Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-08-10T14:16:05.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Myślałam, że pani w przedszkolu dba o moje dziecko z sympatii. Gdy nakryłam ją z moim mężem, uknułam słodką zemstę”
items: „Z siostrą zaszłyśmy w ciążę w tym samym miesiącu. Smutna prawda o naszych dzieciach wyszła na jaw dopiero po latach”
items: „Zaszłam w ciążę z żonatym mężczyzną, a ten drań nie chciał powiedzieć o mnie rodzinie. Sama to zrobiłam, a on mnie zostawił”
items: „Po przeprowadzce moja 6-letnia córka zaczęła opowiadać o swojej drugiej mamie. Gdy wieczorem weszłam do jej pokoju, przeszedł mnie dreszcz”
items: „Myślałam, że kolejną ciążą zatrzymam męża przy sobie. Zamiast kwiatów i czułych słówek dostałam cios w serce”
items: „W marynarce męża znalazłam zdjęcie ciążowego USG. W najgorszych snach nie podejrzewałam, jaką tajemnicę skrywał przede mną”
items: „Wybaczyłam mężowi zdradę, bo byłam w 7. miesiącu ciąży. Dopiero 2 lata po porodzie odkryłam, co naprawdę zrobił”
items: Mąż potraktował ją nawet gorzej niż Wiśniewski. „Dla dzieci musiałam być silna, ale każdego dnia myślałam, co jest ze mną nie tak”
items: „Mam żonę w Polsce i przyjaciółkę w Hiszpanii. Nie zostawię żadnej, przecież mamy dzieci”
items: Mąż Dominiki Chorosińskiej wybaczył jej zdradę i uznał cudze dziecko. Ma przepis na udany związek
items: Michał Chorosiński o zdradzie żony i przepisie na udany związek. Para spodziewa się 6. dziecka
items: Krajobraz po zdradzie

„Myślałam, że pani w przedszkolu dba o moje dziecko z sympatii. Gdy nakryłam ją z moim mężem, uknułam słodką zemstę”
type: item
date: 2026-08-10T14:15:55.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: Znalazłam tę rezerwację przez przypadek. Szukałam w skrzynce mailowej Artura potwierdzenia szczepienia dla naszej córki, bo miał je przesłać, a zapomniał. Zamiast tego wpadło mi w oko coś zupełnie innego – potwierdzenie rezerwacji w luksusowym hotelu spa nad jeziorem, na najbliższy weekend. Na dwie osoby. Artur i Sylwia.
encoded: Artur powiedział mi tydzień wcześniej, że musi jechać na delegację – szkolenie firmowe, sam, bez rodziny. Sylwia to nauczycielka z przedszkola naszego syna, widziałam ją kilka razy podczas odbierania dziecka. Sympatyczna, uśmiechnięta, zawsze miała czas dla najmłodszych. Nie podejrzewałabym jej o nic, gdyby nie to, że jej nazwisko widziałam teraz obok imienia mojego męża w rezerwacji pokoju z widokiem na jezioro, w hotelu, w którym mieliśmy być kiedyś na miesiąc miodowy, ale się nie udało z powodu pracy Artura. Siedziałam przed ekranem chyba dziesięć minut, nie mogąc złapać oddechu. Nie krzyczałam, nie płakałam. W głowie miałam tylko jedną myśl – nie będę robić scen przez telefon. Chciałam, żeby on sam poczuł, jak to jest, gdy ziemia usuwa się spod nóg, najlepiej w chwili, gdy będzie najmniej na to gotowy. Plan, który dojrzewał w milczeniu Zamiast konfrontacji zadzwoniłam do recepcji hotelu. Powiedziałam, że dzwonię w imieniu rodziny pana Artura, że chcemy zrobić mu niespodziankę – dołożyć dwie osoby i zmienić pokój na rodzinny apartament, bez informowania go wcześniej. Recepcjonistka, młoda kobieta o miłym głosie, nie miała żadnych podejrzeń. Zapytała tylko, czy chcemy dodatkowe łóżka. Powiedziałam, że tak, bo dołączą dzieci i teściowa. Moja teściowa, Danuta, to osoba, której nikt w rodzinie nie odważy się zawieść. Surowa, wymagająca, zawsze wie lepiej. Artur się jej trochę boi, choć nigdy by tego nie przyznał. Pomyślałam, że jeśli ktoś może wywołać w nim prawdziwe poczucie odpowiedzialności za to, co zrobił, to właśnie ona. Zadzwoniłam do niej tego samego wieczoru. – Mamo, jest taka sprawa. Artur jedzie w ten weekend na delegację nad jezioro, do tego samego hotelu, w którym mieliśmy być na miodowym miesiącu. Pomyślałam, że mogłybyśmy mu zrobić niespodziankę i dołączyć do niego z Zuzią, żeby po pracy miał trochę odpoczynku w gronie rodziny. Może pojechałabyś z nami? Usłyszałam w jej głosie autentyczne zdziwienie, ale też satysfakcję. – No nareszcie jakiś rodzinny w…

