Pokolenie szoferów. Jak wozimy dzieci na zajęcia, tracąc po drodze własne życie i ich samodzielność
Jest wtorek, godzina siedemnasta trzydzieści, a my od godziny tkwimy w korku, próbując przetransportować nasze zmęczone dziecko z lekcji angielskiego na basen. W schowku stiu zimna, niedopita kawa, w głowie pulsuje lista zakupów, a z tylnego siedzenia dobiega jedynie cichy szelest odtwarzanej na tablecie bajki. Z miłości i troski o ich przyszłość zamieniłyśmy się w pełnoetatowych kierowców. Amerykański model „soccer mom", czyli matki wożącej dzieci z zajęć na zajęcia, sprawnie przeszczepił się na polski grunt. Zoptymalizowałyśmy ich i nasze życie tak bardzo, że po drodze zgubiłyśmy coś bezcennego: ich wolność i nasz święty spokój. Popołudnia współczesnych rodziców coraz częściej przypominają logistyczny majstersztyk. (na szczęście są wakacje!). W czasie roku szkolnego dzieci muszą dzisiaj ciężko pracować, uczęszczając na taniec, angielski, tenis, judo czy skrzypce. Wożone przez rodzica z zajęć na zajęcia wracają do domu prawie tak późno jak ich rodzice i tak samo jak oni padnięte ze zmęczenia. Ale czy zadałyśmy sobie pytanie, jaki koszt emocjonalny ponosimy my same i jakie życiowe kompetencje odbieramy w ten sposób naszym dzieciom? Życie na żółtym świetle i strach przed straconą szansą Kiedy nasze rodzicielstwo niechcący zmienia się w niekończący się projekt logistyczny, pierwszym, co tracimy, jest czas dla siebie. Dlaczego właściwie tak bardzo narzucamy sobie to tempo? Psychoterapeutka Amanda Staniszewska-Celer, pytana wywiadzie „Presja zajęć dodatkowych może zamienić się w wyścig zbrojeń" o skłonność rodziców do zapisywania najmłodszych na taką liczbę dodatkowych aktywności, zwraca uwagę, że najczęściej pojawia się obawa przed tzw. „straconą szansą”. Chcemy wyposażyć je w jak najwięcej narzędzi, by miały „lepszy start”. Niestety, często same wpadamy w pułapkę. Jak ostrzega Staniszewska-Celer, dochodzi tu mechanizm projekcji: sukcesy dziecka stają się przedłużeniem sukcesów rodzica. Presja, którą w ten sposób nakręcamy, sprawia, że dorosły nie bierze pod uwagę realnych zainteresowań i potrzeb samego dziecka. Zamiast czułej, uważnej mamy, nasze dzieci otrzymują kobietę skrajnie wyczerpaną, która zza kierownicy wydaje krótkie polecenia: „zjedz szybko bułkę”, „spakuj strój”. A my, w imię źle pojętego „dobra dziecka”, fundujemy sobie wypalenie. Zniknięcie podwórka i śmierć „kompetencji ulicznych” Wygoda i bezpieczeństwo, jakie daje podwożenie pod same drzwi szkoły czy domu kultury, mają jednak potężny koszt. Zabawa na podwórku to już czas przeszły, ponieważ po prostu nie ma na nią czasu. Odbieramy najmłodszym to, co możemy nazwać „kompetencjami ulicznymi” – umiejętność nawigowania po własnym mieście, radzenia sobie ze zmienną pogodą w drodze na przystanek, czy zwykłą zaradność w kontaktach z obcymi. Zamykając je w bezpiecznych, klimatyzowanych bańkach naszych samochodów, nieświadomie uczymy je bezradności. Tymczasem budowanie dojrzałej psychiki wymaga odpuszczenia kontroli z naszej strony. Psycholożka Angelika Rudszewska, mówiąc o adaptacji i wspieraniu rozwoju dzieci, podkreśla ( w artykule „Nie straszmy dziecka szkołą, ale też jej nie idealizujmy. Jak przygotować dziecko (i siebie) na pierwszy dzień w szkole”), że niezwykle istotną kwestią jest wzmacnianie u nich poczucia sprawczości. Jako przykład ekspertka podaje pozwolenie dziecku na wybór wyprawki szkolnej czy wyegzekwowanie samodzielnego spakowania plecaka. W szerszym, miejskim kontekście to właśnie sprawczość buduje pewność siebie nastolatka. Dziecko, które potrafi pojechać samo autobusem albo wynegocjować lepszą trasę powrotu, buduje bazę pod stabilne dorosłe życie. Zaufanie to najpiękniejsza inwestycja Pozwolenie synowi czy córce na powrót komunikacją miejską lub przejście kilkuset metrów do szkoły bez naszej asysty nie jest aktem rodzicielskiego zaniedbania. Wręcz przeciwnie – to wyraz najgłębszego zaufania. Kiedy zwalniamy blokadę nadopiekuńczości, zyskują na tym obie strony. Dziecko rozwija swoją wewnętrzną strukturę emocjonalną, a my z kolei odzyskujemy coś, o czym zapomniałyśmy: oddech. Ten czas, który do tej pory spędzałyśmy, trzymając nerwowo kierownicę w spalinach miasta, możemy wreszcie podarować sobie. Na powrót do własnej tożsamości. Nasze dzieci nie potrzebują prywatnego szofera ani kalendarza wypełnionego po brzegi. Potrzebują rodzica, który potrafi wyciągnąć kluczyki ze stacyjki, zatrzymać się i po prostu z nimi pobyć. Bo ostatecznie, najlepszą inwestycją w przyszłość młodego człowieka wcale nie jest elitarne CV, ale proste poczucie, że świat jest bezpiecznym miejscem, po którym potrafi iść o własnych siłach. Czytaj także: Avondvierdaagse to nie nowy, modny termin. To sposób Holendrów, by dzieci były szczęśliwsze ,,Czas to miłość”. Kiedy rodzicielstwo staje się projektem
Zajęcia dodatkowe dla dzieci – jak je wybrać, ile kosztują? Podpowiada psycholog
Zajęcia dodatkowe bez wątpienia powinny rozwijać pasję dziecka i sprawiać mu wiele radości. Jak wybrać zajęcia dodatkowe? Ile one kosztują? Wszelkie wątpliwości rodziców rozwiewa Justyna Korzeniewska, psycholog.
