Zgodnie z prawem każde dziecko ma prawo do miejsca w przedszkolu. W większości przypadków ten obowiązek gminy wobec mieszkańców realizują przedszkola publiczne (państwowe).
WIDEO…
Czy każde dziecko może dostać się do przedszkola publicznego?
Każdego roku rodzice, którzy chcą, by ich dziecko dostało się do przedszkola publicznego, muszą wziąć udział w rekrutacji do przedszkola. Zwykle informacje na ten temat znajdują się na stronie urzędu miasta lub urzędu gminy. Rekrutacja do przedszkola odbywa się on-line i jej wyniki ogłaszane są również przez internet.
O tym, czy maluch dostanie się do przedszkola, decydują określone kryteria i liczba punktów otrzymanych w ramach rekrutacji. Niestety, zdarza się, że gdy chętnych jest więcej niż miejsc w przedszkolach publicznych, dzieci z najniższą liczbą punktów trafiają do przedszkoli niepublicznych.
Przedszkole publiczne: czy trzeba za nie płacić?
Choć teoretycznie nauka w publicznych placówkach edukacyjnych jest darmowa, to rodzice dzieci uczęszczających do publicznych przedszkoli muszą liczyć się z kosztami.
Dzieci w przedszkolach publicznych mogą przebywać za darmo, ale tylko przez 5 godzin dziennie. Za każdą dodatkową godzinę rodzic musi zapłacić. Z reguły każda taka dodatkowa godzina to koszt 1 złotówki (tu wiele jednak zależy od miejscowości, w niektórych miastach rodzice za każdą dodatkową godzinę muszą płacić nawet 1,60 zł).
Do tego dochodzą opłaty za posiłki (śniadania, obiady i podwieczorki). Tzw. stawka żywieniowa wynosi średnio 10 zł na dzień (czyli 50 zł za tydzień i 200 zł za miesiąc). Choć zdarzają się przedszkola publiczne, w których stawka żywieniowa za jeden dzień wynosi ponad 20 zł.
Dodatkowe opłaty wiążą się z atrakcjami dla dzieci takimi jak np. przedstawienia teatralne czy muzyczne.
Niektóre samorządy wymagają też od rodziców dodatkowych opłat za spóźnienia w odbieraniu dzieci z przedszkola (dotyczy to osób, które lekceważą godziny pracy przedszkola).
Zalety i wady przedszkoli publicznych
Choć przedszkole publiczne jest zdecydowanie tańsze niż przedszkole niepubliczne, część rodziców nie bierze w ogóle pod uwagę opcji umieszczenia dziecka w państwowej placówce. Główne powody to:
- wysoka liczba dzieci w grupach,
- chęć zapewnienia dziecku miejsca w przedszkolu alternatywnym (np. w przedszkolu Montessori lub przedszkolu waldorfskim),
- złe wspomnienia z własnych czasów przedszkolnych w publicznej placówce.
A jeśli chodzi o zalety? Karty pracy i zajęcia dodatkowe są w przedszkolach publicznych darmowe (w przedszkolach niepublicznych za bogatą ofertę zajęć dodatkowych trzeba dopłacić do czesnego). Prócz tego, że przedszkola publiczne są zdecydowanie tańsze od prywatnych, ich zaletą jest również położenie w pobliżu miejsca zamieszkania dziecka (rejonizacja). Oznacza to wygodę zarówno dla dziecka, jak i jego rodziców (opiekunów).
Zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne są nadzorowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (na szczeblu samorządowym – przez wydział edukacji). W związku z tym wszędzie, bez względu na rodzaj placówki, realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego.
Zobacz też:
