Brązowe plamienie zamiast okresu – co oznacza, jak wygląda, kiedy do lekarza?
Brązowe plamienie zamiast okresu zawsze sygnalizuje, że w organizmie kobiety dzieje się coś nietypowego. Jeśli się powtarza, wymaga konsultacji z lekarzem i poszukiwania przyczyn. Dopiero wtedy można podjąć odpowiednie leczenie.
Brązowe plamienie zamiast okresu może być skąpe lub bardziej obfite, może trwać krótko, np. 1-2 dni lub utrzymywać się nawet do 3 miesięcy. Czasami towarzyszą mu dodatkowe objawy – mdłości, gorączka, ból brzucha. Plamienie od okresu różni się tym, że na bieliźnie pojawia się śluzowata wydzielina z pochwy mniej lub bardziej podbarwiona krwią. Z brązowym plamieniem mamy do czynienia, gdy krew obecna w wydzielinie jest już skrzepnięta, przez co nabiera brązowego koloru. Spis treści: Brązowe plamienie zamiast okresu – przyczyny Brązowe plamienie zamiast okresu a ciąża Brązowe plamienie zamiast okresu – test negatywny Brązowe plamienie zamiast okresu po porodzie Plamienie zamiast miesiączki – diagnostyka i leczenie Brązowe plamienie zamiast okresu – przyczyny Brązowe plamienie zamiast okresu jest niejednoznacznym objawem. Tylko na jego podstawie nie sposób określić przyczyn pojawienia się tej nieprawidłowości. Najczęstszą przyczyną pojawienia się brązowego plamienia zamiast okresu są stany zapalne dróg rodnych. Objaw ten może sugerować również poważniejsze zmiany: mięśniaki macicy, torbiel jajnika, nowotwór czy polipy. Jednym z powodów wystąpienia brązowego plamienia może być zbyt niski poziom estrogenów w czasie owulacji. Prowadzi to do dalszego zachwiania w poziomie hormonów i obniżenia się poziomu progesteronu. Nieprawidłowość tę nazywa się niedomogą lutealną, która utrudnia zagnieżdżenie się zarodka. Jej skutkiem jest brązowe plamienie, które może pojawić się na kilka kilka dni przed spodziewanym terminem okresu. Brązowe plamienie zamiast okresu może towarzyszyć niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. Wtedy najczęściej dochodzi do rozregulowania cyklu miesiączkowego. Brązowe plamienie zamiast okresu u kobiet po 30. lub 40. roku życia może być oznaką menopauzy. W tym czasie dochodzi do zmian w poziomach hormonów, a spadek ilości progesteronu może wywoływać brązowe plamienie. Jeszcze inną przyczyną może być przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej. Pigułki wpływają na produkcje hormonów w organizmie, co może, zwłaszcza na początku ich przyjmowania, spowodować pojawienie się brązowego plamienie zamiast okresu. Zwykle jednak po pewnym czasie wszystko wraca do normy. Brązowe plamienie zamiast okresu a ciąża Brązowe plamienie występujące zamiast okresu może być jednym z pierwszych objawów ciąży. Jest to tzw. plamienie implantacyjne, które towarzyszy zagnieżdżaniu się zarodka w macicy. Mogą towarzyszyć mu bóle brzucha. Czasami zdarza się, że brązowe plamienie występuje przez pierwszych 3 miesiące ciąży. Brązowe plamienie może też być oznaką ciąży pozamacicznej, czyli sytuacji, gdy zarodek zagnieżdża się np. w jajowodzie zamiast w macicy. Stan ten wymaga interwencji lekarskiej, gdyż zagraża zdrowiu i życiu kobiety. Brązowe plamienie zamiast okresu – test negatywny Jeśli kobieta podejrzewa, że może być w ciąży, a w czasie przewidywanego okresu wystąpi plamienie, najlepiej wykonać test ciążowy. Jeśli wyjdzie negatywny, trzeba powtórzyć go po kilku dniach. Gdy drugi test wykluczy ciążę, konieczna jest dalsza obserwacja niepokojących objawów. Występowanie brązowych plamień zamiast okresu w kolejnych 1-2 miesiącach wymaga konsultacji z ginekologiem. Jeśli lekarz wykluczy ciążę, będzie szukał innych przyczyn tej nieprawidłowości, np. w kierunku zaburzeń hormonalnych lub nieprawidłowości w drogach rodnych. Brązowe plamienie zamiast okresu po porodzie Brązowe plamienie może pojawić się u niektórych kobiet po porodzie. Może też wystąpić po pierwszej zwykłej miesiączce, która wystąpiła po porodzie. Najczęściej tak objawiają się przejściowe zaburzenia hormonalne po ciąży i porodzie. Może to być również objaw powrotu problemów hormonalnych, jeśli kobieta borykała się z nimi przed ciążą i porodem. Powtarzające się plamienia zamiast okresu w kolejnych cyklach po porodzie wymagają konsultacji z lekarzem ginekologiem, który ustali przyczynę nieprawidłowości. Plamienie zamiast miesiączki – diagnostyka i leczenie Przyczyn plamienia może być wiele, zwykle ginekolog zaczyna od wykluczenia ciąży. Gdy potwierdzi, że kobieta nie spodziewa się dziecka, zaleca badania, które pozwolą ustalić, co leży u podłoża występowania brązowego plamienia zamiast okresu. Zwykle wykonuje się badania krwi i USG narządu rodnego. Leczenie plamienia zależy od jego przyczyny. Może polegać na uregulowaniu poziomu hormonów lub wyleczeniu stanu zapalnego dróg rodnych, usunięciu mięśniaków czy polipów lub podjęciu leczenia onkologicznego, gdy okaże się, że w drogach rodnych rozwinęła się choroba nowotworowa. Przeczytaj też: Plamienie przed okresem – co oznacza? Plamienie międzymiesiączkowe – przyczyny i leczenie Kalkulator dni płodnych
Jak rozpoznać menopauzę? Czy to tylko uderzenia gorąca?
Menopauza i okres ją poprzedzający, klimakterium, to czas, kiedy kobieta traci możliwość zajścia w ciążę. Po czym poznać, że zaczyna się przekwitanie, jak rozpoznać objawy menopauzy? W jakim wieku pojawiają się pierwsze jej oznaki? Poniżej wszystkie ważne informacje.