Zajęcia dodatkowe pomagają odkrywać indywidualne predyspozycje i zdolności dziecka. Dostarczają mu także wiele przyjemności, ale jeśli są źle dobrane i jest ich zbyt wiele, mogą frustrować i nudzić malucha. Psycholog Justyna Korzeniewska radzi, jak odpowiednio dobrać zajęcia dodatkowe dla dzieci. Spis treści: Zajęcia dodatkowe dla dzieci – jakie wybrać? Jakie są odpowiednie zajęcia dodatkowe dla przedszkolaka? Ile zajęć dodatkowych dla dziecka? Zajęcia dodatkowe w przedszkolu publicznym i niepublicznym Ile kosztują zajęcia dodatkowe? Rodzice powinni motywować, a nie wywierać presję Zajęcia dodatkowe dla dzieci – jakie wybrać? Dla dziecka w wieku przedszkolnym (3-6 rok życia) najlepsze są zajęcia ogólnorozwojowe, stymulujące wszechstronnie rozwój motoryczny i umysłowy. Starsze dzieci (w wieku szkolnym) najlepiej Wybierając zajęcia dodatkowe, trzeba brać pod uwagę wiek dziecka, jego temperament i usposobienie. Nieśmiałe dziecko nie będzie umiało zaprezentować swoich talentów w dużej grupie, nawet jeśli zajęcia będą odpowiednio dobrane do jego zainteresowań. Z kolei dziecko energiczne będzie źle się czuło w małej grupie i ciasnym pomieszczeniu. Jakie są odpowiednie zajęcia dodatkowe dla przedszkolaka? Najlepsze dla przedszkolaka będą zajęcia ruchowe, takie jak: Taniec – dla dzieci organizowane są np. zajęcia z tańca nowoczesnego lub klasycznego, balet. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/rytmika-zajecia-umuzykalniajace-dla-dzieci-w-wieku-przedszkolnym-26982-r1/">Rytmika – w przedszkolu jest obowiązkowa, ale poza placówką są też organizowane podobne zajęcia ogólnorozwojowe dla najmłodszych. Pływanie – najlepiej rozwija, bo trenuje wszystkie mięśnie. Sporty walki – dla przedszkolaków są organizowane zajęcia z karate, judo, aikido czy jogi dla dzieci. Równie ciekawe zajęcia dodatkowe to te, które zahaczają o sztukę, pobudzające kreatywność, polepszające zdolności manualne: Plastyczne – to m.in. rysunek, lepienie z plasteliny, wydzieranki, wyklejanki i inne techniki plastyczne, malarstwo, garncarstwo, origami. Muzyczne – to np. gra na instrumencie, śpiew, zespoły muzyczno-taneczne. Teatralne – to przede wszystkim kółka teatralne, ale też elementy tańca. Przedszkolaki dobrze odnajdą się także na zajęciach poznawczych: Językowe – czyli nauka języków obcych, np. angielskiego, niemieckiego czy hiszpańskiego, początkowo takie zajęcia powinny być prowadzone w formie zabawy. Techniczne – może to być np. robotyka. Komputerowe – nadają się raczej dla starszych kilkulatków, maluchy nie powinny spędzać zbyt dużo czasu przed monitorem komputera. Udział w zajęciach dodatkowych ogólnie rozwija i pozwala odkryć uzdolnienia dziecka, predyspozycje i talenty. Potem rodzicom zdecydowanie łatwiej będzie wybrać zajęcia dla dziecka w okresie szkolnym. Ile zajęć dodatkowych dla dziecka wybrać? Pamiętaj, żeby nie przeciążać dziecka zbyt dużą liczbą dodatkowych zajęć. Dzieci muszą mieć również czas na odrobienie pracy domowej, spędzenie czasu z rodziną lub po prostu relaks, a czasami muszą mieć też możliwość ponudzenia się. Dziecko powinno mieć wolne od dodatkowych zajęć minimum dwa dni w tygodniu, co oznacza, że zajęcia dodatkowe powinny się odbywać maksymalnie trzy razy w tygodniu. Liczba dodatkowych zajęć dla dzieci powinna być dobrana z dużą uważnością, biorąc pod uwagę indywidualne możliwości i chęci dziecka. Każde z zajęć dodatkowych jest dla dzieci pracą, nawet jeżeli prowadzone są w miłej atmosferze i w formie zabawy. Dziecko musi się na nich skoncentrować, uczyć nowych umiejętności, a także słuchać osoby prowadzącej i dostosować do zasad, które panują w grupie. Zajęcia dodatkowe w przedszkolu publicznym i niepublicznym – czego można się spodziewać? W przedszkolach publicznych są prowadzone zajęcia takie jak nauka języka obcego, rytmika, zajęcia plastyczne, taneczne i sportowe. Każde z tych zajęć jest prowadzone w ramach podstawy programowej, co oznacza, że są one bezpłatne i wliczają się w comiesięczne opłaty za przedszkole. W zależności od statutu istnieje także możliwość zorganizowania dodatkowych zajęć dla dzieci, wykraczających poza podstawę programową. Płatność za te zajęcia powinna być pokrywana przez przedszkole. Ze względu na charakter placówki, przedszkola prywatne zwykle oferują szeroką gammę zajęć dodatkowych. Część z nich zawarta jest w ofercie placówki i wlicza się w czesne, a za część zwykle trzeba dodatkowo płacić (np. za ceramikę, robotykę, programowanie). Opłaty i zakres zajęć dodatkowych zwykle ustala się w trakcie pierwszego zebrania w nowym roku szkolnym. Ile kosztują zajęcia dodatkowe dla dziecka? Cena zajęć dodatkowych uzależniona jest od ich częstotliwości i od tego, kto je prowadzi. Zajęcia prowadzone w miejskich ośrodkach kosztują nie więcej niż kilkadziesiąt złotych za miesiąc. W przypadku zajęć specjalistycznych, takich jak programowanie czy lekcje gry na instrumencie, prowadzonych przez osoby prywatne, ceny za zajęcia mogą przekraczać 100 a niekiedy nawet 200 złotych. Jest to zależne od liczby uczestników, doświadczenia nauczyciela, sprzętu i miasta. Rodzice powinni motywować, a nie wywierać presję Zajęcia dodatkowe dla dzieci wymagają zaangażowania i wysiłku, dlatego rodzice powinni doceniać nawet najmniejsze sukcesy, a nie tylko oczekiwać spektakularnych efektów. Nawet gdy dziecku coś nie wyjdzie, warto docenić jego wysiłek: „To była dobra próba”, „Ćwicz dalej, jesteś coraz lepszy!”, „Cieszę się, że się starasz!”. Taka motywacja działa na dziecko konstruktywnie i zachęca do dalszych starań, a nie rozczarowuje i zniechęca. Niedopuszczalne jest wywieranie na dziecku presji. Często jest to niezamierzone, ale bardzo niekorzystne, bo rodzic nie uświadamia sobie, że coś powinien zmienić w swoim zachowaniu. Niewinne pytania rodzica kierowane do dziecka po zajęciach: „Które miejsce zająłeś?”, „Czy twoja drużyna wygrała?”, „Kto będzie grał główną rolę?” sygnalizują, że on oczekuje tego pierwszego miejsca, wygranej, głównej roli. Właściwe, czyli wspierające, a nie obciążające pytania mamy lub taty w tej sytuacji to: „Jak się bawiłeś?”, „Co było dla ciebie dziś ciekawe?”, „Czy coś cię zaskoczyło, a może rozbawiło?”. Jeśli dziecko odniosło sukces i ma powód do dumy, z pewnością nie zapomni tym się pochwalić. Ważne, żeby zrobiło to spontanicznie, a nie w celu zaspokojenia oczekiwań rodziców. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/6-zabaw-ruchowych-dla-przedszkolaka-13544-r1/">Ulubione zabawy dzieci w przedszkolu [OPIS ZABAW] Ćwiczenia na wzrok dla dzieci. Sprawdź, jak w prosty sposób stymulować zmysł wzroku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/zajecia-adaptacyjne-dla-dzieci-4600-r1/">Zajęcia adaptacyjne w przedszkolu: jak wyglądają dni adaptacyjne? Konsultacja merytoryczna dr n. hum. Justyna Korzeniewska Psycholożka dziecięca, pracuje w Instytucie – Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka. W swojej praktyce zawodowej zajmuje się głównie pomocą dzieciom ciężko chorym i niepełnosprawnym
Rytmika w przedszkolu – co to jest, jak wygląda, czego uczy?
