Współczesne macierzyństwo dawno przestało mieścić się w sztywnych ramach wiekowych, do jakich przyzwyczaiły nas poprzednie pokolenia. Mimo to temat późnej ciąży w połączeniu ze związkiem, w którym to kobieta jest starsza, wciąż potrafi wywołać w naszym społeczeństwie prawdziwe trzęsienie ziemi.
WIDEO…
Trafiłam ostatnio na niezwykle poruszający wpis opublikowany na fanpage'u „Mamy siebie” na Facebooku. Jego autorka podzieliła się swoim dramatem, prosząc inne kobiety o wsparcie, ponieważ pod wpływem presji najbliższych zaczęła poważnie wątpić w słuszność własnych decyzji. Kobieta przyznała szczerze, że choć nie planowali z ukochanym powiększenia rodziny, los zdecydował inaczej i właśnie spodziewa się dziecka.
Sytuacja wydaje się prosta – ona ma 42 lata, jej partner 26, są razem od dwóch lat i tworzą naprawdę udany, szczęśliwy związek. Problem zaczął się w momencie, gdy radosna wiadomość ujrzała światło dzienne podczas rodzinnych spotkań. Zamiast gratulacji przyszła mama usłyszała, że robi temu chłopakowi wielką krzywdę, ponieważ on dopiero zaczyna dorosłe życie, a ona powinna już powoli myśleć o emeryturze, a nie o nocnym wstawaniu do pieluch.
Bolesne słowa najbliższych zamiast upragnionego wsparcia
Najbardziej przykre w tej całej historii jest to, że najcięższe ciosy spadły na kobietę ze strony osób, po których spodziewała się największej empatii i zrozumienia. Młodsza siostra przyszłej mamy nie gryzła się w język i roztoczyła przed nią wizję totalnej życiowej katastrofy. Stwierdziła wprost, że za kilkanaście lat w domu będzie nastolatek, dojrzała matka oraz mężczyzna w sile wieku, który z pewnością porzuci starszą partnerkę dla jakiejś dwudziestolatki.
Autorka wpisu zaznaczyła, że nie zamierza udawać, iż szesnaście lat różnicy nie istnieje, ale oboje są przecież dorosłymi ludźmi i oboje bardzo chcą powitać na świecie tego malucha. Mimo dojrzałości i pięknej relacji, ciągłe podkopywanie jej pewności siebie przez bliskich sprawiło, że kobieta żyje w gigantycznym stresie i kompletnie nie wie, jak odzyskać wewnętrzną równowagę. Czytając jej słowa, trudno nie zauważyć, jak łatwo otoczenie potrafi zniszczyć najpiękniejsze chwile oczekiwania na dziecko, zasłaniając się rzekomą troską.
Podwójne standardy i ostra burza pod wpisem
Wpis wywołał w sieci prawdziwą lawinę komentarzy, a internautki błyskawicznie podzieliły się na dwa skrajnie różne obozy. Zdecydowana większość kobiet natychmiast stanęła murem za zestresowaną mamą, punktując obłudę i podwójne standardy, jakie wciąż rządzą naszym społeczeństwem. Jedna z komentujących bardzo celnie podsumowała całą tę nagonkę:
„Mężczyźni mający dużo młodsze partnerki i żony nie mają takich dylematów. Oni są dumni z młodej kobiety u swego boku i z potomstwa. Bierz z nich przykład, bądź dumna, głowa do góry i nigdy, przenigdy nie patrz na to, co ludzie powiedzą, to jest Twoje życie i ma być piękne, a ludziom kompletnie nic do tego”.
Nie zabrakło jednak głosów znacznie surowszych, które idealnie oddawały tok myślenia tradycyjnej rodziny autorki posta. Jedna z internautek bez ogródek oceniła decyzję 42-latki:
„O takich rzeczach to się myśli wcześniej, a nie jak się już stanie, wówczas jest problem. W Twoim wieku ja byłam babcią, a nie matką – pomyśl o tym, nim dziecko przyjdzie na świat. Myślę, że teraz już za późno na decyzję, tylko trzeba ponieść konsekwencje swojego czynu, a czas pokaże, jak dalej będzie”.
Ten zgrzyt w komentarzach doskonale pokazuje, jak głęboko w naszych głowach siedzą dawne schematy, według których czterdziestoletnia kobieta powinna już wyłącznie dziergać na drutach i pilnować wnuków, zamiast cieszyć się własnym macierzyństwem.
Prawo do własnego szczęścia mimo metryki
Patrząc na tę dyskusję z boku, trudno nie odnieść wrażenia, że najbardziej destrukcyjnym elementem w życiu tej pary nie jest wcale różnica wieku, ale toksyczna ingerencja rodziny. Żaden związek – nawet ten, w którym partnerzy urodzili się w tym samym roku – nie ma stuprocentowej gwarancji przetrwania do grobowej deski. Wróżby młodszej siostry o ucieczce partnera do dwudziestolatki to jedynie złośliwe projekcje, które nie mają żadnego oparcia w obecnej rzeczywistości tych dwojga zakochanych ludzi.
Dojrzałe macierzyństwo niesie za sobą ogromny spokój, stabilizację finansową i życiową mądrość, o jakiej dwudziestolatki mogą często tylko pomarzyć. Z kolei młody tata wnosi do domu niespożytą energię, świeżość i entuzjazm, co razem może stworzyć dla dziecka absolutnie fantastyczne, pełne miłości środowisko.
Ostatecznie to nie metryka w dowodzie osobistym, ale wzajemny szacunek, czułość i gotowość do bycia razem na dobre i na złe decydują o sukcesie rodziny. Czasami jedynym ratunkiem dla zachowania spokoju w ciąży jest postawienie bliskim wyraźnych granic i odcięcie się od tych, którzy zamiast podać pomocną dłoń, wolą straszyć i odbierać radość z nowego życia.
