Larwa kleszcza może być niebezpieczna, a łatwo ją przeoczyć. Lepiej sprawdź, jak wygląda u dziecka (zdjęcia)
Larwy kleszczy są początkową formą dorosłych kleszczy. Gdy larwa znajdzie żywiciela i wypije krew, zmienia się w nimfę kleszcza, a potem w dorosłego osobnika. Sprawdź na zdjęciach, jak wygląda larwa kleszcza oraz dlaczego jest groźna dla dzieci i dorosłych.
Larwy kleszczy biorą się z ok. 5 tysięcy jajeczek, które składa samica kleszcza. Z jajeczek tworzy się gniazdo kleszczy, a w ciągu kilku tygodni od jego powstania wylęgają się larwy kleszczy. Nie wszystkie wydostają się z gniazda, niektóre z nich giną, np. przygniecione przez inne jaja. Te, które przeżyją, mogą rozejść się nawet w promieniu kilku metrów od gniazda. Larwy kleszczy zazwyczaj nie zarażają boreliozą, jednak podobnie jak dorosłe kleszcze, są niebezpieczne dla człowieka. Poniżej prezentujemy zdjęcia larwy kleszcza oraz najważniejsze informacje na jej temat. Spis treści: Jak wygląda larwa kleszcza? Larwa kleszcza – zdjęcia Larwa kleszcza – czy ugryzienie jest szkodliwe? Larwa kleszcza u dziecka Jak wygląda larwa kleszcza? Jaka jest wielkość larwy kleszcza? Stworzenie to jest mikroskopijnych rozmiarów – mierzy jedynie pół milimetra. Ma brązowo-czarny kolor. Nimfa kleszcza i dorosły kleszcz mają po 8 odnóży. W odróżnieniu od nich larwa ma ich jedynie sześć. By przeżyć, larwy kleszczy muszą pić krew, dlatego one również szukają żywiciela. Larwa kleszcza w domu raczej nie występuje. Gniazda kleszczy pojawiają się w ciemnych i wilgotnych miejscach, np. w pniu starego drzewa, ale też np. w ogrodzie. Larwa kleszcza: zdjęcia Na tych zdjęciach możesz zobaczyć, jak wygląda larwa kleszcza: Larwa kleszcza: czy ugryzienie jest szkodliwe? Jeżeli człowiek przez przypadek wejdzie w gniazdo kleszczy lub znajdzie się w jego okolicy, może go zaatakować nawet kilkaset larw. Z dala są one niemal niewidoczne, przypominają jedynie kropkę napisaną długopisem. Niestety ugryzienie przez larwę kleszcza bywa równie niebezpieczne, co zaatakowanie przez dorosłego kleszcza. Pytanie brzmi, czy larwa kleszcza zaraża chorobami? Naukowcy są zdania, że larwy są mniej szkodliwe niż kleszcze, znane są jednak przypadki zakażenia człowieka boreliozą po ukąszeniu zarówno przez larwę, jak i nimfę kleszcza. Gdy larwa ugryzie swojego żywiciela – odpada od niego po ok. 2-5 dniach. Następnie w jakimś ciemnym oraz wilgotnym miejscu linieje i przechodzi przemianę w nimfę. Uwaga, larwa kleszcza pod skórą człowieka może go zarazić babeszjozą. Jest to choroba przenoszona przez kleszcze (kojarzy się głównie z psami). Raczej nie jest groźna dla osób zdrowych. Na jej negatywne skutki szczególnie narażeni są jednak ludzie z obniżoną odpornością lub osoby zakażone wirusem HIV. Objawy babeszjozy u człowieka: gorączka, dreszcze, poty, bóle mięśniowe, stawowe, głowy, utrata apetytu, ogólne rozbicie, zmęczenie, nudności, zażółcenie skóry i oczu, zmiany nastroju. Larwa kleszcza u dziecka Larwy kleszczy często atakują dzieci. Wynika to z tego, że ich skóra jest delikatniejsza od skóry dorosłego człowieka i łatwiej jest ją przebić. Co więcej, powierzchnia ciała dziecka jest znacznie mniejsza niż u dorosłego – larwy nie muszą więc długo szukać odpowiedniego miejsca. Rodzice powinni być czujni. U dziecka bardzo trudno jest dostrzec larwy kleszczy, ponieważ wyglądają one jak maleńkie kropeczki. Larwy kleszczy zazwyczaj atakują u człowieka następujące miejsca na ciele: powieki, szyję, miejsce pod kolanami, pępek. Na ciele dziecka może znajdować się znacznie więcej larw niż tylko jedna. Wtedy rodzic może zauważyć zaczerwienione miejsca, które przypominają wysypkę. W takich sytuacjach warto wiedzieć, jak wyciągnąć kleszcza dziecku. Zobacz także: Szczepionka przeciw kleszczom - tylko na kleszczowe zapalenie mózgu Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA] Lekarze ostrzegają: twoje dziecko ma kleszcza? Nie jedź z nim na SOR!
Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj, dziecko mogą zaatakować larwy!
Gniazdo kleszczy, czyli skupisko jaj kleszczy, zazwyczaj nie osiąga dużych rozmiarów. Najczęściej występuje w ciemnych i wilgotnych miejscach w lesie albo trawie. Larwy kleszcza w domu są zjawiskiem bardzo rzadkim. Warto jednak wiedzieć, jak wygląda gniazdo kleszczy, bo możesz je znaleźć w ogrodzie, a nawet w meblach ogrodowych!
Gniazdo kleszczy może być niebezpieczne dla zdrowia. Zetknięcie się z nim może sprawić, że człowiek zostanie zaatakowany przez larwy kleszczy. Choć według naukowców larwy rzadko przenoszą boreliozę, to mogą rozsiewać inne groźne choroby. Na dworze gniazdo kleszczy jest bardzo trudne do zauważenia ze względu na swoje niewielkie rozmiary. Pokazujemy, jak dokładnie wygląda. Spis treści: Jak wygląda gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy: zdjęcia Gniazdo kleszczy w domu Jak znaleźć gniazdo kleszczy? Jak zniszczyć gniazdo kleszczy? Jak wygląda gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy to po prostu niewielkie skupisko jaj tego pajęczaka − samica kleszcza składa około 5 tysięcy jaj i z nich właśnie powstaje gniazdo. Choć jaj jest w nim tak dużo, całe gniazdo ma jedynie ok. 2-3 cm średnicy. Charakteryzuje się również nieregularnym kształtem. Jaja kleszczy są gęsto skupione, a wyglądem przypominają galaretowatą masę koloru brunatnego, czarnego albo szarego. Mogą kojarzyć się z kawiorem albo tzw. glutkiem siemienia lnianego (to przez małe kuleczki, czyli właśnie jaja). Gdyby dotknąć gniazda kleszczy, papkowata masa przelewałaby się przez ręce. W ciągu kilkunastu dni z jajeczek wylęgają się larwy kleszcza, które są bardzo małe – mają jedynie pół milimetra. Nie wszystkie larwy wydostają się jednak z gniazda – część z nich ginie np. poprzez przygniecenie innymi jajami. Po wykluciu larwy mogą rozejść się nawet w promieniu kilku kilometrów od gniazda. Jeżeli człowiek znajdzie się w okolicy takiego gniazda – może zostać zaatakowany przez ogromną liczbę larw kleszczy. Gniazdo kleszczy – zdjęcie Charakterystyczny wygląd gniazda kleszczy możesz zobaczyć na zdjęciu poniżej. Tak wygląda gniazdo kleszczy: Gniazdo kleszczy w domu Gniazdo kleszczy zazwyczaj nie występuje w domach – samice składają jaja raczej w środowisku zewnętrznym, tam gdzie jest zacisznie, ciemno i wilgotno. Może się jednak zdarzyć, że kleszcz dostanie się do mieszkania, np. przyniesiony na ubraniu człowieka. Wtedy może znaleźć miejsce lęgowe wewnątrz domu. Uwaga, w takim wypadku inwazja kleszczy mogłaby być groźna, dlatego po każdym powrocie z pola lub lasu trzeba dokładnie oglądać i trzepać ubrania. Choć większość odmian kleszczy nie buduje gniazd w pomieszczeniach, niektóre mogą być zwabione przez małe szczeliny i pęknięcia domu. Np. obrzeżek gołębień to gatunek kleszcza, który występuje w miejscach gnieżdżenia się ptaków. Można więc go spotkać np. w gołębnikach, wieżach kościołów, ale także na starych strychach i poddaszach. Atakuje on przede wszystkim ptactwo, jednak jeśli nie znajdzie żywiciela – może przedostać się do mieszkań. Zwykle atakuje wtedy nocą, a ukrywa się w szczelinach (podobnie do pluskwy). Jak znaleźć gniazdo kleszczy? Gniazdo kleszczy trudno znaleźć, bo zwykle występuje w miejscach zacienionych, wilgotnych, zacisznych i trudnodostępnych dla gryzoni, ptaków czy owadów. Najczęściej samica kleszcza składa jaja np. w pniu starego drzewa lub w ściółce leśnej w cieniu krzewu. Gniazdo kleszczy może znajdować się także w wysokiej trawie albo być osłonięte kamieniami. Niestety zdarza się również, że gniazdo kleszczy znajdzie się blisko miejsc zamieszkanych przez ludzi: np. w niewielkich szczelinach, w meblach ogrodowych lub dziurach w drewnianych ścianach (np. w stodołach). Jak zniszczyć gniazdo kleszczy? Aby pozbyć się gniazda kleszczy, najlepiej zastosować opryski przeznaczone na dorosłe osobniki. Skuteczne na kleszcze na każdym etapie ich rozwoju są np. środki zawierające tzw. pyretroidy. Ale uwaga, takie opryski trzeba stosować z rozwagą: podczas używania otworzyć okna, zadbać, aby w pomieszczeniu przez kilka godzin nie przebywały dzieci, zwierzęta domowe oraz inne osoby. Aby nie dopuścić do powstania gniazda kleszczy, zadbaj również o swój ogród: oczyść ogród z resztek, takich jak liście, suche gałęzie, korzenie (to tam samice kleszcza mogą składać jaja), wszystkie drewniane elementy i drewno opałowe pozostawiaj suche, najlepiej w nasłonecznionym miejscu. Zobacz także: Szczepionka przeciw kleszczom - tylko na kleszczowe zapalenie mózgu Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA] Atakują chmarami, wchodzą do nosa i uszu. Chrońcie dzieci!
Zabawy ruchowe dla dzieci: 33 kreatywne pomysły na gry i zabawy w przedszkolu i szkole
Zabawy ruchowe to najprzyjemniejszy sposób na zadbanie o zdrowie dziecka. Regularne zabawy na dworze wzmocnią nie tylko sprawność fizyczną, ale i odporność. Zadbają też o świetny nastrój. Wyścigi, siłowanki, gry z piłką – dzieci to kochają. Poznaj najlepsze pomysły na zabawy ruchowe dla dzieci w wieku szkolnym, a także w przedszkolu i żłobku.