Rytmika w przedszkolu jest jednym z ulubionych zajęć przedszkolaków. Dzięki rytmice dzieci uczą się świadomego przeżywania muzyki – poprzez taniec, śpiew czy grę na instrumentach. Na czym polega rytmika i czy jest obowiązkowa? Jakie umiejętności rozwija u dziecka?
Rytmika w przedszkolu uczy poprzez zabawę. Właściwie poprowadzona uwrażliwia na sztukę już od najmłodszych lat, a także wspiera rozwój fizyczny i emocjonalny. Dzięki zajęciom muzycznym dziecko rozwija umiejętności słuchowe, muzyczne, motoryczne. Zabawy rytmiczne dla dzieci uczą koncentracji, wspierają pamięć i poprawiają sprawność fizyczną. Rytmika w przedszkolu – co to jest i jak wygląda? Rytmika to metoda wychowania muzycznego wymyślona i zapoczątkowana przez Emila Jaques-Dalcroze’a. Zajęcia z rytmiki są oparte przede wszystkim na zabawach muzyczno- ruchowych, podczas których dzieci: tańczą, śpiewają, grają na instrumentach. Rytmika uczy dzieci wyczuwać i słyszeć rytm. Podczas zajęć dzieci same próbują rytmicznie grać, śpiewać i tańczyć. Zarówno muzyka, jak i taniec mają działanie terapeutyczne oraz relaksacyjne, a także pozwalają dzieciom wyrazić siebie poprzez zapoznanie się z różnymi rodzajami sztuki. Rytmika powinna zostać prowadzona w luźnej, twórczej atmosferze, bez presji, tak by każde dziecko czuło się komfortowo. Dzieci, które regularnie uczęszczają na zajęcia z muzyki czy rytmiki, są bardziej inteligentne, co niejednokrotnie potwierdzały badania naukowe. Dodatkowo rytmika poprawia zdolność do uczenia się języków obcych. Część przedszkoli i żłóbków ma nawet w swojej ofercie muzyczne zajęcia z języków obcych. Czy rytmika jest obowiązkowa? Tak. W 2017 roku Ministerstwo Edukacji Narodowej (obecnie MEiN) wydało rozporządzenie, które uwzględnia rytmikę w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/edukacja/podstawa-programowa-wychowania-przedszkolnego-czyli-co-przedszkolak-umiec-powinien-23655-r1/">podstawie programowej w przedszkolach. Są to zajęcia obowiązkowe i muszą zostać prowadzone w każdej grupie wiekowej. Kto może prowadzić zajęcia i ile powinna trwać rytmika? Idealnym kandydatem na nauczyciela rytmiki jest osoba, która posiada wykształcenie muzyczne i pedagogiczne – najlepiej, by ukończyła na studiach specjalizację Rytmika. Aby dobrze wprowadzić dziecko w świat muzyki, nauczyciel powinien znać się na muzyce i ją rozumieć, a także umieć bardzo dobrze grać na instrumentach i, co ważne, czysto śpiewać. Jeśli zajęcia będą prowadzone przez osobę niekompetentną, nieprzeszkoloną i, co najgorsze, bez chęci i zapału do prowadzenia zajęć, wówczas dzieci mogą bardzo zniechęcić się do zajęć muzyczno-tanecznych. Nauczycielami rytmiki w przedszkolach nie zawsze zostają jednak osoby z wykształceniem muzycznym. Według rozporządzenia z 2017 roku zajęcia z rytmiki stanowią część podstawy programowej, powinien więc je prowadzić nauczyciel wychowania przedszkolnego. Rytmiki nie wyodrębniono jako zajęć koniecznych do poprowadzenia przez osobę z wyższymi kwalifikacjami. Czas trwania rytmiki nie jest ściśle określony. O długości zajęć decyduje dyrektor placówki, układając plan zajęć przedszkolaków. Przyjęło się jednak, że zajęcia trwają od 40 minut do godziny. Zabawy rytmiczne dla dzieci Zajęcia rytmiczne są dopasowywane do grupy wiekowej w przedszkolu, a także pory roku czy okoliczności. Prowadzący zajęcia planują bloki tematyczne z wyprzedzeniem: w okresie bożonarodzeniowym dzieci przygotowują w ramach zajęć z rytmiki jasełka, z kolei na Dzień Matki uczą się piosenek związanych z tym świętem. Najczęściej spotykane zabawy na rytmice to: uczenie się piosenek i ich wspólne śpiewanie, tworzenie układów tanecznych do muzyki, poruszanie się w rytm muzyki, zabawy ruchowe uwzględniające rytm muzyki (np. konkretny dźwięk każe dzieciom ruszyć się albo zatrzymać), zabawy wymagające wydawania dźwięków przez dzieci (np. ciepło-zimno), quizy muzyczne typu „Jaka to melodia?”. Co daje rytmika w przedszkolu? Regularne uczęszczanie na rytmikę to same korzyści dla dziecka. Dziecko nie musi stać się zawodowym muzykiem, aby czerpać z niej przyjemność. Co daje rytmika? Oto najważniejsze zalety: wykształcenie koordynacji ruchowej, zdolność do rozpoznawania wielu różnych dźwięków, zdobycie zdolności muzycznych, zdobycie sprawności umysłowych, poprawa pamięci wzrokowej i słuchowej, kształtowanie samodzielności dziecka, obycie dziecka z występami publicznymi, ćwiczenie umiejętności pracy w grupie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-nauka-gry-na-instrumencie-wplywa-na-dziecko-24043-r1/">Zaledwie dwa lata nauki gry na instrumencie mogą znacząco wpłynąć na mózg dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/instrumenty-muzyczne-dla-najmlodszych-zabawki-instrumenty-25898-r1/">Jak wspierać rozwój dziecka? Kup mu instrument (na początek zabawkowy) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/10-zabaw-na-lepszy-sluch-jak-cwiczyc-sluch-dziecka-22093-r1/">Żeby dobrze słyszało: 11 zabaw rozwijających zmysł słuchu
Joga dla dzieci: co daje, przykłady ćwiczeń [NAJLEPSZE ASANY]
Joga dla dzieci to nie tylko ćwiczenia, ale i świetna zabawa. Dla dzieci polecane są zwłaszcza asany zwierzęce. Jak wykonywać te pozycje? Zobacz przykłady ćwiczeń.
Czy joga jest dla dzieci? Wyjaśnia joginka i psycholog
To nieprawda, że joga jest tylko dla dorosłych. Już kilkulatki mogą ją praktykować! I mieć z niej mnóstwo korzyści. Zajęcia dla dzieci różnią się jednak od tych dla dorosłych. Na czym polegają? Ilonę Pawluk, trenerkę jogi i psycholożkę, pyta Tatiana Audycka.
Joga niesie wiele korzyści także dzieci (nie tylko dla dorosłych) i na szczęście jest coraz bardziej popularna w naszym kraju. Na zajęcia jogi mogą chodzić już całkiem małe dzieci. Co trzeba o niej wiedzieć i jak zorganizować zajęcia? Wyjaśnia Ilona Pawluk, trenerka jogi i psycholożka. Czy joga jest dla dzieci? Ilona Pawluk: – Zdecydowanie tak! Joga zwykle kojarzy się z ćwiczeniami fizycznymi, czyli asanami, jednak to również medytacja czy praktyka technik oddechowych. Joga wprowadza harmonię na poziomie ciała, ale też umysłu i relacji ze światem. Brzmi poważnie, ale na naszych zajęciach najmłodsi poznają jogę poprzez zabawę, taniec czy dramę. Poziom trudności ćwiczeń dostosowujemy do wieku, uwzględniając temperament dzieci. Gdy w zajęciach uczestniczą maluchy, sprawdzają się głównie asany i niektóre proste, krótkie ćwiczenia oddechowe. Od jakiego wieku maluchy mogą chodzić na jogę? – Dzieci są urodzonymi joginami. Już niemowlęta naturalnie przyjmują pozycje jogi, np. sięgają stopą do buzi. Małe dzieci zakładają nogi za głowę, bez trudu siadają w kwiecie lotosu czy wyginają kręgosłup w koci grzbiet. Dzięki elastycznym stawom mogą przyjmować pozycje, które są prawie niemożliwe dla dorosłych. Dzieci są naturalnie radosne, spontaniczne, nieobciążone stresem. Lubią zdobywać nowe umiejętności, cieszą się, że ćwiczą jogę. Prowadząc zajęcia z dziećmi, obserwuję, jak szybko wkręcają się w ćwiczenia. Na pewno warto zaproponować zajęcia z jogi dzieciom, które zaczynają edukację. Problemem jest wtedy brak ruchu, siedzenie przy komputerze, niewłaściwa dieta, otyłość, wady postawy. Przez to dzieci tracą spontaniczność i gibkość. Zapisać dziecko na zajęcia czy ćwiczyć w domu? – Ćwiczenia asan i inne elementy jogi z dziećmi powinny być prowadzone przez profesjonalnych nauczycieli, którzy wiedzą, co jest najlepsze dla danej grupy wiekowej. Później poznane asany można już ćwiczyć z dzieckiem w domu. Na czym polegają zajęcia jogi dla dzieci? – Joga dla dzieci to głównie zabawa i spontaniczność. Na zajęciach wykonuje się m.in. asany zwierzęce, gdzie dzieci naśladują zwierzęta. Wywołuje to dużo śmiechu, pobudza kreatywność i wyobraźnię dziecka, zachęca do radosnej komunikacji z rówieśnikami. Często rezygnuję z założonego planu i idę za potrzebą grupy, aby dzieci dobrze się bawiły, ale też mogły poznane metody zastosować potem w codziennym życiu. Co praktyka jogi daje dziecku? – Asany jogi pozwalają dziecku utrzymać prawidłową postawę ciała, stabilność, elastyczność stawów, wzmacniają ciało, poprawiają jego zręczność i świadomość. Wpływają na poprawę kondycji psychoruchowej. Joga oddechowa pomaga radzić sobie ze stresem, lękami i negatywnymi emocjami. Poprawia koncentrację i pamięć. Wzmacnia system odpornościowy. Badania naukowe nad jogicznymi technikami oddechowymi pokazują, że stosowanie ich wpływa m.in. na wzrost wydzielania oksytocyny (tzw. hormon szczęścia), spadek wydzielania kortyzolu (hormonu stresu), wpływa na stabilizację autonomicznego systemu nerwowego i wzrost aktywności fal beta w mózgu. Praktyka poprawia więc samopoczucie, pomaga dzieciom nadpobudliwym wyciszyć się, a nieśmiałym wzmocnić pewność siebie. Wzmacnia poczucie własnej wartości, wpływa na jakość podejmowanych decyzji (co ważne w świecie nastolatków), pomaga w radzeniu sobie w relacjach z innymi. A jeśli dziecko nie umie usiedzieć w miejscu, to odnajdzie się na jodze? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej – Propozycje jogi dla dzieci dostosowane są do wieku i temperamentu. Kilkulatki lubią ruch, dynamikę, spontaniczność i różnorodność asan. To wulkany energii. W jodze chodzi też o to, by tę energię odpowiednio ukierunkować. Rozbrykane dziecko odnajdzie się na jodze. Ćwiczenia połączone z oddechami pomagają w skupieniu uwagi. Rodzice dzieci uczestniczących w zajęciach jogi donoszą nam, że stały się one spokojniejsze. Medytacja to element jogi, wspiera uważność. Co zyska dziecko, które medytuje? – Medytacja to naturalny powrót do obecności „tu i teraz”, to kontakt z samym sobą. Medytacja dla dzieci różni się od tej dla dorosłych. Im młodsze dziecko, tym krócej usiedzi w jednej pozycji z zamkniętymi oczami. Dlatego zwykle są to raczej krótkie, parominutowe wprawki medytacyjne, w czasie których dzieci mogą na moment przenieść uwagę z zewnątrz do wewnątrz siebie. Medytacja wspiera naturalną spontaniczność dzieci, ich umiejętność bycia „tu i teraz”. Dla mnie oznacza to docenienie każdej chwili, akceptację rzeczywistości – „uznanie faktu”, jak mówią psycholodzy. Bycie w tym, co jest. Ilona Pawluk jest psychologiem, od ponad 28 lat jest też trenerką jogi oddechowej w Fundacji Art Of Living oraz trenerką programów dla dzieci Art. Excel i programów dla młodzieży YES!. Mama trójki dzieci.
Na co postawić w rozwoju dziecka? Pomysły na zabawy i zajęcia
Teoria Inteligencji Wielorakich zakłada, że każde dziecko ma wyjątkową kombinację 8 rodzajów inteligencji. Zobacz, która z nich jest najsilniejsza u twojego dziecka i sprawdź, jakie zdolności warto u niego rozwijać.
Autor koncepcji – słynny amerykański psycholog Howard Gardner – rozłożył inteligencję na 8 części i przekonał miliony ludzi, że w każdym człowieku tkwi unikatowy potencjał. Dziecko, które wychowuje się w Bogocie, rozwinie zupełnie inne umiejętności niż dziecko wychowujące się na podlaskiej wsi. Ale każde z nich ma swój wyjątkowy potencjał, który można zamienić na konkretne umiejętności. Sęk w tym, że współczesna szkoła nie bierze tego pod uwagę. Uczy wszystkich jednakowo. Dlatego – to druga ważna teza Gardnera – powinniśmy zapomnieć o jednym stylu nauczania dla wszystkich dzieci. Każde dziecko ma własny, niepowtarzalny profil intelektualny i – według psychologa – to nauczyciel powinien się do niego dostosować i starać się wydobyć z dziecka jego potencjał. W jakim kierunku warto rozwijać umiejętności dziecka Bywa tak, że inteligencja logiczno-matematyczna nie jest najmocniejszą stroną dziecka. Dzieci mogą być też uzdolnione muzycznie, ruchowo, przestrzennie itd. Wszystkie wyszczególnione przez Gardnera rodzaje inteligencji są równie cenne. Każdy z nich można przełożyć na konkretne umiejętności, a później – być może – zawód. Przedszkole lub szkoła nie stają na wysokości zadania? Dlatego proponujemy wykres, z którego możesz wyczytać, jakie zajęcia (dodatkowe lub nie) pomogą twojemu dziecku rozwinąć jego potencjał. 8 rodzajów inteligencji, czyli w co się bawić z dzieckiem Inteligencja lingwistyczna – jeśli dziecko lubi opowiadać, pisać (rysować) historyjki i ma do tego smykałkę, jeśli lubi czytać książki, ma bogaty zasób słownictwa. Warto postawić na naukę języków obcych, zapisać dziecko do lokalnej biblioteki. Starsze dziecko można zapisać na kurs storytellingu (dostępne także za darmo online), grać z nim w scrabble. Inteligencja muzyczna – jeśli dziecko żywo reaguje na dźwięki, chętnie się rusza do muzyki, z łatwością powtarza sekwencje. Warto postawić na edukację muzyczną, niekoniecznie rozumianą jako tradycyjne kształcenie w szkole muzycznej, ale np. naukę gry na instrumentach tradycyjnych, naukę śpiewu, chór. Młodszym dzieciom polecamy zajęcia prowadzone metodą Gordona, tzw. gordonki. Inteligencja ruchowa – dziecko jest "plastyczne", gibkie, szybkie, chętnie się rusza, łatwo uczy się tańca lub różnych sportów. Poszukaj czegoś, co łączy elementy sportu i tańca, np. capoeira. Dobre będzie także judo, taniec irlandzki, współczesny, jazz, step. Na harmonijny rozwój ciała wspaniale działają też zajęcia na basenie. Dzieci sprawne ruchowo często mają też bogatą wyobraźnię plastyczną – można im zaproponować zajęcia z rysunku, rzeźby, szydełkowania, decoupage’u itd. Inteligencja logiczno-matematyczna – jeżeli dziecko ma łatwość do przeprowadzania abstrakcyjnych wywodów, ma dobrą pamięć i zdolność do pojmowania abstrakcyjnych pojęć. Warto, żeby dziecko zaczęło uczyć się programowania, robotyki. W domu grajcie w gry logiczne: puzzle, rebusy, szachy, sudoku, planszowe np. Pędzące Żółwie. Inteligencja przestrzenna – jeżeli dziecko "myśli obrazami", w łatwością wyobraża sobie położenie przedmiotów w przestrzeni. Wybierz dla niego zajęcia, które pobudzą jego wyobraźnię wizualną, czyli wszelkie zajęcia plastyczne, rzeźbiarskie, z ceramiki, fotograficzne. Jeżeli chodzi o wybór zabawek, zainwestuj w klocki. Z dzieckiem można też majsterkować, zabrać je na warsztaty stolarskie. Inteligencja przyrodnicza – gdy dziecko interesuje się zwierzętami, przyrodą, chętnie chodzi do zoo, jest wrażliwe na środowisko naturalne. Rozważ zapisanie dziecka do przedszkola leśnego – tam będzie w swoim żywiole! Oprócz tego kup karnet do zoo i zabierz je na warsztaty ornitologiczne, przyrodnicze itd. Zaproponuj dziecku wspólną uprawę roślin w ogródku, na balkonie lub w ogrodzie miejskim. Inteligencja interpersonalna (społeczna) – dziecko dobrze odczytuje zachowania, nastroje i intencje innych ludzi, ma z nimi dobry kontakt. Ma dużo kolegów i koleżanek. Zapisz dziecko do drużyny: piłkarskiej, koszykarskiej, zuchowej. Mogą mu się także spodobać zajęcia teatralne lub estradowe. Pewnie dobrze się odnajdzie pomagając innym, np. w wolontariacie rodzinnym. Inteligencja intrapersonalna (wewnętrzna) – dziecko ma dobry wgląd we własne uczucia, nastroje, jest raczej samotnikiem. Zaproponuj mu pisanie lub rysowanie własnego dziennika. Mogą mu się także spodobać zajęcia z malowania np. na szkle lub materiale, szydełkowanie, zajęcia z tkaniną. Czytaj też: Chcesz dobrze wychować dziecko? Skorzystaj z rad naukowców z Harvardu! Jak silna jest inteligencja emocjonalna twojego dziecka? Psychotest Nauka programowania dla przedszkolaków. Sprawdź, czemu warto!
Zajęcia dla małych dzieci - czy to ma sens? Film
Co dają rocznym, 2-letnim dzieciom zajęcia z muzyki, tańca, języka obcego? Opowiada instruktorka Baby's Academy by Egurrola.
Zajęcia dla małych dzieci Posyłanie dzieci, które nie skończyły jeszcze 3 lat, na specjalne zajęcia ma swoich zwolenników i przeciwników. Ci pierwsi widzą masę korzyści. Ci drudzy uważają, że dziecko rozwija się tak samo dobrze będąc w domu z rodzicami. Kto ma rację? Oddajemy głos rodzicom, którzy sami sprawdzili, co takiego mogą dać ich dzieciom zajęcia ogólnorozwojowe oraz instruktorce, która je prowadzi. Zobaczcie! Film powstał we współpracy z: Zobacz też: Rozwój zmysłów dziecka - dlaczego zajęcia ogólnorozwojowe to dobry pomysł
Rodzice na zajęciach dzieci - co dają mamom? Film
Co zajęcia dla dzieci dają mamom? Szereg korzyści! Mamy mają okazję do wyjścia z domu, a z zajęć czerpią pomysły na jeszcze fajniejsze zabawy ze swoimi dziećmi. Zobacz, co rodzice robią na zajęciach dla dwulatków!
Rodzice na zajęciach dla dzieci Co mamy robią na zajęciach dla dzieci? Korzystają! Muzyka i tańce to przyjemność dla dzieci, ale też pretekst dla mamy, żeby wyjść z domu i spotkać innych rodziców. Z zajęć czerpią też masę pomysłów na ciekawe i rozwijające zabawy, które mogą powtórzyć z dzieckiem w domu. Co jeszcze takie zajęcia dają mamom? Opowiedzą o tym w filmie same. Film powstał we współpracy z: Zobacz też: Muzyka w życiu dzieci - jaką wybrać
Wyjątkowe artystyczne miejsce dla dzieci i rodziców
Twoje dziecko uwielbia malować, śpiewać albo tańczyć? Swoje pasje może rozwijać w Manufakturze Rozwoju Artystycznego. Sprawdź, jakie zajęcia czekają tam na twojego małego artystę.
Manufaktura Rozwoju Artystycznego to doświadczony zespół pedagogów, prowadzących zajęcia dla dzieci w przedszkolach i szkołach na terenie Warszawy. Od niedawna funkcjonuje także w stacjonarnej placówce, w samym centrum Warszawy, przy ulicy Koszykowej 82B/30. Co czeka na was w manufakturze? Miejsce inne niż wszystkie Misją Manufaktury jest od samego początku udowodnienie ludziom (zarówno tym małym, jak i dużym), jak wielki, naturalny potencjał w sobie posiadają. W trakcie zajęć w Manufakturze, pracuje się przede wszystkim nad kreatywnością i twórczością. Są one najważniejszymi elementami procesu tworzenia sztuki i rozwoju. Cel to poruszenie wszystkich zmysłów człowieka - wzroku, dotyku, słuchu, a czasem nawet zapachu i węchu, a wykorzystuje się do tego zajęcia muzyczne, ruchowe, manualne czy terapeutyczne. Rozwój przez sztukę od najmłodszych lat Dzieci od najmłodszych lat chłoną wiedzę i umiejętności jak gąbka. Każdy dźwięk, przedmiot, obraz, który widzą i słyszą, wpływa na rozwój ich mózgu. To wtedy kształtują się ich upodobania i zdolności - niektóre tańczą do upadłego, inne potrafią nie wypuszczać z rąk kredek ani na chwilę - w końcu biała ściana jest taka nudna... Dlatego tak ważnym jest, by już na początku drogi malucha zadbać o jego edukację i pielęgnować jego zdolności. Manufaktura Rozwoju Artystycznego prowadzi dzieci po różnych ścieżkach rozwoju. Edukuje artystycznie, ale także rozwija zmysły i dba o wiedzę. Najważniejszym jest zaszczepienie w dziecku bakcyla i ciekawości świata, a przede wszystkim pomoc maluchowi w wykorzystaniu jego nieograniczonej kreatywności i twórczości, której zazdrości niejeden dorosły. Założycielka Manufaktury, Agata, zaczęła przygodę z grą na skrzypcach w wieku 18 lat. Udowodniła sama sobie, że nie ma rzeczy niemożliwych, a o swoje marzenia warto walczyć - niezależnie od wieku. Już po roku ciężkiej pracy zaczęła nauczać innych. Szlifiernia talentów Manufaktura Rozwoju Artystycznego pragnie dbać o rozwój zarówno dzieci, jak i dorosłych. Człowiek rozwija się i doskonali całe życie, dlatego nigdy nie jest za późno na to, by zacząć szlifować swój uśpiony talent. Oprócz pracy nad rozwojem indywidualnym, Manufaktura pragnie promować ambitnych ludzi i ich pracę, dlatego też regularnie organizuje, często nieodpłatnie, wydarzenia związane ze sztuką - koncerty, spektakle, warsztaty czy wystawy. Manufaktura stara się pokazywać wszystko to, co wyjątkowe, twórcze i inspirujące. Rozkład zajęć Manufaktury znajdziesz na: www.manufakturarozwoju.com.
Zobacz film z ćwiczeniami przygotowującymi dziecko do gry w piłkę nożną i trenuj ze swoim przedszkolakiem. Kto wie, może twoje dziecko to przyszły Messi?