nakrylam-meza-z-przedszkolanka-2-0c92930.png
width: 1600
height: 1200

„Z siostrą zaszłyśmy w ciążę w tym samym miesiącu. Smutna prawda o naszych dzieciach wyszła na jaw dopiero po latach”
type: item
date: 2026-08-06T14:15:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Ciąża
subject: ciąża
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: Dziesięć lat myślałam, że mój mąż jest po prostu dobrym wujkiem. Prawda okazała się znacznie bardziej bolesna.
encoded: Zawsze mówiłam, że mam szczęście do rodziny. Artur, mój mąż, i Patrycja, moja młodsza siostra, dogadywali się tak dobrze, że czasem czułam się jak trzecie koło u wozu na własnych wakacjach. Śmiałam się z tego. Mówiłam znajomym, że mam najlepszego męża na świecie – taki dba nie tylko o żonę, ale i o jej rodzinę. Wspólne wakacje, wspólna tajemnica Tamto lato dziesięć lat temu nad jeziorem było inne, choć wtedy tego nie widziałam. Artur i Patrycja spędzali dużo czasu razem, a ja wolałam poleniuchować z książką na leżaku. Nie wydawało mi się to podejrzane. Byłam po prostu wdzięczna, że mogę odpocząć. Dwa miesiące po powrocie z wakacji obie z Patrycją odkryłyśmy, że jesteśmy w ciąży. Ja i Artur staraliśmy się o dziecko już od roku, więc byłam w siódmym niebie. Patrycja płakała ze szczęścia, mówiąc, że to prezent od losu. – To musi być coś w tej wodzie w jeziorze – żartował Artur, stawiając oranżadę na stole, żeby uczcić nowinę Patrycji. Pamiętam, jak bardzo się cieszyłam. Dwie siostry, dwie ciąże, jedno wspólne lato. Wydawało mi się to piękne, jak z filmu. Nikt nie zadawał głośno pytania, kto jest ojcem dziecka Patrycji. Ona sama mówiła coś o kimś z pracy, z kim się nie ułoży, i że wychowa to dziecko sama. Wierzyłam jej. Czemu miałabym nie wierzyć? Stary aparat w szafie Minęło kilka lat. Urodziła się nasza córka, Zosia. Syn Patrycji, mały Filip, rósł razem z nią – byli praktycznie jak rodzeństwo, spotykaliśmy się co niedzielę na obiadach. Artur nadal był dla Filipa niezwykle troskliwy, może nawet bardziej niż dla Zosi − uczył go pływać, jeździć na rowerze, kupował mu prezenty na każde święto, nawet te, o których ja zapominałam. – Twój mąż to skarb – powiedziała mi kiedyś Patrycja, siedząc na tarasie z kawą. – Nie wiem, co bym zrobiła bez niego. Brzmiało to naturalnie. Patrycja była samotną matką. Artur zawsze powtarzał, że nie może patrzeć, jak chłopak rośnie bez męskiej ręki w domu. – Rodzina to rodzina – mawiał, kiedy pytałam, czy nie przesadza z tymi prezentami. – Poz…

