Gdy wizyta w toalecie staje się wyzwaniem, czyli duży problem małego brzuszka
Trudności z regularnym wypróżnianiem u najmłodszych mogą pojawić się nagle i budzić duży niepokój. Zaparciu często towarzyszy ból, zmiana zachowania i napięcie w okolicach brzucha. Choć sytuacja bywa stresująca, w wielu przypadkach ma związek z codziennymi nawykami i etapem rozwoju dziecka, a odpowiednie działania mogą pomóc przywrócić równowagę pracy jelit.
Problemy z wypróżnianiem to temat, który w wielu domach pojawia się niespodziewanie i potrafi wywrócić życie rodzinne do góry nogami. Nagle spokojne poranki zamieniają się w chwile pełne napięcia, a zwykłe czynności zaczynają budzić opór i duże emocje. Dziecko staje się bardziej drażliwe, mniej chętne do zabawy, a rodzice próbują zrozumieć, co się właściwie dzieje. W takich sytuacjach łatwo o frustrację i poczucie bezradności, zwłaszcza gdy problem się powtarza. Tymczasem zaparcie to doświadczenie, które dotyka wielu dzieci na różnych etapach rozwoju. Często ma związek z dietą, zmianami w codziennym rytmie albo emocjami, które najmłodsi przeżywają intensywniej, niż mogłoby się wydawać. Zrozumienie mechanizmów stojących za tym problemem to pierwszy krok do jego rozwiązania. Dzięki temu łatwiej wprowadzić drobne zmiany w codzienności, które mogą przynieść zauważalną różnicę i poprawić komfort dziecka. Czym jest zaparcie? Zaparcie u dzieci najczęściej oznacza wypróżnienia rzadsze niż dwa-trzy razy w tygodniu lub oddawanie stolca z dużym wysiłkiem i bólem. Charakterystyczne są także twarde, zbite stolce oraz uczucie niepełnego wypróżnienia. Zdarza się również, że dziecko popuszcza stolec lub unika wizyt w toalecie. Pomocna w ocenie sytuacji bywa Bristolska skala stolca. Prawidłowy stolec ma formę miękką i gładką, natomiast twarde grudki lub zbity kształt mogą wskazywać na zaburzenia pracy jelit*. Objawy, które łatwo przeoczyć Nie zawsze problem jest oczywisty. U najmłodszych dzieci mogą pojawić się mniej typowe sygnały, takie jak napięty brzuch, rozdrażnienie, brak energii czy trudności z koncentracją. Część dzieci zaczyna unikać toalety, co dodatkowo nasila problem i prowadzi do błędnego koła. Z czasem zalegające masy kałowe powodują bolesność przy wypróżnianiu, co jeszcze bardziej zniechęca do podejmowania prób. To właśnie dlatego tak ważna jest szybka reakcja i obserwacja codziennych nawyków. Najczęstsze przyczyny zaparcia Zaparcie dzielimy na czynnościowe, czyli związane ze stylem życia, i organiczne, czyli wynikające z konkretnych chorób. Aż 95 procent przypadków stanowią te pierwsze*. Jednym z głównych czynników jest dieta uboga w błonnik. Zbyt mała ilość warzyw, owoców i produktów pełnoziarnistych sprawia, że stolec staje się twardszy i trudniejszy do wydalenia. Nie bez znaczenia pozostaje także nawodnienie. Niedostateczna ilość płynów utrudnia zmiękczenie mas kałowych i sprzyja ich zaleganiu w jelitach. Istotną rolę odgrywają również nawyki. Dzieci często odkładają moment wypróżnienia, bo są np. pochłonięte zabawą albo mają „blokadę” w żłobku czy przedszkolu. Takie zachowania mogą prowadzić do utrwalenia problemu i nasilenia objawów. Trudności z wypróżnianiem często pojawiają się w momentach przełomowych. Rozszerzanie diety, zmiana sposobu żywienia, nauka korzystania z nocnika czy rozpoczęcie przedszkola to sytuacje, które mogą wpływać na rytm pracy jelit. Nie bez znaczenia są także emocje. Stres, wstyd czy poczucie dyskomfortu mogą prowadzić do wstrzymywania wypróżnień. Dlatego tak ważne jest budowanie spokojnej atmosfery i unikanie presji w tym obszarze. Codzienne wsparcie jelit W wielu przypadkach pomocne okazują się proste zmiany w codziennym funkcjonowaniu. Podstawą jest dieta bogata w błonnik oraz odpowiednie nawodnienie. Warto także zadbać o regularną aktywność fizyczną, która wspiera pracę jelit*. Równie istotne jest wprowadzanie spokojnych, regularnych prób wypróżniania, najlepiej po posiłkach. Kluczowe pozostaje zachowanie cierpliwości i unikanie wywierania presji, ponieważ napięcie emocjonalne może nasilać problem. Kiedy potrzebna jest konsultacja Choć trudności z wypróżnianiem często mają łagodny przebieg, są sytuacje wymagające kontaktu z lekarzem. Należą do nich: brak poprawy mimo wprowadzonych zmian, silne bóle brzucha, wymioty, obecność krwi w stolcu oraz nawracający charakter problemu*. Specjalista na podstawie wywiadu i badania może zaproponować odpowiednie postępowanie, dostosowane do wieku i potrzeb dziecka. W leczeniu zaparć u dzieci stosuje się m.in. makrogole, które należą do najczęściej wybieranych rozwiązań dla osób powyżej 6. miesiąca życia. Substancje te działają poprzez zatrzymywanie wody w stolcu, co wpływa na jego konsystencję i ułatwia wydalanie. Nie wchłaniają się z przewodu pokarmowego i nie powodują uzależnienia*. Jednym z dostępnych wyrobów medycznych jest Forlax® Kids, zawierający makrogol 4000. Preparat ma postać proszku do sporządzania roztworu doustnego i jest przeznaczony do objawowego leczenia zaparć u dzieci od 6. miesiąca życia. Zawiera także sukralozę oraz aromat pomarańczowy. Zgodnie z informacjami producenta może wspomagać perystaltykę jelit i ułatwiać wypróżnienia. Proces, który wymaga czasu Warto pamiętać, że leczenie zaparć nie przynosi natychmiastowych efektów. Jest to proces długotrwały, wymagający systematyczności i cierpliwości. Może trwać miesiące, a nawet lata, a nawroty stanowią naturalny element terapii**. Połączenie odpowiedniej diety, zdrowych nawyków oraz – w razie potrzeby – wsparcia medycznego pozwala stopniowo przywracać prawidłowy rytm pracy jelit. Regularność i konsekwencja odgrywają tu kluczową rolę, pomagając ograniczyć nawracanie problemu i poprawić komfort życia dziecka, a co za tym idzie – również całej rodziny. Wytwórca: Biofarma, Via Castelliere 2, Mereto di Tomba (UD), Włochy. Dystrybutor i podmiot prowadzący reklamę: Mayoly Polska Sp. z o.o., ul. Domaniewska 39B, 02-672 Warszawa. Forlax®Kids to wyrób medyczny w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego, przeznaczony do stosowania w objawowym leczeniu zaparć. Skład: makrogol 4000, sukraloza, aromat pomarańczowy. Dawkowanie: Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12. r.