W PRL jadło to każde dziecko. Dziś za żadne skarby nie dałabym tego nawet nastolatkom
Wspomnienia z dawnych lat bardzo często mają zapach i smak konkretnych potraw, które przygotowywały dla nas babcie w dusznych, przytulnych kuchniach. Czasami jednak to, co kiedyś uważaliśmy za absolutny szczyt kulinarnego luksusu, z perspektywy współczesnych trendów wydaje się już po prostu przesadą.
Każde pokolenie ma swoje smaki dzieciństwa, które po latach wspomina się z ogromnym sentymentem i rozrzewnieniem. Kiedy myślimy o czasach PRL-u, przed oczami stają nam chwile pełne prostoty, gdzie z podstawowych składników potrafiono wyczarować dania, na które czekało się z zapartym tchem przez cały tydzień. Niestety, współczesna kultura kulinarna i podejście do organizacji rodzinnych posiłków zmieniły się tak bardzo, że wiele z tych dawnych hitów z dzisiejszej perspektywy budzi jedynie zdumienie. Najlepszym przykładem takiej obyczajowej metamorfozy jest kultowy posiłek, który dawniej gościł na stołach w niemal każdym polskim domu, a dziś mało który rodzic podałby go swoim dzieciom czy nastolatkom. Mowa o legendarnej zupie nic, czyli słodkim płynie z piankowymi chmurkami, który choć brzmi niewinnie, jest w rzeczywistości zwykłym ulepkiem. Słodki król kryzysowej kuchni czyli fenomen zupy nic W czasach, gdy półki sklepowe świeciły pustkami, a zdobycie wyszukanych słodyczy graniczyło z cudem, gospodynie domowe musiały wykazywać się nie lada kreatywnością, by stworzyć dla dzieci coś wyjątkowego. Zupa nic idealnie wpisywała się w tamtejsze realia, ponieważ do jej przygotowania potrzebne były zaledwie trzy łatwo dostępne składniki: mleko, jajka oraz cukier. Nazwa tego dania świetnie odzwierciedlała jego charakter − powstawało dosłownie z niczego, a dla dzieciaków z tamtych lat było synonimem najwspanialszego deseru świata. Płynna, aksamitna baza o zapachu wanilii, na której unosiły się delikatne, ugotowane w mleku obłoczki z ubitych białek, zachwycała swoją formą i lekkością. Wtedy nikt nie analizował proporcji ani nie zastanawiał się nad bilansem posiłków; liczyło się to, że deser był tani, szybki w przygotowaniu i dawał dzieciom natychmiastową radość. Babcie i mamy pękały z dumy, widząc, jak maluchy wylizują miski do czysta, traktując to danie jako wspaniałą nagrodę i urozmaicenie szarej codzienności. Ten słodki rytuał na stałe wpisał się w krajobraz polskich domów z wielkiej płyty, tworząc tradycję, w której miłość i troskę przelewano na talerze w postaci niesamowicie słodkich, puszystych potraw. Dlaczego współcześni rodzice omijają ten przepis szerokim łukiem? Z perspektywy nowoczesnego stylu życia i zmian, jakie zaszły w naszych kuchniach, zupa nic jawi się jako deser z zupełnie innej planety. Podstawowym problemem, który sprawia, że to danie zniknęło z jadłospisów, jest jego skrajna, dominująca słodkość. Współcześnie odchodzi się od podawania dań, których jedynym wyrazistym smakiem jest cukier, na rzecz kompozycji bardziej zbalansowanych, orzeźwiających i wielowymiarowych. Dzisiejsze dzieci i młodzież, przyzwyczajone do zupełnie innych deserów, często odbierają ten dawny hit jako mdły i trudny do zjedzenia. Dodatkowo, zupa nic zupełnie nie pasuje do nowoczesnego, dynamicznego planu dnia dorastających nastolatków. Kiedyś po zjedzeniu takiego podwieczorku biegło się na podwórko na cały wieczór; dziś posiłki mają być bardziej funkcjonalne i dawać stabilną sytość. Serwowanie płynnego ulepku z pianą traktowane jest przez współczesne pokolenie rodziców jako kulinarne pójście na łatwiznę, które nie wnosi nic ciekawego do domowego menu. Dawna fascynacja prostym, cukrowym smakiem po prostu przegrała z nowoczesną kulturą jedzenia, w której cenimy lekkość, świeże owoce i potrawy, które nie pozostawiają po sobie uczucia ciężkości. Jak odtworzyć dawne wspomnienia w nowoczesnej i lekkiej formie Odrzucenie tradycyjnej receptury zupy nic nie oznacza, że musimy całkowicie zapomnieć o tym wyjątkowym klimacie i pozbawić młodego pokolenia opowieści o deserach z dawnych lat. Współczesne kulinaria dają nam mnóstwo możliwości, by stworzyć znacznie ciekawszą, lżejszą alternatywę, która nawiąże do tradycji, ale wpasuje się w dzisiejsze standardy. Ciężką, waniliową bazę mleczną można z powodzeniem zastąpić delikatnym napojem roślinnym o smaku migdałowym, a tradycyjną pianę przygotować w znacznie subtelniejszej, mniej słodkiej odsłonie. Zamiast gigantycznej porcji cukru, do nadania smaku można użyć naturalnej laski wanilii, a całość podać w towarzystwie świeżych, kwaskowatych owoców, takich jak maliny czy borówki, które idealnie przełamią mdły charakter potrawy. Taki nowoczesny podwieczorek pozwala zachować ciągłość pokoleniową i jest świetnym pretekstem do rozmów z dziećmi o tym, jak wyglądało życie w czasach PRL-u. Warto pielęgnować te piękne wspomnienia w naszych rodzinnych historiach, ale na talerzach stawiajmy na nowoczesną lekkość i kompozycje, które pasują do współczesnego, dynamicznego świata. Zobacz też: Japońskie dzieci nie grymaszą i szanują innych. Ich rodzice przestrzegają tych 5 zasad
Babcine zupy: 3 pomysły na zupy nie tylko dla dzieci
Babcina zupa to potrawa, z którą niemal każdy z nas ma wyjątkowe wspomnienia. Trzeba przyznać, że nasze babcie wiedziały, jak zapewnić swoim wnukom smaczną porcję witamin. Spróbujmy odtworzyć kilka przepisów, według których powstawały zdrowe i pyszne zupy.
