dziecko, dziewczynka, rysowanie, kredki

Jaki talent ma twoje dziecko? Sprawdź!

To naturalne, że myślisz czasem o tym, kim zostanie twoje dziecko. Chcesz dla niego jak najlepiej, więc uważnie je obserwuj. Po co? Żeby nie przegapić budzącego się talentu.
Aleksandra Sobieraj
Konsultacja: Julita Wojciechowska, psycholog
dziecko, dziewczynka, rysowanie, kredki

Jest taki pogląd, że większość dzieci rodzi się geniuszami, a rodzice przez pierwszych pięć lat życia tego geniuszu je pozbawiają. To prawda, że w tym czasie u dziecka rozwija się aż 50 proc. zdolności, które mogą ujawniać się w różnych sytuacjach. Twoja rola to jak najszybciej dostrzec talenty dziecka i dać mu szansę na ich rozwój: zapisać na dodatkowe zajęcia, lekcje gry na instrumencie, kursy językowe itp. Zwłaszcza jeśli chodzi o zdolności artystyczne, im wcześniej zacznie się je doskonalić, tym lepiej. Ale pod jednym warunkiem: dziecko będzie rozwijało je dla własnej, nie twojej przyjemności. A najlepiej na tym etapie rozwoju osiąga się to przez zabawę.

Zobacz też: 5 pytań o inteligencję dziecka

Jak rozpoznać talent dziecka?

Przyszłość twojego dziecka zależy od splotu okoliczności, mody, wpływu znajomych, ale też od ciebie – jeśli szybko i trafnie rozpoznasz jego zdolności.

Talent matematyczny. Zdolności matematyczne łatwo przegapić, bo dzieci, które je mają, w oczach ludzi uchodzą za mądre. Ma na to wpływ ich sposób rozumowania. Matematyczny umysł widzi przyczynę i skutek, potrafi też uogólniać. Jasno formułuje myśli i robi wszystko perfekcyjnie. Maluch lubi zadania, jest uparty w ich rozwiązywaniu (szuka nowych sposobów). Wcześnie interesuje się cyframi, wszystko liczy, rozumie pojęcia „mniejszy”, „większy”, dodaje, zna się na zegarze. Zwróć uwagę, którą rączką będzie posługiwać się dziecko. Zwykle jest to wyraźne w 5–6. roku życia. Większość geniuszy matematycznych była leworęczna.

Zobacz też: 7 zabaw matematycznych dla dziecka

Talent językowy. Maluch wcześnie nauczył się mówić pełnymi zdaniami, ma bogate słownictwo i doskonale rozumie, co się do niego mówi. Interesują go litery, szybko podejmuje próby czytania. Lubi słuchać bajek i opowiadać je. Jest dociekliwy, dużo wie na różne tematy, zauważa zasady, podobieństwa i różnice.

Talent muzyczny. Zapamiętuje piosenki, śpiewa bez fałszu, interesują go różne brzmienia, potrafi je imitować, a pod wpływem niektórych – nawet zapłakać. Umie się długo koncentrować, nie tylko na słuchaniu muzyki. Zainteresowanie wzbudzają w nim instrumenty muzyczne, często te bardziej oryginalne, np. okaryna, organy Hammonda. Próbuje na nich grać, ale obchodzi się z nimi delikatniej niż mniej muzykalne maluchy.

Zobacz też: Co daje dzieciom muzyka

Talent plastyczny. Rysują wszystkie dzieci, to typowa dla nich forma uzewnętrzniania tego, co czują. Ale niektóre radzą sobie z twórczością plastyczną znacznie lepiej. Wcześniej niż inne rysują samochód, który przypomina prawdziwe auto, domek jak z obrazka. Uzdolnione plastycznie maluchy mogą spędzać na rysowaniu, malowaniu, lepieniu dużo czasu. Są przy tym wrażliwe na estetykę otoczenia, wystrój wnętrza, widok za oknem, ubiór. Ale wcale nie muszą być porządnickie.

Talent twórczy. Lubi bawić się klockami, układankami, puzzlami, tworząc z nich nie tylko gotowe wzory, ale ciekawe kompozycje przestrzenne. Maluch ma rozwiniętą wyobraźnię, dużo rysuje, ale jego rysunki różnią się od dzieł przyszłego plastyka: są bardziej graficzne i świetnie oddają perspektywę.

Talent sportowy. Dziecko ma doskonałą koordynację ruchów. Jest wytrwałe w ćwiczeniach. Szybko pokonuje kolejne etapy rozwoju ruchowego, prędzej niż inne siada, raczkuje, chodzi. Jest dobrze zbudowane. Lubi spacery i wycieczki oraz rywalizację w grach i zabawach. Rozsadza go energia, a ruch jest mu potrzeby do dobrego samopoczucia.

Talent przywódczy. Chętnie podejmuje się nowych i trudnych zadań. Próbuje sam je rozwiązać, nie czekając na instrukcje mamy lub taty. Wymyśla zabawy i przydziela funkcje członkom rodziny, kieruje jej przebiegiem. Przewodnictwo sprawia mu radość i satysfakcję. Podporządkowuje sobie kolegów z piaskownicy i jest przez nich lubiany, ma poczucie humoru. Umie przekonać do swoich racji. Talent przywódczy idzie w parze ze zdolnościami sportowymi, dziecko lubi ruch.