ż.: 2 - 10 płaskich miarek dziennie. Dzieci od 6. miesiąca do 12. r.ż.: od 6–10 kg: 1 płaska miarka dziennie; od 10–15 kg: 1–2 płaskie miarki dziennie; od 16–20 kg: 2–3 płaskie miarki dziennie; od 21–43 kg: 3–4 płaskie miarki dziennie. Zaleca się przyjmowanie produktu rano, jeśli stosowana jest minimalna dawka. W przypadku większych dawek podzielić spożycie na rano i wieczór. Nie stosować: w przypadku uczulenia na makrogol lub którykolwiek z pozostałych składników tego wyrobu; w przypadku niedrożności porażennej jelit; w przypadku perforacji, niedrożności lub zwężenia jelit, w przypadku ciężkich zapalnych chorób jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego; choroba Leśniowskiego-Crohna, toksyczny megakolon). Stosowanie środków przeczyszczających jest przeciwwskazane w przypadku ostrego bólu brzucha lub bólu o nieznanym pochodzeniu, nudności i wymiotów, krwawienia z odbytu o nieznanym pochodzeniu oraz w przypadku ciężkiego odwodnienia. Wytwórca: Biofarma, Via Castelliere 2, Mereto di Tomba (UD), Włochy. Dystrybutor i podmiot prowadzący reklamę: MAYOLY POLSKA Sp. z o.o. ul. Domaniewska 39B 02-672 Warszawa tel.: 22 166 26 26 * dr n. med. E. Orłowska, „Pomoc dla dziecięcego brzuszka. Wszystko, co rodzice powinni wiedzieć o zaparciach”, Mayoly 2026, FLX2026031201. ** Jeżeli zaparcie utrzymuje się dłużej niż 7 dni, należy zgłosić się do lekarza (IFU Forlax kids 2025) Materiał promocyjny marki Mayoly Polska
Hemoroidy u dzieci – jak wyglądają, domowe sposoby łagodzenia dolegliwości
Hemoroidy u dzieci są często wynikiem predyspozycji genetycznych oraz przewlekłych zaparć. Mogą być także efektem nawykowego zaparcia, które nieprawidłowo leczone może dać powikłania w postaci hemoroidów.
Hemoroidy u dzieci nie mają nic wspólnego z żylakami odbytu (potocznie o żylakach odbytu mówi się „hemoroidy wewnętrzne”), które są poważniejszą dolegliwością. Jednak w przypadku obu chorób trzeba przeprowadzić szerszą diagnostykę, aby wykluczyć poważne schorzenia, które mogą leżeć u podstaw powstania żylaków odbytu czy hemoroidów u dzieci. Hemoroidy (guzki krwawnicze) są to prawidłowe struktury anatomiczne łączące tętnice z żyłami bez naczyń włosowatych. Tworzą tzw. poduszeczki naczyniowe wypełnione krwią tętniczą. Znajdują się w błonie podśluzowej w kanale odbytu. Problem pojawia się wtedy, gdy ulegają poszerzeniu i nabrzmieniu, czemu towarzyszą dolegliwości. Żylaki odbytu u dzieci występują rzadko. Mogą być następstwem poważnej dolegliwości, jaką jest nadciśnienie wrotne pomiędzy żyłami krezkowymi a żyłami odbytu. Dlatego w przypadku ich wystąpienia u dziecka trzeba wykluczyć nadciśnienie wrotne. Objawy hemoroidów u dzieci, jak wyglądają hemoroidy u dzieci? Powiększone guzki krwawnicze u dzieci dają takie same dolegliwości jak u dorosłych. Są to: ból pieczenie świąd odbytu niewielkie niebolesne krwawienie (ślady krwi na papierze toaletowym lub bieliźnie). Dziecko może też skarżyć się na uczucie wilgotnego odbytu, niepełnego wypróżnienia, ból w czasie oddawania stolca. Przy oględzinach odbytu dziecka mogą być widoczne wypukłe guzki. Uwaga! Pieczenie i swędzenie odbytu mogą także sugerować owsicę, a krwawienie i ból odbytu – szczelinę odbytu lub zakażenie np. salmonellą. Dlatego przy pojawieniu się objawów hemoroidów u dzieci trzeba skonsultować się z pediatrą. Być może zaleci on konsultację w poradni chirurgicznej i konieczne będzie badanie per rectum. Hemoroidy u dzieci mogą występować jako objaw innych chorób, np. choroby Crohna, nowotworu jelita grubego czy wypadania błony śluzowej odbytnicy. Dlatego wystąpienie guzków krwawniczych u dziecka trzeba skonsultować z lekarzem i wykluczyć chorobowe podłoże dolegliwości. Powstawaniu hemoroidów u dzieci (guzków krwawniczych) sprzyjają: zaparcia zaburzenia czynności jelit utrudnione opróżnianie odbytnicy i długie przesiadywanie na toalecie. Leczenie hemoroidów u dzieci Jeśli specjaliści potwierdzą, że dziecko cierpi na hemoroidy, przede wszystkim trzeba będzie wyeliminować ich przyczynę, którą najczęściej są przewlekłe zaparcia. W tym celu stosuje się: modyfikację diety i wzbogacenie jej w błonnik częste nawadnianie dziecka regularną aktywność fizyczną wypracowanie nawyku wypróżniania się o stałej porze leki na zaparcia. W celu złagodzenia dolegliwości wywołanych hemoroidami u dzieci stosuje się domowy sposób na hemoroidy: nasiadówki w naparze z kory dębu lub z rumianku. Co jeszcze na hemoroidy u dzieci zalecają lekarze? Miejscowo na zmienioną okolicę odbytu stosuje się leki w postaci maści, kremu lub czopków na hemoroidy. Preparaty te zawierają lidokainę lub dobesylan wapnia, które działają przeciwbólowo, ściągająco i przeciwzapalnie. Sprawdź także: Hemoroidy w ciąży – jak je leczyć Jak używać maści na hemoroidy Hemoroidy po porodzie – skąd się biorą?
