Ciekawostki o jeżach – dla dzieci i nie tylko
20 ciekawostek o jeżach pozwoli ci lepiej poznać te wyjątkowo sympatyczne zwierzęta. Sprawdź, ile kolców ma jeż, czy jego ryjek ma coś wspólnego z ryjem świń i co stanowi dla jeży największe zagrożenie.
Jeże żyją obecnie na wszystkich kontynentach, ale nie wszystkie rejony świata są ich naturalnym środowiskiem. W wiele miejsc zostały przywiezione przez człowieka, głównie jako zwierzątka domowe. Ludzie od dawna są zafascynowani jeżami. Uważają je za sympatyczne zwierzęta. Ale nie znaczy to, że dobrze je znają. Poniższe ciekawostki o jeżach pozwolą ci dowiedzieć się, co je jeż, jaką ma strategię na przetrwanie zimy i ochronę przed drapieżnikami, czy rodzi się z kolcami i jak wygląda tuż po narodzinach. Przeczytaj, by lepiej zrozumieć zwyczaje i potrzeby jeży – zwierząt, które powinniśmy nie tylko podziwiać, ale również chronić. Ciekawostki o jeżach 1. Jeże w Polsce objęte są częściową ochroną. To oznacza, że nie wolno ich zabijać ani ingerować w ich środowisko, a jeżowi potrzebującemu pomocy trzeba jej udzielić. 2. Jeż po angielsku to hedgehog, co oznacza w dosłownym tłumaczeniu „świnia żywopłotowa”. Nazwa ta wiele mówi o zwyczajach tych zwierząt – potrafią posługiwać się pyskiem, aby wygrzebać spod ziemi smakołyki. Ich „ryjek” jest bardzo silny i potrafi odsuwać spore kamienie i gałęzie. 3. W Polsce dziko żyją dwa gatunki jeży – jeż europejski (Erinaceus europaeus) i jeż wschodni (Erinaceus Roumanicus). Na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie i czasami trudno je od siebie odróżnić. Jeż wschodni ma biały brzuch, a brzuch jeża europejskiego pokryty jest ciemnymi plamkami. Jeże wschodnie mają nieco mniej kolców od jeży europejskich, ale są za to grubsze. Poniżej zdjęcia obu gatunków jeży. Jeż wschodni. fot. petrsalinger/Adobe Stock Jeż europejski. fot. Lubomir/Adobe Stock 4. Na świecie żyje 17 gatunków jeży, które zamieszkują Europę, Afrykę i Azję. Jeży nie było w Australii i Nowej Zelandii, zostały tam przywiezione przez człowieka. Także obie Ameryki nie są naturalnym miejscem życia jeży. 5. Najmniejszym jeżem jest afrykański jeż pigmejski. Ma od 12,5 do 20,5 cm długości i waży, masa ciała od 227 do 680 g. Żyje na sawannie i terenach stepowych Centralnej Afryki, od Senegalu na zachodzie, do Etiopii na wschodzie i na południe do rzeki Zambezi. Jeż pigmejski. fot. maximilian_100/Adobe Stock 6. Kolce jeża to właściwie zmodyfikowane włosy. Każdy jeż ma ich od 3,5 do 7 tysięcy. Malutkie jeże rodzą się z kolcami ukrytymi pod skórą i wkrótce po urodzeniu zaczynają wyrastać. Najpierw są jasne i miękkie, później twardnieją i ciemnieją. 7. Młode jeże wymieniają dziecięce kolce na ich wersję dorosłą – zupełnie jak wymiana mleczaków na zęby stałe u ludzi. Dzieje się to, gdy jeż ma 1-1,5 miesiąca. Nowe kolce są dłuższe, twardsze i liczniejsze. Wymiana kolców musi być uciążliwa, gdy w tym czasie zwierzęta robią się nerwowe i często się drapią. 8. Brzuch jeża nie jest goły – pokrywają go długie włosy. Niemal bezwłose są za to ogon i kończyny jeża. 9. Świeżo narodzony jeżyk jest malutki (8-25 g), nagi, bezzębny i ślepy. Jednak już po 40-45 dniach staje się samodzielny i rozpoczyna własne życie z dala od matki. Młode jeżyki wkrótce po narodzinach fot. bridgephotography/Adobe Stock 10. Ciąża u jeży trwa 35-42 dni. Samica rodzi od 2 do 10 młodych, średnio 4-6. Rodzina składa się z samicy i jej młodych, samce nie angażują się w wychowywanie swoich dzieci. Nie należy niepokoić samicy z młodymi, gdyż mocno zdenerwowana potrafi dzieci porzucić lub skrzywdzić. 11. Aż 80 proc. młodych jeży może nie przetrwać swojej pierwszej zimy. 12. Jeże mają dość słaby wzrok, dlatego przede wszystkim polegają na słuchu i węchu. 13. Jeż jest prawdziwym żarłokiem. Ważący ok. 800 g zwierzak potrafi zjeść do 200 g pokarmu. Składają się na niego głównie chrząszcze, larwy motyli, skorki i owady, ale też małe gady, pająki, dżdżownice, oseski gryzoni. Ponieważ je dużo je, często robi kupę. 14. Jeż należy do rzędu owadożernych, do rodziny jeżowatych (Erinaceidae). Rodzina Erinaceidae dzieli się na dwie podrodziny – jeże kolczaste (Erinaceinae) i jeże owłosione (Galericinae). Jeże są zwierzętami mięsożernymi. 15. Jeż potrafi zabić żmiję. Z tego powodu został reintrodukowany w Finlandii ponad 100 lat temu. 16. Jeże mają dziwny zwyczaj zwany namaszczaniem. Polega on na tym, że zawsze, gdy spotkają nowy pokarm lub substancję (np. piach), nanoszą jego mieszankę ze śliną na kolce. Naukowcy podejrzewają, że robią to, aby zamaskować własny zapach albo po to, by tworzyć „bibliotekę” zapachów, którą mogą nosić ze sobą. To dlatego jeże często są umorusane, oblepione tą swoistą biblioteką. 17. Strategia obronna jeży to stroszenie kolców, czasami tylko na głowie, czasami na całym ciele. Jeże potrafią też zwinąć się w ciasną, najeżona kolcami kulę. Jeśli drapieżnik nie odpuszcza, jeż zaczyna fukać i sapać. Gdy i to nie pomagaj, jeż podskakuje, aby ugodzić drapieżnika kolcami. Czasami, mniej groźnego oponenta atakują zębami. Jeż zwinięty w kulkę. fot.: elen31/Adobe Stock 18. Jeże budują aż cztery typy gniazd: dzienne, lęgowe, przedhibernacyjne i hibernacyjne. Najdłużej korzystają z tych ostatnich. Co ciekawe, najchętniej budują je nad ziemią, np. w żywopłocie. Gniazda hibernacyjne są starannie wykonanymi konstrukcjami, ze ścianami o grubości do 20 cm. Głównie zbudowane są z suchych liści, a wnętrze wyściełane jest sianem lub mchem. Prawidłowo zbudowane gniazdo na zimę potrafi utrzymać wewnątrz stała temperaturę 1-5 stopni. 19. Zwykle serce jeża bije w tempie 200-280 uderzeń na minutę. Jednak w czasie hibernacji spada do 5 uderzeń na minutę. Oddech jeży także wtedy spowalnia – z 50 do 13 wdechów na minutę. Dzięki temu organizm jeża zmniejsza zapotrzebowanie na energię, co pozwala przetrwać zwierzakowi najzimniejsze miesiące bez pokarmu. Średni czas hibernacji wynosi 145 dni. 20. Jeże na ogół dobrze radzą sobie z drapieżnikami, choć padają ofiarą lisów lub borsuków. Jednak największe niebezpieczeństwo dla tych zwierząt stanowią wypalanie traw, kosiarki i samochody. Źródło: Karolina Szulc, Jeremiasz Szulc, „Jeż – zwierzę nie całkiem gospodarskie, ale pożyteczne”, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, Katedra Hodowli Zwierząt i Oceny Surowców Przeczytaj też: Co je jeż – czym karmić dzikie, a czym domowe jeże? Małe zwierzęta domowe – jakie wybrać dla dziecka? Jakie zwierzęta zapadają w sen zimowy w Polsce?
Zobacz, jak narysować pandę – jedno z bardziej lubianych przez dzieci zwierzątek. Przygotuj kartkę papieru, czarną i różową kredkę. Pandy są czarno-białe, więc do rysowania nie potrzebujesz mnóstwa kolorów. Na różowo pokolorujesz tylko wnętrza uszu.