Zabawy ruchowe to podstawa dobrego samopoczucia i zdrowia dzieci. Eksperci nie mają wątpliwości: pozbawiając dzieci ruchu, pozbawiamy maluchy szans na zdrowy rozwój. I nie chodzi wyłącznie o profilaktykę otyłości czy nadwagi. Wysiłek fizyczny jest niezbędny, by dziecko rosło nie tylko zdrowe, ale i szczęśliwe. Siła, sprawność, zręczność, gibkość, równowaga, wiara we własne siły, zasady zdrowej rywalizacji, cudowne wspomnienia z dzieciństwa... zalety zabaw ruchowych można wymieniać w nieskończoność. Poniżej najfajniejsze pomysły na konkurencje sportowe oraz przykłady zabaw i gier dla dzieci w przedszkolu, w klasach 1-3, ale i starszych w wieku 9-12 lat. Zabawy ruchowe dla dzieci – 33 pomysły: Zabawy ruchowe dla dzieci w przedszkolu Zabawy ruchowe dla dzieci z klas 1-3 Zabawy ruchowe dla dzieci 9-12 lat Zabawy ruchowe dla dzieci na dywanie Zabawy ruchowe dla dzieci w przedszkolu Do zabaw w przedszkolu można wykorzystać np. piłkę, która idealnie sprawdzi się przy większej liczby dzieci: Głupi Jaś – dwie osoby stojące naprzeciw siebie rzucają do siebie piłkę. Trzecia osoba ustawia się twarzą do rzucającego i próbuje przechwycić piłkę. Może to zrobić wtedy, gdy rzut będzie niecelny i piłka upadnie, lub gdy, podskakując wysoko, złapie ją. Kiedy „głupi Jaś” przechwyci piłkę, zamienia się miejscem z dzieckiem, które właśnie rzucało. Podawanie piłki górą – dzieci siedzą w rozkroku na ławeczce, jedno za drugim tyłem do siebie. Pierwsze dziecko podaje górą pikę następnemu, a ono przekazuje ją kolejnemu, aż do samego końca. Celowanie – ustawiamy na środku placu dużą piłkę (najlepiej do koszykówki). Metr od niej rysujemy linię, na której stają rzucające dzieci. Każde dziecko otrzymuje małą piłkę, którą stara się trafić w dużą. Po dwóch kolejkach staramy się zwiększyć odległość. Kto nie złapie... - do tej zabawy wystarczą 2 osoby. Chodzi o rzucanie i łapanie piłki, ale gdy ktoś nie złapie - klęka na jedno kolano i... może wstać dopiero, jeśli odbierze kolejny rzut. Jeśli nie - klęka na oba kolana. Kolejne niezłapanie piłki skutkuje oparciem jednego łokcia o ziemię, a kolejne - drugiego łokcia. "Szczur" skakankowy - jedna osoba obraca się trzymając skakankę możliwie nisko, tak by pozostali uczestnicy zabawy mogli ją przeskakiwać. Gdy komuś nie uda się przeskoczyć - zamienia się z osobą kręcącą skakanką. Skoki przez drabinkę. Wykonaj drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które ułożycie na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków. Skoki przez linkę. To ćwiczenie bardzo pomaga w ćwiczeniu równowagi. Do tej zabawy potrzebna jest linka, którą musisz zamocować – dla dzieci trzyletnich – na wysokości 25–30 cm. Kto sięgnie wyżej? Rodzic stoi z ołówkiem lub markerem przy futrynie, a maluchy kolejno podchodzą i z wyciągniętą jedną rączką do góry w miejscu podskakują najwyżej, jak umieją. Wszystkie wyniki muszą być zaznaczone, a zwycięża dziecko, które podskoczyło najwyżej. Maluchy będą zadziwione, dokąd umieją dosięgnąć! Spacerek. Puść maluchom muzykę i rzucaj im różne polecenia: „Zbieramy grzyby!”, a wtedy maluchy udają, że podnoszą coś z podłogi; „Gonimy motyle!” – smyki podbiegają i łapią niewidoczne motylki; „Zrywamy szyszki!”, a dzieciaki muszą podskakiwać i symulować obrywanie z gałęzi szyszek itd. Będzie dużo śmiechu i rozgardiaszu. Z kolei te sportowe gry są znane od lat − dzieci będą miały okazję przy nich trochę pośpiewać. To ciekawe pomysły na zabawy ruchowe w przedszkolu i żłobku: Stoi różyczka – Kolejna zabawa dla najmłodszych dzieci, która cieszy od wielu pokoleń. Śpiewajcie piosenkę, kręcicie się w kółko i śpiewacie (różyczka wybiera jedną osobę, kręci nią, a sama zajmuje jej miejsce, a nowa osoba jest różyczką): Stoi Różyczka w czerwonym wieńcu, My się kłaniamy jako książęciu. (dzieci stają i kłaniają się Różyczce)Ty, Różyczko, dobrze wiesz, dobrze wiesz, dobrze wiesz, Kogo kochasz, tego bierz, Tego bierz! Jedzie pociąg z daleka – „Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka…” - ta znana piosenka jest świetna do zabaw ruchowych. Uczestnicy ustawiają się kolejno za sobą - za pierwszą osobą ustawiają się następne. Zabawa polega na tym, by podczas grania muzyki pociąg poruszał się po pokoju/sali. W wolnym czasie, podczas przerw w muzyce, powinno dziać się coś innego. Gdy muzyka nie gra dzieci mogą np. trzymać się za ramiona, za głowy, poruszać się do tyłu – wedle uznania. Defilada – podczas muzyki dzieci mają za zadanie maszerować krokiem defiladowym, prostując kolana. Gdy w muzyce następuje przerwa – robią w tył zwrot. Ponowne włączenie muzyki oznacza, że dzieci mają zacząć znowu maszerować. Na hasło „baczność”, dzieci muszą zatrzymać się w postawie wyprostowanej, gdy zaś usłyszą polecenie „spocznij” - kładą się na dywanie. Można też zaproponować inne lubiane zabawy dla dzieci w przedszkolu. Podczas tych gier maluchy poćwiczą kolory: Kolorowe piłeczki – dzieci biegają po sali. Osoba, która prowadzi zabawę, trzyma trzy kolorowe piłeczki: żółtą, niebieską i czerwoną. W momencie, gdy podnosi do góry żółtą piłeczkę - dzieci robią trzy przysiady, niebieską - kucają, czerwoną - robią pajacyka. „Kolory łączcie się” – każde dziecko ma do siebie przypisany konkretny kolor. Dzieci biegają po sali przy skocznej muzyce. Gdy muzyka ustanie, maluchy dobierają się w pary według podanego kodu (np. czerwony z zielonym). Dzieci z pozostałymi kolorami kucają. Przebieganie pod chustą – do tej zabawy potrzebna jest chusta animacyjna Klanza. Jest to wielobarwny materiał składający się z trójkątnych kawałków z otworem w środku. Uczestnicy trzymają chustę za uchwyty, podnoszą ją lub opuszczają. Prowadzący wskazuje, kto ma zmienić miejsce, np. dzieci z zielonymi oczami. W momencie, kiedy chusta jest wysoko podniesiona - dzieci przebiegają pod nią i zamieniają się miejscami. Zabawy dla dzieci z klas 1-3 Pamiętacie, w co lubiliście się bawić jako dzieci? Oto zabawy ruchowe z dawnych lat − najlepsze przykłady dla dzieci w wieku szkolnym: Berek - to chyba najpopularniejsza i najbardziej ponadczasowa zabawa, którą dzieci wprost uwielbiają. W berka można bawić się bez względu na liczbę osób - czasem do świetniej zabawy wystarczy dziecko i mama lub tata. Raz, dwa, trzy, baba jaga patrzy – jedna osoba to Baba Jaga. Stoi tyłem do pozostałych i woła: „Raz, dwa trzy, Baba Jaga patrzy”. W tym czasie dzieci szybko biegną w jej stronę. Na słowo „patrzy” Baba Jaga odwraca się. Kto nie zdołał się zatrzymać w bezruchu, wraca na start, kto dotknie Baby Jagi, ten zajmuje jej miejsce. Ciuciubabka – dziecko, które jest ciuciubabką, stoi w środku koła z zawiązanymi oczami. Maluchy śpiewają znaną piosenkę, a ciuciubabka próbuje ich złapać. Kolory – dziecko, które na początku poprowadzi zabawę, trzyma piłkę. Pozostałe siadają w szeregu naprzeciw niego. Prowadzący rzuca piłkę po kolei do każdego kolegi, wymieniając przy tym różne kolory. Dzieci łapią i odrzucają piłkę. Nie można jej złapać, gdy rzucający piłkę powie „czarny!”. Zmiana z prowadzącym następuje, gdy ktoś złapie piłkę, mimo że padło hasło „czarny!”. Balonik – „Baloniku mój malutki, rośnij duży, okrąglutki. Balon rośnie, że aż strach, przebrał miarę, no i... bach!”. To świetna zabawa, uwielbiana przez maluchy obojga płci. Gra w klasy - narysuj na chodniku kratki do gry w klasy i ponumeruj je do pięciu. Pokaż dziecku, jak rzucić kamyk, patyk na jedną z kratek. Zachęć malca do skakania po kratkach, aż znajdzie się na numerze, na który upadł rzucony przedmiot. Skakanie w gumę - wystarczy dłuższy kawałek elastycznej gumki, by pokazać dziecku jak dawniej grano np. w "dziesiątki", "matkę" lub "trójkąt". Choć wydawać by się mogło, że do tej gry potrzeba minimum 3 osoby - gumę możecie zaczepić o krzesełka lub drzewo. Stopniowanie trudności polega tu nie tylko na coraz bardziej skomplikowanych zadaniach, ale i podwyższaniu gumy (od wysokości kostek, przez kolana, uda, pas, pachy). Stary niedźwiedź mocno śpi – dzieci ustawiają się w kółko, wytypowany maluch zostaje niedźwiedziem, układa się w środku, twarzą do ziemi, zakrywa oczy. Dzieci łapią się za ręce, idąc w koło, śpiewają piosenkę: Stary niedźwiedź mocno śpi (2x), my się go boimy, na palcach chodzimy, jak się zbudzi to nas zje (2x). Po tych słowach niedźwiedź się budzi i próbuje złapać jedno z dzieci. Schwytany maluch zostaje niedźwiedziem i układa się w środku. Zabawy ruchowe dla dzieci 9-12 lat Starszym dzieciom jazdę na rowerze, hulajnodze czy wrotkach można uatrakcyjnić. I mamy na to kilka pomysłów: Tor przeszkód – możesz na drodze przejazdu dzieci poustawiać krzesła, kosze na śmieci, duże zabawki, skrzynki. Miej ze sobą stoper, żeby mierzyć czas przejazdu małym sportowcom. Slalom – klasyczna zabawa polegająca na płynnym mijaniu zygzakiem rozstawionych kijków. Grand Prix na żużlu – oczywiście nie chodzi o wyścigi motocyklowe, tylko na rowerach, i nie na żużlu, tylko np. na placu zabaw :) Zaopatrz się w stoper i startuj maluchy parami do wyścigu na ok. 30 m. Koniecznie mierz im czas! Skrzyżowanie – narysuj na ziemi „skrzyżowanie”, czyli dwie przecinające się „ulice”, i stań z boku, trzymając w ręce dwie kartki – czerwoną i zieloną. Na twój sygnał maluchy, które jadą na siebie z naprzeciwka, muszą jak najszybciej znaleźć się po drugiej stronie skrzyżowania. Stosując się jednak do tego, co pokazuje sygnalizacja świetlna, czyli ty (zmieniasz światła w równych odstępach czasu). Wygrywa ten brzdąc, który najszybciej dojedzie do krzyżówki i któremu dopisze szczęście, ponieważ trafi na zielone światło. Te zabawy idealnie się sprawdzą, gdy dzieci rozpiera energia: Przeciąganki – drużyny ustaw w rzędach naprzeciwko siebie, najsilniejsi z drużyn stoją na przodzie zespołów. Pierwsi zawodnicy z przeciwnych drużyn chwytają się za ręce, pozostali stojący w rzędach obejmują w pasie kolegę stojącego z przodu. Na sygnał drużyny zaczynają się przeciągać, a wygrywa ten, któremu uda się przeciągnąć przeciwników za wyznaczoną linię. Zwycięża zespół, który więcej razy pokona przeciwnika. Za łokcie – dzieci stoją tyłem do siebie, ramiona mają złączone w łokciach. Usiłują przeciągnąć partnera na swoją stronę. Klapsy – dzieci chwytają się tymi samymi, czyli np. lewymi lub prawymi ramionami, a drugimi usiłują klepnąć swojego partnera w pośladek. Zobaczycie, ile będzie przy tym śmiechu! 3 zabawy ruchowe dla dzieci na dywanie To również fajne i kreatywne zabawy dla przedszkolaków i dzieci w wieku szkolnym. Zabawy na dywanie to świetny sposób na spożytkowanie energii maluchów: Jeż – dzieci siedzą na dywanie w kole, cała grupa mówi: „Na dywanie siedzi jeż, co on robi to my też, co zrobisz jeżyku w kolczastym płaszczyku?”. Jeż pokazuje różne czynności, reszta dzieci ma za zadanie je powtarzać. Krokodyl – jedna osoba zostaje wybrana, by być „Panem Krokodylem”. Pozostałe dzieci ustawiają się naprzeciwko krokodyla w szeregu, po drugiej stronie „rzeki”. Dzieci chórem pytają krokodyla, czy mogą przejść na drugą stronę rzeki. Krokodyl odpowiada, że tak i stawia warunek, np. „możecie przejść przez rzekę, jeżeli przeskoczycie ją na jednej nodze”. Dzieci po kolei wykonują zadania. Pająk i muchy – dzieci biegają swobodnie po dywanie, naśladując gestami i dźwiękami zachowanie muchy. Na hasło „pająk” maluchy zastygają w bezruchu. Osoba, która jest pająkiem, wychodzi na spacer pomiędzy uczestników zabawy, uważnie obserwując, czy któryś z nich się porusza. To dziecko, które nie wytrzyma w bezruchu – pająk zabiera do swojej sieci (miejsce z boku pola zabawy). Gdy pająk ponownie wraca na chwilkę do sieci – muchy, czyli dzieci mogą znowu swobodnie fruwać, aż do następnego polowania. Zobacz także: Zabawy integracyjne dla dzieci - 7 propozycji zabaw w grupie dla dzieci w różnym wieku Miesiące po angielsku - nauka podstawowych słówek [ZABAWY DLA DZIECI] Ale pachnie! 7 zabaw dla przedszkolaka na rozwój węchu i... dobry humor
Testy sprawnościowe w roku szkolnym 2023/24: na czym będą polegać i czy dotyczą wszystkich uczniów?
Testy sprawnościowe na lekcjach wf przeprowadzać będą wuefiści już w roku szkolnym 2023/24. Wyniki testów opublikują potem w specjalnym systemie. Wyjaśniamy, co czeka uczniów podczas testów sprawnościowych i czy wszyscy będą musieli je zaliczyć.
Testy sprawnościowe na WF to pomysł, który spodobał się podczas dwóch konsultacji w sprawie zmiany podstawy programowej dotyczącej lekcji wychowania fizycznego. Wyniki testów nie będą miały wpływu na ocenę z WF – ich celem jest wyłącznie diagnoza sprawności fizycznej uczniów polskich szkół. Spis treści: Testy sprawnościowe w szkole: od kiedy? Czy każdy uczeń musi podejść do testów sprawnościowych na WF? Na czym będą polegać testy sprawnościowe w szkole Testy sprawnościowe w szkole: od kiedy? W lutym i lipcu 2023 roku przeprowadzono konsultacje mające na celu sprawdzić, czy testy sprawdzające kondycję fizyczną to dobry, czy zły pomysł. Wyniki konsultacji sprawiły, że testy sprawnościowe pojawiły się w podstawie programowej z zakresu wychowania fizycznego. Zgodnie z zapowiedziami, nauczyciele muszą przeprowadzić testy sprawnościowe w marcu i kwietniu 2024 roku. A ich wyniki opublikować w systemie o nazwie „Sportowe talenty”. Czy każdy uczeń musi podejść do testów sprawnościowych na wf? Zgodnie z nowelizacją podstawy programowej, do testów sprawnościowych obowiązkowo będą musieli przystąpić uczniowie: Klas IV – VIII szkoły podstawowej Szkół ponadpodstawowych (liceów, techników oraz szkół branżowych). W związku z tym z testów sprawnościowych zwolnieni są jedynie uczniowie klas I-III. Na czym będą polegać testy sprawnościowe w szkole? Na test sprawnościowy składają się 4 elementy: Bieg wahadłowy – 10 razy po 5 metrów (pomiar zdolności szybkościowo-siłowo-koordynacyjnych), Bieg wahadłowy na 20 metrów Bieg na 20 – metrów na podstawie wytycznych zawartych w Europejskim Teście Sprawności Fizyczności „Eurofit”, który opracowała Rada Europy (pomiar siły i wytrzymałości) Deska – podpór przodem na przedramionach (pomiar siły i wytrzymałości) Skok w dal z miejsca (pomiar skoczności i siły). Zobacz także: Zwolnienie z WF: powody, jak napisać zwolnienie z lekcji WF. Czy obowiązują nowe zasady? Na czym polega gimnastyka korekcyjna dla dzieci? Czy gimnastyka jest dzieciom niezbędna?
Rzeżucha – jak i kiedy posiać, żeby wyrosła na Wielkanoc
Rzeżucha to nie bez powodu popularna dekoracja wielkanocna. Jest apetycznie zielonym akcentem na stole, łatwo ją wyhodować, a w dodatku jest bardzo zdrowa. Sprawdź, jak i kiedy ją posiać, aby wyrosła na czas.