siostry-w-ciazy-3cbd638.png
width: 1600
height: 1200

„Zaszłam w ciążę z żonatym mężczyzną, a ten drań nie chciał powiedzieć o mnie rodzinie. Sama to zrobiłam, a on mnie zostawił”
type: item
date: 2026-07-30T14:15:39.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Ciąża
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: „Zrozumiałam, że dla szefa byłam tylko zabawką, gdy zablokował mój numer. Zemściłam się w najgorszy możliwy sposób.”
encoded: Przez cały rok żyłam w iluzji. Daniel powtarzał mi to, co chciałam usłyszeć, a ja, naiwna, wierzyłam w każde jego słowo. Byliśmy w sobie zakochani, to na pewno, ale nasz układ miał jeden haczyk – Daniel był moim szefem i miał żonę. – Zrozum, Daga, to wszystko wymaga czasu – powtarzał, kiedy po raz kolejny odwoływał nasze spotkanie, bo musiał zostać w domu. – Rozwód to skomplikowana sprawa. Nie chcę tego zepsuć, musimy być cierpliwi. A ja byłam cierpliwa. Znosiłam ukrywanie się, kradzione chwile w hotelach, szepty w biurze. Wszystko wydawało się mieć sens, bo przecież obiecał mi wspólną przyszłość. Czułam, że to tylko kwestia miesięcy, zanim w końcu będziemy mogli oficjalnie być razem. W pracy starałam się zachowywać pełen profesjonalizm, chociaż każda kawa, którą mu zanosiłam, przyprawiała mnie o szybsze bicie serca. Byliśmy mistrzami w ukrywaniu emocji. W biurze wystarczyło jedno spojrzenie, lekki uśmiech, szybkie spojrzenie przez ramię. Wszystko robiłam, by nie wzbudzić podejrzeń innych. Czasem widziałam, jak Daniel przegląda zdjęcia żony i dzieci na telefonie. Udawałam, że to dla mnie nic nie znaczy, choć w środku rozdzierała mnie zazdrość i żal. Zdarzało się, że przez kilka dni nie odzywał się do mnie po pracy. Wtedy leżałam w łóżku, patrząc w telefon, czekając na wiadomość. Kiedy w końcu przychodziła, natychmiast mu wybaczałam. Wystarczyło jedno „tęsknię”, bym znów czuła się wyjątkowa. Może byłam głupia? Ale naprawdę wierzyłam, że Daniel odejdzie dla mnie od żony. Kiedy dwie kreski zmieniają wszystko Tego dnia czułam się fatalnie. Od tygodnia bolał mnie brzuch, a kawa smakowała dziwnie gorzko. W drodze z pracy zaszłam do apteki. Test rzuciłam na taśmę obok paczki chusteczek i proszków przeciwbólowych. Zrobiłam go zaraz po powrocie do domu. Dwie wyraźne, różowe kreski. Usiadłam na brzegu wanny i wpatrywałam się w mały plastikowy patyczek. Serce waliło mi jak młotem. Z jednej strony ogarnęła mnie panika, z drugiej – dziwna, cicha radość. Przecież to był ostateczn…

ciezarna-kobieta-4273139.jpg
width: 1600
height: 1200

„Po przeprowadzce moja 6-letnia córka zaczęła opowiadać o swojej drugiej mamie. Gdy wieczorem weszłam do jej pokoju, przeszedł mnie dreszcz”
type: item
date: 2026-07-21T19:08:45.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: kryzys w małżeństwie
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: Przeprowadzka miała być nowym początkiem, ale odkryłam coś, co zniszczyło mój świat. Pola zaczęła opowiadać dziwne rzeczy, a potem znalazłam ten naszyjnik.
encoded: Zaczęło się od niewinnej rozmowy w samochodzie. Mój mąż, Marek, uznał, że nadszedł czas na zmiany. Nasze mieszkanie na starym osiedlu, choć przytulne, stawało się dla nas trochę za ciasne. Powiedział, że ma świetny pomysł – przeniesiemy się do domu, który kiedyś kupił jako inwestycję. Nigdy wcześniej tam nie byłam. Zawsze mówił, że to tylko lokata kapitału, a wynajmowanie go to po prostu czysty zysk. Zgodziłam się. Dlaczego nie? Przecież to brzmiało jak doskonały pomysł na poprawę naszego komfortu. Przeprowadzka poszła gładko. Dom był piękny, jasny, z dużymi oknami wychodzącymi na park. Choć nie był najnowszy, a tu i ówdzie widać było drobne zniszczenia, Marek zadbał o to, by doskonale zaplanować remont. Szybko poczułam się tam jak w domu. Pola, nasza sześcioletnia córka, dostała wymarzony, różowy pokój. Wydawało się, że to nowy, lepszy rozdział w naszym życiu. Pierwsze sygnały Minęło kilka tygodni. Zauważyłam, że Pola zaczęła opowiadać dziwne historie. Na początku myślałam, że to po prostu bujna wyobraźnia sześciolatki. Zawsze miała głowę pełną pomysłów. – Mamo, wiesz, ta druga pani pachnie tak ładnie, jak tata, kiedy idzie do pracy – powiedziała pewnego wieczoru, gdy czytałam jej bajkę na dobranoc. Zmarszczyłam brwi, nie bardzo wiedząc, o co jej chodzi. – Jaka druga pani, kochanie? – zapytałam, poprawiając jej kołdrę. – No ta, co tu była. Zostawiła mi prezent pod łóżkiem – odparła z niewinnym uśmiechem. Zignorowałam to. Dzieci wymyślają różne rzeczy. Może widziała kogoś w telewizji, a może to jakaś koleżanka z przedszkola? Nie drążyłam tematu. Marek zawsze dbał o nas, ciężko pracował, często wyjeżdżał w delegacje. Ufałam mu bezgranicznie. Jednak z czasem opowieści Poli stawały się coraz bardziej szczegółowe. Zaczęła wspominać o „cioci”, która bawiła się z nią lalkami, kiedy tata był zajęty. O „cioci”, która miała czerwone paznokcie i zawsze się uśmiechała. Zaczęłam odczuwać dziwny niepokój. Dlaczego Marek nic mi nie powiedział? Kim była ta kobieta? Może to jakaś o…