Nie wiesz, jak narysować pandę? Spieszymy z pomocą. Zobacz, jakie to proste. W rysunku dominuje kształt koła. Pandy mają okrągły brzuch, łapki i buzię. Z rysowaniem pandy poradzi sobie starszy przedszkolak. Spis treści: Jak narysować pandę – krok 1 Jak narysować pandę – krok 2 Jak narysować pandę – krok 3 Jak narysować pandę – krok 4 Jak narysować pandę – krok 5 Panda lekiem na całe zło Jak narysować pandę – krok 1 Narysuj dwa stykające się ze sobą okręgi. Ten na górze ma być mniejszy i bardziej okrągły, ten pod spodem – większy i wydłużony. To będzie głowa i tułów pandy. Jak narysować pandę – krok 2 Teraz na głowie pandy narysuj dwa małe półkola. To będą uszy pandy. Wewnątrz uszu narysuj kolejne mniejsze półkola – teraz uszy mają dziurki. Jak narysować pandę – krok 3 Czas narysować twarz pandy. Na środku głowy muszą się znaleźć oczy. Narysuj dwa czarne kółka, pokoloruj je tak, żeby w środku zostały małe białe kółeczka. Dookoła oczu zrób owalne, nierówne obrysy. Teraz kolej na nos pandy. Narysuj czarną owalną kropkę poniżej oczu. Teraz od nosa pociągnij kreskę w dół, a pod kreską narysuj półowal. Jak narysować pandę – krok 4 Rysujemy łapki. Zacznij od górnych łapek (czyli rąk pandy). Mają przypominać owale, które opadają na tułów. W podobny sposób, na dole tułowia, narysuj nogi. Nie zapomnij o dorysowaniu na każdej z łapek pazurków. Jak narysować pandę – krok 5 Gotową pandę wystarczy pokolorować. Potrzebne będą tylko dwie kredki – o kolorach czarnym i różowym. Środki uszu pokoloruj na różowo, a zewnętrzną część na czarno. Na czarno również pokolorowane powinny być plamki wokół oczu, łapki i kawałek tułowia pod głową, który łączy obie ręce. Panda lekiem na całe zło Urocza i sympatyczna panda jest częstym bohaterem bajek dla dzieci. Pandy występują także w formie przytulanek. Pluszowe zwierzątko ma korzystny wpływ na rozwój dziecka: zapewnia poczucie bezpieczeństwa w sytuacjach nowych, stresujących lub z daleka od rodziców, kształtuje instynkt opiekuńczy u dziecka, pozwala doświadczyć pierwszej przyjaźni. Zobacz także: Jak narysować niedźwiedzia? Jak narysować królika? Krok po kroku Jak narysować zwierzęta?
Jeż pigmejski – jak się opiekować, co je, ile żyje?
Jeż pigmejski to urocze, małe zwierzątko, z którym można nawiązać kontakt i które nadaje się do trzymania w domu. Wymaga jednak odpowiednich warunków. Zanim kupisz jeża, zastanów się, czy zdołasz je zapewnić.
Jeż pigmejski jest mniejszy od naszego rodzimego jeża. Nie sposób odmówić mu uroku. Idealnie nadaje się dla ludzi, którzy chcą mieć w domu zwierzaka, a nie chcą brać sobie na głowę obowiązku wychodzenia z nim na spacery. Jednak jeż pigmejski nie jest bezobsługowy i trzeba stworzyć mu odpowiednie warunki do życia. Sprawdź, jak się opiekować jeżem pigmejskim przez 5-6, a nawet do 10 lat, bo tyle żyją te zwierzaki. Jeże pigmejskie osiągają długość ciała 15-25 cm i masę ciała 350-700 g, samice są zwykle większe. Ich ciało (poza brzuchem i pyszczkiem) pokrywają kolce, które u dzikich jeży pigmejskich są białe z czarnym przepasaniem. W sklepach zoologicznych można jednak znaleźć inaczej umaszczone zwierzęta – od albinosów po łaciate (tzw. pinto). Ostateczne ubarwienie jeże osiągają w wieku 9-10 tygodni. Jeża nie trzeba szczepić, ale raz w roku musimy „zaprowadzić” go do weterynarza. Spis treści: Jeż pigmejski – dla kogo? Jeż pigmejski – terrarium czy klatka? Co je jeż pigmejski? Gdzie kupić jeża pigmejskiego i za ile? Jeż pigmejski – dla kogo? Wielu rodziców zastanawia się, czy jeż pigmejski będzie dobrym pupilem dla dziecka, niektórzy planują też kupić tego zwierzaka na komunię. Czy to dobry pomysł? To zależy… Jeże prowadzą nocny tryb życia, dlatego nie należy spodziewać się, że będą aktywne przed godziną 20:00. Zatem zwierzak nie będzie dobrym towarzyszem dla dziecka, które za dnia chce nawiązywać z nim interakcję. Jeże nie są też tak towarzyskie jak psy czy koty. Choć można nauczyć je reagowania na imię, a podobno niektórym udaje się nauczyć jeża podawania łapki, to warto pamiętać, że to niezależny zwierzak. Największa atrakcją może być po prostu obserwowanie go. Czy to usatysfakcjonuje dziecko? Poza tym jeż pigmejski, jak każdy domowy zwierzak, wymaga opieki – wymiany wody, karmienia, czyszczenia terrarium (tylko niektóre jeże nauczą się korzystać z kuwety). Konieczne jest też monitorowanie temperatury, obserwacja, czy zwierzę dobrze się czuje. Jeża pigmejskiego trzeba również wypuszczać, najlepiej codziennie wieczorem, na specjalny wybieg w mieszkaniu. To zapobiega otyłości, która dla zwierzaka jest sporym zagrożeniem. Należy liczyć się z tym, że odpowiedzialność za dobrostan jeża spadnie na rodziców, chyba że dziecko jest już duże i odpowiedzialne, i wystarczy mu obserwacja zwierzaka w godzinach wieczornych. Uwaga! Ślina jeża pigmejskiego może wywoływać alergię (najczęściej pokrzywkę). Zwierzak przenosi też roztocza, które mogą powodować alergiczny nieżyt nosa. Jeż pigmejski – terrarium czy klatka? Jeże pigmejskie to afrykańskie ssaki, które są wrażliwe na niskie temperatury. Z tego powodu powinny być trzymane w terrarium w temperaturze 20-27 stopni Celsjusza. Spadek temperatury poniżej 20 stopni jest dla zwierzaka bardzo niekorzystny i może zagrażać jego zdrowiu i życiu. Wyposażenie terrarium dla jeża pigmejskiego Najłatwiej jest kupić terrarium gotowe, wyposażone w system grzewczy, termometr i termostat. Kupno osobno i samodzielny montaż tych elementów będzie tańsze, ale bardziej czasochłonne. Jeż pigmejski potrzebuje terrarium o wymiarach ok. 120 x 50 x 50 cm, więc jest to spory mebel, dla którego w domu trzeba znaleźć miejsce. Dodatkowe wyposażenie potrzebne jeżowi pigmejskiemu to: podłoże – najlepiej flanelowe pieluszki (nie mogą z nich wystawać żadne nitki!), ewentualnie odpylone trociny, domek ze śpiworkiem/kocykiem (i znowu: żadnych wystających nitek!), kołowrotek do treningu, kuweta z trocinami odpylonymi, żwirkiem drewnianym lub kukurydzianym, miseczka na wodę i miseczka na karmę, miska z piaskiem do kąpieli (raz w tygodniu), zabawki – piłeczki, tunele. Jeże pigmejskie trzyma się w terrariach pojedynczo. Samce będą ze sobą zaciekle walczyć, a samiec trzymany z samicą, nie da jej spokoju. Co je jeż pigmejski? W diecie jeża pigmejskiego powinny znaleźć się: mięso, warzywa, owoce, owady. Najczęściej jednak właściciele tych zwierzaków zdają się na specjalne karmy dla jeży lub dobrej jakości kocia karmą. Taka pasza powinna składać się w 35 proc. z białka, 15 proc. z tłuszczu i w min. 2 proc. z włókien (czytaj więcej: Co je jeż - w tym także, czego jeść nie powinien). Jeż pigmejski zjada 3-4 łyżki pokarmu na dobę. Gdzie kupić jeża pigmejskiego i za ile? Najlepszy jest zakup jeża w certyfikowanej hodowli. Jeż pigmejski bezpośrednio pochodzący z takiego miejsca jest droższy, ale na pewno jest również zadbany i zdrowy. Koszt jeża pigmejskiego waha się od 300 do nawet 850 zł. Wiele zależy od ubarwienia zwierzaka – im rzadsze, tym droższy jeż. Przeczytaj też: Zwierzę dla dziecka – jak wybrać pierwsze zwierzątko? Małe zwierzęta domowe – kompani dla dziecka Kolorowanki dla dzieci – zwierzęta
Co je jeż? Czym karmić dzikie jeże, a czym te domowe?
Jeż jest zwierzęciem mięsożernym, a po owoce czy warzywa sięga naprawdę sporadycznie. Dlatego obrazek jeża z jabłkiem na grzbiecie nie ma nic wspólnego z tym, czym przede wszystkim żywią się jeże.