Osławione uderzenia gorąca, nerwowość czy permanentne zmęczenie... Objawy menopauzy są dość znane, ale – wbrew pozorom – klimakterium wcale nie jest łatwo określić ze 100-procentową pewnością. Ponieważ jednak okres okołomenopauzalny może trwać nawet 10 lat, warto wiedzieć, jak ten stan rozpoznać i... jak – mimo uciążliwych objawów –maksymalnie ułatwić sobie z nim życie. Jakie są objawy menopauzy? Menopauza, znana również pod nazwą klimakterium albo przekwitanie, to czas, w którym u kobiety przestaje się pojawiać miesiączka, wskutek czego nie może ona już zajść w ciążę. Towarzyszą temu różne – mniej lub bardziej dokuczliwe – dolegliwości. Warto jednak pamiętać, że choć klimakterium wiąże się z zaburzeniami gospodarki hormonalnej, to jest to naturalny proces, którego nie należy się obawiać! Pierwszy sygnał świadczący o zbliżającym się klimakterium to nieregularne miesiączkowanie. Znaczy to, że miesiączka może być dłuższa bądź wyraźnie krótsza niż zazwyczaj oraz bardziej lub mniej obfita. Poza tym, kobiecie towarzyszą zazwyczaj: charakterystyczne uderzenia gorąca, trwające zazwyczaj od kilkunastu sekund do minuty nadpotliwość, często bez przyczyny czerwienienie się skóry (rumień) osteoporoza, czyli choroba nadmiernej łamliwości szkieletu wynikająca ze zmniejszenia gęstości mineralnej kości zmniejszone libido i suchość pochwy drżenie całego ciała (określane czasem jako „zimne dreszcze”) zmiany nastrojów i drażliwość wynikające z zaburzenia gospodarki hormonalnej kołatanie serca tycie (nadmierne kilogramy również w dużej mierze gromadzą się wskutek gorszego funkcjonowania hormonów) permanentne zmęczenie, wyczerpanie wręcz. Uwaga! Poszczególne symptomy, ich siła, częstotliwość i czas trwania mogą się znacznie różnić u różnych kobiet. Występowanie klimakterium możemy również potwierdzić poprzez hormonalne badania diagnostyczne krwi bądź moczu. W jakim wieku pojawiają się pierwsze objawy menopauzy? Klimakterium może zacząć się już około 45. roku życia, najpóźniej zaś, gdy kobieta osiągnie 55 lat. Najczęściej jednak zaczyna się u pań w wieku 51 lat. Wiele zależy od genów, ale ważne są też czynniki środowiskowe: wieloletnie palenie papierosów, zła dieta – one przyspieszają menopauzę! Kobiety często obawiają się menopauzy. Kojarzy im się ona z cyklami bezowulacyjnymi, spadkiem poziomu estrogenów i zakończeniem aktywności seksualnej. Tymczasem to po prostu nowy etap w życiu kobiety! Wielu lekarzy czy psychologów mówi wręcz, że w tym czasie kobieta może być co prawda słabsza fizycznie, ale z pewnością staje się zdecydowanie silniejsza emocjonalnie. Zobacz też: Ostatni dzwonek na dziecko?
Tycie, zmęczenie, wypadanie włosów – to mogą być problemy hormonalne!
Jeśli od dłuższego czasu czujesz się zmęczona, masz wahania nastroju, popsuła ci się cera – warto powiedzieć o tym lekarzowi. Być może powodem jest nieprawidłowa praca hormonów. Przyda się wizyta u endokrynologa i badania hormonów.
Hormony regulują pracę całego organizmu. Zmęczenie, problem ze wzrokiem, włosami i cerą, huśtawka emocjonalna – to tylko część objawów zaburzeń hormonalnych. Sprawdź, jakie symptomy wskazują na nieprawidłową pracę hormonów i co może być tego przyczyną. Objawy zaburzeń hormonalnych Hormony mają potężną moc i mogą bardzo nam pomóc lub... zaszkodzić. Poniższe objawy mogą wskazywać na zaburzenia hormonalne: tycie – jeśli zdrowo się odżywiasz i nic nie zmieniłaś w swojej diecie, a nagle zaczęłaś przybierać na wadze, powiedz o tym lekarzowi. Może to być objaw insulinooporności lub niedoczynności tarczycy. wahania nastroju – łatwo się denerwujesz, szybko wybuchasz, nie radzisz sobie z emocjami? To częsty objaw zaburzeń hormonalnych. Takie emocje mogą zwiastować także depresję. intensywne wypadanie włosów – jeśli po ciąży wypadają ci włosy, nie masz raczej powodów do obaw – to naturalny proces. Jeśli jednak bez wyraźnej przyczyny twoje włosy zaczęły nadmiernie wypadać, winne mogą być właśnie hormony. pogorszenie wzroku – problemy ze wzrokiem mogą sygnalizować zaburzenia pracy tarczycy. długie i obfite miesiączki – zwykle nasuwają od razu skojarzenia z zaburzeniami hormonalnymi. Okres u kobiet z problemami hormonalnymi może być nieregularny, bardzo bolesny, może też całkowicie zaniknąć. Często występują również krwawienia międzymiesiączkowe. problemy skórne – trądzik, wysypka, zmiany barwnikowe, niechciane włoski na twarzy, a nawet zmarszczki – za to wszystko również mogą odpowiadać problemy z hormonami: testosteronem, estrogenem, progesteronem, niedoczynnością kory nadnerczy, nieprawidłową pracą tarczycy. Przyczyny problemów hormonalnych Zaburzenia hormonalne mogą mieć wiele przyczyn, m.in.: predyspozycje genetyczne; stres; stan emocjonalny; dieta. Jeśli zaobserwowałaś u siebie powyższe objawy, poproś lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie na badania odpowiednich hormonów lub skierowanie do endokrynologa. Zobacz też: 6 faktów o depresji u kobiet - objawy i leczenie Hormony w ciąży Jak zdiagnozować problemy z tarczycą? Najważniejsze badania tarczycy
Chciałam zajść w ciążę, pojawiły się plamienia. Dziś wiem, że w tej krwi mógł być zarodek! I to moja wina!!!
Do redakcyjnej skrzynki mamotoja trafił mail z ostrzeżeniem dla wszystkich kobiet, które starają się o dziecko. Agnieszka napisała o bardzo ważnym badaniu – badaniu tarczycy. Sprawdź, czy masz je na swojej liście badań przed ciążą.
