Jak się pisze nienawidzę? Poprawna pisownia

W tym przypadku zasada jest prosta: poprawna forma to „nienawidzę”, zawsze pisana łącznie. Zapis rozdzielny wygląda kusząco, bo zwykle „nie” z czasownikami zapisujemy osobno, ale tutaj to po prostu błąd. Współcześnie nie funkcjonuje samodzielne słowo „nawidzę”, dlatego tej formy nie da się rozbić na dwa wyrazy.

To forma czasownika „nienawidzić” w 1. osobie liczby pojedynczej, używana wtedy, gdy mówimy o silnej niechęci, odrazie albo zdecydowanym braku akceptacji. Warto ją po prostu zapamiętać, tak jak inne pokrewne formy: „nienawidzisz”, „nienawidzi” czy „nienawidzą”.

Jak się pisze „nienawidzę”? Krótka odpowiedź

Poprawna forma to „nienawidzę” – zawsze łącznie, jako jedno słowo.

Forma „nie nawidzę” jest błędna.

„Nienawidzę” razem czy osobno: poprawna pisownia

Wątpliwość da się rozwiać bardzo prosto: „nienawidzę” piszemy razem, nigdy osobno. To jedyna poprawna pisownia tej formy.

Chodzi o czasownik „nienawidzić” w 1. osobie liczby pojedynczej, czyli po prostu: ja nienawidzę.

Poprawnie:

Nienawidzę wstawać wcześnie rano.
Nienawidzę bałaganu w kuchni.
Nienawidzę spóźnień.

Niepoprawnie:

Nie nawidzę wstawać wcześnie rano.
Nie nawidzę bałaganu w kuchni.

Dlaczego „nienawidzę” pisze się łącznie, choć „nie” z czasownikami zwykle piszemy osobno

To jedna z tych form, które po prostu warto zapamiętać. Pisownia „nienawidzę” nie wynika z ogólnej zasady, lecz stanowi wyjątek.

Najważniejsze jest to, że we współczesnej polszczyźnie „nawidzę” nie funkcjonuje jako samodzielne słowo. Skoro więc nie ma dziś niezależnej formy „nawidzę”, nie da się poprawnie rozdzielić zapisu na „nie nawidzę”.

Dlatego właśnie w tym przypadku nie stosujemy typowej zasady o rozdzielnej pisowni „nie” z czasownikami. Poprawna pisownia nienawidzę to wyłącznie zapis łączny.

„Nienawidzę” czy „nie nawidzę”: skąd bierze się ten błąd

Błąd zwykle bierze się z przyzwyczajenia do szkolnej reguły, że „nie” z czasownikami pisze się osobno. To prawda w wielu przypadkach, ale akurat tutaj prowadzi na manowce.

Dodatkowo forma „nie nawidzę” może niektórym wydawać się logiczna na pierwszy rzut oka, bo wygląda jak połączenie partykuły „nie” z czasownikiem. Problem w tym, że współcześnie taka forma nie jest poprawna.

W dawnym języku polskim zapis „nie nawidzę” miał uzasadnienie etymologiczne, ale dziś obowiązuje już tylko jedna wersja: „nienawidzę”.

Czy istnieją wyjątki od pisowni „nienawidzę”

Nie. Nie ma wyjątków.

Słowo „nienawidzę” zapisujemy łącznie:

niezależnie od sensu zdania,
bez względu na kontekst,
także wtedy, gdy w zdaniu pojawia się przeciwstawienie.

To znaczy, że nie ma sytuacji, w której poprawna byłaby forma „nie nawidzę”.

Co oznacza czasownik „nienawidzę” i jak go poprawnie używać w zdaniu

Czasownik „nienawidzę” oznacza silną niechęć, odrazę albo głęboką nieakceptację wobec osoby, rzeczy lub sytuacji.

Można go użyć w odniesieniu do:

osoby,
zachowania,
przedmiotu,
czynności,
sytuacji.

Najprostszy model zdania wygląda tak:

Nienawidzę + czegoś / kogoś
Nienawidzę + bezokolicznik

Na przykład:

Nienawidzę hałasu.
Nienawidzę czekać.

Przykłady użycia: „nienawidzę” w poprawnych zdaniach

Oto kilka poprawnych zdań z tym wyrazem:

Nienawidzę wstawać wcześnie rano.
Nienawidzę, gdy ktoś przerywa mi w pół zdania.
Nienawidzę zimnej kawy.
Nienawidzę bałaganu w przedpokoju.
Nienawidzę stać w korkach.
Nienawidzę tego zapachu.

W każdym z tych przykładów zapis pozostaje taki sam: zawsze razem.

Inne formy czasownika „nienawidzić” także pisane łącznie

Tak samo zapisujemy inne formy tego czasownika. Łącznie piszemy między innymi:

nienawidzisz
nienawidzi
nienawidzimy
nienawidzicie
nienawidzą

Warto zapamiętać prostą zasadę praktyczną: skoro podstawowa forma to „nienawidzić”, to jej odmiana również zachowuje pisownię łączną.