Dziko żyjące jeże polują, gdyż są mięsożerne. Po narodzinach ssą mleko matki, ale gdy dorastają, przechodzą na dietę obfitującą w białko zwierzęce. Ponieważ białko to raczej nie leży i nie czeka na głodnego jeża, zwierzak musi je sobie upolować, a za cel obiera niewielkie zwierzęta. Spis treści: Co je jeż na wolności? Co jedzą jeże hodowane w domu? Czego nie dawać jeżom do jedzenia? Czym dokarmiać jeże w ogrodzie? Co je jeż na wolności? O tym, co jadają wolno żyjące jeże, dowiadujemy się z badań naukowych. Przebadano bowiem zawartość ich żołądków i odchodów. Dzięki temu wiadomo, że jeże głównie jedzą: dżdżownice, ślimaki, gąsienice, skorki, wije, żuki. Choć jeże wolą świeże mięso, nie wzgardzą też padliną. Najczęściej żerują na padłych żabach, młodych gryzoniach i pisklakach. W ich diecie goszczą też ptasie jaja i niewielkie ilości owoców. Zatem na pytanie, czy jeż je jabłka, odpowiedź brzmi: tak, ale są one dla niego tylko uzupełnieniem diety, a nie jej podstawą. Dziennie dorosły jeż zjada ok. 70 g pokarmu. Co jedzą jeże hodowane w domu? Najprostszym rozwiązaniem jest zakup specjalnej karmy w sklepie zoologicznym. Można jednak karmić jeża, szykując mu pokarm samodzielnie. I tak można mu podawać: ugotowane i posiekane mięso kurczaka, indyka, kurze serca, rybę, jagnięcinę, mięsne obiadki dla niemowląt, ugotowane i posiekane kurze lub przepiórcze jajo, oraz dodatki: surową posiekaną marchew, surowe, pokrojone jabłko, winogrona. W sklepach zoologicznych na przekąskę dla jeża nadadzą się insekty: karaczany, świerszcze, larwy mączniaka lub drewnojada, dżdżownice, oseski mysie. Z larwami trzeba jednak uważać, bo podawane w nadmiarze szybko jeża utuczą. Popularny jeż pigmejski chętnie jada suchą kocią karmą, ale nie byle jaką. Najlepsza jest z dużą zawartością mięsa, wysokobiałkowa (najlepiej 38 proc. białka i 15 proc. tłuszczu). Uratowane dziecko jeża musi być karmione mlekiem, ale nie krowim! Młodziutkie jeże należy karmić mlekozastępczym preparatem dla szczeniąt. Czego nie dawać jeżom do jedzenia? Układ pokarmowy jeży źle znosi niektóre produkty, a część pokarmów może być wręcz groźna dla życia jeży. Dlatego zwierzętom tym nie wolno podawać produktów takich jak: mleko i nabiał, pieczywo, wieprzowina, wołowina, cytrusy, orzechy, migdały, słodycze, mięso z przyprawami, warzywa kapustne, rośliny strączkowe, suszone owoce, cebula, czosnek, szczypiorek. Czym dokarmiać jeże w ogrodzie Jesienią i zima można zostawiać w pobliżu legowiska jeża pokarm odpowiedni dla jeży hodowanych w domach (patrz wyżej). Najłatwiej jest wystawiać w miseczce dobrą suchą kocią karmę, ale można też podawać gotowaną i posiekaną małą porcję kurczaka. Jeśli w ogrodzie pozostawi się pniaki lub kłody drewna i założy kompostownik, jeż będzie mógł w nich szukać bogatych w białko bezkręgowców, które są jego naturalnym pokarmem. Warto też pamiętać, że jeże potrzebują wody i wystawiać ją im w miseczkach lub założyć w ogrodzie oczko wodne. Przeczytaj też: Zwierzę dla dziecka – jak wybrać pierwsze zwierzątko? Małe zwierzęta domowe – kompani dla dziecka Kolorowanki dla dzieci – zwierzęta
Cytaty o koniach [piękne, refleksyjne, zabawne cytaty nie tylko dla koniarzy]
W poszukiwaniu wyjątkowych cytatów o koniach, warto zajrzeć nie tylko do klasyki literatury czy nowych książek, ale i starych zeszytów z piosenkami. Wśród naszych cytatów, znajdziesz również słowa znanych osób, które w błyskotliwy sposób przekazują prawdy, mogące się przydać nie tylko w siodle.
Zabawne cytaty o koniach mogą poprawić nastrój, a te smutne — wzruszyć do łez. Sprawdź, który cytat wyda ci się najpiękniejszy i najważniejszy. Spis treści: Zabawne cytaty o koniach Smutne cytaty o koniach Piękne cytaty o koniach Krótkie cytaty o koniach Zabawne cytaty o koniach Gdy na koń siądziesz, zaraz ci desperacja od trzęsienia coraz niżej zlatuje, aż ją w końcu i zgoła wytrzęsiesz. Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem Koniom i zakochanym inaczej pachnie siano. Stanisław Jerzy Lec Koń ma cztery nogi. Po jednej w każdym rogu. Julian Tuwim Jaki jest koń, każdy widzi. Benedykt Chmielowski: Nowe Ateny Koniu nisko zwisa ogon. Koń się trochę zna na życie. Temu koniu wszyscy mogą Cmoknąć przy kopycie. Artur Andrus: Ballada o wyważonym koniu księcia Józefa Smutne cytaty o koniach Czemu głowę opuściłeś siwy koniu tak? Czemu wolnym idziesz krokiem, czyż już sił ci brak? Czyś usłyszał i zrozumiał mego serca głos? Czy przeczuwasz, jaki będzie mego życia los? Zofia Bajkowska: Wichrem pędź, koniu mój – Ta klacz była krzywdzona przez ludzi, odczuwała głód, strach i rwący ból w kopytach, a jednak nigdy w nas nie zwątpiła. Nie znarowiła się. Nadal potrafi z jednakową cierpliwością okazywać mnóstwo ciepła i sympatii. Jest dla maluchów jak żywa przytulanka. Służy nie tylko do jazdy, ale i do wywoływania uśmiechów u tych dzieci, które znają tylko ból i przerażenie. Dzięki temu, co przeszła i jaka jest, możemy się od niej uczyć wybaczania, zaufania i miłości. – Bzdury — prychnął na to stłumionym, cynicznym śmieszkiem ojciec Patryka. Ewa Bagłaj, Prymuska Smutny jestem wujku (...) kiedy byłem małym chłopcem, bawiłem się w konie. Zamieniałem się w konia i z rozwianą grzywą pędziłem przez podwórko i ulice. A teraz, wujku, nie mogę zamienić się w człowieka, choć jestem dyrektorem instytutu. Tadeusz Różewicz: Kartoteka Bóg dał człowiekowi konia na przyjaciela. Podeptaliśmy ten dar, zmarnowaliśmy, czyniąc z konia swojego niewolnika. Andrzej Pilipiuk, 2586 Piękne cytaty o koniach Największą chwałą nie jest nigdy nie spadać z konia, ale wsiadać po każdym upadku. Konfucjusz Chciałbym jak koń dziki pędzić, pędzić Nie patrzeć nigdy wstecz, Handlarzom koni zerwać się z uwięzi Tego chcę! J. Nohavica: Dzikie konie Siwy koniu, siwy koniu, Ciężko tobie będzie, Przegonimy wiatr, co wieje Nie spoczniemy w pędzie. Adam Asnyk: Siwy koniu, siwy Konie to niesamowite zwierzaki. Najpiękniejsze zwierzęta. Koń spojrzy na ciebie i wszystko wie — kim jesteś, czy powinien cię zrzucić, czy raczej być miły. Znają się na ludziach, ale jak to robią, nie mam pojęcia. Ewa Nowak: Mój Adam Milczenie nabiera nowej jakości, gdy jedynym dźwiękiem, jest odgłos końskich kopyt... Bertrand Leclair Tańczenie i jazda konna to to samo cholerstwo. Chodzi o zaufanie i przyzwolenie. Jedno się trzyma drugiego. Mężczyzna prowadzi, ale nie ciągnie jej na siłę, proponuje współpracę, a ona czuje to i idzie z nim. Są w harmonii i poruszają się we wzajemnym rytmie, po prostu na wyczucie. Nicholas Evans: Zaklinacz koni I znów księżniczka Anna spadła z konia, To znak, że przybył nasz kolega maj. Agnieszka Osiecka: Kolega maj Życie jest rumakiem, który nie znosi tchórzliwego jeźdźca. Jason Evangel Krótkie cytaty o koniach Konia! Konia! Królestwo za konia! W. Shakespeare : Ryszard III Łatwiej wyczyścić kopyta dzikiemu koniowi, niż powiedzieć, co się naprawdę czuje. Ewa Bagłaj: Prymuska Konie na nieboskłonie Na waszych grzywach jak na strunach śpiewa wiatr. Jacek Cygan: Konie na nieboskłonie Kiedy słyszysz stukot kopyt, myśl o koniach, nie o zebrach. Stephen King: Pan Mercedes Emocje są jak dzikie konie, trzeba je w końcu uwolnić. Paulo Coelho: Brida Zobacz także: Przysłowia o koniach Cytaty o mamie Cytaty o miłości do dziecka
Dzień kota – kiedy wypada, jak świętować?
Światowy Dzień Kota obchodzony jest głównie w Polsce i we Włoszech. Celem święta jest podkreślenie roli kotów w życiu człowieka oraz propagowanie pomocy wolno żyjącym i bezdomnym kotom. Sprawdź, jak świętować Dzień Kota.
