Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T03:23:33.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pedagogika Montessori: wspieraj wybór dziecka, nie narzucaj, co ma robić
items: Nagość przy dziecku – norma czy przekroczenie granic?
items: Dlaczego surowe wychowanie prowokuje dzieci do kłamstwa?
items: Chcesz dobrze wychować dzieci? Skorzystaj z rad naukowców z Harvardu!
items: Jak wychować szczęśliwe dziecko?
items: Łam zasady wychowawcze – to dobre dla dziecka!
items: 10 mądrych zdań o wychowaniu dzieci – uwaga, chwytają za serce!
items: 4 złote przykazania dla mamy przedszkolaka
items: Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?
items: Stawianie granic i wymagań dziecku, a wychowanie bezstresowe

Pedagogika Montessori: wspieraj wybór dziecka, nie narzucaj, co ma robić
type: item
date: 2020-07-17T12:12:00.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Aktualności
subject: Małe dziecko
subject: Rodzina
subject: Wychowanie
subject: rozwój dziecka
subject: zasady wychowania
description: Pedagogika Montessori opiera się na jednej podstawowej zasadzie: bacznego obserwowania dziecka i jego zainteresowań oraz ich wspieraniu. Kładzie nacisk na indywidualny i swobodny rozwój dziecka, nieograniczanie jego spontaniczności i twórczości. Nauczyciel przedszkolny jest obserwatorem podążającym za dzieckiem i ułatwiającym zaspokojenie jego potrzeb rozwojowych. Niczego dziecku nie narzuca.
encoded: Metody wychowania dziecka wprowadzone przez włoską pedagog Marię Montessori niezmiennie cieszą się zainteresowaniem i uznaniem rodziców. W Polsce działają zarówno żłobki, przedszkola, jak i szkoły pracujące według zasad Montessori. Jeżeli zastanawiasz się nad wyborem takiej placówki dla dziecka, zanim podejmiesz decyzję, sprawdź, na czym polega wychowanie dziecka według zasad pedagogiki Montessori. Oto jej najważniejsze założenia. Pedagogika Montessori: indywidualny rozwój dziecka wolność wyboru samodzielność dziecka nauka empatii i odpowiedzialności prostota zabawy utrzymywanie porządku młodsi bawią się ze starszymi praca w ciszy przykazania Montessori stosowanie zasad w domu książki poświęcone metodzie Dziecko rozwija się w swoim tempie – uszanuj to Maria Montessori uważała, że w wychowaniu dziecka najważniejsze jest podążanie za dzieckiem i wspieranie tych jego umiejętności, które w sposób naturalny wykazuje. Chodzi o to, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i nie można w związku z tym stosować wobec maluchów jednej miary. Jedno dziecko szybciej nauczy się samodzielnie ubierać, drugie z kolei wcześniej opanuje naukę jazdy rowerem, a jeszcze inne w tym czasie nauczy się czytać lub liczyć. Trzeba pozwolić dziecku na rozwijanie się w według jego własnych możliwości. W sposób swobodny i indywidualny. Jeżeli uszanujemy odrębność dziecka, damy mu swobodny wybór, to maluch będzie uczył się sam z siebie. Nie można mu niczego narzucać. Dzięki temu dziecko rozwija się najbardziej harmonijnie. Dziecko ma wolność wyboru W wychowaniu Montessori zostawia się dziecku dużo swobody w wyborze czasu, miejsca, jak i rodzaju aktywności. Także od malucha zależy, jak dużo czasu poświęci danej zabawie i czy będzie pracowało samo, czy w grupie. Takie metody stosowane są np. w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean…

