Szkolna śniadaniówka to dla wielu dzieci zwyczajny element codzienności. Rano rodzice przygotowują kanapki, dorzucają owoc, czasem coś słodkiego i przypominają, żeby wszystko zostało zjedzone. Nie zawsze jednak tak to wygląda. Są uczniowie, którzy przychodzą na lekcje bez drugiego śniadania. Czasem zapomną zabrać je z domu, innym razem rodziców zwyczajnie nie stać na przygotowanie dodatkowego posiłku. I choć dzieci nie zawsze mówią o takich problemach głośno, zdarza się, że dostrzegają je ich koledzy.
WIDEO…
Poprosił mamę o więcej jedzenia do szkoły. Nie chodziło o jego apetyt
Damian Żurawski, społecznik i radny z Sosnowca, opublikował w mediach społecznościowych wpis poświęcony inicjatywie, która ma pomagać dzieciom przychodzącym do szkoły bez drugiego śniadania. Przy okazji przytoczył historię opisaną w komentarzach przez jedną z mam. Jej syn, Oli, pewnego dnia poprosił, żeby zaczęła pakować mu więcej jedzenia.
Nie dlatego, że sam był głodny. Chłopiec zauważył, że dwóch jego kolegów z klasy często przynosi do szkoły jedynie jabłko albo kanapkę z masłem. Postanowił więc, że będzie zabierał dodatkowe porcje, żeby móc się z nimi podzielić.
Ta pozornie drobna prośba pokazuje, jak uważne potrafią być dzieci. Oli dostrzegł coś, co dorosłym mogłoby umknąć. Nie oceniał kolegów, nie wypytywał ich o sytuację w domu. Po prostu nie chciał, żeby byli głodni.
„I pomyślałem sobie, jak wiele my, dorośli, moglibyśmy nauczyć się od takich dzieci”, napisał Damian Żurawski, przywołując tę historię.
Dzieci często uczą się empatii przez obserwowanie dorosłych, ale czasem to właśnie one przypominają nam, że nie każdy problem wymaga wielkich słów i skomplikowanych rozwiązań. Niekiedy wystarczy zwykły gest, który dla drugiej osoby może znaczyć znacznie więcej, niż nam się wydaje.
W szkole pojawiła się awaryjna śniadaniówka. Dzieci mogą dostać jedzenie bez tłumaczenia się z problemów
Historia empatycznego chłopca pojawiła się przy okazji opisu szkolnej inicjatywy, którą Damian Żurawski postanowił nagłośnić. W jednej ze szkół powstała awaryjna śniadaniówka, z której mogą korzystać uczniowie niemający ze sobą drugiego śniadania.
Zasada jest prosta. Dziecko, które z jakiegoś powodu nie ma jedzenia, może otrzymać posiłek przekazany dyskretnie przez nauczyciela. Nie ma znaczenia, czy zapomniało śniadaniówki z domu, czy jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.
To szczególnie ważne, bo dla wielu dzieci przyznanie się do braku jedzenia może być krępujące. Nikt nie chce przecież wyróżniać się na tle klasy ani tłumaczyć kolegom, dlaczego nie ma kanapki.
„Dla jednego dziecka zapomniane śniadanie to jednorazowa sytuacja. Dla innego brak jedzenia może być codziennością, o której wstydzi się komukolwiek powiedzieć”, zauważył radny.
Jak przekazał, na razie śniadaniówki uzupełniane są z prywatnych pieniędzy osób zaangażowanych w przedsięwzięcie. Podziękował również Radzie Rodziców Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 16, od której pochodzą zdjęcie i informacja o akcji.
W tej inicjatywie ważne jest nie tylko samo jedzenie, ale również sposób udzielania pomocy. Dziecko nie musi publicznie opowiadać o swojej sytuacji ani czuć, że jest traktowane inaczej niż pozostali uczniowie.
Żurawski nie ukrywał, że chciałby zobaczyć podobne rozwiązania w innych placówkach. „Chciałbym, żeby takie śniadaniówki były w każdej szkole. Żeby żadne dziecko nie musiało siedzieć głodne na lekcji i patrzeć, jak jedzą inni”, napisał.
Głodne dziecko nie odpowiada za problemy dorosłych. Ta historia przypomina o ważnej rzeczy
Brak drugiego śniadania może mieć wiele przyczyn. Zdarza się, że rodzice wychodzą rano w pośpiechu, dziecko zapomina plecaka z jedzeniem albo zwyczajnie nie ma ochoty niczego zabierać. Są jednak również rodziny, w których przygotowanie codziennych posiłków stanowi poważne obciążenie domowego budżetu.
Dla dziecka przyczyna nie zawsze ma znaczenie. Gdy jest głodne, trudniej mu skupić się na lekcji, zapamiętywać informacje czy spokojnie uczestniczyć w zajęciach. Do tego może dochodzić wstyd, szczególnie gdy widzi, że wszyscy wokół wyciągają swoje śniadaniówki.
W dalszej części wpisu Żurawski zwrócił uwagę, że dzieci nie wybierają domu, w którym dorastają, i nie ponoszą odpowiedzialności za problemy rodziców. Nie powinny więc odczuwać ich konsekwencji w tak podstawowej kwestii jak dostęp do jedzenia.
To również ważna lekcja dla dorosłych. Zanim ocenimy rodzinę, której dziecko przychodzi do szkoły bez śniadania, warto pamiętać, że nie znamy całej historii. A pomoc nie musi być uzależniona od tego, czy rozumiemy i akceptujemy czyjeś życiowe decyzje.
Awaryjna śniadaniówka nie rozwiąże wszystkich problemów związanych z ubóstwem, ale może sprawić, że konkretny uczeń nie spędzi kilku godzin na lekcjach z pustym żołądkiem. To niewielkie działanie, które można zorganizować przy współpracy rodziców i szkoły, dbając przy tym o bezpieczeństwo żywności i potrzeby zdrowotne dzieci.
„Czasem naprawdę zwykła kanapka to nie tylko jedzenie. To również poczucie, że ktoś nas zauważył, że komuś na nas zależy”, podsumował radny.
Zobacz także: Droższe obiady w szkołach to już fakt, a rodzice płaczą. Podwyżki nawet do 20 zł dziennie za dietę planetarną
