowiedź jest na pewno inna. Jeśli jednak pobłażliwość dziadków nie wykracza poza ich kompetencje i nie kłóci się z zasadami wychowania przyjętymi przez rodziców, nie jest powodem do zmartwień – ot przywilej dziadków. Gorzej, jeśli dziadkowie „wiedzą lepiej” i nagminnie powtarzają zachowania nieakceptowane przez rodziców. To rodzi frustrację, nerwy i niepotrzebnie komplikuje relacje rodzinne. Najczęściej popełniane błędy dziadków Nie da się ukryć, że znajomość metod wychowawczych wśród rodziców jest coraz większa. Popularyzacja psychologii oraz liczne artykuły w mediach na temat właściwego wychowania dzieci przyczyniają się do świadomego kształtowania pociech. I o ile wiedza, w dużej mierze dzięki Internetowi, dociera do rodziców, o tyle rzadziej do dziadków. To powoduje, że dobrze znane im metody wychowawcze zaczynają powielać w przypadku wnuków. Co do nich należy? Wiara w zabobony – ludzie mają skłonność do wiary w przesądy. Dziadkowie w trosce o nowo narodzone dziecko często namawiają rodziców do przewiązywania wózka czerwoną wstążeczką, co ma je uchronić od nieprzychylności losu, albo przelewania jajka nad płaczącym dzieckiem, co ma ukoić jego nerwy i odpędzić złe moce. Nieracjonalne zachowania często irytują rodziców, co wydaje się uzasadnione. Złe nawyki żywieniowe – dziadkowie często z naddatkiem dogadzają wnukom i nie odmawiają im słodyczy, gazowanych napojów czy chipsów. O ile pozwolenie dzieciom od czasu do czasu na spożywanie niezdrowych przekąsek nie będzie miało tragicznych skutków, o tyle w przypadku nagminnego jedzenia śmieciowych produktów może skutkować otyłością, a nawet problemami z miażdżycą. Warto uświadamiać dziadków, jak bardzo przetworzone są to produkty i przekonywać do czytania etykiet. Kupowa…

111262-232fbb6.jpg
width: 1200
height: 800

Wyluzowanie czy brak wychowania? Maciej Zakościelny pozwala synom mazać po ścianach
type: item
date: 2019-11-14T09:30:25.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Partnerka aktora, Paulina Wyka, pokazała zdjęcia, na których widać, jak chłopcy szaleli przy ścianach. Mali artyści działali z rozmachem!
encoded: Aktor Maciej Zakościelny i modelka Paulina Wyka są parą od 2014 roku. Przez długi czas starali się trzymać swoją relację w tajemnicy, jednak kiedy modelka zaszła w pierwszą ciążę, wyjawili prawdę o sobie. Obecnie są rodzicami dwóch synów, prawie 3,5-letniego Borysa i 1,5-rocznego chłopca, którego imienia nie zdradzili. Jak wychowują malców? Na pewno słowo „kreatywność” jest im o wiele bliższe niż „dyscyplina”. Świadczą o tym ostatnie zdjęcia, jakimi Paulina pochwaliła się w sieci. Maciej Zakościelny i Paulina Wyka pozwalają dzieciom na wiele Modelka pokazała ostatnio na swoim Instastory dość nietypowe zdjęcia synów. Widać na nich, jak chłopcy z zapałem zamalowują różnymi kolorami… ściany! Partnerka Macieja Zakościelnego nie zdaje się tym jednak przejmować i zamiast w pośpiechu zacząć ścierać mazgaje, postanowiła sfotografować dziecięcą twórczość i pochwalić się dziełem synów w internecie. Albo para przezornie pokryła ściany zmywalną farbą, albo ma bardzo dużo wyrozumiałości do swoich smyków. Maciej Zakościelny przyznał kiedyś na swoim profilu na Instagramie: „Ojcostwo bywa wyjątkowo piękne. Zazwyczaj jednak to czas bardzo intensywny i niełatwy. Szczególnie teraz gdy ta rola wymaga na nowo zdefiniowania. Pozdrawiam wszystkich ojców. Życzę Wam dużo spokoju, cierpliwości, akceptacji i miłości - naprawdę warto”. Patrząc na to, jak para reaguje na pomazane ściany, zdaje się, że właśnie te cechy są dla nich absolutnie kluczowe w rodzicielstwie. Kreatywne wychowanie czy… brak wychowania? Choć wielu takie luźne podejście do wychowania i duża doza wyrozumiałości na zachowanie dzieci bardzo się podoba, są i tacy, którzy uważają, że przyzwalanie na wszystko to zwyczajny brak wychowania. A jakie jest wasze zdanie na ten temat? Uważacie, że pozwalanie dzieciom na malowanie po ścianach uczy je kreatywności i wyrażania siebie, czy jest wyrazem braku dyscypliny i zasad? Jak wy byście zareagowali na podobne wyczyny waszych pociech? Stawianie na kreatywność jest ważne dla rozwoju dzi…