Jak często noworodek robi kupę i siusiu?
Siusiu i kupa maleńkiego dziecka to dla początkujących rodziców często temat numer jeden. Zawartość pieluchy może przecież wiele powiedzieć o dziecku. O czym dokładnie świadczą?
Kupa noworodka i siusiu to dla początkujących rodziców zwykle temat numer jeden. I nic dziwnego. Zawartość pieluchy może przecież wiele powiedzieć o samopoczuciu i zdrowiu dziecka. Czy kryje jakieś tajemnice? W ciągu pierwszych 48 godzin po porodzie dziecko wydala smółkę (jest gęsta i ciemnozielona). W kolejnych dobach pojawiają się stolce przejściowe, mogą być zielonkawe. Warto więc wiedzieć: Ile brudnych pieluszek jest normą? Jak wygląda kupka niemowlaka? Co zapach stolca mówi o brzuszku maluszka? Kiedy zawartość pieluszki powinna niepokoić? Noworodek nie robi kupy – dlaczego? a także: Ile mokrych pieluszek jest normą? Co kolor i zapach moczu mówi o stanie zdrowia maluszka? Ile razy dziennie noworodek robi kupę? Niemowlę na piersi zwykle robi kupkę kilka razy w ciągu dnia. Niektórym zdarza się i 10 razy na dobę (np. po każdym karmieniu z piersi) – nie trzeba się tym niepokoić, o ile dziecko przybiera na wadze. Są również dzieci, które robią kupę raz na kilka dni. O zaparciu u noworodka mówimy dopiero wtedy, gdy dziecko robi kupkę nie tylko rzadziej, ale również z wyraźnym trudem. Noworodek karmiony mlekiem modyfikowanym powinien brudzić od jednej do czterech pieluch dziennie. Czego oczekiwać po kupie noworodka? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Kupka niemowlaka karmionego naturalnie ma kolor złocisty, jasnożółty lub musztardowy, jest luźna z widocznymi grudkami. Z czasem staje się papkowata lub półpłynna z grudkami. Jeśli noworodek pije mleko i z piersi, i z butelki, robi kupę bladożółtą. Kiedy dziecko jest karmione tylko mlekiem modyfikowanym, stolec ma barwę od jasnożółtej po jasnobrązową i może być bardziej zwarty. Niektóre rodzaje mieszanek zawierają prebiotyki. Dzięki nim kupa bywa zbliżona do robionych przez dzieci karmione piersią. Jaki jest zapach kupy noworodka? Niemowlęca kupa ma naturalnie dosyć wyraźny, kwaśny zapach. To dzięki bakteriom kwasu mlekowego, które, rozkładając cukry, wytwarzają kwas mlekowy. Ma to działanie ochronne. Co może niepokoić w wyglądzie kupy noworodka? Jeśli karmisz piersią, nie martw się, że dziecko cały czas robi luźną, wodnistą kupę. Pokarm mamy ma właściwości lekko przeczyszczające. Kupa bywa niekiedy zielonkawa, bo jej powierzchnia utlenia się. Czasem dziecko robi zieloną kupę, gdy podajesz preparaty lub mieszankę z żelazem. Twoją uwagę powinien zwrócić śluz, smużki krwi lub ropy, a także kolor biały lub czarny, a także sytuacja, gdy noworodek nie robi kupki wcale, mimo że wcześniej rytm wypróżnienia był regularny. Czy niemowlak może mieć zaparcia? Gdy noworodek robi kupę twardą i zbitą, z dużym wysiłkiem, a przy tym płacze, można już mówić o zaparciu. Skąd biorą się zaparcia u niemowląt i jak pomóc dziecku? Dzieci karmione wyłącznie mlekiem matki praktycznie nie miewają problemów z zaparciami. Mleko modyfikowane częściej powoduje kłopoty, bo jest trudniejsze do strawienia dla dziecka. Niemowlę może reagować zaparciem, gdy ma alergię pokarmową, np. na białko mleka krowiego. Konieczna jest zmiana mieszanki na preparat dla alergików – pod kontrolą pediatry. Jeśli powodem nie jest alergia, lekarz może zalecić podawanie laktulozy w syropie albo zmianę mleka. Problemy z kupą pojawiają się też, gdy dziecko gorączkuje lub za mało pije. Winne może być też przedawkowanie witaminy D. Nie wkładaj do pupy termometru, by pomóc w załatwieniu się, bo możesz uszkodzić tkanki. Dziecko może uzależnić się od takiej stymulacji i będzie mu coraz trudniej robić kupę. Pomagaj z zewnątrz, masując brzuszek, podkurczając nóżki malucha, robiąc ciepły okład lub relaksującą kąpiel. View Burdaffi on the source website Idź do lekarza, gdy zaparcia nie ustępują, towarzyszy im gorszy apetyt, drażliwość, zmiany skórne, wymioty, słabe przybieranie na wadze, nasilone ulewania, wzdęcia. Może to być sygnał choroby. Pediatra musi zbadać dziecko. Lekarz musi też obejrzeć dziecko, które robi kupkę ze śluzem, ze smużkami krwi albo z ropą. Jak dużo siusia noworodek? W pierwszych dniach dziecko mało siusia. Sytuacja zmienia się od około trzeciej doby – pieluszka jest moczona kilkanaście razy dziennie, nawet do 20 razy! Gdy dziecko jest chore i ma gorączkę, może robić siusiu rzadziej. Ważnym sygnałem dla rodzica jest zarówno kolor moczu jak i zapach uryny. Od czego zależy kolor moczu noworodka? Najpierw barwa jest jasna. Staje się jednak intensywniejsza, jeśli noworodek ma żółtaczkę. Czasem na mokrych pieluszkach widać różowo-ceglaste plamy. To efekt dużej ilości moczanów. Po kilku dniach wszystko wraca do normy, mocz powinien być przejrzysty i mieć kolor słomkowy. Dzieci karmione mieszanką mają siusiu o nieco intensywniejszej barwie. Czym pachnie mocz noworodka? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Normy wyników badań Czytaj więcej U niemowląt karmionych piersią zapach moczu jest słabo wyczuwalny, a gdy dziecko pije mieszankę – mocniejszy. Jeśli zauważyłaś nagłą zmianę koloru lub zapachu moczu, skonsultuj się ze specjalistą. Zastanów się, czy są jeszcze inne objawy świadczące o nieprawidłowościach. Najczęściej intensywniejszy kolor i zapach moczu pojawia się wraz z odwodnieniem lub pochodzi z długo niezmienianej pieluszki Brzydki zapach i zmętnienie to ważne sygnały, zwłaszcza gdy noworodek płacze przy siusianiu. To znak, że boli! Tak może objawiać się infekcja układu moczowego, więc idź do lekarza. Musisz to zrobić także, gdy w moczu widać krew. Jak pobrać mocz od noworodka? Kup w aptece pojemnik lub specjalne torebki. Umyj pupę wodą z mydłem, przyklej torebkę, przykryj noworodka i podaj picie lub pierś. Do pojemniczka złap środkowy strumień moczu. Często zmieniaj pieluszkę, bo pupa dziecka jest skłonna do odparzeń. Zobacz także: Morfologia, USG, mocz – kiedy wykonywać badania u dziecka Odparzenia u niemowlaka nie da się uniknąć Konsultacja merytoryczna mgr Malwina Sierzan Położna środowiskowa, pedagożka, doradczyni chustonoszenia. Przygotowuje kobiety do porodu, wspiera mamy w opiece nad noworodkiem
Co na zaparcia u dziecka: domowe sposoby, leki, przyczyny zatwardzenia
Zaparcia u dziecka mogą być wynikiem wrodzonych wad jelit, ale też nieprawidłowej diety opartej na produktach ubogich w błonnik.