Nasze babcie potrafiły wyczarować niejedno danie, którego smak pozostanie z nami na zawsze. Jeśli chcesz, by twoje dziecko spróbowało zupy według dawnego przepisu babci, sprawdź nasze propozycje i wybierz tę, która zabierze was w kulinarną podróż do przeszłości. Spis treści: Babcina zacierkowa: sycąca zupa (najlepsza na młodych warzywach) Babcina zupa: krupnik z podrobami Chołojec: babciny chłodnik z Podlasia Babcina zacierkowa: sycąca zupa (najlepsza na młodych warzywach) Oto przepis na babciną zupę, która może przypaść do gustu małym przeciwnikom mięsa. Są tacy, według których najlepiej smakuje, gdy przygotuje się ją z użyciem młodej, wiosennej włoszczyzny. Potrzebujesz: 3-4 ziemniaki 1 większą marchewkę (lub 2 mniejsze) 1 korzeń pietruszki 1 dużą cebulę (lub 2 mniejsze) 8 łyżek mąki (najlepiej tortowej) Wrzątek Pieprz, sól 1 łyżka masła 1 łyżka oleju 1-2 listki laurowe 2-3 kuleczki ziela angielskiego Zacznij od pokrojenia cebuli w kostkę. Podsmaż ją na łyżce oleju i masła. Gdy cebulka się zeszkli, poczekaj jeszcze chwilę – niech apetycznie się zrumieni. Obierz pozostałe warzywa, ziemniaki pokrój, marchewkę i pietruszkę możesz zetrzeć na jarzynowej tarce lub pozostawić w całości. Do garnka wlej ok. 1 litra wody. Wrzuć ziemniaki, marchewkę, pietruszkę, 1 lub 2 listki laurowe oraz ziele angielskie. Po około 10-15 minutach dodaj podsmażoną cebulę. Przygotuj zacierki: wsyp do miski 8 łyżek mąki, dodaj szczyptę soli i pół szklanki gorącej wody. Wymieszaj masę łyżką lub (ostrożnie) palcami, po czym odrywaj i wrzucaj do zupy „kluseczki” ulubionej wielkości. Jeśli chcesz zagęścić zupę – wsyp resztę mąki z miski do garnka. Gotuj jeszcze ok. 3-4 minut. Dopraw do smaku solą i pieprzem. Podawaj z ulubioną zieleniną: pietruszką i/lub koperkiem. Babcina zupa: krupnik z podrobami Nasze babcie lubiły dodawać do zup podroby, czyli wątróbkę (cenne źródło żelaza), serca i żołądki. Współcześnie robi się to coraz rzadziej, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by poszukać smaku babcinej zupy właśnie w takim krupniczku jak ten. Potrzebujesz: 30 dag serc kurzych, 30 dag kurzej wątróbki, 30 dag kurzych serduszek, 4-5 ziemniaków 1 pęczek włoszczyzny (jeśli pęczek jest duży – wystarczy połowa) ¾ szklanki kaszy jęczmiennej ½ szklanki śmietany 1-2 liście laurowe 3-4 kuleczki ziela angielskiego koperek pieprz, sól Podroby oczyść, umyj i pokrojone zalej 2 litrami wody. Zagotuj wszystko, a gdy na powierzchni pojawi się piana – zbierz ją łyżką i wyrzuć. Dodaj liście laurowe i ziele angielskie. Warzywa obierz i pokrój, wrzuć do garnka z wodą i podrobami. Dodaj kaszę jęczmienną. Gdy ziemniaki i kasza będą miękkie (po ok. kwadransie) – dodaj śmietanę. By się nie zważyła – śmietanę włóż do szklanki, dolej do niej łyżkę wazową zupy i energicznie zamieszaj, aż do połączenia się, po czym dodaj do garnka z zupą. Dopraw solą i pieprzem, podawaj z koperkiem. Uwaga. Podroby (z wyjątkiem wątróbki) podawajmy dzieciom po ukończeniu 3. roku życia. Chołojec: babciny chłodnik z Podlasia Jeszcze w latach 80., jedną z najchętniej podawanych przez babcie letnich zup był tzw. chołojec (chałojec). Rodzaj chłodnika, który znakomicie komponował się z sowicie okraszonymi skwarkami ziemniakami. Potrzebujesz: spory pęczek szczypiorku 200 ml gęstej śmietany 2 łyżki octu sól, pieprz W wersji „luksusowej” chołojca możesz dodać do niego również: pęczek pokrojonych rzodkiewek, 5 pokrojonych ogórków, 1 pokrojoną cebulę, koper. Zagotuj ok. 1 litra wody i odstaw do przestudzenia. Gdy woda już jest chłodna – do garnka dodajemy pokrojony szczypiorek (i ewentualnie pokrojone ogórki, rzodkiewkę, cebulę, koper) i 1 łyżkę octu ocet. Śmietanę mieszamy z 1 łyżką octu. Rozrabiamy ze szklanką wody ze szczypiorem i octem, po czym wlewamy do garnka. Dodajemy sól, pieprz i odrobinę cukru. Odstawiamy do lodówki. Chołojec podajemy schłodzony. Zobacz także: Piknik dla dzieci [menu na piknik rodzinny] Deser z galaretką dla dzieci — jak zrobić deser z galaretki? Przekąski na urodziny dziecka: zdrowe, szybkie, na ciepło, na zimno
Barszcz dla niemowlaka – od kiedy i z czym można go podać? [PRZEPIS]
Podajemy bazowy przepis na barszcz czerwony dla niemowlaka i podpowiadamy, kiedy i jak można podać go maluszkowi. Czysty barszczyk czerwony to nie lada przysmak, który może być podawany nie tylko w święta Bożego Narodzenia!
Barszczyk to lekka i smaczna zupa, która kojarzy się głównie ze świętami. Ze względu na silne właściwości prozdrowotne barszcz może, a nawet powinien być jedzony jak najczęściej. Buraki to bogactwo przeciwutleniaczy i żelaza, które są niezwykle ważne w codziennej diecie, również niemowlaka w trakcie rozszerzania diety. Podajemy dwa przepisy: jeden na barszcz dla niemowlaka i drugi, dla roczniaka, który bazuje na zakwasie buraczanym. Spis treści: Barszcz czerwony dla niemowlaka – od kiedy można go podać? Barszcz czerwony dla niemowlaka – przepis od 6. miesiąca życia Barszcz czerwony dla niemowlaka – przepis od 12. miesiąca życia Z czym można podać barszcz dla niemowlaka? Barszcz czerwony dla niemowlaka – od kiedy można go podać? Barszcz czerwony w uproszczonej wersji nadaje się od pierwszych miesięcy rozszerzania diety niemowląt. Z czasem można przepis zacząć wzbogacać o kolejne składniki, a także przyprawy. Na samym początku, najmłodszym dzieciom, barszczyk warto zblendować, miksując warzywa na gładką masę. Barszcz ugotowany z najprostszego przepisu można podawać dziecku już po ukończeniu 6 miesięcy (jeśli wcześniej jadło już jakieś inne produkty niż mleko mamy, np. gotowane pojedyncze warzywa). Kolejnym krokiem we wzbogacaniu barszczyku czerwonego dla niemowlaka może być dodanie do zupy kawałka gotowanego mięsa z kurczaka (dozwolone od 5. miesiąca życia) – mięso można ugotować z warzywami i także zblendować, a starszemu niemowlęciu włożyć do zupy drobne kawałki mięsa. Następne kroki, to dodanie do gotowania wywaru na barszcz pół niewielkiej cebuli (po 9. miesiącu), małego ząbka czosnku (po 11. miesiącu), majeranku (po 10. miesiącu), a od 10.-11. miesiąca życia – niewielkiej ilości pieprzu ziołowego. Dziecko po 12. miesiącu życia może już zacząć jeść barszczyk przygotowywany na zakwasie buraczanym. Barszcz czerwony dla niemowlaka – przepis od 6. miesiąca życia Składniki: 6 buraków marchewka pietruszka cztery szklanki wody Przygotowanie: warzywa umyć i obrać. Buraki zetrzeć na tarce, dodać pokrojone pozostałe warzywa. Zalać czterema szklankami wody i gotować, aż warzywa będą miękkie. Podawać w temperaturze pokojowej. Barszcz czerwony dla niemowlaka – przepis po 12. miesiącu życia Składniki: 6 buraków szklanka zakwasu buraczanego marchewka ząbek czosnku pól cebuli majeranek pietruszka 1/2 pora sól i pieprz sok z cytryny natka pietruszki Przygotowanie: warzywa umyć i obrać. Buraki zetrzeć na tarce, dodać pokrojone pozostałe warzywa oraz czosnek i cebulę (które po ugotowaniu można z wywaru wyjąć). Zalać czterema szklankami wody, dodać majeranek i gotować, aż warzywa będą miękkie. Odstawić na całą noc w chłodne miejsce, następnie odcedzić oraz połączyć z zakwasem i mocno podgrzać. Doprawić solą, pieprzem i sokiem z cytryny. Przed podaniem posypać posiekaną natką pietruszki. Z czym można podać barszcz dla niemowlaka? Barszczyk, podobnie jak zupa buraczkowa, najlepiej będzie smakował podany z ziemniakami, ale można podawać go starszemu niemowlęciu z makaronem lub grzankami. Można również dodać do niego łyżeczkę śmietany (o ile dziecko dobrze toleruje nabiał), garść świeżyć ziół (np. koperku, natki pietruszki) czy inne warzywa korzeniowe. Uwaga: absolutnie nie podawaj niemowlakowi uszek z grzybami jako dodatku do barszczu. Dzieci do 9.-12. roku życia w ogóle nie powinny jeść grzybów! Zobacz też: Zupa buraczkowa dla niemowlaka: przepis. Od kiedy ją podawać? Sok z buraków – właściwości, ile pić, przepisy Sok z kiszonych buraków: jak go pić? Właściwości, przeciwwskazania, przepis
Rosół w ciąży – czy warto go jeść, jakich przypraw rosołowych unikać?
Jedzenie rosołu w ciąży z pewnością nie spowoduje niepożądanych reakcji u przyszłej mamy. Ale rosół dla ciężarnej powinien być przyprawiony z umiarem. Nadmiar jednego z ziół powszechnie używanych podczas gotowania rosołu niesie pewne ryzyko. Sprawdź, jaki rosół w ciąży jest najbezpieczniejszy.
Rosół uznawany jest za jedną z najzdrowszych zup, zwłaszcza gdy gotowany jest zgodnie ze sztuką i na wiejskiej kurze. Jest nie tylko smaczny – rozgrzewa, działa przeciwzapalne, stymuluje układ odpornościowy, nawilża śluzówki w nosie, łagodzi katar i kaszel, a para z gorącej zupy zmniejsza ból gardła. Rosół w ciąży na przeziębienie będzie więc idealnym, bo naturalnym, lekiem. Jak przyprawić rosół dla ciężarnej? Rosół w ciąży – uwaga na przyprawy Tradycyjny przepis na rosół zawiera pięć podstawowych przypraw. Są to: liść laurowy, ziele angielskie, pieprz czarny ziarnisty, sól i pieprz mielony. Dodaje się je od razu podczas gotowania. Tuż przed podaniem do rosołu dodaje się zwykle posiekaną natkę pietruszki. Wszystkie te przyprawy, stosowane zgodnie z przepisami kulinarnymi, nie są zagrożeniem dla przyszłej mamy. Lubczyk w rosole w ciąży Czasami jednak do rosołu dodaje się dodatkowe przyprawy, które mają wzbogacić smak zupy. Najpopularniejszą jest lubczyk używany do rosołu zamiennie z gotową przyprawą do zup – maggi. Suszone liście lubczyku wrzuca się do garnka podczas gotowania lub do gotowej zupy dorzuca się posiekane świeże listki, zamiast natki. I to właśnie lubczyk wzbudza wątpliwości – czy przyprawiony nim rosół można jeść w ciąży czy nie? Składniki lubczyku mogą zadziałać poronnie lub wywołać przedwczesny poród. Przyczynić może się do tego działanie rozkurczowe tej rośliny. Jednak ilość lubczyku, jaka „ląduje” w rosole, jest na tyle mała, że nie powinna zaszkodzić ciężarnym. Dlatego nie ma potrzeby, aby w ciąży rezygnować z jedzenia rosołu przyprawionego lubczykiem. Zupełnie inaczej ma się sprawa z naparami z lubczyku czy suplementami zawierającymi wyciąg z lubczyku – tych w ciąży należy unikać. Przyprawy typu maggi też zawierają wyciąg z lubczyku, jednak biorąc pod uwagę ilość, jaką stosuje się do zupy, nie powinna zaszkodzić. Liść laurowy w ciąży Liście laurowe to inaczej wawrzyn szlachetny. Jest to zioło o wielu cennych właściwościach. Na jego bazie sporządza się preparaty prozdrowotne. Ponieważ nie przebadano wpływu wyciągów z liścia laurowego na przebieg ciąży, kobieta, która spodziewa się dziecka lub karmi piersią nie powinna przyjmować preparatów, które go zawierają. A co z rosołem gotowanym na liściu laurowym? Tak jak w przypadku lubczyku – znajdująca się w rosole ilość substancji, które uwolni listek lub dwa liście wawrzynu szlachetnego, nie stanowi zagrożenia ani dla płodu, ani dla przyszłej mamy. Inne nietypowe przyprawy w rosole w ciąży Poniżej lista dodatkowych przypraw, które stosuje się w domach lub restauracjach do przyprawienia rosołu oraz ich ewentualny wpływ na ciążę: suszona śliwka – zupełnie niegroźna, imbir – niegroźny owoc aronii – niegroźny, jabłko – oczywiście: niegroźne, chilli – niegroźne, szafran – niegroźny, owoce jałowca – działają podobnie do lubczyku, ale w zupie są niegroźne (nie należy ich połykać), goździki – nie zaszkodzą użyte jako przyprawa do zupy, warto jednak wiedzieć, że same goździki są przeciwwskazane w ciąży, np. gdy przyszła mama ma problemy z krzepnięciem krwi, suszone grzyby – grzyby w ciąży są niegroźne, o ile są to gatunki jadalne, Przeczytaj też: Rosół dla niemowląt – przepis Zioła w ciąży – które są bezpieczne? Co jeść w ciąży, a czego lepiej unikać?
Krem z cukinii dla niemowlaka – szybki i łatwy przepis
Krem z cukinii to danie, które pozwoli niemowlakowi rozkoszować się nowo poznanym smakiem. Gdy rozszerzasz dietę swojego maluszka, cukinia to jedno z pierwszych warzyw, które możesz mu podać. Poznaj przepis na prosty krem z cukinii dla niemowlaka, również z ziemniakami.