Jak przygotować się do ciąży? Najlepiej zacząć od badań krwi. Historia naszej czytelniczki – Agnieszki, to przestroga i jednocześnie bardzo przydatna wskazówka dla wszystkich kobiet, które chcą zajść w ciążę. Starania o ciążę Chciałabym napisać o czymś, co jest bardzo ważne dla wszystkich staraczek, a bardzo mało mówi się na ten temat. Kiedy zaczęłam starania o dziecko, po prostu w kolejnym cyklu przestałam stosować antykoncepcję, ustaliłam, kiedy są <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/jak-obliczyc-dni-plodne-i-nieplodne-wszystkie-metody-22354-r1/" target="_self" rel="noopener">dni płodne i codziennie uprawialiśmy z mężem seks. Mijały kolejne miesiące, a ciąży nie było. Myślałam, że coś źle obliczam, może przesunęła się owulacja. Stosowałam nawet testy owulacyjne. I nic! Potem moje obliczenia dni płodnych były znacznie utrudnione, bo pojawiły się plamienia. Dziś wiem, że w tej krwi mógł być zarodek, który nie miał szansy na przetrwanie. I to moja wina!!! Przez ten cały czas, gdy starałam się o dziecko, nie wykonałam żadnych badań, nie zgłosiłam się do ginekologa i nie powiedziałam, że planuję ciążę. Zrobiłam to dopiero po roku bezowocnych starań o dziecko. Wizyta u lekarza Lekarz zlecił badanie tarczycy i okazało się, że mam za wysokie TSH. To sygnał, że tarczyca nie pracuje prawidłowo (mam niedoczynność tarczycy). Zdaniem ginekologa nie miałam prawie żadnych szans na ciążę, a nawet gdybym zaszła, niedobór hormonów tarczycy mógłby doprowadzić do wczesnego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jakie-sa-przyczyny-poronienia-21820-r1/" target="_self" rel="noopener">poronienia. Dostałam skierowanie do endokrynologa, który już na wstępie (gdy zobaczył wynik TSH) wręczył mi receptę na lek zawierający syntetyczny hormon tarczycy. W aptece zapłaciłam 5 zł. To niesamowite, ale 2 miesiące później zobaczyłam dwie kreski na teście. A lada dzień urodzę synka. Powszechny problem z tarczycą Wiem od mojego lekarza, że niedoczynność tarczycy ma bardzo wiele kobiet w Polsce, ale często o tym nie wiedzą. Od lat nie zmieniono też norm TSH, górna granica dla kobiet wynosi 4,2, ale tak naprawdę do zajścia w ciążę nie może być więcej niż 2,5. Łatwo można to monitorować i obniżyć poziom TSH, tylko najpierw trzeba wiedzieć o problemie. Dziewczyny, badajcie się! Od redakcji: Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca rytunowe oznaczanie stężenia TSH u kobiet planujących ciążę. Zdaniem polskich endokrynologów zaburzenia tarczycy ma ponad 20 proc. mieszkańców naszego kraju – przede wszystkim kobiety. Niedoczynność tarczycy może utrudniać zajście w ciążę (występują cykle bezowulacyjne, miesiączki są nieregularne) lub negatywnie wpływać na rozwój płodu. W pierwszym trymestrze ciąży, kiedy tarczyca płodu nie produkuje jeszcze hormonów, jedynym ich źródłem jest tarczyca matki. Dlatego tak ważne jest, by jeszcze przed zajściem w ciążę wykonać badanie hormonów tarczycy (z krwi) i określić poziom TSH. Dzięki temu można w porę dostarczyć organizmowi syntetyczny hormon – identyczny z naturalnym. Dawkę zawsze dobiera endokrynolog. Zobacz także: Masz problem z płodnością – przebadaj tarczycę <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/hashimoto-a-plodnosc-i-ciaza-jakie-badania-zrobic-przed-ciaza-16864-r1/" target="_self" rel="noopener">Jak choroba Hashimoto wpływa na płodność? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/planowanie-ciazy-trzy-miesiace-przed-ciaza-lista-badan-przed-ciaza-7277-r1/" target="_self" rel="noopener">12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą
Czy grypa może utrudnić zajście w ciążę?
Jesteś w trakcie starania o ciążę i dopadła cię grypa? Sprawdź, czy infekcja może zaszkodzić płodności. O tym, jak grypa wpływa na płodność kobiety i owulację opowiedział nam ginekolog z kliniki leczenia niepłodności InviMed.
Grypa może utrudnić zajście w ciążę. Tego typu infekcja i wszystkie choroby, przebiegające z gorączką, mogą zaburzać cykl miesiączkowy oraz wpływać na owulację, a więc na płodność. Przeczytaj, jak dokładnie grypa może wpłynąć na twoje zdrowie i płodność w czasie, gdy starasz się o dziecko (obliczasz dni płodne) oraz we wczesnej ciąży. Okres spóźnia się przez grypę Kilku-, a nawet kilkunastodniowe opóźnienie okresu może być konsekwencją silnej infekcji (nie tylko układu rozrodczego, ale też np. grypy, anginy). Wydłużenie lub skrócenie cyklu miesiączkowego zwykle w konsekwencji związane jest z brakiem owulacji, a co za tym idzie niemożnością zajścia w ciążę w danym cyklu (bezowulacyjnym). Drugim aspektem konsekwencji gorączki jest jakość komórki jajowej. Cykl miesiączkowy nie zawsze jest bezowulacyjny, ale w wyniku choroby komórka jajowa może stać się niezdolna na zapłodnienia. Jest to w pewnym sensie samoobrona organizmu przed zajściem w ciążę w okresie nieodpowiednim. Jednak już w następnym cyklu, gdy grypa minie, wszystko powinno wrócić do normy. Grypa czy infekcje grypopodobne są więc stanem przejściowym i jeśli przebiegają bez powikłań nie pozostawiają trwałych następstw dla płodności. Co może wywołać zaburzenia miesiączki? Płodność kobiety uwarunkowana jest bardzo wieloma czynnikami. Jednym z nich jest prawidłowo funkcjonujący cykl miesiączkowy, który może zostać zaburzony w wyniku działania kilku czynników. Nalezą do nich: Nadmierny wysiłek fizyczny Podróż, zmiana klimatu, strefy czasowej Stres Zbyt restrykcyjna dieta osłabiająca organizm Niektóre leki Zaburzenia hormonalne (kłopoty z tarczycą, hiperprolaktynemia, zespół policystycznych jajników – PCOS) Infekcja, np. grypa Grypa we wczesnej ciąży Infekcje we wczesnej ciąży (zwłaszcza te przebiegające z wysoką gorączką) mogą zaburzać prawidłowy rozwój zarodka prowadząc do wad wrodzonych lub poronienia. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań grypy u kobiet w ciąży, wszystkim kobietom starającym się o dziecko, jak również już będącym w ciąży, zaleca się przede wszystkim działania profilaktyczne: Zapobieganie infekcjom (unikanie dużych skupisk ludzkich, szczególne zastosowanie zasad higieny, stosowanie zasad zdrowego odżywiania) i rozważenie szczepienia przeciwko grypie. Stosowanie urozmaiconej diety (pełnej witamin i mikroelementów, warto zadbać o dietę "przeciwgrypową" bogatą w produkty zawierające dużo witaminy C i niszczące drobnoustroje np. czosnek) Prowadzenie trybu życia wzmacniającego odporność – zadbanie o regularną aktywność ruchową Grypa to choroba wywoływana przez wirusy. Można się nią zarazić najczęściej drogą kropelkową. Wirus grypy atakuje drogi oddechowe, ale choroba rozwija się w całym organizmie, o czym świadczą liczne objawy ogólnoustrojowe: gorączka, bóle stawowo mięśniowe, a w dalszej kolejności objawy infekcji lokalnej: bóle gardła, katar, kaszel, a nawet bóle żołądkowe i biegunka, zwłaszcza przy następujących w kolejnych dniach powikłaniach grypy. Przebieg i czas trwania choroby zależą od sił odpornościowych organizmu oraz od rodzaju wirusa. Przechorowanie zapewnia nam ochronę w postaci przeciwciał we krwi, ale niestety tylko przed szczepem, który nas zaatakował. Ma to związek z dużą zmiennością wirusa, który ulega dużym modyfikacjom. Infekcje o objawach podobnych do grypy, równie groźnych w przebiegu i powikłaniach mogą wywoływać również wirusy grypopodobne. Przeczytaj także: 8 dziwnych czynników, które wpływają na płodność Zaburzenia hormonalne przez złą dietę Jak obliczyć dni płodne? – film Konsultacja merytoryczna lek. med. Krzysztof Żórawski specjalista ginekolog-położnik z Kliniki Leczenia Niepłodności InviMed we Wrocławiu
10 metod, by obliczyć dni płodne i niepłodne
Jeśli przygotowujesz się do ciąży, musisz wiedzieć, kiedy dokładnie masz dni płodne i niepłodne. Poznaj różne metody ustalania daty owulacji i najlepszych dni na starania o dziecko.
