Monika była świadkiem niecodziennej sytuacji na jednej z miejskich ulic. Spacerujący z kilkuletnim synem ojciec musiał zmierzyć się z gwałtownym wybuchem złości dziecka. Chłopiec położył się na chodniku i zaczął przeraźliwie krzyczeć. Zamiast podnosić głos, grozić karą czy próbować siłą postawić malucha na nogi, mężczyzna zrobił coś zupełnie nieoczekiwanego. Jego reakcja zaskoczyła zarówno dziecko, jak i obserwujących całe zajście przechodniów.
WIDEO…
Dziecko rzuciło się na chodnik i zaczęło wrzeszczeć. Ojciec zachował spokój
Monika wracała z zakupów, kiedy zauważyła idącego chodnikiem mężczyznę z chłopcem w wieku około dwóch lub trzech lat. Początkowo nic nie zapowiadało awantury. Ojciec trzymał syna za rękę, a maluch szedł obok niego, rozglądając się na boki.
W pewnym momencie chłopiec zatrzymał się przed sklepem. Zaczął czegoś domagać się od taty, wskazując palcem na wystawę. Mężczyzna odpowiedział mu spokojnie, ale najwyraźniej nie zgodził się spełnić jego prośby.
Dziecko natychmiast wybuchło płaczem. Najpierw zaczęło tupać nogami, później wyrwało rękę z dłoni ojca, a w końcu położyło się na chodniku i zaczęło krzyczeć na całe gardło.
– To był taki napad złości, który zna chyba każdy rodzic. Chłopiec leżał na ziemi, wymachiwał rękami i wrzeszczał, jakby działo mu się coś strasznego. Tata próbował coś do niego mówić, ale maluch zupełnie nie słuchał – opowiada Monika.
Kobieta zwolniła kroku. Sama jest mamą dwójki dzieci, więc doskonale zna podobne sytuacje. Wiedziała, jak trudno opanować emocje, kiedy dziecko urządza awanturę na środku ulicy, a obcy ludzie zaczynają się przyglądać.
Ojciec chłopca początkowo przykucnął przy synu. Powiedział mu kilka słów, próbując nawiązać kontakt. Dziecko jednak odwróciło głowę i zaczęło krzyczeć jeszcze głośniej. Monika spodziewała się, że za chwilę ojciec straci cierpliwość, podniesie dziecko i po prostu zabierze je z chodnika. Mężczyzna miał jednak zupełnie inny pomysł.
„Położył się obok syna i zaczął robić dokładnie to samo”. Dziecko zaniemówiło
W pewnym momencie tata rozejrzał się, odłożył niesioną torbę i... położył się na chodniku obok syna. Monika przez chwilę nie mogła uwierzyć własnym oczom. Mężczyzna wyciągnął ręce, zaczął wymachiwać nogami i głośno krzyczeć, niemal dokładnie naśladując zachowanie chłopca. Nie wyglądał przy tym na zdenerwowanego. Raczej jak ktoś, kto postanowił pokazać maluchowi jego własną reakcję w nieco przesadzonej formie.
– Zatkało mnie. Dorosły facet leżał na chodniku i urządzał scenę identyczną jak jego syn. Przez moment pomyślałam, że chyba zwariował. Ale zaraz potem zobaczyłam reakcję dziecka – wspomina kobieta.
Chłopiec natychmiast przestał krzyczeć. Podniósł głowę i spojrzał na ojca z takim zdumieniem, jakby nie potrafił zrozumieć, co właśnie się wydarzyło. Przez kilka sekund obserwował tatę, który nadal odgrywał jego wcześniejszy protest.
Po chwili maluch szybko usiadł, a następnie podniósł się z chodnika.
– To było niesamowite. Jeszcze przed chwilą wrzeszczał i nie reagował na żadne słowa, a nagle zapadła cisza. Patrzył na ojca szeroko otwartymi oczami. Miałam wrażenie, że zupełnie zapomniał, o co tak bardzo się złościł – relacjonuje Monika.
Widząc, że syn wstał, ojciec również podniósł się z ziemi. Otrzepał spodnie, zabrał torbę i przykucnął przed chłopcem.
Nie śmiał się z dziecka ani nie komentował jego wcześniejszego zachowania na głos. Zamiast tego przez chwilę rozmawiał z nim spokojnie, patrząc mu w oczy.
Monika znajdowała się zbyt daleko, żeby usłyszeć całą rozmowę. Zauważyła jednak, że mężczyzna mówił cicho, a chłopiec słuchał, od czasu do czasu kiwając głową. Po chwili tata wyciągnął do niego rękę. Maluch chwycił ją i obaj ruszyli dalej.
Chłopiec jeszcze trochę pochlipywał, ale nie krzyczał, nie protestował i nie próbował ponownie kłaść się na ziemi.
– Cała sytuacja trwała może kilka minut. Najbardziej zdumiało mnie to, jak szybko dziecko zareagowało na zachowanie ojca. Sama chyba nigdy nie odważyłabym się położyć na chodniku i zacząć wrzeszczeć. Przecież wszyscy się patrzyli! A on najwyraźniej zupełnie się tym nie przejmował – przyznaje Monika.
Czy naśladowanie napadu złości dziecka to dobry sposób na uspokojenie malucha?
Historia opisana przez Monikę może wydawać się zabawna, ale porusza ważny temat. Wielu rodziców zastanawia się, jak reagować na gwałtowne wybuchy emocji u małych dzieci, szczególnie kiedy dochodzi do nich w miejscu publicznym.
Napady złości są częstym elementem rozwoju kilkulatków. Małe dzieci dopiero uczą się rozpoznawania emocji, radzenia sobie z frustracją i akceptowania odmowy. Kiedy coś nie idzie po ich myśli, mogą reagować płaczem, krzykiem, tupaniem, a nawet rzucaniem się na ziemię.
Takie zachowanie nie zawsze oznacza, że dziecko próbuje manipulować rodzicem. Często po prostu nie potrafi jeszcze poradzić sobie z silnym napięciem.
Dlatego psychologowie zalecają, aby podczas napadu złości przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo dziecka, zachować możliwie spokojną postawę i nie wdawać się w kłótnię.
A co z zachowaniem ojca, którego spotkała Monika? Naśladowanie reakcji dziecka może wywołać zaskoczenie i na chwilę odwrócić jego uwagę od przyczyny złości. Nie oznacza to jednak, że taka metoda będzie skuteczna w każdym przypadku. Niektóre dzieci mogą odebrać ją jako żart, inne jako wyśmiewanie ich uczuć. Szczególnie w sytuacji silnego przeciążenia emocjonalnego naśladowanie krzyku może jeszcze bardziej rozdrażnić malucha.
W opisywanej historii chłopiec wyraźnie się uspokoił, ale Monika zwróciła uwagę na jeszcze jeden szczegół.
– Najbardziej spodobało mi się to, co tata zrobił później. Nie triumfował, nie mówił: „Widzisz, jak głupio wyglądałeś?”. Po prostu przykucnął i spokojnie porozmawiał z synem. To chyba było równie ważne jak cała ta jego szalona akcja na chodniku – zauważa kobieta.
Zobacz także: Co robi zapłakany 4-latek sam w lesie? Według jego rodziców: uczy się pilnować i nie gubić. „Nie wytrzymałam”