Cukinia to lekkostrawne i zarazem wartościowe warzywo pełne cennych witamin i minerałów. Jest to jedno z warzyw, od których możesz rozpocząć rozszerzanie diety maluszka. Cukinię dla niemowlaka możesz na początku podać w formie przecieru. Od kiedy można podać gładki krem z cukinii niemowlakowi? Bazowy przepis, który znajdziesz poniżej, możesz podać tuż po ukończeniu przez dziecko 6. miesiąca życia. Krem z cukinii dla niemowlaka – podstawowy przepis Potrzebujesz: pół małej cukinii pół szklanki delikatnego wywaru z warzyw (marchewka, pietruszka) łyżka kaszki ryżowej bez dodatków łyżeczka masła lub oliwy Przygotowanie: Cukinię dokładnie opłucz, obierz ze skórki i pokrój w kostkę. Gotuj w wywarze do miękkości, na koniec dodaj kaszkę ryżową i już tylko krótko zagotuj. Na końcu dodaj oliwę lub masło. Zmiksuj całość na gładki krem. Krem z cukinii dla niemowlaka z ziemniakami – przepis na gęstą i pożywną zupę Potrzebujesz: pół małej cukinii ziemniaki (wystarczy jeden duży ziemniak) marchewka (jedna sztuka) łyżeczka masła, oliwy albo zimnotłoczonego oleju rzepakowego Przygotowanie: Cukinię, marchewkę i ziemniaki opłucz i obierz ze skórki. Pokrój w kostkę i gotuj do miękkości. Kiedy całość będzie już ugotowana, przestudź warzywa i zblenduj je na gęsty, gładki krem. Podawaj w temperaturze pokojowej, przed podaniem skrop całość masłem/oliwą/olejem. Co jeszcze możesz dodać do kremu z cukinii dla niemowlaka? Cukinię, dynię, marchewkę, kalafior, pietruszkę czy seler możesz dodać do kremu już półrocznemu dziecku, o ile próbowało ono tych warzyw już wcześniej i nie zauważyłaś żadnej reakcji alergicznej. Reszta zależy od wieku dziecka – pamiętaj, aby trzymać się aktualnych zaleceń żywieniowych przy rozszerzaniu diety dziecka. Inne przepisy z użyciem cukinii: Zupa z cukinii dla niemowlaka – przepis Piszemy także o: Zupa kalafiorowa dla niemowlaka: od kiedy? Przepis Zupa z zielonych warzyw Krem pomidorowy z mozzarellą
Zastanawiasz się, jak przygotować pierwszą zupkę dla swojego dziecka? Skorzystaj z naszego przepisu i zobacz, co powinna zawierać pierwsza zupa jarzynowa dla niemowlaka.
Zupa jarzynowa dla niemowlaka to bardzo zdrowy posiłek, a do tego banalny w przygotowaniu. Wystarczą marchewka, ziemniak i korzeń pietruszki, żeby wyczarować pyszną zupkę krem, która z pewnością zasmakuje twojemu maluszkowi. Zupa jarzynowa dla niemowlaka – przepis Składniki: pół małej marchewki, pół ziemniaka, łyżeczka pokrojonego w kostkę korzenia pietruszki, pół łyżeczki świeżego masła, pół szklanki wody. Przepis: Zacznij od dokładnego umycia warzyw. Możesz je lekko osuszyć czystą ściereczką lub ręcznikiem papierowym, a następnie je obierz i ponownie opłucz. Tak przygotowane warzywa pokrój na mniejsze kawałki. Pamiętaj, im będą mniejsze, tym szybciej się ugotują. Pokrojone ziemniaki, marchewkę i korzeń pietruszki włóż do garnka i zalej zimną wodą. Nie sól! Ugotuj warzywa do miękkości. Czas gotowania to około 20 minut w zależności od wielkości pokrojonych warzyw. Kontroluj czas gotowania, w praktyce może być on nieznacznie dłuższy lub krótszy. Ugotowane warzywa odcedź. Jeśli chcesz przetrzeć warzywa przez sitko, to możesz to zrobić, jak są jeszcze gorące. Natomiast jeśli do tego celu używasz blendera – pozostaw je do ostygnięcia. Gorące jarzyny mogą stępić ostrza. Do dokładnie przetartych warzyw dodaj masło. Tak przygotowany krem jarzynowy zagotuj raz jeszcze, aby wszystkie składniki się odpowiednio połączyły. Ostudź zupę. Przed podaniem sprawdź, czy krem ma odpowiednią temperaturę i dopiero wtedy podaj ją dziecku. Zupa jarzynowa dla niemowlaka – od którego miesiąca? Zgodnie z najnowszymi zaleceniami rozszerzanie diety niemowlaka można rozpocząć już od 17. tygodnia życia (początek 5. miesiąca), ale nie później niż w 26. tygodniu (początek 7. miesiąca). Z podawaniem wieloskładnikowych posiłków należy jednak poczekać. Zupkę jarzynową podaj niemowlakowi po upływie kilku tygodni od pierwszego stałego posiłku. Zobacz także: Zupa z cukinii dla niemowlaka – przepis Zupa brokułowa dla dzieci – jak ugotować zdrową i smaczną Zupa pomidorowa dla dzieci – lekcja gotowania
Zupa pomidorowa dla dzieci - od kiedy, przepis
Zupa pomidorowa dla dzieci to największy przysmak. Jest przy tym zdrowa i odżywcza. Naucz się ją gotować zdrowo i smacznie. Przepis na pomidorówkę jest bardzo prosty, a jej wykonanie naprawdę szybkie.
Większość dzieci lubi zupy czyste, choć są też miłośnicy zup-kremów lub tradycyjnych, z kawałkami warzyw. Ale żadne dziecko nie oprze się pysznej pomidorówce. Naucz się ją gotować zdrowo. Odstaw gotowy przecier pomidorowy. Nawet nie myśl o kostce rosołowej – dzieci w ogóle nie powinny jej jeść. Ugotuj prawdziwą domową zupę pomidorową dla dzieci ze świeżych warzyw. Nie zajmie to dużo więcej czasu niż zwykle. Zupa pomidorowa dla dzieci – przepis Składniki: pietruszka, 2 marchewki, pół selera, kawałek pora kawałek mięsa z indyka lub kurczaka (opcjonalnie) 1 kg świeżych aromatycznych pomidorów, a poza sezonem – gotowy przecier (nie koncentrat), ewentualnie całe (lub krojone) pomidory w zalewie. Przygotowanie: Zacznij od ugotowania bulionu mięsno-warzywnego lub warzywnego. Umyte mięso włóż do garnka i zalej litrem zimnej wody. Postaw na ogniu. Obierz marchewkę, pietruszkę, selera i pora, opłucz, pokrój na kawałki i wrzuć do garnka. Gotuj powoli, aż mięso i warzywa będą miękkie. Wywar przecedź, a warzywa odłóż. Dojrzałe pomidory sparz i obierz ze skórki. Przekrój, usuń twarde części przy ogonku. Wrzuć do garnka i gotuj, aż będą się rozpadać. Zdejmij z ognia, przestudź i przetrzyj przez sito (powinny na nim zostać skórki i pestki). To samo zrób z pomidorami z zalewy; przecier możesz użyć od razu. Do przecieru dodaj wywar, który ugotowałaś wcześniej. Jeśli przygotowujesz zupę pomidorową dla dziecka powyżej trzeciego roku życia lub dla dorosłych, możesz w rondlu wcześniej poddusić na oliwie pokrojoną w kostkę cebulę razem z przeciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku. Następnie wlej przecier z pomidorów i jeszcze chwilę pogotuj na małym ogniu. Jeśli zupa ma być idealnie gładka, możesz ją zmiksować. Dopiero teraz dodaj wywar warzywno-mięsny (jeśli ugotowałaś wywar tylko z warzyw, możesz dodać do zupy łyżkę oliwy). Dodaj troszkę soli i szczyptę cukru (maluchowi możesz nie doprawiać). Zupę możesz też zaprawić odrobiną śmietany lub jogurtu naturalnego. Zupę pomidorową dla dziecka serwuj z cienkim makaronem, ryżem, groszkiem ptysiowym, a nawet z grzankami z opieczonej bułki. Jeśli jest gęsta, wystarczy posypać ją tartym parmezanem, dodać kleks świeżej śmietany i zagryzać chrupiącą ciabattą. Zupa pomidorowa – od kiedy podawać dzieciom? Według aktualnych zaleceń dotyczących rozszerzania diety niemowlaka, zupę pomidorową może już jeść dziecko od 7. miesiąca życia, jeśli jest w trakcie rozszerzania diety. Takiemu maluszkowi najlepiej podawać zupę pomidorową krem, czyli gęstą wersję pomidorówki. Nie musi nawet zawierać makaronu ani ryżu, za to dobrze jest zupę dokładnie zmiksować, nie wyjmując z niej ugotowanych warzyw. Zupa dla tak małego niemowlęcia nie powinna być doprawiana ani solą ani cukrem. Można za to zmiksować w niej kawałek mięsa drobiowego – zupa pomidorowa dla dziecka będzie jeszcze pożywniejsza. Konsultacja: Edyta Gulińska, specjalistka w dziedzinie żywienia, pracuje w Fundacji Fit Kid, autorka książek kulinarnych i poradnika o żywieniu kobiet w ciąży „Jedz dla dwojga, nie za dwoje”. Zobacz także: Zupy dla niemowlaka – 20 przepisów Rozgrzewające zupy – przepisy do druku Zupa z zielonych szparagów
Aromatyczna i rozgrzewająca zupa krem z dyni z dodatkiem grochu to idealny pomysł na pełnowartościowy obiad. Jak szybko zrobić taką zupę, pokazuje Monika Mrozowska, aktorka i pasjonatka zdrowego gotowania. To sycąca i bogata w magnez propozycja na obiad dla kobiet w ciąży.
