mama, niemowlę

6 najczęstszych rodzicielskich kłamstw

Kłamiąc, nie czujesz się winna, bo sądzisz, że małe oszustwa nie zrobią żadnej krzywdy dziecku. Czy aby na pewno? Sprawdź koniecznie!
Sylwia Niemczyk
Konsultacja: Julita Wojciechowska, psycholog
mama, niemowlę

Z jednej strony chciałabyś, aby dziecko ci ufało. Z drugiej: nie raz i nie dwa sama ryzykujesz, że kilkulatek przyłapie cię na kłamstwie. Poznaj najczęstsze rodzicielskie oszustwa i zobacz, jak ich uniknąć.

Brawo! Znowu zbudowałeś wspaniałą wieżę z klocków!

Zastanawiasz się, jak takie małe kłamstwo może komuś zaszkodzić? Przecież nie tylko sprawiłaś dziecku przyjemność, ale w dodatku wzmocniłaś jego poczucie własnej wartości. Czy to źle?

Psycholog radzi: Szafuj oszczędnie takimi motywującymi kłamstewkami, bo w nadmiarze przestają działać. Jeśli będziesz zachwycać się każdą wieżą z klocków, wkrótce dziecko wyczuje twoją nieszczerość. W dodatku chwalone non stop dziecko może też stracić motywację do podejmowania wysiłków na zasadzie: „Po co się starać, skoro mama i tak pochwali?”. Dlatego zamiast oceniać, spróbuj poprzestać tylko na opisie tego, co widzisz: „Widzę, że na samym szczycie wieży stoi zielony klocek w kształcie trójkąta.”

Czytaj też: Pochwała – ściągawka dla rodziców
Redakcja poleca: Jak reagować na histerię dziecka [WIDEO]
Wielu rodziców, których dziecko robi sceny w miejscach publicznych, zastanawia się, jak reagować na histerię dziecka. W takiej sytuacji nie warto zwracać uwagi na reakcję i krytyczne uwagi otoczenia. Najważniejsze jest zapewnienie maluchowi bezpieczeństwa. Na rozmowę przyjdzie czas, gdy dziecko się uspokoi.

Wypuściłam dziś króliczka do ogrodu, a on spotkał panią króliczkową i z nią zamieszkał. Dlatego nie wrócił...

Wiesz dobrze, gdzie jest króliczek. Dokładnie tam, gdzie go zakopałaś, po tym jak rankiem znalazłaś go nieżywego w klatce. Wolisz jednak nie mówić tego dziecku, bo nie chcesz, aby płakało po śmierci pupila. Zresztą jest jeszcze za małe, aby rozmawiać z nim na takie trudne tematy.

Psycholog radzi: Jeśli nie powiesz prawdy, dziecko może jeszcze przez długie tygodnie nie tracić nadziei na powrót ukochanego zwierzaka. Smutek – zamiast powoli cichnąć, wciąż będzie powracał. Lepiej więc delikatnie oswoić kilkulatka ze stratą i pozwolić mu przeżyć cierpienie i tęsknotę. Tych uczuć dziecko także musi się nauczyć.

Sprawdź też: Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci i przemijaniu?

Nie bój się strzykawki, ukłucie nie boli

Dziecko boi się zastrzyku czy pobierania krwi, a ty chcesz je uspokoić przed spotkaniem z pielęgniarką. Dlatego mówisz pierwsze, co przyjdzie ci do głowy, nie myśląc o tym, że za chwilę kłamstwo wyjdzie na jaw.

Psycholog radzi: Skoro wiesz, że ukłucie igłą boli, to nie udawaj, że jest inaczej. Wytłumacz dziecku, że choć zabieg nie będzie przyjemny, to jest konieczny dla zdrowia. Zapewnij też, że ból potrwa tylko chwilę. Jeśli skłamiesz, być może zyskasz kilka minut spokoju w poczekalni, ale za to stracisz zaufanie dziecka. Mówiąc: „Wcale nie bolało, prawda?”, uczysz dziecko, że należy lekceważyć sygnały płynące z wewnątrz, zaś takie doświadczenia przekładają się na nawyki zdrowotne i kontakt z własnym ciałem.

Moje czerwone oczy? To od kataru, ty głuptasku

Płaczesz, ale udajesz, że wszystko jest w porządku. Nie chcesz, aby dziecko martwiło się sprawami dorosłych, dlatego starasz się je odsunąć od nich jak najdalej.

Psycholog radzi: Trzymając dzieci z dala od rodzinnych problemów, czynimy więcej szkody niż pożytku. Dziecko i tak wyczuje twój nastrój, a brak wyjaśnienia spotęguje jego strach. Lepiej więc powiedzieć: „To prawda, płaczę, bo jest mi smutno. Czasem ty czujesz to samo, prawda?”. Spokojne wytłumaczenie powinno uspokoić kilkulatka.

Czytaj: Poznaj 6 sposobów na dziecięcy stres

Nie możesz z nami spać, nasze łóżko jest za ciasne

To kłamstwo jest skuteczne, bo nawet dwulatek zrozumie, że nie ma sensu prosić, skoro przyczyna twojej odmowy nie zależy od ciebie. Gorzej będzie, jeśli np. dziecko zachoruje, a ty będziesz chciała z nim spać i łóżko w cudowny sposób się rozszerzy. Co wtedy powiesz?

Psycholog radzi: Rzeczywiście łatwiej skłamać, niż tłumaczyć dziecku, że spanie z rodzicami jest niemożliwe (a potem znosić jego histerię). Pamiętaj jednak, że dziecko musi przestrzegać domowych reguł, nawet tych nieprzyjemnych. Dlatego od dziś ćwicz asertywność, mówiąc np.: „Ustaliliśmy, że śpisz z nami tylko w weekendy. Ja też lubię się do ciebie przytulać, ale musimy trzymać się zasad”.

Sprawdź też: Zdradzamy sposoby na dobry sen przedszkolaka

Jak będziesz niegrzeczny, to weźmie cię ten pan!

Dziecko jest dziś wyjątkowo marudne, a ty masz tego dość, więc sięgasz po stary, sprawdzony sposób. Pamiętasz, jak szybko się uspokajałaś, gdy twoja mama straszyła cię dziadem z czarnym workiem.

Psycholog radzi: Tego typu kłamstewko (a raczej bardzo poważne i okrutne kłamstwo!) może zachwiać poczuciem bezpieczeństwa dziecka i wiarą w twoją miłość („Skoro mama pozwoli mnie zabrać, to chyba mnie nie kocha?!”). W takich sytuacjach dziecko tylko pozornie staje się supergrzeczne. Zastyga, ale w środku całe trzęsie się ze strachu.

Poznaj: 7 błędów wychowawczych, które często popełniają rodzice

Julita Wojciechowska
Konsultacja: Julita Wojciechowska, psycholog

Pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się zagadnieniami psychologii rozwoju człowieka: rolami rodzicielskimi matek, ojców i rozwojem dzieci.

Oceń artykuł

Ocena 6 na 3 głosy

Zobacz także

Popularne tematy