Reklama

Odpowiedź na pytanie „wziąć czy wziąść?” jest jednoznaczna: wyłącznie forma „wziąć” jest poprawna. Mimo to błąd językowy „wziąść” ciągle pojawia się w rozmowach, a nawet w sieci. Ta nieprawidłowa wersja powstała przez mylną analogię do czasowników zakończonych na „-ść”, takich jak „usiąść” czy „iść”. Warto zapamiętać: nie istnieje czasownik „braść”, więc nie można mówić „wziąść”.

Poprawna pisownia „wziąć” wynika z jego pochodzenia od prasłowiańskiego „jąć”, co tłumaczy nietypową końcówkę „-ąć”. Używanie błędnej formy obniża jasność wypowiedzi i negatywnie wpływa na ocenę znajomości języka polskiego. Poznanie zasady i przykładów użycia czasownika sprawi, że unikniesz tej pułapki językowej, a Twoja polszczyzna będzie zgodna z normą.

Wziąć czy wziąść? Poprawna pisownia i językowe pułapki

Wziąć czy wziąść, co mówi norma językowa?

Wśród często popełnianych błędów ortograficznych w języku polskim pytanie o „wziąć czy wziąść” powraca jak bumerang. Językoznawcy są zgodni, poprawna pisownia to wyłącznie „wziąć”. Forma „wziąść” jest zarówno błędem ortograficznym, jak i językowym, nieuznawanym dziś przez żadną z instytucji normatywnych w Polsce.

Czasownik „wziąć” to forma dokonana od „brać”. Oznacza zakończenie działania: chwycić, pobrać lub przyjąć coś. Nie istnieje jednak w polszczyźnie czasownik „braść”, wobec czego nie da się tworzyć analogii typu „wziąść” – „braść”. Tę zasadę warto zapamiętać i stosować w każdej sytuacji, zarówno na piśmie, jak i w mowie.

Przykłady poprawnej pisowni:

  • Muszę wziąć parasol, bo pada deszcz.
  • Proszę wziąć torbę z podłogi.
  • Planujemy wziąć urlop latem.
  • Wziąć za kogoś dyżur.

Skąd się bierze błąd językowy „wziąść”?

Błąd językowy „wziąść” najczęściej powstaje przez mylną analogię do innych czasowników zakończonych na „-ść”, takich jak „iść”, „pójść”, „usiąść”, „nieść” czy „kraść”. Ze względu na liczbę takich czasowników w polszczyźnie wiele osób instynktownie sięga po końcówkę „-ść” również w wyrazie „wziąć”, nie zdając sobie sprawy, że jest to błąd.

Warto podkreślić, że choć w dawnej literaturze, np. u Mickiewicza, można było spotkać formę „wziąść”, dziś obowiązuje wyłącznie forma „wziąć”. Język się zmienia i dawne normy często ustępują miejsca nowocześniejszym i uporządkowanym zasadom.

Najczęstsze błędne zdania (do unikania):

  • Mogę wziąść Twoją torbę? (błąd)
  • Trzeba wziąść się do pracy. (błąd)

Dlaczego poprawnie jest „wziąć”? Wyjaśnienie gramatyczne i etymologiczne

Forma „wziąć” to aspekt dokonany czasownika „brać”. Kluczowe jest tu pochodzenie słowa, „wziąć” pochodzi od dawnego, prasłowiańskiego „jąć”, oznaczającego „zacząć, chwycić, podjąć”.

Odmiana „wziąć” jest nieregularna, zupełnie inna niż innych czasowników z końcówką „-ść”, np. w czasie przyszłym to: wezmę, weźmiesz, a w czasie przeszłym: wziąłem/wzięłam, wzięliśmy. To podkreśla jej odrębność i unikalność w języku polskim.

Podsumowując:

  • „wziąć” – od „brać”, nie od „braść”
  • aspekt dokonany: zakończone działanie
  • etymologia: wywodzi się od „jąć”
  • poprawne formy polskie: wziąć, wezmę, weźmiesz, wzięliśmy

Jak zapamiętać poprawną formę „wziąć”?

Najprostszy sposób, by uniknąć błędu „wziąść”, to skojarzenie z parą: wziąć – brać (nie ma „braść”). Pomagają też regularne ćwiczenia odmiany tego czasownika. Możesz zapamiętać odmianę przez przykłady w różnych czasach i trybach:

  • tryb rozkazujący: weź!
  • tryb oznajmujący: wziąłem/wzięłam, wezmę, wzięlibyśmy

Warto utrwalić frazę: „Można wziąć, bo można brać. Nie można wziąść, bo nie można braść”.

Przykłady zdań z poprawnym użyciem „wziąć”:

  • Trzeba wziąć się za naukę.
  • Czy mogę wziąć udział w konkursie?
  • Chciałabym wziąć ze sobą koc na piknik.
  • Zamierzam wziąć kredyt mieszkaniowy.

Czy błąd „wziąść” wciąż pojawia się w języku? Skutki i konsekwencje

Błąd „wziąść” niestety ciągle bywa obecny w języku potocznym i internecie. W mowie codziennej nietrudno o takie wpadki, jednak warto wiedzieć, że w pracy, szkole, urzędzie czy oficjalnych tekstach „wziąść” jest błędem, który rzutuje na odbiór wypowiedzi oraz ocenę kompetencji językowych piszącego.

Stosowanie nieprawidłowych form może prowadzić do niejasności i pogarszać zrozumienie tekstu. Zgodność z językiem polskim i jego normami jest ważna nie tylko w edukacji, ale i budowaniu wiarygodności w pracy czy rodzinie.

Jak promować poprawne formy? Dobra praktyka na co dzień

Chociaż „wziąść” można usłyszeć w rozmowach, tylko „wziąć” jest poprawne. Warto reagować życzliwie, delikatnie przypominać o poprawnej formie i samemu być przykładem, szczególnie wobec dzieci. Świadome stosowanie „wziąć”, nauka odmiany i tłumaczenie tej zasady innym pomaga budować klarowność oraz dbać o piękno i precyzję polszczyzny.

Krótko mówiąc, poprawna pisownia wziąć to wyraz troski o język polski, dobrych relacji i lepszej codziennej komunikacji.

Poprawna pisownia czasownika „wziąć” to jeden z filarów dbałości o piękny i zrozumiały język polski. Używając wyłącznie tej formy, nie tylko przestrzegasz norm, ale i podejmujesz świadomy wybór troski o klarowność przekazu. Błąd językowy „wziąść” nie musi się powtarzać, jeśli pamiętasz proste skojarzenie z czasownikiem „brać” oraz ćwiczysz poprawną odmianę. Przykłady użycia „wziąć” są wszędzie wokół nas, wystarczy sięgać po nie na co dzień i dzielić wiedzą z innymi, by gramatyka była sprzymierzeńcem, a nie przeszkodą w komunikacji.

Bibliografia:

Reklama
Reklama
Reklama