W sezonie jesiennym warto wykorzystać cenne składniki roślin i ugotować zupę z dyni z dodatkiem grochu. Ugotowanie jej zajmie około godziny, na koniec trzeba tylko zmiksować wszystkie składniki. To świetne sycące danie na chłodne jesienne popołudnia dla kobiety w ciąży i starszego malucha. Jak zrobić krem z dyni? Składniki: 2 ząbki czosnku 1/2 średniej marchewki 1/2 średniej pietruszki mały por łyżka masła 3 łyżki oliwy 3 łyżki żółtego grochu 200 g dyni hokkaido 2 łyżki słodkiej papryki 2-3 łyżki pestek z dyni sól do smaku Przygotowanie: Na rozgrzaną oliwę wrzuć wyciśnięte ząbki czosnku, startą marchewkę, startą pietruszkę i drobno pokrojonego pora. Całość odrobinę posól i duś na małym ogniu ok. 10 minut. Ugotuj żółty groch, a następnie dodaj do podduszonych warzyw. Dorzuć pokrojoną w kostkę dynię, dodaj ok. 1 szklankę wody, słodką paprykę i gotuj całość 15–20 minut. Następnie zmiksuj i posól do smaku. Podaj pestkami dyni z uprażonymi na suchej patelni. Jak urozmaicić zupę z dyni? Do zupy z dyni pasują ostre rozgrzewające przyprawy, np. imbir, kardamon. Możesz też dodać do niej kleks jogurtu naturalnego na sam koniec, już na talerzu. Kto może jeść zupę z dyni? Wszyscy, bo jest bardzo zdrowa. Bez przypraw i grochu zupę z dyni mogą jeść nawet niemowlęta. Oczywiście jeśli już dodasz do niej grochu, to podaj zupę dopiero dziecku powyżej roku – groch u niemowlaka może powodować wzdęcia ze względu na niedojrzały układ trawienny dziecka. Dla dziecka w pierwszym roku życia najlepiej zrobić specjalną zupkę z dyni dla niemowlaka. Zupa z dyni idealnie nadaje się również dla mamy karmiącej piersią. Polecamy: Monika Mrozowska urodziła synka
Zupa z buraczków z fasolką to świetny pomysł Moniki Mrozowskiej na wartościowy obiad bogaty w żelazo i kwas foliowy.
Zupa z buraczków z fasolką to świetny pomysł Moniki Mrozowskiej na wartościowy obiad bogaty w żelazo i kwas foliowy. Jakie właściwości mają buraki? Buraki są skarbnicą minerałów i witamin. Znajdziemy w nich: potas, wapń, żelazo, magnez, kobalt, witaminy A, B, C i B1, a także kwas foliowy. Buraki ze względu na obecność kobaltu są niezbędne w leczeniu anemii, ponieważ biorą udział w tworzeniu czerwonych ciałek krwi. Najbardziej wartościowe są buraki surowe, a także sok burakowy, dlatego warto, żeby przyszłe mamy pamiętały o ich spożywaniu. Dlaczego kobiety w ciąży powinny jeść fasolkę szparagową? Fasolka szparagowa jest bogatym źródłem kwasu foliowego, dlatego jest cennym produktem zalecanym dla kobiet w ciąży, a także osobom z niedoborem żelaza. Więcej kwasu foliowego i witaminy A znajduje się w fasolce zielonej, niż żółtej. Zobacz, jak przygotować zupę z buraczków i fasolki: Kliknij w obrazek, by wydrukować przepis.
Chłodnik to idealny pomysł na orzeźwiający obiad, zwłaszcza, że jest szybki, smaczny i prosty do przyrządzenia.
Nie wiesz, co przygotować na obiad w upalne dni? Monika Mrozowska poleca pyszny chłodnik na bazie buraków i kiełków soczewicy i rzodkiewki, który będzie idealnym źródłem żelaza dla przyszłych mam. Jakie właściwości mają kiełki soczewicy? Kiełki soczewicy szczególnie są polecane kobietom w ciąży, ponieważ dostarczają organizmowi olbrzymią ilość cennych witamin i składników mineralnych. Są źródłem kwasu foliowego, który jest niezbędny do prawidłowego rozwoju mózgu i układu nerwowego dziecka oraz żelaza, które jest szczególnie ważne dla mamy oczekującej dziecka. W kiełkach soczewicy znajduje się aż siedmiokrotnie więcej żelaza niż w szpinaku. Jakie wartości mają buraki? Najwięcej wartości mają buraki surowe, ale nie każdy jest zwolennikiem ich jedzenia. Dlatego warto wybierać sok z buraków, który jest bogaty w kwas foliowy i inne pierwiastki: żelazo, wapń, magnez, czy potas. I chociaż buraki, czy sok z buraków nie są aż tak bardzo bogatym źródłem żelaza, to są genialnym produktem krwiotwórczym, dzięki czemu zapobiegają anemii. Zobacz, jak przygotować pyszny chłodnik: Kliknij w obrazek, by wydrukować przepis.
Przepis na zieloną zupę – źródło kwasu foliowego
Zobacz, jak Monika Mrozowska przyrządzić zupę z bobem i szpinakiem – to idealna propozycja dania dla przyszłych mam.
Ten posiłek aż kipi od kwasu foliowego, dzięki zawartości wielu zielonych warzyw takich jak: szpinak, zielony por, pietruszka, bób. Jakie wartości odżywcze ma bób? Bób jest bardzo bogatym źródłem kwasu foliowego! Czy wiesz, że 100 g surowego bobu pokrywa aż 106% dziennego zapotrzebowania na tę witaminę? Stąd zaleca się spożywanie bobu kobietom w ciąży. Jakie wartości odżywcze ma szpinak? Szpinak zawiera przede wszystkim duże ilości potasu i żelaza, a także kwas foliowy oraz witaminy: E, K, B1, B2, B3, B5, B6, H i C. To również dobre źródło przeciwutleniaczy: beta-karotenu i luteiny. Zobacz, jak przyrządzić zieloną zupę ze szpinaku i bobu. Kliknij w obrazek, by wydrukować przepis.