Zanim zabierzesz się za przygotowywanie tradycyjnych świątecznych potraw i przygotowywanie wielkanocnego koszyczka, warto pomyśleć o tym, jak sprawić, by stół w Wielkanoc prezentował się wyjątkowo. Zieleń rzeżuchy pięknie komponować się będzie z bielą obrusa i baranka wielkanocnego, z żywymi kolorami żonkili czy tulipanów, oraz apetycznymi barwami zapełnionych półmisków. Podpowiadamy, jak posiać rzeżuchę, ile rośnie i dlaczego warto ją jeść. Spis treści: Kiedy posiać rzeżuchę? Jak posiać rzeżuchę? Pomysły na sadzenie rzeżuchy Właściwości rzeżuchy Kiedy posiać rzeżuchę? Jeśli rzeżucha ma wyrosnąć na Wielkanoc, najlepiej zasiać ją 7-8 dni przed świętami, a najpóźniej 5-6 dni wcześniej. Kiełkowanie i wzrost rzeżuchy są uzależnione od ciepła, natomiast światło słoneczne nie jest niezbędne do kiełkowania. Ile kiełkuje rzeżucha? W korzystnych warunkach po pierwszym dniu nasiona napęcznieją, a po 2-3 pojawią się pierwsze kiełki. I to niezależnie od tego, na jakim podłożu rzeżucha zostanie posiana. Aby cieszyć się zieloną łączką, trzeba będzie poczekać kolejne 2-3 dni. Aby rzeżucha była intensywnie zielona, po wykiełkowaniu warto ustawić ją w jasnym miejscu. Jak posiać rzeżuchę? Rzeżuchę można posiać w uniwersalnej ziemi ogrodowej, na wacie lub na ręczniku papierowym. Jedyna różnica między tymi podłożami jest taka, że ziemia z korzeniami rzeżuchy jest odpadem zielonym, który można kompostować. Natomiast watę i ręczniki papierowe trzeba będzie z korzeniami wyrzucić do śmieci zmieszanych, komunalnych, więc ta metoda uprawy nie jest zbyt ekologiczna. Jak posiać rzeżuchę. fot. Poliuszko/Adobe Stock Jeśli rzeżucha ma wyrosnąć wysoka, należy bardzo gęsto posiać nasiona – dosłownie jedno przy drugim. Wtedy kiełkujące roślinki będą ze sobą konkurować i wyciągać się jak najbardziej w górę. Rzadziej posiana rzeżucha wyrasta niższa, ale nie mniej zielona. Wyrośnięta rzeżucha.fot. Poliuszko/Adobe Stock Niezależnie od wybranego podłoża, trzeba pilnować, aby było ono stale mocno wilgotne. Siejąc rzeżuchę na wacie lub kilku warstwach ręcznika papierowego, najlepiej najpierw podłoże mocno zmoczyć, uformować, a dopiero potem wyłożyć na nie nasiona rzeżuchy. W przypadku ziemi, kolejność można odwrócić – najpierw wsypać nasiona, przykryć cieniutką warstwą ziemi, docisnąć, a następnie obficie zrosić np. ze spryskiwacza. Pomysły na sadzenie rzeżuchy Poniżej kilka inspiracji na sianie rzeżuchy. Bo przecież nie trzeba siać jej w ogródku czy doniczce. Wystarczy talerz, ozdobna miseczka lub… zresztą zobacz sama. 1. Rzeżucha w misce Jeśli z rzeżuchy ma wyrosnąć zielona ozdobna łączka na stół, warto zasiać ją w płaskiej salaterce. Gdy urośnie, można na niej położyć różne rodzaje pisanek lub kupione dekoracyjne kurczaczki. fot. Elena/Adobe Stock 2. Rzeżucha w skorupkach jaj Jajko to jeden z najważniejszych symboli wielkanocnych. Nic nie stoi na przeszkodzie, by rzeżuchę zasiać w... skorupkach. Zachowaj połówki skorupek jaj i umieść je w dołkach wytłaczanki na jajka. Delikatnie umieść w skorupkach trochę ziemi lub watę, zwilż ją i wsyp nasiona rzeżuchy. fot. Евгения Мурашова/Adobe Stock 3. Rzeżucha w kieliszkach na jaja Zasiej nasiona rzeżuchy w kieliszkach do jajek. Taką dekorację z łatwością później ustawisz na świątecznym stole. Podłożem w kieliszkach może być ziemia, wata lub kilka warstw skrawków papierowego ręcznika. fot. habrda/Adobe Stock 4. Rzeżucha w filiżankach Innym efektownym pomysłem jest posianie nasion rzeżuchy na dowolnym podłożu w filiżankach. W ozdobnych naczyniach lepiej użyć waty lub papierowych ręczników, gdyż nie spowodują przebarwień szkliwa. fot. Grzej/Adobe Stock 5. Rzeżucha w ozdobnej ceramice Jeśli masz w domu ceramiczne dekoracje z pojemniczkami, możesz użyć ich do zasiania rzeżuchy. Najładniej zieleń kiełków kontrastuje z białym lub żółtym kolorem. Taka rzeżucha na Wielkanoc to prawdziwa ozdoba stołu! fot. PaulSat/Adobe Stock Właściwości rzeżuchy Rzeżucha należy do roślin kapustowatych. Wyróżnia się charakterystycznym zapachem i pikantnym smakiem. W starożytności stosowana była jako dodatek do potraw i traktowana jak afrodyzjak. Z kolei w medycynie ludowej wykorzystywano ją do dezynfekcji jamy ustnej i przewodu pokarmowego, zwalczania pasożytów jelit i owrzodzeń skóry. Rzeżucha jest niskokaloryczna – w 100 g kiełków są tylko 32 kcal – i bogata w witaminy i składniki odżywcze. Zawiera witaminy: A, E, K, C, B1, B2, PP, B6, B9 (kwas foliowy) i B5. Poza tym jest bogatym źródłem wapnia, magnezu, potasu, fosforu, ale zawiera też żelazo, cynk, miedź, mangan, selen. Skład i właściwości rzeżuchy sprawiają, że ma ona działanie: antyoksydacyjne, moczopędne, lekko przeczyszczające, odkażające, wspomagające odchudzanie. Rzeżuchę powinny jadać osoby narażone na choroby oczu, niedoczynność tarczycy, przewlekłe zmęczenie, anemię, chorobę wieńcową, choroby reumatyczne oraz problemy z wątrobą. Jeśli nie lubisz rzeżuchy, (np. z powodu charakterystycznego zapachu) możesz ozdobić wielkanocny stół zielonym owsem. Zobacz też: Potrawy wielkanocne dla dzieci Ozdoby wielkanocne dla dzieci (ręcznie robione) Pisanki dla dzieci – różne techniki zdobienia jaj
Pamiętaj o bezpieczeństwie! Ta gorzka bateria pomaga chronić dziecko przed jej połknięciem
Dzieci od 6. miesiąca życia do nawet 3. roku życia często biorą do buzi różne rzeczy. Warto wiedzieć, że to normalny etap ich rozwoju. Należy przy tym pamiętać, by zapewnić im w tym okresie należytą ochronę, aby np. przypadkowo nie połknęły baterii. Aby wesprzeć rodziców, Duracell wyprodukowało gorzkie baterie – dowiedz się o tym więcej!
Buzia maluszka daje mu wiele doznań sensorycznych. Dzięki temu, że lądują w niej najróżniejsze przedmioty, dziecko odkrywa świat, a także dowiaduje się więcej o tym, co go otacza. Te doświadczenia są niezwykle ważne dla rozwoju najmłodszych, dlatego ich opiekunowie muszą, jak najlepiej zabezpieczyć przestrzeń, w której przebywają. Jak można to zrobić? Mamy pewien pomysł. Dlaczego dzieci przypadkowo połykają baterie? Dziecko, które testuje różnorakie przedmioty, biorąc je do buzi, nie ma wiedzy, czy któryś przedmiot może mu zagrozić. Właśnie dlatego zdarza się, że maluchy połykają m.in. monety, klocki, puzzle, biżuterię, guziki, lekarstwa, klucze czy inne, niewielkie elementy, znajdujące się w ich zasięgu. Co ważne, dotyczy to zarówno domu dziecka, jak i miejsc, do których przychodzi, w tym np. plac zabaw, ogród czy samochód. Należy zwracać także uwagę nie tylko na swobodnie leżące przedmioty, ale również urządzenia, które zawierają baterie, w tym m.in. zabawki, kluczyki od samochodu, piloty itp. Należy jednak podkreślić, że w przypadku ich przypadkowego połknięcia, dziecko może sobie poważnie zaszkodzić, dlatego też to rodzice powinni uważać i sprawdzać, co bobas wkłada do buzi. Nie ma przecież nic piękniejszego niż radosny, odkrywający świat maluch – spraw zatem, by zapewnić mu nie tylko frajdę, ale i bezpieczeństwo. Z czego wynika szkodliwe działanie baterii? Czy jest to działanie prądu czy również substancji chemicznych? Te pytania zadaliśmy specjaliście – zobacz, co konkretnie odpowiedział nam lekarz! – Jeśli dziecko połknie pastylkową baterię litową, może ona utknąć w przełyku i spowodować poważne obrażenia. W kontakcie ze śliną szybko dochodzi do reakcji chemicznej ze ścianą przełyku, przez co doprowadza do wewnętrznego oparzenia, krwawienia, lub powstania zjawiska łuku elektrycznego i ostatecznie powoduje martwicę tkanek, która stanowi poważne zagrożenie zdrowia i życia dziecka – podkreśla dr hab. n. med. Piotr Wojciechowski. Specjalista dodaje także, że: – Konstrukcja starszych typów ogniw, mam tu na myśli ogniwa kwasowe, mogła powodować wyciek elektrolitu, który powodował niewielkie podrażnienia przełyku i żołądka. Mimo to nie były one tak groźne, jak współczesne ogniwa i akumulatorki, które bardzo długo trzymają napięcie. Inną przyczyną jest działanie baterii jako dużego ciała obcego, które przebywając w jednym miejscu może spowodować mechaniczną odleżynę z perforacją. Jak pomóc dziecku, które połknęło baterię? – Dziecko, które przypadkowo połknie baterię, może mieć następujące objawy: krztuszenie się, kaszel, ślinotok, ból np. w klatce piersiowej, trudności w połykaniu, brak apetytu i ogólne złe samopoczucie – podkreśla lekarz. Jeśli rodzic zauważy, że dziecko połknęło baterię, powinien jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i zadzwonić na pogotowie pod numer 112. W momencie oczekiwania na specjalistyczną pomoc, dziecko powinno znajdować się w pozycji siedzącej, a także nic nie jeść i nie pić. Istotne jest, by nie powodować wymiotów. Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka! Gorzka bateria Duracell* może ci w tym pomóc Jak to możliwe? Baterię Duracell z technologią Baby Secure pokrywa nietoksyczna warstwa o gorzkim smaku, która może zniechęcić niemowlęta i dzieci do ich połknięcia. Chociaż substancja Bitrex® jest najbardziej gorzką substancją na świecie, to jest całkowicie nieszkodliwa po spożyciu. * Duracell we współpracy Europejskim Towarzystwem Pediatrycznym, pracuje nad zwiększaniem świadomości na temat zapobiegania oraz postępowania w przypadku połknięcia baterii przez dziecko. Ponadto marka wprowadziła również zabezpieczone opakowanie – podwójny blister pomaga chronić przed przypadkowym otwarciem. Aby rozpakować baterię, osoba dorosła musi użyć nożyczek. – Pomysł z gorzkim Bitrexem, z solidnym, zabezpieczonym przed przypadkowym otwarciem opakowaniem Duracella uważam za świetny i wiem z praktyki chirurga dziecięcego, że pomoże małym pacjentom, rodzicom i opiekunom oszczędzić niebezpieczeństwa, a lekarzom SOR, pracy – podkreśla dr hab. n. med. Piotr Wojciechowski. Teraz nie musisz wybierać między wydajnością a bezpieczeństwem! Jeśli chcesz wiedzieć więcej, wejdź na www.duracell.pl. Wsparcie merytoryczne: dr hab. n. med. Piotr Wojciechowski – specjalista chirurgii dziecięcej, kierownik Zakładu Dziecięcej Medycyny Ratunkowej CM UJ, Szpitalny Oddział Ratunkowy Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie. Materiał powstał z udziałem Duracell
Przepuklina pępkowa w ciąży: objawy, czy jest groźna, czy sama zniknie?
Przepuklina pępkowa to dolegliwość, która może wzbudzić niepokój u kobiety ciężarnej. Jakie są jej objawy i czy możliwy w takiej sytuacji jest poród naturalny? Czy przepuklina pępkowa jest groźna?