112476-2002658.jpg
width: 1200
height: 799

Nagość przy dziecku – norma czy przekroczenie granic?
type: item
date: 2020-06-26T08:17:09.000Z
creator: amajchrzak
subject: Małe dziecko
subject: Mama i tata
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: małe dziecko
subject: nago przy dziecku
subject: nagość
subject: zasady wychowania
description: Nagość przy dziecku wciąż budzi kontrowersje. „W polskim społeczeństwie panuje raczej zasada, że rodzice nie pokazują się nago przy małych dzieciach, ale nie jest to sztywna reguła” – mówi psycholog i seksuolog kliniczny dr Agnieszka Izdebska.
encoded: Pozwalanie sobie na chodzenie po domu wyłącznie w bieliźnie albo nago, nie musi być niczym niewłaściwym, ale ważne jest to, jaki jest nasz stosunek do nagości. Powinno się we własnym domu ustalić takie zasady, by każdy członek rodziny czuł się komfortowo i bezpiecznie. Okazywanie nagości przy dziecku powinno być czymś naturalnym, a jeśli takie nie jest, lepiej tego nie robić. Psycholog i seksuolog kliniczny dr Agnieszka Izdebska wyjaśnia, że w tej sferze nie można robić niczego na siłę i wbrew własnym przekonaniom. Nagość przy dziecku to wciąż temat tabu Jak tłumaczy seksuolog, w polskim społeczeństwie standardem jest raczej zachowywanie tabu międzypokoleniowego także w sferze tego, jak ludzie chodzą po domu. „Dzieci raczej nie oglądają nago rodziców” – mówi dr Izdebska. Podkreśla też, że w sprawie nagości pokazywanej przy dzieciach najważniejsze jest, aby rodzice przyjęli zasady, które będą dla nich najbardziej naturalne. „Poczucie naturalności jest w tym przypadku podstawą” – wyjaśnia dr Izdebska. Raczej nie należy obawiać się przekroczenia norm w tej sprawie, ponieważ „granice u osób dojrzałych seksualnie są naturalnie wyczuwane”. Okazywanie nagości przy dziecku powinno być naturalne W tym przypadku nie należy wymuszać na sobie żadnych określonych zachowań. „Jeżeli rodzice nie czują się komfortowo nago przy dziecku, czy nawet w bieliźnie, to nie ma sensu na siłę się przełamywać i rozbierać” – podkreśla dr Agnieszka Izdebska. Jeżeli jednak w domu panują liberalne zasady i dorośli dobrze czują się ze swoją nagością, to nie powinno się wprowadzać przy małym dziecku sztucznych zasad. Jeżeli my będziemy traktowali tę sferę normalnie, naturalnie, bez poczucia wstydu i zażenowania, to dziecko również za taką będzie ją uważać. Wyolbrzymianie tematu nagości przy dziecku i nie tylko, wyśmiewanie go albo traktowanie w jakikolwiek inny nienaturalny sposób, nie jest wskazane, ponieważ uczy malca, że to coś osobliwego, a nie powinno takim być. Dr Agnieszka Izdebska jest psycho…

112137-4de0e43.jpg
width: 1200
height: 800

Dlaczego surowe wychowanie prowokuje dzieci do kłamstwa?
type: item
date: 2016-08-23T11:07:40.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: kłamstwo
subject: zasady wychowania
description: Dyscyplina w wychowaniu dzieci to ostatnio mocno zapomniana rzecz. Jednak badacze dowodzą, że zbyt autorytarni rodzice mogą zamienić swoje dzieci w zawodowych kłamczuchów. Przeczytaj, dlaczego tak się dzieje.
encoded: Jesteś surowym rodzicem i wymagasz od dziecka bezwzględnego posłuszeństwa czy raczej stawiasz na luz i starasz się wychować niezależnego młodego człowieka? Okazuje się, że istnieje silna zależność między postawami rodziców, a skłonnością dzieci do kłamstwa. Już od jakiegoś czasu wiadomo, że bezstresowe wychowanie może się srogo zemścić na rodzicach, ale przesadzając w drugą stronę, rodzice też muszą się liczyć z konsekwencjami. Kanadyjska psycholog prof. Victoria Talwar z McGill University - wybitna ekspert z dziedziny rozwoju dzieci - przeprowadziła szeroko zakrojone badanie na temat dziecięcej skłonności do kłamstwa. Dowodzi ono, że surowi, wymagający rodzice często wychowują dzieci, które chętnie oszukują. Atmosfera nieuniknionej kary za większe i mniejsze przewinienia sprawia, że dzieci wychowujące się w niej uczą się, jak kłamać, żeby uniknąć przykrych konsekwencji swoich „wykroczeń”. Talwar badała skłonność do kłamstwa wśród dzieci w wieku 3-7 lat. Jednym z szeregu badań, jakie przeprowadziła wraz ze swoim zespołem, był test na podglądanie, mający bezbłędnie wykryć małych kłamczuchów. Zespół przeprowadził go w dwóch szkołach - jednej o ostrym rygorze a drugiej o luźnej atmosferze. Test na dziecięcą prawdomówność W teście dzieci miały powiedzieć badaczom, co wydaje dziwny dźwięk za ich plecami. Kluczowy był tutaj fakt, że obiekt, który badacze umieszczali za dzieckiem, nie mógł być skojarzony z dźwiękiem, który dziecko słyszało. Np. był to pisk, a za plecami dziecko miało piłkę do baseballa. Podczas eksperymentu osoba prowadząca wychodziła na chwilę z sali. Kiedy wracała, pytała o przedmiot oraz o to, czy dziecko oglądało się w tym czasie za siebie. Jeżeli na pytanie „na podstawie dźwięku, powiedz, co jest za twoimi plecami” dziecko odpowiadało „piłka do baseballa” - wiadomo było, że ukradkiem spojrzało do tyłu. Prof. Talwar dowiodła w ten sposób, że w szkole o luźnej atmosferze dzieci miały standardową skłonność do kłamstwa (odsetek dzieci prawdomównych i kłam…