corka-zaczela-opowiadac-o-drugiej-mamie-5398c88.png
width: 1600
height: 1200

„Myślałam, że kolejną ciążą zatrzymam męża przy sobie. Zamiast kwiatów i czułych słówek dostałam cios w serce”
type: item
date: 2026-07-19T11:33:23.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: W ciąży
subject: Ciąża
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: Patrzyłam na te dwie kreski i czułam, że to nasz nowy początek. Kiedy pokazałam mu wynik, spojrzał na mnie lodowato i oznajmił, że od roku ma romans.
encoded: Siedziałam na brzegu wanny, wpatrując się w dwie wyraźne kreski. Serce biło mi tak mocno, że czułam jego pulsowanie w skroniach. To było to. Udało się. Po miesiącach starań, mierzenia temperatury, wyliczania dni płodnych i milczącej frustracji, wreszcie trzymałam w rękach dowód na to, że nasze życie zaraz się zmieni. Paweł od dłuższego czasu był jakiś odległy. Nasze małżeństwo po czternastu latach wpadło w rutynę, która powoli nas dusiła. Zaczęliśmy żyć obok siebie. Rano mijaliśmy się w kuchni, rzucając zdawkowe pytania o to, kto zrobi zakupy i o której wróci z pracy. Wieczorami każde z nas wpatrywało się we własny ekran telefonu lub telewizora. Nawet nasze kłótnie straciły dawną pasję, zamieniając się w znużone, pełne irytacji wymiany zdań o niewyrzucone śmieci czy niezapłacone rachunki. Byłam przekonana, że dziecko – nasze drugie dziecko, po tym jak nasz syn Janek skończył dwanaście lat i powoli przestawał nas potrzebować – będzie lekiem na to wszystko. Pamiętałam przecież, jak bardzo Paweł cieszył się z Jasia. Jak z dumą nosił go na rękach, jak angażował się w każdą kąpiel i przewijanie. Chciałam znowu zobaczyć tego mężczyznę. Chciałam, żebyśmy znów byli rodziną skupioną na czymś ważnym. Powrót do przeszłości Wzięłam głęboki wdech i wyszłam z łazienki. Paweł siedział na kanapie, oczywiście z nosem w telefonie. Nawet nie podniósł wzroku, kiedy weszłam do salonu. – Zrobisz mi kawę? – rzucił, przesuwając kciukiem po ekranie. – Zrobię – odpowiedziałam, czując, jak w środku wszystko we mnie drży z ekscytacji. – Ale najpierw muszę ci coś powiedzieć. Coś ważnego. Wtedy dopiero odłożył telefon i spojrzał na mnie. Jego twarz była pozbawiona wyrazu. Żadnego uśmiechu, żadnego zainteresowania. Tylko znużenie. – Co się stało? Znowu coś z samochodem? – Nie – powiedziałam, siadając obok niego. Chwyciłam jego dłoń, chociaż poczułam, że delikatnie próbuje ją wysunąć z mojego uścisku. – Paweł, udało się. Jestem w ciąży. Uśmiechnęłam się szeroko, czekając na jego reakcję. Wyobrażał…