107556-94514a8.jpg
width: 1201
height: 797

Wychowuj bez klapsów!
type: item
date: 2018-09-24T12:20:49.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Rodzina
subject: Wychowanie
subject: bicie dzieci
subject: bicie dziecka
subject: dobre wychowanie
subject: klapsy
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
description: Twoje dziecko wpada w złość, histerię, krzyczy, tupie, a ty czujesz, że jeszcze kilka sekund i zaczniesz robić to samo… lub dasz mu klapsa? Z badań Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę wynika, że niemal połowa dorosłych Polaków sądzi, że są sytuacje, w których można uderzyć dziecko za karę.
encoded: Większość nie uważa, że klaps jest skuteczną metodą wychowawczą, ale nie wie, co można zrobić zamiast. Nowa kampania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę “Potrafię się zatrzymać” ma zachęcić rodziców do zatrzymania się, kiedy nerwy biorą górę i poszukiwania konstruktywnych sposobów na opanowanie swoich emocji w trudnych sytuacjach wychowawczych. Ciągle blisko połowa Polaków (48%) uważa, że za karę można uderzyć dziecko. 26% polskich rodziców przyznaje, że zdarzyło się im stosować kary cielesne. Są to przede wszystkim klapsy oraz bicie ręką. Pytani o powody, mówią o utracie panowania nad sobą (56%), zmęczeniu, poczuciu bezradności, braku wsparcia czy braku znajomości innych metod wychowawczych (36%). Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę od 27 lat podejmuje działania na rzecz eliminacji kar fizycznych wobec dzieci. Przez ten czas wyraźnie zmniejszyła się społeczna akceptacja dla takich zachowań. Bicie dzieci nie jest już dziś postrzegane jako norma. W 2005 jedynie jedna trzecia dorosłych Polaków uważała, że rodzice nigdy nie powinni uderzyć dziecka, w 2017 roku myśli tak już połowa z nich. Część rodziców, którym zdarza się dać klapsa dziecku, żałuje, że nie potrafią inaczej poradzić sobie z wychowawczymi trudnościami. To ogromna, pozytywna zmiana świadomości społecznej na przestrzeni ostatnich lat. Z drugiej strony bardzo niepokojące jest, że w debacie publicznej wracają ostatnio głosy, że klaps może, a nawet powinien być częścią procesu wychowawczego. Badania pokazują jednak, że kary fizyczne mogą mieć negatywny wpływ na rozwój dzieci. Dzieci, które doświadczyły bicia – również klapsów, częściej przejawiają zachowania agresywne, mają gorsze relacje z rodzicami, wykazują niższe umiejętności poznawcze, czy też częściej mają niższe poczucie własnej wartości – mówi dr Monika Sajkowska, prezeska Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Celem nowej kampanii Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę „Potrafię się zatrzymać” jest wsparcie rodziców w radzeniu sobie z własnymi emocjami w trudnych sytuacjach wych…