imgEkMC5J-b6ea0a0.jpg
width: 1024
height: 681

Chcesz dobrze wychować dzieci? Skorzystaj z rad naukowców z Harvardu!
type: item
date: 2016-05-30T06:55:17.000Z
creator: aprochyra
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: inteligencja emocjonalna
subject: zasady wychowania
description: Dziecko nie wychowa się samo. Żeby wyrosło na troskliwą, wyrozumiałą, uprzejmą osobę, musisz mu w tym pomóc. Zobacz, co radzą eksperci z uniwersytetu Harvarda!
encoded: Żeby wyrosnąć na inteligentnych i wrażliwych ludzi, dzieci potrzebują wskazówek, których możemy dostarczyć my, rodzice. Nasze codzienne zachowania mogą pomóc im się odnaleźć w skomplikowanym świecie. Według badań nad rozwojem dziecka, prowadzonych na Harvardzie, warto trzymać się pewnych wytycznych. Naukowcy ujęli wyniki tych badań w 7 praktycznych wskazówek dla rodziców, które pomogą wychować zrównoważonego, mądrego człowieka. 1. Spędzaj dużo czasu ze swoim dzieckiem Spędzając z dzieckiem czas regularnie, na własnym przykładzie uczymy je troskliwości i empatii. Naukowcy radzą - zaangażuj się, okaż zainteresowanie życiem dziecka. A także zachęcaj je do wysiłków i chwal za osiągnięcia. Zadawaj dużo otwartych pytań (takich, na które nie można odpowiedzieć jednym słowem), żeby wciągnąć dziecko w rozmowę. Wspieraj je nieustannie. Pozytywna i oparta na szacunku relacja między rodzicem i dzieckiem będzie dla niego wzorem, jak można budować wartościowe relacje z innymi ludźmi. 2. Bądź wzorem dla swojego dziecka Dzieci będą słuchać twoich poleceń, jeśli zobaczą, że robisz to samo, np. łatwiej będzie im zrozumieć przekaz "bądź uprzejmy dla innych", gdy codziennie będą obserwować, jak przytrzymujesz drzwi starszej sąsiadce. Zwróć uwagę na to, jak sama wcielasz w życie wartości, które chcesz przekazać dziecku - uczciwość, skromność, zaangażowanie w lokalne (albo globalne) sprawy. Dzieci bardzo szybko podchwytują zachowania rodziców. Nie bój się przyznać do pomyłki, powiedz też, jak zamierzasz ją naprawić. Jeśli chcesz wychować małego aktywistę, zaangażuj się w coś z całą rodziną. Pomysły możesz znaleźć np. na stronie wolontariatrodzinny.pl. 3. Wysyłaj dziecku jasny sygnał - postaw na troskę o innych Naukowcy z Harvardu radzą, żeby na pierwszym miejscu postawić na uprzejmość i troskę o innych. Wymagaj od dziecka, żeby zachowywało się w ten sposób nie tylko w domu, ale też w przedszkolu i innych miejscach. Pamiętaj, że to bardzo rozwija inteligencję emocjonalną! Przekonaj dzieck…

imgpEJQao-d9ed7c0.jpg
width: 1024
height: 718

Jak wychować szczęśliwe dziecko?
type: item
date: 2016-05-16T10:59:25.000Z
subject: Nasze akcje
subject: Patronaty
subject: Rodzina
subject: dr Aleksandra Piotrowska
subject: książka dla rodziców
subject: poradnik dla rodziców
subject: szczęśliwe dziecko
subject: wychowanie dzieci
subject: zasady wychowania
description: Jesteś kochającym, pełnym dobrych intencji rodzicem, a mimo to czujesz, że popełniasz błędy? Sięgnij po poradnik "Szczęśliwe dziecko, czyli jak uniknąć najczęstszych błędów wychowawczych" napisanej przez Aleksandrę Piotrowską i Irenę Stanisławską.
encoded: Aby dziecko miało szczęśliwe dzieciństwo, potrzebuje nie tylko kochających, ale spokojnych, w miarę pewnych siebie rodziców. Bycia rodzicem – nie idealnym, ale wystarczająco dobrym – można się nauczyć. Jeśli zastanawiasz się nad tym, jakie błędy popełniasz, będąc kochającym, pełnym dobrych intencji rodzicem; jeśli nie chcesz być rodzicem nadmiernie surowym, wymagającym albo – wprost przeciwnie – ochraniającym dziecko ponad miarę; jeśli chcesz rozsądnie posługiwać się nagrodami i karami w wychowaniu – ta książka jest dla Ciebie. Wychowaj szczęśliwe dziecko Pewnie wiele razy słyszałaś, że to czy tamto powinnaś robić inaczej, że kochająca matka postąpiłaby inaczej, że nigdy nie zrobiłaby tego czy owego. Z pewnością nie raz też rodzice, koleżanki, ciocie czy babcie dawały Ci mnóstwo "dobrych rad" i podsuwały wiele poradników w stylu "instrukcja obsługi dziecka", po przeczytaniu których miałaś poczucie, że jesteś najgorszą matka na świecie. Jeśli tak, koniecznie sięgnij po "Szczęśliwe dziecko, czyli jak uniknąć najczęstszych błędów wychowawczych". To nie jest kolejny poradnik czy instrukcja obsługi malucha, ale rozmowa o najczęstszych błędach wychowawczych popełnianych przez kochających, pełnych dobrych intencji rodziców. Książka zawiera wskazówki dla młodych rodziców dotyczące wychowania dzieci i postępowania z nimi w różnych, codziennych sytuacjach. Dowiesz się z niej: co zrobić, gdy dziecko nie chce jeść, czy warto korzystać ze smoczka i jak odzwyczaić od niego dziecko, jak nauczyć dziecko czystości, jak umiejętnie korzystać z kar i nagród, jak postępować, gdy rodzice się rozwodzą itp. Mimo że tematy poruszane w publikacji są poważne, to książka jest napisana swobodnym, zrozumiałym dla każdego językiem, a treść wzbogacają humorystyczne ilustracje. Szczęśliwe dziecko, czyli jakie? - obejrzyj film View oEmbed on the source website Wiedza poparta doświadczeniem Kolejnym powodem, dla którego warto sięgnąć po książkę "Szczęśliwe dziecko, czyli jak uniknąć najczęstszych błę…

img76CBSK-cc54b33.jpg
width: 620
height: 827

Łam zasady wychowawcze – to dobre dla dziecka!
type: item
date: 2015-04-28T08:37:16.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: karanie dziecka
subject: zasady wychowania
description: Ciągle piszemy o tym, że dobre wychowanie wymaga stawiania dziecku granic. Że dziecko musi mieć jasno określone zasady, których powinno przestrzegać, a jak tego nie robi, musi ponieść karę. A my oczywiście musimy być konsekwentni w jej nakładaniu. Prawda? Nie! Łamanie zasad też może wiele dziecko nauczyć.
encoded: OK, nie wszystkie zasady nadają się do łamania. Nie możesz przymykać oka, jeśli twój przedszkolak bije innych czy nie słucha cię i wybiega na spacerze na ulicę. Oczywiste. W niektórych sytuacjach jednak można, a nawet warto zrezygnować z żelaznej dyscypliny... Zasady, które czasem można łamać Wiele zasad ustalamy, bo wprowadzają porządek w nasze rodzinne życie i jest nam z nimi po prostu wygodniej, lepiej. Przykład? Zawsze kładziesz spać dziecko po dobranocce (wiadomo, dzięki stałym porom snu smyk łatwiej zasypia, a następnego dnia jest wyspany). Albo codziennie dziecko kąpiesz (taki rytuał także pomaga w zasypianiu, no i dziecko jest czyste). A gdybyś czasem położyła smyka do łóżka znacznie później? Albo twoje dziecko zasnęłoby z ciemnymi obwódkami wokół kostek od zabawy w piaskownicy? Tragedia? Wręcz przeciwnie! To dla dziecka nauka! Zobacz też: Zdradzamy sposoby na dobry sen przedszkolaka Czego uczy łamanie zasad? Wyobraź sobie, że przyjechała do was z daleka dawno niewidziana ciocia. Dziecko ją lubi, cieszy się z jej przyjazdu, ale może spędzić z nią zaledwie dwie godziny, bo przecież po dobranocce musi położyć się spać. No właśnie... Musi? Co stałoby się, gdy tym razem zasnęło godzinę, dwie, a nawet trzy później? Maluch obudziłby się niewyspany, ale za to z nowymi doświadczeniami, bo: Łamanie zasad uczy elastycznego myślenia. Dziś pójdę spać później, bo zmieniła się sytuacja i ten dzień znacznie różni się od pozostałych. Rodzice łamiący zasady są darzeni przez dziecko jeszcze większym zaufaniem. Bo maluch widzi, że potrafią dostrzec jego potrzeby, a nie tylko sztywno trzymać się zasad. Łamanie zasad pomaga być grzecznym. Dziecko dowiaduje się, że jeśli rodzice już czegoś zabraniają, to znaczy, że naprawdę tego nie wolno robić. Dziecko łamiące zasady dowiaduje się, że jest bardzo ważne. Bo jego uczucia zawsze są brane pod uwagę. Dzięki temu nabiera pewności siebie i szybciej uczy się dokonywać właściwych wyborów. Czy wiesz: Jak mądrze karać małe dziecko? Zasada …

imgtSF88N-097c937.jpg
width: 1024
height: 683

10 mądrych zdań o wychowaniu dzieci – uwaga, chwytają za serce!
type: item
date: 2013-06-11T11:21:20.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: szczęśliwe dzieciństwo
subject: wychowanie
subject: zasady wychowania
description: Jeśli jeszcze nie całkiem wierzysz, że wychowanie ma gigantyczny wpływ na to, jakimi ludźmi staną się nasze dzieci, koniecznie to przeczytaj, wydrukuj i powieś w widocznym miejscu w Waszym domu!
encoded: „Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne – konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, zniszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego żądań i zamierzeń” – pisał wiele lat temu nieoceniony Janusz Korczak. Jak wiele miał racji... Nikt nie oczekuje, że będziecie rodzicami idealnymi, ale te kilka prawd pomoże wam być rodzicami po prostu dobrymi.

imgdVmIaK-5bd8ced.jpg
width: 500
height: 707

4 złote przykazania dla mamy przedszkolaka
type: item
date: 2013-05-06T10:30:57.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: przedszkolak
subject: wychowanie
subject: zasady wychowania
description: Chcesz, by twój przedszkolak był szczęśliwy, pewny siebie i dobrze się rozwijał? Przestrzegaj tych zasad! Są fundamentem dla małego człowieka.

img2u7vbt-925a854.jpg
width: 500
height: 400

Wychowanie bezstresowe - Czy wychowywać bezstresowo?
type: item
date: 2007-09-11T09:19:44.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
subject: zasady wychowania
subject: zasady wychowawcze
description: Wszyscy chcemy, by nasze dzieci były szczęśliwe. Czy osiągniemy cel, chroniąc je przed wszelkimi stresami, niczego nie zabraniając ani nie wymagając? A może są inne sposoby na to, aby maluch pewnie kroczył przez życie?
encoded: Wystarczy na dowolnym spotkaniu (choćby u cioci na imieninach) rzucić hasło „wychowanie bezstresowe”, by rozgorzała gorąca dyskusja pełna ostrych słów: („To najkrótsza droga, by wychować tyrana”), wstrząsających przykładów z życia („Rodzice mu pozwalali na wszystko i teraz...”), złotych myśli („Dzieci i ryby głosu nie mają”, „Klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził”) oraz – zdecydowanie mniej licznych – głosów obrońców („Przecież tu wcale nie chodzi o pozwalanie maluchowi na wszystko!”). Zawsze znajdzie się też ktoś, kto przytoczy starą anegdotę o chłopczyku (kopał staruszkę w tramwaju), jego mamie (nie reagowała, twierdząc, że wychowuje dziecko bezstresowo) oraz studencie (przykleił owej mamie gumę do żucia na czole, twierdząc, że on również był wychowywany w ten sposób). Pojęcie „wychowanie bezstresowe” jest więc rozumiane najczęściej jako wychowanie bez jakichkolwiek zasad, pozwalanie dziecku na wszystko włącznie ze smarowaniem psa pastą do butów i chodzeniem spać z nieumytymi zębami. Można jednak pojmować je całkiem inaczej: jako wychowanie bez krzyku i bicia, z szacunkiem dla dziecka, ale bez rezygnowania ze stawiania granic. A więc jak to jest z wychowaniem bezstresowym? Stosować je czy nie? Dopinguje do działania Jeśli rozumieć ten termin jako pozwalanie malcowi na wszystko i chronienie go przed wszelkim stresem, to zdecydowanie odradzam. Po pierwsze dlatego, że stres stale towarzyszy naszemu życiu, więc nie da się uchronić przed nim dziecka. Gdybyśmy chcieli to zrobić, musielibyśmy nakarmić je, zanim będzie głodne, podać misia, zanim go zapragnie itd. Słowem: zlikwidować wszelkie napięcia, a to przecież jest niewykonalne. Nawet gdyby było to wykonalne, to takie postępowanie nie przyniosłoby nic dobrego. Dziecko niczego by się nie nauczyło, bo i po co ćwiczyć mówienie albo chodzenie, skoro mama odgadnie wszelkie życzenia, przyniesie, poda... Wbrew temu, co sądzimy o stresie (że trzeba z nim walczyć, pokonywać go itd.), on sam w sobie nie jest taki zły. Napędza na…