klocaca-sie-para-d60b465.jpg
width: 1600
height: 1200

„W marynarce męża znalazłam zdjęcie ciążowego USG. W najgorszych snach nie podejrzewałam, jaką tajemnicę skrywał przede mną”
type: item
date: 2026-07-17T19:08:40.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Ciąża
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: Przez lata starałam się o dziecko. Czułam, że moje ciało mnie zawodzi, a on zawsze trzymał mnie za rękę. Myślałam, że jesteśmy w tym razem. A potem, zupełnie przypadkiem, włożyłam rękę do kieszeni jego marynarki...
encoded: To był zwykły wtorek. Właśnie zbierałam rzeczy do prania. Aleks, mój mąż, wyjechał na dwa dni w delegację. Zostawił swoją ulubioną, granatową marynarkę przewieszoną przez krzesło w sypialni. Zawsze przypominałam mu, żeby wynosił takie rzeczy do pralni chemicznej, ale on oczywiście o tym zapomniał. Wzięłam ją do rąk, żeby sprawdzić, czy nie zostawił w kieszeniach jakichś rachunków czy wizytówek, zanim zaniosę ją do czyszczenia. Włożyłam rękę do prawej kieszeni. Pusto. Sięgnęłam do wewnętrznej. Moje palce natrafiły na coś śliskiego, sztywnego. Wyciągnęłam to na światło dzienne. To był niewielki, prostokątny wydruk. Czarno-biały, charakterystyczny. Zdjęcie USG. Serce podeszło mi do gardła. Patrzyłam na ten mały obrazek i nie potrafiłam złożyć myśli w logiczną całość. Zarysy małego ciałka, rączki, główka. Na samej górze widniała data – sprzed dwóch tygodni. I imię pacjentki. Luiza. Przez chwilę myślałam, że to jakaś pomyłka. Może to zdjęcie siostry Aleksa? Ale jego siostra ma na imię Magda. Może jakiejś koleżanki z pracy, która się pochwaliła? Tylko po co miałby nosić to w wewnętrznej kieszeni marynarki? Prawda, której nie chciałam znać Usiadłam na brzegu łóżka. W głowie huczało. Przez ostatnie pięć lat robiliśmy z Aleksem wszystko, żeby mieć dziecko. Kolejne badania, procedury, łzy, rozczarowania. Za każdym razem, gdy test pokazywał jedną kreskę, zamykałam się w łazience i płakałam, a on siadał pod drzwiami i mówił, że wszystko będzie dobrze. Że damy radę. Że najważniejsze jest to, że mamy siebie. Zaczęłam drżeć. Złapałam za telefon. Mój wzrok padł na szufladę w jego biurku. Aleks nigdy jej nie zamykał na klucz, nie mieliśmy przed sobą tajemnic. Podeszłam tam jak w transie. Otworzyłam ją i zaczęłam przerzucać papiery. Znalazłam wyciągi z jego prywatnego konta, o którym wiedziałam, ale nigdy do niego nie zaglądałam. Przeanalizowałam ostatnie miesiące. Regularne przelewy. Tytuły: „Dla Luizy”, „Na lekarza”, „Wyprawka”. Kwoty były niemałe. Zadzwoniłam do niego. Nie odebrał…

znalazla-zdjecia-usg-b37d0b7.png
width: 1600
height: 1200

„Wybaczyłam mężowi zdradę, bo byłam w 7. miesiącu ciąży. Dopiero 2 lata po porodzie odkryłam, co naprawdę zrobił”
type: item
date: 2026-07-16T19:08:58.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Ciąża
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
subject: związek po porodzie
description: Kiedy byłam w siódmym miesiącu ciąży, mój świat runął. Dowody zdrady wydawały się jednoznaczne, a mąż nawet nie zaprzeczał. Przez dwa lata żyliśmy pod jednym dachem jak obcy ludzie, aż pewnego dnia znalazłam starą teczkę, która wywróciła wszystko do góry nogami.
encoded: Ciąża miała być najpiękniejszym okresem w moim życiu. Kiedy dowiedzieliśmy się, że po trzech latach starań w końcu zostaniemy rodzicami, oboje płakaliśmy ze szczęścia. Alan nosił mnie na rękach, planował wystrój pokoiku dla dziecka i każdego wieczoru gładził mój rosnący brzuch. Wydawało się, że nic nie może zniszczyć naszego szczęścia. A jednak, gdy weszłam w trzeci trymestr, coś zaczęło się psuć. Zaczęło się od drobnostek. Alan wracał z pracy coraz później. Zawsze miał wymówkę – a to pilny projekt, a to spotkanie z klientem, a to korki na mieście. Zauważyłam też, że zaczął nerwowo reagować na dźwięk swojego telefonu. Zawsze kładł go ekranem do dołu, a gdy tylko dostawał wiadomość, wychodził do drugiego pokoju. Tłumaczyłam sobie, że to stres przed narodzinami dziecka, że może martwi się o finanse, w końcu ja od kilku miesięcy byłam na zwolnieniu lekarskim. Jednak moje obawy rosły z każdym dniem. Zaczęłam odczuwać ten specyficzny, ściskający ból w żołądku, który podpowiada ci, że coś jest bardzo nie tak. Kobiety mają szósty zmysł, a w ciąży, gdy hormony szaleją, ten zmysł wydaje się jeszcze bardziej wyostrzony. Najgorszy dzień w moim życiu To był czwartek, początek siódmego miesiąca. Siedziałam w salonie, przeglądając w internecie wózki dziecięce, kiedy Alan poszedł pod prysznic. Zostawił na stole swój stary laptop, z którego czasami korzystaliśmy oboje. Chciałam tylko sprawdzić stan naszego wspólnego konta oszczędnościowego, żeby upewnić się, czy możemy pozwolić sobie na droższy model wózka. Kiedy zalogowałam się do banku, zamarłam. Z naszego konta, na którym odkładaliśmy pieniądze na przyszłość dziecka, zniknęło ponad dwadzieścia tysięcy złotych. Przelewy były wykonywane regularnie, w transzach po kilka tysięcy, na konto, którego nie znałam. Tytuły przelewów to były same kropki albo przypadkowe ciągi liter. Zaczęłam drżeć. Serce biło mi tak mocno, że myślałam, iż zaraz wyskoczy z piersi. Wtedy usłyszałam dźwięk powiadomienia z jego telefonu, który tym razem zostawi…