Jak schudnąć przy niedoczynności tarczycy? Odpowiada dietetyk
Czemu piszemy o tym dla kobiet starających się o dziecko? Eksperci podkreślają, że nadwaga utrudnia zajście w ciążę. Sęk w tym, że kobiety z niedoczynnością tarczycy mogą mieć duży problem z tym, żeby schudnąć. Sprawdź, co w takiej sytuacji radzi dietetyk.
Niedoczynność tarczycy może utrudniać i wydłużać starania o dziecko. W pierwszej kolejności powinnaś zgłosić się na konsultację do endokrynologa, który ustali przyczynę niedoboru hormonów tarczycy i dobierze odpowiednią metodę leczenia. Z drugiej strony, jeśli już wiesz, że masz niedoczynność tarczycy (zbyt wysokie TSH to sygnał, że możesz mieć kłopoty z płodnością), powinnaś zwrócić większą uwagę na swoją dietę. Odpowiednio dobrane menu będzie wspomagać pracę tarczycy, łatwiej też będzie utrzymać optymalną wagę lub spróbować schudnąć. Poprawi się też twoja płodność! Nasz ekspert - dr inż. Tomasz Czernecki, dietetyk genetyczny z laboratorium Vitagenum - przygotował zalecenia dietetyczne dla kobiet z niedoczynnością tarczycy. Przeczytaj: Masz problem z płodnością? Przebadaj tarczycę! Dieta odchudzająca przy niedoczynności tarczycy Najważniejszym i podstawowym elementem, którzy będzie wpływał na efektywność diety w niedoczynności tarczycy jest ustabilizowana gospodarka hormonalna. Zanim więc zabierzesz się za odchudzanie, zgłoś się do endokrynologa. Nie stosuj drakońskich diet odchudzających. Niestety, niedoczynność tarczycy nie jest naszym sprzymierzeńcem, w przypadku odchudzania. Tarczyca odpowiada nawet za ok. 30% spoczynkowej przemiany materii. Kobiety z niedoczynnością tarczycy nie powinny stosować drastycznych diet w celu obniżenia zawartości tkanki tłuszczowej. Niedobór białka i energii w pożywieniu będzie dodatkowo zaburzał funkcje tarczycy. Poznaj: 12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą Co jeść przy niedoczynności tarczycy? Menu dla kobiety z niedoczynnością tarczycy powinno zawierać produkty wspomagające tarczycę. Należą do nich: Pełnowartościowe białko, pochodzące głównie z chudych ryb, mięsa i jaj. Produkty te stanowią źródło cennego aminokwasu - tyrozyny, który jest niezbędny w produkcji hormonów tarczycy. Produkty bogate w kwasy omega-3 (ryby, orzechy, pestki, oleje roślinne). Te kwasy tłuszczowe biorą udział w przekształcaniu hormonów tarczycy oraz poprawiają wrażliwość naszych tkanek na ich działanie. Produkty o niskim indeksie glikemicznym. W schorzeniach tarczycy pojawiają się problemy związane z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Może pojawić się konieczność ograniczenia ilości przyjmowanych węglowodanów. Dobrym rozwiązaniem będzie również wykonanie badań genetycznych w kierunki nietolerancji glutenu, ponieważ tę przypadłość o wiele częściej obserwuje się u osób ze schorzeniami tarczycy. Spożywanie glutenu w tym przypadku wpływa na zaburzenie poziomów hormonów tarczycy. Żywność bogata w jod, do której zaliczamy owoce morza, ryby. W przypadku niedoczynności tarczycy typu Hashimoto należy jednak być ostrożną z ilością spożywanego jodu, a na pewno nie wprowadzać jego suplementacji. Produkty bogate w minerały: żelazo (chuda wieprzowina, wołowina, wątróbka, żółtko jaja), selen (orzechy brazylijskie, dorsz, tuńczyk, halibut), cynk (pestki dyni, kasza gryczana, jaja). Witamina D3. Naturalnie witaminę tę znajdziemy w tłustych rybach, grzybach, jednak sama dieta nie wystarczy i konieczna jest dodatkowa suplementacja. Witaminy przeciwutleniające A, C, E. Pomogą one walczyć ze stanem zapalnym, który występuje przy niedoczynności tarczycy. Witaminę A znajdziemy głównie w czerwono-pomarańczowych warzywach np. dyni, papryce oraz żółtku jaja, w witaminę C szczególnie bogata jest czarna porzeczka, dzika róża czy pietruszka. Witamina E występuje głównie w olejach roślinnych. Zobacz: Dieta na płodność - baza składników dla niej i dla niego Czego unikać w diecie przy niedoczynności tarczycy? Jeśli masz niedoczynność tarczycy, staraj się, by w twojej diecie nie było: Produktów wysokoprzetworzonych. Produktów zawierających substancje wolotwórcze, czyli związki, które po połączeniu z jodem uniemożliwiają produkcję hormonów tarczycy. Obecne są one w takich produktach jak: brokuł, brukselka, kalafior, kapusta, rzepa, warzywa kapustne, soja. Obróbka termiczna zmniejsza jednak ilość tych substancji nawet o 30%, więc umiarkowane ich spożycie jest dozwolone. Zobacz także: Kalendarz dni płodnych Czy można obniżyć poziom estrogenów dietą? Ginekolog ostrzega: waga wpływa na płodność! Konsultacja merytoryczna dr inż. Tomasz Czernecki Dietetyk genetyczny, pracownik naukowy Katedry Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, współzałożyciel laboratorium Vitagenum
Masz zaburzenia hormonalne? To może być wina złej diety
Wyniki badań hormonalnych odbiegają od normy? Przeczytaj, jakie produkty w diecie mogą powodować zaburzenia poziomu hormonów u kobiet i mężczyzn. Poznaj zalecenia dietetyka dla par starających się o dziecko.