Przepuklina pępkowa pojawia się wtedy, gdy dojdzie do przemieszczenia się zawartości jamy brzusznej przez poszerzony pierścień pępkowy. Widoczna jest jako uwypuklenie w okolicy pępka. Tłumaczymy, jak objawia się przepuklina pępkowa i czy sama zniknie. Spis treści: Przepuklina pępkowa - przyczyny Przepuklina pępkowa w ciąży – objawy Przepuklina pępkowa w ciąży – czy jest groźna? Przepuklina pępkowa w ciąży – zdjęcia Przepuklina pępkowa w ciąży a poród naturalny Przepuklina pępkowa w ciąży - przyczyny Pojawienie się przepukliny pępkowej może być spowodowane wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej. Dzieje się tak np. podczas ciąży, wtedy wzrost ciśnienia w jamie brzusznej jest spowodowany rosnącą macicą. Macica naciska na jamę brzuszną, co prowadzi do rozejścia powłok brzusznych. Dodatkowo relaksyna rozluźnia więzadła, przez co łatwiej dochodzi właśnie do rozejścia powłok brzusznych. Częste przyczyny przepukliny pępkowej to: wielokrotne ciąże, otyłość brzuszna, słabe ścianki jamy brzusznej, nadwaga. Przepuklina pępkowa w ciąży – objawy Przepuklina pępkowa objawia się wybrzuszeniem w powłokach brzusznych. Zdarzają się też sytuacje, w których mogą pojawić się dolegliwości bólowe – nie można ich lekceważyć, ponieważ mogą świadczyć o zagrożeniu zdrowia lub życia kobiety. Jeśli przepuklinie towarzyszą nudności, wymioty, zatrzymanie gazów i stolca, a także silny ból brzucha – należy jak najszybciej udać się do lekarza. Takie objawy mogą świadczyć o uwięźnięciu przepukliny. Przepuklina pępkowa w ciąży – czy jest groźna? Przepuklina pępkowa w ciąży na ogół nie powinna niepokoić ciężarnej. Może być groźna, jeśli dojdzie do jej uwięźnięcia. Dzieje się tak, gdy w worku przepuklinowym znajdzie się fragment jelita. W większości sytuacji sama jego obecność nie jest niebezpieczna, jednak czasami może dojść do niedokrwienia tego fragmentu, a następnie martwicy i niedrożności przewodu pokarmowego. W większości przypadków przepuklinie pępkowej nie towarzyszą dodatkowe objawy i nie wymaga ona interwencji medycznej. Powstała przepuklina pępkowa nie może jednak samoistnie zniknąć. Po zakończeniu ciąży z reguły przeprowadza się operację przepukliny w trybie planowym. Przepuklina pępkowa w ciąży – zdjęcia Na zdjęciach poniżej możesz zobaczyć, jak wygląda przepuklina pępkowa w ciąży: Przepuklina pępkowa w ciąży a poród naturalny Przepuklina pępkowa w ciąży nie powoduje zmian w organizmie dziecka. W większości przypadków nie utrudnia też porodu naturalnego. Może się zdarzyć jednak, że wystąpią komplikacje, a wtedy konieczne będzie przeprowadzenie cesarskiego cięcia. Zobacz także: Nietypowe objawy ciąży – 29 symptomów, które mogą wskazywać na ciążę Duszności w ciąży: problemy z oddychaniem, zadyszka (kiedy do lekarza?) Glukoza w moczu w ciąży – co oznacza, jakie objawy jej towarzyszą?
Każda choroba dziecka to duże wyzwanie, szczególnie jeśli długo trwa i konieczne jest leczenie antybiotykiem, a czasem nawet pobyt w szpitalu. Jak wzmocnić odporność dziecka, by nie chorowało lub żeby przynajmniej przebieg infekcji był lżejszy? Konsultacja: dr Joanna Gzik, lekarz pediatra.
Układ odpornościowy małego dziecka jest niedojrzały, dopiero się kształtuje, dlatego lekarze często podkreślają, że to normalne, że małe dziecko częściej choruje. Jeśli chodzi do żłobka lub przedszkola, może mieć infekcje wirusowe nawet 8-10 razy w ciągu roku. Nie należy się tym niepokoić, jeśli są one lekkie: z katarem, kaszlem, niewysoką gorączką i nie jest konieczne podawanie antybiotyków. Jednak nawet zwykłe przeziębienie u dziecka może być przez niego odczuwane jak ciężka choroba, gdyż katar czy kaszel przeszkadza w jedzeniu, śnie, zabawie, a gorączka powoduje złe samopoczucie. Dla rodziców również każda infekcja u dziecka to wyzwanie, zwłaszcza jeśli przeziębia się ono kolejny raz, po krótkim pobycie w przedszkolu. Dlatego warto zrobić wszystko, by dziecko chorowało jak najrzadziej, a jeśli nawet zachoruje, to żeby infekcje były jak najlżejsze i trwały jak najkrócej. Jak wzmocnić odporność dziecka? View Ediplayer on the source website Jak wzmocnić odporność? Co na odporność dla dzieci? Suplementy na odporność Co na odporność dla dzieci? Otóż nie ma jednego środka, który zapewni dobrą odporność dziecka. Tuż po urodzeniu jego układ odpornościowy nie jest jeszcze prawidłowo ukształtowany, będzie kształtował się przez kilka lat życia. – Duży wpływ na jego prawidłowy rozwój ma sposób odżywiania, aktywność fizyczna, oddychanie czystym powietrzem (niewdychanie dymu tytoniowego i smogu), odpowiednia ilość snu, a także to, w jaki sposób dziecko jest leczone w trakcie infekcji wirusowej, która nie wymaga przecież stosowania antybiotyków – mówi dr Joanna Gzik, lekarz pediatra. Ważne są witaminy na odporność, m.in.: witamina A witamina C witamina D A także: cynk żelazo kwasy omega-3 W zaspokojeniu zapotrzebowania organizmu na nie pomoże zróżnicowana dieta, bogata w warzywa, owoce, kasze, ryby i dobrej jakości niewielkie ilości mięsa. Problem jest jednak z witaminą D. Organizm wytwarza ją w skórze, pod wpływem promieni słonecznych, dlatego dziecko powinno codziennie przebywać na dworze. – Nie zawsze w naszym klimacie jest to możliwe, zwłaszcza zimą, kiedy dzień jest krótki. Czasem pogoda zimna i słotna też nie zachęca do spacerów. Starajmy się, jednak jeśli to możliwe, spędzić z dzieckiem trochę czasu na sankach, łyżwach, ślizgawce czy zabawach w śnieżki i lepienie bałwana – radzi dr Gzik. Ponieważ niemowlętom i dzieciom do końca 2. roku życia zaleca się ochronę przed promieniami UV, trzeba podawać im przez cały rok suplementy na odporność z witaminą D dla dzieci w odpowiedniej dawce. Starsze dziecko (a także dorosły) powinno przyjmować ją jesienią i zimą, gdy nie dociera do nas odpowiednia ilość promieni UV. Dieta na odporność Jak wzmocnić odporność? Dbając o dobrze zbilansowaną dietę dziecka. Witaminy i składniki mineralne, ważne dla układu odpornościowego, najlepiej przyswajają się właśnie z naturalnych produktów, a nie z suplementów diety, dlatego podstawą zdrowia jest właściwy sposób odżywiania. Jak powinna wyglądać dieta na odporność? – Polecam warzywa i owoce z naszej strefy klimatycznej. Jesienią i zimą radzę podawać dzieciom zwłaszcza gotowane warzywa, ciepłe zupy, kasze, które dostarczają wartości odżywczych, ale też rozgrzewają organizm. Znakomita jest zwłaszcza kasza jaglana, która odśluzowuje organizm, co jest niezwykle ważne zwłaszcza przy przeciągającym się katarze czy kaszlu – mówi dr Gzik. Warto zadbać, by dieta na odporność u dzieci zawierała również kiszonki: zakwas z buraków, kapusta kiszona, ogórki, czasem naturalny jogurt lub kefir. Kiszonki i fermentowane produkty mleczne zawierają naturalne probiotyki, czyli bakterie probiotyczne wspierające odporność. Te dobre bakterie probiotyczne chronią organizm przed patogenami. – W jelicie znajdują się grudki chłonne produkujące immunoglobuliny. To ważna część układu odpornościowego. Dlatego często słyszymy, że „90 proc. odporności pochodzi z brzucha”. To prawda, ale żeby tak było, jelito musi być w dobrej formie (prawidłowa flora bakteryjna, brak pasożytów, grzybów). Dlatego tak ważna jest dieta na odporność i bakterie probiotyczne – opowiada dr Gzik. Jak wzmocnić odporność, modyfikując jadłospis malucha? Unikaj podawania dziecku cukru, słodyczy, a zwłaszcza słodkich napojów, po których apetyt dziecka na słodkie tylko rośnie. Cukier sprzyja kolonizacji jelit przez chorobotwórcze mikroorganizmy – bakterie i grzyby, a nierzadko też pasożyty. – Warto również pamiętać, że cukier, nadmierna ilość produktów mlecznych i bananów powodują zaśluzowanie organizmu, co może być przyczyną przedłużających się katarów i kaszlu u dziecka – dodaje dr Gzik. Jeśli jednak dziecko nie chce jeść przygotowanego posiłku, nie zamieniaj go na słodki deser czy inną słodką przekąskę. Nie zastępuj też posiłku słodkim sokiem. Długi i zdrowy sen, unikanie stresu u dzieci Już noworodek odczuwa stres, jeśli mama jest zdenerwowana (np. nieudanym karmieniem piersią), w rodzinie są sytuacje trudne, nieporozumienia, a rodzice się kłócą. Dzieci już najmłodsze znakomicie czują emocje rodziców – zarówno te wypowiedziane głośno, jak i te przemilczane, kiedy rodzice nie rozmawiają ze sobą. Zwłaszcza stan psychiczny mamy ma duży wpływ na dziecko, gdyż jest ono z nią mocno związane emocjonalnie. Stres u dzieci starszych może wywołać m.in. powrót mamy do pracy i pozostawanie z opiekunką, pójście do żłobka, przedszkola czy szkoły. Warto powoli dziecko z taką sytuacją oswajać i wspomagać, zwłaszcza w pierwszych tygodniach takiej zmiany, rozmawiać z wychowawcami. Stres u dzieci, zwłaszcza przewlekły, ma negatywny wpływ na odporność dziecka. Szczęśliwe, radosne dziecko to zdrowe dziecko. Jak wzmocnić odporność naturalnie? Dbając o spokojny, dobry sen. Gdy dziecko śpi, jego układ odpornościowy pracuje. Potwierdzili to naukowcy z Uniwersytetu Stanforda - gdy organizm jest wypoczęty, łatwiej daje sobie radę z wirusami. Nieprzespanie nawet jednej nocy powoduje znaczne osłabienie odporności, gdyż nawet jedna, nieprzespana noc powoduje, że liczba komórek NK, czyli natural killers, spada o połowę. Dziecko o odpowiedniej porze powinno wieczorem iść spać, żeby wyspać się przed pójściem do żłobka, przedszkola czy szkoły. Na wzmocnienie odporności młodszemu dziecku warto zapewnić warunki do poobiedniej drzemki. Jak wzmocnić odporność? Zachęcaj dziecko do aktywności fizycznej Małe dziecko ma naturalną potrzebę ruchu – warto jej nie hamować i zapewnić dziecku warunki do aktywności fizycznej, zwłaszcza na świeżym powietrzu: jazdy na rowerze hulajnodze rolkach deskorolce jazdy na nartach zimą sankach łyżwach Warto też z dzieckiem chodzić na basen. Korzystne są codzienne spacery, nawet w niepogodę: odporność dziecka „ćwiczy się” wtedy w trudniejszych warunkach zmian temperatur. Jak jeszcze wzmocnić odporność? Nie przegrzewaj dziecka, ubiór dostosuj do pogody, zwróć uwagę, by nie było spocone. W domu wietrz pomieszczenia, dbaj, by temperatura nie była za wysoka (optymalna to 20-21 stopni C). W sezonie grzewczym dbaj o właściwą wilgotność powietrza w domu (centralne ogrzewanie i klimatyzacja wysuszają śluzówki w gardle i nosie, dlatego proponuj dziecku często picie). Warto zamontować nawilżacz, rozwiesić na kaloryferach mokre ręczniki. Leki na odporność dla dzieci Na wzmocnienie odporności ważny jest też sposób leczenia infekcji u dzieci. Warto sięgnąć po naturalne metody leczenia, takie jak: sok z czarnego bzu herbatka z malin napar z lipy syrop z cebuli czosnek To domowe sposoby na przeziębienie u dziecka, znane nam z naszych własnych domów rodzinnych, pomocne i sprawdzające się w leczeniu infekcji wirusowych u dzieci. Większość infekcji bowiem to infekcje wirusowe, z którymi organizm musi poradzić sobie sam, a my mu w tym tylko pomagamy. – W leczeniu wielu infekcji wirusowych u dzieci bardzo pomocne są leki homeopatyczne (pochodzenia naturalnego), które wspomagają proces leczenia przez stymulację odporności do walki z patogenem. Są nietoksyczne, dlatego mogą być stosowane nawet w leczeniu maluszków i kobiet w ciąży – mówi dr Joanna Gzik. Przypomina, że przeziębienie u dzieci służy także nabywaniu odporności przez układ immunologiczny, który jest niedojrzały, a zwalczając wirusy, uczy się lepiej reagować na kolejne. Antybiotyk trzeba zastosować, gdy mamy do czynienia z infekcją bakteryjną, lekarz np. stwierdził anginę, szkarlatynę lub inną ciężką infekcję. – Jeśli zbyt często stosujemy antybiotykoterapię, to dziecko ma „wyjałowiony” przewód pokarmowy. Gdy potem wraca do żłobka czy przedszkola, szybko rozwija nową infekcję. Jeśli znów dostaje antybiotyk, po kilku dniach od wyleczenia i powrotu do przedszkola znowu może zachorować. Tak tworzy się błędne koło, które trzeba przerwać – podkreśla dr Joanna Gzik. Stosujmy więc antybiotyki rozważnie, kiedy są niezbędne, nie zaś „na zapas”. Nie zapominajmy też o tym, by podawać probiotyk dla dzieci po antybiotyku. Co ważne, probiotyki na odporność działają bardzo korzystnie. Warto też dać dziecku czas na tzw. okres rekonwalescencji, czyli nabieranie sił po chorobie. Jeśli to możliwe, gdy maluszek wyzdrowieje, nie wysyłajmy go od razu do przedszkola czy szkoły. Lepiej, gdy jeszcze przez kilka dni zostanie w domu (wskazane są stopniowo wydłużane, spacery, suplementacja witamin, probiotyków). Dopiero gdy wzmocni odporność, niech wróci do przedszkola (szkoły). Materiał powstał z udziałem Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej.
Wizyta patronażowa u pediatry: wszystko, co musisz wiedzieć
Wizyta patronażowa u pediatry ma na celu ocenę stanu zdrowia noworodka. To także doskonała okazja, aby zadać lekarzowi lub lekarce nurtujące pytania i otrzymać wiarygodną odpowiedź. Co istotne, wizyty patronażowe świadczone w ramach NFZ są bezpłatne. Jeśli korzystasz z płatnej opieki medycznej, sprawdź, czy oferowana jest specjalistyczna opieka nad noworodkiem.