Zatwardzenia u dzieci to częsty problem. Wiele dzieci reaguje w ten sposób na zmianę trybu życia, stres i nieodpowiednią dietę. Na zaparcia cierpią zarówno niemowlęta, jak i kilku- i kilkunastolatki. Dziecko ma wówczas trudności z oddawaniem twardego stolca, co w efekcie najczęściej prowadzi do zmniejszenia częstotliwości wypróżnień (zazwyczaj poniżej trzech na tydzień). Jednak, jak podkreśla wielu lekarzy, istotne jest tu nie tyle kryterium czasowe, co nieprawidłowa konsystencja kupy i związane z tym dolegliwości. Przeczytaj, co powinnaś wiedzieć o zaparciach u dzieci i jak pomóc dziecku, które cierpi na zaparcia. Spis treści: Co podać dziecku na przeczyszczenie? Zatwardzenie u dziecka - domowe sposoby Zaparcia u dzieci: konsystencja kupy Przyczyny zaparć u dzieci Czy przy zaparciach może wystąpić gorączka? Co podać dziecku przy zaparciach? W przypadkach zaparć nawykowych przede wszystkim trzeba umożliwić dziecku codzienne wypróżnianie się w spokoju i dobrych warunkach higienicznych. Warto spróbować wyrobić nawyk codziennego robienia kupy o tej samej porze - duży wpływ na to ma regularność posiłków bogatych w błonnik. Ma to bardzo duże znaczenie dla utrzymania drożności jelit. Należy też zapewnić dziecku intymność, a rozmowy na ten temat przeprowadzać z nim taktownie. Te proste zasady są skuteczniejsze niż terapia lekami. We wszystkich przypadkach zaparć należy udrożnić jelita i doprowadzić do regularnych wypróżnień. Z reguły na początku niezbędne są lewatywy. Nie wolno ich jednak nadużywać, gdyż odbytnica przyzwyczaja się do takiego drażnienia. Do leków stosowanych powszechnie w leczeniu zaparć należą np.: laktuloza i parafina. Są one przydatne jedynie na początku terapii jako wspomaganie metod naturalnych i zawsze powinny być podawane pod kontrolą lekarza. Zatwardzenie u dziecka - domowe sposoby Zmniejszenie ryzyka powstania zatwardzenia u dziecka nie jest trudne. Poniżej znajdziesz kilka praktycznych rad, co zrobić, aby ułatwić malcowi wypróżnianie. Dbaj o to, aby w diecie dziecka znajdowały się produkty bogate w błonnik: kasze, płatki owsiane, otręby, ciemne pieczywo, warzywa i owoce, a zwłaszcza śliwki, rodzynki, czereśnie, morele. Jeśli dziecko nie ma problemów z trawieniem laktozy, warto też regularnie wprowadzać do jego diety produkty nabiałowe. Nie podawaj dziecku napojów gazowanych, a zwiększ ilość wody mineralnej, soku ze śliwek, moreli, ananasów. Wprowadź stały porządek dnia, taktownie przypominaj dziecku o tym, żeby oddało stolec i nigdy nie karz go za to, że zabrudziło bieliznę. Zaparcia u dzieci: konsystencja kupy Niektóre dzieci oddają stolec tylko raz w tygodniu, ale bez żadnych trudności, a jego konsystencja jest prawidłowa. W tej sytuacji nie możemy mówić o zaparciu. Jednakże oddawanie stolca nawet co 2-3 dzień, ale za to twardego, kaleczącego odbytnicę i wydalanego z wysiłkiem, powoduje, iż stan taki kwalifikujemy jako zaparcie. Zdarza się, że wizyta u lekarza spowodowana jest nie dolegliwościami (bo ich nie ma), lecz tylko zbyt rzadkimi, zdaniem rodziców, wypróżnieniami. Przywiązywanie zbyt dużej wagi do problemu, wypytywanie dziecka o regularność wypróżnień może doprowadzić do tego, że będzie się ono bało pójść do toalety. Interwencja lekarska jest konieczna wtedy, gdy dziecko z powodu zaparć cierpi na jadłowstręt, chudnie, ma kłopoty ze snem i zachowuje się inaczej niż zwykle. Przyczyny zaparć u dzieci Młodsze dzieci W ich przypadku bardziej prawdopodobna jest wrodzona przyczyna utrudnienia oddawania stolca. Wady wrodzone jelit lub wrodzone choroby powodujące zaparcia obserwuje się zwłaszcza tuż po porodzie. Dlatego w czasie przebywania na oddziale położniczym mamy zawsze pytane są o to, czy dziecko oddało smółkę, czyli pierwszy w życiu stolec. Jeśli nie, lekarze muszą szybko interweniować, bo może to być spowodowane poważnymi schorzeniami. Starsze dzieci W ich przypadku przyczyny zatwardzenia są mniej poważne. Gorączka, niedobór wody w organizmie dziecka powodują, że stolec staje się twardy. Jeśli zalega przez kilka dni, jego oddaniu towarzyszy ból. Od tej pory dziecko może świadomie wstrzymywać oddanie stolca, gdyż będzie to kojarzyło z nieprzyjemnym doznaniem. U dzieci w wieku od 2 do 5 lat częstym powodem zaparć jest codzienny pośpiech i zmiana trybu życia przedszkolaków lub karanie malca za brudzenie bielizny. Gromadzące się masy kałowe tworzą zaporę uniemożliwiającą opróżnienie jelita i rozciągającą odbytnicę. Wówczas dziecko nie odczuwa potrzeby oddania stolca. Są to tzw. zaparcia nawykowe, których przyczyn należy szukać w czynnikach psychologicznych. Błędy dietetyczne To jest kolejna istotna przyczyna zaparć. Cierpią na nie niemowlęta karmione mlekiem krowim niemodyfikowanym. Wówczas trzeba je zastąpić mieszanką mleczną. U dzieci starszych powodem jest spożywanie pokarmów ubogich w błonnik. Należy więc dbać o odpowiednią dietę: o to, by jadły dużo owoców, warzyw i ciemnego pieczywa. Pamiętajmy również, że dziecku powinniśmy zapewnić odpowiednią do jego wieku i masy ciała ilość płynów, najlepiej wody i ziołowych herbatek. View oEmbed on the source website Czy przy zaparciach może wystąpić gorączka? Wysoka gorączka przy zaparciach u dzieci może wystąpić, kiedy problemy z oddawaniem stolca przechodzą w zaparcia przewlekłe. Do objawów mogą wtedy dołączyć także wymioty, krew w stolcu, utrata masy ciała, obrzęki okolicy brzucha lub bolesne uszkodzenia skóry w okolicy odbytu. Tego typu symptomy wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Zobacz też: Co na zaparcia w ciąży? Skuteczne domowe sposoby na zatwardzenie Czy brak kupki oznacza, że noworodek cierpi na zaparcia? Zaparcia u dzieci: co musisz wiedzieć, gdy dziecko nie robi kupy Konsultacja merytoryczna prof. Maria Korzon Pediatra, onkolożka, gastrolożka. Jest m.in. Konsultantem Wojewódzkim Pediatrii, członkinią Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, członkinią Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii Dziecięcej, prezeską oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego
Twoje dziecko ma zaparcia i kaprysi przy jedzeniu? Bądź czujna!
Chroniczne zaparcia mogą być pierwszym sygnałem, że dziecko ma problemy z integracją sensoryczną. Nie bagatelizuj więc tego problemu i bacznie obserwuj swoją pociechę.
Jeśli twój przedszkolak ma częste zatwardzenia, zastanów się chwilę: czy jest kapryśny przy jedzeniu? Czy nie cierpi głośnych dźwięków? A może drażni go jasne światło i ogólnie rzecz biorąc jest bardzo wrażliwy na różne bodźce? Pewnie zastanawiasz się, co ma jedno z drugim wspólnego. Wyjaśniamy. Wrażliwe dzieci okiem naukowców Po raz pierwszy naukowcy dostrzegli związek między nadwrażliwością sensoryczną dzieci a występującymi u nich przewlekłymi zaparciami. Swoje odkrycia ogłosili w kwietniu 2019 r. na łamach Journal of Pediatrics. To o tyle ważne odkrycie, że właśnie chroniczne zaparcie może być pierwszym sygnałem, że dziecko ma problemy z nadwrażliwością na bodźce i że wymaga fachowej pomocy. Nadwrażliwość sensoryczna a problemy w toalecie W USA przebadano 66 przedszkolaków w wieku 3-5 lat, których rodzice zgłaszali, że ich dzieci cierpią na częste zaparcia oraz tak samo liczebną grupę przedszkolaków normalnie się wypróżniających. Sprawdzono, czy "problemy toaletowe" mają jakiś związek z wrażliwością dzieci na bodźce. Okazało się, że związek taki istnieje. Kaprysy przy jedzeniu mogą sugerować problem Naukowcy stwierdzili, że przedszkolaki cierpiące na przewlekłe zaparcia często wykazują podwyższoną wrażliwość na konsystencję i smak jedzenia oraz na zapachy. Objawia się to m.in. kaprysami przy jedzeniu i niechęcią do próbowania nowych potraw. Takie dzieci bardzo często wstrzymują oddawanie stolca i unikają wizyt w toalecie. To może być sygnał, że potrzebują pomocy specjalisty. Potrzeba terapii integracji sensorycznej Nadwrażliwość sensoryczna polega na tym, że dziecko (lub dorosły) ma problem z odbieraniem i przetwarzaniem bodźców zmysłowych: dźwięków, światła, dotyku, smaku, a także bodźców płynących z ciała i ucha wewnętrznego (informujących o położeniu ciała w przestrzeni). Nieleczone zaburzenia tego typu mogą prowadzić do stanów lękowych, fobii i nieadekwatnych do sytuacji zachowań. Do tej pory za symptomy nadwrażliwości sensorycznej, zwane zaburzeniami integracji sensorycznej, uważano następujące zachowania dziecka: częsty niepokój, drażliwość, płaczliwość, unikanie nowych miejsc i ludzi, unikanie kontaktu fizycznego, kaprysy podczas jedzenia nowych produktów i potraw. Sygnały te najwyraźniej pojawiają się między 6-7 rokiem życia. Teraz do tej listy, jako wczesny symptom problemów z odbieraniem zmysłów, należy dołączyć częste zaparcia u dzieci w wieku przedszkolnym. Może to być pierwszy sygnał, że dziecko potrzebuje terapii integracji sensorycznej. Źródło: sciencedaily.com
Zaparcia u najmłodszych są problemem czasem lekceważonym przez rodziców, ale trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że zaniedbane, trwające miesiącami problemy z wypróżnianiem się mogą prowadzić do poważnych kłopotów w tej sferze, a nawet skończyć się zabiegiem mechanicznego usuwania stwardniałego i blokującego jelita kału.