Jakie produkty w diecie mogą powodować zaburzenia hormonalne wyjaśnia dr inż. Tomasz Czernecki, dietetyk genetyczny z laboratorium Vitagenum. Zdaniem eksperta, pary starające się o dziecko powinny zwracać uwagę na jakość i ilość produktów w diecie. Zwłaszcza tych, które mogą wpływać na poziom hormonów, np. estrogenów. U kobiet zła dieta może być przyczyną zaburzeń miesiączki (trudniej obliczyć dni płodne), zaś u mężczyzn może pogorszyć się jakość nasienia. Zaburzenia hormonalne a dieta – wskazówki dla kobiet Twoja płodność zależy od odpowiedniego poziomu hormonów. Jeśli starasz się o dziecko, dbaj o to, by twoja dieta nie powodowała zaburzeń hormonalnych. Oto zalecenia dietetyczne dla przyszłej mamy: Kontroluj ilość błonnika. Kobiety starające się o dziecko powinny ostrożnie podchodzić do ilości produktów wysokobłonnikowych, np. z otrębami, jeżeli ich dieta uboga jest w tłuszcze. W tym przypadku może dojść do obniżenia stężenia żeńskich hormonów płciowych. Jedz soję. Kobiety, w przeciwieństwie do mężczyzn, powinny sięgnąć po soję i produkty sojowe oraz pamiętać o prawidłowej podaży witaminy D3 i kwasu foliowego, a najlepiej folianów obecnych w zielonych warzywach. Nie stosuj drakońskich diet odchudzających. Do zaburzeń hormonalnych może doprowadzić jadłospis o zbyt małej podaży energii i nadmierna redukcja (odchudzanie) tkanki tłuszczowej. Kobiety z nadwagą również będą miały problem z utrzymaniem równowagi hormonalnej, dlatego tak ważne jest utrzymanie prawidłowej zawartości tkanki tłuszczowej. Przeczytaj: Waga wpływa na płodność Zaburzenia hormonalne a dieta – wskazówki dla mężczyzn Jak wynika z badania przeprowadzonego w ramach kampanii „Płodny Polak”, co 8 mężczyzna nigdy nie zdecyduje się na zbadanie nasienia. Regularne badania krwi (włącznie z kontrolą poziomu hormonów) też robi niewielu. Tymczasem przyczyną braku ciąży i długich starań o dziecko mogą być zaburzenia hormonalne (i związana z nimi niepłodność) po stronie mężczyzny. Bywa, że przyczyną złych wyników badań hormonalnych nie jest choroba, tylko... zła dieta. Oto zalecenia dietetyczne dla przyszłych ojców: Unikaj bisfenolu. W przypadku mężczyzn niekorzystny wpływ na zachowania równowagi hormonalnej mogą wywierać produkty, które stanowią źródło syntetycznych estrogenów. Bisfenolu A (BPA) może nie znajdziemy w żywności, ale związek ten otacza nas każdego dnia. Może wchodzić w skład butelek, z których pijemy wodę lub innych plastikowych pojemników z którymi żywność ma kontakt. Szczególnie niebezpieczne może okazać się podgrzewanie posiłków w plastikowych pojemnikach, które nie są do tego przystosowane lub ogrzewanie pożywienia w puszkach metalowych (np. gotowanie mleka kondensowanego lub karmelu w puszce). Spotykamy się z nim również robiąc zakupy w sklepie, gdyż każdy paragon stanowi jego źródło. Co ciekawe, z uwagi na jego szkodliwość, zabronione jest wykorzystywanie BPA do produkcji butelek dla dzieci. Zrezygnuj z tłustych serów. Mężczyźni będący miłośnikami tłustych serów, pełnotłustych przetworów mlecznych, jeżeli starają się o dziecko, powinni ograniczyć ilość tych produktów w swojej diecie. Nie oddziałują one pozytywnie na jakość nasienia. Dobrym rozwiązaniem będzie zamiana pełnotłustych produktów mlecznych na te o obniżonej zawartości tłuszczu np. śmietany na jogurt. Wysokie spożycie produktów, które stanowią źródło nasyconych kwasów tłuszczowych, negatywnie wpływa na budowę morfologiczną plemników. Warto zamiast większej ilości tych tłuszczy włączyć do diety kwasy tłuszczowe omega-3. Ogranicz ilość soi. Spożycie soi i jej produktów oraz smażonych potraw, nawet 1 lub 2 razy w tygodniu, może wywierać negatywny wpływ na objętość nasienia. Nie pij słodkich napojów typu cola. Niewskazane jest spożycie napojów typu cola w ilości 1-3 butelek w tygodniu. Jeżeli włączamy je do diety ze względu na ich właściwości pobudzające - warto je zastąpić kawą. Nawet 1 filiżanka kawy tygodniowo powoduje wzrost jakości nasienia. Przeczytaj także: Jak poprawić jakość plemników? Najczęstsze przyczyny męskiej niepłodności 12 badań, które trzeba zrobić przed ciążą Konsultacja merytoryczna dr inż. Tomasz Czernecki Dietetyk genetyczny, pracownik naukowy Katedry Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, współzałożyciel laboratorium Vitagenum
Czy można obniżyć poziom estrogenów dietą?
Odpowiedni poziom estrogenów, czyli żeńskich hormonów, ma wpływ na płodność i regularność miesiączek. Zapytaliśmy dietetyka, czy zaburzenia hormonalne związane z nadmiarem estrogenów w organizmie można pokonać dietą.