Dzień Kota zyskuje coraz bardziej na popularności, gdyż koty zyskały ogromną sympatię na świecie. Nie każdy o tym wie, ale trzymanych w domach kotów jest więcej niż psów! Bez przesady można więc powiedzieć, że kot jest ulubionym pupilem człowieka. Z tego powodu warto wiedzieć, kiedy ma swoje święto i jak można je obchodzić, zwłaszcza że idea związana z tym dniem, a więc niesienie pomocy bezdomnym kotom i ochrona kotów zagrożonych, powinna być rozpowszechniana na całym świecie. Dzień kota to święto, które na stałe powinno pojawiać się jako temat zajęć dla dzieci w przedszkolach i szkołach. Spis treści: Kiedy jest Światowy Dzień Kota? Jak obchodzić Dzień Kota? Zabawy na Dzień Kota Ciekawostki o kotach Kiedy jest Światowy Dzień Kota? Dzień Kota świętuje się w naszym kraju 17 lutego. Po raz pierwszy obchodzony był w 2006 roku, kiedy to miesięcznik „Kot” oraz Cat Club Łódź postanowiły rozpropagować to święto. Z roku na rok akcja zaczęła cieszyć się coraz większą popularnością i zaczęły włączać się w nią różne organizacje i media. Dzień kota jest obchodzony również poza granicami Polski, ale w innych terminach. Dzień kota na świecie: 22 lutego – Japonia 1 marca – Rosja 8 sierpnia – Wielka Brytania 29 października – USA 17 listopada – Włochy. Jak obchodzić Dzień Kota z dzieckiem? Obchody można podzielić na dwie części. Jeśli macie w domu kota, pierwszą część obchodów powinno stanowić uhonorowanie domowego ulubieńca, np. można mu kupić z okazji Dnia Kota pyszną przekąskę, nową miseczkę lub drapak. Przy okazji warto porozmawiać z dzieckiem o tym, że nie wszystkie koty mają tyle szczęścia co wasz ulubieniec, że wiele kotów jest bezdomnych, głodnych, chorych, a Dzień Kota powstał właśnie z myślą o niesieniu pomocy takim potrzebującym zwierzętom. Druga część obchodów Dnia Kota może polegać na wpłacie (nawet drobnej) kwoty na rzecz fundacji pomagającej bezdomnym kotom. Zamiast wpłaty można odwiedzić schronisko dla kotów, pozostawiając tam dla nich upominek w postaci worka z karmą. Jeśli macie bezdomne koty w okolicy, zainteresujcie się ich losem, wystawcie miskę z karmą i wodą. Niech Dzień Kota będzie tym, czym miał być: dniem niesienia pomocy potrzebującym kotom. Inne pomysły na Dzień Kota spędzany z dzieckiem: naucz dziecko, jak narysować kota podsuń mu kolorowanki z kotami odwiedźcie zoo, aby podziwiać dzikie koty spytaj, czy dziecko wie, co to jest żbik, jak wygląda i czy jest pod ochroną (porozmawiajcie o dzikich kotach na świecie). Zabawy na Dzień Kota Dla dzieci każda okazja do zabawy jest dobra, dlatego Dzień Kota może stać się inspiracją do zorganizowania dzieciakom fajnych zabaw. Jak się bawić w ten dzień? Oto nasze propozycje. Jesteśmy kotami Przyda się maska kota, którą można w łatwy sposób zrobić samodzielnie. Poproś, aby dziecko założyło maskę i „zamieniło się” w kota. Maluch może chodzić na czworaka, miauczeć, wyginać plecy w „koci grzbiet”, przeciągać się jak kot, ocierać o nogi innych uczestników zabawy. Jeśli bawicie się w większej grupie, można zrobić konkurs na najprawdziwszego kota. Kocie rymowanki Można z dzieckiem poszukać wierszyków o kotach. Niektóre dobrze jest przeczytać i omówić z dzieckiem, innych możecie nauczyć się na pamięć. Poniżej kilka podpowiedzi. „Żeby człowiek nie myślał, że jest doskonały i żeby nie miał złudzeń, że się z Bogiem zbratał, że wszystkie mu zwierzęta będą się kłaniały i uznają, że właśnie on jest panem świata – żeby więc człowiek nie wpadł w samouwielbienie, by poznał jak ułomna jest jego istota Bóg dał mu przykazania, rozum i sumienie, a gdy to nie pomogło wtedy stworzył KOTA.″ Franciszek Jan Klimek Pan kotek był chory i leżał w łóżeczku, I przyszedł kot doktór: „Jak się masz koteczku!” „Źle bardzo...” i łapkę wyciągnął do niego. Wziął za puls pan doktór poważnie chorego, I dziwy mu śpiewa: „zanadto się jadło, Co gorsza nie myszki, lecz szynki i sadło; Źle bardzo... gorączka! źle bardzo koteczku! Oj długo ty, długo poleżysz w łóżeczku, I nic jeść nie będziesz, kleiczek i basta: Broń Boże kiełbaski, słoninki lub ciasta! „A myszki nie można? zapyta koteczek, Lub z ptaszka małego choć parę udeczek?” „Broń Boże! pijawki i djeta ścisła! Od tego pomyślność w leczeniu zawisła.” I leżał koteczek; kiełbaski i kiszki Nietknięte, z daleka pachniały mu myszki. Patrzcie, jak złe łakomstwo! kotek przebrał miarę: Musiał więc nieboraczek srogą ponieść karę: Tak się i z wami, dziateczki, stać może. Od łakomstwa strzeż was Boże!” Stanisław Jachowicz „Zeszły się cztery koty Z czterech różnych stron świata. Jeden pochodził z Mrukoty, Drugi z Górnej Dachoty, Trzeci z miasta Myszkowa (Zaraz obok Kotkowa), A czwarty z wyspy Drapata. Rozsiadły się w czterech fotelach I rozpoczęły rozmowę O kocich celach, Kocich fortelach, I o tym, czy myszy surowe Są zdrowe? Przez całe rano tak gadały, Przez popołudnie, Przez wieczór cały, Co najdziwniejsze jednak, zaznaczam, Obywały się bez tłumacza. Wszystko, co chciały przekazywały Przez jedno miau, Albo dwa miauy. Z tego wynika, moi złoci, Że z wszystkich na świecie języków, Najłatwiejszy jest język koci. Brak tylko do niego Podręczników” Ludwik Jerzy Kern Kocie przekąski Z okazji Dnia Kota można w ramach zabawy wspólnie zrobić kanapki-zwierzęta, wśród których znajdą się oczywiście kanapki-koty. Przygotuj dużo różnych produktów spożywczych, z których robi się kanapki. Pomóż dzieciom wycinać kształty i dekorować przekąski. Niech młodzi miłośnicy kotów puszczą wodze fantazji i zrobią kocie przekąski według własnych pomysłów. Ciekawostki o kotach Koty to bardzo interesujące stworzenia. Choć ludziom trzymającym je w domach wydaje się, że znają koty na wylot, wcale tak nie jest. Dowodzą tego poniższe ciekawostki. O ilu z tych rzeczy nie mieliście pojęcia? Koty wydają ponad 100 różnych rodzajów dźwięków. Wzór na kocim nosie (te malutkie wypustki) jest u każdego kota inny – to jak u ludzi odcisk palca. Koty nie czują słodkiego smaku. Mają za to organ Jacobsona, który jest połączeniem dwóch zmysłów: węchu i smaku. Służy do odbierania feromonów. Znajduje się za górnymi kłami. Kocimi uszami zawiadują aż 32 mięśnie (u ludzi jest ich tylko 6). Dzięki temu kot porusza każdym uchem z osobna i może je obracać o 180 stopni. Koty piją mniej niż inne zwierzęta, gdyż wyewoluowały w terenach pustynnych, gdzie wodę pobierały głównie z pokarmu. 80 proc rudych kotów to samce. Koty potrafią wyczuć zbliżające się trzęsienie ziemi z ok. 150-minutowym wyprzedzeniem. Zobacz także: 15 korzyści z posiadania kota Najlepszy kot dla dziecka – lista ras Koty dla alergików – rasy najmniej uczulające
Jakie zwierzęta są aktywne zimą w Polsce? [PRZYKŁADY]
Zima jest dla zwierząt leśnych ciężkim okresem. Niektóre gatunki, by przetrwać mrozy, zapadają w sen zimowy. Inne jednak nie śpią. Sprawdź, jakie zwierzęta są aktywne zimą w Polsce.