Pojawienie się na świecie nowego członka rodziny budzi wiele emocji, ale też wątpliwości dotyczących prawidłowej higieny, karmienia i rozwoju noworodka. Pierwsza wizyta patronażowa u pediatry to idealny moment, aby dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia swojego dziecka. Wizyta patronażowa u pediatry: Co to jest wizyta patronażowa u pediatry? Kiedy powinna się odbyć pierwsza wizyta patronażowa u lekarza? Przebieg pierwszej wizyty u lekarza z noworodkiem Formalności Wizyta patronażowa u pediatry: co to jest? Wizyta patronażowa u pediatry to pierwsze badanie kontrolne noworodka po powrocie ze szpitala. Lekarz lub lekarka ocenia stan zdrowia dziecka, a także sprawdza jego rozwój fizyczny i stan neurologiczny. W przypadku podejrzenia nieprawidłowości może zalecić konsultację u specjalisty – wystawia wtedy skierowanie na badania dodatkowe. Lekarz lub lekarka udziela również porad w zakresie żywienia i pielęgnacji maluszka oraz informuje o obowiązkowych szczepieniach zgodnych z aktualnym kalendarzem szczepień i kolejnych wizytach kontrolnych. Kiedy powinna się odbyć pierwsza wizyta patronażowa u lekarza? Wizyta patronażowa powinna mieć miejsce między 1. a 4. tygodniem życia dziecka. Co do zasady, odbywa się ona w przychodni i jedynie w uzasadnionych przypadkach może mieć miejsce w domu – np. jeśli szpitalne zalecenia jasno wskazują, że dziecko nie może wychodzić ze względu na stan zdrowia. Pierwsza wizyta u lekarza z noworodkiem: przebieg Podczas wizyty patronażowej lekarz lub lekarka ocenia ogólny dobrostan rodziny, jednak szczególną uwagę przykłada do oceny stanu zdrowia noworodka. Jak wygląda pierwsza wizyta patronażowa? Lekarz lub lekarka: zaznajamia się z dokumentacją okołoporodową dziecka – może zadawać rodzicom dodatkowe pytania, np. w jaki sposób karmione jest dziecko; ocenia wygląd skóry noworodka; waży dziecko i ocenia przyrost masy ­– noworodek jest ważony nago w pozycji leżącej na specjalnie przystosowanej wadze; sprawdza napięcie mięśniowe i odruchy pierwotne np. odruch Moro czy odruch chwytny; sprawdza odruch ssania poprzez włożenie palca do ust maluszka (badanie powinno zostać wykonane w rękawiczce z zachowaniem wszelkich środków higieny) i wygląd podniebienia; bada główkę – mierzy jej obwód oraz zwraca szczególną uwagę na spoistość czaszki, wygląd i sprężystość ciemiączka; ocenia przewody słuchowe i nozdrza; sprawdza wzrok poprzez reakcję na światło; ocenia wygląd szyi, barków oraz węzłów chłonnych pod paszką maluszka; osłuchuje dziecko, sprawdzając stan płuc i serca; bada brzuszek poprzez dotyk, by móc ocenić czy nie jest on bolesny lub wzdęty; ocenia okolice intymne, sprawdzając, czy nie ma nieprawidłowości w budowie anatomicznej i czy zachowana jest odpowiednia higiena dziecka; ocenia stawy biodrowe. W przypadku pojawiania się wątpliwości co do stanu zdrowia dziecka lekarz lub lekarka może skierować noworodka na dodatkowe badani i konsultacje medyczne. Jednocześnie informuje rodziców o stanie zdrowia i ewentualnych rokowaniach. Dodatkowa konsultacja medyczna nie zawsze jest oznaką złego stanu zdrowia dziecka, może być ona konieczna, by upewnić się, że maluszek rozwija się prawidłowo. Wizyta patronażowa u pediatry: formalności W Pol­sce wszyst­kie dzie­ci są ob­ję­te pań­stwo­wą ochro­ną zdro­wia i wizyta patronażowa jest bezpłatna. Jednak niezależnie od tego, czy wizyta patronażowa będzie się odbywała w ramach NFZ, czy prywatnej opieki medycznej, należy dopełnić formalności. Zgodnie z polskim prawem noworodka należy zarejestrować w terminie 21 dni od narodzin we właściwym urzędzie gminy. Można to zrobić osobiście, udając się do urzędu, lub on-line. Na podstawie twojego zgłoszenia oraz karty urodzenia, która została już wystawiona przez szpital i wysłana do właściwego urzędu gminy, otrzymasz: PESEL dziecka, akt urodzenia, zaświadczenie o zameldowaniu dziecka. Gdy twoje dziecko jest już pełnoprawnym obywatelem lub obywatelką, należy wy­brać przy­chod­nię. Aby to zrobić, należy wypełnić deklarację wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej podstawowej opieki zdrowotnej. Potrzebne będą dane dziecka (imię lub imiona i nazwisko), numer PESEL, książeczka zdrowia dziecka oraz tzw. karta szczepień wystawiana przez szpital. Zobacz także: Pierwsza wizyta u pediatry – kiedy i jak się przygotować? Czy szczepienia dzieci są obowiązkowe? Wizyta patronażowa położnej po porodzie: co to jest i czy jest obowiązkowa?
Karta EKUZ dla dziecka: jak wyrobić kartę EKUZ? Do czego ona uprawnia? Dokumenty i wniosek
Karta EKUZ dla dziecka to dokument, dzięki któremu będziecie mogli skorzystać z bezpłatnego leczenia za granicą. To nieocenione ułatwienie i sposób na uniknięcie sporych kosztów w razie nieszczęśliwego wypadku na wakacjach. Tłumaczymy, do czego uprawnia karta EKUZ i jak ją wyrobić. Złożenie wniosku o EKUZ jest banalnie proste.
Karta EKUZ dla dziecka to ważny dokument, który może się bardzo przydać podczas podróży za granicę. Zwichnięcia, skaleczenia, złamania – takie kontuzje na wakacjach przytrafiają się często, a jeśli nie macie wykupionego ubezpieczenia, koszty leczenia mogą zaskoczyć. Opłaty za pomoc medyczną w niektórych krajach są naprawdę horrendalne! NFZ namawia, by przed wizytą w krajach Unii Europejskiej oraz w Szwajcarii, Norwegii czy na Islandii wyrobić kartę EKUZ. Poniżej wyjaśniamy, do czego uprawnia karta EKUZ dla dziecka, jakie dokumenty są potrzebne i jak złożyć wniosek. Spis treści: Co to jest karta EKUZ? Do czego uprawnia karta EKUZ? Jak wyrobić kartę EKUZ dla dziecka? Co to jest karta EKUZ? EKUZ to Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jest to dokument unijny, który zaświadcza o prawie do bezpłatnego leczenia na terenie państw UE lub EFTA. Ważne: karta EKUZ jest wystawiana dla każdego członka rodziny oddzielnie: osobną kartę trzeba wystawić dla dziecka i dla rodziców. Nie wydaje się wspólnej karty EKUZ dla całej rodziny. Karta EKUZ jest ważna w krajach UE i EFTA (Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu), a także w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Karta EKUZ jest również honorowana na terytoriach zamorskich: francuskich: Gwadelupa, Martynika, Reunion, St Pierre-et-Miquelon i Gujana Francuska, portugalskich: na Azorach i Maderze, hiszpańskich: Majorce i Wyspach Kanaryjskich. Karta EKUZ nie obowiązuje: na Wyspach Normandzkich i wyspie Man, w Monako, San Marino i Watykanie. Do czego uprawnia karta EKUZ dla dziecka? Karta przysługuje każdej osobie dorosłej oraz dziecku, jeżeli mają oni prawo do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Warto jednak pamiętać, że karta EKUZ działa na takich samych zasadach, jakie obowiązują w danym państwie. Jeżeli więc pomoc medyczna jest finansowana z budżetu państwowego, można korzystać z karty EKUZ. Ale jeśli w danym państwie istnieje obowiązek opłacenia części kosztów leczenia, posiadacz karty EKUZ także musi je ponieść. Karta EKUZ uprawnia do leczenia na terenie państwa UE i EFTA, o ile: jest to leczenie niezbędne i nieplanowane, leczenie odbywa się w ra­mach publicznego systemu opieki zdrowotnej danego państwa. Karta EKUZ dla dziecka nie uprawnia do: bezpłatnego korzystania z akcji ratunkowych w krajach UE/EFTA, bezpłatnego powrotu do kraju w związku z nagłym zachorowaniem (jedyny wyjątek to przesłanka ekonomiczna, gdy dalsze koszty leczenia na kartę EKUZ w kraju pobytu są wyższe niż koszty transportu). Jak wyrobić kartę EKUZ dla dziecka? Aby wyrobić kartę EKUZ dla dziecka, wypełnij wniosek, a następnie wybierz jeden z najwygodniejszych dla siebie sposobów złożenia go: osobiście w dowolnym oddziale lub delegaturze NFZ (pobierz wniosek na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/nasze-zdrowie-w-ue/leczenie-w-krajach-unii-europejskiej-i-efta/jak-wyrobic-karte-ekuz/uzyskaj-ekuz-osobiscie-w-dowolnym-oddziale-lub-delegaturze-nfz-/" rel="nofollow noopener" target="_blank">nfz.gov.pl i zanieś go do oddziału), za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP (zaloguj się do <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://epuap.gov.pl/wps/portal" rel="nofollow noopener" target="_blank">epuap.gov.pl i wypełnij wniosek online), za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta (zaloguj się na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://pacjent.gov.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">pacjent.gov.pl i wypełnij wniosek online), pocztą tradycyjną, na adres dowolnego oddziału lub delegatury NFZ (pobierz wniosek o EKUZ i wyślij go pocztą na adres dowolnego oddziału lub delegatury NFZ (<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/nasze-zdrowie-w-ue/leczenie-w-krajach-unii-europejskiej-i-efta/dane-adresowe/" rel="nofollow noopener" target="_blank">adresy oddziałów wojewódzkich NFZ). Wyrobienie karty EKUZ jest bezpłatne. Dziecko nie musi być obecne podczas składania wniosku, nie są także wymagane żadne dokumenty (poza dokumentem potwierdzającym tożsamość rodzica). Wniosek o kartę EKUZ dla dziecka powinien zostać podpisany przez jednego z rodziców. Karta EKUZ dla dziecka jest ważna do ukończenia przez nie 18 lat razem z dowodem osobistym dziecka lub rodzica. Jeżeli składasz wniosek o EKUZ osobiście w placówce NFZ, otrzymasz dokument na miejscu od ręki. W przypadku korespondencji elektronicznej karta zostanie przekazana na wskazany adres w ciągu kilku dni. Więcej informacji znajdziesz na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://ekuz.com.pl/ekuz-dla-dziecka/" rel="nofollow noopener" target="_blank">oficjalnej stronie EKUZ. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/paszport-dla-dziecka-gdzie-zlozyc-wniosek-i-jakie-dokumenty-sa-wymagane-17617-r1/">Jak wyrobić paszport dla dziecka? Zgoda na wyjazd dziecka za granicę: wzór Jak spakować dziecko na wakacje: LISTA ubrań + kilka dobrych patentów
Opinie na temat tego, czy ostre jedzenie jest zdrowe, są podzielone. Jednak zgodnie z najnowszymi doniesieniami ze świata nauki regularnie spożywanie pikantnych potraw może wydłużyć życie aż o 10 lat. Dowiedz się, jaki sekret tkwi w ostrym jedzeniu, jaki ma wpływ na organizm i komu szkodzi.
Za odczuwany przez nas ostry smak odpowiedzialna jest kapsaicyna. Ten naturalny związek chemiczny z grupy alkaloidów znajduje się np. w papryczkach chili, kurkumie, czarnym pieprzu, pieprzu syczuańskim, curry, imbirze, chrzanie czy czosnku. Kapsaicyna pobudza znajdujące się w jamie ustnej receptory smakowych, wywołując uczucie bólu i pieczenia. Czy ten sygnał alarmowy wysyłany przez nasz organizm oznacza, że ostre jedzenie nie jest zdrowe? Ostre jedzenie: czy szkodzi? Ostre jedzenie nie szkodzi, jeśli… nie ma medycznych wskazań do ograniczenia spożywania pikantnych dań i produktów zawierających kapsaicynę. Najczęstszym przeciwskazaniem są wrzody żołądka lub inne problemy ze strony układu pokarmowego, a także moczowego. W takich przypadkach najlepiej zasięgnąć konsultacji medycznej. Ostre, pikantne jedzenie może również wypłynąć na pojawienie się problemów z cerą. W przypadku osób ciężarnych nie ma zasadniczo przeciwwskazań do jedzenia pikantnych potraw (pikantna dieta nie zwiększa ryzyka przedwczesnego porodu), szczególnie jeśli wcześniejsza dieta obfitowała w produkty zawierające kapsaicynę. Najczęściej jednak jest zalecana zasada złotego środka: ciężarne mogą jeść ostre jedzenie, lecz w umiarze. Okazjonalne spożywanie ostrych potraw, kiedy układ trawienny nie jest przyzwyczajony do większej ilości kapsaicyny, może zakończyć się zgagą, bólem brzucha lub wzdęciem. Kto nie powinien jeść ostrego jedzenia? Z pikantnego jedzenia powinny zrezygnować: osoby z problemami z układem pokarmowym; osoby ze stanami zapalnymi błony śluzowej przewodu pokarmowego; osoby cierpiące z powodu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy; osoby chore na zespół jelita drażliwego; osoby cierpiące na refluks; osoby z ostrymi stanami zapalnymi skóry; matki karmiące piersią. Ostre jedzenie: jaki ma wpływ na organizm? Niezależnie od indywidualnych preferencji smakowych pikantne potrawy wpływają na organizm. Ostre jedzenie: przyśpiesza metabolizm (a tym samym wspiera odchudzanie); sprawia, że szybciej odczuwamy sytość; rozgrzewa organizm np. stawy czy mięśnie; działa napotnie, wspomagając termoregulację. Stosowane w niewielkich ilościach ostre przyprawy, np. pieprz, imbir, czosnek czy curry mogą być składnikiem zdrowych przekąsek dla dzieci. Ostre jedzenie: na co wpływa? Kapsaicyna zawarta w produktach roślinnych jest stałym elementem zdrowego jedzenia, a ze względu na właściwości lecznicze jest również powszechnie stosowana w medycynie. Jakie działanie ma kapsaicyna? przeciwnowotworowe: niszczy niektóre komórki nowotworowe i hamuje rozrost guzów rakowych; zmniejsza ból i sztywności mięśni oraz stawów; działa przeciwzapalne i antybakteryjnie; wzmacnia ściany mięśnia sercowego; poprawia krążenie – rozszerza naczynia krwionośne i zmniejsza ryzyko nadciśnienia; obniżają ryzyko zawału serca; poprawia samopoczucie poprzez wpływ na produkcję tzw. hormonów szczęścia: serotoniny, dopaminy i endorfin; poprawia trawienie poprzez zwiększenie wydzielania śliny i produkcji kwasów trawiennych; redukuje zły cholesterol LDL; zapobiega miażdżycy; zmniejsza ryzyko hiperinsulinemii (wysokiego stężenia insuliny we krwi); zmniejsza apetyt oraz odczuwanie głodu i bólu; działa antyoksydacyjnie. Pamiętaj jednak, że ostry smak kapsaicyny nie sprawi, że tłuste, niezdrowe jedzenie np. typu fast food stanie się zdrowsze. Niestety, to tak nie działa. Co więcej, ostre jedzenie zawierające kapsaicynę nie jest magicznym środkiem zwalczającym niektóre dolegliwości. Może być jednak spożywane wspomagająco po uprzedniej konsultacji z lekarzem. Zobacz także: Dieta cukrzycowa – jadłospis, produkty zakazane [RADY DIETETYKA] Dieta na dobry wzrok: co najbardziej lubią nasze oczy? Zjesz fast food i nadal będziesz głodny. Zobacz dlaczego!