e50f82-5790276.jpg
width: 600
height: 400

Stawianie granic i wymagań dziecku, a wychowanie bezstresowe
type: item
date: 2007-01-03T12:50:15.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie bez przemocy
subject: wychowanie bezstresowe
subject: zasady wychowania
description: Nie ma wychowania bez stawiania granic i wymagań. Ale nie ma go również, jeśli wymagania są zbyt surowe i jest ich zbyt dużo.
encoded: Model tzw. bezstresowego wychowania nie sprawdził się. Mimo to wielu rodziców, często niepewnych swoich rodzicielskich kompetencji, wciąż boi się wymagać od swoich dzieci przestrzegania pewnych zasad. Jeśli maluch się buntuje, płacze, szybko ustępują, by oszczędzić mu stresu albo dla świętego spokoju. Bywa i odwrotnie - od malucha wymaga się rzeczy, które są dla niego zbyt trudne, niedostosowane do jego możliwości i tempa rozwoju. Po co dziecku granice? Podstawą zdrowego rozwoju dziecka jest poczucie bezpieczeństwa. W domu, gdzie wszystko wolno i nic nie trzeba, maluch, wbrew pozorom, nie czuje się bezpieczny. Przeciwnie – rodzice, którzy na wszystko pozwalają, są postrzegani przez dzieci jako słabi, a mając słabych rodziców nie można czuć się pewnie. By się tak poczuć, dziecko musi samo przejąć w domu władzę. Manipuluje więc mamą czy tatą, coraz więcej żądając. „Możesz robić to i to, ale tego ci nie wolno” – takie jasne postawienie granic jest podstawą wychowania. Kiedy zacząć wymagać? W 1. roku życia to głównie dziecko wymaga, a rodzice są po to, by te wymagania możliwie szybko spełniać. Niemowlę musi być nakarmione na czas, przewinięte i przytulane zawsze wtedy, gdy się tego domaga, a nawet wtedy, gdy się nie domaga. To jeszcze nie jest moment na stawianie wymagań, choć rodzice muszą już stawiać pewne ograniczenia dla bezpieczeństwa swojej pociechy, np. nie mogą się godzić na wchodzenie na okno itp. Dopiero gdy maluch ma około półtora roku, zaczyna się faktyczny proces wychowania. Rodzice zaczynają stawiać rozmaite wymagania i zachęcają do ich spełnienia. Dziecko uczy się myć rączki przed jedzeniem, trzymać łyżkę, wrzucać z mamą klocki do pudełka po skończonej zabawie, na spacerze iść za rękę, machać na "do widzenia", załatwiać się do nocnika itd. Dostosuj wymagania do możliwości dziecka To wydaje się oczywiste, a jednak w praktyce nie jest. Rodzice wymagają od dziecka czegoś, na co ono nie jest jeszcze gotowe, np. chcą żeby dwulatek sam sprzątał zabawki, a trzyl…

imgpyyhxe-b6b0f25.jpg
width: 640
height: 960