Prezentowane ćwiczenia zostały wybrane spośród ćwiczeń, które wykonują dzieci podczas treningów Akademii Piłkarskiej Legia Warszawa. Pierwsze ćwiczenia pomaga wejść dziecku gładko w trening i rozgrzać organizm. Kolejne przykłady – to ćwiczenia ogólnorozwojowe, z czucia piłki i koordynacji. 1 ćwiczenie – rozgrzewające Niedaleko bramki rozłóż sznurowaną drabinkę. Poproś dziecko o to, by poturlało piłkę po drabince. Dziecko ma za nią pobiec, wysoko podnosząc kolana, a bieg ma zakończyć strzałem w światło bramki. W drugim wariancie dziecko ma poturlać piłkę nogą, a odcinek drabinek pokonać naprzemiennymi skokami – raz ze złączonymi nóżkami, raz z nogami na zewnątrz drabinki (podobnie ja w grze w klasy). 2 ćwiczenie – trening szybkiego reagowania na piłkę Poproś dziecko, by stanęło twarzą do bramki na szeroko rozstawionych nogach. Stań za dzieckiem i poturlaj piłkę między jego nogami w kierunku bramki. Zadaniem dziecka jest jak najszybsze strzelenie gola. 3 ćwiczenie – trening koordynacji Poproś, by dziecko podrzuciło piłkę w górę i zanim ją złapie, dotknęło nosa jedną, a następnie drugą ręką. W drugiej wersji tego ćwiczenia ma dotknąć ręką najpierw jednego, następnie drugiego kolana. 4 ćwiczenie – praca nad szybkością Poproś dziecko, by wykonywało za tobą polecenia. Najpierw niech postawi lewą stopę na piłce, następnie prawą. Potem niech dotknie piłki jednym i drugim kolanem, a następnie pupą, brzuchem i głową. Takie ćwiczenie niech powtórzy kilka razy, z coraz większą szybkością. 5 ćwiczenie – gra w piłkę Poproś dziecko, by próbowało strzelić gola, a ty mu w tym przeszkadzaj. Potem zamieńcie się rolami. Sprawdź: Czy warto zapisać dziecko na piłkę nożną?
Czy zapisać dziecko na piłkę nożną? – zobacz film
O karierze piłkarskiej marzy niejeden chłopak i niejedna dziewczynka. Ale aby taką karierę zrobić, trzeba zacząć trenować od małego. Zresztą na treningi piłki nożnej warto zapisać dziecko nie (tylko) z powodów ambicjonalnych. Dlaczego? Zobacz film z treningu Akademii Piłkarskiej Legia Warszawa.
Kiedy przyjechałam na trening piłkarski maluchów, zrozumiałam, dlaczego dzieci tak chętnie na te zajęcia przychodzą. Nie tylko dlatego, że mają szansę się wyszaleć (każde dziecko ma ogromną potrzebę ruchu, która jest powoli zabijana przez siedzenie przed komputerem czy telewizorem), ale przede wszystkim dlatego, że na treningach panuje świetna atmosfera: maluchy są dopingowane, chwalone i... rozśmieszane przez trenerów. Jest też oczywiście na treningach ciężka praca, ale zawsze z uśmiechem! Dlatego jeśli twoje dziecko lubi grę w piłkę, chętnie się rusza (albo odwrotnie potrzebuje więcej ruchu, choć o tym nie wie), zaprowadź je na trening piłki nożnej. Przekonasz się, że warto. Zrób test: Czy twoje dziecko jest uzależnione od komputera? Co daje trenowanie futbolu? Treningi piłki nożnej uczą dziecko przede wszystkim współpracy w grupie, bo futbol to przecież gra zespołowa. Zajęcia pomagają w ogólnym rozwoju ruchowym, ćwiczą koordynację, zachęcają dziecko do aktywności fizycznej. Maluchy poznają na treningach zasady gry (i zasadę fair play), a także... zdrowe nawyki (np. taki, że organizm podczas wysiłku potrzebuje odpowiedniego nawadniania). Zobacz kody rabatowe w Presto na odzież i akcesoria sportowe Dla kogo są treningi piłki nożnej? Tak naprawdę na piłkę można zapisać każde dziecko (na zajęcia w Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa przyjmuje się dzieci już od 3. roku życia). Niepotrzebne są jakieś specjalne predyspozycje, umiejętności – te dopiero pojawiają się po pewnym czasie. Na początek dla dziecka to ma być przede wszystkim świetna zabawa i porządna nauka podstaw gry. Zobacz film: Jak trenować z dzieckiem futbol?
5 kroków, aby skutecznie przegonić nudę!
Nie wiesz, jak spędzić wolny czas z dzieckiem? Dopadła was rutyna, a wasze dotychczasowe zabawy już się wam znudziły? Trip Kids Zone pomoże wam przegonić nudę raz na zawsze.
Kiedy każdy dzień zaczyna być podobny do poprzedniego, a my odczuwamy coraz większe znużenie codziennością, najlepiej, i to jak najszybciej, podjąć radykalne kroki i przełamać ciążącą rutynę. Zobacz, jak efektywnie rozprawić się z nudą. Krok pierwszy: obowiązkowa zmiana otoczenia Krótszy lub dłuższy, tylko za miasto lub na drugi koniec kraju, każdy wyjazd i zmiana, tak dobrze znanego nam otoczenia będzie ciekawym urozmaiceniem. Decydując się na hotel lub pensjonat, warto pójść odrobinę dalej i zadbać o odpowiednie, angażujące atrakcje dla dzieciaków, dzięki czemu zapewnimy sobie odrobinę relaksu i chwilę upragnionego wytchnienia. Krok drugi: czas na zabawę! Sam wyjazd z domu często nie wystarczy. Dzieci domagają się zabawy i atrakcji. „Nie mam czasu na nudę!” – to motto, które bezwzględnie trzeba wprowadzić w życie, by raz na zawsze przełamać rutynę. Jak to zrobić? Z pomocą przychodzi Trip Kids Zone! To unikalny program animacji dla dzieci, z którym podróżujemy w wyobraźni, śpiewamy i tańczymy, gotujemy i pieczemy, ale przede wszystkim świetnie się bawimy w najpiękniejszych zakątkach Polski, z dala od zgiełku wielkiego miasta. Krok trzeci: w zdrowym ciele zdrowy duch! Twoje dziecko nie może usiedzieć na miejscu czy wręcz przeciwnie, nie możesz odciągnąć go od komputera? W takim razie pora na prawdziwy sportowy survival. Plac zabaw, dmuchane zamki do skakania, boiska i korty to znany standard. Warto więc wybrać się na rowerową, rodzinną wycieczkę po okolicy, zagrać