imgrMAFwT-3740ed4.jpg
width: 1200
height: 675

Kim będą nasze dzieci? Czy dadzą sobie radę?
type: item
date: 2016-09-14T09:16:03.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: kolonie
subject: wychowanie bezstresowe
subject: wychowanie dziecka
description: Popełniamy te same błędy w wychowywaniu dzieci. Przeczytajcie koniecznie!
encoded: Wychowujemy dzieci bezstresowo, bo chcemy by miały lepiej niż my. Tylko, czy na pewno robimy im w ten sposób przysługę? Kiedyś dzieci miały więcej wolności, przestrzeni i na więcej im się pozwalało. Dziś trwoga o dziecko czasem jest tak wielka, że przesłania racjonalne myślenie i pozbawia maluchy beztroskiego biegania po łąkach, wyjeżdżania na kolonie i samodzielnego działania. Nie zaprzeczaj, każda z nas tak robi! Dzieci a wyjazdy Mało kto jest na tyle odważny, by wysłać dziecko na obóz przetrwania. Myśl, że nasz synek, czy córka nie będzie miało dostępu do bieżącej wody, spać będzie w namiocie, a jeść mrożonki, jest zbyt przerażająca. Do tego komary przenoszące choroby, kleszcze, które są straszakiem poważnym, oraz inne pajęczaki, które mogą stanowić zagrożenie dla dziecka, dają taki efekt, że dzieci w wakacje zamiast się integrować wśród rówieśników, przesiadują w domu przed komputerem. Dzieci a choroby Kiedyś stawiało się bańki, dawało dziecku sok z cytryny i czosnku,a dziś każde przeziębienie kończy się wizytą w aptece i nierzadko antybiotykiem. Większość dzieciaków ma alergie, uczulenia i diety eliminujące różne potrawy, które wykluczają je z biegania po podwórkach i zdobywania nowych doświadczeń. Dzieci często są przez rodziców odseparowywane na wszelki wypadek, by nic się nie stało, choć nie ma ku temu wskazań. Dzieci a zaradność Jak nasze dzieci mają być zaradne, gdy większość rzeczy robimy za nie? Nie mają obowiązków domowych, nie muszą prać, gotować, sprzątać. Gdy coś się popsuje przyjdą do nas, gdy trzeba podjąć jakąś decyzję, mama to za nich załatwi. Nawet wymyślenie zabawy jest trudne, gdy rodzic nie pomoże, zresztą po co męczyć się, gdy pomoc jest zawsze blisko? Dzieci a oczekiwania Dziś nie robimy nic dla siebie, tylko na pokaz. Dziecko gra w piłkę, informujemy o tym cały świat. Taniec – nie ma sensu, jeżeli nie wrzucimy zdjęć do sieci. Każde działanie musi być ocenione,a my oczekujemy, że nasze dziecko będzie najlepsze. Dzieci a wiara, że można wszy…

img4mrxU6-4d97313.jpg
width: 1200
height: 798

Czego się bardziej bać - małych tyranów czy komentarzy pod tekstem?
type: item
date: 2016-05-18T06:27:46.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bicie dzieci
subject: klapsy
subject: wychowanie bezstresowe
description: Naprawdę nie trzeba wiele, aby orędownicy klapsów obudzili się z zimowego snu i zaczęli wychwalać zalety tej jedynej, ich zdaniem, skutecznej metody wychowania dzieci. Wystarczy jeden tekst.
encoded: Portal Onet.pl przedrukował wywiad z zagranicznej prasy. To rozmowa z austriacką psycholożką dziecięcą Martiną Leibovici-Mühlberger, którą niepokoi to, że coraz więcej dzieci cierpi na zaburzenia zachowania. Swoje obserwacje opisała w książce pod mocnym tytułem „Kiedy mali tyrani dorosną – dlaczego nie możemy liczyć na następne pokolenia”. W wywiadzie udzielonym niemieckiemu dziennikowi Süddeutche Zeitung opowiada, że rodzice zamiast wychowywać dzieci, skupiają się na zapewnieniu im wszystkiego, czego potrzebują, a nawet – o wiele więcej. Skutkiem tego modelu wychowania jest pokolenie nastawione na konsumpcję. Rozmowa ciekawa, ale nie wiemy, ile wspólnego ma z polską rzeczywistością, nie wiemy, na jakich dzieciach poczyniono obserwacje – niemieckich, austriackich (wszak psycholożka pochodzi z Wiednia), czy europejskich? Ale najbardziej niepokoi to, że pozostawiona bez komentarza polskiego eksperta, wywołała burzliwą dyskusję na temat bicia dzieci, choć kilka lat temu zostało ono w naszym kraju prawnie zakazane. Manipulowanie rodzicami – Osoby, które stosują przemoc, próbują pod podobnymi artykułami znaleźć dla niej uzasadnienie, krytykując jednocześnie rodziców, którzy szanują swoje dzieci – mówi dr Joanna Urbańska, psycholog z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. – Zauważyłam nawet, że ktoś przywołał chińskie przysłowie, które mówi, żeby dawać dziecku klapsy codziennie, bo na pewno coś zbroiło i samo będzie wiedziało za co. Te komentarze są naprawdę zatrważające. Bardzo nie podoba mi się tabloidowy sposób przedstawienia tematu, używanie określeń: „mali tyrani”, „pokręcone dzieci”. Wywiad brzmi jak popkulturowa manipulacja, jak próba przekonania nas, że małe dzieci są straszne, że „produkujemy pokręcone dzieci”. Ktoś, kto nie ma refleksji nad tym, co czyta może wyciągnąć błędne wnioski, pomyśli, no to dawać klapsy teraz, skoro produkujemy pokręcone dzieci i tak brzmią komentarze do tekstu – przestrzega Joanna Urbańska. Kogo to dotyczy? Z rozmowy wyłania si…

imgu03Yyx-d7fb382.jpg
width: 1800
height: 1200

Czy waszym zdaniem to dziecko zasłużyło na taką karę? Zobacz film.
type: item
date: 2015-04-01T07:42:56.000Z
creator: Monika Karbarczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dziecko
subject: przemoc domowa
subject: przemoc wobec dzieci
subject: wychowanie bezstresowe
description: Akcja i reakcja – tak można by podsumować film nagrany w sklepie. Zaskakujące zachowanie dziecka, zaskakujące zachowanie kobiety. Czy oboje przekroczyli granice? Zobacz film.
encoded: Oglądając ten film, przypomniała mi się zasłyszana jakiś czas temu historia. W autobusie jedzie mama z synkiem. Malec ma około 4-5 lat. Siedzą na podwójnym siedzeniu twarzą do współpasażerów. Dziecko metodycznie kopie siedzącego naprzeciwko chłopaka – studenta. Ten początkowo próbuje odsunąć nogi, ale dziecko również zmienia kierunek kopniaków – celując w piszczele. Chłopak prosi dziecko, by przestało go kopać. Mama dziecka, przyglądająca się temu, w milczeniu odwraca wzrok. Dziecko nadal kopie współpasażera. Nagle ten wyjmuje z ust gumę do żucia, przykleja ją na czole dziecka. Na zdumione i przerażone spojrzenie mamy malca, odpowiada: "Moi rodzice też mnie bezstresowo wychowywali". Nie wiem, czy ta historia jest prawdziwa, ale idealnie pasuje do poniższego filmiku, na którym dziecko również przekracza granicę – najeżdża wózkiem na nogi stojącej przed nim kobiety. Opiekunka dziecka również nie reaguje na jego niestosowne zachowanie i jest współwinna temu, co się wydarzy na końcu filmu. Zobacz, jak zareagowała kobieta z kolejki: How to deal with an annoying child in 1 easy step.Check out our new song "All About That Bass" here! http://bit.ly/1LfMzRt Posted by Paz on 13 stycznia 2015 Jestem przeciwniczką stosowania przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej, ale uważam, że dzieci muszą znać zasady współżycia w społeczeństwie. Stosowanie tych zasad w życiu chroni je przed przemocą ze strony innych osób. Mojemu synowi powtarzam: "Traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany. Krzywdzisz kogoś, licz się z tym, że ktoś skrzywdzi ciebie". Gdybym była na miejscu mamy chłopca, kopiącego studenta w autobusie, czy opiekunką dziecka ze sklepu, zareagowałabym od razu. Wytłumaczyłabym dziecku, że jego zachowanie jest złe, że działając w ten sposób, sprawia komuś ból. Zareagowałabym, bo uważam że dziecko musi znać granicę. A co wy sądzicie o bezstresowym wychowaniu? Czy waszym zdaniem dziecko zasłużyło na taką karę? Polecamy: Czy wychowanie bezstresowe jest dobre dla dzi…