Taka zupa to idealne, naturalne źródło kwasu foliowego, którego nie może zabraknąć w diecie przyszłej mamy.
Dużą zawartość kwasu foliowego w tej potrawie zapewniają rośliny strączkowe. Do tej zupy Monika Mrozowska dodaje aż 3 rodzaje soczewicy. Jakie wartości odżywcze ma soczewica? Soczewica - jedna z najzdrowszych roślin strączkowych! Zawiera ona dużo białka, jest więc szczególnie ważna w diecie przyszłych mam, które są wegetariankami. Soczewica to również źródło: kwasu foliowego, skrobi, wapnia, fosforu oraz żelaza. Ma bardzo niski indeks glikemiczny. Sprawdź też, co powinna jeść wegetarianka w ciąży. Zobacz, jak przyrządzić zupę z soczewicą. Kliknij w obrazek, by wydrukować przepis.
Botwinka to więcej niż zupa - 6 przepisów
Botwinka wielu kojarzy się tylko z zupą - tymczasem pęczek młodych buraczków można wykorzystać na wiele sposobów! Polecamy tartę z botwinką, sałatkę i chłodnik.
Zimna zupa, czyli robimy z dziećmi chłodnik - film
Zobacz, jak szybko przygotować wraz z dzieckiem łagodny chłodnik ogórkowo - rzodkiewkowy. Idealny na upały!
Składniki: Nowalijki : świeży ogórek, rzodkiewki, szczypiorek, koper, młoda cebulka Maślanka 500 ml-1litr (na oko – dla lubiących rzadki chłodnik więcej, dla wielbicieli gęstej zupy – mniej) Zobacz też: Ciasteczka żurawinowo- kokosowo- marchewkowe - video przepis >> Przygotowanie: Wszystkie nowalijki poszatkuj na tarce z grubymi oczkami lub pokrój nożem. Ułóż w osobnych miseczkach i posól. Nie za dużo. Zaczekaj aż puszczą sok. Szczypiorek drobno pokrój, posól odrobinę i zmiażdż łyżką. Wszystkie składniki połącz wraz z sokami i dolej maślankę. Dosyp koper drobno pokrojony. Odstaw do lodówki na co najmniej godzinę. Można podawać sam lub z młodymi ziemniaczkami polanymi masłem i obficie posypanymi koprem. Smacznego! Z dziećmi gotowała Joanna Mentel, która prowadzi warsztaty kulinarne dla dzieci – więcej informacji i program na stronie dzieciakiwformie.pl
Kiedy na dworze wiatr i chłód, świetnym pomysłem na rozgrzewające danie są zdrowe i sycące kremy z warzyw.
Wydają ci się mniej wartościowe niż mięso i surówka? To błąd, bo zupa to dla malca danie numer jeden. Oto pięć najbardziej wartościowych.
Mają mnóstwo witamin, są lekkostrawne, szybko zaspokajają głód, a do tego zapobiegają zaparciom – zalety zup można wyliczać jednym tchem. Chociaż zazwyczaj namawiamy do podawania maluchom świeżych warzyw i owoców, to jednak trzeba przyznać, że są pewne ważne składniki odżywcze, których zdecydowanie więcej ich będzie po ugotowaniu. Wysoka temperatura sprawia bowiem, że te składniki są łatwiej przyswajalne przez organizm. A oto zupy, które warto często proponować maluchom. Pomidorowa (po 12. miesiącu) Zawiera likopen – naturalny barwnik nadający pomidorom czerwony kolor. Należy do karotenoidów, które „wymiatają” z organizmu szkodliwe wolne rodniki. W ten sposób zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób cywilizacyjnych, takich jak cukrzyca, nadciśnienie, nowotwory. Te choroby często mają swój początek w dzieciństwie, warto temu zapobiec. Likopen jest lepiej przyswajalny z produktów przetworzonych, jak keczup, zupa pomidorowa, niż ze świeżych pomidorów. Pod wpływem temperatury przekształca się w postać, która jest dużo lepiej wchłaniana z przewodu pokarmowego. W 100 g pomidorów są 3 g likopenu, a w 100 ml zupy pomidorowej – 8 mg. Jeszcze lepiej przyswaja się w obecności tłuszczów, dlatego do pomidorowej dodaj łyżeczkę śmietany. Pomidory poleca się też chorowitkom i niejadkom (są bogate w witaminy z grupy B, żelazo, potas). SKŁADNIKI: - 3 pomidory - łyżka masła - 1/2 ząbka czosnku - 1/2 łyżeczki bazylii - łyżka śmietany - makaron PRZYGOTOWANIE: Pomidory sparz wrzątkiem, obierz ze skórki, wyjmij nasiona i pokrój w kostkę. Podduś na maśle, dodaj bazylię i czosnek przeciśnięty przez praskę. Zalej 1/2 litra wody i gotuj około 15 minut. Zmiksuj. Dodaj śmietanę. Podawaj zupę z osobno ugotowanym makaronem. [CMS_PAGE_BREAK] Ogórkowa (po 10. miesiącu) Ogórki kwaszone to znakomite źródło witaminy C, bardzo ważnej dla odporności, oraz bakterii kwasu mlekowego, które również wspomagają siły obronne organizmu. Kiszone ogórki pobudzają też wydzielanie soków żołądkowych, dlatego zupa ogórkowa jest bardzo polecana niejadkom oraz dzieciom po infekcji, które nie mają apetytu. SKŁADNIKI: - niewielkie udko kurczaka - kawałek marchwi, pietruszki, selera i pora - kiszony ogórek - natka pietruszki PRZYGOTOWANIE: Do wrzącej wody włóż umyte i obrane ze skóry mięso. Gotuj 15 minut, a następnie dodaj warzywa i gotuj jeszcze 15 minut. Ogórek przekrój wzdłuż, zetrzyj na drobnej tarce, dodaj do zupy, gotuj jeszcze całość przez trzy minuty. Dodaj posiekaną natkę pietruszki. Zabiel jogurtem lub mlekiem w proszku. Podawaj z ziemniakami. [CMS_PAGE_BREAK] Z zielonych warzyw (po 12. miesiącu) Zawierają bardzo dużo kwasu foliowego oraz sporo żelaza. Pomagają one hemoglobinie (czyli czerwonemu barwnikowi krwi) transportować tlen oraz składniki odżywcze do każdej komórki. Zapobiegają więc anemii, częstej u dzieci, która jest jedną z przyczyn nawracających infekcji. SKŁADNIKI: - 1/2 szklanki zielonego groszku - 2 różyczki brokułów - nie­wielki kawałek pora - 2 łyżki oliwy - 2 łyżki kwaśnej śmietany - koperek­ PRZYGOTOWANIE: Warzywa umyj, brokuły i pora drobno pokrój. Podsmaż chwilę na rozgrzanej oliwie. Zalej dwiema szklankami wody, gotuj 15 minut. Koperek posiekaj. Zupę dopraw śmietaną i posyp koperkiem. [CMS_PAGE_BREAK] Rosół (po 10. miesiącu) Znakomicie rozgrzewa, dlatego jest uznawany za bardzo dobry lek na przeziębienie. Szczególnie pomocny przy pierwszych objawach infekcji. W czasie gotowania z mięsa uwalnia się cysteina, która ułatwia odkrztuszanie śluzu. Rosół dla dziecka ugotuj na mięsie, np. udku z indyka (przed gotowaniem zdejmij z niego skórę, by rosół nie był zbyt tłusty). Najbardziej wartościowy będzie po dodaniu lanych kluseczek (ze względu na dodatek żółtka bogatego w żelazo). Ucz dziecko jeść rosół z jarzynami (marchew, pietruszka, por) i zieloną pietruszką (bogatą we wszystkie witaminy oraz składniki mineralne). Uwaga! Jeśli dziecko jest alergikiem, nie podawaj mu rosołu do końca drugiego roku; przenikają do niego uczulające białka z mięsa. SKŁADNIKI: na rosół - średnia marchew - kawałek pietruszki - 1/2 łyżki mrożonego groszku - biała część pora - małe udko z kurczaka - szklanka wody na kluseczki - żółtko jaja - łyżeczka mąki pszennej - łyżeczka wody PRZYGOTOWANIE: Warzywa