Niesprzyjające warunki sprawiają, że zwierzęta muszą znaleźć sposób, aby przetrwać zimę. Podczas chłodniejszych miesięcy część leśnych zwierząt zapada w zimowy sen – to pomaga im przetrwać czas, kiedy brakuje pożywienia. Innym sposobem przetrwania zimy jest przemieszczenie się do miejsca, w którym jest ciepło i nie brakuje pożywienia. Taki model wybiera wiele gatunków ptaków, odlatujących do ciepłych krajów. Niektóre zwierzęta leśne w Polsce są jednak aktywne zimą. Temperatura poniżej zera i gleba pokryta warstwą śniegu to dla nich spore wyzwanie. Wiele ssaków podczas zimy zmienia futro z letniego na zimowe. Staje się ono dłuższe i gęstsze. Często zmienia się także jego ubarwienie. W ten sposób zwierzęta mogą lepiej maskować się podczas miesięcy zimowych. Zwierzęta leśne aktywne zimą Poniżej przedstawiamy zwierzęta, które zamieszkują tereny Polski i pozostają aktywne zimą oraz podajemy ich sposoby radzenia sobie podczas tej pory roku. Dużym wyzwaniem jest dla nich utrzymanie stałej temperatury ciała. To ogromny wysiłek energetyczny, do którego potrzeba dużej ilości pożywienia. Przykłady zwierząt aktywnych zimą: Wiewiórki Bobry Sarny i jelenie Gronostaje i łasice Zające Lisy Kuny Wydry Norniki Ryjówki Mysz leśna Dziki Żubry Wiewiórki Wiewiórki gromadzą zapasy na zimę – w różnych miejscach zakładają swoje spiżarki. Zaopatrują się między innymi w orzechy i żołędzie. Podczas zimy regularnie z nich korzystają. Choć zdarza się i tak, że czasami zapominają, gdzie znajdują się ich kryjówki. Bobry Bobry przystosowały się do przetrwania w trudnych warunkach zimowych. Zwierzęta te swoje zapasy zimowe magazynują w specjalnej norze. Znoszą tam pędy, gałęzie drzew i krzewów. Gdy temperatura spada poniżej 0 stopni Celsjusza, bóbr większą część doby przesypia. Dzięki temu ogranicza swoją aktywność do minimum, co sprawia, że potrzebuje mniej pożywienia. Sarny i jelenie Sarny i jelenie w czasie zimy łączą się w większe grupy, dzięki czemu łatwiej im poszukiwać pożywienia. Łączenie się w grupy sprawia także, że są mniej podatne na ataki ze strony drapieżników. Grupa sarn to tzw. rudle, a jeleni – chmary. Kiedy spadnie dużo śniegu, jelenie i sarny nie mogą dostać się do roślin, wtedy zaczynają obgryzać pędy drzew oraz korę młodych drzewek. Gronostaje i łasice Gronostaje i łasice również nie zapadają w sen zimowy. Podczas zimowych miesięcy ich futro zmienia barwę na białą. Gdy śniegu jest mniej – białe futro niestety nie ułatwia im kamuflażu. Zające Ślady zimowej aktywności zajęcy możemy zauważyć w uprawach leśnych, w sadach i zaroślach. Zające zimą obgryzają pędy oraz korę z młodych drzewek. Lisy Lisy są aktywne zimą przez kilka godzin w ciągu dnia. Polują głównie na zające. Zmrożona gleba i pokrywa śnieżna utrudniają im znalezienie pożywienia. Podczas zimowych miesięcy zwierzęta te zmieniają kolor sierści – z żółtorudawej na szarą. Kuny Kuna również nie zapada w sen zimowy. Zimuje w norach, których sama nie kopie. Wypędza z nich między innymi wiewiórki. Zwierzę zadowala się także dziuplą w drzewie i miejscem na poddaszu domu. Gdy jednak kuny trafią do ludzkiego domu, potrafią wyrządzić sporo szkód, np. zostawiając swoje odchody lub hałasując. Wydry Wydry również nie zasypiają w zimie. Choć w lecie są aktywne głównie nocą, to podczas zimy żerują w ciągu dnia. Nornik Aktywność dobowa tego zwierzęcia przypada na świt i zmierzch. Zmienia się to jednak zimą – norniki stają się aktywne w ciągu dnia. Podczas zimy norniki kopią nory i to właśnie w nich spędzają większość czasu. Ryjówki To najmniejszy ssak europejski. Mimo małych rozmiarów zwierzę to posiada ogromny apetyt! Dziennie może zjeść nawet dwa razy więcej, niż samo waży! Gdy w zimie brakuje pożywienia, ryjówka zmniejsza swoje rozmiary – zmniejszają się jej narządy wewnętrzne, a nawet objętość czaszki. Dzieje się tak, ponieważ zwierzęta te mają bardzo szybki metabolizm i w innym wypadku musiałby bardzo dużo jeść przez okres zimy. Mysz leśna Mysz leśna jest aktywna przez cały rok. W zimie zdarza się, że pojawia się także w domach, gdzie szuka pokarmu. Gdy warunki są sprzyjające – zwierzę już w lutym przystępuje do rozrodu. Dziki Dziki podczas zimy jedzą wszystko, co znajdą na powierzchni lub co uda im się wyryć spod ziemi. Sierść dzika w zimie jest jaśniejsza niż latem. Zimą dziki odpoczywają w „barłogach”, czyli legowiskach założonych w gęstych zaroślach. Wyścielają je ściółką, gałęziami i suchą trawą. Żubry W Polsce podczas zimy dokarmia się żubry. Nadleśnictwa na czas mrozów zapewniają tym zwierzętom tony owsa, buraków pastewnych, kiszonki i sianokiszonki, a także siano i lizawki solne. Dokarmianie żubrów zmniejsza możliwą liczbę szkód, jakie mogłyby wyrządzić te zwierzęta w poszukiwaniu jedzenia na polach uprawnych. Żubry, które same szukałyby pożywienia, są narażone na wypadki komunikacyjne w drodze na pola (ucierpieć podczas nich może także człowiek). Zobacz także: Dokarmianie ptaków – czym i jak dokarmiać ptaki zimą? Jak zrobić karmniki dla ptaków? Instrukcja DIY Różne pomysły ​Ptaki wiosenne – pokaż dziecku, jakie ptaki przylatują do Polski na wiosnę [ZDJĘCIA I ODGŁOSY]
Żbik – jak wygląda, czy jest pod ochroną, ciekawostki
Żbik to dziki kot, który jest najbliższym krewniakiem kota domowego. Żbiki upodobały sobie południowe rejony naszego kraju. Niełatwo je zobaczyć, gdyż stronią od ludzi, w dodatku jest ich bardzo mało.
Na całym świecie wyróżnia się ponad 20 podgatunków żbika, które tworzą trzy grupy: żbików europejskich, azjatyckich i afrykańskich. Żbiki bardzo przypominają koty domowe, są jednak od nich większe i bardziej muskularne. W Polsce żyje żbik europejski, ale bliższym kuzynem kota domowego jest żbik afrykański, zwany też kotem nubijskim. W tym materiale zajmujemy się naszym rodzimym żbikiem europejskim. Jak wygląda żbik? Żbik europejski waży od 4 do 7 kg. Długość ciała sięga od 45 do nawet 67 cm, do tego dochodzi ogon o długości 25-40 cm. Wysokość w kłębie żbika europejskiego wynosi 25-35 cm. Samice są zwykle drobniejsze od samców. Głowa żbika jest dość masywna i szeroka, a uszy są na niej szeroko osadzone. Ogon jest tępo zakończony, gruby i w porównaniu z ogonami kotów domowych wydaje się wyraźnie krótszy. Znajdują się na nim ciemniejsze pierścienie futra, a jego koniec jest zawsze ciemny. Żbik. fot. Adobe Stock Żbiki mają bardzo gęstą i długą sierść, a jej kolor określa się jako żółtawoszary. Widnieją na niej ciemniejsze pręgi. Najbardziej widoczne są na głowie, piersi i łapach, a najmniej – na bokach tułowia. Wzdłuż kręgosłupa żbiki mają ciemniejsze futro, a na tylnych łapach charakterystyczne czarne plamy. Oczy żbika są żółte, poduszki łap czarne, a nosy – czerwono-brązowe. Wibrysy, potocznie zwane wąsami, są u żbika białe. Ryś a żbik – czym się różnią? Ryś ma znacznie krótszy ogon niż żbik, a do tego charakterystyczne ciemne pędzelki na uszach i bokobrody. Rysie są też większe i cięższe – mogą mierzyć do 110 cm długości i ważyć od 5 do nawet 30 kg. Żbik – występowanie i tryb życia Żbik europejski obecnie zajmuje mniejszy teren niż dawniej, gdyż gatunek ten wytępiono między XVII a XX wiekiem. Żbiki uznawano za szkodniki, w dodatku ceniono ich futro. Żbiki zamieszkują gęste lasy obszarów górskich. Najlepiej czują się na skraju lasów, gdyż polują na łąkach, polanach i polach. Najliczniej występują obecnie w Europie południowej i środkowej, ale spotyka się je także w Turcji, Szkocji i na Kaukazie. W Polsce żbiki żyją w Bieszczadach (woj. podkarpackie) i tylko w jednym nadleśnictwie w woj. małopolskim. Żbiki nie są kapryśne, jeśli chodzi o menu – jadają gryzonie, ptaki, ryby, żaby, owady, kuny, wydry, zdarza im się zapolować na jagnię sarny. Są doskonałymi myśliwymi. Najczęściej polują nad ranem i o zmierzchu. Żbiki są samotnikami. Samce i samice spotykają się tylko zimą w czasie rui. Na terenie Polski żbiki są objęte ścisłą ochroną. Najprawdopodobniej mieszka u nas ok 200 osobników, ale trudno je dokładniej policzyć, gdyż można to zrobić wyłącznie na podstawie zimowych tropów (śladów), które są łudząco podobne do tropów kota domowego. Ciekawostki o żbikach Żbiki i koty domowe mogą się ze sobą krzyżować. Oba gatunki są na tyle blisko ze sobą spokrewnione, że ich potomstwo jest płodne. Mimo to krzyżowanie się żbików z kotami europejskimi uważane jest za zagrożenie dla czystości gatunkowej żbików. Staropolskie nazwy żbika to: step, zdeb, zdbik, żdbik. Oznaczały „dzikusa”. Samica żbika wiosną rodzi od 1 do 7 młodych (najczęściej 2-4). Samice dojrzewają płciowo w wieku 10 miesięcy, a samce dwa miesiące później. Żbiki są mistrzami polowań na gryzonie – aż 60 procent polowań żbików na te drobne ssaki kończy się sukcesem. Młode żbika rodzą się w gnieździe, które samica zakłada pod korzeniami zwalonych drzew, w norach, a nawet w dużych dziuplach. Do dzisiaj nie wiadomo, jak długo żbiki żyją na wolności. W niewoli dożywają 12-15 lat. W ciągu doby żbiki pokonują 4-12 km. Zobacz także: Ekologia dla dzieci – jak uczyć ochrony środowiska Kolorowanki dla dzieci do druku: zwierzęta Zagadki o zwierzętach
SKANDALICZNA zabawa: dzieci malują konie, a dorośli nie widzą w tym nic złego!