Poziom estrogenów w organizmie można obniżyć dietą. Potwierdza to nasz ekspert – dr inż. Tomasz Czernecki, dietetyk genetyczny, współzałożyciel laboratorium Vitagenum. Możliwość obniżenia poziomu żeńskich hormonów to ważna informacja dla kobiet, które starają się o ciążę. Zbyt wysoki poziom estrogenów powoduje zaburzenia hormonalne (np. nieregularne miesiączki) i może utrudniać obliczanie dni płodnych. Przeczytaj, co powinnaś zrobić i jak zmienić swoją dietę, by obniżyć poziom estrogenów w organizmie: Nie pij alkoholu. By obniżyć poziom estrogenów, trzeba zacząć od unikania składników i produktów, które powodują wzrost tych hormonów. Należy do nich przede wszystkim alkohol. Unikaj szkodliwych substancji chemicznych. Spożywając produkty spożywcze, które zapakowanie są w plastikowe opakowania, czy też dotykając palcami paragonów sklepowych wydrukowanych na drukarkach termicznych (to te ciemniejące pod wpływem ciepła i słońca) możemy dostarczać naszemu organizmowi BPA, czyli bisfenolu A. Związek ten wpływa na wzrost poziomu estrogenu w organizmie i może powodować zaburzenia hormonalne. Zmień dietę. Jeśli chcesz obniżyć poziom estrogenów, w twojej diecie powinny znaleźć się przede wszystkim składniki i produkty, które wpływają na metabolizm tych hormonów w organizmie. Zaliczamy do nich: Witaminy z grupy B (ziarna zbóż, drożdże, wątróbka, fasola) Witaminę E (orzechy laskowe, migdały, pestki dyni) Cynk (pestki dyni, owoce morza) Selen (orzechy brazylijskie, rośliny strączkowe) Magnez (pestki dyni, kakao, otręby pszenne, migdały) Kwasy tłuszczowe omega-3 (ryby morskie, orzechy, oleje roślinne, siemię lniane) Rośliny krzyżowe (brokuły, kalafior, brukselka) Flawonoidy, które znajdują się m.in. w skórce grejpfrutów, pomarańczy Zieloną herbatę Zobacz: Dieta na płodność – baza składników dla niej i dla niego Na obniżenie poziomu estrogenów wpływa również dieta śródziemnomorska. W diecie tej stosuje się tłuszcze roślinne zawierające nienasycone kwasy tłuszczowe (oleje, oliwy, orzechy, ryby), unika zaś tłuszczów nasyconych (masła, smalcu, tłustego mięsa, jaj). Zaleca się również ograniczenie słodyczy, białego pieczywa, napojów słodzonych, tłustego mięsa. Zobacz także: Kalendarz dni płodnych Jak waga wpływa na płodność Wapń w diecie kobiety starającej się o dziecko Konsultacja merytoryczna dr inż. Tomasz Czernecki Dietetyk genetyczny, pracownik naukowy Katedry Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, współzałożyciel laboratorium Vitagenum
Nie masz ochoty na seks? A może wręcz odwrotnie – nie potrafisz przestać o nim myśleć? Przyczyny każdej z opcji szukaj w sobie, a konkretnie w wynikach swoich badań hormonalnych. Oto lista hormonów, które władają twoim pożądaniem.
Hormony mają wpływ na organizm nie tylko w okresie dojrzewania. Mogą one modyfikować aktywność seksualną przez całe życie kobiety i sterować libido. Najważniejsze hormony, od których zależy apetyt na seks, to: Endorfiny – organiczne związki chemiczne pochodzenia białkowego, podobne budową do morfiny - stąd nazwa endo (wewnętrzna) morfina. Endorfiny wytwarzane są w tych obszarach mózgu, które są odpowiedzialne za uczucia i emocje. Sprzyjają dobremu samopoczuciu, łagodzą ból, eliminują stres, a w niektórych sytuacjach (jak np. podczas seksu) wywołują stany euforyczne. Duża ilość tych hormonów jest wydzielana również wtedy, gdy jesteśmy zakochane. Podczas satysfakcjonującego współżycia ich poziom wzrasta nawet dwustukrotnie! Jeśli wydzielanie endorfin jest na niskim poziomie, wówczas jakość życia seksualnego gwałtowanie spada. Ważne jest więc, aby ich wytwarzanie nie było zaburzone – wzrostowi endorfin sprzyja np. sportowa rywalizacja, spożywanie czekolady i niektórych ostrych przypraw np. chili oraz przyjmowanie pewnych rodzajów tabletek antykoncepcyjnych, np. tych na bazie octanu chlormadinonu. Estrogeny – to nazwa dla trzech podobnych chemiczne hormonów: estronu, estriolu i estradiolu. Produkowane są one w jajnikach, nadnerczach i przez adipocyty, czyli komórki tkanki tłuszczowej. Oprócz tego, że wpływają na kształtowanie się kobiecej sylwetki, psychikę i emocje nie pozostają obojętne także na poziom libido. Odpowiadają przede wszystkim za sterowanie seksualnymi reakcjami. Poprzez wpływ na centralny i obwodowy układ nerwowy włączają "odbiór seksualny". Co ciekawe, podczas karmienia piersią poziom estrogenów jest tak niski, że kobiety w tym okresie mają bardzo niewielką ochotę na zbliżenia. Przeczytaj: Jak rozpoznać nadmiar i niedobór estrogenów? Testosteron – główny naturalny androgen, czyli męski hormon płciowy. U kobiet produkowany jest przede wszystkim w nadnerczach i jajnikach. Jego główne funkcje to utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu oraz wysokiej formie fizycznej i seksualnej. Kobiety mające wyższy poziom tego hormonu charakteryzuje większy apetyt seksualny - dodatkowo wzmaga on pożądanie i siłę orgazmu. Przeczytaj: Orgazm mierzony w decybelach Progesteron – hormon niezbędny do owulacji. Jego zadaniem jest przygotowanie macicy do zagnieżdżenia się komórki jajowej i utrzymania ciąży. Wytwarzany jest przez jajniki, a także łożysko (jeśli kobieta jest w ciąży). Wpływa na organizm kobiety zwłaszcza po owulacji – wówczas poziom progesteronu wzrasta, co skutkuje wyciszeniem libido. Prolaktyna - na poziom libido wpływa między innymi także prolaktyna – hormon w najwyższym stężeniu występujący u kobiet po porodzie. Wysoki poziom prolaktyny blokuje owulację i obniża popęd płciowy. To naturalnie występujące zjawisko mające na celu zapobieganie kolejnemu, zbyt szybkiemu poczęciu. Prolaktyna daje organizmowi matki czas na zregenerowanie się i pozwala skupić się na opiece nad dzieckiem. Dopamina – jeden z najważniejszych neuroprzekaźników, który m.in. sprzyja prawidłowemu działaniu układu nerwowego. Dzięki niej mamy też ochotę na seks. Hormon ten przekazuje impulsy nerwowe do mózgu, pobudzając go, podwyższając nastrój i powodując uczucie przyjemności i euforii. Hormony tarczycy - nie każda z nas będzie kojarzyła tarczycę z ochotą na seks bądź jej brakiem. Tymczasem przy niedoczynności tarczycy lub przy chorobie Hashimoto (przewlekłym zapaleniu tarczycy) występuje obniżone libido. W takim wypadku konieczna jest wizyta u specjalisty, przeprowadzenie badań poziomu poszczególnych hormonów tarczycy i dobranie odpowiedniego leczenia. Warto mieć na uwadze fakt, że choroba Hashimoto jest nazywana często chorobą cywilizacyjną XXI wieku i wiele kobiet nawet nie zdaje sobie sprawy, że na nią cierpią. Przeczytaj także: Kiedy masz dni płodne, piękniejesz! 5 zalet długiej gry wstępnej Zaburzenia hormonalne, jak je rozpoznać? Konsultacja merytoryczna dr n. med. Andrzej Depko Neurolog, specjalista seksuolog, jest m.in. prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej, superwizorem psychoterapii zaburzeń seksualnych i członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego
Kobieta zmienną jest. Czemu? Za sprawą estrogenów, czyli żeńskich hormonów, które mają wpływ na wygląd, psychikę, płodność i libido kobiety. Sprawdź, jak rozpoznać zaburzenia hormonalne, gdy występuje nadmiar lub niedobór estrogenów.