imgw3XmVi-4b5ef7a.jpg
width: 717
height: 369

Kto jest dla dziecka autorytetem?
type: item
date: 2013-02-25T22:17:55.000Z
creator: jkarwat
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Dziecko samo wybiera osoby, które chce naśladować. Czy można sprawić, by tym kimś stałaś się ty lub tata dziecka? Sprawdź!
encoded: Ponad 15 lat temu TNS OBOP przeprowadził ankiety wśród Polaków i 36 procent z nich przyznało, że nie mają żadnych autorytetów. Nikt im nie imponował, nikogo nie próbowali naśladować. Dziesięć lat później powtórzono badania. I tu wielkie zaskoczenie – okazało się, że młodzi ludzie coraz częściej liczą się ze zdaniem swoich rodziców, dziadków i innych członków rodziny... nawet jeśli czasem trudno to zauważyć. Co możesz zrobić, byś i ty stała się autorytetem dla swojego dziecka? Bądź dla dziecka przewodnikiem Najważniejszą i jednocześnie najtrudniejszą rolą rodzica jest mądre wyznaczanie granic. Na tyle dalekich, by dziecko czuło, że ma wybór i na tyle bliskich, by nie działało na swoją szkodę. Dobry rodzic nie boi się też rozmów o swoich emocjach, uczuciach i zachowaniach. Wszystkich! A nie tylko tych wzorcowych. Dzieci o wiele bardziej ufają odruchom człowieczeństwa niż świątobliwości i doskonałości bez skazy. W życiu najlepiej sprawdza się bycie rodzicem-przewodnikiem. Zobacz też: 8 zasad okazywania dziecku szacunku Rozmawiaj z dzieckiem Odpowiadaj na wszystkie pytania dziecka, rozmawiaj na różne tematy (od samochodów, przez naukę aż po seks). Według sondaży rodzice najczęściej przepytują dzieci, zamiast z nimi rozmawiać. Chcą wiedzieć co zjadły w przedszkolu, czy dostały jakieś stopnie w szkole etc. Tymczasem mogą zapytać, co ich kilkulatki myślą o... filmie, który ostatnio obejrzały; ostatnim prezencie; przeczytanej książce; postaciach z ulubionej bajki; wspólnych sąsiadach; znajomych z podwórka; jakimś sportowcu, któremu dziecko kibicuje; wspólnych zabawach. Naprawdę jest o czym rozmawiać! Czytaj też: Jak rozmawiać z dzieckiem o seksie Nie bądź dla dziecka tyranem „Najważniejsza jest dyscyplina" – mówią niektórzy dorośli i ćwiczą swoje pociechy w przestrzeganiu sztywnych zasad, których nikt im nie wyjaśnia. Zdaniem psychologów despotyczne metody wychowawcze wywołują w dzieciach lęk i tłumią ich tożsamość (w dorosłym życiu nie będą potrafiły wyrazić i bronić własn…