Nową modą stało się malowanie przez dzieci wynajmowanych do tego celu zwierząt. Jedna z firm oferująca jazdę konną opublikowała na swoim profilu na Facebooku zdjęcie pomalowanego konia. Wywołało to prawdziwą burzę w sieci. I słusznie!
Hipoterapia to jedna z metod rehabilitacji osób z niepełnosprawnością, która odbywa się przy udziale koni. Przez jedną ze szkół został do niej jednak wprowadzony nowy element – malowanie zwierząt przez dzieci. Sprawę nagłośniła między innymi dziennikarka Karolina Korwin Piotrowska, która opublikowała w mediach społecznościowych zdjęcia pomalowanych koni. Malowanie koni to znęcanie! Zdaniem większości internautów taka „zabawa” jest to po prostu znęcaniem się nad zwierzętami. „Myślę, że inne zajęcia z koniem dla dzieci byłyby równie skuteczne!” – grzmi jedna z internautek. W sieci pojawiły się głosy, że od malowania są kartki i płótna, a nie żywe zwierzęta. Według internautów taka zabawa jest krzywdząca dla zwierząt oraz nie ma nic wspólnego z terapią. Na ten temat wypowiedziała się również terapeutka pracująca w szkole integracyjnej: „Te metody wzbudzają we mnie i moich koleżankach terapeutkach oburzenie i strach. Również współpracujemy ze stadninami, dokąd jeździmy z naszymi uczniami na hipoterapię i nie ma naszej zgody na takie praktyki. Nie zaszczepiamy w dzieciach traktowania zwierząt jak przedmiotów!”. Co myśli na ten temat Dorota Zawadzka? Głos w sprawie malowania zwierząt przez dzieci zabrała również Dorota Zawadzka. Superniania jest zdania, że taka zabawa pozwoli dzieciom uznać, że zwierzę to zabawka, a żywą istotę można traktować w sposób przedmiotowy. „Otóż ja uważam i mam nadzieję, że koniom krzywda raczej się nie stała – rozumiem, że dorośli, którzy zorganizowali to wydarzenie, sprawdzili bezpieczeństwo farb. Natomiast 'krzywda' mogła stać się dzieciom. Pozwoliła im bowiem uznać, że zwierzę to zabawka. Tak nie jest. Więc na pytanie 'co pani na to?' odpowiadam – to nie powinno się zdarzyć i nie znajduję argumentu przeciw tej tezie. W sieci jest wiele takich zdjęć, z różnych eventów – pomalowane, porysowane konie, psy koty... PO CO?” – napisała na swoim profilu na Facebooku Dorota Zawadzka. Tłumaczenie szkoły jazdy konnej Na profilu na Facebooku możemy przeczytać tłumaczenie szkoły jazdy konnej, której post wzbudził tak duże emocje. „Jak już zostało wspomniane wcześniej w komentarzach, pozwalamy dzieciom pod kontrolą osób dorosłych pomalować kredkami sierść naszego siwka w formie zabawy oraz przyzwyczajenia się do dużego zwierzęcia i po prostu zrobienia czegoś innego niż zwykle. Dzieci, które przychodzą do naszej stajni, są zdrowe umysłowo, rozumieją, co się do nich mówi i od samego początku uczone są odpowiedniego traktowania zwierząt. Nie biją ich, nie męczą i od wielu lat nie zdarzyło się, żeby po półkoloniach takie dziecko wróciło do domu i maltretowało psa lub kota, wbijając mu kredki w oczy i inne części ciała, ani tym bardziej robiło mu tatuaż” – tłumaczy firma. Pracownicy nie widzą w takiej „zabawie” nic złego: „Według nas taka zabawa jest bezpieczna i owszem – nie widzimy w tym niczego złego ani dla dzieci, ani dla konia”. A co Wy myślicie na ten temat? Zobacz także: Skandaliczne słowa nauczycielki: Dorota Zawadzka pokazała szokujący list mamy Rodzice adopcyjni musieli oddać dziecko. Zgłosili się po nie biologiczni rodzice Nauczycielka spoliczkowała ucznia. Sąd wydał wyrok: „Reakcja nieodpowiednia”
Zwierzę dla dziecka – jak wybrać pierwsze zwierzątko dla dziecka?
Jeśli nie wiesz, jakie zwierzę domowe kupić dziecku, pomożemy ci podjąć decyzję. Pierwsze zwierzątko w domu to ogromna radość, ale i obowiązki. Zamiast odmawiać dziecku, sprawdź, jakie korzyści przyniesie nowy przyjaciel. Jakie zwierzątko najlepiej nadaje się dla małego dziecka, jakim może opiekować się alergik?
Zwierzę dla dziecka to zwykle świetny pomysł. Zdaniem psychologów posiadania zwierzęcia najczęściej wpływa na malucha bardzo korzystnie. Dzięki domowemu pupilowi wyraźnie przyspiesza rozwój ruchowy i intelektualny dziecka. Mali właściciele zwierząt lepiej radzą sobie w grupie rówieśników, łatwiej rozumieją uczucia innych, stają się bardziej tolerancyjni i odpowiedzialni – to mocne argumenty, prawda? Ale na tym nie koniec – zwierzę w domu często staje się najbliższym przyjacielem dziecka. Wyjaśniamy, jak wybrać pierwsze zwierzę dla dziecka i kiedy najlepiej je kupić. Na jakie zwierzątko można zdecydować się, jeśli dziecko ma alergię. Zwierzę dla dziecka – kiedy kupić? Pierwsze zwierzątko można kupić dziecku bardzo wcześnie. Nawet niemowlę może dobrze rozwijać się w towarzystwie psa czy kota, choć w przypadku małego dziecka najlepiej sprawdzą się małe zwierzęta domowe. Im młodsze dziecko, tym bardziej musisz pamiętać, że jesteś odpowiedzialna i za nie, i za domową menażerię. Musisz dopasowywać obowiązki dziecka wobec zwierzęcia do możliwości rozwojowych malucha. Do 3. roku życia dziecko nie potrafi jeszcze odczytywać sygnałów wysyłanych przez zwierzaka, trzeba więc je uczyć, jak z nim postępować. Przedszkolak sam nie może wychodzić z psem na spacer, ale może już pamiętać o podaniu mu wody. Tak dziecko uczy się odpowiedzialności. Jakie zwierzę domowe wybrać dla dziecka? Nie wszystkie zwierzęta nadają się dla dzieci. Oto kilka propozycji zwierzaków, których zakup można rozważyć. Rybki dla dziecka. To nieprawda, że nie można z nimi nawiązać kontaktu – podpłyną, gdy zapukasz w szybę akwarium. Są mało kłopotliwe, a patrzenie na nie uspokaja. Warto wiedzieć: pokarm dla rybek może uczulać – wtedy dziecko ma mniej radości z posiadania akwarium. Ptak dla dziecka. Łatwo można go oswoić. Choć ptaki mieszkają w klatce, przygotuj się na to, że będą bałaganić także poza nią – rozrzucają wyściółkę, jedzenie, a także odchody. Warto wiedzieć: ptasią klatkę trzeba czyścić prawie codziennie. Gady dla dzieci. Są mało kontaktowe i... mało kłopotliwe, ale długo żyją. Gdy masz dziecko, na pewno nie możesz brać pod uwagę zakupu jadowitego węża czy jaszczurki. Warto wiedzieć: z zakupem żółwia poczekaj, aż dziecko skończy 5 lat ze względu na ryzyko zarażenia salmonellą. Gryzonie dla dziecka. Czyli szczur, chomik, mysz, świnka morska, królik. Pędzą nocny tryb życia, więc dziecku trudno się będzie nimi nacieszyć. Warto wiedzieć: żyją krótko – mysz ok. 2 lat, świnka morska – 7 lat. Utrata pupila jest dla dziecka trudną, ale potrzebną lekcją przemijania. Kot dla dziecka. Koty nie zawsze dadzą się pogłaskać. Czasem drapią, ale często najpierw ostrzegają o złym humorze (uciekają, prychają) Warto wiedzieć: kuweta nie powinna być dostępne dla dzieci (ryzyko zarażenia się toksoplazmozą). Kocura lepiej wykastrować, by uniknąć w domu brzydkiego zapachu. Pies dla dziecka. Trzeba mu poświęcać sporo czasu i uwagi, ale w zamian otrzymuje się dozgonne przywiązanie. Warto wiedzieć: psu nie wystarczy krótki spacerek, choć raz dziennie musi się wybiegać. Najbardziej łagodny psiak może ugryźć, choć zwykle robi to ze strachu. Jakie zwierzątko nadaje się dla alergika? Dla alergików bezpiecznymi zwierzętami są żółwie, jaszczurki i rybki. Ale w tym ostatnim przypadku uczulać może sam pokarm. Wtedy dziecko nie może karmić rybek ani trzymać akwarium w swoim pokoju (by nie wdychać oparów wody, w której rozpuszcza się pokarm). To nieprawda, że alergik nie może mieć psa lub kota – są rasy, które rzadko uczulają, np. yorkshire terrier (800–2000 zł), pudel (ok. 1000-2000 zł) – ich sierść przypomina ludzkie włosy (nie ma tzw. podszerstka, czyli puchu). Z kolei grzywacz chiński, poza grzywką, jest pozbawiony włosów. Gdy dziecko domaga się kotka, możesz rozważyć zakup sfinksa (ok. 1200–1500 zł) lub devona (ok. 2000–5000 zł). Czy zwierzę domowe może skrzywdzić dziecko? Tak, ale łatwo można tego uniknąć, ucząc dziecko odpowiednich zachowań. Najważniejsze, by maluch zrozumiał, że zwierzę to nie zwykły pluszak, więc nie lubi szarpania za sierść czy ciągnięcia za ogon. Nawet jeśli macie w domu tylko kanarka czy żółwia, dziecko też powinno wiedzieć, jak z nimi postępować: że żółwiowi nie wolno wkładać paluszków do skorupy, ptaszka drażnić, a chomika ściskać. Zwierzątko w domu: czy dziecko może się czymś zarazić? Raczej jest to mało prawdopodobne, jeśli zwierzak jest pod stałą opieką weterynarza. On zdecyduje, kiedy i przeciwko czemu wasz domowy przyjaciel ma być zaszczepiony, kiedy trzeba przeprowadzić odrobaczenie lub inne zabiegi. Ważne jest też przestrzeganie higieny, mycie rąk po kontakcie ze zwierzakiem, nie pozwalanie, by pies czy kot lizał dziecko po buzi. Na co trzeba uważać, gdy w domu jest pies? Nie można dopuścić, by pies poczuł się ważniejszy od dziecka. Psy zwykle szybko orientują się, że małe dziecko łatwo można zdominować. Traktują dzieci podobnie jak szczeniaki, które należy uczyć manier. Może się zdarzyć, że pies zechce skarcić dziecko, tak jak małego pieska – warknięciem, kłapnięciem zębami. W stadzie takie zachowania są normalne i młodym nie dzieje się krzywda, jednak nie możesz dopuścić do takich zachowań wobec dziecka. Na wszelki wypadek nie należy spuszczać z oka ani psa, ani małego dziecka. Zwierzę w domu: jak wynagrodzić dziecku jego brak? Może się zdarzyć, że zwierzę w domu to dla was obowiązek ponad siły (np. przez większość dnia nie ma was w mieszkaniu). Warto wtedy pamiętać, że nie tylko pieszczoty i zabawy z własnym czworonogiem, ale również obserwacja innych zwierząt i kontakt z nimi uczą dziecko wrażliwości i szacunku dla słabszych i mniejszych istot. Możecie poznawać zwierzęcy świat na spacerze, podglądać wiewiórkę w parku, dzięcioła w ogródku. Wybierajcie się do zoo, do parków z dzikimi zwierzętami, na wakacyjne wycieczki, np. śladami łosia na Suwalszczyźnie. A może spędzicie urlop w gospodarstwie agroturystycznym – to świetna okazja, by dziecko mogło nacieszyć się przydomowym zwierzyńcem, nie tylko pieskami i kotkami, ale też ptactwem domowym, zobaczyć na własne oczy krowę. Dziecko na pewno nie odmówi, gdy zaproponujesz mu czytanie książek o zwierzętach. View Burdaffi on the source website Konsultacja: Nina Bekasiewicz, prezes Fundacji Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Przyjaciel”, redaktor naczelna kwartalnika Dog&Sport Zobacz też: Pies dla dziecka – jaką rasę wybrać? Najlepszy kot dla dziecka: mamy listę ras Świnka miniaturka – zalety, czy nadaje się dla dziecka
Naukowcy przestrzegają – koronawirus może występować u kotów!
Nie ma twardych dowodów na to, że koty mogą zarażać się koronawirusem od właścicieli i odwrotnie. Wiadomo jednak, że takie zakażenie może być śmiertelnie niebezpieczne dla zwierzaka. Chorzy ludzie kwarantannę powinni spędzać bez swoich pupili.
Aż 10 procent kotów, które mieszkają w Wuhan, jest nosicielami koronawirusa. Zwierzęta najprawdopodobniej zaraziły się od ludzi. Koty nie wykazywały żadnych objawów, jednak wirus może je zabić. Na tę chwilę nie ma jednak badań, które potwierdziłyby, że ludzie i zwierzęta mogą się wzajemnie zarażać. Koronawirus – badania kotów Przebadano 102 koty, 46 z nich było ze schroniska dla zwierząt, 41 ze szpitali dla zwierząt, a 15 mieszkało w gospodarstwach domowych, gdzie przynajmniej jeden z domowników miał koronawirusa. Okazuje się, że zwierzęta mogły zarazić się koronawirusem od ludzi. Żadne zarażone koty nie miały objawów infekcji. Wirus może być jednak zabójczy również dla zwierząt. W Stanach Zjednoczonych zakażenie koronawirusem wykryto u 17 kotów. Badacze z Wuhan twierdzą, że procent kotów zarażonych koronawirusem może być znacznie wyższy. Kwarantanna z dala od zwierząt Eksperci alarmują, że osoby, które odbywają kwarantannę, powinny to robić w samotności. Nie mogą im wtedy towarzyszyć ich pupile, ponieważ nie ma pewności, czy nie są one nosicielami wirusa. Osoby chore na COVID-19 nie powinny mieć kontaktu z innymi ludźmi, a także zwierzakami. Brak dowodów na zarażanie U 26 kotów potwierdzono obecność przeciwciał COVID-19. Zwierzęta z największą ilością przeciwciał mieszkały wcześniej z osobami chorującymi na koronawirusa. Mimo spekulacji nie ma dowodów na to, że koty mogą zarażać się od ludzi lub ludzie od kotów. Naukowcy podkreślają jednak, że badanie miało jedynie charakter informacyjny. Źródło: o2.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/testy-na-covid-zostaly-wstrzymane-jeden-z-uczestnikow-mial-grozne-skutki-uboczne-29896-r1/">Groźne skutki uboczne jednej ze szczepionek na koronawirusa. Testy wstrzymane! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/podejrzewasz-u-siebie-zakazenie-koronawirusem-wchodza-w-zycie-nowe-zasady-postepowania-29891-r1/">Podejrzewasz u siebie zakażenie koronawirusem? Wchodzą w życie nowe zasady postępowania! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-w-szkolach-oswiadczenie-o-ryzyku-uszkodzenia-pluc-i-zgonu-dziecka-29853-r1/">Koronawirus w szkołach: szokujące oświadczenia o ryzyku zgonu dziecka. Czy trzeba podpisywać?
Dzikie zwierzaki do uzbierania w Lidlu! Czy będą hitem na miarę Świeżaków?
Twój maluch ma szansę zebrać kolekcję 10 zwierzaków z całego świata. A nawet więcej. Zobacz, jak je zdobyć!
