Spis treści:
- Rozwój fizyczny
- Rozwój emocjonalny
- Rozwój intelektualny
- Co cię może niepokoić?
- Co cię może zainteresować?
Rozwój fizyczny
W ciągu 1 roku życia twoje dziecko nauczyło się panowania nad własnym ciałem. Zaczęło od przejęcia kontroli nad głową, potem nauczyło się kontrolować tułów, ręce, a na końcu nogi. Potrafi już samodzielnie się poruszać i manipulować przedmiotami. Teraz pora na doskonalenie tych umiejętności.
Pod koniec 13 miesiąca życia twoje dziecko potrafi już podnieść się do pozycji pionowej i po chwili usiąść z powrotem. Robi także pierwsze, nie do końca jeszcze samodzielne kroczki: trzymając się czegoś, np. mebli, barierki łóżeczka, chodzika-pchacza, przesuwa się z miejsca na miejsce.
- Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka. Zabezpiecz schody i okna, osłoń ostre kanty, usuń niebezpieczne przedmioty, np. stojące na podłodze duże wazony. Jeśli dotąd tego nie zrobiłaś, sprawdź stabilność mebli, by nie przewróciły się na dziecko, jeśli zacznie się na nie wspinać.
- Spokojnie reaguj na upadki. Nadopiekuńczość i przesadnie troskliwe reakcje rodziców na upadek mogą utrwalić w dziecku strach przed podejmowaniem nowych wyzwań. Gdy twoje dziecko się przewróci, nie biegnij od razu na ratunek. Zachęć je do samodzielnego wstania i ponownej próby pokonania odległości między wami.
- Kup dziecku porządne buty, najlepiej z atestem ortopedycznym. Powinny być usztywnione w kostce. Zakładajcie je najpierw tylko w domu i tylko na krótką chwilę – dziecko musi się do nich przyzwyczaić.
- Pozwalaj dziecku na próby samodzielnego jedzenia. Tak, wiemy: to oznacza bałagan. Jednak kiedyś trzeba zacząć. Jeśli nie pozwoliłaś na takie próby wcześniej, najwyższy czas, by to zrobić.
Rozwój emocjonalny
Niechęć do zabawy z kimkolwiek innym niż ty nie powinna cię niepokoić. Faworyzowanie mamy jest w tym wieku rzeczą naturalną i powszechną – za kilka lat nadejdzie okres fascynacji siłą i pomysłowością taty. Jednak choć niechęć 13- miesięcznego dziecka do zabawy bez mamy jest zjawiskiem normalnym, nie ustawajcie w zachęcaniu go do spędzania czasu także z innymi osobami.
- Zaakceptuj uczucia dziecka. Dziecko będzie się złościć, bać, upierać itd. Ma do tego prawo.
- Jeśli odstawiasz dziecko od piersi, staraj się wynagrodzić mu to pieszczotami i czułościami. Pamiętaj także, że pożegnanie z piersią nie powinno zbiegać się w czasie z chorobą albo ważnymi zmianami w życiu dziecka, np. pójściem do żłobka, przeprowadzką itd.
- Podzielcie sprawiedliwie obowiązki w wychowaniu. Nie rezerwuj dla siebie wyłączni miłych obowiązków (huśtanie, czytanie, spacery) i nie zrzucaj na tatę dziecka czynności, które wiążą się z protestami dziecka (np. mycie główki). Dzięki uczciwemu podziałowi miłych i tych mniej miłych obowiązków dziecko szybciej pokona swój dystans wobec taty.
Rozwój intelektualny
Z dnia na dzień będzie wypowiadało coraz więcej słów – na początku w swoim języku – i coraz chętniej podejmowało próby porozumienia się z rodzicami przy pomocy mowy, a nie tylko gestów, uśmiechów, płaczu i minek.
- Pozwól dziecku odkrywać świat. Fakt, że dotyka wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu jego rąk, jest denerwujący, ale ono nie robi tego, po to, by cię rozzłościć. Bada przedmioty na wszystkie możliwe sposoby (włącznie z lizaniem i wkładaniem ich do buzi) po to, by sprawdzić ich właściwości i gromadzić wiedzę o otoczeniu.
- Baw się z dzieckiem. Dzięki zabawie chłonie wiedzę błyskawicznie i bez żadnego wysiłku.
Zajrzyj do Katalogu zabaw rozwijających dla dziecka w wieku 12 - 18 miesięcy
- Nie spuszczaj dziecka z oka. 13- miesięczne dziecko nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji swojego postępowania, dlatego uważaj, by poznając świat nie wpadło w poważne tarapaty.
- Stawiaj granice. Choć twoim zadaniem jest wspieranie dziecka w jego poznawaniu świata, musisz także wyraźnie zaznaczyć, że nie wolno mu dotykać i badać wszystkiego. Stanowczo reaguj na wszystkie próby zabawy kuchenką (gazową i elektryczną), telewizorem itd. Twoja konsekwencja sprawi, że dziecko będzie nie tylko bezpieczne, ale pozna również ważną zasadę: nie zawsze wolno robić wszystko, co tylko przyjdzie do głowy. Z pewnością mu się to nie spodoba, ale dzieci potrzebują granic, nawet jeśli o tym jeszcze nie wiedzą.
- Zachęcaj dziecko do mówienia. Rozmawiaj z nim, nie tylko mów do niego, ale także zadawaj pytania i czekaj aż odpowie ci po swojemu. Nie poprawiaj, po prostu mów prawidlowo (np. gdy dziecko pokaże ci kota i powie coś po swojemu, powiedz „Tak, to jest kot”).
- Czytaj dziecku książki. Jeśli do tej pory tego nie robiłaś, zacznij czytać dziecku każdego dnia. Zachęcaj je do samodzielnego przeglądania książeczek. Wielu rodziców błędnie uważa, że książki nie są dobrymi zabawkami dla dziecka, tymczasem zabawa w oglądanie obrazków najprawdopodobniej zaowocuje sympatią do czytania w późniejszym wieku.
Obejrzyj film: Bilans rocznego dziecka
Co cię może niepokoić?
- Opóźniona nauka chodzenia. Tylko 60 procent dzieci potrafi chodzić w dniu 1 urodzin. Pozostałe uczą się tej trudnej sztuki nawet kilka miesięcy później. Roczne dziecko powinno jednak potrafić stać przytrzymując się czegoś i zrobić krok z twoją pomocą. Jeśli jeszcze tego nie robi, zapytaj pediatrę o przyczynę.
- Branie wszystkiego do buzi. Dzieci biorą wszystko do buzi, bo w ten sposób poznają otoczenie. Dbaj o to, by w zasięgu malca nie było drobnych przedmiotów: guzików, monet, spinek. Bardzo niebezpieczne są wszelkie chemikalia (leki, tabletki do zmywarki itd), dlatego pilnuj, by dizecko nie miało do nich dostępu.
- Lęk przed rozstaniem. To normalne, że małe dziecko boi się rozstań z ukochaną mamą. Musi jednak do nich przywyknąć i zrozumieć, że wychodząc z domu nie znikasz na zawsze. Jeśli dotąd cały czas byłaś z dzieckiem, zacznij stopniowo przyzwyczajać je do tego, że czasem opiekuje się nim ktoś inny. Nigdy nie znikaj bez pożegnania, nawet jeśli będzie to oznaczało konieczność zmierzenia się z wybuchem płaczu.
Co cię może zainteresować?
W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online)