Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika
fot. Adobe Stock

Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika? – szybko i bez stresu

Nauka korzystania z nocnika u każdego dziecka przebiega inaczej – jedno opanowuje tę umiejętność szybciej, z kolei innemu przychodzi to bardziej opornie. Jeśli jednak odpowiednio się przygotujesz, pożegnanie z pieluchami z pewnością pójdzie wam łatwiej.
Aleksandra Sobieraj
Konsultacja: dr hab. Aleksandra Jasielska
Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika
fot. Adobe Stock
Wielu rodziców zastanawia się, jak nauczyć dziecko korzystania z nocnika. Kluczem do sukcesu jest atmosfera – dziecko nie może czuć nerwowości czy irytacji z twojej strony, ale zachętę i aprobatę. Nie zapominaj, że w nauce siusiania do nocnika nie chodzi o twoją wygodę, ale wspieranie dziecka w samodzielności.

Dobrym czasem do oswajania dziecka z nocnikiem jest lato. W ciepłe dni maluch ma na sobie mało ubranek i łatwo może się sam rozebrać.

Kiedy uczyć dziecko korzystania z nocnika?

Większość dzieci zaczyna korzystać z nocnika w połowie trzeciego roku życia, dziewczynki z reguły wcześniej niż chłopcy. To czas, gdy dzieci naturalnie dojrzewają do pożegnania z pieluchą.

Kontrolowanie swojej fizjologii nie jest łatwe dla dwulatka – dziecko musi zauważyć, że chce się załatwić, przypomnieć sobie, co to oznacza (że zaraz zacznie siusiać), i wiedzieć, że musi dotrzeć do nocnika.

Wieści o niemowlakach świadomie siusiających do nocnika włóż między bajki. Zwykle to przypadek okupiony przez dziecko długim siedzeniem na nocniku.

Jak poznać, że dziecko jest gotowe na nocnik?

Zanim kupisz nocnik i rozpoczniesz naukę, sprawdź, czy dziecko już na pewno może przejść etap odpieluchowania.

Sygnały gotowości dziecka do korzystania z nocnika:
  • Dłuższy czas (np. dwie godziny) ma suchą pieluszkę.
  • Chętnie naśladuje dorosłych (mycie zębów, zmywanie).
  • Umie spokojnie usiedzieć w miejscu do 5 minut.
  • Rozumie proste polecenia i umie jasno powiedzieć, co chce zrobić.
  • Sygnalizuje miną albo gestami, że chce, by zmienić mu pieluchę.
  • Po drzemce ma suchą pieluchę.
  • Nie jest w trakcie tzw. buntu dwulatka.
  • Zanim zrobi siusiu, zachowuje się inaczej niż zwykle, np. chowa się za firankę lub nieruchomieje.
 

Nauka siadania na nocnik: od czego zacząć?

Wytłumacz dziecku, co je czeka. Opowiedz, jak fajnie jest chodzić bez pieluchy i jak załatwiasz się ty lub tata, brat czy ukochana ciocia. Jeśli się nie wstydzisz, zabierz ze sobą dziecko do toalety i pokaż, jak sama z niej korzystasz. Niektóre dzieci tak bardzo chcą naśladować dorosłych, że od razu zaczynają siusiać do sedesu (kup wtedy specjalną nakładkę na deskę, by maluch mógł stabilnie siedzieć), choć na początek nocnik jest wygodniejszy, bo maluch sam może z niego korzystać. Na nocniku możesz też usiąść sama, pokazując, do czego służy i jak go używać. Wspólnie wysadźcie też misie czy lalki. 

Niektóre dzieci boją się korzystać z nocnika. To zrozumiałe – nowa sytuacja związana jest ze zmianą, więc może budzić strach. Jeśli twoje dziecko boi się usiąść na nocnik, nie denerwuj się i nie nalegaj. Spokojnie zachęcaj, a na pewno w końcu się przełamie. Bywa, że dzieci, które już siusiają do nocnika, do zrobienia kupki nadal potrzebują pieluszki. To też jest tylko etap przejściowy.

Nauka korzystania z nocnika – najważniejsze pytania

Poniżej prezentujemy odpowiedzi na pytania zadawane przez większość rodziców dzieci, które uczą się korzystać z nocnika. 

1. Jaki nocnik wybrać?

Pierwszy nocnik dla dziecka powinien być zwykły, tradycyjny. Ma przecież służyć do siusiania, a nie do zabawy. Możesz zabrać dziecko na zakupy. Jest szansa, że nocnik, który samo wybierze, łatwiej będzie mu zaakceptować. Istnieje też ryzyko, że spodoba mu się model grający lub o dziwnym kształcie. Wtedy trudno będzie ci odwieść je od takiego zakupu.

Przyda się jeszcze specjalna treningowa garderoba: kilka par majteczek i łatwe do ściągnięcia spodenki na gumce (bez suwaków, guzików, szelek). Gdy jest ciepło, po domu maluch może biegać z gołą pupą.

Kup też książeczki, których bohaterowie opanowują trudną sztukę siusiania do nocnika – może dziecko zechce ich naśladować? Pomocna może się również okazać siusiająca lalka.
 

Redakcja poleca: Jak reagować na histerię dziecka [WIDEO]
Wielu rodziców, których dziecko robi sceny w miejscach publicznych, zastanawia się, jak reagować na histerię dziecka. W takiej sytuacji nie warto zwracać uwagi na reakcję i krytyczne uwagi otoczenia. Najważniejsze jest zapewnienie maluchowi bezpieczeństwa. Na rozmowę przyjdzie czas, gdy dziecko się uspokoi.

2. Jak zachęcić dziecko do siadania na nocniku?

Nienachalnie. Nie pytaj co pięć minut, czy dziecko chce siusiu, bo zacznie machinalnie odpowiadać, że nie. Obserwuj je i proponuj korzystanie z nocnika, gdy widzisz, że za chwilę będzie taka potrzeba. Możesz też w łazience puścić wodę z kranu – to często działa. Ważne jest chwalenie dziecka - gdy widzi, jak wielką radość ci sprawiło, robiąc siusiu tam, gdzie prosiłaś, następnym razem też się postara. Koniecznie zaś powstrzymaj się od robienia min lub komentarzy na temat zapachu kupki.

3. Czy nagradzać dziecko po skorzystaniu z nocnika?

Koniecznie! Każda kropla, która znalazła się w nocniku, powinna wzbudzić twój zachwyt. Powiedz, że jesteś dumna z dziecka, możesz nawet bić brawo, ważne, by zrozumiało, że o to właśnie chodzi. A prawdziwy sukces, gdy dziecko po raz pierwszy samo usiądzie na nocniku i zrobi siusiu, nagródź specjalnie, np. upominkiem.

4. Czy wkładać dziecku na noc pieluchę?

Na początku tak. Nawet jeśli dziecko w dzień nie nosi już pieluchy, nocą może jej potrzebować. Dopiero gdy dziecko na sucho prześpi kilka nocy z rzędu, spróbuj położyć je bez niej. A i to wcale nie oznacza, że nie zdarzy mu się czasem zmoczyć łóżko, nawet do piątego roku życia. Pieluchę wkładaj dziecku, gdy wiesz, że z szybkim wysadzeniem mogą być problemy, np. w czasie długiej jazdy autem czy zakupów w sklepie. Ale jej nie nadużywaj!

5. Co robić, jeśli dziecko mimo wszystko się zmoczy?

Bądź cierpliwa, bo to, że dziecko kilka razy skorzystało z nocnika, nie oznacza, że tę trudną sztukę opanowało do perfekcji. Nieraz jeszcze mogą mu się zdarzyć mokre wpadki. Nie reaguj złością, nie krzycz, nie wzdychaj. Dziecku i tak jest ciężko, że mu się nie udało. Po prostu uśmiechnij się i je pociesz. Bywa, że trudne przeżycia (np. powrót mamy do pracy, pojawienie się rodzeństwa) lub choroba powodują tzw. regresję. Wtedy dziecko może ponownie przestać kontrolować potrzeby fizjologiczne.

Twoje dziecko może też absolutnie odmówić współpracy i nie chcieć nawet spojrzeć na nocnik. Trudno. Widocznie jeszcze nie dojrzało do takiej zmiany. Nie nalegaj i na pewien czas po prostu schowaj nocnik. Poczekaj, aż dziecko samo zdecyduje, gdzie chce się załatwiać. A w międzyczasie sama go nie zawstydzaj i nie pozwalaj, by robili to inni.

6. Czy ograniczać dziecku picie w trakcie nauki nocnikowania?

Nauka siusiania na nocnik nie może oznaczać, że nie dajesz dziecku pić! Zbyt mała ilość napojów może tylko spowodować kłopoty ze zdrowiem.

  1. Niech zawsze ma w zasięgu ręki niegazowaną wodę mineralną w plastikowych butelkach z ustnikiem czy kubeczek lekkiej herbatki owocowej. Pełny pęcherz może ułatwić dziecku naukę rozpoznawania, kiedy chce mu się siusiu.

  2. Nie ograniczaj picia przed snem i nie wysadzaj dziecka w nocy. To na niewiele się zda, bo dziecko przestanie siusiać w nocy dopiero wtedy, gdy naturalnie do tego dojrzeje.


Konsultacja: Aleksandra Jasielska, psycholog, wykładowca na UAM w Poznaniu

Zobacz także: 
Konsultacja: dr hab. Aleksandra Jasielska

psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Oceń artykuł

Ocena 5 na 16 głosy

Zobacz także

Popularne tematy