Były już Lidlaki i Bush Baby, teraz przyszedł czas na dzikie zwierzaki. Od poniedziałku we wszystkich sklepach sieci Lidl dzieci mogą zebrać kolekcję 10 figurek zwierzaków z różnych stron świata. Jeżeli twój maluch kocha zwierzęta, to z pewnością będzie chciał je mieć, a że na tym świecie nic nie jest darmo, drogi rodzicu przygotuj się na wydatek. Czasu do ich zdobycia nie będzie dużo - promocja zwierzaków obowiązywać będzie dość krótko, od 18 marca do 14 kwietnia. 10 naklejek i jestem twój Do zdobycia są: lew, tygrys, krokodyl, żyrafa, zebra, słoń, kangur, lemur, pingwin i flaming. Nie obędzie się bez emocji, gdyż, aby mieć zwierzaka, trzeba uzbierać 10 naklejek. Z kolei, żeby otrzymać naklejkę, rodzic musi zrobić zakupy za minimum 30 złotych. Rachunek jest prosty: na całą kolekcję będziemy potrzebować stu naklejek, a to oznacza to, że za wydane 300 złotych otrzymamy jedną zabawkę, zaś cała kolekcja wyniesie nas 3 tysiące złotych. Czy nie za dużo? Kolekcja zwierzaków uzupełniona jest także o książeczkę edukacyjną z naklejkami (do kupienia za 7,99 złotych), zawierającą zagadki, kolorowanki i ciekawe informacje o zwierzętach świata. Można także kupić inne gadżety: Gry: Poznaj Dzikie Zwierzaki oraz Dzika Szybkość - 19,99 złotych t-shirty dla dzieci (12,99 złotych) z wizerunkami ich ulubionych zwierzaków pościel - 44,99 złotych Kto pierwszy? Od kilku lat sieci sklepowe - Biedronka i Lidl wypuszczają na rynek pluszaki dla dzieci, które można zdobyć przy okazji robienia zakupów w ich sklepach. Do tej pory niekwestionowanym liderem tych akcji była portugalska sieć sklepów. Biedronka podbiła serca swoich klientów, wypuszczając serię pluszowych zabawek, Świeżaków, przedstawiających owoce i warzywa, z których każde miało swoje własne imię. Maskotkę można było otrzymać, wymieniając naklejki, które to otrzymywało się za zrobienie zakupów na określoną kwotę. Pluszaki szybko zrobiły furorę, również w sieci, stając się tematem wielu żartów i zabawnych historii. Niemiecki konkurent odpowiedział na to Lidlakami - także pluszowymi maskotkami, przedstawiającymi warzywa i owoce. Nie była to jednak aż tak udana akcja, gdyż zabrakło w niej ducha rywalizacji. Nie trzeba było zbierać naklejek, zabawki były dostępne na normalnych zasadach zakupu. Teraz ma być dreszczyk emocji związany z gromadzeniem naklejek, a dzieci to uwielbiają! Lidl zastosował również pewne utrudnienie. Aby otrzymać naklejkę, na paragonie nie mogą się znaleźć wyroby alkoholowe, tytoniowe, produkty lecznicze oraz - i to może wydawać się dziwne - preparaty do początkowego żywienia niemowląt. Internauci złośliwie komentują, że Lidl chce uniknąć sytuacji, jakie miały miejsce w Biedronce, kiedy młode matki próbowały skłonić innych do przekazania im maskotek z powodu dziecka. View Burdaffi on the source website Czy uda się sieci osiągnąć sukces? Zobaczymy, o tym zdecydują dzieci. Jeżeli seria gumowych figurek przypadnie im do serca, rodzice będą mieli spory problem z odmową pójścia na zakupy. Czy podobają się wam dzikie zwierzaki i kupicie je dzieciom? Napiszcie w komentarzach! Źródło: pikio.pl
Nowy numer kolekcji The Dog już w kioskach
Pamiętacie uroczego pieska rasy Cavalier z 1. numery kolekcji The Dog? Od dziś znajdziecie w kioskach 2. numer kolekcji, a w nim kolejnego szczeniaczka.
Czy wasz szczeniaczek rasy Cavalier King Charles Spaniel nie czuje się trochę samotny? Jeśli tak, mamy dla was dobrą wiadomość! Już dziś możecie sprawić mu przyjaciela - ślicznego czarnego pieska rasy Labrador Retriver. Do kiosków trafił właśnie 2. numer kolekcji The Dog. Labrador - pies ratownik W nowym numerze kolekcji The Dog poznacie bliżej rasę Labrador Retriver. Te potulne i łagodne psy są doskonałymi kompanami do pracy i zabawy, świetnie sprawdzają się też jako pupile rodzin z małymi dziećmi. Nie każdy jednak wie, że labradory to także doskonałe psy myśliwskie i ratownicze. O jednym z takich czworonogów - wyjątkowym labradorze o imieniu Endal - będziecie mogli przeczytać w najnowszym magazynie The Dog. Dowiecie się także, jak pielęgnować swojego pupila oraz jakie zdolności sportowe posiada pies tej rasy. Przeczytacie także ciekawą historię o tym, jak labrador Moise ze zwykłego psa stał się gwiazdą filmową, oraz poznacie sławnych posiadaczy labradorów. Ponieważ labradory to bardzo przyjacielskie psiaki, wasz nowy pupil z pewnością szybko zaprzyjaźni się z waszym Cavalierem. Nasze redakcyjne polubiły się już tak bardzo, że nie rozstają się nawet na chwilę:) Już za 2 tygodnie do waszej psiej kompanii dołączy uroczy sznaucer miniaturowy. Przeczytaj więcej o kolekcji The Dog. Prenumeratę z dodatkowymi prezentami możesz zamówić na hitsalonik.pl Zajrzyj też na www.kolekcjathedog.pl Patronem kolekcji The Dog jest Babyonline.pl.
Twój maluch zawsze marzył o psie, ale macie za małe mieszkanie albo alergię na sierść? To już nie problem. Przedstawiamy wam pieski idealne dla alergików i wszystkich tych, którzy nie mają czasu chodzić na spacery z czworonogiem.
Za każdym razem, kiedy mijacie na ulicy jakiegoś czworonoga, słyszysz: „Mamo, kup mi psa!”? Może już pora, żeby się zgodzić? Przygarnijcie szczeniaczka, a najlepiej od razy kilka. Są małe, urocze i całkowicie bezproblemowe – świetnie dogadują się z kotami, uwielbiają dzieci, nie trzeba ich wyprowadzać na spacer ani karmić. Zastanawiacie się co to za pieski? The Dog, czyli słodkie szczeniaki Wielkie oczy, chłodne noski, mięciutkie futerko – maskotki z kolekcji The Dog wyglądają równie słodko, jak prawdziwe szczeniaki. Do tego jest ich aż 20, a każdy jest przedstawicielem innej słynnej psiej rasy. Jest wśród nich np. łagodny labrador, niepokorny bulterier, królewski pekińczyk czy zadziorny sznaucer. Psiaki mają kieszonkowe rozmiary, idealne do zabawy nie tylko w domu – można je zabrać ze sobą do szkoły, na wycieczkę, kinderbal czy wakacje. Dodatkowo przy zakupie prenumeraty mali kolekcjonerzy otrzymają stylowe posłanie dla wszystkich piesków oraz smycz-łańcuszek. Kolekcja The Dog to nie tylko zabawa, lecz także nauka. Każdy piesek jest bowiem sprzedawany razem z książeczką, która w przystępny, wyczerpujący sposób opisuje daną rasę, jej historię, zwyczaje i ciekawostki na jej temat. Ucieszy wszystkich małych (i nie tylko!) fanów kynologii, którzy od tej pory mogą poznawać i zgłębiać fascynujące psie fakty. Książeczki są pięknie wydane i bogato ilustrowane zdjęciami. Jest tu też miejsce na prawdziwe psie historie, czyli wzruszające losy bohaterskich przedstawicieli rasy, np. Patsy Ann, bezdomnej bulterierki, która w latach 30. XX wieku witała w porcie na Alasce wszystkich nowo przybyłych, czy labradora Endala, który opiekuje się niepełnosprawnym porucznikiem z czasów wojny w Zatoce Perskiej. To opowieści często po stokroć ciekawsze niż niejedna bajka na dobranoc! Kolekcja The Dog będzie ukazywała się w kioskach co dwa tygodnie. Pierwszy tom z pieskiem rasy Cavalier King Charles Spaniel pojawi się w kioskach już 15 lipca. Dostępny będzie w sprzedaży razem z magazynami „TVP ABC” oraz „Mamo to Ja”. A w tomie 2. znajdzie się maskotka labradora. Chcesz mieć pewność, że nie przegapisz żadnego numeru? Weź udział w konkursie i wygraj prenumeratę kolekcji The Dog wraz ze wszystkimi 20 pieskami! Prenumeratę możesz też zamówić na hitsalonik.pl Zajrzyj też na www.kolekcjathedog.pl
Gdy spotkasz w lesie zwierzę lepiej go nie głaszcz. To może być niebezpieczne.
Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów. Nadleśnictwo Celestynów »
Co to jest paśnik? Co jedzą zwierzęta zimą, gdy ziemię pokrywa śnieg? Zobacz film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o tym, co to jest i po co są paśniki. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Czy widziałeś kiedyś dzięcioła stukającego w latarnię? Po co dzięcioł stuka w drzewo? Dowiedz się, oglądając nasz film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach dzięcioła. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Czy wiesz, że sikorki są bardzo ciekawskie? Czasem zwisają z gałązki do góry nogami, żeby zobaczyć co kryje się pod listkiem. Czego szukają? Zobacz film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach sikorek. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Czym różni się kuna domowa od leśnej? Jaki zły zwyczaj ma kuna? Chcesz się dowiedzieć, oglądaj film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach kuny. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Po co bobry budują tamy? Jak wygląda domek bobra? Mały Przyrodnik zaprasza na film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach bobra. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Poznaj rodzinę saren. Gdy spotkasz w lesie maleńką sarenkę nie podchodź do niej. Zobacz, dlaczego.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach saren. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Kto jest największy w całym lesie? Kogo nazywają królem bagien? Zobacz film.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach łosia. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Czy wiesz, że wszystkie mrówki na świecie ważą więcej niż wszyscy ludzie na świecie? Zobacz ciekawostki o mrówkach.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach mrówek. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Wiesz, że kowalik, mały leśny ptaszek, chodzi po drzewie do góry nogami? Zapraszamy do oglądania.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach kowalików. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.
Poznaj króla puszczy. Specjalnie dla nas jedno z największych zwierząt w lesie przemówiło.
Piotr Michalak z Nadleśnictwa Celestynów opowiada nam o wyglądzie i zwyczajach jeleni. Film powstał we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych oraz z Nadleśnictwem Celestynów.