Najmłodsze dzieci z reguły częściej cierpią z tytułu biegunek niż zaparć, ale statystyki wskazują, że około 10-20% maluchów ma problemy z wypróżnieniem. O zaparciu mówimy wówczas, gdy stolec nie tylko jest oddawany rzadziej niż powinien, czyli mniej niż dwa razy w tygodniu, ale też jeśli towarzyszą temu dodatkowe dolegliwości, takie jak: oddawanie stolca z dużym trudem, stolec jest twardy, spieczony, czasem w kawałkach lub w postaci suchych, twardych bobków, występuje ból przy wypróżnieniu, może pojawić się brudzenie bielizny – zarówno w ciągu dnia, jak i nocą. Przyczyny zaparć U niemowląt zaparcia najczęściej pojawiają się w wyniku niewłaściwie dobranego mleka zastępczego, jeśli maluch nie „korzysta” już z pokarmu matczynego. Być może w diecie zabrakło właściwych probiotyków i prebiotyków, które usprawniają funkcje jelit i pasaż jelitowy. Czasem to jeszcze nie w pełni dojrzały układ pokarmowy ponosi odpowiedzialność za problem zaparć. Należy pamiętać, że jeśli taki problem się pojawi, trzeba zwiększyć malcowi podaż płynów, zmienić dotychczas podawane mleko na inne i skonsultować się z pediatrą w celu ustalenia potencjalnych środków usprawniających wypróżnienie. W miarę jak dziecko staje się starsze, problem zaparć może się pojawić w momencie, gdy zaczynamy oduczać je od pieluszek. Zbuntowany malec często nie chce siadać na nocnik lub też nie do końca wie, jak „załatwić tę sprawę”. Wobec tego zaczyna wstrzymywać parcie i to już jest początek problemów. Powstrzymywanie się przed defekacją powoduje, że stolec się zatrzymuje, zalega w jelitach i stopniowo twardnieje, zatem kolejna próba jego oddania może już być dosyć bolesna i maluch zapamięta ją jako nieprzyjemną. Skutkiem tego będzie dalsze powstrzymywanie się od wypróżnienia, co w efekcie spowoduje błędne koło i może prowadzić do zaparć nawykowych. Co więcej, dziecko może wyrobić w sobie lęk przed zrobieniem kupki, a nawet poczucie winy, że nie potrafi poradzić sobie z tą kwestią – temat stanie się drażliwy i problem sięgnie głębiej. Dlatego trzeba czujnie obserwować malucha i w razie potrzeby dyskretnie reagować. Nie wolno go karcić, zmuszać do siedzenia godzinami na nocniku, krzyczeć lub opowiadać głośno o jego problemach. Na początku można odłożyć w czasie zamianę pieluchy na nocnik, poczekać kilka tygodni i spróbować od nowa. Każde dziecko dojrzewa do takiej zmiany w swoim czasie. Niekiedy zdarza się, że pomija etap nocnika i od razu korzysta z toalety – bez większych problemów. Musimy pamiętać, że im bardziej problem się pogłębia, tym trudniej sobie z nim poradzić. Dziecko, które raz doświadczyło bolesnego wypróżniania, podświadomie będzie tego unikać i silnie zaciskać zwieracze, aby nie przeżyć bolesnych doznań po raz kolejny. Wtedy też, jako jeden z objawów świadczących o problemie zaparć, pojawia się coraz częstsze brudzenie bielizny. Masy kałowe, stopniowo gromadzące się w odbytnicy, będą się z niej wydostawać (samoistnie lub razem z gazami) i brudzić odzież. Jeśli problem nie zostanie w porę rozwiązany, zaparcia będą się tylko nasilać, a brudzenie bielizny okaże się już problemem nie tylko higienicznym, lecz również emocjonalnym. Może z czasem spowodować niechęć dziecka do wyjazdów, do kontaktów z innymi dziećmi, a nawet odrzucenie przez rówieśników (nieprzyjemny zapach) lub dokuczanie. Widzimy zatem że, jak wydawałoby się błaha z początku kwestia, może urosnąć do rangi poważnego zagadnienia emocjonalnego, który głęboko wpłynie na rozwój naszej pociechy i może skutkować różnymi konsekwencjami, włącznie z problemami natury psychologicznej. Czasem zaparcia biorą swój początek właśnie w przyczynach emocjonalnych. Często są związane z pójściem do przedszkola – maluch tęskni za mamą i podświadomie manifestuje to poprzez wstrzymywanie wypróżnień lub zwyczajnie nie chce lub wstydzi się załatwiać przy innych dzieciach, we wspólnej toalecie. Taka sytuacja dotyczy też zaparć w podróży (niechęć do publicznych toalet), wstrzymywanie stolca w szkole (wstyd przed zgłoszeniem nauczycielce konieczności skorzystania z toalety) czy też negatywne doświadczenia związane z kwestią wypróżnienia w innym miejscu niż w domu, np. podglądanie dziewczynek przez kolegów w przedszkolu, brudna ubikacja czy też brak papieru i odpowiednich warunków higienicznych. Dieta Często problem zaparć można rozwiązać tylko za pomocą diety. Sposób odżywiania się dziecka jest bowiem niejednokrotnie podstawową przyczyną pojawiania się zaparć. W diecie naszych milusińskich brakuje często warzyw i owoców, ponieważ maluch zwyczajnie odmawia jedzenia takich rzeczy. Systematyczne niedobory błonnika sprzyjają spowolnieniu pracy jelit i w rezultacie prowadzą do zaparć. Wydawałoby się, że zmiana diety nie jest trudna, jednak w tym przypadku musi być ona radykalna i długofalowa, a dzieci nie zawsze chcą współpracować… Niemowlętom, oprócz sugerowanej wyżej zmiany mleka modyfikowanego na inne, można podawać dwa razy dziennie kilka łyżeczek soku jabłkowego lub śliwkowego. Poza tym należy zwiększyć ilość wypijanych przez dziecko płynów i zastosować odpowiedni do wieku probiotyk. U dzieci starszych trzeba wzbogacić dietę w produkty zawierające większą ilość błonnika, takie jak: świeże warzywa, nasiona roślin strączkowych, owoce jedzone razem ze skórką, płatki owsiane, suszone śliwki i inne owoce, rodzynki, produkty zawierające probiotyki (jogurty, kefiry, maślanka), kasze, pieczywo pełnoziarniste. Posiłki powinny być urozmaicone i kolorowe, zwłaszcza jeśli dziecko do tej pory niechętnie sięgało po warzywa lub owoce. Przed posiłkiem oraz między posiłkami starajmy się podawać dziecku dużo płynów do picia: wodę, wodę z miodem, kompot z suszonych śliwek, herbatki ziołowe (koperkowa, rumiankowa), naturalne soki owocowe i warzywne. Nie wystarczy zapewnić więcej błonnika, trzeba