Rodzicom już słabo na myśl o wakacjach. „Muszę wziąć pożyczkę, żeby zapisać syna na półkolonie”

Wakacje dopiero za chwilę, a wielu rodziców już mówi o nich z lękiem. W 2026 roku koszt tygodniowych półkolonii w dużych miastach często przekracza 800–1200 zł za jedno dziecko za 5-dniowy turnus. Są też droższe oferty. W sieci bez problemu można znaleźć turnusy za ponad tysiąc złotych, szczególnie te językowe, sportowe albo technologiczne.

Opieka, która pochłania całą pensję

Rodzice przyznają, że jeszcze niedawno traktowali półkolonie jako „ratunek”, kiedy nie mieli z kim zostawić dzieci podczas pracy. Teraz coraz częściej kalkulują, czy w ogóle ich na to stać. Zwłaszcza jeśli mają dwójkę albo trójkę dzieci.

Największą popularnością cieszą się dziś półkolonie tematyczne: sportowe, programistyczne, językowe czy artystyczne. Organizatorzy kuszą wycieczkami, warsztatami VR, basenami, kinem i całodziennym wyżywieniem. Problem w tym, że za tym wszystkim idą ceny, które dla wielu rodzin są po prostu zaporowe.

– Mam dwóch synów, 8 i 11 lat. Za dwa tygodnie półkolonii zapłacę prawie 4 tysiące złotych. A przecież to nawet nie są „wakacje all inclusive”, tylko po prostu opieka od rana do popołudnia, kiedy ja jestem w pracy. Czuję absurd tej sytuacji. Człowiek pracuje cały rok i jeszcze musi się zastanawiać, czy stać go na wakacje dla własnych dzieci – mówi Marta, mama dwóch chłopców.

Wielu rodziców zwraca uwagę, że półkolonie przestały pełnić wyłącznie funkcję opiekuńczą. Dziś stały się czymś w rodzaju wyścigu. Dzieci mają mieć „atrakcje”, „rozwój”, „nowe doświadczenia”. Rodzice boją się, że jeśli wyślą dziecko na tańszy turnus albo zostawią je w domu z dziadkami, ono poczuje się gorsze od rówieśników.

„Wzięłam pożyczkę. Inaczej się nie dało”

Coraz więcej matek przyznaje wprost, że wakacyjne wydatki rozkładają na raty albo sięgają po chwilowe pożyczki.

– Sam lipiec kosztuje mnie więcej niż prezenty dla córki na urodziny, Gwiazdkę i Wielkanoc. Półkolonie córki, opłaty za wycieczki, jedzenie, dojazdy. Zapisałam ją na dwa turnusy i rozłożyłam płatność na raty, bo jednorazowo nie byłam w stanie wydać ponad dwóch tysięcy. I naprawdę mam poczucie, że coś tu poszło za daleko – opowiada Karolina, mama 9-letniej Zosi.

Rodzice są też zmęczeni presją. W ofertach półkolonii pojawiają się egzotyczne warsztaty, wyjazdy do parków rozrywki, zajęcia z robotyki czy survivalu. Wszystko brzmi imponująco, ale wiele osób zadaje sobie pytanie: czy dziecko naprawdę tego potrzebuje?

Jeszcze kilka lat temu półkolonie organizowane przez szkoły kosztowały około 200–400 zł za turnus. Dziś prywatne firmy bez problemu proponują ceny rzędu 900–1200 zł za pięć dni zajęć.

– Muszę wziąć pożyczkę, żeby zapisać syna na półkolonie. Mówię to z ogromnym wstydem, ale taka jest prawda. Nie mam rodziny do pomocy, pracuję na etat, nie mogę wziąć dwóch miesięcy wolnego. A dziecka samego w domu nie zostawię. Mam wrażenie, że rodzice zostali kompletnie sami z tym problemem – mówi Monika, mama 7-letniego Filipa.

Wakacje stały się projektem logistycznym

Rodzice coraz częściej mówią, że wakacje dzieci przestały być czasem odpoczynku. Stały się wielką operacją logistyczną i finansową. Trzeba zaplanować opiekę tydzień po tygodniu, zgrać urlopy, zapisać dziecko odpowiednio wcześnie i jeszcze liczyć na to, że ceny nie wzrosną z miesiąca na miesiąc.

Do tego dochodzi jeszcze jeden problem: poczucie winy. Wielu rodziców przyznaje, że jeśli nie wyślą dziecka na „fajne półkolonie”, mają wrażenie, że robią coś źle. Bo przecież inne dzieci będą miały warsztaty, wycieczki i zdjęcia z atrakcji publikowane później w mediach społecznościowych.

Tylko że coraz więcej rodzin zwyczajnie nie nadąża za tym tempem. I być może właśnie dlatego temat wakacyjnych półkolonii budzi dziś tyle emocji. Bo dla wielu rodziców nie jest już pytaniem „na jakie zajęcia zapisać dziecko?”, ale „czy w ogóle nas na to stać?”.

Zobacz także: W przedszkolu nie ma wakacji. „Stoją przy oknie i pytają, czy mama jeszcze je kocha”