Zobacz też, jak karmić dziecko, żeby było mądre

Redakcja poleca: Jak reagować na histerię dziecka [WIDEO]
Wielu rodziców, których dziecko robi sceny w miejscach publicznych, zastanawia się, jak reagować na histerię dziecka. W takiej sytuacji nie warto zwracać uwagi na reakcję i krytyczne uwagi otoczenia. Najważniejsze jest zapewnienie maluchowi bezpieczeństwa. Na rozmowę przyjdzie czas, gdy dziecko się uspokoi.

Jak rozpoznać zdolne dzieci?

Nawet rodzeństwo, które wychowuje się w tych samych warunkach, może bardzo różnić się zdolnościami. Starszy brat muzyk, a młodszy sportowiec – jak rodzic ma się w tym połapać. Na szczęście wszystkie zdolniaki mają kilka rozpoznawczych cech wspólnych.

• Od najmłodszych miesięcy koncentrują się na wykonywanym zadaniu, np. długo oglądają książeczki, zasłuchują się w brzmienie pozytywki. Gdy je coś zainteresuje, masz wrażenie, że przez pewien czas dziecka nie ma.

Bardziej odpowiada im towarzystwo dorosłych lub starszych dzieci. Kontakt z nimi to większe wyzwanie niż zabawa z rówieśnikami. Młodsi są nudniejsi, a od dorosłych zawsze można się czegoś dowiedzieć.

Są wrażliwe na potrzeby innych, chcą pomóc ludziom, którzy są w potrzebie, otaczają opieką rodzica, którego coś boli. Zdolny maluch, chcąc pomóc, nie patrzy na to, co pomyślą inni. Z odwagą bronić słabszego. Ma silne poczucie sprawiedliwości, więc kiedy zostanie niesprawiedliwie oceniony, zaciekle protestuje.

Nudzą się, gdy muszą powtarzać rutynowe czynności, bo nie stawiają przed nimi nowych wyzwań (np. kolorowanie rysunku według wzoru, rysowanie szlaczków z kółeczek, które już ładnie im wychodzą). Dla urozmaicenia starają się wprowadzić zmiany do takich zadań.

Zobacz też 3 domowe eksperymenty, dzięki którym dziecko pokocha nauki ścisłe

Mają poczucie humoru. Wszystkie maluchy uwielbiają się śmiać, ale te zdolne widzą więcej powodów do radości. Ta cecha może ujawniać się już u niemowlęcia, bawi je np. twoja wielka stopa w zestawieniu z jego malutką, ochlapywanie mamy wodą podczas kąpieli itp.

Zwykle wcześnie zaczynają mówić (ale nie jest to regułą). Zanim skończą dwa lata, mówią wyraźnie i pełnymi zdaniami, mają bogate słownictwo, którym posługują się ze zrozumieniem.

Od najwcześniejszych lat mają swoje hobby. Są to prawdziwe pasje, np. komunikacja miejska, skoki narciarskie, autka, zegary. Często towarzyszy im też żyłka kolekcjonerska.

Są ciekawe wszystkiego, co je otacza. Chcą wiedzieć, o czym rozmawiają dorośli, stale zadają mnóstwo pytań, a z uzyskanych odpowiedzi sprytnie tworzą logiczną całość. Są bardzo spostrzegawcze, dostrzegają podobieństwa i różnice. Zdobyta wiedza pozwala im płynnie wypowiadać się na różne trudne tematy, np. o polityce, śmierci.

Nie są aniołkami. Często są żywiołowe i bardzo wymagające. Ich wychowanie może rodzica kosztować sporo trudu (bo żeby coś uzyskać, małego mądralę trzeba sprytnie do tego przekonać) i pieniędzy (bo rozwijanie niektórych pasji bywa kosztowne, np. wycieczki do muzeów, zakup instrumentu, opłacenie kursów).

Zobacz też, dlaczego dzieci są niegrzeczne

4 ważne rad dla rodziców zdolnego dziecka

1. Nie stosuj wobec malucha taryfy ulgowej. Zdolniak także powinien opanować sztukę podporządkowywania się zasadom: panować nad emocjami, słuchać poleceń (choćby wydawały mu się nudne, jak np. rysowanie szlaczków).

2. Zadbaj, by pasje nie odcięły dziecka od kolegów, bo nie tylko od starszych może się czegoś nauczyć. Kontakty z rówieśnikami rozwijają umiejętności społeczne, które bardzo się w życiu przydają. Bez nich świetne wykształcenie i wysoki iloraz inteligencji są dużo mniej warte np. w pracy.

3. Nie skupiaj się tylko na odkrytych zdolnościach, daj dziecku okazję do zbierania nowych doświadczeń, np. muzycznych (jeśli w ogóle nie interesuje się muzyką), ruchowych (gdy długo przesiaduje nad rysunkami), konstrukcyjnych (kiedy nie bawi się klockami).

4. Chwal zdolne dziecko, podziwiaj jego pasję, wspieraj, gdy mu coś nie wychodzi, bo mały „geniusz” zwykle bardzo dużo od siebie wymaga.

Zobacz też ściągawkę dla rodziców, jak chwalić dziecko




td_dopisek.gif

 
Julita Wojciechowska
Konsultacja: Julita Wojciechowska, psycholog

Pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się zagadnieniami psychologii rozwoju człowieka: rolami rodzicielskimi matek, ojców i rozwojem dzieci.

Oceń artykuł

Ocena 5 na 1 głos

Zobacz także

Popularne tematy