wybaczylam-mezowi-zdrade-3cf6d50.png
width: 1600
height: 1200

Mąż potraktował ją nawet gorzej niż Wiśniewski. „Dla dzieci musiałam być silna, ale każdego dnia myślałam, co jest ze mną nie tak”
type: item
date: 2026-07-16T08:35:00.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: kryzys w małżeństwie
subject: list do redakcji
subject: rozstanie
subject: zdrada
description: „Szukałam tylko kluczy do samochodu. Zamiast nich znalazłam coś, czego do dziś nie potrafię wyrzucić z pamięci. Jedna zmięta kartka schowana w kieszeni kurtki sprawiła, że w ciągu kilku godzin rozsypało się całe moje życie” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Plotki o rozstaniach (i powrotach) wśród celebrytów często wywołują lawinę komentarzy. Dla niektórych bywają bolesnym przypomnieniem własnych doświadczeń. Nasza czytelniczka postanowiła opowiedzieć historię, która wydarzyła się kilka lat temu. Dziś przyznaje, że najbardziej bolała ją nie zdrada, ani nawet nie to, że jej mąż wrócił do swojej byłej żony, ale świadomość, że przez długi czas nie znała całej prawdy. „Byłam pewna, że jego przeszłość jest zamkniętym rozdziałem” Kiedy poznałam mojego męża, był już po rozwodzie. Nigdy nie wypytywałam o szczegóły. Mówił, że tamto małżeństwo było błędem, że bardzo się męczył i nie chce już do tego wracać. Wierzyłam mu. Zresztą dlaczego miałabym nie wierzyć? Budowaliśmy wspólne życie, doczekaliśmy się syna, później kupiliśmy mieszkanie, a kilka lat później na świecie miała pojawić się nasza córka. Byłam przekonana, że jestem kobietą jego życia. Nie zastanawiałam się, czy czasem wspomina byłą żonę. Kiedy raz czy dwa wspomniał jej imię, nie poczułam nawet ukłucia zazdrości. Wręcz przeciwnie. Wydawało mi się, że mówi o kimś zupełnie obcym. Przecież nie mieli dzieci, nic go z nią nie łączyło. „Jedna kartka zmieniła wszystko” Nasza córeczka miała niecałe dwa miesiące. Byłam zmęczona, niewyspana i żyłam od karmienia do karmienia. Tamtego dnia chciałam tylko zrobić pranie. Wyjęłam z kieszeni jego kurtki klucze do samochodu, portfel i paragon. Na samym dnie była jeszcze mała karteczka, starannie złożona na pół. Rozwinęłam ją. Były na niej tylko cztery słowa: „Kocham Cię. Zawsze kochałam”. Nie było podpisu. Nie było daty. Przez chwilę próbowałam wmówić sobie, że to jakiś stary świstek, który przypadkiem został w kieszeni. Coś jednak nie dawało mi spokoju. Wieczorem zapytałam go o tę kartkę. Pobladł. Nigdy wcześniej nie widziałam takiej miny. „Najgorsze przyszło dopiero później” Najpierw długo milczał. Potem powiedział, że już nie ma sensu dalej kłamać. Przyznał, że od roku spotyka się ze swoją byłą żoną. Od roku. Musiałam usiąść. Dobrze…