Estrogeny to hormony płciowe, które najważniejszą rolę odgrywają w organizmie kobiety, ale są też potrzebne mężczyznom (ich niedobór w jądrach może powodować bezpłodność). Jaka jest rola estrogenów w organizmie kobiety? Główną funkcją estrogenów jest sterowanie rozwojem narządów płciowych, cyklem miesiączkowym. Szczególną rolę odgrywają w pierwszej fazie cyklu, w której stymulują rozrost błony śluzowej macicy i przygotowują ją do implantacji zarodka. Estrogeny mają też wpływ na poziom cholesterolu, gospodarkę wapniową (zapobiegają osteoporozie). Jakie hormony należą do grupy estrogenów? Tak naprawdę estrogeny to cała grupa hormonów będących różnymi postaciami estrogenu. estron estriol estradiol estetrol (wytwarzany tylko w ciąży) Gdzie są wytwarzane estrogeny? U mężczyzny estrogeny produkowane są przez jądra i korę nadnerczy. U kobiety – w jajnikach oraz w niewielkim stopniu w innych tkankach: tkance tłuszczowej, kościach, mózgu, łożysku. Od czego zależy poziom estrogenów? Jest wiele czynników, które mogą zmieniać poziom estrogenów i powodować zaburzenia hormonalne. Ogromne znaczenie ma dieta, wysiłek fizyczny, stres, wiek i geny. Poziom estrogenów w organizmie kobiety sterowany jest przez przysadkę mózgową i zmienia się w trakcie całego cyklu miesiączkowego. Najniższe stężenie estrogenów występuje podczas miesiączki, w fazie pęcherzykowej cały czas wzrasta aż do momentu owulacji, a spada w fazie ciałka żółtego. W fazie ciałka żółtego estrogeny wydzielane są w bardzo niewielkiej ilości przez ciałko żółte. Po menopauzie czynność wydzielnicza jajników ustaje, co prowadzi do niedoboru estrogenów. Jakie są skutki niedoboru estrogenów u kobiety? zaburzenia miesiączkowania (np. cykle bezowulacyjne) niepłodność osteoporoza objawy związane z zanikiem cech płciowych (obniżenie barwy głosu, hirsutyzm, męska sylwetka) Jakie są skutki nadmiaru estrogenów? zaburzenia miesiączkowania zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepów i zatorów nadmierny przyrost błony śluzowej macicy obrzęki przyrost masy ciała migreny nudności, wymioty powiększenie piersi zaburzenia pracy wątroby Przeczytaj: Prawdy i mity o zaburzeniach miesiączki
Witamina D jest potrzebna kobietom, które chcą zajść w ciążę
Często słyszysz, że mieszkańcy Polski mają niedobory witaminy D? To prawda. A ponieważ witamina D wspomaga płodność kobiety, powinnaś zwrócić uwagę na ten składnik w swojej diecie lub przyjmować suplementy zalecone przez lekarza.
Dlaczego witamina D jest ważna dla kobiety w trakcie starania o ciążę? Badania wykazały, że witamina D wspomaga płodność kobiety, bo poprawia gospodarkę hormonalną i proces rozrodu, hamuje rozrost endometrium. Receptor witaminy D (VDR) oraz enzymy metabolizujące tę witaminę wykryto w tkankach rozrodczych u wszystkich badanych kobiet. Witamina D jest niezbędna do produkcji hormonów koniecznych do prawidłowego przebiegu owulacji. Niskie stężenia witaminy D obserwuje się u kobiet z zaburzeniami metabolicznymi i endokrynologicznymi. Np. u kobiet z PCOS (zespołem policystycznych jajników) niskie stężenie 25-hydroksywitaminy D (25(OH)D) jest związane z występowaniem otyłości. Zobacz: Co jeść przy PCOS, gdy starasz się o dziecko - film Jaka dzienna dawka witaminy D jest potrzebna kobiecie, która chce zajść w ciążę? Dzienne zapotrzebowanie na witaminę D wynosi 400-800 mikrogramów na dobę. Jakie są najlepsze źródła witaminy D? Witaminy D3 najwięcej jest w tłustych rybach (śledź, makrele, łosoś, sardynki), tranie, olejach rybnych, jajach (głównie w żółtku), mleku pełnotłustym w proszku, maśle, tłustych serach, wątróbce. Witamina D3 jest też nazywana "słoneczną" witaminą, ponieważ w 80% jest syntetyzowana w skórze pod wpływem promieni UV. Natomiast pozostałe 20% pochodzi z diety. Z tego powodu specjaliści zalecają, by podczas słonecznych dni wystawiać przedramiona i nogi na słońce (bez smarowania się kremami z wysokimi filtrami) przez 15 minut dziennie ‒ najlepiej w godzinach 10.00-15.00. Witaminy na płodność i w ciąży - sprawdź opinie Czy kobiety, które planują potomstwo powinny suplementować witaminę D? Jeszcze przed ciążą warto przyjmować preparaty witaminy D3 (cholekalcyferol). Dawka tego związku powinna być ustalona indywidualnie z lekarzem po uprzednim wykonaniu badania na stężenie witaminy D we krwi. Więcej na temat: Nie możesz zajść w ciążę? Zbadaj jajniki! Czy endometrioza wyklucza zajście w ciążę? Skutki niedoboru witaminy D w ciąży Prawdy i mity o zaburzeniach miesiączki
Prawdziwe historie: jedna mała tabletka zmieniła wszystko
Bywa czasem tak, że terapia, która ma ułatwić kobiecie zajście w upragnioną ciążę, znacznie pogarsza samopoczucie. Co wtedy robić? Brać dalej tabletki i cierpieć, czy szukać innego rozwiązania? Poznaj historię Agnieszki.