Agnieszka Włodarczyk o podejrzeniach lekarza w związku z jej utratą przytomności
W ubiegłym tygodniu Agnieszka Włodarczyk niespodziewanie straciła przytomność. Teraz aktorka opowiedziała, co zdaniem lekarza mogło być przyczyną omdlenia.
Aktorka opisała całą sytuację, zauważając, że to zdarzenie mogło skończyć się tragicznie. Młoda mama zaapelowała również do wszystkich, by dbali o swoje zdrowie i regularnie się badali. Dlaczego Agnieszka Włodarczyk straciła przytomność? Agnieszka Włodarczyk po tym zdarzeniu wykonała szereg badań, jednak ich wyniki nie dają odpowiedzi na pytanie, co tak naprawdę się stało. Teraz aktorka opublikowała na Instagramie fragment rozmowy z lekarzem, w którym sugeruje on powód jej omdlenia. Choć nie jest powiedziane wprost, że przyczyną był stres, to łatwo wywnioskować to ze słów lekarza. „Czy pani się czymś stresuje? Czy ma pani jakieś zawodowe ambicje? – spytał profesor z fundacji gastroenterologii po tym, jak usłyszał moją historię i powód naszego spotkania. – Nie, ambicje schowałam do kieszeni, kiedy pojawił się na świecie nasz synek. – A od dawna ma pani te dolegliwości? – Akurat te mam od około sześciu lat i gdyby nie ten wypadek, pewnie nadal bym je bagatelizowała... – Mam pewne podejrzenia, co to może być, miała pani stresujący zawód, ale proszę jeszcze zrobić dodatkowe badania i widzimy się niebawem” – brzmi treść opublikowanego postu. Dbajmy o swoje zdrowie - apeluje aktorka W dalszej części swojego wpisu aktorka zwraca uwagę na to, że większość z nas nie dba wystarczająco o swoje zdrowie, a gdy objawy znikną – zapominamy o „problemie”. „Tak moi drodzy, taka jest natura większości z nas. Przestało boleć? Odpuszczamy, nie badamy się dalej, zamiatamy problem pod dywan. Nie lekceważcie swojego zdrowia, nasz organizm daje nam sygnały… Jest mądry! Bądźmy mu za to wdzięczni i dajmy sobie pomóc” – pisze aktorka. Każdy z nas powinien wziąć sobie do serca słowa Agnieszki Włodarczyk i zatroszczyć się o siebie i o swoje zdrowie. To właśnie ono jest najważniejsze! Piszemy też o: Magda Stępień przeszła piekło. To przez wizytę Jakuba Rzeźniczaka? Skargi na katechetkę: w piątki wyrzucała dzieciom kanapki z mięsem Niemowlę zatrzaśnięte w samochodzie. Na szczęście pomogli policjanci
„Mam dla kogo żyć”, deklaruje Antoni Królikowski. Młody tata zmaga się z nieuleczalną chorobą
Kilka dni temu Antoni Królikowski podjął decyzję o wycofaniu się z show-biznesu. Wczoraj publicznie poinformował o swoim stanie zdrowia. Aktor od 6 lat cierpi na stwardnienie rozsiane.
W ostatnim czasie zachowanie Antoniego Królikowskiego wywołało liczne kontrowersje. Media żyły nie tylko życiem prywatnym aktora, ale także jego niezbyt fortunną działalnością medialną – zorganizowaną we Wrocławiu galą MMA z udziałem sobowtórów Putina i Zełenskiego. Gdy kilka dni temu, Antoni Królikowski trafił do szpitala, media obiegły liczne spekulacje. Wiele osób dopatrywało się w tym zachowaniu nieudolnej próby ocieplenia wizerunku. Prawda jest jednak zupełnie inna. „Mam dla kogo żyć” „Ostatnie miesiące to dla mnie ciężki czas. Nie mogę udawać, że wszystko jest okej, że jestem zdrowy i silny. Muszę się wykurować, bo mam dla kogo żyć”, napisał na Instagramie tata 2-miesięcznego Vincenta. Wczoraj w programie „Przez Atlantyk” Antoni Królikowski powiedział otwarcie, że od 2016 roku ma zdiagnozowane stwardnienie rozsiane. „Nikt mi nie odbierze tego, że każdego dnia walczę, żeby dobrze żyć i żeby być szczęśliwym człowiekiem i będę starał się dawać to świadectwo dawać ludziom dopóki żyję”, zadeklarował Antoni Królikowski. Młodemu tacie życzymy dużo zdrowia i wielu pięknych chwil spędzonych z synkiem Vincentem. Wyszło na jaw, na co choruje Antek Królikowski! Straszne wieści. To nieuleczalna chorobahttps://t.co/eNLuUIpQV2 — Super Express (@se_pl) April 13, 2022 Źródło: party.pl, pomponik.pl Piszemy też o: Antek Królikowski odwiedził synka w szpitalu. Postarał się! Nieoficjalnie: Joanna Opozda i Antoni Królikowski rozstali się! Antoni Królikowski planuje szybko ochrzcić synka. Ksiądz: „Dziecko nie jest niczemu winne”
Trądzik młodzieńczy: co to jest, jak leczyć i zapobiegać? [ZDJĘCIA]
Trądzik młodzieńczy to powszechnie występująca choroba skóry, która dotyka wielu osób między 11. a 20. rokiem życia. Szacuje się, że za około 80 proc. przypadków pojawienia się stanów zapalnych skóry odpowiedzialne są geny. Sprawdź, jak leczyć trądzik młodzieńczy i dowiedz się, czy można mu zapobiec.
Trądzik młodzieńczy to koszmar większości nastolatków, który, na szczęście, ustępuje wraz z wiekiem. Wczesna diagnoza, wdrożenie odpowiedniego leczenia, stosowanie właściwych kosmetyków oraz prostych zasad pomoże zminimalizować ryzyko pojawienia się zmian skórnych, blizn lub przebarwień. Spis treści: Co to jest trądzik młodzieńczy? Co powoduje trądzik młodzieńczy? Jak wyleczyć trądzik młodzieńczy? Domowe sposoby leczenia trądziku młodzieńczego Jak skutecznie zapobiegać trądzikowi młodzieńczemu? Co to jest trądzik młodzieńczy? Trądzik młodzieńczy (łac. acne vulgaris) zwany inaczej trądzikiem pospolitym to przewlekła choroba zapalna mieszków łojowo-włosowych i skóry, która powstaje w wyniku nadmiernego pobudzenia czynności gruczołów łojowych. W konsekwencji na ciele pojawiają się otwarte lub zamknięte zaskórniki, grudki, krostki oraz torbiele ropne potocznie nazywane pryszczami. Najczęściej trądzik młodzieńczy pojawia się między 11. a 20. rokiem życia w obrębie twarzy, górnej części klatki piersiowej, na ramionach, plecach, a nawet na pośladkach. Trądzik młodzieńczy to powszechna dolegliwość i tylko nieliczne przypadki zmian skórnych wywołane są przez poważne zaburzenia hormonalne wymagające specjalistycznego leczenia. Co nie zmienia faktu, że miejscowy stan zapalny skóry może mieć negatywny wpływ na samopoczucie i samoocenę młodych ludzi. Co powoduje trądzik młodzieńczy? Bezpośrednią przyczyną pojawienia się trądziku młodzieńczego jest związana z dorastaniem burza hormonalna, a w szczególności nadmierny wzrost poziomu androgenów we krwi. Dochodzi wtedy do wzmożonego wydzielania się łoju i sebum, które to zatykają kanaliki odprowadzające wydzielinę na zewnątrz. Często zmianom chorobowym towarzyszy stan zapalny wywołany namnażaniem się bakterii. Czynniki, które mogą nasilić trądzik młodzieńczy to: leki, szczególnie hormony anaboliczne, leki przeciwpadaczkowe i barbiturany, kosmetyki komedogenne, czyli zatykające pory i ujścia mieszków włosowych, nadmierny i długotrwały stres, który wpływa negatywnie na gospodarkę hormonalną, niezdrowa dieta bogata w cukier i uboga w tłuszcze roślinne, zmiany hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym oraz policystyczne (wielotorbielowate) jajniki, alergia pokarmowa, mechaniczne podrażnienia, nadmierna ekspozycja na słońce – sprawia, że skóra staje się grubsza, a ujście gruczołów łojowych zostaje „zatkane”, nadmierna higiena – zbyt częste mycie i dezynfekcja skóry może nasilić objawy. Jak wygląda trądzik młodzieńczy na zdjęciach: fot. AdobeStock Jak wyleczyć trądzik młodzieńczy? Trądzik młodzieńczy nie powinien być bagatelizowany, ponieważ liczne zmiany zapalne mogą przyczynić się do powstawania mało estetycznych blizn lub przebarwień. W leczeniu zmian trądzikowych najważniejsza się systematyczność. Kto leczy trądzik młodzieńczy? Diagnostyką i leczeniem wszelkich zmian skórnych zajmuje się lekarz dermatolog, który każdy przypadek rozpatruje indywidualnie. Lekarz lub lekarka podejmuje decyzje o sposobach leczenia trądziku młodzieńczego. W niektórych przypadkach może zlecić wykonanie dalszych badań, np. testów alergicznych lub poziomu poszczególnych hormonów w celu wykluczenia innych przyczyn wywołujących zmiany chorobowe. Zazwyczaj leczenie trwa długo, a efekty zaczynają pojawiać się dopiero po 4-6 tygodniach. Czym leczyć trądzik młodzieńczy? Lekarz dermatolog, w zależności od rodzaju i nasilenia zmian skórnych, dobiera odpowiednią metodę leczenia opartą o leki o działaniu miejscowym i ogólnym. Jeśli po sześciu tygodniach farmakoterapii nie widać żadnej poprawy należy ponownie skonsultować się z lekarzem lub lekarką w celu zmiany sposobu leczenia. Leki stosowane w leczeniu trądziku młodzieńczego Najczęściej przepisywanymi lekami na zamiany trądzikowe są: antybiotyki miejscowe: erytromycyna, klindamycyna, a w cięższych przypadkach stosuje się antybiotyki ogólne (doustne), czyli tetracykliny: doksycyklina, tetracyklina, limecyklina; retinoidy, czyli pochodne witaminy A: tretynoina, izotretynoina, adapalen, tazaroten; maści lub kremy przeciwbakteryjne i przeciwzapalne zawierające nadtlenek benzoilu, hydroksychinolinę, hydroksychinolinę, kwas azelainowy i salicylowy. Jeśli przyczyną trądziku u kobiet jest hirsutyzm (nadmierne owłosienie) lub łysienie typu męskiego, lekarz może zalecić leczenie hormonalne, np. w postaci tabletek antykoncepcyjnych. Preparaty złuszczające naskórek Wspomagająco lekarz może zalecić stosowanie preparatów mających w swoim składzie kwasy, które delikatnie złuszczają naskórek. Tym samym odblokowują ujście gruczołów łojowych oraz normalizują ich aktywność. Będą to preparaty posiadające w swoim składzie: kwas salicylowy, kwas azelainowy, kwasy AHA (np. kwas mlekowy, kwas glikolowy). Często lekarz lub lekarka rekomenduje dalsze leczenie podtrzymujące takie jak: peelingi chemiczne czy zabiegi laserowe. Czym myć twarz? Kosmetyki do cery trądzikowej Poza stosowaniem odpowiednich leków w postaci tabletek, kremów lub maści warto zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry kosmetykami wspierającymi leczenie. Zaleca się stosowanie dermokosmetyków lub kosmetyków myjących i pielęgnacyjnych, które nie tylko nie zatykają porów, ale także pozwalają na odbudowę warstwy lipidowej naskórka i przyśpieszą regenerację. Kosmetyki do cery problematycznej zazwyczaj zawierać substancje takie jak: pantenol, alantoina, mocznik, kwas azelainowy, kwas pirogronowy, witaminy A, E i F, cynk czy oleje roślinne, np. masło shea, olej z awokado, olej konopny. Aby chronić wrażliwą skórę, warto stosować również kremy z wysokim filtrem UV. Domowe sposoby leczenia trądziku młodzieńczego Skóra trądzikowa wymaga specjalistycznej pielęgnacji. Poza leczeniem farmakologicznym można zatroszczyć się o nią domowymi sposobami. Zioła Zaleca się połączenie ziół o działaniu antyseptycznym, antybakteryjnym, oczyszczającym, lekko ściągającym i łagodzącym, takich jak: bazylia, bratek polny, korzeń mniszka lekarskiego, korzeń łopianu, kwiat bzu czarnego, natka pietruszki, nawłoć, zielona herbata. Można je stosować w postaci naparów lub herbatek ziołowych. Maseczki Maseczki wspierają walkę z trądzikiem, natomiast ich stosowanie nie powinno być głównym sposobem leczenia zmian skórnych, w tym zapalnych. Najbardziej popularne są naturalne maseczki na bazie: ogórka, cebuli, miodu i soku z cytryny, miodu, kurkumy i jogurtu naturalnego, ubitego białka i soku z połowy cytryny. Nie zaleca się samodzielnego wyciskania pryszczy, wągrów i innych zmian chorobowych ze względu na możliwe nasilenie stanu zapalnego, dłuższego czasu rekonwalescencji, a w konsekwencji powstawania blizn. Zdaniem lekarzy manualne oczyszczalnie cery w salonach kosmetycznych nie zmniejsza stanu chorobowego, a jedynie go maskuje i opóźnia podjęcie leczenia. Jak skutecznie zapobiegać trądzikowi młodzieńczemu? Zapobieganie pojawieniu się trądziku młodzieńczego oraz nawrotów lub zaostrzenia się zmian skórnych przede wszystkim polega na stosowaniu się do wszystkich zaleceń lekarskich. W około 80 proc. przypadków pojawienie się zmian trądzikowych ma podłoże genetyczne. W związku z tym najważniejsze działania profilaktyczne to: odpowiednia pielęgnacja skóry, stosowanie kosmetyków, które nie zatykają porów, prowadzenia zdrowego trybu życia opartego na zbilansowanej diecie, unikanie nadmiernego stresu. Zobacz także: Lektury szkolne klasa 7 – spis lektur (nowa podstawa programowa) „Kontrolowałam córkę, bo bałam się, że zostanie nastoletnią matką. Nie sądziłam, że przez to ona i mąż będą mnie okłamywać” Tego uczą księża na lekcjach religii. Nie dziwi, że bierze w nich udział coraz mniej dzieci i młodzieży
Kalendarz szczepień obowiązkowych i zalecanych [WIDEO]
Rolą szczepień jest wyposażenie organizmu w narzędzia do walki z chorobami i infekcjami. Przeciwciała, bo o nich mowa, są bronią układu odpornościowego.