mama-z-noworodkiem-993a911.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mam żonę w Polsce i przyjaciółkę w Hiszpanii. Nie zostawię żadnej, przecież mamy dzieci”
type: item
date: 2026-06-25T19:08:31.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Tata
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: zdrada
description: Przez większość życia uważałem się za porządnego, poukładanego faceta. Mam 38 lat, dobrą pracę w branży logistycznej i od dziesięciu lat wspaniałą żonę, Magdę. Mieszkamy w Warszawie, dorobiliśmy się przytulnego mieszkania i wychowujemy dwoje cudownych dzieci: 8-letniego Michałka i 5-letnią Adę. Moje życie wyglądało na idealne, dopóki cztery lata temu nasza firma nie otworzyła nowego oddziału w Walencji. Jako koordynator projektów zacząłem latać do Hiszpanii co dwa tygodnie. To właśnie tam, na słonecznym wybrzeżu, moje życie pękło na pół. Poznałem Elenę. Dziś tkwię w sytuacji, która wielu wyda się potworna, ale ja nie potrafię podjąć innej decyzji.
encoded: Na początku to miała być tylko praca, potem zwykła, niezobowiązująca znajomość. Elena była menedżerką w hiszpańskim biurze. Ciepła, otwarta, z niesamowitym podejściem do ludzi. Zaczęło się od wspólnych obiadów po konferencjach, potem były długie rozmowy o życiu przy winie. Ani się obejrzałem, a Elena stała się moją najbliższą przyjaciółką, powierniczką i... kimś znacznie ważniejszym. Granica między przyjaźnią a miłością rozmyła się tak szybko, że nawet nie zauważyłem, kiedy zacząłem prowadzić klasyczne, podwójne życie. Dwa domy, dwa kraje i podwójne życie W Polsce mam Magdę − kobietę, z którą spędziłem najlepsze lata młodości, która zna mnie na wylot i którą na swój sposób wciąż bardzo szanuję i kocham. W Hiszpanii mam Elenę, która daje mi spokój, namiętność i poczucie absolutnej wolności. Przez dwa lata żyłem w ciągłym rozkroku, kupując podwójne prezenty na święta i kłamiąc przez telefon o przedłużających się odprawach celnych. Żołądek miałem ściśnięty w supeł, a wyrzuty sumienia nie pozwalały mi spać. Wszystko skomplikowało się do granic możliwości rok temu, kiedy Elena zaszła w ciążę. Prawda, która musiała ujrzeć światło dzienne Kiedy na świat przyszedł mój drugi syn, malutki Mateo, wiedziałem, że nie mogę już dłużej kłamać. Magda była zbyt mądra, by nie zauważyć, że mój umysł od dawna jest gdzie indziej. Cztery miesiące temu, podczas wyjątkowo ciężkiego wieczoru w Warszawie, usiedliśmy w kuchni. Nie kręciłem, nie szukałem wymówek. Wyłożyłem karty na stół. Opowiedziałem jej o Elenie, o Walencji i o Mateo. Myślałem, że Magda spakuje moje rzeczy i wyrzuci mnie za drzwi. Spodziewałem się krzyków, rzucania talerzami i natychmiastowego wezwania prawnika. Zamiast tego zastałem lodowatą, przerażającą ciszę. Moja żona patrzyła na mnie przez pół godziny, a po jej policzkach płynęły ciche łzy. Gdy w końcu odebrało jej mowę, powiedziała tylko: „A co z Michałem i Adą?”. I to był ten moment, w którym zrozumiałem, że tradycyjny rozwód i odcięcie się od jednego z tych światów p…

podwojne-zycie-e7dab46.png
width: 1600
height: 1200

Mąż Dominiki Chorosińskiej wybaczył jej zdradę i uznał cudze dziecko. Ma przepis na udany związek
type: item
date: 2021-10-04T11:42:20.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: zdrada
description: Dominika Chorosińska jest szczęśliwą żoną i mamą sześciorga dzieci. Nie zawsze jednak w jej rodzinie wszystko układało się tak dobrze – jeden z synów aktorki to owoc romansu. Mąż Dominiki Chorosińskiej uznał dziecko za swoje i wybaczył żonie zdradę.
encoded: Dominika Chorosińska (dawniej Figurska) może pochwalić się naprawdę udaną rodziną. Jej mąż udowodnił jej ogromną miłość i oddanie, wybaczając aktorce romans i ciążę z kochankiem. Mąż Dominiki Chorosińskiej o recepcie na udany związek Gwiazda odeszła od męża, gdy wspólnie wychowywali już dwoje najstarszych dzieci. Aktorka wdała się w romans ze starszym reżyserem, niedługo potem zaszła z nim w ciążę. W przezwyciężeniu kryzysu małżeństwu miała pomóc wiara – Dominika Chorosińska tłumaczyła w jednym z wywiadów, że zaczęła tęsknić za sakramentami. Jej mąż zaś postawił na kompromisy i wzajemną akceptację: „Nie ma recepty, która jest odpowiednia dla wszystkich. Każdy wypracowuje swoje sposoby, sprzymierzeńcem jest czas. Czas na poznanie siebie, wzajemną akceptację wad i zrozumienie, że nikt nie jest idealny. Wspólne szukanie kompromisów. W końcu praca nad sobą według starej zasady: chcesz zmienić świat, zacznij od siebie” – powiedział w rozmowie z „Dobrym Tygodniem”. Michał Chorosiński wybaczył żonie zdradę. Mało tego – uznał i wychowuje nieswoje dziecko, którego ojcem jest były kochanek aktorki. Para doczekała się jeszcze później trojga kolejnych dzieci. Zobacz też: Randka z mężem to nie fanaberie, tylko konieczność! Sprawdź, dlaczego Kryzysy małżeńskie: co cię czeka na różnych etapach związku Czy kryzys w związku po narodzinach dziecka jest nieunikniony?