jeszcze stworzyć warunki do tego, aby napęczniał on w jelitach i ułatwił przesuwanie mas kałowych i wypróżnianie się. Dlatego niezbędne jest nawadnianie malca. Zdecydowanie natomiast należy wykluczyć z diety produkty sprzyjające zaparciom. Do takich należą przede wszystkim słodycze, a zwłaszcza czekolada i kakao, czarna herbata, nadmiar mięsa i potraw mącznych, biały ryż, białe pieczywo oraz gotowana marchewka Leczenie farmakologiczne zaparć W przypadku dzieci nie mamy wielkiego wyboru, jeśli chodzi o leki na zaparcia. Ich stosowanie jest zazwyczaj ograniczone wiekiem, więc trudno znaleźć skuteczny środek na zaparcia u maluchów. U niemowląt można zastosować jedynie laktulozę doustnie lub wlewki doodbytnicze sporządzone z roztworu soli fizjologicznej. U starszych dzieci, oprócz laktulozy, mamy do dyspozycji makrogol (forlax), parafinę płynną oraz wlewki doodbytnicze Enema. Nie zaleca się podawania dzieciom innych leków na przeczyszczenie ani nawet specyfików roślinnych opartych na senesie czy rzewieniu. Wobec tak ograniczonego wyboru warto zastosować u dzieci: Naturalne leki homeopatyczne Mogą być one bezpiecznie stosowane zarówno u starszych dzieci, jak też u tych najmłodszych, w tym niemowląt. Odpowiednio dobrane, pomagają zlikwidować uciążliwy problem zaparć w krótkim czasie. Nie wywołują żadnych działań ubocznych, nie mają ograniczeń związanych z wiekiem i nie rozleniwiają pasażu jelitowego. Nie trzeba ich stosować ciągle. Wystarczy tylko do momentu uregulowania wypróżnień i powrotu organizmu do równowagi. Aby uzyskać maksymalną skuteczność należy zasięgnąć porady farmaceuty lub lekarza homeopaty przy wyborze właściwego leku. Wybór ten podyktowany jest konkretnymi symptomami, prezentowanymi przez nasze dziecko i tym, jak dokładnie zaparcie się objawia. Zdarza się, że na zaparcia cierpi już niemowlę, wkrótce po urodzeniu. Wypróżnienia odbywają się z trudem, a stolec ma postać suchych, czarnych, „kozich” bobków. Jeśli poród odbył się za pomocą cesarskiego cięcia, wówczas zaparcie u dziecka może być spowodowane zastosowaniem środka znieczulającego u matki. W tej sytuacji podanie homeopatycznego leku Opium szybko rozwiąże problem, bo sprawi, że jelita malucha zaczną prawidłowo funkcjonować i wypróżnienia powrócą do normy. Jeśli natomiast nasze dziecko cierpi na bolesne dolegliwości przy oddawaniu stolca, ból ma charakter skurczowy, maluch płacze żałośnie, zgina się wpół i skarży na ból brzuszka, a stolec jest mały, twardy i suchy, pomocny może okazać się lek Plumbum metallicum. Z kolei dobrym lekiem na zaparcia pojawiające się w podróży jest Platina. Można ją zastosować doraźnie u dzieci, cierpiących na tę przypadłość. Problem z wypróżnianiem pojawia się w obcym dla dziecka miejscu (pociąg, kolonie, wczasy, toaleta w restauracji itp.), a stolec jest wtedy zazwyczaj twardy lub gliniasty, klejący się do odbytu. Natomiast lek Alumina będzie miał zastosowanie, jeśli mamy do czynienia z osłabioną perystaltyką jelit, czyli jak zaparcia są już przewlekłe i nawykowe, a jelita odmawiają posłuszeństwa. Stan ten wynika najczęściej z uporczywego powstrzymywania się od defekacji, co sprawia, że organizm przestaje reagować na bodziec parcia i wypróżnienie dokonuje się z ogromnym trudem, nawet jeśli stolec ma miękką konsystencję. Z reguły jest on jednak twardy, suchy, czasem wydobywa się w kawałkach. U dzieci, które długo, lecz bezskutecznie przesiadują na nocniku lub w toalecie, usiłując zrobić kupkę, pomoc może przynieść lek Nux vomica. Dzieci te będą się także skarżyły na skurczowy ból brzucha, który nasila się po jedzeniu, przed wypróżnieniem, a ustępuje od razu po oddaniu stolca. U niemowląt zaś będą to bolesne kolki. Natomiast u dzieci ze skłonnością do nadwagi i tendencją do wzdęć oraz problemów trawiennych, gdy nie występuje w ogóle potrzeba wypróżnienia, a stolec jest obfity, grudkowaty i posklejany śluzem, przydatny może być lek Graphites. Podobny obraz stolca – twardego, w kawałkach i pokrytego gęstym śluzem może być wskazaniem do podania innego leku – Hydrastis canadensis. Jeśli zaś zaparcie jest wynikiem zbytniego wysuszenia śluzówek przewodu pokarmowego, a stolec jest twardy i suchy, a jednocześnie objętościowo duży i sprawia maluchowi sporo bólu przy wydalaniu, warto sięgnąć po lek Bryonia alba. Gdy zauważymy, że nasza pociecha nie lubi lub wstydzi się załatwiać w miejscach publicznych i wstrzymuje parcie w momencie konieczności skorzystania z toalety w szkole, przedszkolu czy innych wspólnych sanitariatów, uporać się z takim problemem pomogą leki Natrium muriaticum lub Ambra grisea. Przy leczeniu zaparć ważna jest również regularna suplementacja probiotyku, dobranego odpowiednio do wieku dziecka. Gdy już uda nam się wypracować u dziecka stały dobowy rytm wypróżnień, najważniejsze jest aby go utrzymać i pilnować, aby malec nie zwlekał z defekacją, co ponownie mogłoby zakłócić delikatną równowagę. W profilaktyce zaparć ważne jest również: Więcej ruchu na co dzień Ponieważ brak ruchu może także przyczyniać się do rozwoju zaparć u dzieci. Starajmy się zatem uważać, aby dziecko regularnie zażywało aktywności fizycznej. Nie woźmy go wszędzie samochodem, niech drogę do przedszkola lub szkoły pokona piechotą. Codzienny spacer rozrusza jelita i usprawni pasaż mas kałowych. Zadbajmy o to, aby nie przesiadywało przed telewizorem lub komputerem bez ruchu, bo przerodzi się to w nawyk, trudny do usunięcia. Zaangażujmy malucha do pomocy w domu, weźmy go na zakupy czy na wspólny spacer z psem. Zwróćmy uwagę zwłaszcza na starsze dzieci, które spędzają sporo czasu siedząc w szkolnej ławce, a następnie przy biurku w domu. Zachęćmy je do zajęć sportowych, a do szkoły niech chodzą piechotą lub jeżdżą rowerem. Zaparcia to złożony problem, który można rozwiązać, stosując wiele możliwości. Najlepiej jeśli połączymy różne metody – dieta, ruch, leki naturalne, rozmowa – w całość terapeutyczną. Wtedy efekt będzie nie tylko szybki, ale też trwały i przyniesie dużą ulgę zarówno dzieciom, jak i rodzicom. Pamiętajmy, że całkowite wyleczenie nawet przewlekłych zaparć jest możliwe i zależy głównie od determinacji i współpracy całej rodziny. Artykuł powstał we współpracy z PTHK
Zaparcia u dzieci: co musisz wiedzieć, gdy dziecko nie robi kupy
Kiedy można mówić o zaparciu? Jak często małe dziecko powinno robić kupę? Wyjaśnia dr Andrzej Stawarski, specjalista chorób dziecięcych z Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii i Żywienia Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Mówimy, że małe dziecko ma zaparcie, jeśli obserwujemy u niego co najmniej dwa z poniższych objawów i utrzymują się one nie krócej niż przez dwa miesiące: Robi kupę rzadziej niż dwa razy w tygodniu – np. tylko raz albo rzadziej Popuszcza co najmniej raz w tygodniu – rodzice myślą, że dziecko ma biegunkę, tymczasem popuszczanie stolca wynika z przepełnienia jelit. Unika robienia kupy – może się chować, krzyżować nóżki itd. Im dłużej udaje mu się „wytrzymać”, tym jest gorzej. Robienie kupy jest dla niego bolesne – dziecko płacze, bo kupy są twarde, zbite i suche. Podbrzusze dziecka jest powiększone Kupa ma dużą średnicę – jest jej tyle, że może zatkać toaletę. Przyczyny zaparć u małych dzieci Najczęściej (w dziewięciu na dziesięć przypadków) zaparcia nie wiążą się z żadną chorobą ani nieprawidłowością w budowie jelit. – Zwykle są wynikiem błędów dietetycznych: nadmiaru słodyczy i braku surowych owoców i warzyw, czyli diety pozbawionej wystarczającej ilości błonnika – mówi dr Andrzej Stawarski, specjalista chorób dziecięcych z Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii i Żywienia Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Przyczyną zaparć może być także stres – (np. spowodowany narodzinami rodzeństwa, kłótniami rodziców, przeprowadzką itd.), niechęć do nocnika (dlatego trening czystości powinien odbywać się spokojnie, bez popędzania, zawstydzania, wyrzutów i brak ruchu (jelita nie mogą wtedy odpowiednio pracować). Czasem (bardzo rzadko) za zaparciami stoi problem zdrowotny. Ale spokojni –: zanim przebadamy dziecko od stóp do głów, zróbmy dietetyczny rachunek sumienia. – Gdy pytam rodziców, czy dziecko je codziennie słodycze, najczęściej słyszę: „Staramy się ograniczać”. To na ogół oznacza, że maluch zjada ich za dużo. To nie muszą być cukierki. Maślane bułeczki, biszkopciki i wafelki też są słodkie i też nie mają błonnika – mówi dr Stawarski. Jak zapobiegać zaparciom? Jeśli chcesz, żeby dziecko nie miało zaparć, wypróbuj proste sposoby: codziennie podawaj surowe owoce i warzywa (sprawdź: jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw). możesz dodawać do potraw otręby i siemię lniane. pilnuj, by dziecko dużo piło – przede wszystkim wodę i niewielką ilość soków bez dodatku cukru zachęcaj do ruchu – dziecko powinno chodzić, biegać, skakać. Nie może tkwić przed telewizorem. pomóż ustalić stały rytm wypróżnień – około 15 minut (do pół godziny) po posiłku ruchy jelit ułatwiają zrobienie kupy. Warto to wykorzystać. [CMS_PAGE_BREAK] Jaka dieta przy zaparciu? Jeśli <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zaparcia-u-dzieci-przyczyny-i-zapobieganie-1964-r1/">dziecko ma zatwardzenie, najlepszym sposobem na przezwyciężenie problemu jest podawanie jeszcze więcej surowych owoców i warzyw. Dziecko powinno jeść jabłka, morele, przecier z suszonych śliwek. Z diety należy wykluczyć pokarmy, które spowalniają pracę jelit – przede wszystkim kaszki i kleiki ryżowe. Nie podawaj ich do czasu ustąpienia problemu. Czy można podać dziecku czopek lub zrobić lewatywę? Jeżeli dziecko bardzo się męczy, możesz podać mu czopek glicerynowy. Pamiętaj jednak, że czopki można stosować jedynie wówczas, gdy zatwardzenie nie zdarza się często. Uwaga! Stałe stosowanie czopków jedynie pogarsza sytuację. Nie rób też samodzielnie lewatywy ani nie manipuluj termometrem w odbycie dziecka. Można je niechcący zranić, poza tym każda taka manipulacja obniża próg czucia, co oznacza, że kolejne kupy będzie jeszcze trudniej zrobić. A leki na przeczyszczenie? Nie podawaj dziecku żadnych środków przeczyszczających dla dorosłych. Są zbyt silne i mogą doprowadzić do stanów zapalnych. Jeśli to konieczne, korzystaj z łagodniejszych preparatów dla dzieci, przede wszystkim z tych, w których składzie jest laktuloza (np. Lactulosum, Duphalac) – nie są one wchłaniane przez przewód pokarmowy. Kiedy do lekarza? Koniecznie idź z dzieckiem do pediatry, jeśli: – Zaparcia trwają długo, a zmiana diety i trybu życia nie pomaga – Dziecko bardzo się męczy, nie jest w stanie się załatwić – W kupie widać krew – Dziecko ma stan zapalny w okolicy odbytu – Z pupy wystaje twardy, suchy, zbity stolec – Zmienił się wygląd brzucha. Brzuch jest powiększony, widać nierówności pod skórą – Z odbytu wypada fragment jelita. W takiej sytuacji skontaktuj się z lekarzem natychmiast – <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/bol-brzucha-u-dziecka-4817-r1/">Dziecko ma bóle brzucha, wymiotuje, ma kłopot z siusianiem i/lub gorączkę bez objawów przeziębienia. Konsultacja: dr Andrzej Stawarski, pediatra z Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii i Żywienia Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu Zobacz też: Dobra i zła dieta. Rozmowa o błędach w żywieniu dzieci. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/zaparcia-u-niemowlaka-zaparcia-u-noworodka-5782-r1/">Zaparcia u niemowlaka – jak je wyleczyć Zaparcia, biegunka, wymioty - poznaj tajniki leczniczej diety
Skąd się biorą zaparcia u dzieci? Jak karmić dziecko, które cierpi na zaparcie i kiedy podać leki?
Film powstał we współpracy z Centrum Medycznym