z drużyną rugby czy urządzić szkołę przetrwania w pobliskim lesie. Atrakcji i możliwości jest mnóstwo, a to wszystko po to, by skutecznie rozwiać nudę. Krok czwarty: jak przemycić trochę nauki? Nie każdy wyjazd uda nam się zgrać z ładną pogodą, a to może pokrzyżować nawet najlepszy plan atrakcji na zewnątrz. Wtedy właśnie doceniamy wsparcie animatorów, którzy zabiorą nasze pociechy na Planetę Robotów, czyli zajęcia z robotyki i nowych technologii, innym razem na zajęcia dla początkujących piosenkarzy oraz takie, które uczą opieki nad zwierzętami. Animacje w hotelach objętych programem Trip Kids Zone skupiają się na rozwoju przez dobrą zabawę, biorąc pod uwagę to, co aktualnie uwielbiane przez dzieci. Krok piąty: odkrywamy! Podczas rodzinnego wyjazdu zależy nam też, by dzieci wyniosły z niego coś więcej i prócz niekończonej się zabawy poznały trochę kultury, zobaczyły ciekawe zabytki czy muzea. Niestety takie przedstawienie sytuacji gwarantuje kompletne zanudzenie i zniechęcenie naszych pociech. Na szczęście i tu możemy liczyć na Trip Kids Zone, gdzie mali Odkrywcy udają się na prawdziwą wyprawę do bacówki, by odkryć tajemnicę powstawania zakopiańskiego oscypka, mieszkają w wiosce indiańskiej i poznają zwyczaje rdzennych mieszkańców Ameryki lub odkrywają kulturę latynoamerykańską, śpiewając razem z uwielbianą Violettą. Trip Kids Zone to propozycja, z którą nuda nie ma szans. Sprawdź sam, odwiedzając jeden z hoteli objętych programem. Wszystkie zapewniają najlepsze animacje w Polsce, przestronne pokoje zabaw oraz wyjątkowe oferty pobytów tematycznych. Więcej szczegółów: www.kids.trip.pl. Tego po prostu, nie można przegapić!
Jakie obowiązki powinien mieć przedszkolak?
Czy kilkulatek może sam nakrywać do stołu albo posprzątać swój pokój? Kiedy przychodzi czas, by uczyć go porządku i dbania o swoje rzeczy? I czy w ogóle przedszkolak powinien mieć swoje stałe obowiązki? Sprawdź!
Są rodzice, którzy wszystko robią za swoje małe dzieci, bo tak jest szybciej, prościej i bez awantur. Są też tacy, którzy uważają, że dzieciństwo jest od zabawy, a kilkulatek jeszcze zdąży się napracować w swoim życiu, więc należy go jak najdłużej we wszystkim wyręczać. Bywają wreszcie rodzice, którzy wymagają od przedszkolaka absolutnego porządku w pokoju i ciągłego pomagania w domowych obowiązkach, bo czego Jaś się nie nauczy... Wszyscy ci rodzice nie mają racji. Bo kilkulatek powinien mieć obowiązki, ważne tylko, by były one dobrane do jego wieku i możliwości. Czytaj także: Po co przedszkolakowi obowiązki? Obowiązki trzylatka Trzylatek może (i powinien!) sprzątać po sobie zabawki, odkładać rzeczy (buty, książeczki itd.) na miejsce. Pamiętaj jednak, że od dziecka w takim wieku nie można wymagać, by sprzątało zabawki od razu po każdej zakończonej zabawie. Może np. umówicie się, że porządek w pokoju robicie pod koniec dnia? Na początek pokaż dziecku, jak ma on wyglądać (gdzie schować misie, jak poukładać klocki itp.). Trzylatek może także pomagać w różnych domowych sprawach: rozpakowywać zakupy, wykonywać polecenia typu „przynieś-wynieś", podawać solniczkę, pilota itd., wkładać ubranka do kosza na brudy, pomagać w karmieniu domowych zwierząt. Czytaj także: Praktyczne sposoby na bałaganiarza, czyli o obowiązkach przedszkolaka Obowiązki czterolatka Czterolatek oprócz obowiązków, które już ma, może dodatkowo nakrywać do stołu, wkładać zakupy do lodówki i sztućce do odpowiednich przegródek, a także ścierać kurze. Pamiętaj, by te nowe zadania przydzielać mu stopniowo i pozytywnie go zachęcać, np. „Zobacz, jakie piękne pomidory i pyszne serki. Teraz włożymy je do lodówki, by były świeże. Chodź, pomożesz mi i zobaczysz, w którym miejscu powinny leżeć". Obowiązki pięciolatka Taki zuch spokojnie poradzi sobie ze sprzątaniem ze stołu po posiłku. Warto zrobić z tego rytuał, np. dziecko może sprzątać ze stołu zawsze po kolacji (na początek warto to robić wspólnie z dzieckiem i zwracać mu uwagę, co i gdzie odstawić). Warto też teraz nauczyć dziecko, że ubrania należy odkładać do szafy (odkładać, tzn. złożyć i odłożyć na odpowiednią półkę, a nie wrzucić byle jak). Obowiązki sześciolatka Sześcioletnie dziecko da sobie radę z podlewaniem kwiatów i przygotowywaniem prostych posiłków. Takie wspólne gotowanie to zresztą dla sześciolatka wielka frajda – czuje się pomocny, ważny, bo mama wierzy w jego siły, a samodzielnie zrobione kanapki smakują zupełnie inaczej niż te, które pierwszy raz widzi się dopiero na talerzu. Obowiązki i wymagania Ten podział jest oczywiście bardzo umowny, bo jedne dzieci radzą sobie z wypełnianiem obowiązków lepiej, a inne gorzej. Najważniejsze jest to, by kolejne obowiązki przydzielać kilkulatkowi stopniowo i dostosowywać je do jego aktualnych umiejętności. Zbyt wysoko ustawiona poprzeczka zniechęca. Opieka nad rodzeństwem to nie obowiązek kilkulatka! Na kilkulatka zdecydowanie nie powinna spadać opieka nad młodszym rodzeństwem. Przypilnować pięć minut od czasu do czasu? Ok. Pobawić się chwilę? Jak najbardziej. Ale nic ponadto. Kilkulatek nie może zajmować się „na poważnie" młodszym rodzeństwem, być wpychany w rolę rodzica, bo nie jest jeszcze do tego gotowy. To za duża odpowiedzialność. Uwaga test: Co powinien umieć 5-6 latek Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Zobacz, jak wyglądają zajęcia z języka obcego dla najmłodszych dzieci.
Film powstał we współpracy z Akademią Rozwoju Osobowości