kfos7a-120370-76eb9ff.png
width: 775
height: 439

Michał Chorosiński o zdradzie żony i przepisie na udany związek. Para spodziewa się 6. dziecka
type: item
date: 2020-09-29T07:34:41.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kryzys w małżeństwie
subject: małżeństwo
subject: zdrada
description: Michał i Dominika Chorosińska (niedawno jeszcze Figurska) są małżeństwem od wielu lat. Mają za sobą poważny kryzys, lecz obecnie ich związek należy do udanych, a para spodziewa się szóstego dziecka.
encoded: Jakiś czas temu aktorka uwikłała się w romans ze starszym mężczyzną, dla którego porzuciła męża - Michała. Kobieta zaszła z kochankiem w ciążę, lecz ostatecznie wróciła do męża. Michał wybaczył żonie zdradę, a dziecko uznał za własne. Teraz zdradził receptę na szczęśliwy związek. Recepta na udane małżeństwo Michał Chorosiński zdradził, jaki jest sekret udanego małżeństwa. Mężczyzna wyznał, że wiara w Boga ma dla ich rodziny bardzo duże znaczenie, wszyscy są katolikami. Zaznaczył również, że czas odgrywa dużą rolę w związku - jest on sprzymierzeńcem. „Nie ma recepty, która jest odpowiednia dla wszystkich. Każdy wypracowuje swoje sposoby, sprzymierzeńcem jest czas. Czas na poznanie siebie, wzajemną akceptację wad i zrozumienie, że nikt nie jest idealny. Wspólne szukanie kompromisów. W końcu praca nad sobą według starej zasady: chcesz zmienić świat, zacznij od siebie” - powiedział Michał Chorosiński. Źródło: kobieta.wp.pl Zobacz także: Czy kryzys w związku po narodzinach dziecka jest nieunikniony? Randka z mężem to nie fanaberie, tylko konieczność! Sprawdź, dlaczego Kryzysy małżeńskie: co cię czeka na różnych etapach związku

113582-60e3d2b.jpg
width: 804
height: 596

Krajobraz po zdradzie
type: item
date: 2007-02-28T08:24:23.000Z
subject: Rodzina
subject: Związki i seks
subject: problemy małżeńskie
subject: zdrada
description: Odbudowa związku po zdradzie uda się tylko wtedy, gdy obu stronom naprawdę na tym zależy.
encoded: Wasze małżeństwo zawisło na włosku z powodu zdrady męża. Być może oboje postanowiliście je ratować. Nie wiesz jednak, czy zdołasz w pełni przezwyciężyć swoje obawy i lęk, że znowu zostaniesz zdradzona... Skoro oboje doszliście do wniosku, że chcecie dać waszemu małżeństwu jeszcze jedną szansę, to dobry początek. Musicie jednak pamiętać, że odbudowa związku po zdradzie będzie wymagała czasu... i pracy. Jeśli sobie tego nie uświadomicie, grozi Wam zniechęcenie i rozczarowanie. Przyjmijcie odpowiedzialność za zdradę. Warunkiem podstawowym jest definitywne zakończenie związku z „tą trzecią”. Strona, która zdradziła, powinna przyjąć odpowiedzialność za zdradę, ale oboje musicie przyznać, że w równym stopniu odpowiadacie za to, co w związku się nie układało. Czas na szczerą rozmowę Zróbcie rachunek własnych błędów i ograniczeń. Zastanówcie się, dlaczego chcecie być ze sobą, jakie macie oczekiwania wobec partnera i związku. Spróbujcie ocenić, czy te oczekiwania są realistyczne i możliwe do spełnienia przez obie strony. Porozmawiajcie o tym, co w waszym małżeństwie się nie układało lub czego w nim zabrakło. Niech każde z was powie wyraźnie, jakich zmian oczekuje, aby związek był stabilny i szczęśliwy. Oczywiście, obie strony muszą uznać ich zasadność i zadeklarować, czy są w stanie dostosować się do nich. Takie realistyczne spojrzenie pozwala bardziej odpowiedzialnie podejmować wszelkie decyzje dotyczące przyszłości związku. Rozmowa we dwoje jest zbyt trudna? Idźcie do specjalisty zajmującego się terapią par. Taka wizyta może oszczędzić wzajemnego obwiniania się, ranienia i ułatwi otwarcie na drugą osobę. Czasami też uzmysławia, że trudno samemu zmienić swoje zachowanie. Trzeba wówczas sięgnąć po profesjonalną pomoc psychoterapeuty lub seksuologa. Budowanie na ruinach Zacznijcie odbudowywać zaufanie. Zdrada jest ciężkim ciosem dla związku, dlatego nie wystarczy deklaracja wierności i chęć bycia razem. Musi temu towarzyszyć proces odbudowy zaufania. To trudna próba i nie moż…

imgJDD0yk-0f59d29.jpg
width: 1024
height: 683