imgmHX0nV-030f71e.jpg
width: 944
height: 640

Wychowanie bezstresowe - tak czy nie?
type: item
date: 2011-03-08T11:24:35.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: stres
subject: wychowanie bezstresowe
subject: wychowanie dziecka
subject: zasady wychowawcze
description: Czy wychowanie bezstresowe jest dobre dla dzieci? Jak wychowywać dzieci bezstresowo? Czy warto chronić dziecko możliwie przed wszystkimi stresami?
encoded: Rzuć na dowolnym spotkaniu (choćby u cioci na imieninach) hasło „wychowanie bezstresowe”, a rozgorzeje gorąca dyskusja pełna ostrych słów („To najkrótsza droga, by wychować tyrana”), wstrząsających przykładów z życia („Rodzice mu pozwalali na wszystko i teraz…”), złotych myśli („Dzieci i ryby głosu nie mają”, „Klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził”) oraz – zdecydowanie mniej licznych – głosów obrońców („Ależ tu wcale nie chodzi o pozwalanie maluchowi na wszystko!”). Bez zasad? Pojęcie „wychowanie bezstresowe” jest więc rozumiane zwykle jako wychowanie bez zasad, pozwalanie dziecku na wszystko, włącznie z chodzeniem spać z nieumytymi zębami. Można jednak pojmować je inaczej: jako wychowanie bez krzyku, z szacunkiem dla dziecka, ale bez rezygnowania ze stawiania granic. A więc jak to jest z wychowaniem bezstresowym? Stosować je czy nie? Dopinguje do działania O wychowanie bezstresowe zapytaliśmy psychologa Beatę Chrzanowską z Uniwersytetu dla Rodziców. – Jeśli rozumieć ten termin jako pozwalanie malcowi na wszystko i chronienie go przed wszelkim stresem, to zdecydowanie odradzam. Po pierwsze dlatego, że stres stale towarzyszy naszemu życiu, więc nie da się uchronić przed nim dziecka. Gdybyśmy chcieli to zrobić, musielibyśmy nakarmić je, zanim będzie głodne, podać misia, zanim go zapragnie itd. Słowem: zlikwidować wszelkie napięcia, a to przecież jest niewykonalne – mówi psycholog. I podkreśla, że nawet gdyby było wykonalne, to takie postępowanie nie przyniosłoby nic dobrego. Dziecko niczego by się nie nauczyło, bo i po co ćwiczyć mówienie albo chodzenie, skoro mama odgadnie wszelkie życzenia, przyniesie, poda… Wbrew temu, co sądzimy o stresie (że trzeba z nim walczyć, pokonywać go itd.), on sam w sobie nie jest taki zły. Stres nas napędza, stymuluje, skłania do działania i rozwoju. Byle nie było go zbyt dużo. Jestem bezpieczny Oto drugi ważny powód przemawiający za tym, by nie wychowywać bezstresowo: zrezygnowanie z wszelkich ograniczeń, zakazów i nakazów naraża malucha…