Podstawą wsparcia organizmu dziecka w budowaniu odporności są szczepienia obowiązkowe. Uzupełniać i zapewniać szerszą ochronę mają z kolei te zalecane, nie uwzględnione w programie szczepień obowiązkowych. Poznaj kalendarz szczepień obowiązkowych i zalecanych. Obejrzyj wideo! Pamiętaj! O podaniu szczepionki każdorazowo decyduje lekarz na podstawie wcześniej przeprowadzonej kwalifikacji.
Szczepienia skojarzone – co to takiego? [WIDEO]
Czy wiesz, czym są szczepienia wysokoskojarzone? Tak określa się nowoczesne szczepionki 4-, 5- lub 6-składnikowe. Dlaczego są popularne? Ich zaletą jest przede wszystkim to, że wymagają tylko jednego wkłucia, a chronią przed odpowiednio 4, 5 lub 6 różnymi chorobami zakaźnymi. Tym samym to doskonały sposób, by zmniejszyć ból podczas szczepienia u dziecka i związany z nim... stres u rodziców.
Szczepionki skojarzone są bezpieczne. To nie tylko mniej ukłuć i mniej bólu, ale także – dzięki mniejszej liczbie zawartych antygenów – rzadsze niepożądane odczyny poszczepienne – wyjaśnia dr Aneta Górska-Kot, ordynator Oddziału Pediatrycznego Szpitala Dziecięcego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Chcesz wiedzieć więcej na temat szczepień skojarzonych? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Szczepionka to preparaty, których podanie powoduje rozwój odporności. Jak to możliwe? Imitują one naturalną infekcję, dlatego też organizm nabywa ochronę, która później pomaga w walce z prawdziwym drobnoustrojem (bakterią lub wirusem).
Jak podkreśla dr Aneta Górska-Kot, Ordynator Oddziału Pediatrycznego Szpitala Dziecięcego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie: „Szczepionki możemy podawać na kilka sposobów: najczęściej mają formę zastrzyku domięśniowo lub podskórnie, ale mogą być również podawane doustnie czy donosowo w formie aerozolu.” Specjalistka dodaje również, że właśnie w ten sposób powstają przeciwciała, które podczas kolejnego kontaktu z antygenem chorobowym, namnażają się i dzięki temu chronią organizm przed chorobą. Chcesz wiedzieć więcej o działaniu szczepionek? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Szczepienie przypominające. Dlaczego jest tak ważne? [WIDEO]
Rolą szczepień jest wzmocnienie układu odpornościowego, a także wsparcie w walce z drobnoustrojami, jeśli te pojawią się w organizmie. Aby uzyskać odpowiedni poziom ochrony wykonuje się szczepienie podstawowe. Po latach jednak ilość przeciwciał maleje i do uzyskania ich ponownego wzrostu, podaje się dawkę przypominającą.
Kiedy podać dawkę przypominającą? To zależy od rodzaju szczepionki. Dlatego, jeśli zastanawiasz się, czy u twojego starszaka konieczne jest ponowne szczepienie, udaj się do waszego lekarza pediatry. Chcesz wiedzieć więcej o szczepieniach przypominających? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Żywe szczepionki. Co to takiego? [WIDEO]
Szczepionki mogą być ŻYWE lub ZABITE. Pierwsze z nich zawierają całe drobnoustroje, które pozbawiono ich zjadliwości. Z kolei te nieżywe, zawierają jak nazwa wskazuje martwe drobnoustroje lub ich fragmenty.
Szczepionki żywe zawierają odmiany drobnoustrojów, które potrafią wywołać zakażenie. Chociaż są bardziej odczynowe, to jednak wywołują silniejszą odporność. Dzięki wieloletnim badaniom i eksperymentom pozbawione są właściwości chorobotwórczych. Dlaczego nie warto się ich obawiać? – Szczepionki żywe są bezpieczne. Ich działania niepożądane występują bardzo rzadko – zdecydowanie rzadziej niż powikłania po naturalnym przebyciu chorób zakaźnych, przed którymi chronią – podkreśla dr Aneta Górska-Kot, ordynator Oddziału Pediatrycznego Szpitala Dziecięcego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Chcesz wiedzieć więcej na temat żywych szczepionek? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Szczepienie wymaga wcześniejszej kwalifikacji dziecka w… gabinecie dzieci zdrowych. Standardowo podczas takiej wizyty lekarz pediatra przeprowadzi skrupulatny wywiad o aktualnym stanie zdrowia dziecka. Wszystko po to, by stwierdzić, czy występują przeciwwskazania do szczepienia. Oprócz tego podczas konsultacji specjalista poinformuje o szczepieniach zalecanych oraz możliwości wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych.
Zwykle przeciwwskazania do szczepienia są przejściowe. Najczęściej są nimi: infekcja, katar, podwyższona temperatura czy zaostrzenie choroby przewlekłej. Jeśli zastanawiasz się, czy symptomy malucha są wskazaniem do odroczenia szczepienia, poinformuj o tym lekarza. To on podejmie decyzję, czy warto przełożyć wizytę i kiedy najlepiej wykonać w waszym przypadku szczepienie. Chcesz wiedzieć, jakie są przeciwwskazania do szczepienia? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Perfumy do wnętrz? Wybierz naturalne olejki, które mają prozdrowotne działanie!
Olejki eteryczne świetnie sprawdzały się w domach już w starożytności. Aby służyły nam i naszym dzieciom, warto wybierać je z głową.
Już w starożytności stosowano olejki w zależności od ich właściwości. Wierzono na przykład, że olejki z anyżu i cynamonu przyciągają obfitość. Dawniej jednak tylko najbogatsi mogli sobie na nie pozwolić, dzisiaj może je mieć u siebie każda z nas. Teraz możemy samodzielnie zaprojektować swój unikalny zapach, korzystając z pomocy architekta zapachów. Aromaterapeuta rozmawia z nami w taki sposób, aby jak najlepiej poznać upodobania i potrzeby domowników. Efekt? W żadnym innym mieszkaniu nie znajdziemy takiego samego aromatu! Naturalne perfumy: unikalne i prozdrowotne „Podobnie jak projektant wnętrz – również architekt zapachów przeprowadza dokładny wywiad na temat upodobań i potrzeb wszystkich lokatorów. Tworząc specjalne perfumy do wnętrz, należy także przetestować reakcje domowników na różnorodne olejki eteryczne i sięgnąć po te, które współgrają z wnętrzem. Wybierając spośród dziesiątek rozmaitych esencji roślinnych, można znaleźć takie, które dodają energii lub też takie, które wyciszają. Przykładowo – w mieszance energetyzującej powinien znaleźć się olejek z grejpfruta, mięty pieprzowej, czarnego pieprzu, pomarańczy czy cynamonu” – podkreśla aromaterapeutka Edyta Tecław. Nieprzekonani? Naturalne perfumy (naturalne, bo oparte w 100% na naturalnych olejkach eterycznych) nie tylko sprawią, że nasze wnętrze będzie wyjątkowe, ale też będą działać prozdrowotnie! Gotowe perfumy do wnętrz najczęściej mają typowo chemiczny skład, który może powodować alergie, migreny i złe samopoczucie. Kupując olejki, należy być bardzo ostrożnym. Aby obniżyć cenę produktu, producenci często rozcieńczają je chemicznymi rozpuszczalnikami. Mając na uwadze dobro nasze i naszych bliskich, warto więc zwracać szczególną uwagę na pochodzenie olejków eterycznych. Najlepiej wybierać te polecane przez aromaterapeutów czy lekarzy. Wszystko zależy od ciebie Jak ma pachnieć twój dom? Przy pomocy architekta zapachów możecie wspólnie zaprojektować jeden aromat dla całego domu albo skomponować osobne perfumy do sypialni, salonu i łazienki. Warto zadbać o każde pomieszczenie i każdego członka rodziny! W sypialni najlepiej sprawdzą się zapachy skomponowane z olejków uznawanych za afrodyzjaki, (ylang ylang, róża damasceńska, gałka muszkatołowa, paczula). Do łazienki polecany jest cyprys (często stosowany w SPA), odświeżająca bergamota czy geranium. Posiadając salon z aneksem kuchennym, często nie wiemy, jak pozbyć się zapachów pochodzących z gotowania. W takim przypadku pomocny będzie olejek z cytryny, który chłonie nieprzyjemne aromaty. W pokoju dziecięcym, w którym dbamy o dobry sen i wyciszenie, postawmy na lawendę (często dyfuzowaną w USA w poczekalniach lekarskich i stomatologicznych w celu zmniejszenia lęków) czy mandarynkę. Tam, gdzie pracujemy umysłowo albo uczymy się (my lub nasze dziecko), świetnie sprawdzi się olejek z rozmarynu i cytryny (ten ostatni, jak podają badania, pomaga zmniejszyć ilość popełnianych błędów obliczeniowych). W salonie, gdzie chcemy stworzyć atmosferę ciepła i spokoju, sprawdzą się zaś cytrusowe olejki eteryczne. Jak używać perfum do wnętrz? Najbardziej elegancką, a jednocześnie funkcjonalną formą jest aromadyfuzor. Marka ViaAroma oferuje aromadyfuzory wykonane z naturalnego drewna oraz szkła. W dyfuzorach nie używa się wody, więc na naszych meblach nie pojawią się żadne mokre plamy. Urządzenie rozbija krople olejków na maleńkie cząsteczki, które długo unoszą się w powietrzu. Marka odradza stosowanie plastikowych urządzeń. Naturalne olejki eteryczne mogą wchodzić w reakcję z plastikiem, co może szkodliwie działać na nasze zdrowie. A jeśli nie aromadyfuzor, to może lawa wulkaniczna? Nie wymaga podłączenie do prądu, a jest bardzo skuteczna i nie brudzi mebli. Ten rodzaj kamienia świetnie chłonie olejki, a następnie poprzez swoją porowatą strukturę uwalnia zapachy w powietrzu. Domowe perfumy możemy mieć także w postaci sprayu. Wystarczy w dowolnym momencie spryskać pomieszczenie, aby cieszyć się pięknym zapachem. Co ważne, po pewnym czasie regularnego używania olejków eterycznych zapachy przenikną do zasłon, mebli, ścian. Tak tworzy się zapach domu! Produkty są dostępne w sprzedaży na: viaaroma.pl. Zobacz też: 7 sposobów, by być piękną w ciąży Uroda w ciąży: jak uniknąć rozstępów, dbać o skórę na brzuchu, twarz i piersi Chia – jedz na zdrowie, ale... zachowaj ostrożność!
ABC apteczki maluszka. Co powinno się w niej znaleźć?
Rodzice wiedzą, że muszą być przygotowani na każdą okoliczność, w tym również na ewentualne choroby dziecka. Dlatego bez względu na to, czy są na urlopie, czy jest późny wieczór i wszystkie apteki są pozamykane, powinni posiadać dobrze wyposażoną domową apteczkę. Czego nie może w niej zabraknąć?