Spędzaliśmy dwutygodniowe wakacje w Grecji. My zakochani, szczęśliwi, nad nami cudowne słońce... Jak co wieczór graliśmy w hotelu w różne gry. Wokół nas było dużo ludzi, bawiły się dzieci, był szum i zgiełk. Tym razem jednak wydarzyło się coś wyjątkowego. Nagle malutka dziewczynka jak zahipnotyzowana (wpatrzona w jeden punkt) przeszła przez calutki dziedziniec prosto do naszego stolika, chwyciła małą czerwoną kostkę, której używaliśmy akurat do gry i zapytała mojego chłopaka słodkim głosikiem: „Cio to?”. Ludzie byli zdumieni dlaczego podeszła właśnie do niego, jak to możliwe, że nic jej po drodze nie rozproszyło. Mój chłopak (twardy, niedostępny, zapatrzony we mnie i nasze beztroskie życie), nagle cały się rozpłynął. Dziewczynka skruszyła coś w jego sercu. Jego twarz przemieniała się z sekundy na sekundę. Widziałam na niej: niepewność, miłość, radość, ogromne szczęście. Na koniec jego mina znaczyła tylko jedno: „Chcę mieć dziecko”. Przeczytaj: Narodziny ojca Kiedy on pragnie dziecka Temat ucichł. Wróciliśmy z wakacji. Minęło parę miesięcy, aż któregoś poranka mój chłopak wyszeptał mi do ucha: „Kochanie, chcę mieć z tobą dziecko”. Przeszły mi ciarki po całym ciele. Przemyślałam sprawę jeszcze przez miesiąc i ... odważyłam się. Miałam wszystko zaplanowane: staramy się, zachodzę w ciążę i wszystko jest pięknie. Jednak życie pisze własne scenariusze. Po półrocznych bezskutecznych staraniach o ciążę postanowiłam skonsultować się z lekarzem. Na wyniki czekałam jak na wyrok. U mojego partnera wszystko OK. A u mnie? Problemem były hormony. Sprawdź, jak rozpoznać zaburzenia hormonalne Problemy hormonalne a ciąża Zaczęło się... jedne leki, drugie leki, trzecie leki, dezorientacja, zmiany nastroju, problemy z koordynacją ruchową. Co miesiąc robiłam test ciążowy, co miesiąc był negatywny i za każdym razem, czułam, jak narasta we mnie frustracja i złość. Mój partner tego nie rozumiał. Jedyne, co usłyszał od lekarza, to że ma „perfect spermę”. Postanowiłam zmienić lekarza. Miałam dosyć faszerowania mnie lekami, po których strasznie się czułam, a efektów nie było. Leczenie niepłodności „Dzień dobry, nie mogę zajść w ciążę od prawie roku, biorę następujące leki, oto kalendarz z miesiączkami” – to wszystko, co powiedziałam nowemu lekarzowi. „Proszę zaczekać, muszę się zastanowić" – odpowiedział, po czym pogrążył się w głębokim myśleniu, kiwając się na fotelu i patrząc w sufit. Po około minucie spojrzał na mnie i powiedział: „Już wiem. Te leki regulują ilość hormonu w cyklu dobowym, czyli nie zapobiegają jego wahaniu w chwili, gdy staracie się o dziecko. Proszę wziąć inną tabletkę, przyjmuje się tylko jedną na miesiąc, a poziom hormonu jest niski przez całe trzydzieści dni”. Nie wiedziałam, czy dzięki tej zmianie zajdę w ciążę, ale byłam szczęśliwa, że mogę odstawić leki, po których tak źle się czułam. Wychodząc, zapytałam lekarza, kiedy znowu mam się do niego zgłosić. Spokojnym i pewnym tonem odparł: „Z ciążą”. Uśmiechnęłam się promiennie, bo po raz pierwszy wizja zajścia w ciążę wydała mi się naprawdę realna. Starania o dziecko Wzięłam przepisaną przez lekarza tabletkę. Tydzień później wypadały mi dni płodne. Kochaliśmy się dwa razy w odstępach dwudniowych. Cztery tygodnie później „zdałam” test ciążowy - pojawiły się bladoróżowe dwie kreski! Dziś mamy prześliczną ukochaną córeczkę. Zdrową, silną, mądrą. Powoli planujemy drugiego maluszka. Do dziś, wspominając czasem ze znajomymi ten trudny okres, powtarzam, że wszyscy biorą tabletki, by nie zachodzić w ciążę, ja musiałam wziąć swoją jedną tabletkę, by w nią zajść. Wyobraźcie sobie, jaka byłam szczęśliwa idąc do tego ginekologa, który widząc mnie zapewne pomyślał, że przychodzę z jakąś głupotą, a ja nic nie mówiłam, tylko położyłam mu wynik badania krwi potwierdzający ciążę. Jestem wdzięczna losowi za mądrych lekarzy. Nie poddawajcie się, dziewczyny. Próbujcie do skutku i szukajcie swojego idealnego lekarza, który pomoże wam w tym, byście mogły powiedzieć: „Udało się! Jesteśmy rodzicami!” Praca nadesłana przez Agnieszkę Mrozek na konkurs: Udało się! Jesteśmy rodzicami!
Jakie są najczęstsze przyczyny poronień?
Niewyleczony stan zapalny macicy może być jedną z przyczyn poronienia. O czym należy pamiętać planując kolejną ciążę?
Mamy jedno dziecko i bardzo chcemy mieć drugie. Niestety, niedawno po raz drugi poroniłam. Biorę jeszcze antybiotyki, bo po wyłyżeczkowaniu macicy pojawił się stan zapalny. Jak długo mamy teraz poczekać ze staraniami o ciążę? Co może być powodem kolejnego poronienia? Ola Najpierw, przed staraniami o dziecko, trzeba wyleczyć stan zapalny macicy. Gdy więc skończy Pani już brać antybiotyki, proszę zgłosić się do ginekologa na wizytę kontrolną, aby sprawdzić, czy zakażenie minęło. Stan zapalny może bowiem utrudniać zajście w ciążę. Dopiero potem będzie można zająć się szukaniem przyczyny poronienia. Zdarza się, że jej ustalenie mimo badań jest niemożliwe. Jedną z przyczyn mogą być: zmiany w budowie macicy (np. zrosty wewnątrzmaciczne, niewydolność szyjki macicy) zaburzenia hormonalne, wady genetyczne, infekcje. Duże znaczenie mają też zaburzenia immunologiczne oraz wrodzone zaburzenia krzepnięcia krwi. Lekarz z pewnością zleci Pani wykonanie różnych badań. Na ich podstawie oceni też, kiedy najlepiej zaplanować następną ciążę. Sprawdź, co może utrudniać zajście w ciążę Konsultacja merytoryczna dr n. med. Bożena Kowalska-Raczyńska Specjalistka ginekologii i położnictwa, pracuje w klinice leczenia niepłodności Bocian