Skąd się bierze autyzm?

Choć do końca nie poznano jeszcze przyczyn autyzmu, wiadomo, że istnieją pewne czynniki ryzyka. Sprawdź, jakie!
Milena Oszczepalińska
Sprawność fizyczna dzieci
fot. AdobeStock
Badania nad autyzmem trwają od lat, jednak mimo to i mimo rosnącej liczby zdiagnozowanych przypadków, wciąż nie wiadomo, co jest powodem tego zaburzenia rozwojowego. Obecnie znanych jest jednak kilka czynników, które zwiększają ryzyko wystąpienia autyzmu u dziecka. Dowiedz się, jakie to czynniki!

Przyczyny autyzmu

Choć przez lata mit na temat tego, że autyzm rozwija się u dzieci po przyjęciu szczepionki, funkcjonował w świadomości społecznej jako prawda naukowa, teraz wiadomo już z całą pewnością, że szczepionki nie wywołują autyzmu. Zaburzenie to może natomiast wystąpić na skutek poniższych czynników. Oto one:

Geny

Co piąte dziecko autystyczne posiada mutację genetyczną, która sprzyja rozwojowi tego zaburzenia. Również niektóre choroby genetyczne przyczyniają się do pojawienia się autyzmu u dziecka. Według naukowców zmiany w poszczególnych obszarach mózgu u osób autystycznych zaczynają się już w życiu płodowym (badacze z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego oraz z Instytutu Nauk Mózgu Allen przebadali mózgi 22 zmarłych dzieci. Naukowcy skupili się na 25 różnych genach. Okazało się, że w mózgach dzieci autystycznych, w warstwie korowej były plamy [brak markerów genetycznych odpowiedzialnych za komunikację i naukę języka], które uniemożliwiały prawidłowe przetwarzanie informacji w mózgu. Takie plamy tworzą się już w życiu płodowym).

Obciążenie rodzinne

Każda kolejna ciąża w rodzinie, gdzie jest choćby jedno dziecko z autyzmem, jest coraz bardziej narażona na to, że rozwijające się dziecko będzie autystyczne. W przypadku pary, która ma jedno dziecko z tym zaburzeniem, ryzyko, że kolejne również nie urodzi się zdrowe, wynosi 20 proc. Natomiast gdy w danej rodzinie dwoje dzieci posiada zaburzenia ze spektrum autyzmu, ryzyko, że trzecie również będzie je mieć, wynosi aż 32 proc.

Zobacz też: Jak rozpoznać autyzm atypowy?

Wcześniactwo

Przedwczesny poród zawsze jest ryzykowny, a zagrożenie pojawienia się wad rozwojowych u dziecka jest tym większe, im mniejsze się narodziło. Z badań naukowych wynika, że u ok. 2 proc. wcześniaków, które przyszły na świat z wagą poniżej 2 kg, w przyszłości diagnozowano autyzm.

Zanieczyszczone środowisko

Żyjemy w środowisku coraz mniej przyjaznym naszemu zdrowiu, przez co znacznie częściej chorujemy. Przyczyniają się do tego toksyny i metale ciężkie znajdujące się w powietrzu, którym oddychamy. Wiele badań naukowych wskazuje na to, że ciężarne, które mieszkały wśród zanieczyszczeń o dużym stężeniu, częściej rodziły dzieci obciążone autyzmem.

Późne rodzicielstwo

Ciąża w bardziej zaawansowanym wieku jest bardziej narażona na to, że u płodu rozwinie się autyzm. Ale nie tylko. Również starsi ojcowie częściej posiadają dzieci autystyczne. zasadniczo w ogóle późne rodzicielstwo niesie za sobą ryzyko wystąpienia szeregu chorób u dziecka. Okazuje się, że również autyzmu.

Przyjmowanie niektórych leków w ciąży

Według specjalistów niektóre leki przeciwdrgawkowe lub przeciwdepresyjne mogą przyczyniać się do rozwoju zaburzenia ze spektrum autyzmu u płodu. Dlatego przyszłe mamy nigdy nie powinny zażywać żadnych środków medycznych bez zgody lekarza prowadzącego ciążę.

Krótkie przerwy między ciążami

Dzieci, które przychodzą na świat w ciągu roku po starszym rodzeństwie, są mocno narażone na pojawienie się u nich autyzmu. Ryzyko to spada wraz z wydłużeniem się przerw między kolejnymi ciążami. Trzyletnia różnica między dziećmi powoduje, że to młodsze rodzi się z autyzmem znacznie rzadziej.
Redakcja poleca: Zanim zaszczepisz przeciw odrze: ważna ankieta dla rodziców! [WIDEO]
Szczepionka przeciw odrze była oskarżana o to, że powoduje autyzm. Związek między szczepieniami a autyzmem nie został potwierdzony. Jednak przed szczepieniem przeciw odrze warto sprawdzić, czy dziecko rozwija się zdrowo. Jest specjalna ankieta, którą powinien wypełnić każdy rodzic.

Jak rozpoznać autyzm?

Jeśli dziecko nie gaworzy, nie wykonuje świadomych gestów w pierwszym roku życia, nic nie mówi do 16. miesiąca życia, nie składa słów w wieku dwóch lat, nie reaguje na imię ani na pieszczotliwe zawołania, nie potrafi bawić się zabawkami, prawdopodobnie jest autystyczne.

Do dodatkowych objawów, które mogą sugerować to zaburzenie, zaliczamy:
  • izolowanie się od otoczenia,
  • potrzebę stałości,
  • niezdolność do nawiązywania poprawnych relacji społecznych,
  • powtarzanie czynności (przesadna dbałość o zachowanie ładu w swoim otoczeniu),
  • łatwość zapamiętywania,
  • przywiązanie do jednego przedmiotu (np. zabawki),
  • urojenia, omamy.

Zobacz także:
Doładuj
Przeładuj

Popularne tematy

Narzędzia dla mam

Więcej

Rozwój przez zabawę

Majówka z dzieckiem