umyj, obierz, pokrój w kostkę. Z mięsa zdejmij skórę i z jarzynami włóż je do wrzątku. Kiedy warzywa i mięso będą miękkie, wyjmij je i zmiksuj z odrobiną wywaru. Z żółtka, mąki oraz łyżeczki wody wyrób widelcem lane ciasto. Rosół ponownie doprowadź do wrzenia i wlej do niego cieniutkim strumieniem ciasto. Gotuj jeszcze chwilę. Kluseczki powinny być miękkie i bardzo drobne. Dodaj zmiksowane warzywa i mięso. [CMS_PAGE_BREAK] Marchwiowa (po 4. miesiącu) Polecana jako pierwsza zupa niemowlętom. Marchewka zawiera wyjątkowo dużo beta-karotenu, czyli prowitaminy A. Jest ona niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu, pomaga odeprzeć ataki bakterii i wirusów, poprawia wzrok. W marchwi jest sporo witamin z grupy B, wapń, żelazo, fosfor, miedź, cynk, magnez, jod oraz potas. Zupa marchwiowa poprawia pracę przewodu pokarmowego i jest bardzo często zalecana przy biegunkach. SKŁADNIKI: - 2 marchewki - mały ziemniak - 1/2 l bulionu warzywnego - łyżka masła PRZYGOTOWANIE: Marchewki i ziemniaka obierz, pokrój w kostkę. Zalej bulionem i gotuj do miękkości. Zmiksuj, dodaj masło i jeszcze raz zagotuj.
Gdy mija południe, a ja zastanawiam się, co dobrego dziś na obiad, to aż się dziwię, że kiedyś jego zjedzenie było katorgą. Zwłaszcza w przedszkolu. Gdybym wtedy wiedziała o rosole to, co wiem dzisiaj...
Nie tylko o rosole, ale o zupie w ogóle. I o obiedzie. Że to najważniejszy posiłek. Że powinien stanowić 30–35 proc. dziennej racji pokarmowej. Że, że... Zamiast wyliczać w nieskończoność, oddam głos specjalistce od żywienia Edycie Gulińskiej, która wyposaży nas w oręże (czytaj: argumenty) pozwalające stoczyć z dzieckiem zwycięską bitwę o obiad. Zatem szable w dłoń! Dietetycy mówią, że najważniejszym posiłkiem jest śniadanie. Jeśli tak, to po co kruszyć kopię w walce o obiad? Wszystkie posiłki są ważne! Bo istotne jest to, by jeść regularnie, cztery, pięć razy dziennie. Dzięki temu nie fundujemy organizmowi przestojów w dostawach paliwa, a wtedy poziom cukru we krwi nie ulega drastycznym wahaniom. To z kolei zabezpiecza nas przed atakami głodu, ale też przed utratą sił, rozdrażnieniem... A o jedzenie śniadań apelujemy, bo wiele osób wychodzi z domu o pustym żołądku. Tak nie wolno! Śniadanie daje energię na start, zwłaszcza dzieciom, które są aktywne fizyczne i potrzebują energii, by się rozwijać. W nocy poziom glukozy we krwi spada, więc trzeba go podnieść, by mózg otrzymał paliwo. Inaczej będzie pracować na pół gwizdka. Jeśli nie zjemy pierwszego posiłku, organizm, chcąc zabezpieczyć potrzeby mózgu, resztę ciała potraktuje po macoszemu. Efekt? Gorsze samopoczucie, osłabienie, zmęczenie. W takim rozumieniu śniadanie, które powinno dostarczyć 25 proc. dziennej racji pokarmowej, jest najważniejszym posiłkiem. A co z obiadem? Jest nie tylko najbardziej obfity, ale też wartościowy. Czy obiad musi być ciepły? Nie wystarczy zjeść np. kanapkę albo sałatkę? Nie, nie wystarczy. Bo obiad powinien być ciepły! Dzięki temu organizm nie traci energii, którą musi zużyć na podgrzanie pokarmu, a dopiero później na jego strawienie. Ciepły posiłek sprawdza się zwłaszcza podczas zimnych miesięcy. Dlatego zaleca się też pić wtedy wodę o temperaturze pokojowej. A kanapka na obiad to nie najlepszy pomysł nie tylko dlatego, że zimne, ale dlatego, że nie dostarczy się w ten sposób wszystkich składników odżywczych. To może wszystkie posiłki powinny być ciepłe? Zaleca się, by oprócz obiadu także śniadanie było ciepłe. A jeśli się nie da, to przynajmniej napój (kakao czy mleko). To już wystarczy. Czy obiad powinien składać się z dwóch dań? Tak, choć mało które dziecko jest w stanie zjeść oba dania za jednym zamachem, dlatego drugie można dać po godzinnej przerwie. To lepsze rozwiązanie, bo jedząc dużo, rozpycha się też żołądek. A gdy malec nie chce jeść drugiego dania, to można ugotować wartościową zupę. Taką z warzywami, kaszą lub ryżem, mięsem... Jeśli zupa będzie „cienka”, to drugie danie jest już konieczne. [CMS_PAGE_BREAK] A co z deserem? Jest wskazany, np. owoc, sok lub tarta marchewka z jabłkiem jako surówka. Dzięki temu wraz z posiłkiem dziecko oprócz węglowodanów złożonych, np. z kaszy, dostanie też proste. Te uwolnią się szybciej do krwi, dzięki temu poziom glukozy będzie optymalny, a dziecko nie będzie ospałe. Czy najzdrowszą zupą jest rosół? Ma właściwości hamujące stany zapalne w górnych drogach oddechowych. W czasie gotowania rosołu uwalnia się bowiem cysteina (aminokwas wchodzący w skład wielu białek), która przyspiesza odkrztuszanie śluzu. Ale to dotyczy wywaru mięsnego w ogóle, więc nie tylko rosół ma takie właściwości, każda zupa przygotowana na mięsnym bulionie. Pamiętajmy też, że jedząc zupę, uzupełniamy straty płynów. Czy zdrowy rosół równa się tłusty? Oka tłuszczu odstraszą każdego malca. Jednak niewielkie jego ilości są wskazane. Niektóre witaminy, by były wchłonięte, muszą rozpuścić się w tłuszczu. Czy są zdrowsze zupy niż rosół? Tak, np. pomidorowa. Pomidory to potas, wapń i witaminy z grupy B, ale też likopen chroniący przed licznymi chorobami, m.in. układu krążenia. Dzieci zwykle lubią lekkie zupy – ich układ pokarmowy jest jeszcze niedojrzały, by radzić sobie np. z ciężkostrawną grochówką. Na jakim mięsie ugotować bulion? Dla małego dziecka na udku – wtedy rosół będzie delikatniejszy. Dla starszaka zaś na skrzydełku i wołowinie – po jej dodaniu bulion zyska na właściwościach odżywczych. Mięso trzeba umyć, zalać zimną wodą i powoli gotować. Warzywa wrzucić, gdy mięso jest miękkie. Uwaga! Gotując dla maluchów, nie wolno używać kostek rosołowych ani bulionetek. Zbilansowany obiad to...? ...to posiłek, w którym znajdą się produkty ze wszystkich grup (białko, węglowodany złożone, warzywa i owoce). Dlatego trzeba zadbać o to, by się nie powtarzały (np. kasza w zupie i na drugie), były różnokolorowe (np. pomidory, pietruszka) – to gwarancja, że dostarczymy potrzebne składniki odżywcze – i o różnej konsystencji: płynnej, stałej, papkowatej. W racjonalnie zestawionym jadłospisie nie może zabraknąć potraw gotowanych na parze, w płynie, pieczonych (zapobiega to monotonności, pobudza apetyt). Zupy nie tuczą! Pod warunkiem że nie ugotujesz ich na tłustym mięsie oraz nie dodasz dużej ilości śmietany i mąki do zabielenia. Zupy mają też mnóstwo witamin i składników mineralnych. Dostają się do wywaru z warzyw w trakcie gotowania. Może być ich więcej niż w gotowanej jarzynce, którą przyrządzasz na drugie danie.
Zupa niejedno ma imię. Maluchy lubią zupy czyste. Są też miłośnicy zup kremów lub tradycyjnych zup z kawałkami warzyw. A już żadne dziecko nie oprze się zupie pomidorowej. Domowej – rzecz jasna.
Dziś odstaw na bok gotowy przecier pomidorowy. I nawet nie myśl o kostce rosołowej – dzieci w ogóle nie powinny jej jeść. Spróbuj ugotować prawdziwą domową pomidorówkę ze świeżych warzyw. Nie zajmie to dużo więcej czasu niż zwykle. Taką zupę może jeść już maluch w drugim roku życia. Idź na targ Będziesz potrzebować świeżej włoszczyzny: pietruszki, dwóch marchewek, połówki selera, ćwiartki pora. Na wywar przyda się też kawałek mięsa z indyka lub z kurczaka (choć możesz także przygotować go z samych warzyw). Kup też kilogram świeżych aromatycznych pomidorów. Zanim zaczniesz gotować, warzywa i mięso dokładnie umyj. Ugotuj wywar Mięso włóż do garnka i zalej litrem zimnej wody. Postaw na ogniu. W tym czasie obierz marchewkę, pietruszkę, seler i por, pokrój na mniejsze kawałki (nie mogą być jednak zbyt małe) i wrzuć do garnka. Gotuj na wolnym ogniu, aż mięso i warzywa będą miękkie – około pół godziny. Wywar przecedź. Warzywa odłóż – możesz wykorzystać je potem do sałatki. Przygotuj przecier pomidorowy Pomidory sparz, obierz ze skórki. Przekrój na pół i wykrój twarde części przy ogonku. Wrzuć do garnka i gotuj, aż zaczną się rozpadać. Zdejmij z ognia, lekko przestudź i przetrzyj przez sito (powinny na nim zostać pestki). Połącz wywar z pomidorami Do przecieru dodaj wywar, który ugotowałaś wcześniej. Jeśli przygotowujesz zupę dla dziecka powyżej trzeciego roku życia lub dla dorosłych, w rondlu możesz przez chwilę poddusić na oliwie pokrojoną w kostkę cebulę razem z przeciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku. Następnie wlej przecier z pomidorów i jeszcze chwilę pogotuj razem na małym ogniu. Jeśli zupa ma być idealnie gładka, możesz ją zmiksować. Teraz dodaj wywar warzywno-mięsny (jeśli ugotowałaś wywar tylko z warzyw, możesz dodać do zupy łyżkę oliwy z oliwek). Dopraw zupę Lekko posól solą morską i dodaj szczyptę cukru (wystarczy naprawdę kilka kryształków) – wydobywa on smak z każdej potrawy. Dorośli mogą dodać kilka kropli sosu tabasco (ostry!). Zupę możesz też zaprawić odrobiną śmietany lub jogurtu naturalnego. Podaj dodatki Pomidorową możesz podać z cienkim makaronem, ryżem, kładzionymi kluskami, groszkiem ptysiowym czy grzankami. Jeśli jest gęsta, wystarczy posypać ją tartym parmezanem i zagryzać chrupiącą ciabattą – tak jedzą krem z pomidorów Włosi. Smacznego!
Najlepsze zupy dla niemowlęcia i starszaka
Kto powiedział, że maluch ma ciągle jeść rosół, pomidorową i ogórkową? Oto pomysły na nowe dziecięce hity. Spróbuj! Naprawdę warto.
Kto powiedział, że maluch ma ciągle jeść rosół, pomidorową i ogórkową? Oto pomysły na nowe dziecięce hity. Spróbuj! Naprawdę warto. Wypróbuj przepis: - Zupa z zielonym groszkiem - Zupa z cukinii Traktujemy ją po macoszemu i nie przywiązujemy większej wagi do tego, czy malec ją zje, czy nie. Ba! Niektórzy uważają nawet, że pierwsze danie to taka trochę gorsza część obiadu. Jeśli tak jest, to dlaczego dietetycy przekonują, że warto dziecku podawać zupy? Mają mnóstwo witamin. I składników mineralnych. Dostają się z warzyw do wywaru, w trakcie bulgotania na kuchence. W zupie może być ich znacznie więcej niż w gotowanej jarzynce, którą podajesz na drugie danie! Są bardzo wartościowe. Właśnie zupa, a nie drugie danie, jest posiłkiem zbilansowanym. To znaczy: sąw niej idealne proporcje białek, węglowodanów i tłuszczów. Gdy do wywaru dodasz porcję mięsa lub ryby, malec szybko zaspokoi głód, a taki posiłek zastąpi mu cały obiad. Nie tuczą. Oczywiście pod warunkiem, że nie ugotujesz ich na tłustym mięsie oraz nie dodasz dużej ilości śmietany i mąki do zabielenia. Łatwo z nimi eksperymentować. Wystarczy, że wrzucisz do niej nowe warzywo, a danie już będzie miało inny niż zwykle smak. Dzieci lubią zupy o nieco ostrzejszym, bardziej zdecydowanym smaku – stąd miłość do pomidorowej i ogórkowej, a niechęć do krupniku czy zwykłej jarzynówki. Dlatego warto zaproponować zupy niecodzienne, np. z zielonego groszku, cukinii, dyni, kabaczka, a czasem podać maluchowi owocową, np. z wiśni, śliwek (można ją zrobić z mrożonek). Naprawdę zupy mogą być pyszne, warto malca do nich przekonać. Wypróbuj przepis: - Zupa z zielonym groszkiem - Zupa z cukinii