Rodzicielstwo to działania na wielu frontach. Miłość, czułość, karmienie, pielęgnacja, ale i unikanie przykrych niespodzianek. Jako zapobiegliwy rodzic, starasz się więc być przygotowany na wszystko – gorączkę i stany zapalne, kolkę i zaparcia, ząbkowanie, katar, zranienia i wiele innych… A wszystko dlatego, że nigdy nie wiesz, kiedy się pojawią, zwłaszcza u najmłodszych. Tym samym apteczka przyda się nie tylko do pierwszej pomocy, ale również wtedy, gdy dziecko złapie przeziębienie, grypę bądź doskucza mu inna dolegliwość. Oto 6 przypadłości, przy których pomocna jest dobrze wyposażona apteczka View Ediplayer on the source website Kiedy przyda się domowa apteczka? gorączka W tej sytuacji rodzice zwykle mocno się stresują… Podczas gorączki temperatura ciała dziecka jest podwyższona. Aby ją zmierzyć, warto mieć w apteczce termometr. Gdy temperatura mieści się w zakresie 37,2-38 st. C, to jest to stan podgorączkowy, pomiędzy 38 a 38,5 st. C to gorączka umiarkowana, a >38,5 st. C to wysoka gorączka. Warto jednak pamiętać, że wynik pomiaru zależy od miejsca pomiaru, np. u dzieci powyżej 3-go roku życia za gorączkę uznaje się temperaturę powyżej 38 st mierzoną w jamie ustnej, a u dzieci poniżej 3-go roku życia do 3-go miesiąca życia mierzoną w odbycie. W przypadku wystąpienia temperatury 40 st. C wymagana jest pilna konsultacja z lekarzem. Gdy z powodu gorączki dziecko źle się czuje, warto zastosować preparat na gorączkę. Tego typu preparatem przeciwgorączkowym jest Ibuprom dla dzieci FORTE, którego już niewielka ilość działa nawet do 8 godzin. Stosowanie z zachowaniem tak długiego odstępu czasowego jest wygodne zarówno dla rodzica, jak i dla dziecka. Po pierwszym zastosowaniu, warto pamiętać, by na boku kartonika zanotować datę pierwszego podania, gdyż większość tego typu zawiesin wskazanych w gorączce i bólu można stosować przez 6 miesięcy od pierwszego użycia. kolka i zaparcia Świetną pomocą na kolki będą preparaty z simetikonem, które szybko pozwalają pozbyć się wzdęć i łagodzą uczucie pełności w jamie brzusznej, gdyż skutecznie odprowadzają pęcherzyki gazu z jelit. Dobrym sposobem będą też te zawierające koper włoski (np. herbatki). Z kolei, gdy u maluszka pojawiają się zaparcia, warto mieć w apteczce czopki glicerynowe. Dobre rezultaty daje także herbatka rumiankowa. katar To kolejna dolegliwość, w łagodzeniu której sprawdzą się leki z apteczki. Warto posiadać spray do nosa, który udrożni go i ułatwi swobodne oddychanie. Niezastąpiony może się okazać także aspirator do noska, który pomoże w oczyszczeniu go i pozbyciu się z niego zalegającej wydzieliny. Sprawdzą się także nawilżające śluzówkę nosa roztwory wody morskiej i aerozole do nosa. W apteczce warto znaleźć miejsce również dla plastrów nasączonych olejkami eterycznymi, które ułatwią oddychanie. zranienia Starsze maluchy biegają, skaczą, pełzają, przez co bardzo łatwo o skaleczenie. Dlatego w każdej apteczce powinien znaleźć się zestaw opatrunkowy. W jego skład wchodzą plastry, gaziki, preparat dezynfekujący, którym może być np. zwykła woda utleniona. Przydatna może okazać się również maść na odparzenia. Pomoc, gdy boli… Stosując Ibuprom dla dzieci FORTE, warto pamiętać, że sprawdzi się on w trakcie gorączki, dolegliwości bólowych różnego pochodzenia o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i stanów zapalnych ucha środkowego związanych z bólem uszu. Można stosować go na czczo*, dlatego nie trzeba zastanawiać się, czy można go podać np. wtedy, gdy dziecko wybudzi się w nocy z gorączką. Ponadto smakuje dzieciom**, gdyż ma truskawkowy smak. Przed podaniem go dziecku, trzeba określić dawkę – określa się ją na podstawie masy ciała dziecka. Aby było to jeszcze prostsze, Ibuprom dla dzieci Forte oferuje przelicznik dawki jednorazowej odpowiedniej dla wagi dziecka podanej w pełnych kilogramach w zakresie od 5 kg do 40 kg. Można go sprawdzić również >>> TUTAJ. Czy już wiesz, w co wyposażysz apteczkę? Pamiętaj, by środki podawać dzieciom doraźnie i zawsze oceń, czy nie jest konieczna natychmiastowa konsultacja z lekarzem. *U osób z wrażliwym przewodem pokarmowym zaleca się zażywać produkt leczniczy podczas posiłku lub popijanie mlekiem. ** Leki na gorączkę i ból dla dzieci – postrzeganie matek, N=400, 85% matek dzieci w wieku 0-10 zgadza się że stwierdzenie „Ibuprom dla dzieci Forte smakuje dziecku” pasuje do marki Q3 2020, IQS. Ibuprom dla Dzieci Forte, ibuprofen, 200 mg/5 ml, zawiesina doustna. Wskazania do stosowania: Gorączka różnego pochodzenia. Bóle różnego pochodzenia o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Dzieciom poniżej 6 miesiąca życia lek można podać tylko po konsultacji z lekarzem i należy zasięgnąć porady lekarza jeśli objawy nasilają się lub jeśli nie ustępują po 24 godzinach. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, oraz na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ); występowanie kiedykolwiek w przeszłości objawów alergii w postaci kataru, pokrzywki lub astmy oskrzelowej po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ); choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy czynna lub w wywiadzie, perforacja lub krwawienie, również występujące po zastosowaniu NLPZ; ciężka niewydolność wątroby, ciężką niewydolność nerek lub ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA); jednoczesne przyjmowanie innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym inhibitorów COX-2; III trymestr ciąży; skaza krwotoczna. Podmiot odpowiedzialny: US Pharmacia, Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie, oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Materiał powstał z udziałem marki Ibuprom
KONTROWERSYJNE nagranie podbija sieć: mama pozwala jeść dziecku PATYKI I KAMIENIE!
Pewna mama z TikToka stosuje bardzo kontrowersyjne metody na wzmocnienie odporności u swojego malutkiego dziecka. Dla wielu rodziców z pewnością będzie ogromnym szokiem, na co ta kobieta pozwala swojemu maluchowi!
Większość rodziców bardzo dba o to, by ich dzieci nie wkładały do buźki brudnych przedmiotów, śmieci znalezionych na dywanie, itp. Użytkowniczka TikToka, która również jest mamą, obrała jednak zupełnie inny kierunek, dbając o zdrowie swojego dziecka. Opublikowała wideo, które do tej pory wyświetlono ponad 17 milionów razy. Kontrowersyjne metody wychowawcze Użytkowniczka o pseudonimie Comingupfern od jakiegoś czasu udostępnia na TikToku nagrania, na których dzieli się swoim niekonwencjonalnym podejściem do rodzicielstwa. Na jednym z filmów kobieta wyjaśniła, dlaczego pozwala swojemu dziecku jeść patyki, kamienie, brud czy piasek. W ten sposób chce wzmocnić jego układ odpornościowy. Kobieta nie ufa nauce i aktualnej wiedzy medycznej. Jej zdaniem opinia publiczna w kwestii sposobu postrzegania zdrowia zmieniła się wskutek kampanii, na które zostały przeznaczone miliardy dolarów. Młoda mama mówi wprost, że nie boi się bakterii, a wręcz cieszy się z tego, że jej dziecko ma z nimi styczność. TikTokerka wyjaśniła, że ufa naturze i swojemu dziecku. Zauważyła także, że dzieci mają instynkt, który działa w takich sytuacjach, między innymi podczas karmienia piersią. View oEmbed on the source website Przerażeni internauci Poza tym, że kobieta pozwala brać dziecku do buzi właściwie wszystko, powiedziała osobom, które mają kontakt z jej dzieckiem, by nie myły rąk, zanim dotkną maluszka. Wielu internautów było bardzo zaniepokojonych zachowaniem tej mamy. Mieli poważne zastrzeżenia do jej sposobu dbania (a właściwie jego braku) o zdrowie malucha. Przerażenie wśród osób oglądających filmiki wzbudził również fakt, że kobieta nazywa antybiotyki„trucizną” i nie podaje ich swojemu dziecku, jeśli ono choruje. Zobacz także: Hit TikToka: dziewczynka urodziła się z bujną czupryną, jej włoski nie wypadły i są jeszcze PIĘKNIEJSZE! Hit na TikToku: Bała się, jak podzieli serce między dwoje dzieci. Dostała lekcję! Na TikToku pokazała zdejmowanie gipsu u niemowlaka
Jak sprawdzić, czy dziecko jest ubezpieczone: czy dziecko ma ubezpieczenie zdrowotne?
Wszystkie dzieci do 18. roku życia mają prawo do opieki zdrowotnej niezależnie od tego, czy są ubezpieczone, czy też nie. W praktyce rodzice lub opiekunowie mają jednak obowiązek ubezpieczenia dzieci. Podpowiadamy, gdzie i jak sprawdzić, czy twoje dziecko jest ubezpieczone, a także co zrobić, jeśli okaże się, że ubezpieczenie wygasło.
Dziecko nie zostaje automatycznie zgłoszone do ubezpieczenia przy rejestracji jego narodzin w urzędzie. Żeby można było korzystać z bezpłatnej opieki zdrowotnej, trzeba zgłosić malucha do ubezpieczenia – albo u pracodawcy rodzica, albo w ZUS (w przypadku, gdy rodzic ma własną firmę). Gdzie i jak sprawdzić, czy dziecko jest ubezpieczone? Zanim wyjedziesz na wakacje, sprawdź, czy twoje dziecko na pewno jest ubezpieczone. Nic za to nie zapłacisz, a podczas urlopu w razie potrzeby twój maluch będzie mógł bezpłatnie skorzystać z publicznej ochrony zdrowia. Ubezpieczenie dziecka (a także swoje własne) sprawdzisz za pomocą systemu eWUŚ (Elektroniczna Weryfikacja Uprawnień Świadczeniobiorców). Warunkiem dostępu do systemu eWUŚ jest rejestracja. Wystarczy, że podasz swój numer PESEL i potwierdzisz swoją tożsamość dowodem osobistym, paszportem albo prawem jazdy. Dzieci objęte obowiązkiem szkolnym do ukończenia 18. roku życia potrzebują do tego aktualnej legitymacji szkolnej. Po zalogowaniu zobaczysz zielony albo czerwony ekran. Zielony oznacza, że NFZ potwierdza prawo pacjenta i/albo jego dziecka do świadczeń opieki zdrowotnej. Czerwony, że nie potwierdza. Możesz też założyć konto na stronie internetowej ZUS. Opcje są dwie: albo musisz się na niej zarejestrować, albo zalogować za pomocą profil zaufanego ePUAP (możesz go stworzyć np. za pomocą twojego banku). Kolejnym sposobem jest założenie konta w tzw. ZIP, czyli Zintegrowanym Informatorze Pacjenta. Platforma jest darmowa, ale konieczne jest złożenie wniosku o wydanie danych dostępowych w Wojewódzkim Oddziale NFZ lub przez internet na stronie zip.nfz.gov.pl. To, czy nasze dziecko jest ubezpieczone, możemy sprawdzić również u lekarza lub pielęgniarki w przychodni NFZ. Wystarczy podać numer PESEL, aby natychmiast uzyskać informację o ubezpieczeniu. Ubezpieczenie zdrowotne dziecka: ustawowy obowiązek W teorii dzieci do 18. roku życia mają prawo do opieki zdrowotnej niezależnie od tego, czy są ubezpieczone, czy nie. W praktyce rodzice mają ustawowy obowiązek ubezpieczenia swoich dzieci. Prawni opiekunowie nie powinni zwlekać z ubezpieczeniem zdrowotnym dziecka. Mają obowiązek zgłosić dziecko do ubezpieczenia w ciągu 7 dni od jego narodzin. Z ubezpieczenia zdrowotnego mogą korzystać dzieci aż do ukończenia 18. roku życia, a nawet później. Warunkiem jest wówczas podjęcie dalszej nauki aż do ukończenia 26. roku życia. Wyjątek stanowi tu dziecko niepełnosprawne, które podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu bez względu na wiek. Jak ubezpieczyć dziecko? Dziecko ubezpiecza jeden z rodziców lub prawnych opiekunów (sami muszą ustalić, który z nich to zrobi). Jeśli żaden z opiekunów nie pracuje, zgłosić dziecko do ubezpieczenia może również babcia lub dziadek. Bezrobotni rodzice mogą też zgłosić się do ubezpieczenia zdrowotnego w Urzędzie Pracy. Jeśli nikt z rodziny nie posiada prawa do świadczeń, dziecko do ubezpieczenia zdrowotnego zgłasza do czasu rozpoczęcia przez nie nauki ośrodek pomocy społecznej, a po rozpoczęciu nauki – szkoła. Rodzice muszą jednak poinformować o tym te placówki. Zakład pracy matki lub ojca dziecka, jako płatnik składek po otrzymaniu niezbędnych informacji, sporządza i przekazuje do ZUS zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego dziecka na formularzu ZUS ZCNA. W dokumencie tym znajduje się podstawowe dane oraz PESEL dziecka. Kiedy zmieniasz pracodawcę, zostajesz wyrejestrowany z ubezpieczenia i twoje dziecko także. Nie zapomnij ponownie dokonać formalności. Zobacz też: L4 na dziecko: komu przysługuje i jak jest płatne Rejestracja dziecka w USC: jakie dokumenty są potrzebne? Ile jest czasu na zarejestrowanie dziecka? Ubezpieczenie szkolne: czy obejmuje zachorowanie na COVID-19
Syn Małgorzaty Rozenek-Majdan zaszczepił się przeciw COVID-19. W sieci burza!
Syn Małgorzaty Rozenek-Majdan pochwalił się, że ma już za sobą szczepienie przeciw COVID-19. W sieci wywołało to istną burzę! Niektórzy internauci zarzucają nawet chłopcu, że zrobił to... dla sławy.
Małgorzata Rozenek-Majdan już wiele miesięcy temu powiedziała, że jeśli tylko będzie taka możliwość, wyrazi zgodę na zaszczepienie swoich dzieci. Obecnie przeciw COVID-19 mogą szczepić się dzieci powyżej 12. roku życia. Na taki krok zdecydował się najstarszy syn Małgorzaty Rozenek-Majdan. 15-letni Stanisław przyjął już drugą dawkę szczepionki. Stanisław Rozenek pokazał zdjęcie ze szczepienia Nastolatek na swoim profilu na Instagramie opublikował zdjęcia ze szczepienia. Jego mama jest bardzo dumna z syna, pod postem zamieściła nawet komentarz: „Odpowiedzialność”. Jednak nie wszyscy pochwalają tę decyzję... Komentarze internautów Wpis Stanisława okazał się dość kontrowersyjny. Niektórzy internauci bardzo dobitnie napisali, co myślą o decyzji chłopca i jego mamy. „Po co ludziska chwalą się tymi szczepieniami? Akcja proszczepionkowa?”; „Czy wy naprawdę nie wiecie, czym grożą te szczepionki?”; „Głupota”; „Nie warto się szczepić”; „Zrobiłeś to dla sławy?”. Pod postem nie zabrakło też jednak pozytywnych komentarzy: „Dobry przykład dla młodszego pokolenia”; „Ja też dziś z córką jadę się szczepić”; „Brawo Stasiu. Ja w czwartek na drugą dawkę idę”; „Brawo Stasiu. Mój 16-letni Staś również jest po dwóch dawkach. Wszystkie Staśki to fajne chłopaki”; „Brawo! Niestety spotkasz się z komentarzami pseudo »antyszczepionkowców«. Ale olać to, ważne jest twoje zdanie i Twoja decyzja”. Zobacz także: Agnieszka Włodarczyk śpi z niemowlakiem w jednym łóżku! Nie wyobraża sobie inaczej Agnieszka Kaczorowska pokazała pokoik i wyprawkę dla dziecka. Całość jest imponująca! Maja Hyży urządziła córce urodziny. Przypominały małe WESELE!