imgsFGrPS-fd50019.jpg
width: 853
height: 640

Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?
type: item
date: 2007-09-11T09:19:44.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
subject: zasady wychowania
subject: zasady wychowawcze
description: Wszyscy chcemy, by nasze dzieci były szczęśliwe. Czy osiągniemy cel, chroniąc je przed wszelkimi stresami, niczego nie zabraniając ani nie wymagając? A może są inne sposoby na to, aby maluch pewnie kroczył przez życie?
encoded: Wystarczy na dowolnym spotkaniu (choćby u cioci na imieninach) rzucić hasło „wychowanie bezstresowe”, by rozgorzała gorąca dyskusja pełna ostrych słów: („To najkrótsza droga, by wychować tyrana”), wstrząsających przykładów z życia („Rodzice mu pozwalali na wszystko i teraz...”), złotych myśli („Dzieci i ryby głosu nie mają”, „Klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził”) oraz – zdecydowanie mniej licznych – głosów obrońców („Przecież tu wcale nie chodzi o pozwalanie maluchowi na wszystko!”). Zawsze znajdzie się też ktoś, kto przytoczy starą anegdotę o chłopczyku (kopał staruszkę w tramwaju), jego mamie (nie reagowała, twierdząc, że wychowuje dziecko bezstresowo) oraz studencie (przykleił owej mamie gumę do żucia na czole, twierdząc, że on również był wychowywany w ten sposób). Pojęcie „wychowanie bezstresowe” jest więc rozumiane najczęściej jako wychowanie bez jakichkolwiek zasad, pozwalanie dziecku na wszystko włącznie ze smarowaniem psa pastą do butów i chodzeniem spać z nieumytymi zębami. Można jednak pojmować je całkiem inaczej: jako wychowanie bez krzyku i bicia, z szacunkiem dla dziecka, ale bez rezygnowania ze stawiania granic. A więc jak to jest z wychowaniem bezstresowym? Stosować je czy nie? Dopinguje do działania Jeśli rozumieć ten termin jako pozwalanie malcowi na wszystko i chronienie go przed wszelkim stresem, to zdecydowanie odradzam. Po pierwsze dlatego, że stres stale towarzyszy naszemu życiu, więc nie da się uchronić przed nim dziecka. Gdybyśmy chcieli to zrobić, musielibyśmy nakarmić je, zanim będzie głodne, podać misia, zanim go zapragnie itd. Słowem: zlikwidować wszelkie napięcia, a to przecież jest niewykonalne. Nawet gdyby było to wykonalne, to takie postępowanie nie przyniosłoby nic dobrego. Dziecko niczego by się nie nauczyło, bo i po co ćwiczyć mówienie albo chodzenie, skoro mama odgadnie wszelkie życzenia, przyniesie, poda... Wbrew temu, co sądzimy o stresie (że trzeba z nim walczyć, pokonywać go itd.), on sam w sobie nie jest taki zły. Napędza na…

e50f82-5790276.jpg
width: 600
height: 400

Superniani sposób na superdziecko
type: item
date: 2007-03-05T09:24:51.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Rozwój dziecka
subject: dwulatek
subject: Superniania
subject: wychowanie bezstresowe
description: Zachowa spokój nawet w najtrudniejszej sytuacji. Rozwiąże każdy rodzinny spór i problem wychowawczy. Guru młodych rodziców Dorota Zawadzka zdradza własną receptę na Superdziecko.
encoded: Miłość i wzajemny szacunek to podstawowe składniki receptury na szczęśliwą, udaną rodzinę. Telewizyjna Superniania, Dorota Zawadzka, uczy tego rodziców. Czy wie Pani, że rodzice pokazują dzieciom „Supernianię”, gdy nie dają sobie z nimi rady? Jak czuje się Pani w roli pogromcy urwisów? Tak, wiem. To straszne, ale taki jest efekt uboczny mojej pracy. Uważam, że to raczej dzieci powinny mną straszyć rodziców. W końcu ja nie wychowuję dzieci, a tylko pokazuję rodzicom, jak to robić. Rola "pogromcy” zupełnie mi nie odpowiada. Jestem osobą ciepłą i pogodną, chociaż bardzo konsekwentną. Wzbudza Pani respekt, ale i nadzieję na zmianę. Czy trudno pracuje się z tak sprzecznymi uczuciami? To spore obciążenie. Rodzice bardzo mi ufają i wiem, że nie wolno mi tego zaufania zawieść. Nie jest więc lekko. Ale bardzo się staram. Dlaczego my, dorośli, tak łatwo stajemy się bezradni i ulegli wobec dzieci? Najczęściej z braku czasu. Czasem z braku pomysłu na własne dziecko. A czasem po prostu z lenistwa. Niektórzy bez zrozumienia czytali o wychowaniu bezstresowym i postanowili pozwalać dziecku na zbyt wiele. Inni, chcąc dać mu wszystko, czego sami nie mieli, spełniają każdą zachciankę. Uczy Pani karania – nie klapsem, nie krzykiem, lecz sadzaniem na jeżyku. To konieczna demonstracja siły? Krzyk, czy jeszcze gorzej klaps to dopiero demonstracja siły. Siły i przemocy. Ja uczę, jak uspokoić dziecko w chwilach histerii. Wyciszenie pomaga mu dojść do siebie po ataku złości i uczy kontrolowania własnych emocji. Karny jeżyk to prawie to samo, co wyciszenie. Różnica polega na tym, że stanowi on jedynie materialne oznaczenie miejsca uspokojenia dziecięcych emocji. Metodę tę można stosować tylko wtedy, gdy dziecko zrobi coś zdecydowanie złego, nie zaś, gdy jest „po prostu niegrzeczne”. Uczę przede wszystkim, jak mądrze nagradzać, rozmawiać, słuchać. I uporządkować plan dnia. Dzieci potrzebują poczucia bezpieczeństwa. Zapewnia je m.in. wprowadzenie jasnych, zrozumiałych reguł dotyczących tego, co…

