zajęcia korekcyjno-kompensacyjne
fot. Adobe Stock

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne: w czym pomogą dziecku

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne prowadzone są w przedszkolach, szkołach i poradniach pedagogicznych. Ich celem jest korygowanie i kompensowanie rozwojowych zaburzeń psychoruchowych u dzieci. Zaburzenia te mogą być głównym powodem niepowodzeń dziecka w nauce i funkcjonowaniu w grupie.
Ewa Janczak-Cwil
zajęcia korekcyjno-kompensacyjne
fot. Adobe Stock
Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne są jednym z elementów terapii pedagogicznej. Ich celem jest rozwijanie u dziecka funkcji intelektualnych i społecznych. Terapia prowadzona jest przez doświadczonego pedagoga lub nauczyciela z przygotowaniem do terapii pedagogicznej i może mieć postać zajęć indywidualnych lub prowadzonych w niewielkich grupach (najlepiej do 5 osób). Największą skuteczność mają zajęcia realizowane w zespole dzieci dobranych pod względem wieku i zaburzeń rozwojowych.

Dla kogo przeznaczone są zajęcia korekcyjno-kompensacyjne?

Na terapię pedagogiczną kierowane są dzieci, u których zaobserwowano lub stwierdzono:
  • brak samodzielności,
  • nasiloną nieśmiałość,
  • kłopoty z koncentracją,
  • dysleksję rozwojową (dysleksję, dysortografię lub dysgrafię),
  • zaburzenia funkcji ruchowych, wzrokowych, słuchowych.

Zaburzenia te mogą uniemożliwiać lub utrudniać dzieciom opanowanie podstawowych umiejętności, np. czytania, pisania, liczenia, nawiązywania relacji z rówieśnikami.

Najczęściej o problemach dziecka informują rodziców nauczyciele w przedszkolu lub szkole i polecają im udział dziecka w zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych. Warto posłuchać takiej dobrej rady, gdyż są to osoby doświadczone i odpowiednio wyszkolone. Potrafią na podstawie wielu różnych objawów, pozornie niezwiązanych z problemem dziecka, wcześnie wychwycić, że ma ono zaburzenia rozwojowe, które mogą w przyszłości bardzo utrudniać mu życie.

Skorygowanie lub skompensowanie tych zaburzeń jest niezbędne do tego, aby dziecko miało szansę dalej prawidłowo się rozwijać i uczyć. Niektórzy rodzice sami obserwują, że ich dzieci mają problemy i zgłaszają się do poradni pedagogicznych po pomoc, są to jednak rzadsze przypadki.

Korzyści z zajęć korekcyjno-kompensacyjnych

Każde dziecko biorące w nich udział zostaje najpierw dokładnie zdiagnozowane, dzięki czemu pedagog czy nauczyciel dostosowuje program zajęć do jego indywidualnych potrzeb. Terapia ma postać ćwiczeń ruchowych i/lub intelektualnych, podczas których dziecko kształtuje nowe umiejętności i nadrabia braki rozwojowe. W ramach zajęć odbywają się ćwiczenia:
  • logicznego myślenia i pamięci,
  • koncentracji i spostrzegawczości,
  • sprawności ruchowej, w tym sprawności manualnych,
  • integracji percepcyjno-motorycznej,
  • sprawności słuchowej,
  • samokontroli,
  • sprawności wzrokowej wraz z orientacją w przestrzeni,
  • umiejętności czytania, pisania, liczenia.

Udział dziecka w tego typu zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych daje dobre rezultaty, dzięki czemu jest ono w stanie nadrobić zaległości, lepiej i szybciej się uczyć oraz lepiej funkcjonować w środowisku rówieśniczym. Dzieci stają się pewniejsze siebie, spokojniejsze, mają więcej chęci do działania i podejmowania wyzwań, znają też zasady zdrowej konkurencji.

Skuteczność zajęć korekcyjno-kompensacyjnych

Warunkiem tego, aby zajęcia korekcyjno-kompensacyjne odniosły dobry skutek, jest współpraca rodziców z osobą prowadzącą terapię. Chodzi o to, aby rodzice zrozumieli przyczyny problemów dziecka i brali aktywny udział w ich rozwiązywaniu. Oznacza to m.in. wykonywanie z dzieckiem polecanych przez terapeutę ćwiczeń oraz zadań domowych.

Rozmowa z pedagogiem bardzo często pozwala rodzicom zrozumieć przyczynę niepowodzeń dziecka w nauce lub kontaktach z rówieśnikami. Daje im też poczucie, że ich dziecko nie jest gorsze, a jedynie potrzebuje trochę czasu, aby „dogonić’’ rówieśników w różnych umiejętnościach. Specjalista podpowie też, jak wspierać córkę czy syna na co dzień, czego wymagać, a czego nie, aby nie stresować siebie i dziecka i dać mu niezbędne wsparcie.

Sprawdź też:
Redakcja poleca: SIDS, czyli zespół nagłej śmierci łóżeczkowej u niemowląt: jak zapobiegać?
SIDS to zespół nagłej śmierci łóżeczkowej, który dotyka niemowląt. Dzieci są pozornie zdrowe, ale pewnego dnia nie budzą się już ze snu. Jednak rodzice nie są bez szans! Można zmniejszyć ryzyko SIDS i skutecznie zapobiegać nagłej śmierci łóżeczkowej niemowląt. Sprawdź, co to za choroba, i które dzieci są szczególnie zagrożone SIDS.
Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy