Czasem dziecko szykuje się do narodzin w innej pozycji niż główką w dół. Co można wtedy zrobić? Czy zawsze konieczne jest cesarskie cięcie?
Ułożenie dziecka przed porodem
Zazwyczaj już około 32. tygodnia ciąży dziecko przyjmuje w macicy tzw. pozycję wyjściową. W takiej będzie najprawdopodobniej przychodziło na świat. Najlepsze jest położenie podłużne główkowe. W ten sposób ustawia się do porodu około 95 proc. maluszków. Zdarzają się jednak przypadki, że dziecko jest ułożone inaczej. Najczęściej „winne” temu są mięśniaki i zrosty macicy, wady w jej budowie, a także przodujące łożysko lub niektóre choroby płodu. Chociaż, oczywiście, może się i tak zdarzyć, że niestandardowe położenie przyjmie nawet wyjątkowo zdrowe dziecko u najzdrowszej mamy!
Ciąża bliźniacza
Sposób przyjścia na świat bliźniąt zależy od bardzo wielu czynników. Decyzję zawsze podejmuje lekarz.
Dzieci ułożone są główkami do dołu. Jeśli ciąża jest donoszona, dzieci ważą i mierzą niezbyt dużo, a akcja porodowa postępuje prawidłowo, możliwy jest poród naturalny.
Dzieci ułożone są główkami po przeciwnych stronach. Poród siłami natury jest możliwy, gdy mama rodzi po raz kolejny i jeżeli pierwszy płód jest w położeniu główkowym.
Inne ułożenia bliźniąt. W innych wypadkach ciążę kończy się cięciem cesarskim. Poród naturalny niesie bowiem niebezpieczeństwo powikłań i urazów, szczególnie u dziecka, które przychodzi na świat jako drugie.
Ułożenie miednicowe
Ułożenie może być pośladkowe (w badaniu lekarz obecny przy porodzie wyczuwa pupę maluszka) lub tzw. miednicowe zupełne (czuje jego pośladki i stópki). To drugie jest korzystniejsze, gdyż pupa i stopy dają razem obwód porównywalny do obwodu główki.
Poród naturalny. Możliwy jest u kobiety rodzącej po raz kolejny, jeśli poród postępuje prawidłowo, miednica jest bardzo duża, a dziecko matki nie jest większe od poprzedniego (co wykazało badanie USG).
Cesarskie cięcie. Decyzja o operacji zapada, gdy przyszła mama rodzi po raz pierwszy. W wypadku wieloródek – kiedy dziecko jest duże, występują nieprawidłowości w budowie miednicy lub wcześniej odpłynęły wody płodowe.
Uwaga! Niektórzy lekarze przed porodem podejmują próby obrócenia dziecka leżącego w macicy w pozycji miednicowej (do położenia główkowego). Zapytaj ginekologa. Być może w szpitalu, w którym rodzisz, przeprowadza się ten zabieg.
Ułożenie wierzchołkowe
Główka jest „wyprostowana”, odgięta od klatki piersiowej (w badaniu wewnętrznym lekarz wyczuwa ciemiączko przednie).
Poród naturalny. Odbywa się niezwykle rzadko. Jednak jest możliwy – jeśli tylko miednica mamy jest zbudowana prawidłowo, dziecko nie jest zbyt duże, a poród będzie postępował szybko i prawidłowo.
Cesarskie cięcie. Wykonuje się je, kiedy jest już pełne rozwarcie, a akcja porodowa nie postępuje prawidłowo (główka dziecka nie wstawia się do kanału rodnego).
Wydrukuj plan swojego porodu.
Ułożenie skośne lub poprzeczne
Dziecko jest ułożone do dołu barkiem lub plecami, główka znajduje się po lewej lub prawej stronie miednicy, przygięta do klatki piersiowej, może być odwrócona na bok. Zdarza się to rzadziej niż w 1 proc. przypadków.
Poród naturalny. Właściwie niemożliwy. Niesie niebezpieczeństwo wystąpienia u dziecka dużych urazów.
Cesarskie cięcie. Konieczne! Jeśli niedługo przed terminem porodu dowiesz się, że malec nie ułożył się prawidłowo, nie wpadaj w panikę. Spróbuj tylko „przekonać” maluszka, żeby zmienił pozycję. Gimnastykuj się (na tyle, na ile pozwala ci brzuszek) i często zmieniaj ułożenie ciała – wszystko to może sprawić, że dziecko – nawet w ostatniej chwili, przed samym porodem – ustawi się w brzuszku prawidłowo.
Ułożenie czołowe lub twarzyczkowe
Główka dziecka jest mocno odgięta do tyłu (często zdarza się tak, gdy szyję dziecka otacza pępowina). Lekarz podczas badania wyczuwa twarz lub czoło maleństwa.
Poród naturalny. Nie odbywa się, a to ze względu na możliwość wystąpienia u dziecka dużych urazów. Można się na niego zdecydować, ale tylko wtedy, kiedy poród postępuje naprawdę bardzo szybko, a dziecko jest malutkie.
Cesarskie cięcie. Gdy dziecko tak się ułoży, lekarze zawsze podejmą decyzję o zakończeniu ciąży na sali operacyjnej.
Ułożenie podłużne główkowe
Dziecko jest ułożone z główką przygiętą do klatki piersiowej (lekarz podczas badania wewnętrznego wyczuwa ciemiączko tylne). W takiej pozycji rodzi się 95 proc. dzieci.
Poród naturalny. Prawie zawsze. Główka to największa część ciała dziecka. Gdy urodzi się pierwsza, skutecznie utoruje drogę całemu małemu człowiekowi.
Cesarskie cięcie. Może zadecydować o nim lekarz, gdy wystąpią zagrożenia śródporodowe (np. zaburzenie czynności serca płodu, całkowite zatrzymanie się lub zwolnienie akcji porodowej, pogorszenie się stanu zdrowia matki).
Sprawdź, czy warto rodzić przez cesarskie cięcie.
Niektóre z odnośników znajdujących się powyżej to linki afiliacyjne. Kliknięcie na nie pozwoli Ci bezpłatnie zapoznać się ofertą konkretnego produktu lub usługi i jednocześnie może wspomóc rozwój naszej redakcji.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.