imgMa4YZj-d18848b.jpg
width: 1048
height: 699

Stawianie granic i wymagań dziecku, a wychowanie bezstresowe
type: item
date: 2007-01-03T12:50:15.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
subject: zasady wychowania
description: Nie ma wychowania bez stawiania granic i wymagań. Ale nie ma go również, jeśli wymagania są zbyt surowe i jest ich zbyt dużo.
encoded: Model tzw. bezstresowego wychowania nie sprawdził się. Mimo to wielu rodziców, często niepewnych swoich rodzicielskich kompetencji, wciąż boi się wymagać od swoich dzieci przestrzegania pewnych zasad. Jeśli maluch się buntuje, płacze, szybko ustępują, by oszczędzić mu stresu albo dla świętego spokoju. Bywa i odwrotnie - od malucha wymaga się rzeczy, które są dla niego zbyt trudne, niedostosowane do jego możliwości i tempa rozwoju. Po co dziecku granice? Podstawą zdrowego rozwoju dziecka jest poczucie bezpieczeństwa. W domu, gdzie wszystko wolno i nic nie trzeba, maluch, wbrew pozorom, nie czuje się bezpieczny. Przeciwnie – rodzice, którzy na wszystko pozwalają, są postrzegani przez dzieci jako słabi, a mając słabych rodziców nie można czuć się pewnie. By się tak poczuć, dziecko musi samo przejąć w domu władzę. Manipuluje więc mamą czy tatą, coraz więcej żądając. „Możesz robić to i to, ale tego ci nie wolno” – takie jasne postawienie granic jest podstawą wychowania. Kiedy zacząć wymagać? W 1. roku życia to głównie dziecko wymaga, a rodzice są po to, by te wymagania możliwie szybko spełniać. Niemowlę musi być nakarmione na czas, przewinięte i przytulane zawsze wtedy, gdy się tego domaga, a nawet wtedy, gdy się nie domaga. To jeszcze nie jest moment na stawianie wymagań, choć rodzice muszą już stawiać pewne ograniczenia dla bezpieczeństwa swojej pociechy, np. nie mogą się godzić na wchodzenie na okno itp. Dopiero gdy maluch ma około półtora roku, zaczyna się faktyczny proces wychowania. Rodzice zaczynają stawiać rozmaite wymagania i zachęcają do ich spełnienia. Dziecko uczy się myć rączki przed jedzeniem, trzymać łyżkę, wrzucać z mamą klocki do pudełka po skończonej zabawie, na spacerze iść za rękę, machać na "do widzenia", załatwiać się do nocnika itd. Dostosuj wymagania do możliwości dziecka To wydaje się oczywiste, a jednak w praktyce nie jest. Rodzice wymagają od dziecka czegoś, na co ono nie jest jeszcze gotowe, np. chcą żeby dwulatek sam sprzątał zabawki, a trzyl…

imgpyyhxe-b6b0f25.jpg
width: 640
height: 960